Shloka 3
Āstīka-stuti at Janamejaya’s Sacrifice (आस्तीकस्तुतिः / यज्ञप्रशंसा)
ब्रह्माणं समुपागम्य मुनि: पूजां चकार ह | सोअ&नुज्ञातस्ततस्तत्र शृद्धी शुश्राव तं तदा
brahmāṇaṃ samupāgamya muniḥ pūjāṃ cakāra ha | so 'nujñātas tatas tatra śṛṅgī śuśrāva taṃ tadā ||
ຈະນະເມໄຊຍະ ກ່າວວ່າ: ລະສີນັ້ນໄດ້ເຂົ້າໄປຫາອາຈານຜູ້ຄວນເຄົາລົບ (ພຣະພຣະຫມາ—ຄູຜູ້ສູງສົ່ງ) ແລ້ວກະທໍາການບູຊາ. ເມື່ອໄດ້ຮັບອະນຸຍາດຢູ່ທີ່ນັ້ນແລ້ວ, ສຣິງກີ (Śṛṅgī) ກໍໄດ້ຍິນຂ່າວໃນເວລານັ້ນ—ວ່າບິດາຂອງເຈົ້າໄດ້ຫຍາມເຫຍີຍບິດາຂອງເຂົາ. ຄວາມແຫຼມຄົມທາງຈັນຍາຂອງເຫດການນີ້ຄື: ນັກບໍາເພັນຕະປະທີ່ບໍ່ມີຜິດ, ຈົມຢູ່ໃນຄວາມສງົບ ແລະການສຳລວມ, ກັບຖືກດູໝິ່ນ; ແລະການບໍ່ເຄົາລົບຜູ້ບໍລິສຸດນັ້ນ ກາຍເປັນເມັດພັນແຫ່ງຜົນກຳອັນໜັກໜ່ວງ.
जनमेजय उवाच
Educational Q&A
Reverence toward the virtuous and self-controlled is a pillar of dharma; contempt shown to a blameless ascetic—especially one absorbed in silence—creates moral fault and can trigger far-reaching consequences.
Śṛṅgī, after paying respects to his teacher and taking leave, hears a report about an insult done to his father by King Parīkṣit; this hearing becomes the immediate narrative trigger for the later curse and its aftermath.