Shloka 33
Duḥṣantasya Vana-praveśaḥ
King Duḥṣanta’s Entry into the Forest Hunt
वासवा: पड्च राजानः पृथग्वंशाश्व शाश्वता: | वसन्तमिन्द्रप्रासादे आकाशे स्फाटिके च तम्
vasavāḥ pañca rājānaḥ pṛthagvaṃśāś ca śāśvatāḥ | vasantaṃ indraprāsāde ākāśe sphāṭike ca tam |
ໄວສັມປາຍະນະ ກ່າວວ່າ: ກະສັດທັງຫ້າຜູ້ຖືກເອີ້ນວ່າ “ວະສຸ” ນັ້ນ ມີສາຍວົງສາແຕກຕ່າງກັນ ແລະແຕ່ລະອົງກໍຮັກສາປະເພນີລາຊະວົງອັນເກົ່າແກ່ຂອງຕົນ. ໃນພວກນັ້ນ ກະສັດ ວະສຸ ແຫ່ງເຈທີ ພັກອາໄສຢູ່ເທິງຟ້າ ໃນວິມານອາກາດອັນໃສດັ່ງສະຟາຕິກ ທີ່ອິນທຣະປະທານ. ມີຄົນທິບກັນທັງກັນທະວະ ແລະ ອັບສະຣາ ມາຮັບໃຊ້ຢູ່ເຄີຍຂ້າງ, ພຣະອົງຈຶ່ງໂດ່ງດັງນາມວ່າ “ອຸປະຣິຈະຣະ” — “ຜູ້ເຄື່ອນໄຫວຢູ່ເທິງ” — ເນື່ອງຈາກຊົງດຳລົງແລະເດີນທາງຢູ່ເທິງຟ້າເປັນນິດ.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the prestige of righteous kingship grounded in established lineage and sustained tradition, and shows how extraordinary status (here, a celestial dwelling granted by Indra) becomes socially meaningful through reputation and naming—fame follows distinctive conduct and circumstance.
Vaiśaṃpāyana describes the five rulers called the Vasus and focuses on Cedi’s King Vasu, who lives in a crystal-like palace in the sky given by Indra, attended by Gandharvas and Apsarases; because he moves and resides ‘above,’ he is celebrated as Uparicara.