Adhyaya 24

Verse 1

सूत उवाच श्रुत्वैवमखिलं ब्रह्मा रुद्रेण परिभाषितम् पुनः प्रणम्य देवेशं रुद्रमाह प्रजापतिः

ສູຕະ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອພຣະພຣະຫມາ ໄດ້ຟັງຄໍາປະກາດທັງປວງຂອງ ຣຸດຣະ ແລ້ວ ກໍໄດ້ກົ້ມກາບອີກຄັ້ງຕໍ່ ຣຸດຣະ ຜູ້ເປັນຈອມເທວະ ແລ້ວຈຶ່ງກ່າວຖວາຍພຣະອົງ.

Verse 2

भगवन्देवदेवेश विश्वरूपं महेश्वर उमाधव महादेव नमो लोकाभिवन्दित

ໂອ ພຣະຜູ້ມີພຣະພອນ, ເທວະເທວະເອສະ, ມະເຫສະວະຣະ ຜູ້ມີຮູບເປັນສາກົນທັງປວງ; ໂອ ມະຫາເທວະ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງ ອຸມາ—ຂ້າພະເຈົ້າຂໍນົບນ້ອມຕໍ່ພຣະອົງ ຜູ້ຖືກບູຊາໂດຍທຸກໂລກ.

Verse 3

विश्वरूप महाभाग कस्मिन्काले महेश्वर या इमास्ते महादेव तनवो लोकवन्दिताः

ໂອ ຜູ້ມີຮູບເປັນສາກົນ, ໂອ ຜູ້ມີພຣະພາກອັນຍິ່ງ—ໂອ ມະເຫສະວະຣະ! ໃນເວລາໃດ ແລະໃນສະພາບຈັກກະວານແນວໃດ, ໂອ ມະຫາເທວະ, ບັນດາພຣະຕະນຸ (ຮູບປາກົດ) ອັນຖືກສັນລະເສີນໂດຍທຸກໂລກ ໄດ້ເກີດຂຶ້ນ?

Verse 4

कस्यां वा युगसंभूत्यां द्रक्ष्यन्तीह द्विजातयः केन वा तपसा देव ध्यानयोगेन केन वा

ໃນການເກີດຂຶ້ນຂອງຍຸກໃດ ບັນດາຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ (ດວິຈາຕະຍະ) ຈຶ່ງຈະໄດ້ເຫັນພຣະອົງໃນນີ້? ແລະດ້ວຍຕະປະສະໃດ, ໂອ ເທວະ—ດ້ວຍວິນັຍແຫ່ງທຽນ-ໂຍກະໃດ—ຈຶ່ງຈະບັນລຸການເຫັນນັ້ນ?

Verse 5

नमस्ते वै महादेव शक्यो द्रष्टुं द्विजातिभिः तस्य तद्वचनं श्रुत्वा शर्वः सम्प्रेक्ष्य तं पुरः

ນົບນ້ອມແດ່ພຣະອົງ ໂອ ມະຫາເທວະ; ພຣະອົງແທ້ໆແລ້ວ ສາມາດໃຫ້ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງເຫັນໄດ້. ເມື່ອຊາຣະວະ (ຊິວະ) ໄດ້ຟັງຄໍານັ້ນ ກໍຈ້ອງມອງເຂົາຢ່າງພິຈາລະນາ ຜູ້ຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າພຣະອົງ.

Verse 6

स्मयन्प्राह महादेव ऋग्यजुःसामसंभवः श्रीभगवानुवाच तपसा नैव वृत्तेन दानधर्मफलेन च

ພຣະມະຫາເທວະ ພຣະຜູ້ມີພາກ ຜູ້ເປັນບໍ່ກໍ່ເກີດແຫ່ງ ຣິກ-ຍະຊຸ-ສາມ ໄດ້ຍິ້ມແລ້ວຕັດວ່າ: «ບໍ່ແມ່ນດ້ວຍຕະປະສະເທົ່ານັ້ນ, ບໍ່ແມ່ນດ້ວຍຄວາມປະພຶດພາຍນອກ, ແລະບໍ່ແມ່ນດ້ວຍຜົນບຸນຈາກທານແລະທຳມະປະເພນີ ຈຶ່ງຈະເຖິງສູງສຸດ»។

Verse 7

न तीर्थफलयोगेन क्रतुभिर् वाप्तदक्षिणैः न वेदाध्ययनैर्वापि न वित्तेन न वेदनैः

ບໍ່ແມ່ນດ້ວຍຜົນບຸນຈາກການໄປສະຖານທີ່ສັກສິດ, ບໍ່ແມ່ນດ້ວຍພິທີບູຊາຍັນຍະທີ່ມີດັກຊິນາ, ບໍ່ແມ່ນດ້ວຍການຮຽນວິດາ, ບໍ່ແມ່ນດ້ວຍຊັບສິນ, ແລະບໍ່ແມ່ນດ້ວຍການໂຕ້ຖຽງຄວາມຮູ້ເທົ່ານັ້ນ—ປາຊຸ (ຕົນບຸກຄົນ) ທີ່ຖືກປາຊະ (ພັນທະ) ຜູກມັດ ບໍ່ອາດເຖິງສູງສຸດ. ສູງສຸດນັ້ນໄດ້ດ້ວຍພັກຕິຕໍ່ ປະຕິ—ພຣະສິວະ—ຜູ້ດຽວທີ່ຕັດປາຊະອອກຈາກປາຊຸ.

Verse 8

न शक्यं मानवैर्द्रष्टुम् ऋते ध्यानादहं त्विह सप्तमे चैव वाराहे ततस्तस्मिन्पितामह

ໃນໂລກນີ້ ມະນຸດບໍ່ອາດເຫັນຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ດ້ວຍວິທີທົ່ວໄປ—ນອກເສຍແຕ່ດ້ວຍທຽນ (ສະມາທິ) ເທົ່ານັ້ນ. ແທ້ຈິງໃນມັນວັນຕະຣະທີ 7, ໃນວົງຈອນວາຣາຫະ, ໃນເວລານັ້ນເອງ, ໂອ ພິຕາມະຫະ (ພຣະພຣະຫມາ), ຈົ່ງຮູ້ຄວາມຈິງນີ້.

Verse 9

कल्पेश्वरो ऽथ भगवान् सर्वलोकप्रकाशनः मनुर्वैवस्वतश्चैव तव पौत्रो भविष्यति

ແລ້ວພຣະຜູ້ມີພາກ ຜູ້ເປັນກັລເປສະວະຣະ (ອົງຈອມແຫ່ງກັລປະ) ແລະຜູ້ສ່ອງແສງໃຫ້ໂລກທັງປວງ ປະກາດວ່າ: «ໄວວັສວະຕະ ມະນຸ ກໍຈະບັງເກີດ—ເຂົາຈະເປັນຫຼານຂອງເຈົ້າແທ້ໆ».

Verse 10

तदा चतुर्युगावस्थे तस्मिन्कल्पे युगान्तिके अनुग्रहार्थं लोकानां ब्राह्मणानां हिताय च

ໃນເວລານັ້ນ ໃນຈຸດຕໍ່ຂອງວົງຈອນສີ່ຍຸກ, ໃນກັລປະນັ້ນ ໃນຂອບເຂດແຫ່ງການສິ້ນຍຸກ—ພຣະອົງກະທຳເພື່ອພຣະອະນຸກຣະຫາແກ່ໂລກທັງປວງ ແລະເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ພຣາຫມະນະທັງຫຼາຍ.

Verse 11

उत्पत्स्यामि तदा ब्रह्मन् पुनर् अस्मिन् युगान्तिके युगप्रवृत्त्या च तदा तस्मिंश् च प्रथमे युगे

ໂອ ພຣະພຣາຫມັນ! ໃນເວລານັ້ນ ໃກ້ຂອບເຂດສິ້ນສຸດຂອງຍຸກ ຂ້າພະເຈົ້າຈະປາກົດອີກຄັ້ງ; ແລະເມື່ອວົງຈອນຍຸກເລີ່ມໃໝ່ ຂ້າພະເຈົ້າຈະເກີດໃນຍຸກທໍາອິດນັ້ນ។

Verse 12

द्वापरे प्रथमे ब्रह्मन् यदा व्यासः स्वयं प्रभुः तदाहं ब्राह्मणार्थाय कलौ तस्मिन् युगान्तिके

ໂອ ພຣະພຣາຫມັນ! ໃນດວາປະຣະຍຸກທໍາອິດ ເມື່ອພຣະວຽສະ—ຜູ້ເປັນເຈົ້າດ້ວຍອໍານາດ—ປາກົດຢູ່ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ປາກົດເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ພຣາຫມັນ; ແລະໃນກາລີຍຸກຕໍ່ມາ ໃນຈຸດຫັນຂອງຍຸກ ຂ້າພະເຈົ້າຈະປາກົດເພື່ອປົກປ້ອງທັມມະ ແລະນໍາພາປະສຸ (ວິນຍານທີ່ຖືກຜູກມັດ) ໄປຫາພະປະຕິ (ອົງພຣະເຈົ້າ)។

Verse 13

भविष्यामि शिखायुक्तः श्वेतो नाम महामुनिः हिमवच्छिखरे रम्ये छागले पर्वतोत्तमे

«ຂ້າພະເຈົ້າຈະປາກົດເປັນມະຫາມຸນີນາມ ‘ເສວຕະ’ ຜູ້ມີຊິຄາ (ຈຸກຜົມນັກບໍາເພັນ). ທີ່ຍອດອັນງາມຂອງຫິມະວັດ—ເທິງພູອັນຍອດຢ່າງ ‘ຈາກະລະ’—ຂ້າພະເຈົ້າຈະພັກອາໄສເພື່ອນໍາພາສັດທັງຫຼາຍ»។

Verse 14

तत्र शिष्याः शिखायुक्ता भविष्यन्ति तदा मम श्वेतः श्वेतशिखश्चैव श्वेतास्यः श्वेतलोहितः

ທີ່ນັ້ນ ໃນເວລານັ້ນ ສາວົກຂອງຂ້າພະເຈົ້າຈະເປັນຜູ້ມີຊິຄາ. ພວກເຂົາຈະຖືກເອີ້ນວ່າ ເສວຕະ, ເສວຕະຊິຄະ, ເສວຕາສະຍະ, ແລະ ເສວຕະໂລຫິຕະ—ເປັນອາຈານໃນສາຍສືບຊາວະ ຜູ້ມີຄວາມບໍລິສຸດ ແລະວິນັຍວັດ ນໍາພາປະສຸໄປຫາພະປະຕິ।

Verse 15

चत्वारस्तु महात्मानो ब्राह्मणा वेदपारगाः ततस्ते ब्रह्मभूयिष्ठा दृष्ट्वा ब्रह्मगतिं पराम्

ຕໍ່ມາ ມີພຣາຫມັນມະຫາອາດຕະ 4 ທ່ານ ຜູ້ຊໍານານໃນເວດ. ເມື່ອໄດ້ເຫັນເສັ້ນທາງອັນສູງສຸດແຫ່ງພຣະພຣະຫມະ ພວກເຂົາກໍຕັ້ງມັ່ນໃນພຣະພຣະຫມະ ເຂົ້າໃກ້ສະພາບອັນສູງສຸດນັ້ນ។

Verse 16

मत्समीपं गमिष्यन्ति ध्यानयोगपरायणाः ततः पुनर्यदा ब्रह्मन् द्वितीये द्वापरे प्रभुः

ຜູ້ທີ່ອຸທິດໃຈໃນໂຍຄະແຫ່ງການພິຈາລະນາ (ທຽນ) ຈະເຂົ້າມາໃກ້ຂ້າພະເຈົ້າ. ແລ້ວອີກຄັ້ງ ໂອ ພຣາຫມັນ, ເມື່ອດວາປະຣະຍຸກທີສອງມາຮອດ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຈະປາກົດ ແລະກະທຳຕາມການເວລາ.

Verse 17

प्रजापतिर्यदा व्यासः सद्यो नाम भविष्यति तदा लोकहितार्थाय सुतारो नाम नामतः

ເມື່ອປຣະຊາປະຕິກາຍເປັນວຽາສະ ແລະມີນາມວ່າ “ສັດໂຍ” ໃນທັນທີນັ້ນ, ເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ໂລກທັງປວງ ຈະມີ຤ິສີຜູ້ໜຶ່ງປາກົດ ຊື່ວ່າ “ສຸຕາຣະ”.

Verse 18

भविष्यामि कलौ तस्मिन् शिष्यानुग्रहकाम्यया तत्रापि मम ते शिष्या नामतः परिकीर्तिताः

ໃນກະລິຍຸກນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຈະປາກົດ ເພາະປາດຖະໜາຈະປະທານພຣະກະຣຸນາແກ່ສິດ. ແລະໃນນັ້ນດ້ວຍ ສິດຂອງຂ້າພະເຈົ້າຖືກປະກາດໄວ້ຕາມນາມ.

Verse 19

दुन्दुभिः शतरूपश् च ऋचीकः केतुमांस्तदा प्राप्य योगं तथा ध्यानं स्थाप्य ब्रह्म च भूतले

ໃນເວລານັ້ນ ດຸນດຸບິ, ສະຕະຣູປະ, ຣິຈີກະ, ແລະ ເກຕຸມານ—ເມື່ອໄດ້ບັນລຸໂຍຄະ ແລະສະມາທິທຽນ—ກໍໄດ້ສະຖາປະນາ “ພຣະພຣະຫມັນ” (ຫຼັກສູງສຸດ) ໃຫ້ຕັ້ງຢູ່ເທິງພື້ນດິນ ໂດຍອາໄສການພິຈາລະນາເປັນຖານ.

Verse 20

रुद्रलोकं गमिष्यन्ति सहचारित्वमेव च तृतीये द्वापरे चैव यदा व्यासस्तु भार्गवः

ພວກເຂົາຈະໄປສູ່ໂລກຂອງຣຸດຣະ ແລະຈະໄດ້ຮັບການເປັນສະຫາຍອັນໃກ້ຊິດກັບພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າແທ້ໆ. ແລະໃນດວາປະຣະຍຸກທີສາມ ເມື່ອ຤ິສີພາຣຄະວະເປັນວຽາສະ ຄວາມຈິງນີ້ຖືກປະກາດ.

Verse 21

तदाप्यहं भविष्यामि दमनस्तु युगान्तिके तत्रापि च भविष्यन्ति चत्वारो मम पुत्रकाः

ແມ່ນແຕ່ໃນເວລານັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຈະເກີດຂຶ້ນອີກ; ໃນທ້າຍຍຸກ ຈະຖືກຮູ້ຈັກວ່າ «ດະມັນ»। ທີ່ນັ້ນດ້ວຍ ລູກຊາຍຂອງຂ້າພະເຈົ້າສີ່ຄົນ ຈະເກີດຂຶ້ນ។

Verse 22

विकोशश् च विकेशश् च विपाशः शापनाशनः ते ऽपि तेनैव मार्गेण योगोक्तेन महौजसः

ພຣະອົງແມ່ນ «ວິໂກຊະ» ແລະ «ວິເກຊະ»; ພຣະອົງແມ່ນ «ວິປາຊະ» ຜູ້ເກີນພັນທະ, ແລະ «ຊາປະນາຊະນະ» ຜູ້ທຳລາຍຄຳສາບ. ບັນດາຜູ້ມີພະລັງອັນຍິ່ງໃຫຍ່ນັ້ນ ກໍໄດ້ເດີນຕາມເສັ້ນທາງດຽວກັນ—ທີ່ຍົກຍ້ອງໂດຍໂຍຄະ—ຂອງພຣະເຈົ້າຜູ້ສ່ອງສະຫວ່າງອັນຍິ່ງໃຫຍ່।

Verse 23

रुद्रलोकं गमिष्यन्ति पुनरावृत्तिदुर्लभम् चतुर्थे द्वापरे चैव यदा व्यासो ऽङ्गिराः स्मृतः

ພວກເຂົາຈະໄປສູ່ໂລກຂອງຣຸດຣະ—ສະຖານທີ່ການກັບຄືນສູ່ການເກີດຊ້ຳໆ ເປັນສິ່ງຍາກຍິ່ງ. ໃນເວລານັ້ນ ໃນດວາປະຣະຄັ້ງທີ່ສີ່ ເມື່ອວຽາສະຖືກຈື່ຈຳວ່າ «ອັງກິຣາ»।

Verse 24

तदाप्यहं भविष्यामि सुहोत्रो नाम नामतः तत्रापि मम ते पुत्राश् चत्वारो ऽपि तपोधनाः

ແມ່ນແຕ່ໃນເວລານັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຈະເກີດໃນນາມ «ສຸໂຫຕຣະ». ທີ່ນັ້ນດ້ວຍ ລູກຊາຍຂອງຂ້າພະເຈົ້າທັງສີ່ ຈະເປັນຄັງແຫ່ງຕະປະ ຮັກສາເສັ້ນທາງເວດ ແລະຖືຕາມພຣະບັນຍັດຂອງພຣະອົງ (ປະຕິ).

Verse 25

द्विजश्रेष्ठा भविष्यन्ति योगात्मानो दृढव्रताः सुमुखो दुर्मुखश्चैव दुर्दरो दुरतिक्रमः

ພວກເຂົາຈະເປັນຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ທີ່ສຸດໃນບັນດາທະວິຊະ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ)—ເປັນດວງຈິດທີ່ຕັ້ງຢູ່ໃນໂຍຄະ ແລະມີວຣະຕະອັນໝັ້ນຄົງ: «ສຸມຸຂະ», «ດຸຣມຸຂະ», «ດຸຣດະຣະ», ແລະ «ດຸຣະຕິກຣະມະ».

Verse 26

प्राप्य योगगतिं सूक्ष्मां विमला दग्धकिल्बिषाः ते ऽपि तेनैव मार्गेण योगयुक्ता महौजसः

ເມື່ອໄດ້ບັນລຸເສັ້ນທາງໂຍຄະອັນລະອຽດ ພວກເຂົາກໍ່ກາຍເປັນຜູ້ບໍລິສຸດ—ບາບກຳຖືກເຜົາໝົດ. ພວກເຂົາອີກດ້ວຍ ມີລັດສະໝີວິນຍານອັນໃຫຍ່ ໄດ້ເດີນຕາມເສັ້ນທາງນັ້ນ ຕັ້ງຢູ່ໃນການຮ່ວມຢູ່ໂຍຄະກັບພຣະປະຕິ—ພຣະສິວະ.

Verse 27

रुद्रलोकं गमिष्यन्ति पुनरावृत्तिदुर्लभम् पञ्चमे द्वापरे चैव व्यासस्तु सविता यदा

ພວກເຂົາຈະໄປສູ່ໂລກຂອງຣຸດຣະ—ໂລກທີ່ຍາກຈະກັບຄືນມາສູ່ການເກີດຊ້ຳອີກ. ແລະໃນດວາປະຣະຄັ້ງທີຫ້າ ເມື່ອພຣະຣິຊິ ວຽາສະ ປາກົດ (ດັ່ງສະວິຕຣະ ພຣະອາທິດຜູ້ກະຕຸ້ນ) ຂໍ້ບັນຍັດນີ້ຈະຖືກປະກາດ.

Verse 28

तदा चापि भविष्यामि कङ्को नाम महातपाः अनुग्रहार्थं लोकानां योगात्मैककलागतिः

ໃນເວລານັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າກໍຈະປາກົດອີກ—ເປັນມະຫາຕະປະສີນາມວ່າ ກັງກະ—ເພື່ອໂປດປຣານແກ່ໂລກທັງຫຼາຍ. ຕັ້ງຢູ່ໃນໂຍຄະ ຂ້າພະເຈົ້າຈະເຄື່ອນໄຫວເປັນພະລັງທິບອັນດຽວ ນຳພາສັດທັງຫຼາຍໄປສູ່ອົງດຽວ ຄື ພຣະປະຕິ ຜູ້ເປັນຈອມເຈົ້າ.

Verse 29

चत्वारस्तु महाभागा विमलाः शुद्धयोनयः शिष्या मम भविष्यन्ति योगात्मानो दृढव्रताः

“ມີຜູ້ມີວາສະນາດີສີ່ອົງ—ບໍ່ມີມົນທິນ ແລະມີກຳເນີດທາງວິນຍານອັນບໍລິສຸດ—ຈະເປັນສາວົກຂອງຂ້າພະເຈົ້າ: ເປັນໂຍຄີຜູ້ມີທຳມະຊາດເປັນໂຍຄະ ແລະໝັ້ນຄົງໃນວຣະຕະ.”

Verse 30

सनकः सनन्दनश् चैव प्रभुर्यश् च सनातनः विभुः सनत्कुमारश् च निर्ममा निरहंकृताः

ສະນະກະ ແລະ ສະນັນດະນະ, ປຣະພຸ ແລະ ສະນາຕະນະ, ພ້ອມທັງ ວິພຸ ແລະ ສະນັດກຸມາຣະ—ຣິຊິເຫຼົ່ານີ້ບໍ່ຍຶດຖືຄວາມເປັນເຈົ້າຂອງ ແລະບໍ່ມີອະຫັງກາຣ. ພວກເຂົາຕັ້ງຢູ່ໃນການສະຫຼະພາຍໃນ ອັນເໝາະສົມກັບເສັ້ນທາງທີ່ນຳພາປະສຸ (ວິນຍານທີ່ຖືກຜູກມັດ) ໄປຫາພຣະປະຕິ ພຣະສິວະ.

Verse 31

मत्समीपमुपेष्यन्ति पुनरावृत्तिदुर्लभम् परीवर्ते पुनः षष्ठे मृत्युर्व्यासो यदा विभुः

ພວກເຂົາຈະເຂົ້າມາໃກ້ຂ້າພະເຈົ້າ ໄດ້ຮັບສະພາບທີ່ການກັບໄປເກີດຊ້ຳອີກເປັນສິ່ງຫາຍາກຍິ່ງ. ແລະໃນການຫມຸນວຽນຄັ້ງທີ່ຫົກຂອງຈັກກະວານ ເມື່ອພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຜູ້ຊຶມຊາບທົ່ວທຸກສິ່ງ ຕັ້ງ ວະຍາສະ ນັ້ນ ມຣິຕຍຸ (ຄວາມຕາຍ) ຈະເປັນ ວະຍາສະ.

Verse 32

तदाप्यहं भविष्यामि लोगाक्षीर् नाम नामतः तत्रापि मम ते शिष्या योगात्मानो दृढव्रताः

ແມ່ນແຕ່ໃນເວລານັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຈະປາກົດ—ໂດຍນາມວ່າ «ໂລກາກຊີຣ». ທີ່ນັ້ນດ້ວຍ ສາວົກຂອງຂ້າພະເຈົ້າຈະໝັ້ນຄົງໃນວັດຖຸປະຕິຍານ ແລະຕັ້ງຢູ່ໃນໂຍຄະພາຍໃນ.

Verse 33

भविष्यन्ति महाभागाश् चत्वारो लोकसंमताः सुधामा विरजाश्चैव शङ्खपाद्रज एव च

ຈະມີຜູ້ມີບຸນຍິ່ງ 4 ອົງ ເກີດຂຶ້ນ ເປັນທີ່ຍອມຮັບຂອງທຸກໂລກ—ສຸທາມາ, ວິຣະຈາ, ແລະຍັງມີ ຊັງຄະພາດຣະຈະ ດ້ວຍ.

Verse 34

योगात्मानो महात्मानः सर्वे वै दग्धकिल्बिषाः ते ऽपि तेनैव मार्गेण ध्यानयोगसमन्विताः

ພວກເຂົາເປັນມະຫາອາດຕະມາ ຜູ້ທີ່ຕົນເອງເປັນໂຍຄະ; ບາບກຳທັງປວງຖືກເຜົາໝົດແລ້ວ. ພວກເຂົາກໍຕາມເສັ້ນທາງນັ້ນເອງ ພ້ອມດ້ວຍໂຍຄະແຫ່ງສະມາທິ-ພິຈາລະນາ (ທຽນ) ເຂົ້າສູ່ການຊຶມຊາບພາຍໃນ ເພື່ອເຂົ້າໃກ້ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ (ປະຕິ) ແລະຕັດຂາດພາສະ (ເຊືອກຜູກ) ຂອງປະຊຸ (ວິນຍານທີ່ຖືກຜູກ).

Verse 35

मत्समीपं गमिष्यन्ति पुनरावृत्तिदुर्लभम् सप्तमे परिवर्ते तु यदा व्यासः शतक्रतुः

ພວກເຂົາຈະໄປເຖິງໃກ້ຂ້າພະເຈົ້າ—ໄດ້ຮັບສະພາບທີ່ການກັບໄປເກີດຊ້ຳອີກເກີດຂຶ້ນໄດ້ຍາກ. ແລະໃນການຫມຸນວຽນຄັ້ງທີ່ເຈັດຂອງຈັກກະວານ ກ່າວກັນວ່າ ວະຍາສະ ຈະເປັນ «ຊະຕະກຣະຕຸ» (ເຈົ້າແຫ່ງພິທີບູຊາຮ້ອຍຄັ້ງ).

Verse 36

विभुनामा महातेजाः प्रथितः पूर्वजन्मनि तदाप्यहं भविष्यामि कलौ तस्मिन् युगान्तिके

ໃນຊາດກ່ອນ ຜູ້ມີຮັດສະມີຍິ່ງໃຫຍ່ ນາມ «ວິພຸນາມາ» ໄດ້ໂດງດັງ; ແມ່ນແຕ່ໃນວາລະນັ້ນ ໃນຊ່ວງປາຍຂອງກະລິຍຸກ ຂ້າພະເຈົ້າກໍຈະປາກົດອີກຄັ້ງ।

Verse 37

जैगीषव्यो विभुः ख्यातः सर्वेषां योगिनां वरः तत्रापि मम ते पुत्रा भविष्यन्ति युगे तथा

«ໄຈກີສະວະຍະ» ໂດງດັງເປັນຜູ້ມີພະລັງອັນຍິ່ງ ແລະເປັນຍອດໃນບັນດາໂຍຄີທັງປວງ. ໃນຍຸກນັ້ນເອງ ບຸດຂອງຂ້າພະເຈົ້າເຫຼົ່ານັ້ນ ຈະເກີດຂຶ້ນທີ່ນັ້ນຕາມການເວລາ।

Verse 38

सारस्वतश् च मेघश् च मेघवाहः सुवाहनः ते ऽपि तेनैव मार्गेण ध्यानयोगपरायणाः

ສາຣັດສະວະຕະ, ເມກ, ເມກະວາຫະ, ແລະ ສຸວາຫະນະ—ເຂົາເຈົ້າເຫຼົ່ານີ້ກໍໄດ້ເດີນຕາມເສັ້ນທາງດຽວກັນ ມຸ່ງໝັ້ນໃນທຽນ-ໂຍຄະ ເພື່ອບູຊາພະປະຕິ (ພຣະສິວະ) ຜູ້ເປັນຈອມເຈົ້າ।

Verse 39

गमिष्यन्ति महात्मानो रुद्रलोकं निरामयम् वसिष्ठश्चाष्टमे व्यासः परीवर्ते भविष्यति

ມະຫາອາດມາເຫຼົ່ານັ້ນ ຈະໄປສູ່ໂລກຂອງຣຸດຣະ ອັນບໍ່ມີໂລກພະຍາດ ແລະບໍ່ມີຄວາມທຸກ. ແລະໃນຮອບທີ 8 ຂອງການສືບຕໍ່ວຽາສະ ວະສິດຖະ ຈະເປັນວຽາສະ।

Verse 40

यदा तदा भविष्यामि नाम्नाहं दधिवाहनः तत्रापि मम ते पुत्रा योगात्मानो दृढव्रताः

ເມື່ອໃດກໍຕາມທີ່ເວລາມາຮອດ ຂ້າພະເຈົ້າຈະປາກົດຢູ່ທີ່ນັ້ນ ໃນນາມ «ດະທິວາຫະນະ». ໃນການປາກົດນັ້ນເອງ ບຸດຂອງຂ້າພະເຈົ້າເຫຼົ່ານັ້ນກໍຈະຢູ່ດ້ວຍ—ຜູ້ມີຈິດເປັນໂຍຄະ ແລະໝັ້ນຄົງໃນວຣະຕະ।

Verse 41

भविष्यन्ति महायोगा येषां नास्ति समो भुवि कपिलश्चासुरिश्चैव तथा पञ्चशिखो मुनिः

ຈະມີມະຫາໂຍຄີຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ ຜູ້ບໍ່ມີໃຜເທົ່າທຽມໃນແຜ່ນດິນ: ກະປິລະ, ອາສຸຣິ, ແລະ ມຸນິ ປັນຈະສິຂະ.

Verse 42

बाष्कलश् च महायोगी धर्मात्मानो महौजसः प्राप्य माहेश्वरं योगं ज्ञानिनो दग्धकिल्बिषाः

ແລະ ບາສະກະລະ ມະຫາໂຍຄີ ພ້ອມກັບຜູ້ມີທຳ ແລະພະລັງອັນໃຫຍ່ ໄດ້ບັນລຸໂຍຄະຂອງມະເຫສະວະຣະ ເປັນຜູ້ຮູ້ແທ້; ມົນທິນແຫ່ງກຳຖືກເຜົາສິ້ນ.

Verse 43

मत्समीपं गमिष्यन्ति पुनरावृत्तिदुर्लभम् परिवर्ते तु नवमे व्यासः सारस्वतो यदा

ພວກເຂົາຈະເຂົ້າມາສູ່ພຣະສຳນັກຂອງຂ້າ—ການບັນລຸທີ່ຍາກຈະໄດ້ອີກໃນການກັບມາເກີດຊ້ຳ. ແລະໃນວົງຈັກໂລກຄັ້ງທີ 9 ເມື່ອວຽາສະນາມ ສາຣັສວະຕະ ປາກົດ ສິ່ງນີ້ຈະສຳເລັດ.

Verse 44

तदाप्यहं भविष्यामि ऋषभो नाम नामतः तत्रापि मम ते पुत्रा भविष्यन्ति महौजसः

«ໃນເວລານັ້ນດ້ວຍ ຂ້າຈະປາກົດ—ໂດຍນາມວ່າ ຣິສະພະ; ແລະທີ່ນັ້ນອີກ ບຸດຂອງຂ້າເຫຼົ່ານັ້ນ ຈະເກີດມາມີພະລັງອັນໃຫຍ່»

Verse 45

पराशरश् च गर्गश् च भार्गवाङ्गिरसौ तदा भविष्यन्ति महात्मानो ब्राह्मणा वेदपारगाः

ໃນເວລານັ້ນ ປະຣາຊະຣະ ແລະ ກັຣກະ ພ້ອມທັງລະສີ ພາຣກະວະ ແລະ ອາງກິຣະສະ ຈະປາກົດເປັນພຣາຫມະນະຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່ ຜູ້ຂ້າມຝັ່ງໄກແຫ່ງເວດະ ສົມຄວນຮັກສາທຳ ແລະນຳພາປາຊຸ (ສັດຜູ້ຖືກຜູກ) ໃຫ້ເຂົ້າຫາພະປະຕິ ດ້ວຍຄວາມຮູ້ແລະພິທີອັນຖືກຕ້ອງ.

Verse 46

ध्यानमार्गं समासाद्य गमिष्यन्ति तथैव ते सर्वे तपोबलोत्कृष्टाः शापानुग्रहकोविदाः

ເມື່ອໄດ້ບັນລຸມັກແຫ່ງສະມາທິ ພວກເຂົາກໍຈະດໍາເນີນຕໍ່ໄປເຊັ່ນດຽວກັນ—ບັນດາຕະປະສີທັງປວງ ຜູ້ສູງສົ່ງດ້ວຍພະລັງຕະປະ ຊໍານານທັງການສາບແຊ່ງແລະການປະທານພຣະກະລຸນາ ເຄື່ອນໄຫວພາຍໃຕ້ອໍານາດຂອງປະຕິ (ພຣະສິວະ) ເມື່ອຜົນແຫ່ງວິໄນສຸກງອມ।

Verse 47

ते ऽपि तेनैव मार्गेण योगोक्तेन तपस्विनः रुद्रलोकं गमिष्यन्ति पुनरावृत्तिदुर्लभम्

ຕະປະສີເຫຼົ່ານັ້ນກໍເຊັ່ນກັນ ໂດຍມັກນັ້ນເອງທີ່ຍົກຕາມຄໍາສອນແຫ່ງໂຍກະ ຈະໄປສູ່ໂລກຂອງຣຸດຣະ—ບັນລຸສະພາບທີ່ການກັບຄືນສູ່ການເກີດຊໍ້າໆ ເປັນສິ່ງຍາກຢ່າງຍິ່ງ (ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງປະຕິ).

Verse 48

दशमे द्वापरे व्यासः त्रिपाद्वै नाम नामतः यदा भविष्यते विप्रस् तदाहं भविता मुनिः

ໃນດວາປະຣະຍຸກຄັ້ງທີສິບ ວະຍາສະຈະຖືກຮູ້ຈັກດ້ວຍນາມ “ຕຣິປາດ”। ເມື່ອພຣາຫມັນ (຤ິສີ) ນັ້ນປາກົດ ໃນເວລານັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຈະເປັນມຸນີ—ປາກົດເພື່ອທໍາມະ ແລະເພື່ອພຣະອົງຜູ້ເປັນປະຕິ.

Verse 49

हिमवच्छिखरे रम्ये भृगुतुङ्गे नगोत्तमे नाम्ना भृगोस्तु शिखरं प्रथितं देवपूजितम्

ເທິງຍອດຫິມະວັດອັນງາມ—ເທິງສັນເຂົາສູງທີ່ເອີ້ນວ່າ “ພຣຶກຸຕຸງຄະ” ອັນເປັນພູທີ່ຍອດຢ່າງ—ມີຍອດໜຶ່ງທີ່ລືຊາຕາມນາມ “ພຣຶກຸ” ເປັນທີ່ເທວະດາທັງຫຼາຍນົບນ້ອມບູຊາ।

Verse 50

तत्रापि मम ते पुत्रा भविष्यन्ति दृढव्रताः बलबन्धुर्निरामित्रः केतुशृङ्गस्तपोधनः

“ທີ່ນັ້ນດ້ວຍ ບຸດຂອງຂ້າພະເຈົ້າຈະເກີດຂຶ້ນ—ໝັ້ນຄົງໃນວຣະຕະ: ບະລະບັນທຸ, ນິຣາມິຕຣະ, ເກຕຸສຣຶງຄະ, ແລະ ຕະໂປທະນະ ຜູ້ມີຊັບທີ່ແທ້ຄືຕະປະ”।

Verse 51

योगात्मानो महात्मानस् तपोयोगसमन्विताः रुद्रलोकं गमिष्यन्ति तपसा दग्धकिल्बिषाः

ບັນດາມະຫາວິນຍານຜູ້ຕັ້ງມັ່ນໃນໂຍຄະ ພ້ອມດ້ວຍຕະປະອັນຮ່ວມກັບໂຍຄະ ຈະໄປສູ່ໂລກຂອງຣຸດຣະ ໂດຍຕະປະເຜົາຜານບາບມົນທິນໃຫ້ສິ້ນໄປ.

Verse 52

एकादशे द्वापरे तु व्यासस्तु त्रिव्रतो यदा तदाप्यहं भविष्यामि गङ्गाद्वारे कलौ तथा

ໃນດວາປະຣະຍຸກຄັ້ງທີ 11 ເມື່ອວຽາສະຖືກເອີ້ນວ່າ “ຕຣິວຣະຕະ” ໃນເວລານັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າກໍຈະປາກົດ; ແລະໃນກະລິຍຸກ ທີ່ກັງກາດວາຣ (ຮະຣິດວາຣ) ຂ້າພະເຈົ້າຈະປາກົດເຊັ່ນກັນ.

Verse 53

उग्रो नाम महातेजाः सर्वलोकेषु विश्रुतः तत्रापि मम ते पुत्रा भविष्यन्ति महौजसः

ຈະມີຜູ້ໜຶ່ງຊື່ “ອຸກຣະ” ຜູ້ມີຣັດສະມີອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ໂດງດັງໃນທຸກໂລກ. ແລະທີ່ນັ້ນດ້ວຍ ບຸດຂອງເຈົ້າຈະເກີດເປັນບຸດຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ມີພະລັງອັນແກ່ກ້າຍິ່ງ.

Verse 54

लम्बोदरश् च लम्बाक्षो लम्बकेशः प्रलम्बकः प्राप्य माहेश्वरं योगं रुद्रलोकं गता हि ते

ລັມໂບດະຣະ, ລັມບາກສະ, ລັມບະເກສະ, ແລະ ປຣະລັມບະກະ—ເມື່ອໄດ້ບັນລຸໂຍຄະມາເຫສະວະຣະ ພວກເຂົາກໍໄດ້ໄປສູ່ຣຸດຣະໂລກ ອັນເປັນດິນແດນທິບຂອງຣຸດຣະແທ້ໆ.

Verse 55

द्वादशे परिवर्ते तु शततेजा यदा मुनिः भविष्यति महातेजा व्यासस्तु कविसत्तमः

ແຕ່ໃນການປ່ຽນຜັນຄັ້ງທີ 12 ມຸນີນາມ “ສະຕະເຕຊາ” ຜູ້ມີຣັດສະມີອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ຈະເກີດຂຶ້ນ; ແລະໃນເວລານັ້ນ ວຽາສະ—ຜູ້ມີຕະປະຣັດສະມີກວ້າງໃຫຍ່ ເປັນກະວີອັນສູງສຸດໃນຫມູ່ຣິສີ—ຈະປາກົດ.

Verse 56

तदाप्यहं भविष्यामि कलाविह युगान्तिके हैतुकं वनमासाद्य अत्रिर्नाम्ना परिश्रुतः

ແມ່ນແຕ່ໃນເວລານັ້ນອີກ—ໃນກະລິຍຸກ ໃນຍາມສິ້ນຍຸກ—ຂ້າພະເຈົ້າຈະປາກົດ ໄປຮອດປ່າຊື່ ໄຮຕຸກ ແລະຈະໂດງດັງດ້ວຍນາມ ອະຕຣິ।

Verse 57

तत्रापि मम ते पुत्रा भस्मस्नानानुलेपनाः भविष्यन्ति महायोगा रुद्रलोकपरायणाः

ທີ່ນັ້ນອີກດ້ວຍ ບຸດຂອງຂ້າພະເຈົ້າເຫຼົ່ານັ້ນຈະເປັນ—ອາບນ້ຳດ້ວຍຂີ້ເຖົ່າສັກສິດ (ພະສະມະ) ແລະທາຂີ້ເຖົ່າ—ເປັນມະຫາໂຍຄີ ມຸ່ງໝັ້ນສູ່ໂລກຂອງຣຸດຣະ।

Verse 58

सर्वज्ञः समबुद्धिश् च साध्यः सर्वस्तथैव च प्राप्य माहेश्वरं योगं रुद्रलोकं गता हि ते

ເມື່ອໄດ້ບັນລຸ ມາເຮສະວະຣະ-ໂຍກ ແລ້ວ ພວກເຂົາກໍໄດ້ໄປສູ່ໂລກຂອງຣຸດຣະແທ້ໆ—ເປັນຜູ້ຮູ້ທົ່ວ, ມີຈິດເສມອັນ, ສຳເລັດສົມບູນ ແລະຄົບຖ້ວນທຸກປະການ।

Verse 59

त्रयोदशे पुनः प्राप्ते परिवर्ते क्रमेण तु धर्मो नारायणो नाम व्यासस्तु भविता यदा

ເມື່ອການຫມຸນວຽນຕາມລຳດັບ ມາຮອດຮອບທີ່ສິບສາມອີກຄັ້ງ ເມື່ອນັ້ນ ທັມມະ—ຜູ້ຖືກເອີ້ນວ່າ «ນາຣາຍະນະ»—ຈະເປັນ ວະຍາສະ।

Verse 60

तदाप्यहं भविष्यामि वालिर्नाम महामुनिः वालखिल्याश्रमे पुण्ये पर्वते गन्धमादने

«ໃນເວລານັ້ນອີກ ຂ້າພະເຈົ້າຈະເກີດເປັນມະຫາມຸນີນາມ ‘ວາລິ’ ພຳນັກຢູ່ໃນອາສຣົມອັນບຸນຍະຂອງວາລະຂິລຍະ ເທິງພູສັກສິດ ກັນທະມາດະນະ»।

Verse 61

तत्रापि मम ते पुत्रा भविष्यन्ति तपोधनाः सुधामा काश्यपश्चैव वासिष्ठो विरजास्तथा

ທີ່ນັ້ນດ້ວຍ ບຸດຂອງເຮົາເຫຼົ່ານັ້ນຈະເກີດຂຶ້ນ—ອຸດົມດ້ວຍຂຸມຊັບແຫ່ງຕະປະ: ສຸທາມາ, ກາຊະຍະປະ, ວາສິດຖະ, ແລະວິຣາຈາ ເຊັ່ນກັນ.

Verse 62

महायोगबलोपेता विमला ऊर्ध्वरेतसः प्राप्य माहेश्वरं योगं रुद्रलोकं गता हि ते

ພວກເຂົາມີພະລັງຂອງມະຫາໂຍຄະ—ບໍລິສຸດ ແລະປະພຶດອຸດທະວະເຣຕະສະ (ຮັກສາພະລັງຊີວິດໃຫ້ຂຶ້ນສູງ) ເມື່ອບັນລຸມາເຮສະວະຣະໂຍຄະ ພວກເຂົາກໍໄດ້ໄປສູ່ໂລກຂອງຣຸດຣະແທ້ໆ.

Verse 63

यदा व्यासस्तरक्षुस्तु पर्याये तु चतुर्दशे तत्रापि पुनरेवाहं भविष्यामि युगान्तिके

ເມື່ອໃນລຳດັບທີ່ສິບສີ່ຂອງວົງຈັກການ ວະຍາສະເປັນຕາຣັກຊຸ ໃນຂະນະຮອດປາຍຍຸກ ທີ່ນັ້ນເຮົາຈະປາກົດອີກຄັ້ງ—ເພື່ອຄ້ຳຈຸນທັມມະ ແລະໂດຍພຣະກະຣຸນາຂອງພະປະຕິ (ອົງຈ້າວ) ປົດປ່ອຍປາຊຸ (ວິນຍານທີ່ຖືກຜູກ) ໃຫ້ພົ້ນ.

Verse 64

वंशे त्वङ्गिरसां श्रेष्ठे गौतमो नाम नामतः भविष्यति महापुण्यं गौतमं नाम तद्वनम्

ໃນວົງສາອັນປະເສີດຂອງອັງຄິຣະສະ ຈະມີລະສີຜູ້ໜຶ່ງຊື່ ໂຄຕະມະ ເກີດຂຶ້ນ; ແລະປ່ານັ້ນຈະກາຍເປັນສະຖານທີ່ມີບຸນອັນສູງສຸດ ມີນາມລືຊາວ່າ “ໂຄຕະມະ”.

Verse 65

तत्रापि मम ते पुत्रा भविष्यन्ति कलौ तदा अत्रिर्देवसदश्चैव श्रवणो ऽथ श्रविष्ठकः

ທີ່ນັ້ນດ້ວຍ ໃນກະລິຍຸກ ໃນເວລານັ້ນ ບຸດຂອງເຮົາເຫຼົ່ານີ້ຈະເກີດຂຶ້ນ: ອັດຣິ, ເທວະສະດະ, ສຣາວະນະ, ແລະ ສຣາວິດຖະກະ ດ້ວຍ.

Verse 66

योगात्मानो महात्मानः सर्वे योगसमन्विताः प्राप्य माहेश्वरं योगं रुद्रलोकाय ते गताः

ບັນດາມະຫາອາດມາ ຜູ້ມີອັດຕາເປັນໂຍຄະ ທັງໝົດພ້ອມດ້ວຍວິໄນໂຍຄະ; ເມື່ອບັນລຸ «ມາເຮສະວະຣ-ໂຍຄະ» ກໍໄດ້ໄປສູ່ໂລກຂອງຣຸດຣະ (Rudraloka)។

Verse 67

ततः पञ्चदशे प्राप्ते परिवर्ते क्रमागते त्रैय्यारुणिर्यदा व्यासो द्वापरे समपद्यत

ຕໍ່ມາ ເມື່ອການຜັນປ່ຽນຕາມລຳດັບມາຮອດຮອບທີ 15 ໃນຍຸກດວາປະຣະ, ຕຣັຍຍາຣຸນິ ໄດ້ເປັນ ວຽາສະ ເພື່ອສືບທອດປັນຍາປຸຣານະຂອງພຣະສິວະ ໃຫ້ປາຊຸພົ້ນພັນທະ ໂດຍພຣະກະຣຸນາຂອງປະຕິ।

Verse 68

तदाप्यहं भविष्यामि नाम्ना वेदशिरा द्विजः तत्र वेदशिरो नाम अस्त्रं तत्पारमेश्वरम्

«ໃນເວລານັ້ນເຊັ່ນກັນ ຂ້າພະເຈົ້າຈະປາກົດເປັນດວິຊະ ນາມ ເວດະສິຣະ. ທີ່ນັ້ນຈະມີອາວຸດອັນບໍ່ອາດຊະນະໄດ້ ຊື່ ‘ເວດະສິຣະ’ ເປັນຂອງສູງສຸດແຫ່ງ ພຣະປະຣະເມສະວະຣະ—ພຣະສິວະ»។

Verse 69

भविष्यति महावीर्यं वेदशीर्षश् च पर्वतः हिमवत्पृष्ठमासाद्य सरस्वत्यां नगोत्तमे

ຈະມີພູເຂົາອັນມີລິດເດດຍິ່ງໃຫຍ່ ຊື່ ເວດະສີຣສະ ເກີດຂຶ້ນ. ເມື່ອໄປຮອດຊາຍເຂົາຫິມະວັດ ມັນຈະຕັ້ງຢູ່ເທິງແມ່ນ້ຳສະຣັສວະຕີ, ໂອ ພູເຂົາຜູ້ປະເສີດ—ຊຳລະພື້ນຖິ່ນນັ້ນໃຫ້ບໍລິສຸດແກ່ຜູ້ມີພັກຕິຕໍ່ປະຕິ ແລະເສີມແຮງທຳມະທີ່ຄາຍພາສະຂອງປາຊຸ।

Verse 70

तत्रापि मम ते पुत्रा भविष्यन्ति तपोधनाः कुणिश् च कुणिबाहुश् च कुशरीरः कुनेत्रकः

«ທີ່ນັ້ນເຊັ່ນກັນ ລູກຊາຍຂອງຂ້າພະເຈົ້າຈະເກີດຂຶ້ນ ເປັນຜູ້ມີຊັບແຫ່ງຕະປະ: ກຸນິ, ກຸນິບາຫຸ, ກຸຊະຣີຣະ, ແລະ ກຸເນຕຣະກະ»។

Verse 71

योगात्मानो महात्मानः सर्वे ते ह्यूर्ध्वरेतसः प्राप्य माहेश्वरं योगं रुद्रलोकाय ते गताः

ມະຫາວິນຍານທັງຫຼາຍ ຜູ້ມີໂຍຄະເປັນອົງຕົນ ລ້ວນແຕ່ເປັນຜູ້ຍົກພະລັງຊີວິດໃຫ້ສູງ (ອຸດທະວະເຣຕະສະ)। ເມື່ອບັນລຸ «ມາເຮສະວະຣ-ໂຍຄະ» ແລ້ວ ພວກເຂົາໄດ້ໄປສູ່ໂລກຂອງຣຸດຣະ।

Verse 72

व्यासो युगे षोडशे तु यदा देवो भविष्यति तत्र योगप्रदानाय भक्तानां च यतात्मनाम्

ເມື່ອເຖິງວົງຈັກຍຸກທີ 16 ພຣະເຈົ້າຈະປາກົດເປັນ «ວຽາສະ»; ນັ້ນເພື່ອປະທານໂຍຄະແກ່ຜູ້ມີພັກຕິຕໍ່ພຣະອົງ—ດວງວິນຍານຜູ້ຝຶກຕົນ ແລະຊະນະຕົນເອງ।

Verse 73

तदाप्यहं भविष्यामि गोकर्णो नाम नामतः भविष्यति सुपुण्यं च गोकर्णं नाम तद्वनम्

ໃນເວລານັ້ນເຊັ່ນກັນ ຂ້າພະເຈົ້າຈະເກີດຂຶ້ນ ໂດຍມີນາມວ່າ «ໂກກັນນະ». ແລະປ່ານັ້ນດ້ວຍ ຈະໄດ້ຊື່ວ່າ «ໂກກັນນະ» ເປັນປ່າອັນສັກສິດຢ່າງຍິ່ງ ແລະເຕັມໄປດ້ວຍບຸນກຸສົນ।

Verse 74

तत्रापि मम ते पुत्रा भविष्यन्ति च योगिनः काश्यपो ह्युशनाश्चैव च्यवनो ऽथ बृहस्पतिः

ທີ່ນັ້ນດ້ວຍ ບຸດຂອງຂ້າພະເຈົ້າທັງຫຼາຍ ຈະເກີດຂຶ້ນເປັນໂຍຄີຜູ້ສຳເລັດ—ກາສະຍະປະ, ແລະອຸຊະນາ, ຈະຍະວະນະ, ແລ້ວຈຶ່ງ ບຣິຫັດສະປະຕິ।

Verse 75

ते ऽपि तेनैव मार्गेण ध्यानयोगसमन्विताः प्राप्य माहेश्वरं योगं गन्तारो रुद्रमेव हि

ພວກເຂົາກໍເຊັ່ນກັນ ດຳເນີນຕາມເສັ້ນທາງນັ້ນເອງ ແລະພ້ອມດ້ວຍ ໂຍຄະແຫ່ງການພິຈາລະນາ (ທຽານ)। ເມື່ອບັນລຸ «ມາເຮສະວະຣ-ໂຍຄະ» ແລ້ວ ພວກເຂົາຈະໄປຫາຣຸດຣະແຕ່ຜູ້ດຽວ—ພຣະປະຕິສູງສຸດ—ເກີນພົ້ນຈາກຈຸດໝາຍອັນຕ່ຳທັງປວງ।

Verse 76

ततः सप्तदशे चैव परिवर्ते क्रमागते यदा भविष्यति व्यासो नाम्ना देवकृतञ्जयः

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ເມື່ອຮອດວົງຈອນການຜັນປ່ຽນຄັ້ງທີ 17 ຕາມລຳດັບ ຈະມີວະຍາສະຜູ້ໜຶ່ງອຸບັດຂຶ້ນ ຊື່ «ເທວະກຣິຕັນຊະຍະ» ຜູ້ທີ່ເທວະດາສ້າງຕັ້ງເພື່ອຄຸ້ມຄອງການສືບທອດທຳມະ ແລະ ຄຳເຜີຍແຜ່ແຫ່ງໄສວະ।

Verse 77

तदाप्यहं भविष्यामि गुहावासीति नामतः हिमवच्छिखरे रम्ये महोत्तुङ्गे महालये

«ໃນເວລານັ້ນດ້ວຍ ຂ້າພະເຈົ້າຈະປາກົດ—ຮູ້ຈັກດ້ວຍນາມ ‘ກຸຫາວາສີ’ (ຜູ້ຢູ່ໃນຖ້ຳ)—ເທິງຍອດຮິມະວັດອັນງາມ ສູງສົ່ງຢ່າງຫາທຽບບໍ່ໄດ້ ໃນມະຫາລະຍະ ອັນເປັນພຣະສະຖານໃຫຍ່. ທີ່ນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າສະຖິດເປັນ ປະຕິ (Pati) ປະທານທີ່ພຶ່ງໃຫ້ແກ່ປະສຸ (paśu) ແລະ ຄ່ອຍຄາຍພາສະ (pāśa) ອັນຜູກມັດ.»

Verse 78

सिद्धक्षेत्रं महापुण्यं भविष्यति महालयम् तत्रापि मम ते पुत्रा योगज्ञा ब्रह्मवादिनः

«ສິດທະເຂດ (Siddha-kṣetra) ນີ້ຈະກາຍເປັນ ມະຫາລະຍະ ອັນບຸນສູງສຸດ. ທີ່ນັ້ນດ້ວຍ ບຸດຂອງເຈົ້າເຫຼົ່ານັ້ນຈະເປັນບຸດຂອງຂ້າພະເຈົ້າ—ຜູ້ຮູ້ຍົກຍ້ອງໂຍຄະ, ຜູ້ປະກາດພຣະພຣະຫມັນ—ໝັ້ນຄົງໃນທາງທີ່ນຳປະສຸ (paśu) ພົ້ນຈາກພາສະ (pāśa) ໄປສູ່ພຣະກະລຸນາຂອງ ປະຕິ (ພຣະສິວະ).»

Verse 79

भविष्यन्ति महात्मानो निर्ममा निरहंकृताः उतथ्यो वामदेवश् च महायोगो महाबलः

ຈະມີມະຫາອາດຕະມາຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ເກີດຂຶ້ນ—ບໍ່ຍຶດຕິດຄວາມເປັນຂອງຕົນ ແລະ ບໍ່ມີອະຫັງການ—ຄື ອຸຕັດຖະຍະ (Utathya) ແລະ ວາມະເທວະ (Vāmadeva) ພ້ອມທັງ “ມະຫາໂຍຄີ” ຜູ້ມີພະລັງອັນໃຫຍ່ຫຼວງ.

Verse 80

तेषां शतसहस्रं तु शिष्याणां ध्यानयोगिनाम् भविष्यन्ति तदा काले सर्वे ते ध्यानयुञ्जकाः

ໃນເວລານັ້ນ ຈະມີສາວົກໜຶ່ງແສນ ຜູ້ເປັນໂຍຄີແຫ່ງທຽນ (ສະມາທິ). ທຸກຄົນຈະເປັນຜູ້ຝຶກທຽນຢ່າງໝັ້ນຄົງ ຖືກຜູກໃຈໄວ້ໃນການຈົມດິ່ງພິຈາລະນາ.

Verse 81

योगाभ्यासरताश्चैव हृदि कृत्वा महेश्वरम् महालये पदं न्यस्तं दृष्ट्वा यान्ति शिवं पदम्

ຜູ້ທີ່ມຸ່ງໝັ້ນໃນການຝຶກໂຍຄະ ອັນໄດ້ປະດິດພຣະມະເຫສະວະຣະໄວ້ໃນດວງໃຈ ແລະເຫັນຮອຍພຣະບາດອັນສັກສິດທີ່ປະດິດໄວ້ໃນມະຫາລະຍະ ຍ່ອມໄປຮອດສະຖານະສູງສຸດຂອງພຣະສິວະ—ການຮ່ວມອົງກັບປະຕິ ເກີນພາສະ.

Verse 82

ये चान्ये ऽपि महात्मानः कलौ तस्मिन् युगान्तिके ध्याने मनः समाधाय विमलाः शुद्धबुद्धयः

ແລະບັນດາມະຫາອາດມາອື່ນໆ ໃນຍຸກກາລີທີ່ໃກ້ສິ້ນສຸດ ຍ່ອມປະຄອງໃຈໃຫ້ໝັ້ນໃນສະມາທິ; ບໍ່ມີມົນທິນ ແລະມີປັນຍາບໍລິສຸດ ດຳລົງຢູ່ໃນທຽນ—ຫັນເຂົ້າພາຍໃນຫາປະຕິ ພຣະສິວະ ຜູ້ເກີນພາສະທີ່ຜູກມັດພະຊຸ (ວິນຍານ).

Verse 83

मम प्रसादाद्यास्यन्ति रुद्रलोकं गतज्वराः गत्वा महालयं पुण्यं दृष्ट्वा माहेश्वरं पदम्

ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງເຮົາ ພວກເຂົາຈະໄປຮອດໂລກຂອງຣຸດຣະ ພົ້ນຈາກໄຂ້ຮ້ອນແຫ່ງຄວາມທຸກໂລກີ. ເມື່ອໄປຮອດມະຫາລະຍະອັນບຸນສັກສິດ ພວກເຂົາຈະເຫັນສະຖານະສູງສຸດຂອງພຣະມະເຫສະວະຣະ.

Verse 84

तीर्णस्तारयते जन्तुर् दश पूर्वान्दशोत्तरान् आत्मानमेकविंशं तु तारयित्वा महालये

ເມື່ອຕົນເອງຂ້າມພົ້ນແລ້ວ ສັດຜູ້ມີກາຍຍ່ອມເປັນຜູ້ຊ່ວຍຂ້າມ: ຍົກຊ່ວຍບັນພະບຸລຸດສິບ ແລະລູກຫຼານສິບ; ແລະເປັນຄົນທີ່ຊາວສິບເອັດ ກໍຊ່ວຍຕົນເອງໃຫ້ຂ້າມພົ້ນ—ໃນມະຫາລະຍະ.

Verse 85

मम प्रसादाद्यास्यन्ति रुद्रलोकं गतज्वराः ततो ऽष्टादशमे चैव परिवर्ते यदा विभो

«ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງເຮົາ ພວກເຂົາຈະໄປຮອດໂລກຂອງຣຸດຣະ ພົ້ນຈາກໄຂ້ຮ້ອນແຫ່ງຄວາມທຸກໂລກີ. ແລ້ວຕໍ່ມາ, ໂອ ພຣະຜູ້ເປັນໃຫຍ່, ເມື່ອຮອດການປ່ຽນຮອບຄັ້ງທີ 18 (parivarta)…»

Verse 86

तदा ऋतञ्जयो नाम व्यासस्तु भविता मुनिः तदाप्यहं भविष्यामि शिखण्डी नाम नामतः

ໃນເວລານັ້ນ ມຸນີ ວະຍາສະ ຈະເປັນຜູ້ມີນາມ «ຣິຕັນຈະຍະ»; ແລະໃນເວລາດຽວກັນນັ້ນ ຂ້ອຍກໍຈະປາກົດ ໂດຍນາມ «ສິຂັນດີ».

Verse 87

सिद्धक्षेत्रे महापुण्ये देवदानवपूजिते हिमवच्छिखरे रम्ये शिखण्डी नाम पर्वतः

ໃນສິດທະ-ເຂດຕະ ອັນມີບຸນຍິ່ງໃຫຍ່ ເທວະແລະດານະວະພາກັນນົບນ້ອມບູຊາ, ຢູ່ເທິງຍອດອັນງາມຂອງພູຫິມະວັດ ມີພູໜຶ່ງຊື່ «ສິຂັນດີ».

Verse 88

शिखण्डिनो वनं चापि यत्र सिद्धनिषेवितम् तत्रापि मम ते पुत्रा भविष्यन्ति तपोधनाः

ແລະໃນປ່າຂອງສິຂັນດິນ ທີ່ບັນດາສິດທະພາກັນໄປພັກພິງເປັນນິດ, ທີ່ນັ້ນເຊັ່ນກັນ ໂອ້ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ, ບຸດຂອງຂ້ອຍຈະເກີດຂຶ້ນ ເປັນຜູ້ມີທະນະແຫ່ງຕະປະ—ຄືຄວາມພາກພຽນທາງຈິດ.

Verse 89

वाचश्रवा ऋचीकश् च श्यावाश्वश् च यतीश्वरः योगात्मानो महात्मानः सर्वे ते वेदपारगाः

ວາຈະສຣະວາ, ຣິຈີກະ, ສຽວາສະວະ, ແລະ ຢະຕີອິສະວະ—ມະຫາອາດມາເຫຼົ່ານີ້ ຕັ້ງມັ່ນໃນໂຍຄະ—ທຸກອົງເປັນຜູ້ຂ້າມຝັ່ງແຫ່ງເວທະ, ຊໍານານໃນພຣະເວທ.

Verse 90

प्राप्य माहेश्वरं योगं रुद्रलोकाय संवृताः अथ एकोनविंशे तु परिवर्ते क्रमागते

ເມື່ອບັນລຸ «ມະເຫສະວະຣະ-ໂຍຄະ» ແລ້ວ ພວກເຂົາກໍເໝາະສົມທີ່ຈະເຂົ້າສູ່ໂລກຂອງຣຸດຣະ (ຣຸດຣະໂລກ). ແລ້ວເມື່ອວົງຈັກຄັ້ງທີ 19 ມາຮອດຕາມລໍາດັບ—

Verse 91

व्यासस्तु भविता नाम्ना भरद्वाजो महामुनिः तदाप्यहं भविष्यामि जटामाली च नामतः

ໃນເວລານັ້ນ ນັກບຳເນັດຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ຈະປາກົດ ມີນາມວ່າ ພະຣະດວາຊ ແລະຈະຖືກຮູ້ຈັກວ່າ ວະຍາສ. ໃນການນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າກໍຈະປາກົດເຊັ່ນກັນ ມີນາມວ່າ ຈະຕາມາລີ.

Verse 92

हिमवच्छिखरे रम्ये जटायुर्यत्र पर्वतः तत्रापि मम ते पुत्रा भविष्यन्ति महौजसः

ເທິງຍອດອັນງາມຂອງພູຫິມະວັດ ບ່ອນທີ່ມີພູຊື່ ຈະຕາຢູ ຢູ່ນັ້ນເຊັ່ນກັນ ບຸດຂອງເຈົ້າຈະເກີດຈາກຂ້າພະເຈົ້າ ມີພະລັງແລະຣັດສະຫມີອັນຍິ່ງໃຫຍ່.

Verse 93

हिरण्यनाभः कौशल्यो लोकाक्षी कुथुमिस् तथा ईश्वरा योगधर्माणः सर्वे ते ह्यूर्ध्वरेतसः

ຫິຣັນຍະນາພະ, ກົວສັນຍະ, ໂລກາກຊີ, ກຸທຸມິສ ແລະອີສະວະຣະທັງຫຼາຍຜູ້ດຳລົງຢູ່ໃນວິນັຍແຫ່ງໂຍຄະ—ທຸກອົງແທ້ໆແມ່ນ ອູຣະດວະເຣຕະສະ ຮັກສາພະລັງກຳເນີດ ແລະຍົກມັນຂຶ້ນສູ່ການຮູ້ແຈ້ງແຫ່ງ ປະຕິ ພຣະສິວະ.

Verse 94

प्राप्य माहेश्वरं योगं रुद्रलोकाय संस्थिताः ततो विंशतिमश्चैव परिवर्तो यदा तदा

ເມື່ອໄດ້ບັນລຸ ມະເຫສະວະຣະ-ໂຍຄະ ແລ້ວ ພວກເຂົາກໍຕັ້ງຢູ່ໃນໂລກຂອງ ຣຸດຣະ. ຕໍ່ມາ ເມື່ອວົງຈອນການປ່ຽນແປງຄັ້ງທີ່ຊາວມາຮອດ ການຫມຸນວຽນຕາມພຣະບັນຍັດແຫ່ງເວລາກໍດຳເນີນຕໍ່ໄປອີກ.

Verse 95

गौतमस्तु तदा व्यासो भविष्यति महामुनिः तदाप्यहं भविष्यामि अट्टहासस्तु नामतः

ໃນເວລານັ້ນ ນັກບຳເນັດຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ ໂກຕະມະ ຈະເປັນ ວະຍາສ. ແລະໃນເວລານັ້ນເຊັ່ນກັນ ຂ້າພະເຈົ້າຈະປາກົດ ມີນາມວ່າ ອັດຕະຫາສະ.

Verse 96

अट्टहासप्रियाश्चैव भविष्यन्ति तदा नराः तत्रैव हिमवत्पृष्ठे अट्टहासो महागिरिः

ໃນເວລານັ້ນ ຜູ້ຄົນຢູ່ທີ່ນັ້ນຈະເກີດຄວາມເລື່ອມໃສໃນສຽງຫົວເຮາະອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງພຣະສິວະ. ແລະຢູ່ເທິງຫຼັງຂອງພູຫິມະວານນັ້ນເອງ ມີພູໃຫຍ່ຊື່ «ອັດຕະຫາສ» ເປັນເຄື່ອງໝາຍແຫ່ງສຽງຫົວເຮາະທີ່ຂັບໄລ່ຄວາມຢ້ານກົວຂອງພຣະອົງ.

Verse 97

देवदानवयक्षेन्द्रसिद्धचारणसेवितः तत्रापि मम ते पुत्रा भविष्यन्ति महौजसः

ດິນແດນນັ້ນໄດ້ຮັບການບໍລິການ ແລະການນົບນ້ອມຈາກເທວະ, ດານະວະ, ຈອມແຫ່ງຢັກສະ, ສິດທະ ແລະ ຈາຣະນະ. ທີ່ນັ້ນດ້ວຍ, ໂອ້ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ, ບຸດຂອງຂ້າພະເຈົ້າຈະເກີດຂຶ້ນ—ມີລັດສະໝີທາງຈິດວິນຍານອັນແຮງກ້າ—ສົມຄວນທີ່ຈະຄ້ຳຈຸນພຣະປະຕິ ແລະນຳພາປາຊຸໃຫ້ພົ້ນຈາກປາຊະ.

Verse 98

योगात्मानो महात्मानो ध्यायिनो नियतव्रताः सुमन्तुर्बर्बरी विद्वान् कबन्धः कुशिकंधरः

ພວກເຂົາເປັນຜູ້ມີຈິດເປັນໂຍຄະ ແລະໃຈຍິ່ງໃຫຍ່—ເປັນນັກພິຈາລະນາສະມາທິ ຜູ້ຖືວຣະຕະຢ່າງເຂັ້ມງວດ: ສຸມັນຕຸ, ບາບະຣີຜູ້ຮູ້, ກະບັນທະ, ແລະ ກຸສິກັນທະຣະ.

Verse 99

प्राप्य माहेश्वरं योगं रुद्रलोकाय ते गताः एकविंशे पुनः प्राप्ते परिवर्ते क्रमागते

ເມື່ອໄດ້ບັນລຸໂຍຄະແຫ່ງມະເຫສະວະຣະ ພວກເຂົາກໍໄດ້ໄປສູ່ໂລກຂອງຣຸດຣະ. ແລ້ວເມື່ອວົງຈອນທີ່ຊາວເອັດກັບຄືນມາຕາມລຳດັບອັນຖືກຕ້ອງ ມັນກໍມາອີກຄັ້ງຕາມຄວາມເປັນລຳດັບຂອງມັນ.

Verse 100

वाचश्रवाः स्मृतो व्यासो यदा स ऋषिसत्तमः तदाप्यहं भविष्यामि दारुको नाम नामतः

ເມື່ອຣິສິຜູ້ປະເສີດທີ່ສຸດນັ້ນ ຈະຖືກຈື່ຈຳວ່າເປັນ ວຽາສະ ຜູ້ມີນາມກິດຕິວ່າ ວາຈະສຣະວາ, ໃນເວລານັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າກໍຈະບັງເກີດຂຶ້ນ—ຮູ້ຈັກຕາມນາມວ່າ «ດາຣຸກະ».

Verse 101

तस्माद्भविष्यते पुण्यं देवदारुवनं शुभम् तत्रापि मम ते पुत्रा भविष्यन्ति महौजसः

ດັ່ງນັ້ນ ປ່າເດວະດາຣຸອັນເປັນມົງຄຸນ ຈະກາຍເປັນສະຖານທີ່ບຸນບໍລິສຸດ; ແລະທີ່ນັ້ນດ້ວຍ ບຸດຜູ້ມີພະລັງອັນໃຫຍ່ຂອງເຮົາ ຈະເກີດຂຶ້ນ ສ່ອງແສງດ້ວຍເຕຊະທາງຈິດວິນຍານ.

Verse 102

प्लक्षो दार्भायणिश्चैव केतुमान् गौतमस् तथा योगात्मानो महात्मानो नियता ऊर्ध्वरेतसः

ພລັກສະ, ດາຣພາຍະນິ, ເກຕຸມານ ແລະ ໂກຕະມະ—ມະຫາວິນຍານເຫຼົ່ານີ້ ຕັ້ງຢູ່ໃນໂຍຄະ ມີວິໄນ ແລະ ຄວບຄຸມຕົນເອງ; ເປັນພະລະສົງພຣະຫມະຈາຣີ ທີ່ພະລັງຊີວິດໄຫຼຂຶ້ນສູງ ມຸ່ງໄປສູ່ທາງຂອງພຣະສິວະ ພະປະຕິ ຜູ້ປົດປ່ອຍປະຊຸ (ວິນຍານ) ຈາກປາຊະ (ພັນທະ).

Verse 103

नैष्ठिकं व्रतमास्थाय रुद्रलोकाय ते गताः द्वाविंशे परिवर्ते तु व्यासः शुष्मायणो यदा

ເມື່ອຮັບຖືວຣະຕະອັນໝັ້ນຄົງບໍ່ຫວັ່ນໄຫວ ພວກເຂົາໄດ້ບັນລຸໂລກຂອງຣຸດຣະ. ແລະໃນວົງຈັກຄັ້ງທີ 22 ເມື່ອວຽາສະເປັນ ຊຸສະມາຍະນະ ການສືບຕໍ່ນີ້ຖືກຈື່ຈຳໄວ້ດັ່ງນີ້.

Verse 104

तदाप्यहं भविष्यामि वाराणस्यां महामुनिः नाम्ना वै लाङ्गली भीमो यत्र देवाः सवासवाः

ໃນເວລານັ້ນເຊັ່ນກັນ ໂອ ມະຫາມຸນີ, ເຮົາຈະປາກົດຢູ່ວາຣານະສີ ເປັນລິສີໃຫຍ່ຜູ້ກ້າແກ່ງ ຊື່ ລາງກະລີ ພີມະ—ທີ່ນັ້ນເທວະທັງຫຼາຍ ພ້ອມດ້ວຍອິນທຣະ ພຳນັກຢູ່. ໃນກະເສດອັນສັກສິດນັ້ນ ພຣະປະຕິເຮັດໃຫ້ການປະທັບຢູ່ຂອງພຣະອົງເຂົ້າເຖິງໄດ້ ໂດຍພຣະກະລຸນາ ຜ່ອນຄາຍປາຊະຂອງປະຊຸ.

Verse 105

द्रक्ष्यन्ति मां कलौ तस्मिन् भवं चैव हलायुधम् तत्रापि मम ते पुत्रा भविष्यन्ति सुधार्मिकाः

ໃນຍຸກກະລິນັ້ນ ພວກເຂົາຈະເຫັນເຮົາ ແລະຈະເຫັນ ພະພະວະ (ສິວະ) ພ້ອມດ້ວຍ ຮະລາຍຸດ (ບະລະຣາມ) ດ້ວຍ. ທີ່ນັ້ນອີກເຊັ່ນກັນ ບຸດຂອງເຮົາຈະເກີດຂຶ້ນ ໝັ້ນຄົງໃນທຳມະອັນແທ້.

Verse 106

भल्लवी मधुपिङ्गश् च श्वेतकेतुः कुशस् तथा प्राप्य माहेश्वरं योगं ते ऽपि ध्यानपरायणाः

ພັລລະວີ, ມະທຸປິງກະ, ສະເວຕະເກຕຸ ແລະ ກຸສະ ດ້ວຍ—ເມື່ອໄດ້ບັນລຸ ມະຫາອີສະວະຣະ-ໂຍກະ (ວິທີປະຕິບັດທີ່ພຣະອົງເປີດເຜີຍ) ພວກເຂົາກໍເປັນຜູ້ອຸທິດຕົນແກ່ການພິຈາລະນາ-ສະມາທິ ເພື່ອຮູ້ແຈ້ງ ປະຕິ (ພຣະສິວະ) ຜູ້ປົດປ່ອຍ ປາຊຸ (ວິນຍານ) ຈາກ ປາຊະ (ພັນທະ) ໃຫ້ຫຼຸດພົ້ນ.

Verse 107

विमला ब्रह्मभूयिष्ठा रुद्रलोकाय संस्थिताः परिवर्ते त्रयोविंशे तृणबिन्दुर्यदा मुनिः

ວິມະລາ—ຜູ້ເໝາະສົມຢ່າງຍິ່ງຕໍ່ພາວະແຫ່ງພຣະພຣະຫມັນ—ໄດ້ເຂົ້າສູ່ໂລກຂອງຣຸດຣະ. ໃນການປ່ຽນວົງຈອນຄັ້ງທີ 23 (ມັນວັນຕະຣະ-ປະຣິວັດ) ເຫດນີ້ເກີດຂຶ້ນເມື່ອມຸນີ ຕຣິນະບິນດຸ ປາກົດ.

Verse 108

व्यासो हि भविता ब्रह्मंस् तदाहं भविता पुनः श्वेतो नाम महाकायो मुनिपुत्रस्तु धार्मिकः

ໂອ ພຣະພຣາຫມັນ, ວະຍາສະ ຈະເກີດຂຶ້ນແນ່ນອນ; ແລ້ວຕໍ່ມາ ຂ້າພະເຈົ້າກໍຈະປາກົດອີກຄັ້ງ. ຍັງຈະມີບຸດຂອງມຸນີຜູ້ໜຶ່ງ ປະພຶດທຳມະ ນາມວ່າ ສະເວຕະ, ຮ່າງກາຍໃຫຍ່ມີອານຸພາບ.

Verse 109

तत्र कालं जरिष्यामि तदा गिरिवरोत्तमे तेन कालञ्जरो नाम भविष्यति स पर्वतः

ທີ່ນັ້ນ ເທິງພູອັນສູງສຸດໃນບັນດາພູທັງຫຼາຍ ຂ້າພະເຈົ້າຈະເຮັດໃຫ້ ກາລະ (ເວລາ) ເອງ ເຫື່ອຍຫຼຸດລົງ; ເພາະສະນັ້ນ ພູນັ້ນຈະໄດ້ນາມວ່າ ກາລັນຈະຣະ (Kālañjara).

Verse 110

तत्रापि मम ते शिष्या भविष्यन्ति तपस्विनः उशिको बृहदश्वश् च देवलः कविरेव च

ທີ່ນັ້ນອີກດ້ວຍ ນັກບຳເນັດຕະປະສະວິນເຫຼົ່ານັ້ນຈະເປັນສິດຂອງຂ້າພະເຈົ້າ—ອຸຊິກະ, ບຣິຫັດອັສວະ, ເທວະລະ, ແລະ ກະວິ ດ້ວຍ.

Verse 111

प्राप्य माहेश्वरं योगं रुद्रलोकाय ते गतः परिवर्ते चतुर्विंशे व्यास ऋक्षो यदा विभो

ເມື່ອໄດ້ບັນລຸ «ມາເຫສະວະຣະ-ໂຍກະ» ແລ້ວ ທ່ານນັ້ນໄດ້ໄປສູ່ໂລກຂອງຣຸດຣະ. ແລະໃນວົງຈອນທີ 24, ໂອ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ເມື່ອ ຣຶກສະ (Ṛkṣa) ເປັນ ວະຍາສະ (ຜູ້ຮຽບຮວບວິດ)…

Verse 112

तदाप्यहं भविष्यामि कलौ तस्मिन् युगान्तिके शूली नाम महायोगी नैमिषे देववन्दिते

ແມ່ນແຕ່ໃນເວລານັ້ນ, ໃນຊ່ວງສຸດທ້າຍຂອງກະລິຍຸກະນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຈະປາກົດ—ເປັນມະຫາໂຍກີນາມ «ຊູລີ»—ໃນໄນມິສະອັນສັກສິດ (Naimiṣāraṇya) ທີ່ເທວະດາທັງຫຼາຍນົບນ້ອມບູຊາ.

Verse 113

तत्रापि मम ते शिष्या भविष्यन्ति तपोधनाः शालिहोत्रो ऽग्निवेशश् च युवनाश्वः शरद्वसुः

ທີ່ນັ້ນດ້ວຍ ສາວົກຂອງຂ້າພະເຈົ້າຈະເປັນຜູ້ມີທະນະແຫ່ງຕະປະ: Śālihotra, Agniveśa, Yuvanāśva ແລະ Śaradvasu.

Verse 114

ते ऽपि तेनैव मार्गेण रुद्रलोकाय संस्थिताः पञ्चविंशे पुनः प्राप्ते परिवर्ते क्रमागते

ພວກເຂົາກໍເຊັ່ນກັນ ໂດຍເສັ້ນທາງດຽວນັ້ນ ໄດ້ຕັ້ງຢູ່ໃນໂລກຂອງຣຸດຣະ. ແລ້ວເມື່ອວົງຈອນທີ 25 ກັບມາຕາມລຳດັບແຫ່ງການເວລາ, ພວກເຂົາກໍກັບຄືນມາອີກຄັ້ງ ຕາມການຫມຸນວຽນທີ່ຖືກກຳນົດໄວ້.

Verse 115

वासिष्ठस्तु यदा व्यासः शक्तिर्नाम्ना भविष्यति तदाप्यहं भविष्यामि दण्डी मुण्डीश्वरः प्रभुः

ເມື່ອ ວາສິດຖະ (Vāsiṣṭha) ເປັນ ວະຍາສະ ໂດຍຊື່ «ຊັກຕິ» (Śakti) ແລ້ວ, ຂ້າພະເຈົ້າກໍຈະປາກົດ—ເປັນພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ «ມຸນດີອີສະວະຣະ» ຜູ້ຖືຄະທາ (ດັນດະ) ອັນເປັນອຳນາດ—ເພື່ອຮັກສາພຣະບັນຍັດຂອງປະຕິ ແລະນຳພາປາຊຸ (paśu) ຜູ້ຖືກຜູກມັດ ໄປສູ່ການຫຼຸດພົ້ນ.

Verse 116

तत्रापि मम ते पुत्रा भविष्यन्ति तपोधनाः छगलः कुण्डकर्णश् च कुभाण्डश् च प्रवाहकः

ທີ່ນັ້ນດ້ວຍ, ໂອ ຜູ້ຮັກ, ບຸດຂອງເຮົາຈະເກີດຂຶ້ນ—ອຸດົມດ້ວຍຂຸມຊັບແຫ່ງຕະປະ: ຈະກະລະ, ກຸນດະກັນນະ, ກຸພານດະ ແລະ ປະວາຫະກະ.

Verse 117

प्राप्य माहेश्वरं योगम् अमृतत्वाय ते गताः षड्विंशे परिवर्ते तु यदा व्यासः पराशरः

ເມື່ອໄດ້ບັນລຸ ໂຍຄະຂອງມະເຫສະວະຣະ ແລ້ວ, ພວກເຂົາໄດ້ເດີນໄປສູ່ຄວາມອະມະຕະ (ມຸກຕິ). ແລະໃນວົງຈອນທີ່ 26 ຂອງການສືບຕໍ່, ໃນເວລານັ້ນ ປະຣາຊະຣະ ໄດ້ເປັນ ວະຍາສະ.

Verse 118

तदाप्यहं भविष्यामि सहिष्णुर्नाम नामतः पुरं भद्रवटं प्राप्य कलौ तस्मिन् युगान्तिके

ໃນເວລານັ້ນດ້ວຍ, ເຮົາຈະປະກົດຕົນ—ຮູ້ຈັກດ້ວຍນາມ “ສະຫິສະນຸ”—ແລະເມື່ອໄປເຖິງນະຄອນຊື່ ພັດຣະວະຕະ, ເຮົາຈະປາກົດໃນກະລິຍຸກ ໃກ້ຈຸດຜັນຂອງຍຸກ, ເພື່ອຄ້ຳຈຸນມາຣະຄາຂອງ ປະຕິ (ພຣະສິວະ) ສໍາລັບປະຊຸທີ່ຖືກຜູກມັດ.

Verse 119

तत्रापि मम ते पुत्रा भविष्यन्ति सुधार्मिकाः उलूको विद्युतश्चैव शंबूको ह्याश्वलायनः

ທີ່ນັ້ນດ້ວຍ, ບຸດຂອງເຮົາເຫຼົ່ານີ້ຈະເກີດ—ຕັ້ງມັ່ນໃນທຳມະອັນດີ: ອຸລູກະ, ວິດຍຸຕະ, ສັມບູກະ ແລະ ອາສະວະລາຍະນະ.

Verse 120

प्राप्य माहेश्वरं योगं रुद्रलोकाय ते गताः सप्तविंशे पुनः प्राप्ते परिवर्ते क्रमागते

ເມື່ອໄດ້ບັນລຸ ມະເຫສະວະຣະ-ໂຍຄະ ແລ້ວ, ພວກເຂົາໄດ້ໄປສູ່ໂລກຂອງຣຸດຣະ. ແລ້ວເມື່ອວົງຈອນທີ່ 27 ກັບຄືນມາອີກຕາມລໍາດັບ, (ຂັ້ນຕໍ່ໄປຈຶ່ງເປີດເຜີຍ).

Verse 121

जातूकर्ण्यो यदा व्यासो भविष्यति तपोधनः तदाप्यहं भविष्यामि सोमशर्मा द्विजोत्तमः

ເມື່ອ ຈາຕູກັນຍະ ກາຍເປັນ ວະຍາສະ—ນັກບຳເນັດຕະປະສະຍາອັນອຸດົມ—ໃນເວລານັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າກໍຈະປາກົດເປັນ ໂສມະຊະຣະມາ ດວິຊະອຸດຕະມະ. ດັ່ງນັ້ນ ສາຍຄຳສອນໄສວະ ຈຶ່ງສືບຕໍ່ບໍ່ຂາດ ເພື່ອຍົກພະສຸ (ວິນຍານຖືກຜູກ) ໃຫ້ເຂົ້າຫາ ປະຕິ (ພຣະອົງເຈົ້າ)។

Verse 122

प्रभासतीर्थमासाद्य योगात्मा योगविश्रुतः तत्रापि मम ते शिष्या भविष्यन्ति तपोधनाः

ເມື່ອໄດ້ເຖິງ ທີ່ທ່ານ້ຳສັກສິດ ປະພາສະ (Prabhāsa-tīrtha) ໂຍຄີນັ້ນ—ຜູ້ມີຕົນເປັນໂຍຄະ ແລະໂດ່ງດັງດ້ວຍໂຍຄະ—ໄດ້ກ່າວວ່າ: “ທີ່ນັ້ນດ້ວຍ, ໂອ້ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ, ສາວົກຂອງຂ້າພະເຈົ້າຈະເກີດຂຶ້ນ—ເປັນຄັງແຫ່ງຕະປະ—ມັ່ນຄົງໃນຕະປະ.”

Verse 123

अक्षपादः कुमारश् च उलूको वत्स एव च योगात्मानो महात्मानो विमलाः शुद्धबुद्धयः

ອັກສະປາດ, ກຸມາຣະ, ອຸລູກະ, ແລະ ວັດສະ ດ້ວຍ—ເປັນມະຫາມຸນີຜູ້ມີວິນຍານແຫ່ງໂຍຄະ, ຈິດໃຈຍິ່ງໃຫຍ່, ບໍ່ມີມົນທິນ ແລະປັນຍາບໍລິສຸດ; ຕັ້ງຢູ່ໃນທາງໄສວະ ທີ່ນຳພະສຸ (ວິນຍານຖືກຜູກ) ໄປສູ່ອິດສະລະ ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງ ປະຕິ (ພຣະອົງເຈົ້າ).

Verse 124

प्राप्य माहेश्वरं योगं रुद्रलोकं ततो गताः अष्टाविंशे पुनः प्राप्ते परिवर्ते क्रमागते

ເມື່ອໄດ້ບັນລຸ ໂຍຄະແຫ່ງ ມະເຫສະວະຣະ ແລ້ວ, ພວກເຂົາກໍໄດ້ໄປສູ່ ໂລກຂອງຣຸດຣະ; ແລະເມື່ອວົງຈັກຄອສມິກ ຄັ້ງທີ 28 ກັບມາຕາມລຳດັບ, ພວກເຂົາກໍໄດ້ບັນລຸມັນອີກຄັ້ງໜຶ່ງ.

Verse 125

पराशरसुतः श्रीमान् विष्णुर्लोकपितामहः यदा भविष्यति व्यासो नाम्ना द्वैपायनः प्रभुः

ເມື່ອ ບຸດຂອງ ປະຣາຊະຣະ ຜູ້ສະຫງ່າງາມ—ພຣະວິສນຸ ຜູ້ຖືກນັບຖືເປັນ ປິຕາມະຫະ ແຫ່ງໂລກ—ປາກົດເປັນ ວະຍາສະ ຜູ້ເປັນເຈົ້າອຳນາດ, ມີນາມວ່າ ດວັຍປາຍະນະ, ໃນເວລານັ້ນ ປະເພນີອັນສັກສິດກໍຖືກຈັດລຽງໃຫ້ເປັນລຳດັບ.

Verse 126

तदा षष्ठेन चांशेन कृष्णः पुरुषसत्तमः वसुदेवाद्यदुश्रेष्ठो वासुदेवो भविष्यति

ແລ້ວຕໍ່ມາ ໂດຍສ່ວນທີ່ຫົກ (ອັມສະ) ກຣິສນະ—ຜູ້ປະເສີດໃນບຸລຸດ—ຈະບັງເກີດເປັນ ວາສຸເທວະ ຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ໃນຍະດຸ ເປັນບຸດຂອງ ວະສຸເທວະ.

Verse 127

तदाप्यहं भविष्यामि योगात्मा योगमायया लोकविस्मयनार्थाय ब्रह्मचारिशरीरकः

“ແມ່ນແຕ່ໃນເວລານັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຈະປາກົດ—ແກ່ນແທ້ຂອງຂ້າພະເຈົ້າແມ່ນໂຍຄະ—ໂດຍອາໄສ ໂຍຄະມາຍາ ເພື່ອໃຫ້ໂລກທັງຫຼາຍພິສົດອັດສະຈັນ ແລະຈະຮັບຮ່າງເປັນພຣະພຣະມະຈາຣິນ (ຜູ້ຖືພຣະຈັນທະ) ຜູ້ຖືພຣະພຣະຈັນທະ.”

Verse 128

श्मशाने मृतम् उत्सृष्टं दृष्ट्वा कायम् अनाथकम् ब्राह्मणानां हितार्थाय प्रविष्टो योगमायया

ເມື່ອເຫັນໃນປ່າຊ້າ ຮ່າງຄົນຕາຍທີ່ຖືກປະຖິ້ມ ບໍ່ມີຜູ້ພຶ່ງພາ, ທ່ານນັ້ນໄດ້ເຂົ້າໄປສູ່ຮ່າງນັ້ນໂດຍ ໂຍຄະມາຍາ ເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ພຣາຫມະນະ ແລະປົກປ້ອງທັມມະ.

Verse 129

दिव्यां मेरुगुहां पुण्यां त्वया सार्धं च विष्णुना भविष्यामि तदा ब्रह्मंल् लकुली नाम नामतः

“ໃນຖ້ຳເມຣຸອັນທິບພະ ແລະບຸນບໍລິສຸດນັ້ນ, ພ້ອມກັບເຈົ້າ ແລະພ້ອມກັບ ວິສນຸ, ຂ້າພະເຈົ້າຈະປາກົດໃນເວລານັ້ນ—ໂອ ພຣະພຣະຫມາ—ໂດຍນາມວ່າ ລະກຸລີ (Lakulīśa).”

Verse 130

कायावतार इत्येवं सिद्धक्षेत्रं च वै तदा भविष्यति सुविख्यातं यावद् भूमिर् धरिष्यति

ດັ່ງນັ້ນ ມັນຈະຖືກຮູ້ຈັກວ່າ “ກາຍາວະຕາຣ”; ແລະທົ່ງສັກສິດແຫ່ງສິດທະ (siddhakṣetra) ນັ້ນ ຈະໂດງດັງກວ້າງໄກ ຕາບໃດທີ່ແຜ່ນດິນຍັງຮັບຮອງສັດທັງຫຼາຍ.

Verse 131

तत्रापि मम ते पुत्रा भविष्यन्ति तपस्विनः कुशिकश् चैव गर्गश् च मित्रः कौरुष्य एव च

ທີ່ນັ້ນດ້ວຍ ບຸດຂອງເຮົາເຫຼົ່ານີ້ຈະເກີດຂຶ້ນ ເປັນນັກບຳເນັດຕະບະ ແລະ ລະສີ: ຄຸຊິກະ, ກາກະ, ມິດຕະ, ແລະ ກໍຣຸສະຍະ.

Verse 132

योगात्मानो महात्मानो ब्राह्मणा वेदपारगाः प्राप्य माहेश्वरं योगं विमला ह्यूर्ध्वरेतसः

ພຣາຫມັນເຫຼົ່ານັ້ນ ມີຕົນເອງຕັ້ງຢູ່ໃນໂຍຄະ ເປັນມະຫາອາດມາ ແລະ ຊ່ຽວຊານໃນເວດ; ເມື່ອໄດ້ບັນລຸໂຍຄະຂອງມະເຫສະວະຣະ ກໍບໍລິສຸດ ແລະ ພະລັງຊີວິດຖືກຍົກຂຶ້ນ ດ້ວຍການຖືພຣະຫມະຈັນທີ່ໄຫຼຂຶ້ນເທິງ.

Verse 133

रुद्रलोकं गमिष्यन्ति पुनरावृत्तिदुर्लभम् एते पाशुपताः सिद्धा भस्मोद्धूलितविग्रहाः

ບັນດາປາຊຸປະຕະຜູ້ສຳເລັດ—ຜູ້ມີກາຍຖືກປັດດ້ວຍຂີ້ເທົ່າສັກສິດ—ຈະໄປສູ່ໂລກຂອງຣຸດຣະ ບ່ອນທີ່ການກັບຄືນສູ່ການເກີດຊ້ຳແທບຈະບໍ່ມີ.

Verse 134

लिङ्गार्चनरता नित्यं बाह्याभ्यन्तरतः स्थिताः भक्त्या मयि च योगेन ध्याननिष्ठा जितेन्द्रियाः

ເຂົາເຈົ້າຫມົດໃຈໃນການບູຊາລິງຄະຢູ່ເສມອ ຕັ້ງຢູ່ໃນຄວາມບໍລິສຸດທັງພາຍນອກແລະພາຍໃນ; ດ້ວຍພັກຕິຕໍ່ພຣະອົງ ແລະ ດ້ວຍໂຍຄະ ເຂົາເຈົ້າຕັ້ງໝັ້ນໃນການພິຈາລະນາສະມາທິ ໄດ້ຊະນະອິນທຣີຍະທັງຫຼາຍ.

Verse 135

संसारबन्धच्छेदार्थं ज्ञानमार्गप्रकाशकम् स्वरूपज्ञानसिद्ध्यर्थं योगं पाशुपतं महत्

ເພື່ອຕັດຂາດພັນທະແຫ່ງສັງສາຣະ (ປາຊະ) ແລະ ເພື່ອສ່ອງແສງເສັ້ນທາງແຫ່ງປັນຍາປົດປ່ອຍ ໂຍຄະປາຊຸປະຕະອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຖືກສອນ—ເພື່ອໃຫ້ການຮູ້ແຈ້ງສະວະຣູປະ (ສະພາບແທ້) ສຳເລັດຢ່າງສົມບູນ.

Verse 136

योगमार्गा अनेकाश् च ज्ञानमार्गास् त्व् अनेकशः न निवृत्तिमुपायान्ति विना पञ्चाक्षरीं क्वचित्

ທາງໂຍຄະມີຫຼາຍ ແລະທາງຍານະກໍມີຫຼາຍແທ້; ແຕ່ຖ້າບໍ່ມີ «ປັນຈາກສະຣີ» ມັນຕຣາຫ້າພະຍາງຂອງພຣະສິວະ ກໍບໍ່ອາດບັນລຸນິວຣິດຕິ—ການຫັນກັບຈາກພັນທະ—ໄດ້ເລີຍ.

Verse 137

यदाचरेत्तपश्चायं सर्वद्वन्द्वविवर्जितम् तदा स मुक्तो मन्तव्यः पक्वं फलमिव स्थितः

ເມື່ອຜູ້ໃດປະພຶດຕະປະນີ້ (ຕະປະ) ໂດຍປາດຈາກຄູ່ຕົວຕ້ານທັງປວງ—ສຸກແລະທຸກ, ສັນລະເສີນແລະຕຳນິ—ເມື່ອນັ້ນຄວນເຂົ້າໃຈວ່າລາວຫຼຸດພົ້ນແລ້ວ: ໝັ້ນຄົງດັ່ງໝາກໄມ້ສຸກເຕັມ.

Verse 138

एकाहं यः पुमान्सम्यक् चरेत्पाशुपतव्रतम् न सांख्ये पञ्चरात्रे वा न प्राप्नोति गतिं कदा

ຜູ້ໃດເປັນຊາຍ ແມ່ນແຕ່ພຽງມື້ດຽວ ຖ້າປະພຶດວຣະຕະປາຊຸປະຕະໃຫ້ຖືກຕ້ອງ ຜູ້ນັ້ນບໍ່ເຄີຍພາດພົ້ນຈາກການບັນລຸເປົ້າໝາຍສູງສຸດ. ບໍ່ວ່າຈະຜ່ານສາງຂະຍະ ຫຼືທາງປັນຈະຣາຕຣະ ກໍບໍ່ຂາດການບັນລຸອັນປົດປ່ອຍນັ້ນ, ເພາະພຣະປາຊຸປະຕິເອງເປັນທີ່ພຶ່ງຂອງລາວ.

Verse 139

इत्येतद्वै मया प्रोक्तम् अवतारेषु लक्षणम् मन्वादिकृष्णपर्यन्तम् अष्टाविंशद् युगक्रमात्

ດັ່ງນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ກ່າວແລ້ວເຖິງລັກສະນະກຳນົດຂອງອະວະຕາຣະ(ພຣະສິວະ) ຕາມລຳດັບຍຸກ 28 ປະການ ເລີ່ມແຕ່ມະນຸ ໄປຈົນເຖິງກຣິດສະນະ.

Verse 140

तत्र श्रुतिसमूहानां विभागो धर्मलक्षणः भविष्यति तदा कल्पे कृष्णद्वैपायनो यदा

ໃນວົງຈັກການນັ້ນ (ກັລປະ) ກຸ່ມຄຳສອນສຣຸຕິທັງຫຼາຍຈະຖືກແບ່ງແຍກ ແລະຈັດລຽງຕາມເຄື່ອງໝາຍແຫ່ງທັມມະ ເມື່ອກຣິດສະນະດວຍປາຍະນະ (ວຽສະ) ປາກົດຕົວ.

Verse 141

सूत उवाच निशम्यैवं महातेजा महादेवेन कीर्तितम् रुद्रावतारं भगवान् प्रणिपत्य महेश्वरम्

ສູຕະກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຟັງເລື່ອງການອະວະຕານລົງມາຂອງຣຸດຣະ ທີ່ມະຫາເທວະໄດ້ສັນລະເສີນແລະປະກາດໄວ້ ຜູ້ມີຮັດສະມີອັນໃຫຍ່ນັ້ນໄດ້ກົດກາບດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ແລະນະມັດສະການຕໍ່ມະເຫສະວະຣະ ພະປະຕິຜູ້ປົດປ່ອຍປະສຸຜູ້ຖືກຜູກມັດ।

Verse 142

तुष्टाव वाग्भिर् इष्टाभिः पुनः प्राह च शङ्करम् पितामह उवाच सर्वे विष्णुमया देवाः सर्वे विष्णुमया गणाः

ດ້ວຍຖ້ອຍຄຳອັນຖືກໃຈແລະເໝາະສົມ ລາວໄດ້ສັນລະເສີນ ແລ້ວຈຶ່ງກ່າວກັບສັງກະຣະອີກຄັ້ງ. ພິຕາມະຫະ (ພຣະພຣະຫມາ) ກ່າວວ່າ: “ເທວະທັງປວງລ້ວນຖືກຊຶມຊາບໂດຍວິສະນຸ; ຝູງຄະນະ (gaṇa) ທັງປວງກໍຖືກຊຶມຊາບໂດຍວິສະນຸເຊັ່ນກັນ.”

Verse 143

न हि विष्णुसमा काचिद् गतिरन्या विधीयते इत्येवं सततं वेदा गायन्ति नात्र संशयः

ແທ້ຈິງແລ້ວ ບໍ່ມີທີ່ພຶ່ງອື່ນ ຫຼືເສັ້ນທາງສຸດທ້າຍໃດ ທີ່ຖືກບັນຍັດໃຫ້ເທົ່າທຽມກັບວິສະນຸ; ພຣະເວດະຂັບຮ້ອງປະກາດຢູ່ເປັນນິດ ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ. ຕາມຄວາມເຂົ້າໃຈແບບໄສວະ ການສັນລະເສີນແຫ່ງເວດະນີ້ຊີ້ໄປຫາພຣະປະຕິສູງສຸດອົງດຽວ ຜູ້ຖືກສັນລະເສີນດ້ວຍນາມຫຼາຍ ແລະຮະຣິ-ຮະຣະ ບໍ່ແຕກຕ່າງກັນໃນສານະສຳຄັນ.

Verse 144

स देवदेवो भगवांस् तव लिङ्गार्चने रतः तव प्रणामपरमः कथं देवो ह्यभूत्प्रभुः

ຖ້າພຣະຜູ້ເປັນພຣະພອນ—ເທວະເຫນືອເທວະທັງປວງ—ໄດ້ຫມົກມຸ່ນໃນການບູຊາລິງຄະຂອງພຣະອົງ ແລະຖືການກົດກາບນະມັດສະການຕໍ່ພຣະອົງເປັນກິດສູງສຸດ ແລ້ວພຣະອົງນັ້ນຈະເປັນເຈົ້ານາຍໂດຍຕົນເອງໄດ້ແນວໃດ? (ເພາະພຣະປະຕິເທົ່ານັ້ນແມ່ນພຣະປະພູແທ້ ແລະເທວະອື່ນໆລ້ວນໄດ້ຄວາມຍິ່ງໃຫຍ່ດ້ວຍການບູຊາລິງຄະຂອງພຣະອົງ)។

Verse 145

सूत उवाच निशम्य वचनं तस्य ब्रह्मणः परमेष्ठिनः प्रपिबन्निव चक्षुर्भ्यां प्रीतस्तत्प्रश्नगौरवात्

ສູຕະກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄຳຂອງພຣະພຣະຫມາ ຜູ້ເປັນປະຣະເມດຖິນ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງລຳດັບການສ້າງ ລາວກໍເກີດຄວາມປິຕິ ຈ້ອງມອງດັ່ງກຳລັງດື່ມດ້ວຍດວງຕາ ເນື່ອງຈາກຄວາມໜັກແນ່ນຂອງຄຳຖາມນັ້ນ.

Verse 146

पूजाप्रकरणं तस्मै तमालोक्याह शङ्करः भवान्नारायणश्चैव शक्रः साक्षात्सुरोत्तमः

ເມື່ອພຣະສັງກະຣະເຫັນທ່ານ ແລະປາດຖະນາຈະຊີ້ແນະພິທີບູຊາອັນຖືກຕ້ອງ ຈຶ່ງກ່າວວ່າ: «ທ່ານແມ່ນນາຣາຍະນະແທ້ ແລະທ່ານກໍແມ່ນສັກຣະ (ອິນທຣະ) ປາກົດເປັນເທວະຜູ້ສູງສຸດໃນຫມູ່ເທວະ»។

Verse 147

मुनयश् च सदा लिङ्गं सम्पूज्य विधिपूर्वकम् स्वंस्वं पदं विभो प्राप्तास् तस्मात् सम्पूजयन्ति ते

ບັນດາມຸນີກໍເຊັ່ນກັນ ໄດ້ບູຊາລິງຄະເປັນນິດ ຕາມພິທີອັນຖືກຕ້ອງ ແລະໄດ້ບັນລຸຕຳແໜ່ງອັນສູງສົ່ງຂອງຕົນໆ ໂອ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ; ເພາະສະນັ້ນ ພວກເຂົາຈຶ່ງຍັງບູຊາຢູ່ເທື່ອ.

Verse 148

लिङ्गार्चनं विना निष्ठा नास्ति तस्माज्जनार्दनः आत्मनो यजते नित्यं श्रद्धया भगवान्प्रभुः

ຖ້າບໍ່ມີການບູຊາລິງຄະ ການຕັ້ງມັ່ນອັນແນ່ວແນ່ໃນທາງທຳມະຍ່ອມບໍ່ສຳເລັດ. ເພາະສະນັ້ນ ແມ່ນແຕ່ຈະນາຣະດະນະ (ວິສນຸ) ພຣະຜູ້ເປັນພຣະອົງຜູ້ປະເສີດ ແລະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ກໍຍັງບູຊາພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າສູງສຸດພາຍໃນອາດຕະຕົນຂອງພຣະອົງທຸກວັນ ດ້ວຍສັດທາ.

Verse 149

इत्येवमुक्त्वा ब्रह्माणम् अनुगृह्य महेश्वरः पुनः सम्प्रेक्ष्य देवेशं तत्रैवान्तरधीयत

ເມື່ອກ່າວດັ່ງນີ້ແລ້ວ ພຣະມະເຫສະວະຣະ (ມະຫາເທວະ) ໄດ້ປະທານພຣະກະຣຸນາແກ່ພຣະພຣະຫມາ. ແລ້ວພຣະອົງເບິ່ງໄປຫາພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະອີກຄັ້ງ ແລະກໍອັນຕະທານໄປຈາກທີ່ນັ້ນເທົ່ານັ້ນ.

Verse 150

तमुद्दिश्य तदा ब्रह्मा नमस्कृत्य कृताञ्जलिः स्रष्टुं त्वशेषं भगवांल् लब्धसंज्ञस्तु शङ्करात्

ໃນຂະນະນັ້ນ ພຣະພຣະຫມາໄດ້ຫັນໃຈໄປຫາພຣະອົງນັ້ນ ແລະນົບນ້ອມດ້ວຍຝາມືປະນົມ. ເມື່ອໄດ້ຮັບປັນຍາອັນແທ້ຈາກພຣະສັງກະຣະ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຜູ້ປະເສີດນັ້ນ ຈຶ່ງເລີ່ມສ້າງສັນສິ່ງທັງປວງທີ່ຍັງເຫຼືອຢູ່.