Shloka 35
अंशस्तु शक्ति जग्राह मृत्युर्देव: परश्वधम् । प्रगृह्य परिघं घोरं विचचारार्यमा अपि,अंशने शक्ति हाथमें ले ली और मृत्युदेवने फरसा। अर्यमा भी भयानक परिघ लेकर युद्धके लिये विचरने लगे
aṁśas tu śaktiṁ jagrāha mṛtyur devaḥ paraśvadhām | pragṛhya parighaṁ ghoraṁ vicacārāryamā api ||
ໄວສັມປາຍະນະ ກ່າວວ່າ: ອັມສະ ຈັບຫອກ (ສັກຕິ), ແລະ ເທວະແຫ່ງຄວາມຕາຍ ຖືຂວານ. ອາຣະຍະມາ ກໍຈັບຄອນເຫຼັກອັນນ່າສະພຶງ (ປະຣິຄະ) ເດີນໄປມາພ້ອມຮົບ—ແຕ່ລະເທວະຕາຕ່າງຕິດອາວຸດ ເມື່ອຄວາມຂັດແຍ່ງກໍາລັງທະວີຄວາມຮຸນແຮງ, ບອກໃຫ້ຮູ້ວ່າສົງຄາມທີ່ຈະມາເຖິງນັ້ນຫນັກໜ່ວງ ແລະ ມີຊະຕາກໍາກໍານົດໄວ້.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse underscores that even divine powers participate in conflict under the demands of cosmic order: arming oneself is not glorified for its own sake, but presented as a grave, duty-bound response within a larger, fated unfolding.
Vaiśaṃpāyana describes deities preparing for battle: Aṃśa takes a spear, Death takes an axe, and Aryamā carries a fearsome iron club, moving about in readiness as hostilities intensify.