Shloka 43
धृतराष्ट्र–दुर्योधन संवादः
Vāraṇāvata-vivāsana-nīti: Dhṛtarāṣṭra and Duryodhana’s Policy Dialogue
ततो व्यतीते पृषते स राजा द्रुपदो5भवत् | पज्चालेषु महाबाहुरुत्तरेषु नरेश्वर,नरेश्वर जनमेजय! पृषतकी मृत्यु हो जानेपर महाबाहु ट्रुपद उत्तर-पंचाल देशके राजा हुए
tato vyatīte pṛṣate sa rājā drupado 'bhavat | pāñcāleṣu mahābāhur uttareṣu nareśvara janamejaya ||
ໄວສັມປາຍະນະ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອກະສັດ ປຣິສະຕະ ສິ້ນພຣະຊົນແລ້ວ, ດຣຸປະດະ ຜູ້ມີແຂນແຂງກ້າ ໄດ້ຂຶ້ນເປັນຜູ້ປົກຄອງໃນຫມູ່ປານຈາລະແຫ່ງພາກເໜືອ, ໂອ ພຣະເຈົ້າຈະນະເມຊະຍະ. ການສືບລາຊະບັນລັງນີ້ຖືກເລົ່າໃນຖານະການຖ່າຍທອດອໍານາດຢ່າງຊອບທໍາ, ຍ້ໍາເນັ້ນຄວາມຕໍ່ເນື່ອງຂອງການປົກຄອງ ແລະຄວາມໝັ້ນຄົງຂອງແຜ່ນດິນຫຼັງການສິ້ນພຣະຊົນຂອງກະສັດ.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse underscores orderly succession as a facet of rājadharma: when a ruler dies, legitimate transfer of authority preserves stability and protects the people. It also reflects the epic’s concern with continuity of lineage and governance.
Vaiśampāyana informs King Janamejaya that after King Pṛṣata’s death, Drupada assumed kingship over the northern Pāñcālas, marking the next stage in the Pañcāla royal line.