Anuvaka 6

Mantra 1

बार्हस्पत्यं सितिपृष्ठम् आ लभेत ग्रामकामो यः ग्लोस्कामयेत । पृष्ठं समानानां स्याम् इति । बृहस्पतिम् एव स्वेन भागधेयेनोप धावति । स एवैनं पृष्ठं समानानां करोति । ग्राम्य एव भवति । सितिपृष्ठो भवति । बार्हस्पत्यो ह्य् एष देवतया समृद्ध्यै । पौष्णं स्यामम् आ लभेतान्नकामः । अन्नं वै पूषा । पूषणम् एव स्वेन भागधेयेनोप धावति । स एवास्मै …

Mantra 2

अनं प्र यच्छति । अन्नाद एव भवति । स्यामो भवति । एतद् वा अन्नस्य रूपम् । समृद्ध्यै मारुतं पृष्णिम् आ लभेत । अन्नकामस् । अन्नं वै मरुतः । मरुत एव स्वेन भागधेयेनोप धावति । त एवास्मा अन्नं प्र यच्छन्ति । अन्नाद एव भवति । पृष्णिर्भवति । एतद् वा अन्नस्य रूपम् । समृद्ध्यै ऐन्द्रम् अरुणम् आ लभेत । ऐन्द्रियकामस् । इन्द्रम् एव …

He bestows food; he becomes indeed a possessor of food. He becomes dark; this indeed is a form of food. For prosperity one should take a speckled (sacred element) for the Maruts, if he desires food; for food is the Maruts; he approaches the Maruts with their own allotted share; they in turn bestow food upon him; he becomes indeed a possessor of food. He becomes speckled; this indeed is a form of food. For prosperity one should take a ruddy (sacred element) for Indra, if he desires Indra-like power; (he wins) Indra indeed …

Mantra 3

स्वेन भागधेयेनोप धावति । स एवास्मिन्न् इन्द्रियं बध्नाति । इन्द्रियाव्य् एव भवति । अरुणो भ्रूमान् भवति । एतद् वा इन्द्रस्य रूपम् । समृद्ध्यै सावित्रम् उपध्वस्तम् आ लभेत । सनिकामः । सविता वै प्रसवानाम् ईशे । सवितारम् एव स्वेन भागधेयेनोप धावति । स एवास्मै सनिं प्र सुवति । दानकामा अस्मै प्रजा भवन्ति । उपध्वस्तो भवति । सावित्रो ह्य् एषः ॥

With his own allotted portion he hastens up; thereby he fastens in himself power; he becomes possessed of power. He becomes ruddy, with marked brows; that indeed is the form of Indra. For prosperity he should take up the Savitr̥ (formula/element) that is ‘upadhvasta’, if he desires gain. Savitr̥ indeed rules over impulsions; with his own allotted portion he hastens up to Savitr̥; he impels for him gain; those who desire to give become his people. He becomes ‘upadhvasta’; for this is of Savitr̥.

Mantra 4

देवतया समृद्ध्यै वैश्वदेवं बहुरूपम् आ लभेत । अन्नकामो वैश्वदेवं वा अन्नं विश्वान् एव देवान् स्वेन भागधेयेनोप धावति । त एवास्मा अन्नं प्र यच्छन्ति । अन्नाद एव भवति । बहुरूपो भवति । बहुरूपं ह्य् अन्नम् । समृद्ध्यै वैश्वदेवं बहुरूपम् आ लभेत । ग्रामकामो वैश्वदेवा वै सजातास् विश्वान् एव देवान् स्वेन भागधेयेनोप धावति । त एवास्मै …

For prosperity he should perform the All-gods (Vaiśvadeva), the multiform. Desirous of food, he verily approaches all the gods with his own allotted share; they grant him food; he becomes possessed of food; he becomes multiform, for food is multiform. For prosperity he should perform the All-gods, the multiform. Desirous of a village, the All-gods are indeed of one kin; he approaches all the gods with his own allotted share; they grant him …

Mantra 5

सजातान् प्र यच्छन्ति । ग्राम्य एव भवति । बहुरूपो भवति । बहुदेवत्यो ह्येष एषः । समृद्ध्यै प्राजापत्यं तूपरम् आ लभेत । यस्यानाज्ञातम् इव ज्योग् आमयेत् । प्राजापत्यो वै पुरुषः । प्रजापतिः खलु वै तस्य वेद । यस्यानाज्ञातम् इव ज्योग् आमयति । प्रजापतिम् एव स्वेन भागधेयेनोप धावति । स एवैनं तस्मात् स्रामान् मुञ्चति । तूपरो भवति । प्राजापत्यो ह्येष देवतया । समृद्ध्यै ॥

Keith (1914) renders this passage in the sense that: by this they secure those of like kind; he becomes ‘of the village’ (settled); he becomes of many forms; for this is of many deities. For prosperity he should take up the Prajāpati-related tūpara for one who suffers long as though from an unknown cause. Man is in truth of Prajāpati; Prajāpati indeed knows his (condition). For one who suffers long as though from an unknown cause, he resorts to Prajāpati with his own due portion; he (Prajāpati) releases him from that wasting affliction. The tūpara is of Prajāpati by deity, for prosperity.