Adhyaya 75

Verse 1

इति श्रीलिङ्गमहापुराणे पूर्वभागे शिवलिङ्गभेदसंस्थापनादिवर्णनं नाम चतुःसप्ततितमो ऽध्यायः ऋषय ऊचुः निष्कलो निर्मलो नित्यः सकलत्वं कथं गतः वक्तुमर्हसि चास्माकं यथा पूर्वं यथा श्रुतम्

ດັ່ງນັ້ນ ໃນ «ສຣີລິງຄະມະຫາປຸຣານະ» ພາກຕົ້ນ ເລີ່ມບົດທີ 75 ຊື່ວ່າ «ການພັນລະນາປະເພດຂອງສິວະລິງຄະ ແລະກົດເກນການສະຖາປະນາ»। ບັນດາຣິຊີກ່າວວ່າ: «ພຣະອົງຜູ້ໄຮ້ສ່ວນ, ບໍ່ມີມົນທິນ, ແລະນິລັນດອນ—ເປັນໄປໄດ້ແນວໃດທີ່ພຣະອົງດຽວກັນນັ້ນໄດ້ເຂົ້າສູ່ພາວະ “ສະກະລະ” (ມີສ່ວນ)? ຂໍຈົ່ງອະທິບາຍໃຫ້ພວກເຮົາ ດັ່ງທີ່ເຄີຍກ່າວໄວ້ແຕ່ກ່ອນ ແລະດັ່ງທີ່ພວກເຮົາໄດ້ຍິນຕາມປະເພນີ»។

Verse 2

सूत उवाच परमार्थविदः केचिद् ऊचुः प्रणवरूपिणम् विज्ञानमिति विप्रेन्द्राः श्रुत्वा श्रुतिशिरस्यजम्

ສູຕະກ່າວວ່າ: ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ, ນັກຮູ້ສັດຈະສູງສຸດບາງຄົນ ໄດ້ກ່າວຫຼັງຈາກໄດ້ຟັງເຖິງພຣະອົງຜູ້ເກີດຈາກຍອດແຫ່ງເວດະວ່າ ວິຊາອັນປົດປ່ອຍສູງສຸດນັ້ນ ມີຮູບເປັນພຣະນະວະ (ໂອມ) ແລະພະປະຕິ (ພຣະເຈົ້າ) ປາກົດເປັນແກ່ນສານແຫ່ງຍອດອຸປະນິຊັດ.

Verse 3

शब्दादिविषयं ज्ञानं ज्ञानमित्यभिधीयते तज्ज्ञानं भ्रान्तिरहितम् इत्यन्ये नेति चापरे

ການຮູ້ທີ່ມີສຽງ ແລະອື່ນໆ (ອາຣົມວັດຖຸ) ເປັນຂອບເຂດ ຖືກເອີ້ນວ່າ “ຄວາມຮູ້”. ບາງຄົນຖືວ່າ ຄວາມຮູ້ແທ້ແມ່ນສິ່ງທີ່ປາສຈາກຄວາມຫຼົງ; ແຕ່ອີກພວກໜຶ່ງກໍປະຕິເສດວ່າ ນັ້ນຍັງບໍ່ແມ່ນນິຍາມຄົບຖ້ວນ.

Verse 4

यज्ज्ञानं निर्मलं शुद्धं निर्विकल्पं निराश्रयम् गुरुप्रकाशकं ज्ञानम् इत्यन्ये मुनयो द्विजाः

ຄວາມຮູ້ໃດທີ່ໄຮ້ມົນທິນ ບໍລິສຸດ, ບໍ່ມີການປຸງແຕ່ງແຫ່ງຄວາມຄິດ, ແລະບໍ່ອາໄສສິ່ງພາຍນອກ—ຄວາມຮູ້ທີ່ເຮັດໃຫ້ກູຣູສ່ອງແສງ (ໃນຖານະຜູ້ເປີດເຜີຍພະປະຕິ ພຣະສິວະ)—ນັ້ນແຫຼະ ບັນດາມຸນີ ແລະຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງອື່ນໆ ກ່າວວ່າເປັນຄວາມຮູ້ແທ້.

Verse 5

ज्ञानेनैव भवेन्मुक्तिः प्रसादो ज्ञानसिद्धये उभाभ्यां मुच्यते योगी तत्रानन्दमयो भवेत्

ຄວາມຫຼຸດພົ້ນເກີດຈາກຄວາມຮູ້ເທົ່ານັ້ນ; ແຕ່ພຣະກະລຸນາ (ປຣະສາດ) ເຮັດໃຫ້ຄວາມຮູ້ນັ້ນສົມບູນ. ມີທັງສອງ (ຄວາມຮູ້ແລະພຣະກະລຸນາ) ໂຢກີຈຶ່ງພົ້ນຈາກພັນທະ ແລະໃນສະພາບນັ້ນກໍເຕັມໄປດ້ວຍອານັນດະ.

Verse 6

वदन्ति मुनयः केचित् कर्मणा तस्य संगतिम् कल्पनाकल्पितं रूपं संहृत्य स्वेच्छयैव हि

ມຸນີບາງພວກກ່າວວ່າ ການເກີດການສຳພັນຂອງພຣະອົງກັບພາວະມີຮ່າງກາຍ ເປັນເພາະກຳ; ແຕ່ເມື່ອພຣະອົງຖອນຮູບທີ່ຖືກປຸງແຕ່ງໂດຍການຄິດຄາດອອກແລ້ວ ພຣະອົງດຳລົງ ແລະກະທຳແຕ່ຕາມພຣະປະສົງອິດສະລະຂອງພຣະອົງເທົ່ານັ້ນ. ດັ່ງນັ້ນ ພະປະຕິ (ພຣະເຈົ້າ) ບໍ່ຖືກພັນທະແຕະຕ້ອງ, ພຣະອົງຮັບແລະລະລາຍຮູບປາກົດໂດຍບໍ່ຖືກກຳນົດໂດຍມັນ.

Verse 7

द्यौर्मूर्धा तु विभोस्तस्य खं नाभिः परमेष्ठिनः सोमसूर्याग्नयो नेत्रे दिशः श्रोत्रं महात्मनः

ຟ້າເປັນສະຫຼອງຫົວຂອງພຣະເຈົ້າຜູ້ແຜ່ຊຶມທົ່ວທຸກສິ່ງ; ອາກາດກວ້າງໃຫຍ່ເປັນສະດືຂອງຜູ້ສ້າງສູງສຸດ. ຈັນ, ຕາເວັນ, ໄຟເປັນພຣະເນດ; ທິດທັງຫຼາຍເປັນພຣະຫູຂອງພຣະມະຫາອາດຕະມານັ້ນ.

Verse 8

चरणौ चैव पातालं समुद्रस्तस्य चांबरम् देवास्तस्य भुजाः सर्वे नक्षत्राणि च भूषणम्

ພາຕານທັງຫຼາຍເປັນພຣະບາດຂອງພຣະອົງ; ມະຫາສະໝຸດເປັນເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມຂອງພຣະອົງ. ເທວະທັງປວງເປັນພຣະພາຫາ; ແລະດາວນັກສັດເປັນເຄື່ອງປະດັບ. ດັ່ງນີ້ແຫຼະ ພຣະປະຕິຜູ້ແຜ່ຊຶມ—ອາດຕະພາຍໃນຂອງຈັກກະວານ—ຖືກພິຈາລະນາໃນທັດສະນະໄສວະຂອງລິງຄະປຸຣານະ.

Verse 9

प्रकृतिस्तस्य पत्नी च पुरुषो लिङ्गमुच्यते वक्त्राद्वै ब्राह्मणाः सर्वे ब्रह्मा च भगवान्प्रभुः

ປຣະກຣິຕິຖືກປະກາດເປັນພຣະມະເຫສີຂອງພຣະອົງ; ແລະປຸຣຸສະຖືກເອີ້ນວ່າ ລິງຄະ—ເຄື່ອງໝາຍສູງສຸດ. ຈາກພຣະໂອດຂອງພຣະອົງ ບຣາຫມະນະທັງປວງເກີດຂຶ້ນ; ແລະພຣະພຣະຫມາ ຜູ້ເປັນພຣະຜູ້ເຈົ້າຜູ້ປົກຄອງ ກໍເກີດຢູ່ທີ່ນັ້ນດ້ວຍ.

Verse 10

इन्द्रोपेन्द्रौ भुजाभ्यां तु क्षत्रियाश् च महात्मनः वैश्याश्चोरुप्रदेशात्तु शूद्राः पादात्पिनाकिनः

ຈາກພຣະພາຫາຂອງພຣະອົງ ເກີດອິນທຣະ ແລະ ອຸເປນທຣະ; ແລະກະສັດຕຣິຍະທັງຫຼາຍດ້ວຍ, ໂອ ຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່. ຈາກບ່ອນຂາອ່ອນຂອງພຣະອົງ ເກີດໄວສະຍະ; ແລະຈາກພຣະບາດ ເກີດຊູດຣະ—ດັ່ງນີ້ທຸກສິ່ງລ້ວນອອກມາຈາກພິນາກິນ ຜູ້ຖືຄັນທະນູ.

Verse 11

पुष्करावर्तकाद्यास्तु केशास्तस्य प्रकीर्तिताः वायवो घ्राणजास्तस्य गतिः श्रौतं स्मृतिस् तथा

ຂົນຜົມຂອງພຣະອົງຖືກກ່າວສັນລະເສີນວ່າເປັນວົງນ້ຳວຽນ ເລີ່ມຈາກ ປຸສະກະຣາ-ອາວັຣຕະ. ຈາກປະສາດກິ່ນຂອງພຣະອົງ ເກີດລົມທັງຫຼາຍ. ການເຄື່ອນໄຫວຂອງພຣະອົງສອດຄ່ອງກັບລະບຽບ ສຣົຕະ (ພິທີຍັດຍະແຫ່ງເວດ); ແລະປະເພນີທີ່ຈື່ຈຳ (ສະມຣິຕິ) ກໍເປັນເຊັ່ນນັ້ນດ້ວຍ.

Verse 12

अथानेनैव कर्मात्मा प्रकृतेस्तु प्रवर्तकः पुंसां तु पुरुषः श्रीमान् ज्ञानगम्यो न चान्यथा

ດັ່ງນັ້ນ ໂດຍພຣະອົງພຽງຜູ້ດຽວ—ເປັນອາດຕະແຫ່ງກຳ—ການເຄື່ອນໄຫວຂອງປຣະກຣິຕິຖືກເຮັດໃຫ້ເກີດ; ສຳລັບສັດມີກາຍ ພຸຣຸສະຜູ້ເປັນມົງຄຸນ (ພຣະເຈົ້າ, ປະຕິ) ບັນລຸໄດ້ດ້ວຍຍານແທ້ເທົ່ານັ້ນ ບໍ່ແມ່ນທາງອື່ນ.

Verse 13

कर्मयज्ञसहस्रेभ्यस् तपोयज्ञो विशिष्यते तपोयज्ञसहस्रेभ्यो जपयज्ञो विशिष्यते

ຍາຊະນະກຳ (karmayajña) ນັບພັນ ຍັງສູ້ຍາຊະນະຕະໂປ (tapoyajña) ບໍ່ໄດ້; ແລະຍາຊະນະຕະໂປນັບພັນ ຍັງສູ້ຍາຊະນະຊະປະ (japayajña)—ການສວດຊ້ຳນາມທິບພະ ໂດຍສະເພາະນາມພຣະສິວະ—ບໍ່ໄດ້. ດັ່ງນັ້ນ ສຳລັບປາຊຸ (paśu) ການບູຊາພາຍໃນດ້ວຍມັນຕຣາ ແມ່ນທາງກົງທີ່ສຸດໄປຫາພຣະສິວະ (Pati).

Verse 14

जपयज्ञसहस्रेभ्यो ध्यानयज्ञो विशिष्यते ध्यानयज्ञात्परो नास्ति ध्यानं ज्ञानस्य साधनम्

ຍາຊະນະຊະປະ (japa-yajña) ນັບພັນ ຍັງສູ້ຍາຊະນະທຽນ (dhyāna-yajña) ບໍ່ໄດ້. ບໍ່ມີສິ່ງໃດສູງກວ່າຍາຊະນະທຽນ, ເພາະການທຽນແມ່ນວິທີກົງໄປຫາຍານປົດປ່ອຍ; ໃນນັ້ນ ປາຊຸ (paśu) ຮູ້ຈັກພຣະອົງ (Pati) ຜູ້ຢູ່ເຫນືອພາສະ (pāśa) ທຸກສາຍຜູກ.

Verse 15

यदा समरसे निष्ठो योगी ध्यानेन पश्यति ध्यानयज्ञरतस्यास्य तदा संनिहितः शिवः

ເມື່ອໂຍຄີຜູ້ຕັ້ງມັ່ນໃນສະມະຣະສະ (samarasa) ເຫັນດ້ວຍການທຽນ, ໃນເວລານັ້ນ ສຳລັບຜູ້ຍິນດີໃນຍາຊະນະທຽນນັ້ນ ພຣະສິວະຈະສະຖິດຢູ່ໃກ້ຊິດ—ປານຢູ່ຕໍ່ໜ້າ.

Verse 16

नास्ति विज्ञानिनां शौचं प्रायश्चित्तादि चोदना विशुद्धा विद्यया सर्वे ब्रह्मविद्याविदो जनाः

ສຳລັບຜູ້ຕັ້ງຢູ່ໃນວິຊາຍານ (vijñāna) ບໍ່ມີຂໍ້ບັງຄັບເລື່ອງຄວາມສະອາດພິທີ ຫຼືພິທີຊົດໃຊ້ບາບແຕ່ຢ່າງໃດ. ຜູ້ຮູ້ພຣະຫມະວິທະຍາ (brahma-vidyā) ທັງຫມົດ ບໍລິສຸດດ້ວຍຄວາມຮູ້ນັ້ນເອງ.

Verse 17

नास्ति क्रिया च लोकेषु सुखं दुःखं विचारतः धर्माधर्मौ जपो होमो ध्यानिनां संनिधिः सदा

ເມື່ອພິຈາລະນາດ້ວຍປັນຍາແທ້ ການກະທໍາໃນໂລກທັງຫຼາຍບໍ່ແມ່ນສຸກຫຼືທຸກໂດຍຕົນມັນ. ດັ່ງນັ້ນ ທັງທຳມະແລະອະທຳມະ, ຈະປະແລະໂຮມະ ລ້ວນຢູ່ໃນຄວາມໃກ້ຊິດຂອງຜູ້ພິຈາລະນາສະມາທິເສມອ. ເພາະການພິຈາລະນາພາຍໃນຮວບຮວມພິທີທັງປວງໃຫ້ໃກ້ພຣະປະຕິ (ພຣະສິວະ)។

Verse 18

परानन्दात्मकं लिङ्गं विशुद्धं शिवमक्षरम् निष्कलं सर्वगं ज्ञेयं योगिनां हृदि संस्थितम्

ຈົ່ງຮູ້ວ່າ ລິງຄະແມ່ນອົງປະກອບແຫ່ງອານັນດະສູງສຸດ—ບໍລິສຸດຢ່າງຍິ່ງ, ເປັນພຣະສິວະເອງ, ຄວາມຈິງອັນບໍ່ເສື່ອມສະລາຍ. ບໍ່ມີສ່ວນແຍກ, ຄອບຄຸມທົ່ວທຸກທີ່, ແລະສະຖິດໃນດວງໃຈຂອງຍົກຄີນ.

Verse 19

लिङ्गं तु द्विविधं प्राहुर् बाह्यमाभ्यन्तरं द्विजाः बाह्यं स्थूलं मुनिश्रेष्ठाः सूक्ष्ममाभ्यन्तरं द्विजाः

ພວກທະວິຊະກ່າວວ່າ ລິງຄະມີສອງປະເພດ—ພາຍນອກ ແລະ ພາຍໃນ. ລິງຄະພາຍນອກແມ່ນຮູບຫຍາບ (ສະຖູລ), ໂອ ນັກບຳເນັດຜູ້ປະເສີດ. ລິງຄະພາຍໃນ, ໂອ ທະວິຊະ, ແມ່ນລະອຽດ (ສູກຊະມະ) ຮູ້ໄດ້ດ້ວຍການຮູ້ແຈ້ງພາຍໃນ.

Verse 20

कर्मयज्ञरताः स्थूलाः स्थूललिङ्गार्चने रताः असतां भावनार्थाय नान्यथा स्थूलविग्रहः

ຜູ້ທີ່ຫມັ້ນໃນກຳມະແລະຍັດຍະ, ຜູ້ທີ່ຄວາມເຂົ້າໃຈຍັງຢູ່ພາຍນອກແລະຫຍາບ, ຍ່ອມຍິນດີໃນການບູຊາລິງຄະຮູບຫຍາບ (ປາກົດ). ເພື່ອປູກຝັງພັກຕິແລະການພິຈາລະນາທີ່ຖືກຕ້ອງໃນຈິດທີ່ຍັງບໍ່ລະອຽດ, ຈຶ່ງກຳນົດໃຫ້ມີຮູບກາຍຫຍາບ; ບໍ່ແມ່ນຢ່າງອື່ນ.

Verse 21

आध्यात्मिकं च यल्लिङ्गं प्रत्यक्षं यस्य नो भवेत् असौ मूढो बहिः सर्वं कल्पयित्वैव नान्यथा

ຜູ້ໃດທີ່ລິງຄະທາງວິນຍານພາຍໃນບໍ່ປາກົດແຈ້ງຕໍ່ໜ້າ, ຜູ້ນັ້ນແມ່ນຜູ້ຫຼົງ—ຄິດປັ້ນທຸກຢ່າງໃຫ້ຢູ່ພາຍນອກດ້ວຍຈິນຕະນາການເທົ່ານັ້ນ, ບໍ່ມີຢ່າງອື່ນ.

Verse 22

ज्ञानिनां सूक्ष्मममलं भवेत्प्रत्यक्षमव्ययम् यथा स्थूलमयुक्तानां मृत्काष्ठाद्यैः प्रकल्पितम्

ສໍາລັບຜູ້ຮູ້ (ຍານິນ) ຄວາມເປັນຈິງອັນລະອຽດ ບໍ່ມີມົນທິນ ແລະບໍ່ເສື່ອມສະລາຍ ປາກົດແຈ້ງຕໍ່ໜ້າ; ແຕ່ສໍາລັບຜູ້ບໍ່ຖືກຜູກດ້ວຍຍົກຄະ ແລະບໍ່ຝຶກວິໄນ ມັນຖືກຄິດເປັນຂອງຫຍາບ ເຮັດຈາກດິນ ໄມ້ ແລະອື່ນໆ।

Verse 23

अर्थो विचारतो नास्तीत्य् अन्ये तत्त्वार्थवेदिनः निष्कलः सकलश्चेति सर्वं शिवमयं ततः

ບາງພວກ—ຜູ້ຮູ້ນັຍະແທ້ຂອງຕັດຕະວະ—ກ່າວວ່າ: «ເມື່ອພິຈາລະນາດ້ວຍວິເວກອັນສູງສຸດ ບໍ່ມີ ‘ວັດຖຸ’ ແຍກຕ່າງຢ່າງແທ້ຈິງ»। ດັ່ງນັ້ນ ຈະເປັນນິສກະລະ (ບໍ່ມີສ່ວນ) ຫຼື ສະກະລະ (ມີສ່ວນປາກົດ) ທຸກສິ່ງລ້ວນເປັນຊິວະມະຍະ—ຖືກຊິວະຊອກຊຶມທັ້ງປວງ।

Verse 24

व्योमैकमपि दृष्टं हि शरावं प्रति सुव्रताः पृथक्त्वं चापृथक्त्वं च शङ्करस्येति चापरे

ໂອ ຜູ້ຖືວັດຕະປະພຶດອັນໝັ້ນຄົງ, ເຊັ່ນດຽວກັບຟ້າອັນດຽວ ເມື່ອເບິ່ງກ່ຽວກັບຖ້ວຍ ກໍປາກົດຄືຖືກແບ່ງ, ບາງຄົນກ່າວວ່າ ພຣະສັງກະຣະ ມີທັງຄວາມແຍກຕ່າງ ແລະບໍ່ແຍກຕ່າງ—ປາກົດແບ່ງເພື່ອການປະກົດ, ແຕ່ໃນສະພາບສູງສຸດຂອງພຣະອົງໃນຖານະປະຕິ ບໍ່ແຕກຕ່າງເລີຍ।

Verse 25

प्रत्ययार्थं हि जगताम् एकस्थो ऽपि दिवाकरः एको ऽपि बहुधा दृष्टो जलाधारेषु सुव्रताः

ໂອ ຜູ້ມີວັດຕະປະພຶດອັນດີ, ເພື່ອໃຫ້ສັດໂລກເກີດຄວາມແນ່ໃຈ, ພຣະອາທິດ ແມ່ນຢູ່ບ່ອນດຽວ ແຕ່ກໍຖືກເຫັນເປັນຫຼາຍ ໃນພາຊະນະນ້ໍາທັງຫຼາຍ. ດັ່ງນັ້ນເອງ, ພຣະປະຕິ (ຊິວະ) ອົງດຽວ ຖືກຮັບຮູ້ເປັນຫຼາຍຜ່ານອຸປາທິຂອງປະຊຸ, ແຕ່ໃນສານະແທ້ຍັງຄົງບໍ່ສອງ।

Verse 26

जन्तवो दिवि भूमौ च सर्वे वै पाञ्चभौतिकाः तथापि बहुला दृष्टा जातिव्यक्तिविभेदतः

ສັດມີຊີວິດທັງປວງ ທັງໃນສະຫວັນ ແລະໃນແຜ່ນດິນ ລ້ວນແຕ່ປະກອບດ້ວຍມະຫາພູຕະທັງຫ້າ. ແຕ່ກໍຍັງຖືກເຫັນວ່າຫຼາກຫຼາຍ ເນື່ອງຈາກຄວາມແຕກຕ່າງຂອງຊະນິດ ແລະຮູບກາຍແຕ່ລະຕົນ।

Verse 27

दृश्यते श्रूयते यद्यत् तत्तद्विद्धि शिवात्मकम् भेदो जनानां लोके ऽस्मिन् प्रतिभासो विचारतः

ສິ່ງໃດທີ່ເຫັນ ແລະ ສິ່ງໃດທີ່ໄດ້ຍິນ—ຈົ່ງຮູ້ວ່າ ທັງໝົດນັ້ນເປັນສະພາບແຫ່ງພຣະສິວະ. ຄວາມແຕກຕ່າງຂອງຜູ້ຄົນໃນໂລກນີ້ ເປັນແຕ່ພາບປາກົດ ເມື່ອພິຈາລະນາດ້ວຍວິເວກແທ້.

Verse 28

स्वप्ने च विपुलान् भोगान् भुक्त्वा मर्त्यः सुखी भवेत् दुःखी च भोगं दुःखं च नानुभूतं विचारतः

ແມ່ນແຕ່ໃນຄວາມຝັນ ມະນຸດອາດ “ເສບສຸກ” ອັນຫຼາກຫຼາຍແລ້ວຮູ້ສຶກສຸກ; ແລະກໍອາດຮູ້ສຶກເສົ້າໄດ້ເຊັ່ນກັນ. ແຕ່ເມື່ອພິຈາລະນາດ້ວຍການແຍກແຍະອັນຖືກຕ້ອງ ຈຶ່ງເຫັນວ່າ ທັງສຸກແລະທຸກບໍ່ໄດ້ຖືກປະສົບຈິງ—ເປັນແຕ່ການສ້າງຂອງໃຈ ບໍ່ແມ່ນຄວາມຈິງຂອງພຣະປະຕິ (ອົງພຣະເຈົ້າ) ຜູ້ເກີນການປ່ຽນແປງທັງປວງ.

Verse 29

एवमाहुस्तथान्ये च सर्वे वेदार्थतत्त्वगाः हृदि संसारिणां साक्षात् सकलः परमेश्वरः

ເຂົາທັງຫຼາຍກ່າວໄວ້ຢ່າງນີ້—ແລະຜູ້ອື່ນໆກໍກ່າວເຊັ່ນກັນ—ບັນດາຜູ້ທີ່ເຂົ້າເຖິງສະຈະແຫ່ງຄວາມໝາຍຂອງເວດາ: ໃນດວງໃຈຂອງສັດຜູ້ມີກາຍ ຜູ້ຖືກຜູກມັດໃນວົງວຽນ ພຣະປະເມສະວະຣະສູງສຸດ ປະທັບຢູ່ໂດຍກົງ ໃນຮູບອັນຄົບຖ້ວນ (sakala) ຂອງພຣະອົງ.

Verse 30

योगिनां निष्कलो देवो ज्ञानिनां च जगन्मयः त्रिविधं परमेशस्य वपुर्लोके प्रशस्यते

ສໍາລັບຜູ້ປະຕິບັດໂຍຄະ ພຣະເທວະເປັນອົງບໍ່ມີສ່ວນ (niṣkala) ແລະເກີນກວ່າຮູບຮ່າງ. ສໍາລັບຜູ້ຮູ້ແຈ້ງ ພຣະອົງແຜ່ຊຶມເປັນກາຍຂອງຈັກກະວານ. ດັ່ງນັ້ນ ໃນໂລກນີ້ ພຣະປະເມສະວະຣະຖືກສັນລະເສີນວ່າ ມີຮູບສາມປະການ.

Verse 31

निष्कलं प्रथमं चैकं ततः सकलनिष्कलम् तृतीयं सकलं चैव नान्यथेति द्विजोत्तमाः

ໂອ ທ່ານຜູ້ປະເສີດໃນບັນດາຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ, ປະການທຳອິດແມ່ນຄວາມຈິງອັນດຽວ ບໍ່ມີສ່ວນ (niṣkala). ຕໍ່ມາແມ່ນອົງທີ່ທັງມີຮູບແລະເກີນຮູບ (sakala–niṣkala). ປະການທີສາມແມ່ນມີຮູບຄົບຖ້ວນ (sakala). ບໍ່ແມ່ນຢ່າງອື່ນເລີຍ.

Verse 32

अर्चयन्ति मुहुः केचित् सदा सकलनिष्कलम् सर्वज्ञं हृदये केचिच् छिवलिङ्गे विभावसौ

ບາງຄົນບູຊາພຣະເຈົ້າຜູ້ຮູ້ທຸກສິ່ງ ຜູ້ດຳລົງຢູ່ນິລັນດອນທັງແບບມີຮູບ (ສະກະລະ) ແລະເກີນຮູບ (ນິສກະລະ) ຢ່າງຊ້ຳໆ. ບາງຄົນພິຈາລະນາພຣະສິວະຜູ້ຮູ້ທຸກສິ່ງໃນດວງໃຈ; ແລະບາງຄົນບູຊາພຣະອົງເປັນສິວະລິງຄະໃນໄຟສັກສິດ (ອັກນິ)។

Verse 33

सकलं मुनयः केचित् सदा संसारवर्तिनः एवमभ्यर्चयन्त्येव सदाराः ससुता नराः

ໂອ ບັນດາມຸນີ, ນັກບຳເນົາບາງຄົນ ແມ່ນແຕ່ດຳເນີນຢູ່ໃນວົງຈອນສັງສານຕະຫຼອດ ກໍຍັງບູຊາຕາມວິທີນີ້ເທົ່ານັ້ນ. ເຊັ່ນດຽວກັນ ຄົນຄອບຄົວ ພ້ອມພັນລະຍາ ແລະລູກຫຼານ ກໍກະທຳການບູຊາດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ (ແດ່ພຣະອົງໃນຮູບລິງຄະ)។

Verse 34

यथा शिवस् तथा देवी यथा देवी तथा शिवः तस्मादभेदबुद्ध्यैव सप्तविंशत्प्रभेदतः

ດັ່ງທີ່ພຣະສິວະເປັນ ພຣະເທວີກໍເປັນຢ່າງນັ້ນ; ດັ່ງທີ່ພຣະເທວີເປັນ ພຣະສິວະກໍເປັນຢ່າງນັ້ນ. ດັ່ງນັ້ນ ຄວນຍຶດຖືປັນຍາແຫ່ງຄວາມບໍ່ແຕກຕ່າງ ແມ່ນແຕ່ຈະຖືກກ່າວເຖິງຜ່ານການແບ່ງປະເພດ 27 ປະການກໍຕາມ.

Verse 35

यजन्ति देहे बाह्ये च चतुष्कोणे षडस्रके दशारे द्वादशारे च षोडशारे त्रिरस्रके

ເຂົາເຈົ້າບູຊາພຣະສິວະທັງໃນກາຍ ແລະພາຍນອກ—ໂດຍສ້າງຮູບອັນສັກສິດໃນມະນະດະລະຮູບສີ່ຫຼ່ຽມ, ຫົກຫຼ່ຽມ, ສິບປາຍ, ສິບສອງປາຍ, ສິບຫົກປາຍ, ແລະຮູບສາມຫຼ່ຽມ.

Verse 36

स स्वेच्छया शिवः साक्षाद् देव्या सार्धं स्थितः प्रभुः संतारणार्थं च शिवः सदसद्व्यक्तिवर्जितः

ດ້ວຍພຣະປະສົງອິດສະລະຂອງພຣະອົງ ພຣະສິວະ—ອົງພຣະເຈົ້າໂດຍກົງ—ໄດ້ປະກົດຢູ່ພ້ອມກັບພຣະເທວີ. ແລະເພື່ອນຳສັດທັງຫຼາຍໃຫ້ຂ້າມພົ້ນຈາກພັນທະ ພຣະສິວະດຳລົງຢູ່ເກີນກວ່າ “ມີ” ແລະ “ບໍ່ມີ” ແລະເກີນກວ່າທັງທີ່ປະກົດ ແລະບໍ່ປະກົດ.

Verse 37

तमेकमाहुर्द्विगुणं च केचित् केचित्तमाहुस्त्रिगुणात्मकं च ऊचुस् तथा तं च शिवं तथान्ये संसारिणं वेदविदो वदन्ति

ຜູ້ຮູ້ເວດາກ່າວເຖິງພຣະອົງຫຼາຍວິທີ: ບາງຄົນກ່າວວ່າພຣະອົງເປັນອົງດຽວ; ບາງຄົນອະທິບາຍວ່າມີພະລັງສອງປະການ; ອື່ນໆເອີ້ນວ່າມີສະພາບແຫ່ງສາມກຸນ. ບາງຄົນປະກາດວ່າເປັນພຣະສິວະ, ແຕ່ບາງຄົນກໍກ່າວວ່າພຣະອົງເຄື່ອນໄຫວໃນສັງສານ—ດັ່ງນີ້ນັກຮຽນຮູ້ກ່າວຕາມທັດສະນະຂອງຕົນ।

Verse 38

भक्त्या च योगेन शुभेन युक्ता विप्राः सदा धर्मरता विशिष्टाः यजन्ति योगेशम् अशेषमूर्तिं षडस्रमध्ये भगवन्तमेव

ດ້ວຍພະຍັງສັດທາ (bhakti) ແລະໂຍກະອັນມົງຄຸນ ບັນດາພຣາຫມັນລະດັບສູງ ຜູ້ຍຶດຫມັ້ນໃນທຳມະເປັນນິດ ບູຊາພຣະໂຍເກສະວະ ຜູ້ມີຮູບພະອົງຫາຂອບເຂດບໍ່ໄດ້ ແລະແຜ່ຊຶມໃນທຸກສະພາບ ພາຍໃນຮູບຜັງສັກສິດຫົກຫຼ່ຽມ ແດ່ພຣະພະຄະວັນນັ້ນເອງ।

Verse 39

ये तत्र पश्यन्ति शिवं त्रिरस्रे त्रितत्त्वमध्ये त्रिगुणं त्रियक्षम् ते यान्ति चैनं न च योगिनो ऽन्ये तया च देव्या पुरुषं पुराणम्

ຜູ້ໃດຢູ່ທີ່ນັ້ນ (ໃນຖານະໂຍກະນັ້ນ) ເຫັນພຣະສິວະ—ຜູ້ມີສາມຂອບ (ຄວາມຈິງສູງສຸດທີ່ຮູ້ໄດ້ຜ່ານສາມປະການ), ສະຖິດຢູ່ກາງສາມຕັດຕະວະ, ປາກົດຜ່ານສາມກຸນ, ແລະເປັນພຣະອົງສາມຕາ—ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມເຖິງພຣະອົງ. ໂຍກີອື່ນໆບໍ່ອາດເຖິງພຸຣຸສະຜູ້ເກົ່າແກ່ນິລັນດອນນັ້ນ ຫາກບໍ່ໄດ້ຮັບການນຳພາໂດຍເທວີ (Śakti) ນັ້ນ।