Adhyaya 208
Tīrtha-Sevana and the Cursed Apsaras (Grāha-Encounter at Saubhadra Tīrtha)
Upa-parva: Tīrthayātrā Episode (Southern Sea Tīrthas and the Five Grāhas)
Vaiśaṃpāyana reports that Arjuna approaches highly meritorious southern sea tīrthas, ornamented by ascetics, yet learns that five are avoided because grāhas residing there seize practitioners. Despite warnings, Arjuna enters Saubhadra tīrtha and is seized by a powerful aquatic grāha; he lifts and subdues it through strength. The grāha then transforms into a radiant, ornamented woman—an apsaras—who identifies herself as Vargā, favored of Kubera (Dhanapati). She explains that she and four companions attempted to disrupt a solitary, radiant brāhmaṇa engaged in austerities by singing, laughing, and enticing him; unmoved, the ascetic cursed them to live as grāhas in water for a hundred years. The chapter functions as an etiological account for why certain holy bathing-sites are avoided and as a didactic statement on the inviolability of tapas and the moral hazards of interfering with spiritual discipline.
Chapter Arc: Hiranyakashipu’s ancient daitya line is recalled, and from it arise the fearsome brothers Sunda and Upasunda—two bodies, one hunger for dominion. → The brothers’ might swells; they revel in unchecked pleasure and conquest, and the world’s households echo with commands to eat, drink, sing, and indulge—signs of a realm sliding into lawless excess. Their power becomes a burden upon the three worlds, drawing the attention of the cosmic regulator, Brahma. → Brahma himself approaches the two asuras and grants their boon—yet binds it with a fated condition: the manner of their death is fixed so that their end will arise from the very bond they cherish, turning invincibility into a hidden snare. → Armed with the boon, the brothers cast off ascetic marks for crowns and ornaments and establish a perpetual festival of arrogance; the immediate crisis is postponed, but the seed of their downfall is planted in the terms of the gift. → Their ‘protected’ reign begins in full intoxication—inviting the inevitable moment when desire and rivalry will make the brothers the instruments of each other’s death.
Shlokas
Verse 1
(दाक्षिणात्य अधिक पाठके २५६ श्लोक मिलाकर कुल ४९३ “लोक हैं) भस्न्मा तन (_) अडमन+ा - कण्ठ
ນາຣະດະ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ຢຸທິສຖິຣະ ບຸດແຫ່ງກຸນຕີ—ໂອ ປາຣຖະ—ຈົ່ງຟັງພ້ອມກັບອ້າຍນ້ອງຂອງເຈົ້າ, ໃນຂະນະທີ່ຂ້າພະເຈົ້າຈະເລົ່າຕຳນານໂບຮານນີ້ໂດຍລະອຽດ, ຕາມທີ່ເກີດຂຶ້ນຈິງ»។
Verse 2
महासुरस्यान्ववाये हिरण्यकशिपो: पुरा । निकुम्भो नाम दैत्येन्द्रस्तेजस्वी बलवानभूत्
ນາຣະດະ ກ່າວວ່າ: ໃນການບູຮານ ໃນສາຍວົງຂອງອະສຸຣະໃຫຍ່ ຮິຣັນຍະກະຊິປຸ ໄດ້ມີຈອມເຈົ້າແຫ່ງໄດຕະຍະຜູ້ໜຶ່ງ ຊື່ ນິກຸມພະ ບັງເກີດຂຶ້ນ—ສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍເຕຊະ ແລະແຂງກ້າດ້ວຍພະລັງ.
Verse 3
तस्य पुत्रौ महावीर्यों जातौ भीमपराक्रमौ । सुन्दोपसुन्दौ दैत्येन्द्री दारुणौ क्रूरमानसौ
ນາຣະດະ ກ່າວວ່າ: ຈາກລາວ ໄດ້ເກີດບຸດສອງຄົນ ມີວິລະກຳຍິ່ງໃຫຍ່ ແລະອານຸພາບນ່າຢ້ານ—ຊື່ ສຸນດະ ແລະ ອຸປະສຸນດະ. ທັງສອງເປັນຈອມເຈົ້າໃນຫມູ່ດານະວະ ດຸຮ້າຍ ແລະນ່າສະພຶງກົວ ມີໃຈອຳມະຫິດ.
Verse 4
तावेकनिनश्षयो दैत्यावेककार्यार्थसम्मतौ । निरन्तरमवर्तेतां समदुःखसुखावुभौ
ນາຣະດະ ກ່າວວ່າ: ໄດຕະຍະທັງສອງນັ້ນ ມີຄວາມຕັ້ງໃຈອັນດຽວ ແລະເຫັນພ້ອມກັນເສມອ ເພື່ອຈຸດປະສົງອັນດຽວ. ຄວາມສຸກແລະຄວາມທຸກຂອງພວກເຂົາກໍຄືກັນ; ພວກເຂົາຢູ່ຄຽງຂ້າງກັນບໍ່ຂາດ.
Verse 5
विनान्योन्यं न भुज्जाते विनान्योन्यं न जल्पत: । अन्योन्यस्य प्रियकरावन्योन्यस्य प्रियंवदौ
ນາຣະດະ ກ່າວວ່າ: ບໍ່ມີອີກຝ່າຍ ພວກເຂົາກໍບໍ່ກິນບໍ່ດື່ມ; ບໍ່ມີອີກຝ່າຍ ກໍບໍ່ເວົ້າຈາກັບໃຜເລີຍ. ແຕ່ລະຄົນມຸ່ງເຮັດໃຫ້ອີກຄົນເປັນສຸກ ແລະເວົ້າຖ້ອຍຄຳອ່ອນໂຍນນ່າຟັງຕໍ່ກັນ.
Verse 6
एकशीलसमाचारी द्विधैवैको5भवत् कृत: । तौ विवृद्धौ महावीर्यो कार्येष्वप्येकनिश्चयौं
ນາຣະດະ ກ່າວວ່າ: ນິໄສແລະຄວາມປະພຶດຂອງພວກເຂົາເໝືອນກັນ ດັ່ງວ່າສັດຕະພາບອັນດຽວຖືກແບ່ງເປັນສອງຮ່າງ. ໄດຕະຍະຜູ້ກ້າຫານທັງສອງນັ້ນເຕີບໃຫຍ່ຄຽງກັນ ແລະໃນທຸກກິດການກໍລົງເອກະສຽງເປັນອັນດຽວ.
Verse 7
त्रैलोक्यविजयार्थाय समाधायैकनिश्चयम् । दीक्षां कृत्वा गतौ विन्ध्यं तावुग्रं तेपतुस्तप:
ນາຣະດະ ກ່າວວ່າ: ເພື່ອມຸ່ງໝາຍຊະນະໂລກທັງສາມ ທັງສອງໄດ້ຮ່ວມໃຈເປັນໜຶ່ງ ຕັ້ງປະຕິຍານແນ່ວແນ່. ຫຼັງຈາກໄດ້ຮັບພິທີດີກສາຈາກອາຈານ ພວກເຂົາໄດ້ໄປຍັງພູວິນທະຍະ ແລະທີ່ນັ້ນໄດ້ປະພຶດຕະປະສະຍາອັນຮຸນແຮງ.
Verse 8
तौ तु दीर्घेण कालेन तपोयुक्ता बभूवतु: । क्षुत्पिपासापरिश्रान्तौ जटावल्कलधारिणौ,भूख और प्यासका कष्ट सहते हुए सिरपर जटा तथा शरीरपर वल्कल धारण किये वे दोनों भाई दीर्घकालतक भारी तपस्यामें लगे रहे
ນາຣະດະ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອເວລາຜ່ານໄປດົນນານ ພີ່ນ້ອງທັງສອງໄດ້ອຸທິດຕົນທັງໝົດໃຫ້ແກ່ຕະປະສະຍາ. ອົດທົນຄວາມຫິວແລະຄວາມກະຫາຍ ເມື່ອຍລ້າຈາກຄວາມຂາດແຄນ ພວກເຂົາດຳລົງຊີວິດເປັນດັ່ງດາບະສີ—ມີຜົມຈະຕາພັນຢູ່ເທິງສີສະ ແລະນຸ່ງຫົ່ມເປືອກໄມ້—ມຸ່ງໝັ້ນຢູ່ໃນການບຳເນັດພິນັຍອັນຮຸນແຮງ.
Verse 9
मलोपचितसर्वाज्ञि वायुभक्षौ बभूवतु: । आत्ममांसानि जुहद्वन्तौ पादाड्गुष्ठाग्रविष्ठितो । ऊर्ध्वबाहू चानिमिषौ दीर्घकालं धृतव्रतौ
ນາຣະດະ ກ່າວວ່າ: ຮ່າງກາຍຂອງພວກເຂົາຖືກຄຸ້ມຄອງດ້ວຍຄວາມສົກປົກ; ພວກເຂົາດຳລົງຊີວິດດ້ວຍອາກາດເທົ່ານັ້ນ. ຕັດເນື້ອຈາກຮ່າງກາຍຂອງຕົນເອງເປັນຊິ້ນໆ ແລ້ວນຳໄປຖວາຍໃນໄຟ. ຫຼັງຈາກນັ້ນ ເປັນເວລາດົນນານ ພວກເຂົາຢືນທົນຢູ່ເທິງປາຍນິ້ວໂປ້ງຕີນ ຊູມືທັງສອງຂຶ້ນສູງ ແລະຈ້ອງມອງບໍ່ກະພິບຕາ ຮັກສາວຣະຕະ ແລະຈົມຢູ່ໃນຕະປະສະຍາ.
Verse 10
तयोस्तप:प्रभावेण दीर्घकालं प्रतापित: । धूम॑ प्रमुमुचे विन्ध्यस्तदद्भुतमिवाभवत्,उन दैत्योंकी तपस्याके प्रभावसे दीर्घकालतक संतप्त होनेके कारण विन्ध्य पर्वत धुआँ छोड़ने लगा, यह एक अद्भुत-सी बात हुई
ນາຣະດະ ກ່າວວ່າ: ເນື່ອງຈາກອຳນາດແຫ່ງຕະປະສະຍາຂອງໄດຕະຍະທັງສອງ ພູວິນທະຍະຖືກເຜົາຮ້ອນຢູ່ດົນນານ ຈົນເລີ່ມພົ່ນຄວັນອອກມາ—ເປັນດັ່ງເຫດການອັນພິສົດ.
Verse 11
ततो देवा भयं जम्मुरुग्रं दृष्टवा तयोस्तप: । तपोविघातार्थमथो देवा विघ्नानि चक्रिरे,उनकी उम्र तपस्या देखकर देवताओंको बड़ा भय हुआ। वे देवतागण उनके तपको भंग करनेके लिये अनेक प्रकारके विघ्न डालने लगे
ຕໍ່ມາ ເທວະທັງຫຼາຍເຫັນຕະປະສະຍາອັນດຸຮ້າຍຂອງທັງສອງ ກໍເກີດຄວາມຢ້ານກົວຢ່າງແຮງ. ເພື່ອຂັດຂວາງການບຳເນັດພິນັຍນັ້ນ ເທວະທັງຫຼາຍໄດ້ກໍ່ໃຫ້ເກີດອຸປະສັກນານາປະການ.
Verse 12
रत्नै: प्रलो भयामासुः स्त्रीभि श्वो भौ पुन: पुनः । नच तौ चक्रतुर्भड़ं व्रतस्य सुमहाव्रती
ພວກເຂົາພະຍາຍາມລໍ້ລວງສອງອົງນັ້ນຊ້ຳໆ ໂດຍສົ່ງກອງເພັດພອຍ ແລະ ນາງສາວງາມມາອີກແລ້ວອີກ. ແຕ່ສອງຜູ້ຖືວຣະຕະອັນຍິ່ງໃຫຍ່ນັ້ນ ບໍ່ຍອມໃຫ້ຕະປະຂອງຕົນຖືກທຳລາຍ ແລະ ຍືນຢັນໃນວິໄນຢ່າງໝັ້ນຄົງ.
Verse 13
अथ मायां पुनर्देवास्तयोशक्षक्रुर्महात्मनो: । भगिन्यो मातरो भार्यास्तयोक्षात्मजनस्तथा
ຕໍ່ມາ ພວກເທວະດາໄດ້ນຳມາຍາມາໃຊ້ອີກຄັ້ງ ຕໍ່ຕ້ານສອງຜູ້ມີຈິດໃຈຍິ່ງໃຫຍ່ນັ້ນ. ດ້ວຍມາຍານັ້ນ ປາກົດເປັນເອື້ອຍນ້ອງ, ແມ່, ເມຍ ແລະ ຍາດສະນິດອື່ນໆ ວິ່ງຫນີດ້ວຍຄວາມທຸກທ້ອນ ດັ່ງຖືກອະສູຣະຖືຫອກໄລ່ຕາມ ແລະ ໂຍນລົງພື້ນຊ້ຳໆ; ເຄື່ອງປະດັບຫຼຸດລົງ, ເສື້ອຜ້າລຸດລົ້ນ, ປາຍຜົມກໍແຕກກະຈາຍ. ພວກນາງຮ້ອງເອີ້ນສຸນດະ ແລະ ອຸປະສຸນດະ: «ລູກເອີຍ ຊ່ວຍແມ່! ອ້າຍເອີຍ ປົກປ້ອງຂ້ອຍ!» ແຕ່ແມ່ນແມ່ນຟັງຢ່າງນັ້ນ ສອງຕະປະສະວີຜູ້ຖືວຣະຕະອັນຍິ່ງໃຫຍ່ກໍບໍ່ຫວັ່ນໄຫວຈາກຕະປະ ແລະ ບໍ່ອາດຖືກເຮັດໃຫ້ຝ່າຝືນວຣະຕະໄດ້.
Verse 14
प्रपात्यमाना विस्रस्ता: शूलहस्तेन रक्षसा | भ्रष्टाभरणकेशान्ता भ्रष्टाभरणवासस:
ນາຣະດະໄດ້ກ່າວວ່າ: ເມື່ອພວກນາງຖືກອະສູຣະຖືຫອກໂຍນລົງ ແລະ ໄລ່ຕ້ອນໄປມາ ເຄື່ອງປະດັບກໍຫຼຸດລົງ, ເສື້ອຜ້າກໍລຸດລົ້ນ, ປາຍຜົມກໍແຕກກະຈາຍ. (ໃນເຫດການຮອບຂ້າງນີ້ ພວກເທວະດາໄດ້ໃຊ້ມາຍາອີກຄັ້ງເພື່ອທຳລາຍຕະປະຂອງສຸນດະ ແລະ ອຸປະສຸນດະ: ຍາດພີ່ນ້ອງທີ່ຖືກສ້າງດ້ວຍມາຍາປາກົດຕົວ ວິ່ງຫນີ ແລະ ຮ້ອງຂໍການປົກປ້ອງ. ແຕ່ສອງຕະປະສະວີນັ້ນບໍ່ຫວັ່ນໄຫວຈາກຕະປະ ແລະ ບໍ່ລະເມີດວຣະຕະ.)
Verse 15
अभिभाष्य तत: सर्वस्तौ त्राहीति विचुक्रुशु: । नच तौ चक्रतुर्भड़ं व्रतस्य सुमहाव्रती
ນາຣະດະໄດ້ກ່າວວ່າ: ຫຼັງຈາກເອີ້ນຫາພວກເຂົາແລ້ວ ທຸກຄົນນັ້ນຮ້ອງວ່າ «ຊ່ວຍພວກເຮົາ!» ແຕ່ສອງຕະປະສະວີຜູ້ຖືວຣະຕະອັນຍິ່ງໃຫຍ່ນັ້ນ ບໍ່ໄດ້ເຮັດໃຫ້ວຣະຕະຂອງຕົນເກີດຮອຍຮ້າວແຕ່ຢ່າງໃດ. ໃນບົດບາດນັ້ນ ພວກເທວະດາ—ເພື່ອທຳລາຍຕະປະຂອງສຸນດະ ແລະ ອຸປະສຸນດະ—ໄດ້ໃຊ້ມາຍາອີກຄັ້ງ: ພວກຍາດທີ່ຖືກປັ້ນແຕ່ງເປັນເອື້ອຍນ້ອງ, ແມ່, ເມຍ ແລະ ຜູ້ຮັກອື່ນໆ ຖືກສະແດງໃຫ້ເຫັນກຳລັງຫນີດ້ວຍຄວາມທຸກທ້ອນ ຖືກອະສູຣະຖືຫອກໄລ່ຕາມ ແລະ ຟາດລົງ ເຄື່ອງປະດັບແລະເສື້ອຜ້າກໍກະຈັດກະຈາຍ. ແມ່ນແມ່ນຟັງຄຳອ້ອນວອນອັນສິ້ນຫວັງ ສອງອົງກໍບໍ່ລະທິ້ງການຄວບຄຸມຕົນ.
Verse 16
यदा क्षोभं नोपयाति नार्तिमन्यतरस्तयो: । ततः स्त्रियस्ता भूतं च सर्वमन्तरधीयत
ນາຣະດະໄດ້ກ່າວວ່າ: ເມື່ອບໍ່ມີຜູ້ໃດໃນສອງອົງນັ້ນຖືກກະທົບໃຫ້ຫວັ່ນໄຫວ ແລະ ບໍ່ມີຜູ້ໃດຮູ້ສຶກທຸກໃນໃຈ ເມື່ອນັ້ນ ນາງສາວທີ່ເປັນມາຍາ ແລະ ສິ່ງນັ້ນ (ອະສູຣະ/ຣັກສະ) ທັງໝົດກໍຫາຍໄປຈາກສາຍຕາ.
Verse 17
ततः पितामहः साक्षादभिगम्य महासुरौ । वरेणच्छन्दयामास सर्वलोकहित: प्रभु:,तब सम्पूर्ण लोकोंके हितैषी पितामह साक्षात् भगवान् ब्रह्माने उन दोनों महादैत्योंके निकट आकर उन्हें इच्छानुसार वर माँगनेको कहा
ຕໍ່ມາ ປິຕາມະຫະ—ພຣະພຣະຫມາ ຜູ້ເປັນເຈົ້າຜູ້ຫ່ວງໃຍປະໂຫຍດແກ່ໂລກທັງປວງ—ໄດ້ເຂົ້າໄປຫາອະສຸຣະຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ສອງຕົວນັ້ນດ້ວຍຕົນເອງ ແລະເຊີນໃຫ້ເລືອກຂໍພອນຕາມຄວາມປາຖະໜາ.
Verse 18
ततः सुन्दोपसुन्दौ तौ भ्रातरौ दृढविक्रमौ । दृष्टवा पितामहं देवं तस्थतु: प्राजजली तदा
ຕໍ່ມາ ສອງພີ່ນ້ອງ ສຸນດະ ແລະ ອຸປະສຸນດະ ຜູ້ກ້າແຂງກະດ້າງ ເມື່ອເຫັນພຣະພຣະຫມາ ປິຕາມະຫະຜູ້ເປັນເທວະ ກໍຢືນຢູ່ນັ້ນ ພ້ອມປະນົມມືດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ.
Verse 19
ऊचतुश्न प्रभुं देव ततस्तौ सहितौ तदा । आवयोस्तपसानेन यदि प्रीत:ः पितामह:
ນາຣະດະກ່າວວ່າ: ແລ້ວສອງພີ່ນ້ອງນັ້ນໄດ້ກ່າວຕໍ່ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າພ້ອມກັນວ່າ: «ໂອ ພຣະອາຈານເທວະ! ຖ້າປິຕາມະຫະ ພຣະພຣະຫມາ ພໍໃຈໃນຕະປະຂອງພວກເຮົາ ຂໍໃຫ້ປະທານພອນແກ່ພວກເຮົາ».
Verse 20
मायाविदावस्त्रविदौ बलिनौ कामरूपिणौ । उभावप्यमरी स्याव: प्रसन्नो यदि नौ प्रभु:
ນາຣະດະກ່າວວ່າ: «ຖ້າພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າພໍໃຈພວກເຮົາ ຂໍໃຫ້ພວກເຮົາທັງສອງເປັນອະມະຕະ—ຮູ້ຊ່ຽວມາຍາ, ຊ່ຽວຊານອາວຸດ, ມີພະລັງກ້າແຂງ, ແລະປ່ຽນຮູບໄດ້ຕາມໃຈປາຖະໜາ».
Verse 21
ब्रह्मोवाच ऋते<मरत्वं युवयो: सर्वमुक्तं भविष्यति । अन्यद् वृणीतं मृत्योश्व॒ विधानममरै: समम्
ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: «ນອກຈາກຄວາມເປັນອະມະຕະ ທຸກຢ່າງທີ່ພວກເຈົ້າຂໍຈະສຳເລັດ. ແຕ່ຈົ່ງເລືອກຂໍຂໍ້ກຳນົດອື່ນເກືອບກັບຄວາມຕາຍ ທີ່ຈະເຮັດໃຫ້ພວກເຈົ້າຢູ່ເທົ່າເທວະ».
Verse 22
प्रभविष्याव इति यन्महदशभ्युद्यतं तप: । युवयो्हेतुनानेन नामरत्वं विधीयते
«ພວກເຮົາຈະເປັນເຈົ້າແຫ່ງໂລກທັງສາມ» ດ້ວຍຄຳປະຕິຍານອັນໃຫຍ່ນັ້ນ ພວກເຈົ້າທັງສອງໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນຕະປະສະຍາອັນໜັກໜ່ວງ. ເພາະເຫດນີ້ ຈຶ່ງບໍ່ກຳນົດໃຫ້ພວກເຈົ້າໄດ້ອະມະຕະພາບ; ເພາະອະມະຕະພາບບໍ່ແມ່ນເປົ້າໝາຍຂອງຕະປະສະຍານັ້ນ.
Verse 23
त्रैलोक्यविजयार्थाय भवद्भ्यामास्थितं तप: । हेतुनानेन दैत्येन्द्री न वा कामं करोम्यहम्
ນາຣະດະກ່າວວ່າ: «ພວກເຈົ້າທັງສອງໄດ້ອາໄສຕະປະສະຍານີ້ເພື່ອຊະນະໂລກທັງສາມ. ເພາະເຫດນີ້ແຫຼະ ໂອ ພຣະນາງແຫ່ງພວກໄດຕະຍະ ແລະ ໂອ ບັນດາເຈົ້າແຫ່ງໄດຕະຍະ—ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ປະທານຄວາມປາຖະໜາ (ເລື່ອງອະມະຕະພາບ) ໃຫ້».
Verse 24
7, युन्दोपयुन्दावूचत॒ः त्रिषु लोकेषु यद् भूतं॑ किंचित् स्थावरजड्भमम् । सर्वस्मान्नो भयं न स्यादृतेडन्योन्यं पितामह,सुन्द और उपसुन्द बोले--पितामह! तब यह वर दीजिये कि हम दोनोंमेंसे एक- दूसरेको छोड़कर तीनों लोकोंमें जो कोई भी चर या अचर भूत हैं, उनसे हमें मृत्युका भय न हो
ສຸນດະ ແລະ ອຸປະສຸນດະ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ປິຕາມະຫະ (ພຣະພຣົມ)! ຂໍປະທານພອນໃຫ້ພວກເຮົາທັງສອງ: ໃນໂລກທັງສາມ ຈາກສິ່ງມີຊີວິດທີ່ເຄື່ອນໄຫວ ຫຼື ບໍ່ເຄື່ອນໄຫວ ບໍ່ໃຫ້ພວກເຮົາມີຄວາມຢ້ານກົວຕໍ່ຄວາມຕາຍ—ນອກເສຍແຕ່ຈາກກັນແລະກັນ».
Verse 25
पितामह उवाच यत् प्रार्थितं यथोक्तं च काममेतद् ददानि वाम् | मृत्योविधानमेतच्च यथावद् वा भविष्यति
ປິຕາມະຫະກ່າວວ່າ: «ພອນທີ່ພວກເຈົ້າຂໍ ຕາມທີ່ເວົ້າໄວ້ຢ່າງຖືກຕ້ອງນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າປະທານໃຫ້ພວກເຈົ້າທັງສອງ. ແລະ ຂໍ້ກຳນົດເລື່ອງຄວາມຕາຍຂອງພວກເຈົ້າ ກໍຈະເກີດຂຶ້ນຕາມນັ້ນຢ່າງແທ້ຈິງ».
Verse 26
नारद उवाच ततः पितामहो दत्त्वा वरमेतत् तदा तयो: । निवर्त््य तपसस्तौ च ब्रह्मलोक॑ जगाम ह
ນາຣະດະກ່າວວ່າ: ຕໍ່ມາ ປິຕາມະຫະ (ພຣະພຣົມ) ໄດ້ປະທານພອນນັ້ນໃຫ້ແກ່ທັງສອງ ແລະ ໃຫ້ພວກເຂົາຢຸດຈາກຕະປະສະຍາ ແລ້ວຈຶ່ງເສດັດໄປສູ່ພຣະພຣົມໂລກ.
Verse 27
लब्ध्वा वराणि दैत्येन्द्रावथ तौ भ्रातरावुभौ | अवध्यौ सर्वलोकस्य स्वमेव भवनं गतौ,फिर वे दोनों भाई दैत्यराज सुन्द और उपसुन्द यह अभीष्ट वर पाकर सम्पूर्ण लोकोंके लिये अवध्य हो पुनः अपने घरको ही लौट गये
ນາຣະດະ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຮັບພອນທີ່ປາດຖະໜາແລ້ວ ສອງພີ່ນ້ອງ—ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງພວກດານະວະ—ກໍກາຍເປັນຜູ້ບໍ່ອາດຖືກຂ້າໄດ້ໂດຍທົ່ວທຸກໂລກ ແລ້ວຈຶ່ງກັບໄປຍັງເຮືອນຂອງຕົນເອງ.
Verse 28
तौ तु लब्धवरीौ दृष्टवा कृतकामौ मनस्विनौ । सर्व: सुहृज्जनस्ताभ्यां प्रहर्षमुपजग्मिवान्,वरदान पाकर पूर्णकाम होकर लौटे हुए उनदोनों मनस्वी वीरोंको देखकर उनके सभी सगे-सम्बन्धी बड़े प्रसन्न हुए
ນາຣະດະ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອເຫັນວິລະຊົນຜູ້ມີໃຈສູງສອງພີ່ນ້ອງ ກັບມາຫຼັງຈາກໄດ້ຮັບພອນທີ່ຕົນປາດຖະໜາ—ບັດນີ້ສົມດັ່ງໃຈ—ບັນດາຍາດພີ່ນ້ອງແລະມິດສະຫາຍຜູ້ປາດຖະໜາດີທັງປວງ ກໍພາກັນຊື່ນບານຍິນດີ.
Verse 29
ततस्तौ तु जटा भित्त्वा मौलिनौ सम्बभूवतु: । महाहाभरणोपेतौ विरजो<म्बरधारिणौ
ຕໍ່ມາ ທັງສອງໄດ້ຕັດຜົມຈະຕາອອກ ແລະປາກົດກາຍເປັນຜູ້ສວມມົງກຸດເທິງສີສະ. ພ້ອມດ້ວຍເຄື່ອງປະດັບອັນວິຈິດ ແລະເສື້ອຜ້າຂາວສະອາດບໍ່ມີມົນທິນ ພວກເຂົາສ່ອງປະກາຍດັ່ງແສງຈັນທຣາທີ່ແຜ່ອອກຢ່າງຜິດການ ຈົນຄືວ່າກາງວັນແລະກາງຄືນກາຍເປັນຄວາມສວ່າງດຽວກັນ.
Verse 30
अकालकौमुदी चैव चक्रतु: सार्वकालिकीम् । नित्यप्रमुदित: सर्वस्तयोश्वैव सुहृज्जन:
ນາຣະດະ ກ່າວວ່າ: ພວກເຂົາໄດ້ເຮັດໃຫ້ເກີດແສງຈັນທຣາດັ່ງຢູ່ນອກລະດູ ແລະເຮັດໃຫ້ມັນຄືຢູ່ຕະຫຼອດເວລາ. ເນື່ອງດ້ວຍພວກເຂົາ ບັນດາຜູ້ປາດຖະໜາດີ ແລະຍາດພີ່ນ້ອງທັງປວງ ຈຶ່ງມີແຕ່ຄວາມຊື່ນບານຢູ່ເປັນນິດ.
Verse 31
भक्ष्यतां भुज्यतां नित्यं दीयतां रम्यतामिति । गीयतां पीयतां चेति शब्दश्चासीद् गृहे गृहे,प्रत्येक घरमें सर्वदा 'खाओ, भोग करो, लुटाओ, मौज करो, गाओ और पीओ'”का शब्द गूँजता रहता था
ນາຣະດະ ກ່າວວ່າ: “ໃນເຮືອນທຸກຫຼັງ ທຸກມື້ທຸກວັນ ມີສຽງຮ້ອງດັງຢູ່ເທົ່ານັ້ນວ່າ: ‘ກິນເຖີດ! ເສບສຸກເຖີດ! ແຈກຈ່າຍເຖີດ! ສະໜຸກເຖີດ! ຮ້ອງເພງເຖີດ! ດື່ມເຖີດ!’”
Verse 32
तत्र तत्र महानादैरुत्कृष्टतलनादितै: । हृष्ट प्रमुदितं सर्व दैत्यानामभवत् पुरम्,जहाँ-तहाँ जोर-जोरसे तालियाँ पीटनेकी ऊँची आवाजसे दैत्योंका वह सारा नगर हर्ष और आनन्दमें मग्न जान पड़ता था
ນາຣະດະ ກ່າວວ່າ: «ທີ່ນັ້ນໆ ມີສຽງອື້ອອງດັງກ້ອງ—ກັບສຽງຕົບມືດັງສູງໆ ກ້ອງກັງວານ—ເຮັດໃຫ້ນະຄອນທັງປວງຂອງພວກໄດຕະຍະ ປານດັ່ງຈົມຢູ່ໃນຄວາມຮື້ນເຮືອງ ແລະ ຄວາມປິຕິຍິນດີ».
Verse 33
तैस्तैरविंहारैर्बहुभिदैत्यानां कामरूपिणाम् | समा: संक्रीडतां तेषामहरेकमिवाभवत्
ນາຣະດະ ກ່າວວ່າ: «ດ້ວຍການບັນເທີງຫຼາກຫຼາຍນານານັ້ນ ພວກດານະວະຜູ້ແປງຮູບໄດ້ຕາມໃຈ ພາກັນຫຼິ້ນສະນຸກ ແລະ ລຸ້ມຫຼົງໃນຄວາມສຸກ; ສໍາລັບພວກເຂົາ ແມ່ນແຕ່ຫຼາຍປີກໍຜ່ານໄປປານດັ່ງມື້ດຽວ».
Verse 207
इस प्रकार श्रीमह्याभारत आदिपर्वके अन्तर्गत विदुरागमनराज्यलम्भपर्वमें युधिष्ठिर-नारद- संवादविषयक दो सौ सातवाँ अध्याय पूरा हुआ
ດັ່ງນີ້ ບົດທີ 207 ໃນອາດິປະຣະວະ ແຫ່ງ ສີຣີມະຫາພາຣະຕະ ພາຍໃນພາກ «ວິດຸຣະມາຮອດ ແລະ ໄດ້ຮັບອານາຈັກ» ອັນເປັນເລື່ອງສົນທະນາລະຫວ່າງ ຢຸທິສຖິຣະ ແລະ ນາຣະດະ ກໍສໍາເລັດລົງແລ້ວ.
Verse 208
इति श्रीमहाभारते आदिपर्वणि विदुरागमनराज्यलम्भपर्वणि सुन्दोपसुन्दोपाख्यानेडष्टाधिकद्विशततमो<5 ध्याय:
ດັ່ງນີ້ ບົດທີ 208 ໃນອາດິປະຣະວະ ແຫ່ງ ສີຣີມະຫາພາຣະຕະ ພາຍໃນພາກ «ວິດຸຣະມາຮອດ ແລະ ໄດ້ຮັບອານາຈັກ» ໃນນິທານຍ່ອຍ «ເລື່ອງຂອງ ສຸນດະ ແລະ ອຸປະສຸນດະ» ກໍສໍາເລັດລົງແລ້ວ.
Frequently Asked Questions
The dilemma centers on action under advisory constraint: whether to avoid a sacred site due to credible warnings or to proceed with disciplined courage; the narrative tests how reverence for tīrtha is balanced with responsibility toward foreseeable harm.
Tapas is portrayed as ethically protected power: deliberate interference with sincere ascetic discipline generates severe karmic repercussions, while humility before spiritual practice and attention to wise counsel preserve social and personal order.
No explicit phalaśruti is stated; the implicit meta-teaching is etiological and normative—explaining ritual avoidance of certain tīrthas and reinforcing the broader Mahābhārata framework where actions toward ascetics and sacred contexts yield durable consequences.
Read Mahabharata in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with audio, word-by-word meanings, and more.