Adhyaya 104

Verse 1

इति श्रीलिङ्गमहापुराणे पूर्वभागे पार्वतीविवाहवर्णनं नाम त्र्यधिकशततमो ऽध्यायः ऋषय ऊचुः कथं विनायको जातो गजवक्त्रो गणेश्वरः कथं प्रभावस्तस्यैवं सूत वक्तुमिहार्हसि

ດັ່ງນັ້ນ ໃນ «ສີລິງຄະມະຫາປຸຣານະ» ພາກຕົ້ນ ເລີ່ມບົດທີ 104 ຊື່ວ່າ «ການພັນລະນາພິທີອະພິເສກຂອງພາຣະວະຕີ»। ບັນດາລຶສີກ່າວວ່າ: «ວິນາຍະກະເກີດມາແນວໃດ—ຜູ້ມີໜ້າຊ້າງ ແລະເປັນຈອມເຈົ້າແຫ່ງຄະນະ? ແລະພຣະອານຸພາບຂອງທ່ານເປັນແນວໃດຈຶ່ງຍິ່ງໃຫຍ່? ໂອ ສູຕະ, ທ່ານຄວນກ່າວໃຫ້ຟັງໃນນີ້»।

Verse 2

सूत उवाच एतस्मिन्नन्तरे देवाः सेन्द्रोपेन्द्राः समेत्य ते धर्मविघ्नं तदा कर्तुं दैत्यानामभवन्द्विजाः

ສູຕະກ່າວວ່າ: ໃນຂະນະນັ້ນ ບັນດາເທວະ—ພ້ອມດ້ວຍອິນທຣະ ແລະ ອຸເປນທຣະ (ວິສນຸ)—ໄດ້ຊຸມນຸມກັນ ແລະເພື່ອຂັດຂວາງທາງທຳຂອງພວກໄດຕະໃນເວລານັ້ນ ຈຶ່ງປອມຮູບເປັນພຣາຫມັນດວິຊະ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ).

Verse 3

असुरा यातुधानाश् च राक्षसाः क्रूरकर्मिणः तामसाश् च तथा चान्ये राजसाश् च तथा भुवि

ໃນໂລກນີ້ ມີອະສຸຣະ, ຢາຕຸທານະ ແລະ ຣາກສະສະ—ຜູ້ກະທຳການອັນໂຫດຮ້າຍ—ຜູ້ມີຄຸນຕາມັສເປັນຫຼັກ; ແລະຍັງມີອື່ນໆອີກທີ່ມີຄຸນຣາຊັສເປັນຫຼັກ.

Verse 4

अविघ्नं यज्ञदानाद्यैः समभ्यर्च्य महेश्वरम् ब्रह्माणं च हरिं विप्रा लब्धेप्सितवरा यतः

ໂອ ພຣາຫມັນທັງຫຼາຍ, ໂດຍການບູຊາມະເຫສະວະຣະ (ມະຫາເທວະ) ພ້ອມດ້ວຍພຣະພຣະຫມາ ແລະ ຫະຣິ (ວິສນຸ) ດ້ວຍຍັດ, ທານ ແລະພິທີອື່ນໆ ຢ່າງຖືກຕ້ອງ, ພວກເຂົາຈຶ່ງປາສະຈາກອຸປະສັກ ແລະໄດ້ຮັບພອນທີ່ປາດຖະໜາ.

Verse 5

ततो ऽस्माकं सुरश्रेष्ठाः सदा विजयसंभवः तेषां ततस्तु विघ्नार्थम् अविघ्नाय दिवौकसाम्

ຕໍ່ມາ ໂອ ບັນດາເທວະຜູ້ປະເສີດ, ຊັຍຊະນະໄດ້ຖືກກຳນົດໄວ້ໃຫ້ຝ່າຍພວກເຮົາເສມອ. ດັ່ງນັ້ນ ເພື່ອໃຫ້ເກີດອຸປະສັກແກ່ພວກເຂົາ ແຕ່ໃຫ້ຊາວສະຫວັນພົ້ນອຸປະສັກ, ພະລັງເທວະຕ້ານທານຈຶ່ງຖືກເຄື່ອນໄຫວ។

Verse 6

पुत्रार्थं चैव नारीणां नराणां कर्मसिद्धये विघ्नेशं शङ्करं स्रष्टुं गणपं स्तोतुमर्हथ

ເພື່ອແມ່ຍິງຜູ້ປາຖະນາບຸດ ແລະເພື່ອຜູ້ຊາຍຜູ້ປາຖະນາຄວາມສຳເລັດໃນການງານ, ພວກເຈົ້າຄວນນະມັດສະການແລະສັນລະເສີນ ພຣະຄະນະປະ—ວິຄເນສະ—ຜູ້ທີ່ສັງກະຣະໄດ້ສ້າງຂຶ້ນເປັນອົງຜູ້ຂຈັດອຸປະສັກ ແລະປະທານຄວາມສຳເລັດ।

Verse 7

इत्युक्त्वान्योन्यमनघं तुष्टुवुः शिवमीश्वरम् नमः सर्वात्मने तुभ्यं सर्वज्ञाय पिनाकिने

ເມື່ອໄດ້ກ່າວກັນດັ່ງນັ້ນແລ້ວ, ພວກເຂົາໄດ້ສັນລະເສີນ ພຣະສິວະຜູ້ເປັນອີສະວະຣະ ຜູ້ບໍ່ມີມົນທິນ: “ນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ເປັນອາດຕະມະຂອງສັດທັງປວງ; ນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ຮູ້ທຸກສິ່ງ ແລະຜູ້ຖືຄັນທະນູປິນາກະ.”

Verse 8

अनघाय विरिञ्चाय देव्याः कार्यार्थदायिने अकायायार्थकायाय हरेः कायापहारिणे

ນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງຜູ້ບໍ່ມີບາບ; ແດ່ວິຣິນຈະ (ພຣະພຣະຫມາ); ແດ່ພຣະອົງຜູ້ປະທານພະລັງໃຫ້ເທວີສຳເລັດພາລະກິດ; ແດ່ອົງຜູ້ບໍ່ມີກາຍ ແຕ່ເພື່ອສັດໂລກກໍຮັບຮູບອັນມີນັຍ; ແລະແດ່ພຣະອົງຜູ້ດຶງຄືນສະພາບມີກາຍ ແມ່ນແຕ່ຂອງຮະຣິ (ວິສນຸ) ກໍຕາມ।

Verse 9

कायान्तस्थामृताधारमण्डलावस्थिताय ते कृतादिभेदकालाय कालवेगाय ते नमः

ນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ສະຖິດຢູ່ໃນວົງມົນພາຍໃນກາຍ ເປັນຖານຮອງຮັບນ້ຳອະມຣິຕະແຫ່ງອະມະຕະ. ນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ເປັນເວລາທີ່ແບ່ງຍຸກຕ່າງໆ ເລີ່ມຈາກກຣິຕະ; ແລະນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ເປັນພະລັງແຫ່ງຄວາມໄວຂອງເວລາ.

Verse 10

कालाग्निरुद्ररूपाय धर्माद्यष्टपदाय च कालीविशुद्धदेहाय कालिकाकारणाय ते

ນະໂມແດ່ພຣະອົງ—ຜູ້ມີຮູບເປັນ ກາລາກນິ-ຣຸດຣະ; ເປັນຖານອັນແປດປະການເລີ່ມດ້ວຍ ທັມມະ; ມີກາຍບໍລິສຸດໂດຍ ກາລີ ແລະເປັນກາລີເອງ; ແລະເປັນເຫດປັດໃຈຕົ້ນກໍາເນີດຂອງ ກາລິກາ।

Verse 11

कालकण्ठाय मुख्याय वाहनाय वराय ते अंबिकापतये तुभ्यं हिरण्यपतये नमः

ນະໂມແດ່ພຣະອົງ—ໂອ ພຣະນີລະກັນຖະ (ຄໍສີຟ້າ) ຜູ້ເປັນປະທານສູງສຸດ; ໂອ ຜູ້ຊົງພາຫະນະອັນປະເສີດ ແລະຜູ້ປະທານພອນ; ໂອ ສະມີຂອງ ອັມບິກາ; ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງທອງ ແລະຄວາມຮັ່ງມີ।

Verse 12

हिरण्यरेतसे चैव नमः शर्वाय शूलिने कपालदण्डपाशासिचर्माङ्कुशधराय च

ນະໂມແດ່ ຮິຣັນຍະເຣຕະ; ແລະນະໂມແດ່ ສະຣະວະ ຜູ້ຖືຕຣິສູລ. ຜູ້ຊົງຖືໄມ້ກະໂຫຼກ, ບາສະ (ບ່ວງບໍ່), ດາບ, ໜັງ, ແລະອັງກຸສ; ຂ້າພະເຈົ້າຂໍກົ້ມກາບແດ່ພຣະປະຕິອົງນັ້ນ।

Verse 13

पतये हैमवत्याश् च हेमशुक्लाय ते नमः पीतशुक्लाय रक्षार्थं सुराणां कृष्णवर्त्मने

ນະໂມແດ່ພຣະອົງ—ພຣະປະຕິຂອງ ໄຮມະວະຕີ (ປາຣະວະຕີ), ຜູ້ສະຫວ່າງດັ່ງທອງ. ນະໂມແດ່ພຣະອົງຜູ້ມີສີເຫຼືອງ-ຂາວ ແລະປົກປ້ອງເທວະ. ນະໂມແດ່ຜູ້ມີທາງອັນມືດ—ລຶກລັບ ແລະຫາຂອບເຂດບໍ່ໄດ້।

Verse 14

पञ्चमाय महापञ्चयज्ञिनां फलदाय च पञ्चास्यफणिहाराय पञ्चाक्षरमयाय ते

ນະໂມແດ່ພຣະອົງ—ຜູ້ເປັນພຣະປັນຈະມະ, ເຫນືອກວ່າລະບຽບຫ້າປະການ. ຜູ້ປະທານຜົນແກ່ຜູ້ປະກອບມະຫາປັນຈະຍັດຍະ. ຜູ້ສວມງູຫົວຟະນິເທິງພຣະພັກຫ້າ. ແລະຜູ້ມີສານະເປັນມັນຕຣາຫ້າພະຍາງ «ນະມະຫ ສິວາຍ».

Verse 15

पञ्चधा पञ्चकैवल्यदेवैरर्चितमूर्तये पञ्चाक्षरदृशे तुभ्यं परात्परतराय ते

ນະໂມກາຣແດ່ພຣະອົງ—ຜູ້ສູງສຸດເຫນືອກວ່າສູງສຸດ—ຜູ້ມີພຣະຮູບຖືກບູຊາໃນຫ້າວິທີໂດຍເທວະໄກວັນຍະຫ້າພຣະອົງ ແລະປາກົດໂດຍກົງຜ່ານມັນຕຣາຫ້າພະຍາງ «ນະມະ ຊິວາຍ»។

Verse 16

षोडशस्वरवज्राङ्गवक्त्रायाक्षयरूपिणे कादिपञ्चकहस्ताय चादिहस्ताय ते नमः

ນະໂມກາຣແດ່ພຣະອົງ—ຜູ້ມີພຣະພັກສະຫວ່າງແຂງດັ່ງວັດຊະຣະ ດ້ວຍພະລັງຂອງສະຫຼະສັກສິດ 16; ຜູ້ມີສະພາບອັນບໍ່ເສື່ອມ; ຜູ້ຖື «ກ» ແລະກຸ່ມອັກສອນຫ້າເປັນພຣະຫັດ (ອໍານາດແຫ່ງມັນຕຣາ); ແລະຜູ້ເປັນພຣະຫັດດັ້ງເດີມ—ແຫຼ່ງກໍາເນີດແຫ່ງການກະທໍາທັງປວງ।

Verse 17

टादिपादाय रुद्राय तादिपादाय ते नमः पादिमेण्ढ्राय यद्यङ्गधातुसप्तकधारिणे

ນະໂມກາຣແດ່ພຣະຣຸທຣະ—ຜູ້ມີພຣະບາດເປັນຖານຮາກດັ້ງເດີມ. ຂໍນ້ອມບູຊາອີກຄັ້ງແດ່ພຣະອົງ—ຜູ້ເປັນທີ່ພຶ່ງຂອງການຍືນຢູ່ທັງປວງ—ຜູ້ທີ່ຖືຮັກສາໃນພຣະອົງເອງ ທາດຮ່າງກາຍເຈັດປະການ ແລະອວັຍວະແຫ່ງການດໍາລົງຢູ່ໃນຮ່າງກາຍ।

Verse 18

शान्तात्मरूपिणे साक्षात् क्षदन्तक्रोधिने नमः लवरेफहलाङ्गाय निरङ्गाय च ते नमः

ນະໂມກາຣແດ່ພຣະອົງຜູ້ມີຮູບເປັນອາຕະມະອັນສະງົບ ແລະເປັນສັດຈະທີ່ປາກົດໂດຍກົງ; ນະໂມກາຣແດ່ພຣະອົງຜູ້ຂົ່ມແລະກິນຄວາມໂກຣດ. ນະໂມກາຣແດ່ພຣະອົງຜູ້ມີກາຍເປັນຮູບພະຍາງສັກສິດ (la–va–ra–re–pha–ha–lāṅga) ແລະນະໂມກາຣອີກຄັ້ງແດ່ພຣະອົງ—ຜູ້ບໍ່ມີຮູບ ແລະບໍ່ມີມົນທິນ।

Verse 19

सर्वेषाम् एव भूतानां हृदि निःस्वनकारिणे भ्रुवोर् अन्ते सदा सद्भिर् दृष्टायात्यन्तभानवे

ນະໂມກາຣແດ່ພຣະອົງຜູ້ສະຫວ່າງໄສຢ່າງຍິ່ງ ຜູ້ເຮັດໃຫ້ເກີດສຽງກ້ອງອ່ອນໆພາຍໃນໃຈຂອງສັດທັງປວງ ແລະຜູ້ຖືກເຫັນເສມອໂດຍຜູ້ດີງາມ ທີ່ຈຸດສຸດທ້າຍລະຫວ່າງຄິ້ວທັງສອງ।

Verse 20

भानुसोमाग्निनेत्राय परमात्मस्वरूपिणे गुणत्रयोपरिस्थाय तीर्थपादाय ते नमः

ນະໂມຕໍ່ພຣະອົງ ຜູ້ມີພຣະເນດເປັນດວງອາທິດ ດວງຈັນ ແລະໄຟ; ຜູ້ມີຮູບພາບເປັນພຣະອາດຕະມະສູງສຸດ; ຜູ້ຢູ່ເຫນືອກຸນະສາມ; ແລະຜູ້ທີ່ພຣະບາດເປັນຕີຣຖະອັນບໍລິສຸດ ນຳໃຫ້ຂ້າມໄປສູ່ໂມກະ.

Verse 21

तीर्थतत्त्वाय साराय तस्मादपि पराय ते ऋग्यजुःसामवेदाय ओंकाराय नमो नमः

ນະໂມ ນະໂມ ແດ່ພຣະອົງ—ຜູ້ເປັນຕັດຕະວະແຫ່ງຕີຣຖະທັງປວງ, ເປັນສາຣະພາຍໃນ, ແລະເປັນສູງສຸດຍິ່ງກວ່ານັ້ນ; ນະໂມແດ່ພຣະອົງຜູ້ເປັນຣິກ ຢະຊຸສ ສາມະເວດ ແລະເປັນປຣານະວະ “ໂອມ” (Oṃkāra).

Verse 22

ओङ्कारे त्रिविधं रूपम् आस्थायोपरिवासिने पीताय कृष्णवर्णाय रक्तायात्यन्ततेजसे

ພຣະອົງສະຖິດຢູ່ໃນພະຍາງ “ໂອມ” ແລະຮັບຮູບສາມປະການ—ສະຖິດເຫນືອທຸກສິ່ງເປັນອົງຈອມເຈົ້າອະທິດສະຫຼຸດ; ປາກົດເປັນສີເຫຼືອງ ສີດຳ ແລະສີແດງ—ຜູ້ມີລັດສະຫມີອັນຫາຂອບເຂດບໍ່ໄດ້.

Verse 23

स्थानपञ्चकसंस्थाय पञ्चधाण्डबहिः क्रमात् ब्रह्मणे विष्णवे तुभ्यं कुमाराय नमोनमः

ນະໂມ ນະໂມ ແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ສະຖິດເປັນສະຖານະຫ້າປະການ ແລະຜູ້ຢູ່ເຫນືອອາວະຣະນະຫ້າແຫ່ງຂໍ້ຈຳກັດຕາມລຳດັບ. ນະໂມແດ່ພຣະພຣະຫມາ, ນະໂມແດ່ພຣະວິສນຸ, ແລະນະໂມແດ່ພຣະອົງ—ກຸມາຣະ (ສະກັນດະ) ຜູ້ທີ່ໃນພຣະອົງ ພຣະປະຕິປາກົດເພື່ອຍົກຊູພະສຸຜູ້ຖືກຜູກມັດ.

Verse 24

अंबायाः परमेशाय सर्वोपरिचराय ते मूलसूक्ष्मस्वरूपाय स्थूलसूक्ष्माय ते नमः

ນະໂມແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ເປັນພຣະເຈົ້າສູງສຸດແຫ່ງອຳບາ (ສັກຕິ) ຜູ້ທີ່ສັດທັງປວງຮັບໃຊ້ແລະບູຊາ; ນະໂມແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ມີສະພາບເປັນມູນລະອັນລະອຽດຍິ່ງ ແລະເປັນທັງສະຖູນ ແລະສຸກສຸມ.

Verse 25

सर्वसंकल्पशून्याय सर्वस्माद्रक्षिताय ते आदिमध्यान्तशून्याय चित्संस्थाय नमोनमः

ນະມະສະການຊໍ້າໆແດ່ພຣະອົງ—ຜູ້ວ່າງຈາກສັງກັນປະທັງປວງ; ຜູ້ຖືກປົກປ້ອງຈາກເງື່ອນໄຂຈໍາກັດທັງຫມົດ; ບໍ່ມີຕົ້ນ-ກາງ-ທ້າຍ; ຕັ້ງຢູ່ໃນຈິດສະຕິບໍລິສຸດ (Cit)។

Verse 26

यमाग्निवायुरुद्रांबुसोमशक्रनिशाचरैः दिङ्मुखे दिङ्मुखे नित्यं सगणैः पूजिताय ते

ໂອ້ ພຣະປະຕິ (Pati) ໃນທຸກທິດ ແລະທຸກປະຕູແຫ່ງທິດ ພຣະອົງຖືກບູຊາເປັນນິດ—ພ້ອມດ້ວຍຄະນະ (gaṇa)—ໂດຍ ຍະມະ, ອັກນິ, ວາຍຸ, ຣຸດຣະ, ວະຣຸນະ (ເຈົ້າແຫ່ງນໍ້າ), ໂສມະ, ສັກຣະ (ອິນທຣະ) ແລະຜູ້ທ່ອງຄືນ (niśācara)។

Verse 27

सर्वेषु सर्वदा सर्वमार्गे सम्पूजिताय ते रुद्राय रुद्रनीलाय कद्रुद्राय प्रचेतसे महेश्वराय धीराय नमः साक्षाच्छिवाय ते

ນະມະສະການແດ່ພຣະອົງ—ຣຸດຣະຜູ້ຖືກບູຊາໂດຍທຸກຄົນ ທຸກເວລາ ທຸກຫົນທາງ; ຣຸດຣະສີຟ້າເຂັ້ມ, ຣຸດຣະຜູ້ດຸດັນ, ປຣະເຈຕະສະ (Pracetas) ຜູ້ຮູ້ທັງປວງ; ມະເຫສະວະຣະ ຜູ້ໝັ້ນຄົງແລະສະງົບ—ນະມະສະການແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ເປັນພຣະສິວະໂດຍສັດຈະອັນປາກົດ, ພຣະປະຕິຜູ້ປະທານມຸກຕິແກ່ປະສຸ (paśu) ຜູ້ຖືກຜູກມັດ.

Verse 28

अथ शृणु भगवन् स्तवच्छलेन कथितमजेन्द्रमुखैः सुरासुरेशैः /* मखमदनयमाग्निदक्षयज्ञक्षपणविचित्रविचेष्टितं क्षमस्व

ບັດນີ້ ໂອ້ ພຣະຜູ້ມີພຣະພອນ, ຂໍໃຫ້ຟັງສິ່ງທີ່ໄດ້ກ່າວ—ໃນຮູບແບບຂອງການສັນລະເສີນ—ໂດຍພຣະພຣະຫມາ ແລະໂດຍຈອມເຈົ້າແຫ່ງເທວະແລະອະສຸຣະ. ຂໍພຣະອົງອະໄພຕໍ່ການສະແດງອັນພິສົດແຫ່ງກິດຈະກໍາຂອງພຣະອົງ: ການປະຫານມະຂະ (Makha), ການຫຼຸດຫຍອດມະດະນະ (Madana), ການຢັບຢັ້ງຍະມະແລະອັກນິ, ແລະການທໍາລາຍຍັດຍະຂອງທັກສະ (Dakṣa) ຢ່າງວິຈິດພິເສດ.

Verse 29

सूत उवाच यः पठेत्तु स्तवं भक्त्या शक्राग्निप्रमुखैः सुरैः कीर्तितं श्रावयेद्विद्वान् स याति परमां गतिम्

ສູຕະກ່າວວ່າ: ຜູ້ໃດອ່ານສະຕະວະນີ້ດ້ວຍພັກຕິ—ຄໍາສັນລະເສີນທີ່ເທວະທັງຫຼາຍນໍາໂດຍສັກຣະ (Indra) ແລະອັກນິ ໄດ້ຂັບຮ້ອງ—ແລະຜູ້ຮູ້ຜູ້ໃຫ້ຜູ້ອື່ນໄດ້ຟັງ, ຜູ້ນັ້ນຈະເຖິງຄະຕິສູງສຸດ.