अयःकणपचक्राश्मभुशुण्ड्युद्यतबाहव: । कृष्णपार्थो जिघांसन्त: क्रोधसम्मूर्छितीजस:
vaiśampāyana uvāca | ayaḥkaṇapacakrāśmabhuśuṇḍyudyatabāhavaḥ | kṛṣṇapārtho jighāṃsantaḥ krodhasammūrchitaujasaḥ ||
ໄວສັມປາຍະນະ ກ່າວວ່າ: ພວກເຂົາຊູມແຂນຂຶ້ນ—ບາງຄົນຖືເຄື່ອງຍິງລູກເຫຼັກ, ບາງຄົນຊູມຈັກຣະ, ຫີນ, ແລະອາວຸດພູຊຸນດີ. ພະລັງຂອງພວກເຂົາຖືກຄວາມໂກດຄອບງຳແລະເຜົາໄໝ້; ທຸກຄົນລ້ວນປາດຖະໜາຈະສັງຫານ ກຣິດສະນະ ແລະ ປາຣຖະ (ອາຣຊຸນ).
वैशम्पायन उवाच
The verse highlights how anger can overwhelm discernment and convert vigor (ojas) into destructive intent. Ethically, it warns that krodha-driven action tends toward adharma—violence pursued without restraint or right judgment.
A hostile group, armed with various missiles and weapons, raises their arms to strike and, in a fury, intends to kill Kṛṣṇa and Arjuna (Pārtha). The narration emphasizes their weaponry and their anger-intoxicated aggression.