Shloka 118
Duḥṣantasya Vana-praveśaḥ
King Duḥṣanta’s Entry into the Forest Hunt
तथा पुत्रशतं जज्ञे धृतराष्ट्रस्य धीमत: । दुर्योधनप्रभूतयो युयुत्सु: करणस्तथा
tathā putraśataṃ jajñe dhṛtarāṣṭrasya dhīmataḥ | duryodhana-prabhūtayo yuyutsuḥ karaṇas tathā ||
ດາຊະ ກ່າວວ່າ: ດັ່ງນັ້ນ ກະສັດທຣິຕະຣາສຖະຣະ ຜູ້ມີປັນຍາ ໄດ້ມີບຸດຮ້ອຍອົງ ມີທຸຣະໂຢທະນະເປັນຫົວໜ້າ; ແລະຍັງມີຍຸຍຸດສຸ ຜູ້ຖືກເອີ້ນວ່າ ກະຣະນະ ອີກດ້ວຍ. ຂໍ້ຄວາມນີ້ເນັ້ນການແຜ່ຂະຫຍາຍຂອງວົງສາກຸຣຸຜ່ານລູກຫຼານຂອງທຣິຕະຣາສຖະຣະ ແລະຍັງຊີ້ໃຫ້ເຫັນກຳເນີດມານາທີ່ແຕກຕ່າງຂອງຍຸຍຸດສຸ—ເປັນເຄື່ອງໝາຍທາງຈິດທຳ ທີ່ຕໍ່ມາຈະກ່ຽວພັນກັບຄຳຖາມເລື່ອງຄວາມຈົ່ງຮັກ, ຄວາມຊອບທຳຕາມສາຍເລືອດ, ແລະທຳມະ ໃນຄວາມຂັດແຍ້ງພາຍໃນຕະກູນ.
दाश उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how lineage and birth-status are recorded as morally and socially significant facts in the epic, foreshadowing later dharma-questions about rightful conduct, loyalty, and identity within a divided royal family.
Daśa reports that Dhṛtarāṣṭra fathered one hundred sons led by Duryodhana, and additionally Yuyutsu (also called Karaṇa), marking the full set of Dhṛtarāṣṭra’s male offspring and noting Yuyutsu’s distinct maternal background.