Adhyaya 1
Garuḍa’s Return to Vaikuṇṭha and the Comprehensive Inquiry into Death-Rites and the Preta’s Journey
ອັດຍາຍນີ້ເລີ່ມດ້ວຍ ສູຕະ ຢູ່ນາຍມິສາຣັນຍະ ຕອບຄໍາຖາມຂອງພຣະລິສີ ຊາອຸນະກະ ເພື່ອລົບຄວາມສົງໄສວ່າ ຈີວະຜູ້ມີຮ່າງກາຍໄດ້ຮັບຮ່າງໃໝ່ແນວໃດ—ທັນທີ ຫຼືຫຼັງຈາກການທໍລະມານຂອງຍະມະ ຫຼືຕາມຫຼັກອື່ນ. ສູຕະອ້າງອີງຄໍາສອນໃນບົດສົນທະນາ ກຣິດສະນະ–ກະຣຸດ. ກະຣຸດໄດ້ທ່ອງໄປທົ່ວປາຕາລ ໂລກ ແລະສະຫວັນ ພ້ອມກັບສະດຸດນາມຮະຣິ ແຕ່ບໍ່ພົບຄວາມສະຫງົບຖາວອນ ຈຶ່ງກັບໄປວາຍກຸນຖະ ອັນເກີນກວ່າຣະຈັສ ແລະຕະມັສ ເຕັມໄປດ້ວຍບໍລິວານອັນສະຫວ່າງໄສຂອງວິສນຸ ແລະການບູຊາພຣະສຣີ. ຫຼັງໄດ້ເຫັນວິສນຸ ກະຣຸດຖາມຄໍາຖາມກວ້າງຂວາງກ່ຽວກັບພິທີມໍລະນະ: ເຕຽງສົບ ການໃຫ້ຕີນຫັນໄປທາງໃຕ້ ປັນຈະຣັດນະ ຫຍ້າດັຣບະ ເຫດຜົນຂອງທານ (ງົວ ຄໍາ ເຫຼັກ ງາ ເກືອ ເຂົ້າທັນຍາຫານ ທີ່ດິນ) ກົນໄກຂອງຮ່າງອະຕິວາຫະ ຄວາມໝາຍຂອງປິນດະ ດາໂຫດະກະ ການເກັບກະດູກ ການຊໍາລະຕາມວັນ (ວັນທີ 2, 4, 10, 11, 13) ແລະພິທີຕະຫຼອດປີ. ທ່ານຍັງຖາມເລື່ອງການອອກຈາກຮ່າງຂອງຈີວະ ການສະລາຍຂອງທາດແລະອິນທຣີຍະ ຊະຕາກຳຂອງບຸນ/ບາບ ແລະບົດບາດຂອງສະປິນດະນະ. ທ້າຍອັດຍາຍເນັ້ນຄວາມຮີບດ່ວນທາງຈິດທຳ—ຄວາມຢ້ານກົວຕໍ່ຊະຕາກຳຂອງຄົນບາບ ແລະຄວາມເມດຕາຕໍ່ທຸກຂ໌ທົ່ວໂລກ—ເພື່ອນໍາໄປສູ່ອັດຍາຍຕໍ່ໄປທີ່ວິສນຸຈະຕອບຢ່າງເປັນລະບົບເກືອບທຸກປະເດັນ ກ່ຽວກັບຄວາມຕາຍ ເສັ້ນທາງໄປສັມຍະມະນີ ແລະພິທີທີ່ໄດ້ຜົນສໍາລັບປຣະຕະ.
Shlokas
Verse 1
धर्मन्दृढबद्धमूलो वेदस्कन्धः पुराणशाखाढ्यः / क्रतुकुसुमो मोक्षफलो मधुसूदनपादपो जयति
ຂໍໃຫ້ຕົ້ນໄມ້ແຫ່ງ ມະທຸສູດະນະ ຈົ່ງມີໄຊ: ຮາກຖືກຜູກແນ່ນອນໃນທຳມະ, ລຳຕົ້ນແມ່ນເວດ, ອຸດົມດ້ວຍກິ່ງງ່າຂອງປຸຣານະ; ດອກແມ່ນພິທີຍັດຍາ, ແລະຜົນແມ່ນມົກຂະ—ການຫຼຸດພົ້ນ.
Verse 2
नैमिषे ऽनिमिषक्षेत्रे शौनकाद्या मुनीश्वराः / कर्मणामन्तरे सूतं स्वासीनमिदमब्रुवन्
ໃນນາຍມິສະ ດິນແດນອະນິມິສະອັນສັກສິດ ບັນດາມຸນີເຈົ້າຜູ້ຍິ່ງ ນຳໂດຍ ຊາວນະກະ ໃນຊ່ວງພັກລະຫວ່າງພິທີກຳ ໄດ້ເວົ້າກັບ ສູຕະ ຜູ້ນັ່ງຢູ່ນັ້ນ ດ້ວຍຖ້ອຍຄຳນີ້.
Verse 3
सूत जानासि सकलं वस्तु व्यासप्रसादतः / तेन नः सन्दिहानानां सन्देहं छेत्तुमर्हसि
ໂອ ສູຕະ, ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງ ວຽາສະ ເຈົ້າຮູ້ທຸກສິ່ງທຸກຢ່າງຢ່າງຄົບຖ້ວນ; ດັ່ງນັ້ນ ສຳລັບພວກເຮົາຜູ້ຍັງສົງໄສ ເຈົ້າຄວນຕັດຂາດຄວາມສົງໄສນັ້ນໃຫ້ໝົດ.
Verse 4
यथा तृणजलौकेति न्यायमा श्रित्य कञ्चन / देहिनो ऽन्यतनुप्राप्तिं केचित्त्वेवं वदन्ति हि
ໂດຍອາໄສນິຍາຍ «ໃບຫຍ້າ ແລະ ປາກດູດເລືອດ» ບາງຄົນກ່າວວ່າ ວິນຍານຜູ້ມີກາຍ ຍ່ອມໄດ້ຮັບກາຍໃໝ່ອີກອັນ ຕາມວິທີນີ້ແທ້.
Verse 5
केचित्पुनर्यातनानां यामीनामुपभोगतः / पश्चाद्देहान्तरप्राप्तिं वदन्ति किमु तत्रसत्
ບາງຄົນກ່າວວ່າ ຫຼັງຈາກໄດ້ຮັບທຸກທໍລະມານທີ່ເກີດຈາກພະຍົມາ ຈົນກຳໝົດແລ້ວ ຈຶ່ງໄດ້ຮັບຮ່າງໃໝ່. ແລ້ວຄວາມຈິງໃນເລື່ອງນີ້ແມ່ນຫຍັງ?
Verse 6
सूत उवाच / साधु पृष्टं महाभागाः शृणुध्वं भवतां पुनः / सन्देहो नोपपद्येत लोकार्थं किल पृच्छताम्
ສູຕະກ່າວວ່າ: “ໂອ ຜູ້ມີບຸນຍິ່ງທັງຫຼາຍ, ທ່ານຖາມໄດ້ດີແທ້. ຈົ່ງຟັງອີກຄັ້ງ. ຜູ້ຖາມເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ໂລກ ບໍ່ຄວນເກີດຄວາມສົງໄສ”។
Verse 7
तदहं कृष्णगरुडसंवादद्वारकं द्विजाः / अपाकरिष्ये सन्देहं भवतां भावितात्मनाम्
ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ດວິຊະພຣາຫມັນທັງຫຼາຍ, ໂດຍອາໄສບົດສົນທະນາລະຫວ່າງພຣະກຣິດສະນະ ແລະ ຄຣຸດາ, ຂ້າພະເຈົ້າຈະຂັບໄລ່ຄວາມສົງໄສຂອງທ່ານຜູ້ມີຈິດຝຶກຝົນແລະບໍລິສຸດ.
Verse 8
नमः कृष्णाय मुनये य एनं समुपाश्रिताः / अञ्जस्तरन्ति संसारसागरं कुनदीमिव
ນະໂມຕໍ່ພຣະກຣິດສະນະ ຜູ້ເປັນມຸນີ; ຜູ້ໃດອາໄສພຣະອົງເປັນທີ່ພຶ່ງ ຍ່ອມຂ້າມທະເລແຫ່ງສັງສານໄດ້ໄວ ດັ່ງຂ້າມລຳນ້ຳນ້ອຍໆ.
Verse 9
एकदा वैनतेयस्य लोकानां लोकनस्पृहा / बभूव सो ऽथ बभ्राम तेषु नाम हरेर्गृणन्
ຄັ້ງໜຶ່ງ ວາຍນະເຕຍ (ຄຣຸດາ) ເກີດຄວາມປາຖະໜາແຮງກ້າທີ່ຈະເຫັນໂລກທັງຫຼາຍ. ແລ້ວລາວກໍໄດ້ທ່ອງໄປໃນໂລກເຫຼົ່ານັ້ນ ພ້ອມກັບສັນລະເສີນພຣະນາມ “ຮະຣິ” ຢູ່ເສມອ.
Verse 10
स पातालं भुवं स्वर्गं भ्रान्त्वालब्धशमाशयः / लोकदुः खेनातिदुः खी पुनर्वैकुण्ठमागमत्
ລາວໄດ້ພາກພຽນເດີນທາງຜ່ານ ປາຕາລາ (Pātāla) ໂລກມະນຸດ ແລະ ສະຫວັນ ແຕ່ບໍ່ພົບທີ່ພັກໃຈອັນສະຫງົບ. ຖືກທຸກຂ໌ຂອງໂລກທັງປວງກົດທັບ ຈຶ່ງກັບໄປ ໄວກຸນຖະ (Vaikuṇṭha) ອີກຄັ້ງ.
Verse 11
न रजो न तमश्चैव सत्त्वं ताभ्यां च मिश्रितम् / यत्र प्रवर्तते नैव सत्त्वमेव प्रवर्तते
ທີ່ນັ້ນ ບໍ່ມີ ຣາຈັສ (rajas) ແລະ ຕະມັສ (tamas) ເຄື່ອນໄຫວ; ແມ່ນແຕ່ ສັດຕະວະ (sattva) ກໍບໍ່ປົນກັບສອງນັ້ນ. ທີ່ນັ້ນ ບໍ່ມີສິ່ງອື່ນໃດເຮັດວຽກຢ່າງແທ້; ມີແຕ່ ສັດຕະວະ ເທົ່ານັ້ນທີ່ຄອງຢູ່.
Verse 12
न यत्र माया नाशश्च न चै रागादयो मलाः / श्यामावदाताः सुरुचः शतपत्रविलोचनाः
ທີ່ນັ້ນ ບໍ່ມີ ມາຍາ (māyā) ບໍ່ມີຄວາມພິນາດ ແລະບໍ່ມີມົນທິນເຊັ່ນ ຄວາມຕິດພັນ (rāga) ແລະອື່ນໆ. ທີ່ນັ້ນມີຜູ້ສະຫວ່າງໄສ ດຳແລະຂາວງາມກົງ ມີປະກາຍສົດໃສ ແລະດວງຕາດັ່ງກີບດອກບົວ.
Verse 13
सुरासुरार्चिता यत्र गणा विष्णोः सुपेशसः / पिशङ्गवस्त्राभारणा मणियुङ्निष्कभूषिताः
ທີ່ນັ້ນ ມີຫມູ່ຄະນະບໍລິວານຂອງພຣະວິສະນຸ (Viṣṇu) ຜູ້ຮູບງາມສົມບູນ ທີ່ທັງເທວະ ແລະ ອະສຸຣະ ກໍບູຊານົບນ້ອມ. ພວກເຂົານຸ່ງຜ້າສີທອງອ່ອນ ປະດັບອາພອນ ແລະຕົກແຕ່ງດ້ວຍສາຍຄໍມະນີ ແລະຈີ້ທອງຫ້ອຍງາມ.
Verse 14
चतुर्भुजाः कुण्डलिनो मौलिनो मालिनस्तथा / भ्राजिष्णुभिर्विमानानां पङ्किभिर्ये महात्मनाम्
ທີ່ນັ້ນ ມີມະຫາອາດມາ ຜູ້ມີແຂນສີ່ ປະດັບຕຸ້ມຫູ ສວມມົງກຸດ ແລະຄໍມາລາ. ພວກເຂົາເຄື່ອນໄຫວເປັນແຖວອັນສະຫວ່າງໄສ ມີຂະບວນວິມານທິບອັນຮຸ່ງເຮືອງຕິດຕາມ.
Verse 15
द्योतन्ते द्योतमानानां प्रमदानां च पङ्क्तिभिः / श्रीर्यत्र नानाविभवैर्हरेः पादौ मुदार्चति
ທີ່ນັ້ນ ແຖວນາງສາວຜູ້ສະຫວ່າງໄສ ສ່ອງປະກາຍຢ່າງຮຸ່ງເຮືອງ; ແລະ ພຣະສຣີ (ລັກສະມີ) ຜູ້ມີສົມບັດອັນວິເສດຫຼາຍປະການ ບູຊາພຣະບາດຂອງ ຮະຣິ (ວິສນຸ) ດ້ວຍຄວາມປິຕິຍິນດີ।
Verse 16
हरिं गायति दोलास्थं गीयमानालिभिः स्वयम् / ददर्श श्रीहरिं तत्र श्रीपतिं सात्वतां पतिम्
ເມື່ອລາວຂັບຮ້ອງສັນລະເສີນ ຮະຣິ—ຜູ້ປະທັບຢູ່ເທິງຊິງ ແລະ ຝູງເຜິ້ງກໍເຫມືອນຮ້ອງຮ່ວມດ້ວຍ—ລາວໄດ້ເຫັນພຣະສຣີຮະຣິຢູ່ທີ່ນັ້ນ: ພຣະອົງເປັນຈອມເຈົ້າແຫ່ງສຣີ (ລັກສະມີ) ແລະ ເປັນຈອມເຈົ້າແຫ່ງສາດວະຕະ (ຜູ້ພັກດີ)។
Verse 17
जगत्पतिं यज्ञपतिं पार्षदैः परिषेवितम् / सुनन्दनन्दप्रबलार्हणमुख्यैर्निरन्तरम्
ພຣະເຈົ້າແຫ່ງສາກົນ—ຈອມເຈົ້າແຫ່ງຍັດຍະ (ພິທີບູຊາ)—ມີບໍລິວານລ້ອມຮັບໃຊ້ຢູ່ເປັນນິດ; ແລະ ຖືກປະຄົມບໍລິການຢ່າງບໍ່ຂາດສາຍ ໂດຍຜູ້ຮັບໃຊ້ຊັ້ນເລີດ ເຊັ່ນ ສຸນັນດະ, ນັນດະ, ປຣະບະລະ, ອະຣະຫະນະ ແລະ ອື່ນໆ।
Verse 18
भृत्यप्रसादसुमुखमायतारुणलोचनम् / किरीटिनं कुण्डलिनं श्रिया वक्षसि लक्षितम्
ພຣະພັກຂອງພຣະອົງອ່ອນໂຍນ ແລະ ເປັນມິດ ປະທານພຣະກະລຸນາແກ່ຜູ້ຮັບໃຊ້; ພຣະເນດວັຍໜຸ່ມຍາວ ແລະ ສະຫວ່າງໄສ. ພຣະອົງສວມມົກຸດ ແລະ ຕຸ້ມຫູ; ທີ່ອົງອົກມີເຄື່ອງໝາຍແຫ່ງ ສຣີ (ລັກສະມີ) ເປັນນິມິດແຫ່ງສະຫງ່າລາສີທິບ.
Verse 19
पीतांशुकं चतुर्बाहुं प्रसन्नहसिताननम् / अभ्यर्हणासनासीनं ताभिः शक्तिभिरावृतम्
ພຣະອົງນຸ່ງຜ້າສີເຫຼືອງ ມີສີ່ພຣະຫັດ; ພຣະພັກສະຫງົບຜ່ອງໃສ ສ່ອງດ້ວຍຮອຍຍິ້ມອ່ອນໂຍນ. ພຣະອົງປະທັບເທິງອາສນະອັນຄວນແກ່ການບູຊາ ແລະ ຖືກຫ້ອມລ້ອມໂດຍພຣະຊັກຕິ (ພະລັງທິບ) ເຫຼົ່ານັ້ນ।
Verse 20
प्रधानपुरुषाभ्यां च महता चाहमा तथा / एकादशोन्द्रियैश्चैव पञ्चभूतैस्तथैव च
ຈາກ ປຣະທານ (ທໍາມະຊາດດັ້ງເດີມ) ແລະ ປຸຣຸສະ (ຈິດຮູ້) ພ້ອມທັງຈາກ ມະຫັດ (ປັນຍາແຫ່ງຈັກກະວານ) ແລະ ອະຫັງກາຣ (ຄວາມຮູ້ສຶກ “ຂ້ອຍ”) ອີກທັງ ອິນທຣິຍະ 11 ແລະ ມະຫາພູດ 5—ສັດມີກາຍຈຶ່ງຖືກປະກອບຂຶ້ນ।
Verse 21
स्वरूपेरममाणं तमीश्वरं विनतासुतः / तद्दर्शनाह्लादयुतस्वान्तो हृष्यत्तनूरुहः
ບຸດຂອງ ວິນະຕາ (ກະຣຸດ) ໄດ້ເຫັນພຣະເຈົ້າ ຜູ້ປິຕິຢູ່ໃນພຣະສະພາບທິບຂອງພຣະອົງ; ເມື່ອໄດ້ເຫັນນັ້ນ ໃຈກໍປິຕິຊື່ນບານ ແລະຂົນກາຍລຸກຊັນຂຶ້ນ।
Verse 22
लोचनाभ्यामश्रु मुञ्चन्प्रेममग्नो ननाम ह / नमागतं नतं स्वीय वाहनं विष्णुरब्रवीत् / भूमिः का लङ्घिता पक्षिंस्त्वयेयन्तमनेहसम्
ດ້ວຍຄວາມຮັກອັນທ່ວມທົ້ນ ນ້ໍາຕາໄຫຼຈາກຕາທັງສອງ ລາວກໍກົ້ມກາບລົງ. ເມື່ອພຣະວິສນຸເຫັນພາຫະນະຂອງພຣະອົງມາຮອດ ແລະກົ້ມນົບ ພຣະອົງຈຶ່ງຕັດວ່າ: “ໂອ ນົກເອີຍ, ເຈົ້າໄດ້ຂ້າມຜ່ານແຜ່ນດິນໃດບ້າງ ມາຢ່າງໄວ ໂດຍບໍ່ເມື່ອຍ?”
Verse 23
गरुड उवाच / तव प्रसादाद्वैकुण्ठ त्रैलोक्यं सचराचरम्
ກະຣຸດກ່າວວ່າ: ໂດຍພຣະກະຣຸນາຂອງພຣະອົງ ໂອ ໄວກຸນຖະ, ສາມໂລກທັງປວງ—ທັງທີ່ເຄື່ອນໄຫວ ແລະບໍ່ເຄື່ອນໄຫວ—ຈຶ່ງດໍາລົງ ແລະຖືກຄ້ຳຈຸນໄວ້।
Verse 24
मया विलोकितं सर्वं जगत्स्थावरजङ्गमम् / भूर्लोकात्सत्यपर्यन्तं पुरं याम्यं विना प्रभो
ໂອ ພຣະອົງ, ຂ້ອຍໄດ້ເຫັນຈັກກະວານທັງປວງ—ທັງທີ່ຢືນຢູ່ ແລະທີ່ເຄື່ອນໄຫວ—ຈາກ ພູຣໂລກ ເຖິງ ສັດຍະໂລກ; ແຕ່ເມືອງຂອງ ຍະມະ ເທົ່ານັ້ນ ຂ້ອຍບໍ່ໄດ້ເຫັນ, ພຣະເຈົ້າເອີຍ।
Verse 25
भूर्लोकः सर्वलोकानां प्रचुरः सर्वजन्तुषु / मानुष्यं सर्वभूतानां भुक्तिमुक्त्यालयं शुभम्
ໃນບັນດາໂລກທັງປວງ ພູຣໂລກ (ໂລກມະນຸດ) ມີສັດມີຊີວິດຫຼາຍທີ່ສຸດ. ການເກີດເປັນມະນຸດ ແມ່ນທີ່ພັກອັນມົງຄຸນ ທີ່ບັນລຸໄດ້ທັງຄວາມສຸກອັນຊອບທໍາ ແລະ ມົກສະ.
Verse 26
अतः सुकृतिनां लोको न भूतो न भविष्यति
ດັ່ງນັ້ນ ໂລກທີ່ຜູ້ມີບຸນກຸສົນໄດ້ບັນລຸ ແມ່ນຫາສິ່ງໃດທຽບບໍ່ໄດ້—ອະດີດບໍ່ເຄີຍມີ ແລະ ອະນາຄົດກໍບໍ່ຈະມີອີກ.
Verse 27
गायन्ति देवाः किल गीतकानि धन्यास्तु ये भारतभूमिभागे / स्वर्गापवर्गस्य फलार्जनाय भवन्ति भूयः पुरुषाः सुरत्वात्
ເຂົາກ່າວວ່າ ເທວະດາທັງຫຼາຍຮ້ອງເພງສັນລະເສີນວ່າ: “ຜູ້ໃດໄດ້ເກີດເປັນມະນຸດໃນດິນແດນພາຣະຕະ ນັ້ນຊ່າງເປັນຜູ້ມີວາສະນາ. ເພື່ອສະສົມຜົນແຫ່ງສະຫວັນ ແລະ ແມ່ນກະທັ້ງມົກສະ, ພວກເຂົາຈຶ່ງກັບມາເກີດເປັນມະນຸດອີກ ຫຼັງຈາກຫຼຸດຈາກພາວະເທວະ”
Verse 28
प्रेतः कौक्षिप्यते कस्मात्पञ्चरत्नं मुखे कथम् / अधस्ताच्चालिता दर्भाः पादौ याम्यां व्यवस्थितौ
ກະຣຸດາຖາມວ່າ: “ເປັນຫຍັງຈຶ່ງວາງພຣະເຕະ (ຜູ້ຕາຍ) ໄວ້ເທິງແຄຣ່? ເປັນຫຍັງຈຶ່ງໃສ່ຂອງມີຄ່າຫ້າປະການໃນປາກ? ເປັນຫຍັງຈຶ່ງຈັດໃບຫຍ້າດັບພະ (darbha) ໄວ້ຂ້າງລຸ່ມແລະເຄື່ອນມັນ? ແລະເປັນຫຍັງຈຶ່ງຈັດເທົ້າໃຫ້ຫັນໄປທາງທິດໃຕ້ ອັນເປັນທິດຂອງພຣະຍະມະ?”
Verse 29
किमर्थं पुत्रपौत्राश्च तस्य तिष्ठन्ति चाग्रतः / किमर्थं दीयते दानं गोदानमपि केशव
ເພາະຫຍັງລູກຊາຍແລະຫຼານຊາຍຂອງເຂົາຈຶ່ງຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າເຂົາ? ເພາະຫຍັງຈຶ່ງໃຫ້ທານ—ໂດຍສະເພາະການໃຫ້ທານໂຄ (go-dāna)—ໂອ ເກສະວະ?
Verse 30
बन्धुमित्राण्यमित्राश्च क्षमापयन्ति तत्कथम् / तिलालोहं हिरण्यं च कर्पासं लवणं तथा
ຈະເຮັດໃຫ້ຍາດພີ່ນ້ອງ ແລະມິດສະຫາຍ ແມ່ນກະທັ້ງສັດຕູ ຍອມອະໄພໄດ້ແນວໃດ? ໂດຍການຖວາຍງາ, ເຫຼັກ, ຄຳ, ຝ້າຍ ແລະເກືອ ເປັນທານບູຊາ.
Verse 31
सप्तधान्यं क्षितिर्गावो दीयन्ते केनहेतुना / कथं हि म्रियते जन्तुर्मृतो वै कुत्र गच्छति
ເປັນເຫດໃດຈຶ່ງຖວາຍທານເຂົ້າພືດ 7 ຊະນິດ, ດິນ ແລະງົວ? ແລ້ວສັດມີຊີວິດຕາຍແນວໃດ, ແລະຕາຍແລ້ວແທ້ໆໄປໃສ?
Verse 32
अतिवाहशरीरं च कथं हि श्रयते तदा / शवं स्कन्धे वहेत्पुत्रो अग्निदाता च पौत्रकः
ແລ້ວໃນເວລານັ້ນ ກາຍອະຕິວາຫະ (ກາຍລະອຽດຜູ້ນຳພາ) ອາໄສພຶ່ງພາແນວໃດ? ລູກຊາຍແບກສົບໄວ້ເທິງບ່າ ແລະຫຼານຊາຍເປັນຜູ້ຖວາຍໄຟປະກອບພິທີສົບ.
Verse 33
आज्येनाभ्यञ्जनं कस्मात्कुत एकाहुतिक्रिया / वसुन्धरा किमर्थं च कुतः स्त्रीशब्दकीर्तनम्
ເປັນເຫດໃດຈຶ່ງທາກາຍດ້ວຍນ້ຳມັນເນີຍ (ghee)? ເປັນເຫດໃດຈຶ່ງປະກອບພິທີຖວາຍອາຮຸຕິພຽງໜຶ່ງຄັ້ງ? ເພື່ອຫຍັງຈຶ່ງເອີ້ນແຜ່ນດິນວ່າ “ວະສຸນທະຣາ”? ແລະເປັນເຫດໃດຈຶ່ງຂັບຂານຄຳວ່າ “ສະຕຣີ” (ຍິງ)?
Verse 34
यमसूक्तं किमर्थं च उदीच्या दिशमाहरेत् / पानीयमेकवस्त्रेण सूर्यबिम्बनिरीक्षणम्
ເພື່ອຫຍັງຈຶ່ງສວດບົດສັນລະເສີນພຣະຍະມະ (ຍະມະສູກຕະ)? ແລະເປັນເຫດໃດຈຶ່ງປະກອບພິທີໂດຍຫັນໜ້າໄປທາງເໜືອ ຫຼືນຳໃຈໄປທາງເໜືອ? ເປັນເຫດໃດຈຶ່ງກຳນົດການຖວາຍນ້ຳ, ການນຸ່ງຜ້າຜືນດຽວ, ແລະການເບິ່ງດວງຕາເວັນເປັນວົງ?
Verse 35
यवसर्षपदूर्वास्तु पाषाणे निम्बपत्रकम् / वस्त्रं नरश्च नारी च विदध्यादधरोत्तरम्
ເທິງຫີນ ຄວນວາງເຂົ້າບາເລີ, ເມັດມັດສະຕາດ ແລະ ຫຍ້າດູຣວາອັນສັກສິດ ພ້ອມໃບນີມ; ແລ້ວຈັດວາງເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມ ໃຫ້ຂອງຊາຍແລະຂອງຍິງຕາມລຳດັບ ຄື ລຸ່ມກ່ອນ ແລ້ວເທິງຕາມ.
Verse 36
अन्नाद्यं गृहमागत्य न भोक्तव्यं जनैः सह / नवकांश्चैव पिण्डांश्च किमर्थं ददते सुताः
ເມື່ອນຳອາຫານເຂົ້າບ້ານແລ້ວ ບໍ່ຄວນກິນຮ່ວມກັບຄົນອື່ນ. ແທ້ໆແລ້ວ ລູກຊາຍທັງຫຼາຍໃຫ້ສ່ວນທັງເກົ້າ ແລະ ກ້ອນປິນດາ ແກ່ຜູ້ລ່ວງລັບ ເພື່ອຫຍັງ?
Verse 37
किमर्थं चत्वरे दुग्धं यात्रे पक्वे च मृन्मये / काष्ठत्रयं गणाबद्धं कृत्वा रात्रौ चतुष्पथे
ເພື່ອຫຍັງຈຶ່ງຖວາຍນົມຢູ່ທາງແຍກ? ແລະເພື່ອຫຍັງຈຶ່ງປຸງອາຫານສຳລັບການເດີນທາງໃນໝໍ້ດິນ? ອີກທັງ ໃນຍາມຄ່ຳຄືນ ທີ່ທາງສີ່ແຍກ ເພື່ອຫຍັງຈຶ່ງມັດໄມ້ສາມທ່ອນເປັນຊຸດ ແລ້ວຕັ້ງໄວ້?
Verse 38
निशायां दीयते दीपो यावदब्दं दिनेदिन / दाहोदकं किमर्थं च किमर्थं च जनैः सह
ໃນຍາມຄ່ຳຄືນ ມີການຖວາຍປະທີບທຸກມື້ ຕະຫຼອດໜຶ່ງປີ. ແລ້ວການຖວາຍນ້ຳຫຼັງການເຜົາສົບ (ດາໂຫດະກະ) ເຮັດໄປເພື່ອຫຍັງ, ແລະເພື່ອຫຍັງຈຶ່ງເຮັດຮ່ວມກັບຜູ້ຄົນທີ່ມາຊຸມນຸມ?
Verse 39
भगवन्नाति वाहश्च नव पिण्डाः प्रदापयेत् / कथं देयं पितृभ्यश्च वाहस्यावाहनं कथम्
ກະຣຸດາກ່າວວ່າ: «ໂອ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຜູ້ປະເສີດ! ຄວນຖວາຍປິນດາເກົ້າກ້ອນ ແລະຈັດເຕັມເລື່ອງພາຫະນະດ້ວຍ. ຈະຖວາຍແກ່ພິຕຣະ (Pitṛs) ແນວໃດ, ແລະຈະເຊີນພາຫະນະສຳລັບຜູ້ລ່ວງລັບແນວໃດ?»
Verse 40
इदञ्चेत्क्रियते देव कस्मात्पिण्डं प्रदापयेत् / किं तत्प्रदीयते तस्य पिण्डदानाद्यनन्तरम्
ຖ້າພິທີນີ້ຈະຕ້ອງເຮັດ ໂອ ພຣະເຈົ້າ, ເປັນຫຍັງຈຶ່ງຕ້ອງຖວາຍປິນດາ (ກ້ອນເຂົ້າພິທີສົບ)? ແລະທັນທີຫຼັງການຖວາຍປິນດາ ແລະພິທີອື່ນໆ ນັ້ນ ສິ່ງໃດຖືກປະທານແກ່ຜູ້ລ່ວງລັບ?
Verse 41
अस्थिसञ्चयनं चैव घटस्फोटं तथैव च / द्वितीये ऽह्नि कुतः स्नानं चतुर्थे साग्निके द्विजे
ການເກັບກະດູກ ແລະການແຕກຫມໍ້ນ້ຳ (ກະຖາ) ກໍຖືກກຳນົດໄວ້. ແຕ່ເປັນຫຍັງຈຶ່ງມີການອາບນ້ຳໃນມື້ທີສອງ, ແລະເປັນຫຍັງຈຶ່ງມີພິທີໄຟສັກສິດໃນມື້ທີສີ່ ສຳລັບດວິຈະຜູ້ໄດ້ເຜົາສົບແລ້ວ?
Verse 42
दशमे किं मलस्नानं कार्यं सर्वजनैः सह / कस्मात्तैलोद्वर्तनं च स्कन्धवाहगृहं नयेत्
ໃນມື້ທີສິບ ເປັນຫຍັງທຸກຄົນຈຶ່ງຕ້ອງອາບນ້ຳຊຳລະຫຼັງຄວາມບໍ່ບໍລິສຸດຮ່ວມກັນ. ແລະເປັນຫຍັງຈຶ່ງທານ້ຳມັນຖູຕົວ ແລະຫາບຮ່າງໄວ້ເທິງບ່າ ພາໄປຫາເຮືອນ?
Verse 43
तैलोद्वर्तनकं चापि दधुः स्थूलजलाशये / दशमे ऽहनि यत्पिण्डं तद्दद्या दामिषेण तु
ເຂົາເຈົ້າຍັງເຮັດການທານ້ຳມັນຖູຕົວ ແລະນຳດາທິ (ນົມສົ້ມ) ໄປວາງໃນອ່າງນ້ຳກວ້າງ. ແລະປິນດາທີ່ຈະຖວາຍໃນມື້ທີສິບ ຄວນຖວາຍພ້ອມກັບເນື້ອສັດເປັນເຄື່ອງປະກອບ.
Verse 44
पिणाञ्चैकादशे कस्माद्वृषोत्सर्गादिपूर्वकम् / भाजनोपानहौ च्छत्रं वासांसि त्वङ्गुलीयकम्
ໃນມື້ທີສິບເອັດ ເປັນຫຍັງຈຶ່ງຖວາຍປິນດາ ພ້ອມກັບພິທີນຳໜ້າເຊັ່ນ ການປ່ອຍງົວຜູ້ເປັນທານ (vṛṣotsarga) ແລະອື່ນໆ. ຍັງກຳນົດໃຫ້ຖວາຍທານເປັນພາຊະນະ, ເກີບ, ຮົ່ມ, ເສື້ອຜ້າ ແລະແຫວນອີກດ້ວຍ.
Verse 45
त्रयोदशे ऽह्नि देयं स्यात्पददानं किमर्थकम् / श्राद्धानि षोडशैतानि अब्दं यावत्कुतो घटः
ໃນວັນທີ 13 ຄວນຖວາຍທານທີ່ເອີ້ນວ່າ «ປະດະດານ» (ທານແຫ່ງຕີນ) — ມີເປົ້າໝາຍອັນໃດ? ແລະຖ້າພິທີ śrāddha ທັງ 16 ນີ້ຕ້ອງເຮັດຈົນຄົບໜຶ່ງປີ ແລ້ວນ້ຳໃນໝໍ້ສຳລັບພິທີຈະໄດ້ມາຈາກໃສ?
Verse 46
अन्नाद्येनोदकेनैव षष्ट्याधिकशतत्रयम् / दिनेदिने च दातव्यं घटान्नं प्रेततृप्तये
ດ້ວຍອາຫານ ແລະ ນ້ຳເທົ່ານັ້ນ ຕ້ອງຖວາຍທານຈຳນວນ 360 ຄັ້ງ; ທຸກມື້ຄວນຖວາຍເຂົ້າສຸກໜຶ່ງໝໍ້ ເພື່ອໃຫ້ປຣີຕະ (ວິນຍານຜູ້ລ່ວງລັບ) ອິ່ມໃຈ.
Verse 47
प्राप्ते काले वै म्रियते अनित्या मानवाः प्रभो
ເມື່ອເວລາທີ່ກຳນົດໄວ້ມາຮອດ ມະນຸດຍ່ອມຕ້ອງຕາຍແນ່ນອນ; ໂອ້ ພຣະເຈົ້າ, ສັດມະນຸດເປັນອະນິດຈັງ.
Verse 48
छिद्रं तु नैव पश्यामि कुतो जीवः स निर्गतः / कुतो गच्छन्ति भूतानि पृथिव्यापो मनस्तथा / तेजो वदस्व मे नाथ वायुराकाशमेव च
«ຂ້ອຍບໍ່ເຫັນຮູຮ່ອງໃດເລີຍ—ແລ້ວ jīva (ວິນຍານປະຈຳຕົວ) ນັ້ນອອກໄປຈາກໃສ? ແລະອົງປະກອບທັງຫຼາຍໄປໃສ: ດິນ ແລະ ນ້ຳ, ພ້ອມທັງໃຈ? ໂອ້ ພຣະນາຖ, ຂໍຈົ່ງບອກຂ້ອຍເຖິງໄຟ, ລົມ, ແລະ ອາກາດດ້ວຍ»।
Verse 49
कुतः कर्मेन्द्रियाणीह पञ्चबुद्धीन्द्रियाणि च / वायवश्चैव पञ्चैते कथं गच्छन्ति चात्ययम्
ອະໄວຍະແຫ່ງການກະທຳ (karmendriya) ເກີດມາຈາກໃສໃນນີ້, ແລະອະໄວຍະແຫ່ງການຮັບຮູ້ທັງ 5 (buddhīndriya) ດ້ວຍ? ແລະລົມຊີວິດທັງ 5 ເຫຼົ່ານີ້—ໃນຍາມຕາຍ ພວກມັນຈາກໄປແນວໃດ?
Verse 50
लोभमोहादयः पञ्च शरीरे चैव तस्कराः / तृष्णा कामो ह्यहङ्कारः कुतो यान्ति जनार्दना
ໂລບ ແລະ ໂມຫະ ເປັນຕົ້ນ—ທັງຫ້ານີ້ ແທ້ຈິງແມ່ນໂຈນຢູ່ໃນກາຍ. ພ້ອມດ້ວຍ ຕັນຫາ, ກາມ, ອະຫັງກາຣ—ໂອ ຈະນາຣະດະນະ—ພວກມັນຈະໄປໃສໄດ້ ນອກຈາກຢູ່ກັບຜູ້ມີກາຍ?
Verse 51
पुण्यं वाप्यथवापुण्यं यत्किञ्चित्सुकृतं तथा / नष्टे देहे कुतो यान्ति दानानि विविधानि च
ບຸນ ຫຼື ບາບ—ກຸສົນກຳໃດໆທີ່ເຄີຍເຮັດ—ແລະ ທານຫຼາຍປະເພດດ້ວຍ: ເມື່ອກາຍຖືກທຳລາຍແລ້ວ ພວກມັນຈະໄປໃສ?
Verse 52
सपिण्डनं किमर्थं च पूर्णे संवत्सरे ऽपि वा / प्रेतस्य मेलनं केषां किंविधं तत्र कारयेत्
ພິທີສະປິນດະນະ (sapiṇḍana) ເຮັດເພື່ອຫຍັງ? ຈຳເປັນຕ້ອງເຮັດແມ່ນແຕ່ຫຼັງຄົບໜຶ່ງປີບໍ? ປຣີຕະ (preta) ຜູ້ລ່ວງລັບນັ້ນ ຈະໃຫ້ຮ່ວມພິທີກັບໃຜ ແລະ ຄວນກະທຳການຮ່ວມນັ້ນແນວໃດ?
Verse 53
मूर्छनात्पननाद्वापि विपत्तिर्यदि जायते / ये दग्धा ये त्वदग्धाश्च पतिता ये नरा भुवि
ຖ້າເນື່ອງຈາກການຫມົດສະຕິ ຫຼື ການຮ້ອງໄຫ້ອື້ອອຶງ ເກີດວິບັດຂຶ້ນ—ແລ້ວບັນດາຊາຍໃນໂລກ: ຜູ້ຖືກເຜົາສົບ, ຜູ້ບໍ່ຖືກເຜົາສົບ, ແລະຜູ້ຕົກຕ່ຳ—ລ້ວນຖືກພົວພັນກັບສະພາບນັ້ນ.
Verse 54
यानि चान्यानि भूतानि तेषामन्ते भवेच्च किम् / पापिनो ये दुराचारा ये चान्ये गतबुद्धयः
ແລ້ວບັນດາສັດອື່ນໆ ໃນທ້າຍສຸດຈະເປັນແນວໃດ? ຜົນສຸດທ້າຍຂອງຄົນບາບ—ຜູ້ປະພຶດຊົ່ວ—ແລະຜູ້ອື່ນທີ່ປັນຍາຕົກຕ່ຳ ຈະເປັນຫຍັງ?
Verse 55
आत्मघाती ब्रह्महा च स्तेयी विश्वासघातकः / कपिलायाः पिबेच्छूद्रो यः पठेदिदमक्षरम्
ຜູ້ຂ້າຕົນເອງ, ຜູ້ຂ້າພຣາຫມະນະ, ຂໂຈນ, ແລະຜູ້ຫັກຫຼັງຄວາມໄວ້ວາງໃຈ—ແມ່ນແຕ່ຊູດຣະຜູ້ດື່ມນົມງົວສີຄາປິລາ—ຜູ້ໃດສະດຸດສະດອງອັກສອນສັກສິດນີ້ ຖືກກ່າວວ່າມີທາງພົ້ນຈາກບາບເຫຼົ່ານັ້ນ.
Verse 56
धारयेद्ब्रह्मसूत्रं वा का गतिस्तस्य माधव / शूद्रस्य ब्राह्मणी भार्या संगृहीता यदा भवेत्
«ແມ່ນແຕ່ຈະສວມສາຍພຣະສູດບຣາຫມະນະກໍຕາມ, ໂອ ມາດະວະ, ຊູດຣະຜູ້ໜຶ່ງເມື່ອຮັກສານາງບຣາຫມະນີເປັນຄູ່/ເມຍ, ຊະຕາກຳຂອງເຂົາຈະເປັນແນວໃດ?»
Verse 57
भीतो ऽहं पापिनस्तस्मात्तन्मे वद जगत्प्रभो / अन्यच्च शृणु विश्वात्मन्मया कौतुकिना रयात्
ຂ້ອຍຢ້ານກົວຊະຕາກຳຂອງຜູ້ມີບາບ; ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງໂລກ, ຂໍຈົ່ງບອກຂ້ອຍເຖິງເລື່ອງນັ້ນ. ແລະຍັງມີອີກ, ໂອ ວິນຍານແຫ່ງສາກົນ, ຂໍຈົ່ງຟັງຄຳຖາມທີ່ຂ້ອຍຖາມດ້ວຍຄວາມຢາກຮູ້ຢ່າງຮວດເລັວ.
Verse 58
लोकांल्लोकयता लोके जगाहे विश्वमण्डलम् / तत्राजनि जनान्दृष्ट्वा दुः खेष्वेव निमज्जतः
ເມື່ອເດີນທາງໄປໃນໂລກ ແລະເບິ່ງເຫັນດິນແດນຫຼາຍພົບພາ, ເຂົາໄດ້ເຂົ້າສູ່ວົງມົນສາກົນ. ທີ່ນັ້ນ ເມື່ອເຫັນຜູ້ຄົນ, ເຂົາເຫັນພວກເຂົາຈົມລົງ—ຈົມລຶກ—ຢູ່ແຕ່ໃນຄວາມທຸກ.
Verse 59
स्वान्ते मे दुर्धरा पीडा तत्पीडातो गरीयसी / त्रिदिवे दितिजातेभ्यो भूमौ मृत्युरुगादिभिः
ໃນໃຈຂອງຂ້ອຍມີຄວາມເຈັບປວດທີ່ທົນບໍ່ໄດ້—ແລະຍັງມີສິ່ງທີ່ໜັກກວ່າຄວາມເຈັບນັ້ນອີກ: ໃນສະຫວັນ ມັນເກີດຈາກພວກໄດຕະຍະ ຜູ້ເກີດຈາກດິຕິ; ໃນໂລກ ມັນເກີດຈາກຄວາມຕາຍ, ໂລກໄພ, ແລະອື່ນໆ.
Verse 60
इष्टवस्तुवियो गैश्च पाताले मामकं भयम् / एवं न निर्भयं स्थानमन्यदीश भवत्पदात्
ເນື່ອງຈາກການພັດພາກຈາກສິ່ງທີ່ຮັກ ແລະຄວາມຫວາດຫວັນໃນປາຕາລາ (Pātāla) ຂ້າພະເຈົ້າຢ້ານກົວ. ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ພຣະເຈົ້າ, ບໍ່ມີທີ່ພຶ່ງອື່ນໃດທີ່ປອດໄພແທ້ ນອກຈາກພຣະບາດຂອງພຣະອົງ.
Verse 61
असत्यं स्वप्नमायावत्कालेन कवलीकृतम् / तत्रापि भारते वर्षे बहुदुः खस्य भागिनः
ທຸກສິ່ງນີ້ລ້ວນບໍ່ແທ້—ເຫມືອນຄວາມຝັນ ຫຼືມາຍາ—ຖືກກາລະ (ເວລາ) ກືນກິນໄປ. ແຕ່ໃນ Bhārata-varṣa ຜູ້ຄົນກໍກາຍເປັນຜູ້ຮ່ວມຮັບທຸກຂ໌ຫຼາຍຫຼາຍ.
Verse 62
जना दृष्टा मया रागद्वेषमोहादिविप्लुताः / केचिदन्धाः केकराक्षास्खलद्वाचस्तु पङ्गवः
ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນຜູ້ຄົນຖືກຖ້ວມທົ່ວໂດຍຕັນຫາ, ຄວາມຊັງ, ຄວາມຫຼົງ ແລະອື່ນໆ. ບາງຄົນຕາບອດ; ບາງຄົນຕາເຂ; ບາງຄົນເວົ້າຕິດຂັດ; ແລະບາງຄົນຂາເປ້.
Verse 63
खञ्जाः काणाश्च बधिरा मूकाः कुष्ठाश्च लोमशाः / नानारोगपरीताश्च खपुष्पाच्चाभिमानिनः
ພວກເຂົາກາຍເປັນຄົນຂາເປ້, ຕາຂ້າງດຽວ, ຫູໜວກ, ໃບ້, ເປັນໂລກຂີ້ທູດ (ເລື້ອນ), ແລະມີຂົນດົກເກີນ. ຖືກລ້ອມຮອບໂດຍໂລກນານາ—ແລະ (ບາງຄົນ) ກໍຫຼົງມານ ອວດອ້າງໃນຮູບລັກທີ່ຫວ່າງເປົ່າ ເຫມືອນ “ດອກໄມ້ໃນຟ້າ”.
Verse 64
तेषां दोषस्य वैचित्र्यं मृत्योर्गोचरतामपि / दृष्ट्वा प्रसुमनाः प्राप्तः को मृत्युश्चित्रता कथम्
ເມື່ອເຫັນຄວາມຫຼາກຫຼາຍຂອງຄວາມຜິດພາດຂອງພວກເຂົາ ແລະເຫັນອີກວ່າພວກເຂົາຕົກຢູ່ໃນຂອບເຂດຂອງຄວາມຕາຍ, ລາວກໍປະຫລາດໃຈພາຍໃນ ແລະຖາມວ່າ: “ຄວາມຕາຍແມ່ນໃຜ? ແລະເປັນເຫດໃດຄວາມຕາຍຈຶ່ງຫຼາກຫຼາຍເຊັ່ນນີ້?”
Verse 65
मृतिर्यस्य विधानेन मरणादप्यनन्तरम् / विधिनाब्दक्रिया यस्य न स दुर्गतिमाप्नुयात्
ຜູ້ໃດທີ່ຕາຍຕາມພິທີກຳນົດ ແລະທັນທີຫຼັງຈາກຕາຍ ໄດ້ປະຕິບັດ śrāddha ປະຈຳປີ ແລະພິທີທີ່ກ່ຽວຂ້ອງຕາມວິນັຍ ຜູ້ນັ້ນບໍ່ຕົກສູ່ຄະຕິຊົ່ວຮ້າຍ।
Verse 66
ऋषिभ्यस्तु मया पूर्वमिति सामान्यतः श्रुतम् / ज्ञानाय तद्द्विशेषस्य पृच्छामीदमिति प्रभो
«ກ່ອນນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຍິນແຕ່ໂດຍທົ່ວໄປວ່າ ‘ຈາກພວກຣິສີ’ ເທົ່ານັ້ນ. ແຕ່ເພື່ອຮູ້ລາຍລະອຽດພິເສດຂອງມັນ ໂອ້ພຣະອົງ ຂ້າພະເຈົ້າຂໍຖາມເລື່ອງນີ້»।
Verse 67
म्रियमाणस्य किं कृत्यं किं दानं वासवानुज / वाहमृत्योरन्तराले को विधिर्दहनस्य च
ໂອ ນ້ອງຊາຍຂອງວາສະວະ (ອິນທຣະ) ສຳລັບຜູ້ກຳລັງຈະຕາຍ ຄວນເຮັດຫຍັງ ແລະຄວນໃຫ້ທານ (dāna) ຫຍັງ? ແລະໃນຊ່ວງລະຫວ່າງຄວາມຕາຍກັບໄຟປະກອບພິທີສົບ ກົດວິທີທີ່ຖືກຕ້ອງສຳລັບພິທີເຜົາສົບແມ່ນຢ່າງໃດ?
Verse 68
सद्यो विलम्बतो वा किं देहमन्यं प्रपद्यते / संयमन्यां क्रम्यमाणमावर्षं का मृतिक्रिया
ຈະເກີດຂຶ້ນທັນທີ ຫຼືຊ້າອອກໄປ ວິນຍານຜູ້ຈາກໄປຈະໄດ້ຮັບຮ່າງກາຍໃໝ່ຫຼືບໍ່? ແລະໃນຂະນະທີ່ຖືກນຳໄປຕາມເສັ້ນທາງສູ່ສັມຍະມະນີ ຕະຫຼອດໜຶ່ງປີ ພິທີສົບໃດຈຶ່ງຈະເປັນປະໂຫຍດແທ້?
Verse 69
प्रायश्चित्तं दुर्मतेः किं पञ्चकादिमृतस्य च / प्रसादं कुरु मे मोहं छेत्तुमर्हस्यशेषतः
ສຳລັບຄົນຈິດໃຈຊົ່ວຮ້າຍ ມີການຊຳລະບາບ (prāyaścitta) ແນວໃດ? ແລະສຳລັບຜູ້ທີ່ຕາຍໃນຫ້າມື້ທຳອິດດ້ວຍ? ຂໍພຣະອົງໂປດເມດຕາ ແລະຕັດຄວາມຫຼົງຂອງຂ້າພະເຈົ້າໃຫ້ໝົດສິ້ນເຖິງທີ່ສຸດ।
Verse 70
सर्वमन्तेमया पृष्टं ब्रूहि लोकहिताय वै
ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຖາມທຸກຢ່າງໃນທ້າຍແລ້ວ; ຂໍໃຫ້ພຣະອົງກ່າວບັດນີ້ ເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ໂລກທັງປວງ।
Frequently Asked Questions
The southward orientation symbolically aligns the departed with Yama’s direction (dakṣiṇa-dik) and the prescribed route of post-mortem passage, while the bier functions as a ritually marked, transitional support for the body during the liminal interval before cremation and subsequent preta-oriented rites.
By describing embodiment as constituted from Pradhāna/Puruṣa through Mahat, Ahaṃkāra, the sense-faculties, and the mahābhūtas, the text frames death as a disaggregation and transfer problem: rites, gifts, and piṇḍa offerings are then questioned as dharmic instruments meant to aid the jīva’s transition through that subtle-physical interface (ativāha-śarīra and karmic continuity).