Adhyaya 15

Verse 1

सूत उवाच ततस्तस्मिन् गते कल्पे कृष्णवर्णे भयानके तुष्टाव देवदेवेशं ब्रह्मा तं ब्रह्मरूपिणम्

ສູຕະກ່າວວ່າ: ແລ້ວເມື່ອກັລປະອັນນ່າຢ້ານກົວ ມີສີດຳ ໄດ້ຜ່ານພົ້ນໄປ ພຣະພຣະຫມາໄດ້ສັນລະເສີນ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ—ເທວະເທວເອສະ (ພຣະສິວະ) ຜູ້ມີຮູບເປັນພຣະພຣະຫມັນ (Brahman) ເປັນພະຕິ (Pati) ເຫນືອກວ່າປາຊະ ແລະ ປາຊຸ.

Verse 2

अनुगृह्य ततस्तुष्टो ब्रह्माणमवदद्धरः अनेनैव तु रूपेण संहरामि न संशयः

ແລ້ວພຣະອົງໄດ້ປະທານພຣະກະລຸນາ ແລະພໍພຣະໄທ, ຜູ້ທຣົງຮັບໄວ້ (ພຣະສິວະ) ກ່າວກັບພຣະພຣະຫມາວ່າ: “ໂດຍຮູບນີ້ແທ້ ຂ້າພະເຈົ້າກະທຳການສັງຫານ (ການລະລາຍ) ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ.”

Verse 3

ब्रह्महत्यादिकान् घोरांस् तथान्यानपि पातकान् हीनांश्चैव महाभाग तथैव विविधान्यपि

ໂອ ຜູ້ມີບຸນຍິ່ງ, ວິໄນ/ສາທະນາແຫ່ງພຣະສິວະນີ້ ທຳລາຍບາບອັນນ່າຢ້ານ ເລີ່ມຈາກ brahma-hatyā ແລະບາບອື່ນໆ ທັງນ້ອຍ ທັງຕ່ຳ ແລະຫຼາກຫຼາຍ, ຕັດຂາດປາຊະ (ພັນທະ) ທີ່ຜູກປາຊຸ (ວິນຍານມີກາຍ) ແລະນຳໃຫ້ຫັນໄປຫາພະຕິ—ພຣະສິວະ.

Verse 4

उपपातकमप्येवं तथा पापानि सुव्रत मानसानि सुतीक्ष्णानि वाचिकानि पितामह

“ໃນທຳນອງດຽວກັນ, ໂອ ຜູ້ມີວັດດີ (suvrata), ແມ່ນແຕ່ upapātaka (ຄວາມຜິດຮອງ) ແລະບາບອື່ນໆ—ທັງທີ່ເກີດໃນໃຈ ແລະທີ່ເກີດຈາກຄຳເວົ້າຮຸນແຮງຄົມຄາຍ—ກໍຄວນເຂົ້າໃຈແລະປະຕິບັດເຊັ່ນນັ້ນ. ໂອ ພິຕາມະຫະ (ປູ່ໃຫຍ່).”

Verse 5

कायिकानि सुमिश्राणि तथा प्रासंगिकानि च बुद्धिपूर्वं कृतान्येव सहजागन्तुकानि च

ການກະທຳມີຫຼາຍປະເພດ: ການກະທຳທາງກາຍ; ການກະທຳທີ່ປົນປະສົມ (ເຈດຕະນາແລະຜົນ); ການກະທຳທີ່ເກີດຂຶ້ນຕາມເຫດປັດໃຈ; ການກະທຳທີ່ເຮັດດ້ວຍຄວາມຈົ່ງໃຈລ່ວງໜ້າ; ແລະການກະທຳທີ່ເປັນສະຫະຊາດ ຫຼືເກີດຂຶ້ນຢ່າງບັງເອີນ. ເມື່ອຮູ້ຄວາມແຕກຕ່າງນີ້, ປາຊຸ (ວິນຍານຖືກຜູກ) ຈຶ່ງເຫັນການເຮັດວຽກຂອງປາຊະ ແລະຫັນອຳນາດການກະທຳໄປຫາພະຕິ—ພຣະສິວະ.

Verse 6

मातृदेहोत्थितान्येवं पितृदेहे च पातकम् संहरामि न संदेहः सर्वं पातकजं विभो

ໂອ ພຣະເຈົ້າ! ຂ້າພະເຈົ້າຂໍລະລາຍບາບທີ່ເກີດຈາກກາຍມານາ ແລະບາບທີ່ພົວພັນກັບກາຍບິດາດ້ວຍ. ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ: ພຣະອົງຊົງກຳຈັດຄວາມຜິດທັງປວງທີ່ເກີດຈາກການກະທຳຊົ່ວ.

Verse 7

लक्षं जप्त्वा ह्यघोरेभ्यो ब्रह्महा मुच्यते प्रभो तदर्धं वाचिके वत्स तदर्धं मानसे पुनः

ໂອ ພຣະເຈົ້າ! ແມ່ນແຕ່ຜູ້ຂ້າພຣາຫມະນະ ກໍພົ້ນໄດ້ ເມື່ອຈົບການຈະປະມະນຕຣາ «ອະໂຄຣະ» ໜຶ່ງແສນຄັ້ງ. ໂອ ຜູ້ຮັກ, ຖ້າສວດອອກສຽງ ພຽງຄື່ງໜຶ່ງກໍພໍ; ແລະຖ້າສວດໃນໃຈ ກໍຄື່ງຂອງນັ້ນອີກ.

Verse 8

चतुर्गुणं बुद्धिपूर्वे क्रोधादष्टगुणं स्मृतम् वीरहा लक्षमात्रेण भ्रूणहा कोटिमभ्यसेत्

ການຊົດໃຊ້ບາບ ກ່າວກັນວ່າເພີ່ມເປັນສີ່ເທົ່າ ເມື່ອກະທຳດ້ວຍປັນຍາຄິດກ່ອນ; ແຕ່ຖ້າກະທຳດ້ວຍຄວາມໂກດ ຈື່ຈຳກັນວ່າເປັນແປດເທົ່າ. ຜູ້ຂ້າວີຣະຊົນ ຄວນປະຕິບັດໃຫ້ເຖິງໜຶ່ງແສນ; ຜູ້ຂ້າຕົວອ່ອນ ຄວນປະຕິບັດໃຫ້ເຖິງສິບລ້ານ.

Verse 9

मातृहा नियुतं जप्त्वा शुध्यते नात्र संशयः गोघ्नश्चैव कृतघ्नश् च स्त्रीघ्नः पापयुतो नरः

ແມ່ນແຕ່ຜູ້ຂ້າແມ່ ກໍບໍລິສຸດໄດ້ ເມື່ອເຮັດຈະປະຈຳນວນ «ນິຍຸຕະ»—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ. ເຊັ່ນດຽວກັນ ຜູ້ຂ້າງົວ, ຜູ້ອະກະຕັນຍູທີ່ຫັກຫຼັງຜູ້ມີພຣະຄຸນ, ແລະຜູ້ຂ້າຍິງ—ແມ່ນຈະແບກບາບຫນັກ ກໍສາມາດຖືກຊຳລະໄດ້ດ້ວຍການສວດທີ່ອຸທິດແດ່ພຣະສີວະ.

Verse 10

अयुताघोरमभ्यस्य मुच्यते नात्र संशयः सुरापो लक्षमात्रेण बुद्ध्याबुद्ध्यापि वै प्रभो

ເມື່ອຝຶກຈະປະມະນຕຣາ «ອະໂຄຣະ» ຊ້ຳໆ ຈຳນວນສິບພັນຄັ້ງ ກໍພົ້ນໄດ້—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ. ແມ່ນແຕ່ຜູ້ດື່ມເຫຼົ້າມຶນເມົາ ກໍຖືກປົດປ່ອຍໄດ້ ເມື່ອເຮັດໃຫ້ເຖິງໜຶ່ງແສນຄັ້ງ ຈະຮູ້ຕົວຫຼືບໍ່ຮູ້ຕົວກໍຕາມ, ໂອ ພຣະເຈົ້າ!

Verse 11

मुच्यते नात्र संदेहस् तदर्धेन च वारुणीम् अस्नाताशी सहस्रेण अजपी च तथा द्विजः

ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມພົ້ນ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ. ແມ່ນແຕ່ປະຕິບັດໄດ້ພຽງເຄິ່ງໜຶ່ງ ກໍໄດ້ບຸນເທົ່າພິທີວາຣຸນີ. ແມ່ນແຕ່ດວິຊະທີ່ບໍ່ທັນອາບນ້ຳ ແລະໄດ້ກິນແລ້ວ ຫຼືຜູ້ຂາດຈະປະ ກໍຖືກຊຳລະໄດ້ ໂດຍເຮັດ 1,000 ເທື່ອ.

Verse 12

अहुताशी सहस्रेण अदाता च विशुध्यति ब्राह्मणस्वापहर्ता च स्वर्णस्तेयी नराधमः

ແມ່ນແຕ່ຜູ້ທີ່ດຳລົງຊີວິດດ້ວຍອາຫານທີ່ບໍ່ໄດ້ຖວາຍແກ່ໄຟສັກສິດ ກໍຖືກຊຳລະໄດ້ດ້ວຍ 1,000 ການຊົດໃຊ້; ແລະຜູ້ທີ່ຫວງກັ້ນທານກໍເຊັ່ນກັນ. ແຕ່ຜູ້ລັກຊັບຂອງພຣາຫມັນ ແລະຜູ້ລັກຄຳ—ຜູ້ນັ້ນແມ່ນຄົນຕ່ຳສຸດໃນມະນຸດ.

Verse 13

नियुतं मानसं जप्त्वा मुच्यते नात्र संशयः गुरुतल्परतो वापि मातृघ्नो वा नराधमः

ເມື່ອໄດ້ຈະປະທາງໃຈ (mānasa japa) ຄົບຈຳນວນນິຍຸຕະ (niyuta) ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມພົ້ນ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ. ແມ່ນແຕ່ຜູ້ຈົມຢູ່ໃນບາບອັນໜັກທີ່ສຸດ—ຜູ້ລ່ວງລະເມີດຕຽງຂອງຄູອາຈານ ຫຼືຜູ້ຂ້າແມ່—ຄົນຕ່ຳນັ້ນ—ກໍອາດຖືກປົດຈາກພາສະ (pāśa) ໂດຍການສະດຸດຈະປະພາຍໃນ ທີ່ມີພຣະສິວະເປັນສູນກາງ.

Verse 14

ब्रह्मघ्नश् च जपेदेवं मानसं वै पितामह संपर्कात्पापिनां पापं तत्समं परिभाषितम्

ໂອ ພິຕາມະຫາ (Pitāmaha) ເອີຍ, ແມ່ນແຕ່ຜູ້ຂ້າພຣາຫມັນ ກໍຄວນຈະຈະປະພາຍໃນ ດ້ວຍການລະລຶກນາມພຣະເຈົ້າອົງທິບ. ເພາະໄດ້ປະກາດວ່າ ການຄົບຄ້າກັບຄົນບາບ ນຳໃຫ້ເກີດບາບເທົ່າກັນ; ດັ່ງນັ້ນ ຈະປະພາຍໃນຈຶ່ງຖືກກຳນົດເປັນການຊຳລະ.

Verse 15

तथाप्ययुतमात्रेण पातकाद्वै प्रमुच्यते संसर्गात्पातकी लक्षं जपेद्वै मानसं धिया

ແມ່ນແຕ່ພຽງ 10,000 ເທື່ອ (ຂອງມັນຕຣາພຣະສິວະ) ກໍພົ້ນຈາກບາບໄດ້ແທ້. ແຕ່ຜູ້ບາບທີ່ຖືກປົກປົ່ງໂດຍການຄົບຄ້າອັນເສື່ອມ ຄວນຈະຈະປະທາງໃຈ 100,000 ເທື່ອ ດ້ວຍປັນຍາທີ່ໝັ້ນຄົງ ແລະບໍລິສຸດ.

Verse 16

उपांशु यच्चतुर्धा वै वाचिकं चाष्टधा जपेत् पातकादर्धमेव स्याद् उपपातकिनां स्मृतम्

ຄວນສວດມະນະຕຣາດ້ວຍສຽງຄ່ອຍ (upāṁśu) 4 ເທື່ອ ແລະສວດດັງ (vācika) 8 ເທື່ອ. ສຳລັບຜູ້ທີ່ມີບາບຮອງ (upapātaka) ຜົນບຸນໄດ້ພຽງຄື່ງໜຶ່ງເທົ່ານັ້ນ ເທົ່າກັບກໍລະນີບາບໜັກ (pātaka) ຕາມທີ່ກ່າວໄວ້.

Verse 17

तदर्धं केवले पापे नात्र कार्या विचारणा ब्रह्महत्या सुरापानं सुवर्णस्तेयमेव च

ສຳລັບບາບທີ່ເປັນຄວາມຊົ່ວລ້ວນໆ ຈະໃຊ້ພຽງຄື່ງໜຶ່ງຂອງການຊຳລະບາບທີ່ກ່າວໄວ້; ບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງພິຈາລະນາອື່ນ. ຄື: ຂ້າພຣາຫມັນ, ດື່ມຂອງມຶນເມົາ, ແລະລັກຄຳ.

Verse 18

कृत्वा च गुरुतल्पं च पापकृद्ब्राह्मणो यदि रुद्रगायत्रिया ग्राह्यं गोमूत्रं कापिलं द्विजाः

ໂອ ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ, ຖ້າພຣາຫມັນຜູ້ເຮັດບາບໄດ້ກໍ່ອາຊະຍາຫນັກ ຄື ລ່ວງລະເມີດຕຽງຂອງອາຈານ (gurutaḷpa), ຈົ່ງໃຊ້ຣຸດຣະ-ກາຍະຕຣີ ເປັນມະນະຕຣາຊຳລະ ແລະຮັບນ້ຳປັດສາວະຂອງງົວສີນ້ຳຕານ (kapilā) ເປັນການຊຳລະບາບ. ດ້ວຍອຳນາດມະນະຕຣາຂອງຣຸດຣະ, ປາຊຸ (ວິນຍານທີ່ຖືກຜູກ) ຖືກນຳກັບຈາກປາຊະ (ມົນທິນແລະບາບ) ໄປສູ່ພຣະປະຕິ—ພຣະສິວະ.

Verse 19

गन्धद्वारेति तस्या वै गोमयं स्वस्थम् आहरेत् तेजो ऽसि शुक्तम् इत्याज्यं कापिलं संहरेद्बुधः

ເມື່ອສວດມະນະຕຣາທີ່ເລີ່ມດ້ວຍ “gandha-dvāre…” ຈົ່ງນຳມາຊຶ່ງຂີ້ງົວທີ່ບໍລິສຸດ ແລະດີຕໍ່ສຸຂະພາບ. ແລ້ວສວດ “tejo ’si…” ຜູ້ຮູ້ຄວນເກັບອາຈຍະ (ເນີຍໃສ) ຈາກງົວ kapilā ເພື່ອເປັນເຄື່ອງບູຊາແດ່ພຣະສິວະ.

Verse 20

आप्यायस्वेति च क्षीरं दधिक्राव्णेति चाहरेत् गव्यं दधि नवं साक्षात् कापिलं वै पितामह

ເມື່ອອອກສຽງມະນະຕຣາ “Āpyāyasva” ຈົ່ງນຳນົມມາຖວາຍ; ແລະເມື່ອສວດ “Dadhikrāvan” ຈົ່ງນຳນົມສົ້ມສົດໃໝ່ຈາກງົວມາ—ແທ້ໆແລ້ວເປັນເຄື່ອງຖວາຍ kapilā ອັນບໍລິສຸດ, ໂອ ພິຕາມະຫາ, ເໝາະສຳລັບພິທີຂອງຣຸດຣະ.

Verse 21

देवस्य त्वेति मन्त्रेण संग्रहेद्वै कुशोदकम् एकस्थं हेमपात्रे वा कृत्वाघोरेण राजते

ເມື່ອສະຫຼອງມັນຕຣາທີ່ເລີ່ມດ້ວຍ “devasya tva …” ຄວນເກັບນ້ຳທີ່ຖືກຊຳລະດ້ວຍຫຍ້າກຸສາ ໃຫ້ຮວບຮວມໄວ້ບ່ອນດຽວ—ດີທີ່ສຸດໃນພາຊະນະຄຳ. ນ້ຳນັ້ນສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍອຳນາດແຫ່ງ “ອະໂຆຣ” ເໝາະສຳລັບການຊຳລະບູຊາພຣະປະຕິໃນພິທີບູຊາລິງຄະ.

Verse 22

ताम्रे वा पद्मपात्रे वा पालाशे वा दले शुभे सकूर्चं सर्वरत्नाढ्यं क्षिप्त्वा तत्रैव काञ्चनम्

ໃນພາຊະນະທອງແດງ ຫຼື ຖ້ວຍຮູບດອກບົວ ຫຼື ເທິງໃບປາລາຊະອັນເປັນມົງຄຸນ ຄວນວາງແປງຫຍ້າກຸສາສຳລັບພອຍນ້ຳພິທີ ທີ່ປະດັບດ້ວຍອັນມະນີທຸກປະເພດ. ແລະໃນບ່ອນນັ້ນເອງ ຄວນວາງຄຳເປັນທານ—ເພື່ອບູຊາລິງຄະ ແດ່ພຣະປະຕິ ຜູ້ປົດປ່ອຍປະຊູຈາກພັນທະປາຊະ.

Verse 23

जपेल्लक्षमघोराख्यं हुत्वा चैव घृतादिभिः घृतेन चरुणा चैव समिद्भिश् च तिलैस् तथा

ຄວນຈະພະຍົມມັນຕຣາ “ອະໂຆຣ” ໃຫ້ຄົບໜຶ່ງແສນຄັ້ງ ແລ້ວຈຶ່ງປະກອບພິທີບູຊາໄຟດ້ວຍເນີຍໃສ (ghee) ແລະເຄື່ອງບູຊາອື່ນໆ—ຖວາຍ ghee, ຂ້າວບູຊາ caru, ໄມ້ຟືນສັກສິດ (samidh) ແລະ ງາ—ເພື່ອສຳເລັດພິທີຮັບພຣະກະລຸນາຂອງມະຫາເທວະ ແລະຕັດຂາດພັນທະປາຊະທີ່ຜູກມັດປະຊູ.

Verse 24

यवैश् च व्रीहिभिश्चैव जुहुयाद्वै पृथक्पृथक् प्रत्येकं सप्तवारं तु द्रव्यालाभे घृतेन तु

ຄວນຖວາຍອາຫູຕິແຍກຕ່າງຫາກດ້ວຍເຂົ້າບາເລ (yava) ແລະ ເຂົ້າສານ; ແຕ່ລະຢ່າງໃຫ້ຖວາຍເຈັດຄັ້ງ. ຖ້າຂາດເຄື່ອງຕາມກຳນົດ ໃຫ້ຖວາຍດ້ວຍ ghee ແທນ.

Verse 25

हुत्वाघोरेण देवेशं स्नात्वाघोरेण वै द्विजाः अष्टद्रोणघृतेनैव स्नाप्य पश्चाद्विशोध्य च

ເມື່ອໄດ້ຖວາຍອາຫູຕິແດ່ພຣະເທວະເອກະລາດ ດ້ວຍມັນຕຣາ “ອະໂຆຣ” ແລ້ວ, ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ (dvija) ຄວນອາບນ້ຳພຣະອົງດ້ວຍ “ອະໂຆຣ” ເຊັ່ນກັນ. ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຄວນຊຳລະດ້ວຍ ghee ຈຳນວນແປດ droṇa ເປັນອະພິເສກ ແລ້ວຈຶ່ງປະກອບພິທີຊຳລະບໍລິສຸດຕໍ່ໄປ.

Verse 26

अहोरात्रोषितः स्नातः पिबेत्कूर्चं शिवाग्रतः ब्राह्मं ब्रह्मजपं कुर्याद् आचम्य च यथाविधि

ເມື່ອຢູ່ໃນວິນັຍຕະຫຼອດກາງວັນແລະກາງຄືນ ແລ້ວອາບນ້ຳສຳເລັດ ພຶງຈິບນ້ຳກູຣຈະທີ່ຖືກຊຳລະ ຕໍ່ໜ້າພຣະສິວະ; ຈາກນັ້ນເຮັດອາຈະມະນະຕາມພິທີ ແລະປະຕິບັດພິທີພຣາຫມະ—ການຈະປະມັນຕຣາພຣະພຣະຫມັນ—ເພື່ອຊຳລະປະຊຸ (ວິນຍານ) ໃຫ້ເຂົ້າໃກ້ພະປະຕິ ພຣະສິວະ।

Verse 27

एवं कृत्वा कृतघ्नो ऽपि ब्रह्महा भ्रूणहा तथा वीरहा गुरुघाती च मित्रविश्वासघातकः

ເມື່ອປະຕິບັດດັ່ງນີ້ແລ້ວ ແມ່ນແຕ່ຜູ້ອະກະຕັນຍູ—ຜູ້ຂ້າພຣາຫມະນະ, ຜູ້ຂ້າຕົວອ່ອນ, ຜູ້ຂ້າວີຣະບຸລຸດ, ຜູ້ຂ້າຄູອາຈານ, ຫຼືຜູ້ຫັກຫຼັງຄວາມໄວ້ໃຈຂອງມິດ—ກໍຕົກຢູ່ໃນພາບະອັນໜັກ ເປັນພາສະຜູກປະຊຸ (ວິນຍານ) ໃນສັງສາຣາ ຂັດຂວາງການເຂົ້າໃກ້ພະປະຕິ ພຣະສິວະ।

Verse 28

स्तेयी सुवर्णस्तेयी च गुरुतल्परतः सदा मद्यपो वृषलीसक्तः परदारविधर्षकः

ຜູ້ລັກ, ຜູ້ລັກຄຳ, ຜູ້ລ່ວງລະເມີດຕຽງຂອງຄູອາຈານຢູ່ເປັນນິດ, ຜູ້ດື່ມຂອງມຶນເມົາ, ຜູ້ຕິດພັນກັບຍິງຜູ້ປະພຶດບໍ່ບໍລິສຸດ, ແລະຜູ້ລ່ວງລະເມີດເມຍຂອງຄົນອື່ນ—ຜູ້ນັ້ນເດີນໃນອະທັມອັນໜັກ ແລະເພີ່ມພາສະທີ່ຜູກປະຊຸ (ວິນຍານ) ໃຫ້ຫ່າງຈາກພະປະຕິ ພຣະສິວະ।

Verse 29

ब्रह्मस्वहा तथा गोघ्नो मातृहा पितृहा तथा देवप्रच्यावकश्चैव लिङ्गप्रध्वंसकस् तथा

ອີກທັງ ຜູ້ລັກຊັບຂອງພຣາຫມະນະ, ຜູ້ຂ້າງົວ, ຜູ້ຂ້າແມ່, ຜູ້ຂ້າພໍ່; ພ້ອມທັງຜູ້ເຮັດໃຫ້ເທວະຕາຕົກຈາກຖານະທິບ, ແລະຜູ້ທຳລາຍລິງຄະ—ທັງໝົດນີ້ນັບເປັນຄວາມຜິດອັນໜັກ ນຳພາພາສະອັນຮຸນແຮງມາຜູກປະຊຸ (ວິນຍານ) ໂດຍການດູໝິ່ນພະປະຕິ ພຣະສິວະ।

Verse 30

तथान्यानि च पापानि मानसानि द्विजो यदि वाचिकानि तथान्यानि कायिकानि सहस्रशः

ດັ່ງນັ້ນເຊັ່ນກັນ ຖ້າຜູ້ເປັນທະວິຊະ (ເກີດສອງຄັ້ງ) ກະທຳບາບອື່ນໆ—ທັງທາງໃຈ, ທາງວາຈາ, ແລະທາງກາຍ—ຫຼາຍພັນປະເພດ ກໍພຶງເຂົ້າໃຈວ່າ ມັນເປັນພາສະຜູກປະຊຸ ຈົນກວ່າຈະຖືກຊຳລະໂດຍວິນັຍອັນຖືກຕ້ອງ ແລະການຊົດໃຊ້ທີ່ມຸ່ງຫາພຣະສິວະ।

Verse 31

कृत्वा विमुच्यते सद्यो जन्मान्तरशतैरपि एतद्रहस्यं कथितम् अघोरेशप्रसंगतः

ເມື່ອໄດ້ປະຕິບັດແລ້ວ ຍ່ອມພົ້ນທັນທີ ແມ່ນແຕ່ຖືກຜູກມັດດ້ວຍການເກີດຫຼາຍຮ້ອຍຊາດກໍຕາມ. ຄຳສອນອັນລຶກລັບນີ້ ໄດ້ເປີດເຜີຍໃນບົດກ່ຽວກັບ ອະໂຄເຣຊະ (ພຣະອະໂຄຣາ) ພະປະຕິ ຜູ້ຕັດພາຊະຂອງພາຊຸ.

Verse 32

तस्माज्जपेद्द्विजो नित्यं सर्वपापविशुद्धये

ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ (ດວິຈະ) ຄວນສວດຈະປະ (japa) ທຸກມື້ ເພື່ອຊຳລະບາບທັງປວງໃຫ້ບໍລິສຸດ. ດ້ວຍນັ້ນ ພາຊະ (ສາຍຜູກ) ທີ່ຜູກພາຊຸ (ວິນຍານ) ຈະຄ່ອຍຄາຍ ແລະນຳໃຫ້ຫັນໄປຫາ ພະປະຕິ ພຣະສິວະ.