Shloka 2
Ādi Parva 117 — Pāṇḍu’s Obsequies, Escort of the Pāṇḍavas, and Reception at Nāgasāhvaya
Hastināpura
वैशम्पायन उवाच दुर्योधनो युयुत्सुश्न राजन् दुःशासनस्तथा । दुःसहो दुःशलश्चैव जलसंध: सम: सह:
vaiśampāyana uvāca
duryodhano yuyutsuś ca rājan duḥśāsanas tathā |
duḥsaho duḥśalaś caiva jalasaṃdhaḥ samaḥ sahaḥ ||
ໄວສັມປາຍະນະ (Vaiśampāyana) ກ່າວວ່າ: “ໂອ ພຣະຣາຊາ, ບຸດຂອງ ທຣິຕະຣາສະຕຣະ (Dhṛtarāṣṭra) ມີດັ່ງນີ້—ດຸຣະໂຢທະນະ (Duryodhana), ຢຸຢຸດສຸ (Yuyutsu), ແລະດຸຫະຊາສະນະ (Duḥśāsana); ອີກທັງ ດຸຫະສະຫະ (Duḥsaha), ດຸຫະຊະລະ (Duḥśala), ຈະລະສັນທະ (Jalasaṃdha), ສະມະ (Sama), ແລະ ສະຫະ (Saha).” ບັນຊີສາຍພົວພັນນີ້ເປັນການເລີ່ມນັບລຳດັບວົງສາກອຣະວະ (Kaurava), ຊີ້ນຳລ່ວງໜ້າວ່າ ເຄືອຂ່າຍຍາດພີ່ນ້ອງອັນກວ້າງໃຫຍ່—ຜູກພັນດ້ວຍກຳເນີດ ແຕ່ຕຶງຕັນດ້ວຍການແຂ່ງຂັນ—ຈະກາຍເປັນມວນມະນຸດຂອງ ອະທັມ (adharma) ແລະສົງຄາມ.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Even before the war narrative unfolds, the epic stresses that moral collapse (adharma) arises within families and institutions: a long lineage and many heirs do not guarantee righteousness; character and choices do.
Vaiśampāyana, speaking to King Janamejaya, begins enumerating Dhṛtarāṣṭra’s children—starting with prominent Kaurava princes—setting the stage for later conflicts centered on these figures.