Adhyaya 30

Verse 1

और्ध्वदेहिककर्मणि पुत्रदर्भतिलतुलसीगोभूलेपताम्रपात्रदाना दीनामावश्यकत्वनिरूपणं नामैकोनत्रिशो ऽध्यायः श्रीकृष्ण उवाच / शृणु तार्क्ष्य परं गुह्यं दानानां दानमुत्तमम् / परमं सर्वदानानां परं गोप्यं दिवौकसाम्

ນີ້ແມ່ນບົດທີ່ອະທິບາຍຄວາມຈຳເປັນຂອງທານທີ່ໃຊ້ໃນພິທີຫຼັງຄວາມຕາຍ—ເຊັ່ນ ບຸດ (ເພື່ອປະກອບພິທີ), ຫຍ້າດັຣພະ, ງາ, ຕຸລະສີ, ງົວ, ການທາດິນຊຳລະ ແລະ ການຖວາຍພາຊະນະທອງແດງ. ພຣະສີກຣິດສະນະກ່າວວ່າ: «ຈົ່ງຟັງ, ໂອ ຕາຣກສະຍະ (ກະຣຸດ), ຄວາມລັບສູງສຸດນີ້—ເປັນທານອັນປະເສີດທີ່ສຸດໃນທານທັງປວງ, ສູງສຸດໃນການໃຫ້ທັງຫມົດ, ແລະເປັນຄຳສອນທີ່ຖືກປິດບັງຢ່າງຍິ່ງໃນຫມູ່ຜູ້ຢູ່ສະຫວັນ»។

Verse 2

देयमेकं महादानं कार्पासं चोत्तमोत्तमम् / येन दत्तेन प्रीयन्ते भूर्भुवः स्वरिति क्रमात्

ຄວນຖວາຍທານອັນໃຫຍ່ອັນດຽວທີ່ສູງສຸດ—ຝ້າຍ ອັນປະເສີດຍິ່ງໃນບັນດາຂອງປະເສີດ; ໂດຍການຖວາຍນັ້ນ ໂລກ Bhūr, Bhuvaḥ ແລະ Svaḥ ຈະພໍໃຈຕາມລຳດັບ.

Verse 3

ब्रह्माद्या देवताः सर्वाः कार्याच्च प्रीतिमाप्नुयुः / देयमेतन्महादानं प्रेतोद्धरणहेतवे

ເທວະທັງຫມົດເລີ່ມຈາກພຣະພຣະຫມາ ກໍຈະພໍໃຈດ້ວຍພິທີນີ້ເຊັ່ນກັນ. ດັ່ງນັ້ນຄວນຖວາຍມະຫາທານນີ້ ເພື່ອເປັນເຫດໃນການຊ່ວຍຍົກພົ້ນປເຣຕະ (ວິນຍານຜູ້ຕາຍ) ຈາກຄວາມທຸກທໍລະມານ.

Verse 4

चिरं वसेद्रुद्रलोके ततो राजा भवेदिह / रूपवान्सुभगो वाग्मी श्रीमानतुल विक्रमः / यमलोकं विनिर्जित्य स्वर्गं ताक्ष्य स गच्छति

ລາວພັກອາໄສຢູ່ໃນໂລກຂອງຣຸດຣາເປັນເວລາດົນ; ຕໍ່ມາເກີດມາໃນໂລກນີ້ເປັນກະສັດ—ຮູບງາມ, ໂຊກດີ, ວາຈາໄພເລາະ, ມີສິຣີສົມບູນ, ແລະວິກຣະມະບໍ່ມີຜູ້ເທົ່າ. ເມື່ອຊະນະໂລກຂອງຍະມະແລ້ວ, ໂອ ຕາກສະຍະ (ກະຣຸດາ), ລາວໄປສູ່ສະຫວັນ.

Verse 5

गां तिलांश्च क्षितं हेम यो ददाति द्विजन्मने / तस्य जन्मार्जिर्त पापं तत्क्षणादेवनश्यति

ຜູ້ໃດຖວາຍງົວ, ເມັດງາ, ດິນດອນ ແລະ ຄຳ ແກ່ທະວິຊະ (ພຣາຫມັນ), ບາບທີ່ສະສົມມາຕະຫຼອດຊີວິດ ຈະຖືກທຳລາຍໃນຂະນະນັ້ນເທົ່ານັ້ນ.

Verse 6

तिला गावो महादानं महापातकनाशनम् / तद्द्वयं दीयते विप्रे नान्यवर्णे कदाचन

ເມັດງາ ແລະ ງົວ ແມ່ນມະຫາທານ ຜູ້ທຳລາຍແມ່ນແຕ່ບາບຫນັກທີ່ສຸດ. ທານສອງຢ່າງນີ້ຄວນຖວາຍແກ່ພຣາຫມັນ ແລະບໍ່ຄວນໃຫ້ແກ່ວັນນະອື່ນໃນເວລາໃດໆ.

Verse 7

कल्पितं दीयते दानं तिला गावश्चमेदिनी / अन्येषु नैव वर्णेषु पोष्यवर्गे कदाचन

ຕາມວິທີທີ່ກຳນົດ ຄວນຖວາຍທານ—ເມັດງາ, ງົວ, ແລະ ດິນດອນ. ທານເຫຼົ່ານີ້ບໍ່ຄວນໃຫ້ແກ່ວັນນະອື່ນ ຫຼືແກ່ຜູ້ທີ່ດຳລົງຊີວິດໂດຍການພຶງພາ (ພົດສະວັກ) ໃນເວລາໃດໆ.

Verse 8

पोष्यवर्गे तथा स्त्रीषु दानं देयमकल्पितम् / आतुरे वोपरागे च द्वयं दानं विशिष्यते / आतुरे दीयते दानं तत्काले चोपतिष्ठति

ຄວນໃຫ້ທານໂດຍບໍ່ລັງເລ ແກ່ຜູ້ທີ່ຄວນໄດ້ຮັບການອຸປະຖຳ ແລະແກ່ແມ່ຍິງ. ໃນບັນດາທານທັງປວງ ມີສອງການກາລທີ່ທຳໃຫ້ທານຍິ່ງປະເສີດ: ໃຫ້ແກ່ຄົນເຈັບ ແລະໃນເວລາຄຣາສ (ອຸປະຣາກ). ທານທີ່ໃຫ້ແກ່ຄົນເຈັບ ມີຜົນທັນທີ ແລະມາເປັນທີ່ພຶງໃນເວລານັ້ນເອງ.

Verse 9

जीवतस्तु पुनर्दत्तमुपतिष्ठत्यसंस्कृतम् / सत्यंसत्यं पुनः सत्यं यद्दत्तं विकलेन्द्रिये

ແຕ່ຂອງທີ່ໃຫ້ຄືນອີກ ໃນຂະນະທີ່ຍັງມີຊີວິດ ຍັງເປັນ «ບໍ່ໄດ້ຮັບສັງສະການ» ບໍ່ສົມບູນດ້ວຍພິທີ. ຄວາມຈິງ—ຄວາມຈິງ ອີກຄັ້ງຄວາມຈິງ: ທານທີ່ຖວາຍເມື່ອອິນທຣີຍອ່ອນລ້າ ເທົ່ານັ້ນຈຶ່ງໃຫ້ຜົນຕາມປາດຖະນາ.

Verse 10

यच्चानु मोदते पुत्रस्तच्च दानमनन्तकम् / अतो दद्यात् स पुत्रो वा यावज्जीवत्ससौ चिरम् / अतिवाहस्तथा प्रेतो भोगांश्च लभते यतः

ທານໃດທີ່ລູກຊາຍອະນຸໂມທະນາ ແລະຍິນຍອມ ທານນັ້ນເປັນກຸສົນບໍ່ຮູ້ຈົບ (ອະນັນຕະກະ). ດັ່ງນັ້ນ ໃຫ້ພໍ່ໃຫ້ ຫຼືໃຫ້ລູກໃຫ້ ໃນຂະນະທີ່ລູກນັ້ນຍັງມີອາຍຸຍືນ. ເພາະດ້ວຍບຸນນັ້ນ ຜູ້ຕາຍທີ່ຖືກນຳໄປໃນກາຍລະອຽດ (ອາຕິວາຫິກ) ຈຶ່ງໄດ້ຮັບຄວາມສຸກແລະພອນພິເສດ.

Verse 11

अस्वस्था तुरकाले तु देहपाते क्षितिस्थिते / देहे तथातिवाहस्य परतः प्रीणनं भवेत्

ຖ້າຜູ້ໃດບໍ່ສະບາຍໃນເວລາຕາຍ ແລະເມື່ອຮ່າງກາຍລົ້ມລົງຢູ່ເທິງດິນ ການຖວາຍທານແລະເຄື່ອງບູຊາທີ່ເຮັດພາຍຫຼັງ ຈະເປັນຄວາມອິ່ມໃຈແລະການໜຸນຊ່ວຍຢ່າງແທ້ ແກ່ຜູ້ຈາກໄປໃນກາຍລະອຽດ «ອາຕິວາຫິກ».

Verse 12

पङ्गावन्धे च काणे च ह्यर्धोन्मीलितलोचने / तिलेषु दर्भान्संस्तीर्य दानमुक्तं तदक्षयम्

ສຳລັບຜູ້ງ່ອຍ ຜູ້ພິການ ຜູ້ຕາບອດຂ້າງດຽວ ຫຼືຜູ້ທີ່ຕາເປີດໄດ້ແຕ່ເຄິ່ງ ຄຳສອນກ່າວວ່າ ການໃຫ້ທານໂດຍປູຫຍ້າດັຣພະເທິງເມັດງາ ເປັນທານອະກະຊະຍະ (ບໍ່ເສື່ອມສູນ).

Verse 13

तिला लौहं हिरण्यञ्च कार्पासं लवणं तथा / सप्तधान्यं क्षितिर्गाव एकैकं पावनं स्मृतम्

ເມັດງາ, ເຫຼັກ, ຄຳ, ຝ້າຍ, ເກືອ, ພ້ອມທັງທັນຍາຫານເຈັດຢ່າງ, ທີ່ດິນ, ແລະງົວ—ແຕ່ລະຢ່າງໄດ້ຖືກຈື່ຈຳວ່າເປັນຂອງຊຳລະບາບ ເມື່ອຖວາຍເປັນທານອັນສັກສິດ.

Verse 14

लोहदानाद्यमस्तुष्येद्धर्म राजस्तिलार्पणात् / लवणे दीयमाने तु न भयं विद्यते यमात्

ໃຫ້ທານເຫຼັກ ຍະມະຣາຊຍ່ອມພໍໃຈ; ຖວາຍເມັດງາແດ່ທໍາມະຣາຊ ຍ່ອມໄດ້ພຣະອະນຸໂມທະນາ. ເມື່ອໃຫ້ທານເກືອ ກໍບໍ່ມີຄວາມຢ້ານກົວຈາກຍະມະເລີຍ.

Verse 15

कर्पासस्य तु दानेन न भूतेभ्यो भयं भवेत् / तारयन्ति नरं गावस्त्रिविधाश्चैव पातकात्

ໃຫ້ທານຝ້າຍ ຍ່ອມບໍ່ມີຄວາມຢ້ານກົວຈາກພວກພູດຜີ. ແລະງົວສາມປະເພດກໍຊ່ວຍຂ້າມພົ້ນຄົນໃຫ້ພົ້ນຈາກບາບ.

Verse 16

हेमदानात्सुखं स्वर्गे भूमिदानान्नृपो भवेत् / हेमभूमिप्रदानाच्च न पीडा नरके भवेत्

ໃຫ້ທານຄໍາ ຍ່ອມໄດ້ສຸກໃນສະຫວັນ; ໃຫ້ທານດິນ ຍ່ອມໄດ້ເປັນກະສັດ. ແລະໃຫ້ທານທັງຄໍາແລະດິນ ຍ່ອມບໍ່ມີຄວາມທຸກທໍລະມານໃນນະລົກ.

Verse 17

सर्वे ऽपि यमदूताश्च यमरूपा विभीषणाः / सर्वे ते वरदा यान्ति सप्तधान्येन प्रीणिताः

ທູດຂອງຍະມະທັງປວງ ນ່າຢ້ານກົວ ແລະມີຮູບຄ້າຍຍະມະເອງ. ເມື່ອຖືກເຮັດໃຫ້ພໍໃຈດ້ວຍການຖວາຍທັນຍາຫານເຈັດຢ່າງ ພວກເຂົາກໍກາຍເປັນຜູ້ປະທານພອນ ແລະຈາກໄປ.

Verse 18

विष्णोः स्मरणमात्रेण प्राप्यते परमा गतिः / एतत्ते सर्वमाख्यातं मर्त्यैर्या गतिराप्यते

ພຽງແຕ່ລະລຶກເຖິງພຣະວິສະນຸ ກໍບັນລຸຄວາມໄປອັນສູງສຸດໄດ້. ດັ່ງນັ້ນ ຂ້ອຍໄດ້ບອກແກ່ເຈົ້າຢ່າງຄົບຖ້ວນແລ້ວ ເຖິງຄວາມໄປທີ່ມະນຸດຈະໄດ້ຮັບ.

Verse 19

तस्मात् पुत्रं प्रशंसन्ति ददाति पितुराज्ञया / भूमिष्ठं पितरं दृष्ट्वा ह्यर्धोन्मीलितलोचनम्

ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ຄົນຈຶ່ງສັນລະເສີນລູກຊາຍ; ເພາະລາວເຊື່ອຟັງຄໍາສັ່ງຂອງພໍ່ ແລະໃຫ້ທານພ້ອມປະຕິບັດພິທີຕາມທຳ. ເຫັນພໍ່ນອນຢູ່ພື້ນ ຕາເປີດແຕ່ຄື່ງໜຶ່ງ.

Verse 20

तस्मिन् काले सुतो यस्तु सर्वदानानि दापयेत् / गयाश्राद्धाद्विशिष्येत स पुत्रः कुलनन्दनः

ໃນເວລານັ້ນ ລູກຊາຍຜູ້ໃດທີ່ຈັດໃຫ້ທານທັງປວງຖືກຕ້ອງຕາມທຳ ຜູ້ນັ້ນຍິ່ງກວ່າບຸນຈາກການເຮັດ ກະຍາ-ຊຣາດທະ; ລູກແບບນີ້ແມ່ນຄວາມຊື່ນບານຂອງຕະກູນ.

Verse 21

स्वस्थानाच्चलितश्चासौ विकलस्य पितुस्तदा / पुत्रैर्यत्नेन कर्तव्या पितरं तारयन्ति ते

ເມື່ອນັ້ນ ພໍ່ຖືກເຄື່ອນອອກຈາກສະຖານະອັນຄວນຂອງຕົນ ແລະກາຍເປັນຜູ້ອ່ອນແອ. ລູກໆຕ້ອງພາກພຽນເຮັດພິທີທີ່ຄວນເຮັດ; ດ້ວຍຄວາມພາກພຽນນັ້ນ ພວກເຂົາຊ່ວຍພໍ່ໃຫ້ພົ້ນ.

Verse 22

किं दत्तैर्बहुभिर्दानैः पितुरन्त्येष्टिमाचरेत् / अश्वमेधो महायज्ञः कलां नार्हति षोडशीम्

ໃຫ້ທານຫຼາຍປະເພດຈະມີປະໂຫຍດອັນໃດ ຖ້າບໍ່ໄດ້ປະຕິບັດພິທີສົ່ງທ້າຍ (antyeṣṭi) ໃຫ້ພໍ່? ແມ່ນແຕ່ຍັດຍະອັນໃຫຍ່ ອັດສະວະເມດະ ກໍບໍ່ເທົ່າແມ່ນແຕ່ໜຶ່ງໃນສິບຫົກສ່ວນຂອງມັນ.

Verse 23

धर्मात्मा स नु पुत्रो वैदेवैरपि सुपूज्यते / दापयेद्यस्तु दानानि ह्यातुरं पितरं भुवि

ແທ້ຈິງແລ້ວ ລູກຊາຍນັ້ນເປັນຜູ້ມີທຳ ແລະໄດ້ຮັບການນະມັດສະການແມ່ນແຕ່ຈາກເທວະດາ; ເພາະລາວເຮັດໃຫ້ມີການໃຫ້ທານ ໃນຂະນະທີ່ພໍ່ເຈັບໄຂ້ແຕ່ຍັງມີຊີວິດຢູ່ໃນໂລກ.

Verse 24

लोहदानञ्च दातव्यं भूमियुक्तेन पाणिना / यमं भीमञ्च नाप्नोति न गच्छेत् तस्य वेश्मनि

ຄວນໃຫ້ທານເຫຼັກດ້ວຍ ໂດຍໃຫ້ມືແຕະດິນ. ດ້ວຍກຸສົນນັ້ນ ບໍ່ພົບພາຍະມະ ຫຼືຄວາມຫວາດກົວໃນໂລກຂອງພະຍະມະ ແລະບໍ່ໄປສູ່ເຮືອນຂອງພະຍະມະ.

Verse 25

कुठारो मुसलो दण्डः खड्गश्च च्छुरिका तथा / एतानि यमहस्तेषु दृश्यानि पापकर्मिणाम्

ຂວານ, ຄອນຕຳ, ໄມ້ຄ້ອນ/ຄັນທອນ, ດາບ ແລະ ມີດ—ເຫຼົ່ານີ້ເຫັນຢູ່ໃນມືຂອງພະຍະມະ (ແລະທູດຂອງພຣະອົງ) ເພື່ອຈັດການຜູ້ກະທຳບາບ.

Verse 26

तस्माल्लोहस्य दानन्तु ब्राह्मणायातुरो ददेत् / यमायुधानां सन्तुष्ट्यै दानमेतदुदाहृतम्

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອຖືກທຸກທໍລະມານ (ໂດຍສະເພາະໃນຍາມໃກ້ຕາຍ) ຄວນໃຫ້ທານເຫຼັກແກ່ພຣາຫມັນ. ທານນີ້ຖືກກ່າວວ່າ ເພື່ອໃຫ້ພວກຜູ້ຖືອາວຸດຂອງພະຍະມະພໍໃຈ.

Verse 27

गर्भस्थाः शिशवो ये च युवानः स्थविरास्तथा / एभिर्दानविशेषैस्तु निर्दहेयुः स्वपातकम्

ຈະເປັນທາຣົກຢູ່ໃນຄັນ, ເດັກນ້ອຍ, ວັຍໜຸ່ມ, ຫຼືຜູ້ເຖົ້າ—ດ້ວຍທານພິເສດເຫຼົ່ານີ້ ຄວນເຜົາຜານບາບຂອງຕົນ (ອັນນຳໄປສູ່ຄວາມຕົກຕ່ຳ).

Verse 28

छुरिणः श्यामशबलौ षण्डामर्का उदुम्बराः / शबला श्यामदूता ये लोहदानेन प्रीणिताः

ທູດຂອງພະຍະມະຊື່ ຈຸຣິນະ (Churiṇa), ຊະຍາມ-ຊະບະລະ (Śyāma-Śabala), ສັນຑາມະຣະກະ (Ṣaṇḍāmarka) ແລະ ອຸດຸມບະຣະ (Udumbara)—ຜູ້ຮັບໃຊ້ຜິວຄ້ຳ ແລະລາຍດ່າງເຫຼົ່ານັ້ນ ຍິນດີເປັນພິເສດດ້ວຍທານເຫຼັກ.

Verse 29

पुत्राः पौत्रास्तथा बन्धुः सगोत्राः सुहहृदस्तथा / ददते नातुरे दानं ब्रह्मघ्नैस्तु समा हि ते

ລູກ ຫຼານ ຍາດພີ່ນ້ອງ ຜູ້ຮ່ວມສາຍຕະກູນ ແລະມິດຜູ້ປາດຖະນາດີ ກໍບໍ່ໃຫ້ທານແກ່ຜູ້ເຈັບໄຂ້; ແທ້ຈິງແລ້ວ ຖືກນັບວ່າເທົ່າກັບຜູ້ຂ້າພຣາຫມະນະ।

Verse 30

पञ्चत्वे भूमियुक्तस्य शृणु तस्य च या गतिः / अतिवाहः पुनः प्रेतोवर्षोर्ध्वं सुकृतं लभेत्

ຈົ່ງຟັງເຖິງທາງໄປຂອງຜູ້ທີ່ເມື່ອຕາຍແລ້ວ ກາຍຖືກຜູກພັນກັບດິນ (ຮ່າງກາຍກັບຄືນສູ່ທາດ). ຫຼັງນັ້ນ ເປັນ ‘ອະຕິວາຫ’ ແລະອີກຄັ້ງເປັນ ປເຣຕະ; ເມື່ອຜ່ານໄປໜຶ່ງປີ ຈຶ່ງໄດ້ຮັບຜົນແຫ່ງບຸນກຸສົນ।

Verse 31

अग्नित्रयं त्रयो लोकास्त्रयो वेदास्त्रयो ऽमराः / कालत्रयं त्रिसन्ध्यं च त्रयो वर्णास्त्रिशक्तयः

ໄຟສັກສິດສາມ; ໂລກສາມ; ເວດະສາມ; ແລະຫມູ່ເທວະສາມ; ອີກທັງເວລາສາມປະການ ແລະສັນທະຍາສາມ (ເວລາບູຊາ); ວັນນະສາມ ແລະພະລັງສາມ—ທັງໝົດນີ້ເອີ້ນວ່າ ສາມພາກ (ຕຣິຍະ).

Verse 32

पादादूर्ध्वं कटिं यावत् तावद्ब्रह्याधितिष्ठति / ग्रीवां यावद्धरिर्नाभेः शरीरे मनुजस्य च

ໃນຮ່າງກາຍມະນຸດ ຈາກຕີນຂຶ້ນໄປຈົນເຖິງແອວ ພຣະພຣະຫມາ (ບຣະຫມາ) ເປັນຜູ້ປົກຄອງ; ແລະຈາກນາບີຂຶ້ນໄປຈົນເຖິງຄໍ ພຣະຫຣິ (ພຣະວິດສະນຸ) ເປັນຜູ້ປົກຄອງ।

Verse 33

मस्तके तिष्ठतीशानो व्यक्ताव्यक्तो महेश्वरः / एकमूर्तेस्त्रयो भागा ब्रह्मा विष्णुहेश्वराः

ເທິງສະໝອງມີ ອີຊານະ—ມະເຫສະວະຣະ—ຜູ້ເປັນທັງປະຈັກ ແລະອະປະຈັກ ສະຖິດຢູ່. ໃນຮູບທິບພຽງອົງດຽວ ມີສາມສ່ວນ: ບຣະຫມາ, ວິດສະນຸ, ແລະມະເຫສະວະຣະ।

Verse 34

अहं प्राणः शरीरस्थो भूतग्रामचतुष्टये / धर्माधर्मे मतिं दद्यात् सुखदुःखे कृताकृते

ຂ້າແມ່ນປຣານະ (ລົມຫາຍໃຈແຫ່ງຊີວິດ) ສະຖິດຢູ່ໃນກາຍ. ສໍາລັບກຸ່ມສັດ/ທາດສີ່ປະການ ຂ້າປະທານປັນຍາໃຫ້ແຍກທໍາມະກັບອະທໍາມະ ແລະໃຫ້ປະສົບສຸກທຸກ ພ້ອມທັງຮູ້ວ່າສິ່ງໃດເຮັດແລ້ວ ແລະສິ່ງໃດຍັງບໍ່ເຮັດ.

Verse 35

जन्तोर्वुद्धिं समास्थाय पूर्वमर्माधिवासिताम् / अहमेव तथा जीवान्प्रेरयामि च कर्मसु / स्वर्गं च नरकं मोक्षं प्रयान्ति प्राणिनो ध्रुवम्

ໂດຍຍຶດເອົາປັນຍາຂອງສັດຜູ້ມີກາຍ—ທີ່ຖືກປັ້ນແຕ່ງແລະຖືກສະຖິດໄວ້ໂດຍຮອຍປະທັບລຶກລັບຈາກກຳເກົ່າ—ຂ້າແຕ່ຜູ້ດຽວຜັກດັນບັນດາຊີວະໃຫ້ເຂົ້າສູ່ການກະທໍາ. ດັ່ງນັ້ນ ສັດທັງຫຼາຍຈຶ່ງໄປສູ່ສະຫວັນ, ນະລົກ, ຫຼືໂມກສະ ຢ່າງແນ່ນອນ.

Verse 36

स्वर्गस्थं नरकस्थं वा श्राद्धे वाप्यायनं भवेत् / तस्माच्छ्राद्धानि कुर्वीत त्रिविधानि विचक्षणः

ບໍ່ວ່າຜູ້ລ່ວງລັບຈະຢູ່ໃນສະຫວັນ ຫຼືຢູ່ໃນນະລົກ ການຫຼໍ່ລ້ຽງແລະການເສີມກໍາລັງຍ່ອມເກີດຈາກພິທີ Śrāddha. ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ຮູ້ຄວນປະກອບ Śrāddha ສາມປະເພດຢ່າງຮອບຄອບ.

Verse 37

मत्स्यं कर्मं च वाराहं नारसिंहञ्च वामनम् / रामं रामं च कृष्णं च बुद्धं चैव सकल्किनम् / एतानि दश नामानि स्मर्तव्यानि सदा बुधैः

ຜູ້ຮູ້ຄວນລະລຶກຊື່ສິບປະການນີ້ເສມອ: ມັດສະຍະ (Matsya), ກູຣະມະ (Kurma), ວາຣາຫະ (Varaha), ນາຣະສິງຫະ (Narasimha), ວາມະນະ (Vamana), ຣາມະ (Rama), ຣາມະ (Rama), ກຣິດສະນະ (Krishna), ພຸດທະ (Buddha), ແລະ ກັນກິນ (Kalkin).

Verse 38

स्वर्गं जीवाः सुखं यान्ति च्युताः स्वर्गाच्च मानवाः / लब्ध्वा सुखं च वित्तं च दयादाक्षिण्यसंयुताः / पुत्रपौत्रैर्धनैराढ्या जीवेयुः शरदां शतम्

ດວງວິນຍານທັງຫຼາຍໄປສູ່ສະຫວັນດ້ວຍຄວາມສຸກ; ແລະເມື່ອມະນຸດຕົກຈາກສະຫວັນກັບຄືນມາ, ໄດ້ຮັບຄວາມສຸກແລະຊັບສິນ, ພ້ອມດ້ວຍເມດຕາແລະຄວາມໃຈດີ, ພວກເຂົາຈະມີຊີວິດຢູ່ຮ້ອຍລະດູໃບໄມ້ຫຼົ່ນ—ອຸດົມດ້ວຍລູກຫຼານແລະຊັບສົມບັດ.

Verse 39

आतुरे च ददेद्दानं विष्णुपूजाञ्च कारयेत् / अष्टाक्षरं तथा मन्त्रं जपेद्वा द्वादशाक्षरम्

ເມື່ອຜູ້ໃດໜຶ່ງເຈັບໜັກ ຄວນໃຫ້ທານ ແລະຈັດໃຫ້ມີການບູຊາພຣະວິສນຸ. ຄວນສວດມັນຕຣາ 8 ພະຍາງ ຫຼືສວດມັນຕຣາ 12 ພະຍາງ.

Verse 40

पूजयेच्छुक्लपुष्पैश्च नैवेद्यैर्घृतपाचितैः / तथा गन्धैश्च धूपैश्च श्रुतिस्मृतिमनूदितैः

ຄວນບູຊາດ້ວຍດອກໄມ້ສີຂາວ ແລະອາຫານຖວາຍທີ່ປຸງດ້ວຍນ້ຳມັນເນີຍ (ກີ). ພ້ອມທັງກິ່ນຫອມ ແລະທູບ ຕາມທີ່ສຣຸຕິ ແລະສມຣິຕິ ກ່າວໄວ້.

Verse 41

विष्णुर्माता पिता विष्णुर्विष्णुः स्वजनबान्धवाः / यत्र विष्णुं न पश्यामि तेन वासेन किं मम

ພຣະວິສນຸແມ່ນແມ່ຂອງຂ້ອຍ; ພຣະວິສນຸແມ່ນພໍ່ຂອງຂ້ອຍ; ພຣະວິສນຸແມ່ນຍາດພີ່ນ້ອງຂອງຂ້ອຍ. ບ່ອນໃດທີ່ຂ້ອຍບໍ່ເຫັນພຣະວິສນຸ ການຢູ່ອາໄສທີ່ນັ້ນຈະມີປະໂຫຍດອັນໃດແກ່ຂ້ອຍ?

Verse 42

जले विष्णुः स्थले विष्णुर्विष्णुः पर्वतमस्तके / ज्वालामालाकुले विष्णुः सर्वं विष्णुमयं जगत्

ໃນນ້ຳກໍມີພຣະວິສນຸ; ໃນພື້ນດິນກໍມີພຣະວິສນຸ; ທີ່ຍອດພູກໍມີພຣະວິສນຸ. ທ່າມກາງພວງໄຟທີ່ລຸກໂຊນກໍມີພຣະວິສນຸພຽງອົງດຽວ—ແທ້ຈິງແລ້ວ ຈັກກະວານທັງປວງເປັນວິສນຸມະຍະ.

Verse 43

वयमापो वयं पृथ्वी वयं दर्भा वयं तिलाः / वयं गावो वयं राजा वयं वायुर्वयं प्रजाः

“ພວກເຮົາແມ່ນນ້ຳ; ພວກເຮົາແມ່ນດິນ; ພວກເຮົາແມ່ນຫຍ້າດັຣພະ; ພວກເຮົາແມ່ນເມັດງາ. ພວກເຮົາແມ່ນງົວ; ພວກເຮົາແມ່ນກະສັດ; ພວກເຮົາແມ່ນລົມ; ແລະພວກເຮົາແມ່ນປະຊາ—ສັດທັງປວງ.”

Verse 44

वयं हेम वयं धान्यं वयं मधु वयं घृतम् / वयं विप्रा वयं देवा वयं शम्भुश्च भूर्भुवः

“ພວກເຮົາແມ່ນຄຳ; ພວກເຮົາແມ່ນເຂົ້າທັນຍາ; ພວກເຮົາແມ່ນນ້ຳເຜິ້ງ; ພວກເຮົາແມ່ນນ້ຳມັນເນີຍ (ghee). ພວກເຮົາແມ່ນພຣາຫມັນ; ພວກເຮົາແມ່ນເທວະ; ພວກເຮົາແມ່ນສຳພູ (ຊິວະ) ແລະແມ່ນໂລກ—ພູ ແລະ ພຸວະ.”

Verse 45

अहं दाता अहं ग्राही अहं यज्वा अहं क्रतुः / अहं हर्ता अहं धर्मो अहं पृथ्वी ह्यहं जलम्

“ຂ້າເປັນຜູ້ໃຫ້; ຂ້າເປັນຜູ້ຮັບ. ຂ້າເປັນຜູ້ບູຊາຍັດ; ແລະຂ້າເປັນຍັດນັ້ນເອງ. ຂ້າເປັນຜູ້ພາໄປ; ຂ້າເປັນທຳມະ. ຂ້າເປັນແຜ່ນດິນ—ແທ້ຈິງ ຂ້າເປັນນ້ຳ.”

Verse 46

धर्माधर्मे मतिं दद्यां कर्मभिस्तु शुभाशुभैः / यत् कर्म क्रियते क्वापि पूर्वजन्मार्जितं खग

“ດ້ວຍກຳດີແລະກຳຊົ່ວ ຈິດໃຈຈຶ່ງເອົາໃຈໄປທາງທຳມະ ຫຼື ອະທຳມະ. ການກະທຳໃດທີ່ເຮັດຢູ່ໃສກໍຕາມ, ໂອ ນົກ (ກະຣຸດ) ແທ້ຈິງແມ່ນຖືກປັ້ນແຕ່ງດ້ວຍສິ່ງທີ່ສະສົມໄວ້ໃນຊາດກ່ອນ.”

Verse 47

धर्मे मतिमहं दद्यामधर्मे ऽप्यहमेव च / यातनां कुरुते सो ऽपि धर्मे मुक्तिं ददाम्यहम्

“ຂ້າເອງປະທານປັນຍາໃຫ້ເອົາໃຈໄປທາງທຳມະ; ແລະການເອົາໃຈໄປທາງອະທຳມະ ກໍແມ່ນຂ້າຜູ້ດຽວອະນຸຍາດ. ຜູ້ນັ້ນກໍຈັດການການທໍລະມານແກ່ຜູ້ມີບາບ; ແຕ່ໂດຍທຳມະ ຜູ້ປະທານມຸກຕິ (ຄວາມຫຼຸດພົ້ນ) ແມ່ນຂ້າເອງ.”

Verse 48

मनुजानां हिता तार्क्ष्य अन्ते वैतरणी स्मृता / तयावमत्य पापौघं विष्णुलोकं स गच्छति

“ໂອ ຕາຣກຊະຍ (ກະຣຸດ) ເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ມະນຸດ ໃນທ້າຍສຸດໄດ້ສອນເຖິງ (ການຂ້າມ) ແມ່ນ້ຳໄວຕະຣະນີ. ເມື່ອຂ້າມພົ້ນມັນ ຜູ້ນັ້ນຈະພົ້ນຈາກກະແສບາບອັນຫຼາຍ ແລະໄປສູ່ໂລກຂອງພຣະວິສນຸ.”

Verse 49

बालत्वे यच्च कौमारे यच्च परिणतौ च यत् / सर्वावम्थाकृतं पापं यच्च जन्मान्तरेष्वपि

ບາບໃດທີ່ເຮັດໃນວັຍເດັກ, ບາບໃດໃນວັຍໜຸ່ມ, ແລະບາບໃດໃນວັຍເຕັມວັຍ—ແທ້ຈິງ ບາບທັງປວງທີ່ເຮັດໃນທຸກສະພາບຫຼືຂັ້ນຕອນຂອງຊີວິດ ແມ່ນກະທັ້ງບາບໃນກຳເນີດກ່ອນໆ ກໍຖືກນຳມານັບຄິດທັງໝົດ।

Verse 50

यन्निशायां तथा प्रातर्यन्मध्याह्नापराह्नयोः / सन्ध्ययोर्यत् कृतं कर्म कर्मणा मनसा गिरा

ການກະທຳໃດທີ່ເຮັດໃນກາງຄືນ, ໃນຍາມອາລຸນ, ໃນຍາມທ່ຽງ ແລະຍາມບ່າຍ, ແລະການກະທຳໃດທີ່ເຮັດໃນສັນທະຍາສອງຍາມ—ບຸນຫຼືບາບທີ່ເຮັດດ້ວຍກາຍ, ດ້ວຍໃຈ, ຫຼືດ້ວຍວາຈາ—ທັງໝົດນັ້ນຖືກນັບເປັນກຳມະ।

Verse 51

दत्त्वा वरां सकृदपि कपिलां सर्वकामिकाम् / उद्धरेदन्तकाले स आत्मानं पापसञ्चयात्

ເມື່ອໄດ້ຖວາຍ—ແມ່ນແຕ່ຄັ້ງດຽວກໍຕາມ—ໂຄກະປິລາ (ໂຄສີນ້ຳຕານອ່ອນ) ອັນເປັນໂຄທີ່ເລືອກສັນ ແລະບັນດານຄວາມປາດຖະໜາທັງປວງ, ບຸກຄົນນັ້ນໃນຍາມສຸດທ້າຍແຫ່ງຊີວິດ ຍ່ອມຍົກຕົນເອງໃຫ້ພົ້ນຈາກກອງບາບທີ່ສະສົມໄວ້ໄດ້।

Verse 52

गावो ममाग्रतः सन्तु पृष्ठतः पार्श्वतस्तथा / गावो मे हृदये सन्तु गवां मध्ये वसाम्यहम्

ຂໍໃຫ້ໂຄຢູ່ຕໍ່ໜ້າຂ້ອຍ, ຢູ່ຂ້າງຫຼັງຂ້ອຍ, ແລະຢູ່ຂ້າງກາຍຂ້ອຍທັງສອງດ້ານ. ຂໍໃຫ້ໂຄຢູ່ໃນດວງໃຈຂ້ອຍ; ຂ້ອຍຂໍຢູ່ອາໄສໃນທ່າມກາງໂຄທັງປວງ।

Verse 53

या लक्ष्मीः सर्वभूतानां या च देवे व्यवस्थिता / धेनुरूपेण सा देवी मम पापं व्यपोहतु

ຂໍໃຫ້ເທວີລັກສະມີ—ຜູ້ສະຖິດຢູ່ໃນສັດທັງປວງ ແລະຖືກສະຖາປະນາໃນຫມູ່ເທວະ—ບັດນີ້ໃນຮູບໂຄ ຂໍໃຫ້ຊຳລະລ້າງບາບຂອງຂ້ອຍໃຫ້ໝົດໄປ।