Shloka 25
धृतराष्ट्र–दुर्योधन संवादः
Vāraṇāvata-vivāsana-nīti: Dhṛtarāṣṭra and Duryodhana’s Policy Dialogue
इष्वस्त्रज्ञान् पर्यपृच्छदाचार्यान् वीर्यसम्मतान् | नाल््पधीर्ना महाभागस्तथा नानास्त्रकोविद:
iṣv-astrajñān paryapṛcchad ācāryān vīrya-sammatān | nālpa-dhīr nā mahābhāgas tathā nānāsra-kovidaḥ ||
ໄວສັມປາຍະນະ ກ່າວວ່າ: ພີສະມະ ເລີ່ມສອບຖາມສະແຫວງຫາອາຈານຜູ້ຊໍານານໃນສິນລະປະການຍິງທະນູ ແລະ ວິຊາອາວຸດ—ຜູ້ທີ່ໄດ້ຮັບການນັບຖືເນື່ອງຈາກຄວາມກ້າຫານ. ເພາະທ່ານຄິດວ່າ ຜູ້ມີປັນຍານ້ອຍ ບໍ່ມີວາສະນາໃຫຍ່ ບໍ່ຊໍານານໃນວິຊາອາວຸດຫຼາຍປະເພດ ແລະ ບໍ່ມີພະລັງດັ່ງເທວະ ຈະບໍ່ອາດຝຶກຝົນກຸຣຸຜູ້ແຂງແກ່ງເຫຼົ່ານີ້ໄດ້ຢ່າງຖືກຕ້ອງ. ດັ່ງນັ້ນ ທ່ານຈຶ່ງສະແຫວງຫາອາຈານຜູ້ຄວນຄ່າ ເພື່ອຫຼໍ່ຫຼອມພະລັງຂອງເຈົ້າຊາຍດ້ວຍຄວາມຮູ້ອັນມີວິໄນ.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Positions of instruction and authority should be given based on proven qualification—intellect, mastery, and recognized excellence—because the power of warriors must be shaped by disciplined knowledge, not by inadequacy.
Bhīṣma, intent on elevating the princes’ martial competence, seeks out renowned teachers of archery and weapon-science, judging that only a truly capable master can train such powerful heirs.