Shloka 366
आत्तकार्मुकनिस्त्रिंशा: कृष्णपार्थो प्रदुद्र॒व॒ु: । मित्र देवता जिसके किनारोंपर छुरे लगे हुए थे, वह चक्र लेकर खड़े हो गये। महाराज! पूषा, भग और क्रोधमें भरे हुए सविता धनुष और तलवार लेकर श्रीकृष्ण और अर्जुनपर टूट पड़े
Vaiśampāyana uvāca: āttakārmuka-nistriṁśāḥ kṛṣṇa-pārtho pradudruvuḥ | mitrā devatā yasya kināreṣu churāḥ lagāḥ te cakraṁ gṛhītvā sthitāḥ | mahārāja! pūṣā bhagaḥ ca krodha-bharitaḥ savitā ca dhanuḥ khaḍgaṁ ca gṛhītvā śrīkṛṣṇārjunayoḥ upari abhyapatat ||
ໄວສຳປາຍະນະ ກ່າວວ່າ: ພຣະກຣິດສະນະ ແລະ ປາຣຖະ (ອາຣຊຸນ) ຖືຄັນທະນູ ແລະ ດາບ ພຸ່ງໄປຂ້າງໜ້າ. ມິດຣະ ຍົກຈັກຣະຂອງຕົນ ທີ່ຂອບມີໃບມີດຕິດຢູ່ ຢືນຕຽມຮົບ. ໂອ ພຣະມະຫາກະສັດ! ພູສັນ, ພະຄະ, ແລະ ສະວິຕຣະ—ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມໂກດ—ຈັບຄັນທະນູ ແລະ ດາບ ແລ້ວພຸ່ງເຂົ້າໃສ່ ພຣະກຣິດສະນະ ແລະ ອາຣຊຸນ.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how krodha (anger) can overwhelm discernment and provoke even exalted beings into aggression; dharma is tested when power is driven by wrath rather than restraint and right judgment.
Kṛṣṇa and Arjuna surge forward armed, while Mitra readies a bladed discus; Pūṣan, Bhaga, and Savitṛ, enraged, take up weapons and attack Kṛṣṇa and Arjuna, intensifying the confrontation.