Adhyaya 7

Verse 1

नाम षष्ठो ऽध्यायः श्रीकृष्ण उवाच / पार्वत्यानन्तरोत्पन्न इन्द्रो वचनमब्रवीत् / इन्द्र उवाच / तव स्वरूपं हृदि संविजानन् समुत्सुकः स्यात्स्तवने यस्तु मूढः / अजानतः स्तवनं देवदेव तदेवाहुर्हेलनं चक्रपाणे

ພຣະສີກຣິດສະນະຕັດວ່າ: ຫຼັງຈາກເຫດການທີ່ເກີດຂຶ້ນກ່ຽວກັບພາຣະວະຕີ ອິນທຣາໄດ້ກ່າວຄໍານີ້. ອິນທຣາກ່າວວ່າ: «ຜູ້ໃດຮູ້ແຈ້ງຮູບພຣະອົງອັນແທ້ໃນໃຈ ຈະກະຕືລືລົ້ນຢາກສັນລະເສີນ; ແຕ່ຜູ້ຫຼົງຜິດສັນລະເສີນໂດຍບໍ່ຮູ້. ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງພຣະເຈົ້າທັງປວງ ການສັນລະເສີນທີ່ບໍ່ຮູ້ນັ້ນ ກໍເອີ້ນວ່າ ການຫຍັງຫຍາມ, ໂອ ຈັກຣະປານິ (ຜູ້ຖືຈັກຣະ)»។

Verse 2

तथापि तद्वै तव नाम पूर्वं भवेत्तदा पुण्यकरं भवेदिति / रुद्रादि कानां स्तवने नास्ति शक्तिस्तदा वक्तव्यं मम नास्तीति किं वा

ແມ່ນແຕ່ຢ່າງນັ້ນກໍຕາມ ຖ້າໄດ້ເອີ້ນພຣະນາມຂອງພຣະອົງກ່ອນ ນັ້ນຍ່ອມເປັນເຫດໃຫ້ເກີດບຸນ. ຖ້າບໍ່ມີກໍາລັງຈະສັນລະເສີນຣຸດຣະ ແລະເທວະອື່ນໆ ຄວນກ່າວຢ່າງໃດ—ຈະກ່າວວ່າ «ຂ້ອຍບໍ່ມີຄວາມສາມາດ» ຫຼືຢ່າງອື່ນ?

Verse 3

गुणांशतो दशभी रुद्रतो वै सदा न्यूनो मत्समः कामदेवः / ज्ञाने बले समता सर्वदास्ति तथाः कामः किं च दूतः सदैव

ໃນສ່ວນແຫ່ງຄຸນລັກສະນະ ກາມະເທວະຍ່ອມຕໍ່າກວ່າຣຸດຣະຢູ່ເສມອ ຮອດສິບເທົ່າ; ແຕ່ກໍຖືກກ່າວວ່າເທົ່າທຽມກັບຂ້າ. ໃນຄວາມຮູ້ແລະພະລັງ ມີຄວາມເທົ່າທຽມຢູ່ເສມອ; ດັ່ງນັ້ນ ກາມະຈຶ່ງເປັນທູດຢູ່ເສມອດ້ວຍ.

Verse 4

एवं स्तुत्वा देवदेवो हरिं च तूष्णीं स्थितः प्राञ्जलिर्नम्रभूर्धा / तदनन्तरजो ब्रह्मा अहङ्कारिक ऊचिवान्

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອໄດ້ສັນລະເສີນພຣະຫຣິ—ພຣະເຈົ້າແຫ່ງພຣະເຈົ້າທັງປວງ—ແລ້ວ ພຣະອົງຢືນຢູ່ຢ່າງສງົບ ພ້ອມພະນົມມື ແລະກົ້ມສີສະດ້ວຍຄວາມນອບນ້ອມ. ຕໍ່ມາ ພຣະພຣະຫມາ ຜູ້ເກີດຕາມຫຼັງ—ຫຼັກແຫ່ງອະຫັງກາຣະ (ອັດຕາຕົນ)—ໄດ້ກ່າວຂຶ້ນ.

Verse 5

अहङ्कारिक उवाच / नमस्ते गणपूर्णाय नमस्ते ज्ञानमूर्तये / नमो ऽज्ञानविदूराय ब्रह्मणेनं तमूर्तये

ອະຫັງກາຣິກາກ່າວວ່າ: «ນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ສົມບູນດ້ວຍຫມູ່ຄະນະທັງປວງ; ນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ເປັນຮູບແຫ່ງປັນຍາ. ຂໍນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ໄກຈາກອະວິຊາ; ຂໍນະມັດສະການແດ່ພຣະພຣະຫມັນ—ຮູບແຫ່ງຄວາມເຄົາລົບບູຊາ»។

Verse 6

इन्द्रादहं दशगुणैः सर्वदा न्यून उक्तो न जनि त्वां सर्वदा ह्यप्रमेय / तथापि मां पाहि जगद्गुरो त्वं दत्त्वा दिव्यं ह्यायतनं च विष्णो

ເທົ່າກັບພຣະອິນທຣາ ຂ້າພະເຈົ້າຖືກກ່າວວ່າຕໍ່າກວ່າຢູ່ເສມອີກສິບເທົ່າ; ແລະຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ອາດຮູ້ພຣະອົງແທ້ໆ ເພາະພຣະອົງຫາຂອບເຂດບໍ່ໄດ້. ແຕ່ກໍຂໍພຣະອົງປົກປ້ອງຂ້າພະເຈົ້າ ໂອ ຄູຂອງໂລກ—ໂອ ພຣະວິດສະນຸ—ໂດຍປະທານທີ່ພັກອັນທິບພະໃຫ້.

Verse 7

आहङ्कारिक एवं तु स्तुत्वा तूष्णींबभूव ह / तदनन्तरजा स्तोतुं शची वचनमब्रवीत्

ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ມີອະຫັງການ ໄດ້ສັນລະເສີນແລ້ວກໍນິ່ງງຽບ. ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ນາງສະຈີ ໄດ້ເວົ້າຖ້ອຍຄໍາ ເພື່ອເລີ່ມການສັນລະເສີນຂອງນາງຕໍ່ໄປ.

Verse 8

शच्युवाच / संचिन्तयामि अनिशं तव पादपद्मं वज्राङ्कुशध्वजसरोरुहलाञ्छनाढ्यम् / वागीश्वरैरपि सदा मनसापि धर्तुं नो शक्यमीश तव पादरजः स्मरामि

ສະຈີກ່າວວ່າ: ຂ້າພະເຈົ້າພິຈາລະນາບໍ່ຂາດ ພຣະບາດດອກບົວຂອງພຣະອົງ ທີ່ປະດັບດ້ວຍເຄື່ອງໝາຍມົງຄຸນ: ວັດຊຣະ, ອັງກຸສ, ທົງຊັຍ, ແລະດອກບົວ. ແມ່ນແຕ່ເຈົ້າແຫ່ງວາຈາກໍບໍ່ອາດຖືພຣະບາດນັ້ນໃນໃຈໄດ້ຕະຫຼອດ; ໂອ ພຣະເຈົ້າ, ດັ່ງນັ້ນຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງລະລຶກເຖິງຝຸ່ນພຣະບາດຂອງພຣະອົງ.

Verse 9

आहङ्कारिकप्राणाच्च गुणैश्च दशभिः सदा / न्यूनभूतां च मां पाहि कृपालो भक्तवत्सल

ຈາກພະລັງຊີວິດທີ່ເກີດຈາກອະຫັງການ ແລະຈາກຄຸນທັງສິບທີ່ກະທົບຂ້າພະເຈົ້າຢູ່ເສມ—ຂໍພຣະອົງປົກປ້ອງຂ້າພະເຈົ້າ ຜູ້ຂາດຕໍ່າແລະຕົກຕໍ່ານີ້, ໂອ ຜູ້ເມດຕາ, ໂອ ຜູ້ຮັກຜູ້ພັກຕິພຣະອົງ.

Verse 10

एवं स्तुत्वा शची देवी तूष्णीं भगवती ह्यभूत् / तदनन्तरजा स्तोतुं रतिः समुपचक्रमे

ດັ່ງນັ້ນ ນາງສະຈີເທວີ ໄດ້ສັນລະເສີນແລ້ວກໍນິ່ງງຽບ. ຕໍ່ຈາກນັ້ນທັນທີ ນາງຣະຕິ ໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນບົດສັນລະເສີນຂອງນາງ.

Verse 11

रतिरुवाच / संचिन्तयामि नृहरेर्वदनारविन्दं भृत्यानुकंपितधिया हि गृहीतमूर्तिम् / यच्छ्रीनिकेतमजरुद्ररमादिकैश्च संलालितं कुटिलङ्कुन्तलवृन्दजुष्टम्

ຣະຕິ ກ່າວວ່າ: ຂ້າພະເຈົ້າພິຈາລະນາພຣະພັກດັ່ງດອກບົວຂອງ ນະຣະຫຣິ—ຜູ້ຊົງເມດຕາຕໍ່ຜູ້ຮັບໃຊ້ ແລະຊົງຮັບຮູບກາຍ. ພຣະອົງເປັນທີ່ສະຖິດຂອງ ສຣີ (ລັກສະມີ) ໄດ້ຮັບການຖະນອມຮັກຈາກ ພຣະພຣະຫມາ, ຣຸດຣະ, ຣາມາ (ລັກສະມີ) ແລະອື່ນໆ ແລະປະດັບດ້ວຍກຸ່ມຜົມລອນອ່ອນຊ້ອນງາມ.

Verse 12

एतादृशं तव मुखं नुवितुं न शक्तिः शच्या समापि भगवन्परिपाहि नित्यम् / कृत्वा स्तुतिं रतिरियं परमादरेण तूष्णीं स्थिता भगवतश्च समीप एव

ພຣະພັກອັນເຊັ່ນນັ້ນຂອງພຣະອົງ ບໍ່ອາດສັນລະເສີນໃຫ້ພໍໄດ້ ແມ່ນແຕ່ ສາຈີ (Śacī) ກໍຍັງບໍ່ສາມາດ. ໂອ້ ພຣະບະຄະວານ ຂໍພຣະອົງປົກປ້ອງເຮົາເປັນນິດ. ເມື່ອຖວາຍບົດສັນລະເສີນດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບສູງສຸດແລ້ວ ຣະຕິກໍຢືນນິ່ງ ຢູ່ໃກ້ພຣະຜູ້ເປັນສິຣິມົງຄົນນັ້ນ.

Verse 13

रत्यनन्तरजो दक्षः स्तोतुं समुपचक्रमे

ຕໍ່ມາ ທັກສະ ໄດ້ລຸກຂຶ້ນທັນທີຫຼັງຈາກການຮັກ ແລະເລີ່ມຕົ້ນຖວາຍບົດສັນລະເສີນ.

Verse 14

दक्ष उवाच / संचिन्तये भगवतश्चरणोदतीर्थं भक्त्या ह्यजेन परिषिक्तमजादिवन्द्यम् / यच्छौचनिः सृतमजप्रवरावतारं गङ्गाख्यतीर्थमभवत्सरितां वरिष्ठम्

ທັກສະ ກ່າວວ່າ: ດ້ວຍຄວາມພັກດີ ຂ້າພະເຈົ້າພິຈາລະນາທ່ານ້ຳສັກສິດທີ່ເກີດຈາກພຣະບາດຂອງພຣະບະຄະວານ—ອັນພຣະພຣະຫມາໄດ້ປະພອຍຊຳລະ ແລະເປັນທີ່ນົບນ້ອມແມ່ນແຕ່ໂດຍຜູ້ບໍ່ເກີດ (ອະຊະ) ແລະສັດປະຖົມ. ຈາກນັ້ນໄດ້ໄຫຼອອກຜູ້ຊຳລະບາບ ລົງມາຜ່ານການປະກົດອັນສູງສຸດ ແລະກາຍເປັນຕີຣຖະຊື່ “ຄັງຄາ” ເປັນສາຍນ້ຳທີ່ປະເສີດທີ່ສຸດໃນບັນດາແມ່ນ້ຳ.

Verse 15

रुद्रोपि तेनव विधृतेन जटाकलापपूतेन पादरजसा ह्यशिवः शिवोभूत् / एतादृशं ते चरणं करुणेश विष्णो स्तोतुं शक्तिर्मम नास्ति कृपावतार / रत्या समः श्रुतिगतो न गतोस्मि मोक्षमेतादृशं च परिपाहि निदानमूर्ते

ແມ່ນແຕ່ ຣຸດຣະ ກໍດ້ວຍການຮັບຖືຝຸ່ນອັນສັກສິດຈາກພຣະບາດຂອງພຣະອົງ—ທີ່ຖືກຊຳລະໂດຍກຸ່ມຜົມຈະຕາ—ກໍກາຍຈາກອັບມົງຄົນເປັນມົງຄົນ ແລະເປັນ “ຊິວະ” ຢ່າງແທ້ຈິງ. ພຣະບາດຂອງພຣະອົງເຊັ່ນນີ້ ໂອ້ ວິສນຸ ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງເມດຕາ ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ມີກຳລັງຈະສັນລະເສີນ; ໂອ້ ອະວະຕານແຫ່ງພຣະກະລຸນາ. ແມ່ນວ່າຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຍິນຄຳສອນແຫ່ງເວດ ແລະມີຄວາມສຸກສົມບູນດັ່ງຣະຕິ ແຕ່ຍັງບໍ່ບັນລຸໂມກສະ—ດັ່ງນັ້ນຂໍພຣະອົງປົກປ້ອງຂ້າພະເຈົ້າໃນສະພາບນີ້ ໂອ້ ຮູບອົງແຫ່ງເຫດປັດໃຫຍ່ດັ່ງເດີມ.

Verse 16

एवं स्तुत्वा स दक्षस्तु तूष्णी मेव बभूव ह / तदनन्तरजः स्तोतुं बृहस्पतिरुपाक्रमीत्

ເມື່ອສັນລະເສີນແລ້ວ ດັກສະກໍຢືນຢູ່ຢ່າງສງົບງຽບ. ຕໍ່ຈາກນັ້ນທັນທີ ພຣະບຣິຫັດສະປະຕິ ເລີ່ມສັນລະເສີນດ້ວຍບົດສະຕຸຕິ.

Verse 17

बृहस्पतिरुवाच / संचिन्तयामि सततं तव चाननाब्जं त्वं देहि दुष्टविषयेषु विरक्तिमीश

ພຣະບຣິຫັດສະປະຕິກ່າວວ່າ: ຂ້າພະເຈົ້າພິຈາລະນາຢູ່ເສມອກ່ຽວກັບພຣະພັກດັ່ງດອກບົວຂອງພຣະອົງ; ໂອ ພຣະເຈົ້າ, ຂໍພຣະອົງປະທານຄວາມເບື່ອໜ່າຍບໍ່ຍຶດຕິດຕໍ່ອາລົມອັນຊົ່ວຮ້າຍ.

Verse 18

एतेषु शक्तिर्यदि वै स जीवो कर्ता च भोक्ता च सदा च दाता / योषां च पुत्रसुहृदौ च पशूंश्च सर्वमेवं विनश्यति यतो हि तदाशु छिन्धि

ຖ້າພະລັງຂອງຊີວະຈິດຈະຢູ່ໃນສາຍພົວພັນເຫຼົ່ານີ້ແທ້ ແລະເຂົາຈະເປັນຜູ້ກະທຳ ຜູ້ເສບສຸກ ແລະຜູ້ໃຫ້ຢູ່ເສມອຜ່ານມັນ—ແຕ່ເມຍ ລູກ ມິດສະຫາຍ ແລະສັດລ້ຽງຢ່າງງົວ ທັງໝົດນີ້ກໍພິນາດໄປດັ່ງນີ້. ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງຕັດຄວາມຍຶດຕິດນັ້ນໃຫ້ໄວ.

Verse 19

संसारचक्रभ्रमणेनैव देव संसारदुः खमनुभूयेहागतोस्मि / शक्तिर्न चास्ति नवने मम देवदेव सत्या समं च सततं परिपाहि नित्यम्

ໂອ ພຣະເຈົ້າ, ໂດຍການຫມຸນວຽນໃນວົງລໍ້ແຫ່ງສັງສາຣາ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ປະສົບທຸກຂ໌ຂອງໂລກ ແລະມາທີ່ນີ້ເພື່ອຂໍພຶ່ງພາ. ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ມີກຳລັງຂອງຕົນເອງເພື່ອການພົ້ນທຸກ, ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງພຣະເຈົ້າທັງປວງ; ດັ່ງນັ້ນ ຂໍພຣະອົງຄຸ້ມຄອງຂ້າພະເຈົ້າຕະຫຼອດໄປ ຄຽງຄູ່ກັບສັດຈະ (satya) ຢ່າງບໍ່ຂາດສາຍ.

Verse 20

एवं श्रुत्वा च परमं तूष्णीमेव स्थितो मुनिः / तदनन्तरजस्तोतुं ह्यनिरुद्धोपचक्रमे

ເມື່ອໄດ້ຟັງຄຳສອນອັນສູງສຸດແລ້ວ ມຸນີກໍຢືນຢູ່ຢ່າງສງົບງຽບສິ້ນເຊີງ. ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ອະນິຣຸດທະ ເລີ່ມສັນລະເສີນດ້ວຍບົດສະຕຸຕິ.

Verse 21

अनिरुद्ध उवाच / एवं हरेस्तव कथां रसिकां विहाय स्त्रीणां भगे च वदने परिमुह्य नित्यम् / विष्ठान्त्रपूरितबिले रसिको हि नित्यं स्थायी च सूकरवदेव विमूढबुद्धिः

ອະນິຣຸດທະ ກ່າວວ່າ: ໂອ ພຣະຫະຣິ, ໂດຍການປະຖິ້ມການສົນທະນາທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍລົດຊາດກ່ຽວກັບພຣະອົງ, ບຸກຄົນຍັງຄົງຫຼົງໄຫຼຢູ່ຕະຫຼອດເວລາ - ມົວເມົາໃນກາມມະຣົມ. ແທ້ຈິງແລ້ວ, ລາວພໍໃຈໃນຮ່າງກາຍທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍສິ່ງເປິເປື້ອນ ແລະ ເໝືອນດັ່ງໝູ, ລາວຢຶດຕິດຢູ່ບ່ອນນັ້ນ ດ້ວຍສະຕິປັນຍາທີ່ມືດມົນ.

Verse 22

मज्जास्थिपित्तकफरफलादिपूर्णे चर्मान्त्रवेष्टितमुखे पतितं ह पीतम् / आस्वादने मम च पापगतेर्मुरारे मायाबलं तव विभो परमं निमित्तम्

ໂອ ພຣະມຸຣາຣິ, ຮ່າງກາຍນີ້ ເຕັມໄປດ້ວຍໄຂກະດູກ, ກະດູກ, ນ້ຳບີ ແລະຂີ້ກະເທີ່, ຫຸ້ມຫໍ່ດ້ວຍຜິວໜັງ ແລະລຳໄສ້, ເປັນສິ່ງທີ່ຕົກຕ່ຳຢ່າງແທ້ຈິງ; ແຕ່ມັນກໍຍັງຖືກຫຼົງໄຫຼ. ການທີ່ຂ້ານ້ອຍ ຜູ້ຊຶ່ງມຸ່ງໜ້າໄປສູ່ບາບກຳ ຍັງມີຄວາມສຸກກັບມັນ - ນີ້ແມ່ນຍ້ອນອຳນາດແຫ່ງມາຍາຂອງພຣະອົງ.

Verse 23

संसारचक्रे भ्रमतश्च नित्यं सुदुः खरूपे सुखलेशवर्जिते / मलं वमन्तं नवभिश्च द्वारैः शरीरमारुह्य सुमूढबुद्धिः

ດ້ວຍຈິດໃຈທີ່ຫຼົງໄຫຼຢ່າງສິ້ນເຊີງ, ສັດໂລກໄດ້ຍຶດເອົາຮ່າງກາຍທີ່ທ່ອງທ່ຽວໄປມາຢ່າງບໍ່ຢຸດຢັ້ງໃນວົງລໍ້ແຫ່ງສັງສານ - ຮູບແບບທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມທຸກທໍລະມານຢ່າງແສນສາຫັດ ແລະປາສະຈາກຄວາມສຸກທີ່ແທ້ຈິງ - ມັນຂັບຖ່າຍສິ່ງເປິເປື້ອນອອກມາຜ່ານທະວານທັງເກົ້າຢູ່ສະເໝີ.

Verse 24

नमामि नित्यं तव तत्कथामृतं विहायदेव श्रुतिमूलनाशनम् / कुटुंबपोषं च सदा च कुर्वन्दानाद्यकुर्वन्निवसन् गृहे च

ໂອ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ຂ້ານ້ອຍຂໍກາບໄຫວ້ຕໍ່ນ້ຳອະມະຣິດແຫ່ງພຣະທຳອັນສັກສິດຂອງພຣະອົງສະເໝີ - ໂດຍການປະຖິ້ມສິ່ງທີ່ທຳລາຍຮາກຖານຂອງການຮຽນຮູ້ພຣະເວດ. ເຖິງແມ່ນວ່າຈະດຳລົງຊີວິດຢູ່ເຮືອນ ແລະລ້ຽງຄອບຄົວຢູ່ສະເໝີ, ຄົນເຮົາກໍບໍ່ຄວນລະເລີຍການໃຫ້ທານ ແລະໜ້າທີ່ທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ.

Verse 25

दूरे च संसारमलं त्विदं कुरु देहि ह्यदो दिव्यकथामृतं सदा / एतादृशोहं तव सद्गुणौघं स्तोतुं समर्थो नास्मि शचीसमश्च

ຂໍຈົ່ງຂັບໄລ່ຄວາມບໍ່ບໍລິສຸດຂອງຊີວິດທາງໂລກນີ້ ໃຫ້ອອກຫ່າງໄກຈາກຂ້ານ້ອຍ ແລະປະທານນ້ຳອະມະຣິດແຫ່ງພຣະທຳອັນສັກສິດນີ້ໃຫ້ແກ່ຂ້ານ້ອຍສະເໝີ. ດ້ວຍສະພາບທີ່ຂ້ານ້ອຍເປັນຢູ່ນີ້, ຂ້ານ້ອຍບໍ່ສາມາດສັນລະເສີນຄຸນງາມຄວາມດີອັນລົ້ນເຫຼືອຂອງພຣະອົງໄດ້ - ແມ່ນແຕ່ຜູ້ທີ່ທຽບເທົ່າກັບພຣະນາງສະຈີ ກໍບໍ່ສາມາດເຮັດໄດ້.

Verse 26

एवं स्तुत्वानिरुद्धस्तु तूष्णीमास खगेश्वर / तदनन्तरजः स्तोत्रं मनः स्वायंभुवोब्रवीत्

ດັ່ງນັ້ນ ອະນິຣຸດທະ ໄດ້ສັນລະເສີນແລ້ວ ກໍຢຸດນິ່ງ ໂອ ຈອມແຫ່ງນົກ. ຕໍ່ຈາກນັ້ນທັນທີ ສະວາຍັມພູວະ (ພຣະພຣະຫມາ) ໄດ້ກ່າວບົດສັນລະເສີນທີ່ເກີດຈາກໃຈຂອງພຣະອົງ.

Verse 27

स्वायंभुव उवाच / स्तोतुं ह्यनुप्रविशतोपि न गर्भदुः खं तस्मादहं परमपूज्यपदं गतस्ते

ສະວາຍັມພູວະ ກ່າວວ່າ: ແມ່ນແຕ່ເວລາເຂົ້າສູ່ຄັນ ຂ້າພະເຈົ້າກໍບໍ່ໄດ້ປະສົບທຸກແຫ່ງການຕັ້ງຄັນ; ດັ່ງນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງໄດ້ບັນລຸສະຖານະອັນຄວນແກ່ການບູຊາສູງສຸດ ຕໍ່ພຣະອົງ.

Verse 28

मनोर्भार्या मानवी च यमः संयमिनीपतिः / दिशाभिमानी चन्द्रस्तु सूर्यश्चक्षुर्नियामकः / परस्परसमा ह्येते मुक्त्वा संसारमेव च

ເມຍຂອງມະນຸ ແມ່ນ ມານະວີ; ຍະມະ ແມ່ນຈອມແຫ່ງສັມຍະມິນີ; ພຣະຈັນເປັນຜູ້ຄຸ້ມຄອງທິດທັງຫຼາຍ; ພຣະອາທິດເປັນຜູ້ກຳກັບດວງຕາ ແລະການເຫັນ. ທັງໝົດນີ້ມີໜ້າທີ່ທຽບທຽມກັນ—ແຕ່ກໍຍັງຢູ່ໃນວົງວຽນສັງສານ.

Verse 29

प्रवाहाद्विगुणोनश्चेत्येवं जानीहि चाण्डज / सूर्यानन्तरजः स्तोतुं वरुणः संप्रचक्रमे

“ຈົ່ງຮູ້ໄວ້ດັ່ງນີ້ ໂອ ຜູ້ເກີດຈາກໄຂ່ (ກະຣຸດາ): ມັນນ້ອຍກວ່າກະແສໄຫຼ ໂດຍສອງເທົ່າຂອງມາດຕາ.” ຫຼັງຈາກນັ້ນ ວະຣຸນະ—ຜູ້ເກີດຕາມຫຼັງພຣະອາທິດ—ໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນການສັນລະເສີນ.

Verse 30

वरुण उवाच / त्वद्विच्छया रचिते देहगेहे पुत्त्रे कलत्रेपि धने द्रव्यजातौ / ममाहमित्यल्पधिया च मूढा संसारदुः खे विनिमज्जन्ति सर्वे

ວະຣຸນະ ກ່າວວ່າ: ໂດຍພຣະປະສົງຂອງພຣະອົງ ເຮືອນແຫ່ງກາຍນີ້ຖືກສ້າງຂຶ້ນ—ພ້ອມທັງລູກ, ຄູ່ຄອງ, ຊັບສິນ ແລະຂອງຄອບຄອງທຸກປະເພດ. ແຕ່ເນື່ອງຈາກປັນຍານ້ອຍ ແລະຄວາມຫຼົງ ຍຶດຕິດຄຳວ່າ “ຂອງຂ້ອຍ” ແລະ “ຂ້ອຍ” ສັດທັງປວງຈຶ່ງຈົມຢູ່ໃນທຸກແຫ່ງສັງສານ.

Verse 31

अतो हरे तादृशीं मे कुबुद्धिं विनाश्य मे देहि ते पाददास्यम् / अहं मनोः पादपादार्धभूतगुणेन हीनः सर्वदा वै मुरारे

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ຮະຣິ ຂໍໃຫ້ພຣະອົງທໍາລາຍປັນຍາຜິດຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ແລະປະທານໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າເປັນຜູ້ຮັບໃຊ້ທີ່ພຣະບາດຂອງພຣະອົງ. ໂອ ມຸຣາຣິ ຂ້າພະເຈົ້າຂາດຄຸນຄວາມດີເສມອ ແມ່ນແຕ່ເສດສ່ວນນ້ອຍທີ່ສຸດກໍບໍ່ມີ.

Verse 32

एवं स्तुत्वा तु वरुणः प्राञ्जलिः समुपस्थितः / वरुणानन्तरोत्पन्नो नारदो ह्यस्तुवद्धरिम्

ດັ່ງນັ້ນ ຫຼັງຈາກສັນລະເສີນແລ້ວ ວະຣຸນະໄດ້ຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າດ້ວຍມືປະນົມດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ. ແລະທັນທີຫຼັງຈາກວະຣຸນະ ນາຣະດະກໍເກີດຂຶ້ນ ແລະສັນລະເສີນພຣະຮະຣິ (ພຣະວິດສະນຸ) ເຊັ່ນດຽວກັນ.

Verse 33

नारद उवाच / यन्नामधेयश्रवणानुकीर्तनात्स्वाद्वन्यतत्त्वं मम नास्ति विष्णो / पुनीह्यतश्चैव परोवरायान्यज्जिह्वाग्रे वर्तते नाम तस्य

ນາຣະດະກ່າວວ່າ: ໂອ ວິດສະນຸ, ດ້ວຍການຟັງ ແລະການຂັບຂານພຣະນາມຂອງພຣະອົງຊໍ້າໆ ສໍາລັບຂ້າພະເຈົ້າ ບໍ່ມີສັດຈະອັນໃດຫວານຊື່ນກວ່ານີ້. ດັ່ງນັ້ນ ຂໍໃຫ້ພຣະອົງຊໍາລະຂ້າພະເຈົ້າໃຫ້ບໍລິສຸດທັງສິ້ນ ເພື່ອໃຫ້ພຣະນາມຂອງພຣະອົງຜູ້ສູງສຸດ ເຫນືອກວ່າທັງສູງແລະຕໍ່າ ສະຖິດຢູ່ທີ່ປາຍລີ້ນຂອງຂ້າພະເຈົ້າ.

Verse 34

यज्जिह्वाग्रे हरिनामैव नास्ति स ब्राह्मणो नैव स एव गोखरः / अहं न जाने च तव स्वरूपं न्यूनो ह्यहं वरुणात्सर्वदैव

ຜູ້ໃດທີ່ປາຍລີ້ນບໍ່ມີພຣະນາມຂອງຮະຣິ ຜູ້ນັ້ນບໍ່ແມ່ນພຣາຫມະນະແທ້ ແຕ່ເປັນດັ່ງງົວ ຫຼື ລາ. ແລະຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ຮູ້ຮູບສະພາບແທ້ຂອງພຣະອົງ; ຂ້າພະເຈົ້ານ້ອຍຕໍ່າຢູ່ເສມອ ແມ່ນແຕ່ເທົ່າກັບວະຣຸນະກໍຍັງຕໍ່າກວ່າ.

Verse 35

एवं स्तुत्वा नारदो वै खगेन्द्रस्तूष्णीमभूद्देवदेवस्य चाग्रे / यो नारदानन्तरं संबभूव भृगुर्महात्मा स्तोतुमुपप्रचक्रमे

ດັ່ງນັ້ນ ຫຼັງຈາກສັນລະເສີນແລ້ວ ນາຣະດະ—ໂອ ພະຣາຊາແຫ່ງນົກ—ໄດ້ນິ່ງງຽບຢູ່ຕໍ່ໜ້າພຣະເທວະເທວະ. ແລ້ວພຣຶກຸ ຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່ ຜູ້ເກີດຂຶ້ນຫຼັງນາຣະດະ ກໍເລີ່ມຂັບຂານບົດສັນລະເສີນ.

Verse 36

भृगुरुवाच / किमासनं ते गरुडासनाय किं भूषणं कौस्तुभभूषणाय / लक्ष्मीकलत्राय किमस्ति देयं वागीश किं ते वचनीयमस्ति / अतो न जाने तव सद्गुणांश्च ह्यहं सदा वरुणा त्पादहीनः

ພຣຶກຸກ່າວວ່າ: «ຈະຖວາຍອາສນະອັນໃດແດ່ແກ່ພຣະອົງ ຜູ້ປະທັບເທິງຄຣຸດ? ຈະຖວາຍເຄື່ອງປະດັບອັນໃດແດ່ແກ່ພຣະອົງ ຜູ້ປະດັບດ້ວຍມະນີເກົາສະຕຸພະແລ້ວ? ຈະຖວາຍຂອງກຳນັນອັນໃດແດ່ແກ່ພຣະອົງ ຜູ້ມີພຣະລັກສະມີເປັນມະເຫສີ? ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງວາຈາ ຈະກ່າວຖ້ອຍຄຳໃດແດ່ຕໍ່ພຣະອົງ? ດັ່ງນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ຮູ້ແທ້ວ່າຈະສັນລະເສີນຄຸນອັນປະເສີດຂອງພຣະອົງແນວໃດ ເພາະຂ້າພະເຈົ້າຍັງຂາດຕົວຢູ່ເທິງພຣະບາດຂອງພຣະອົງເສມອ»។

Verse 37

एवं स्तुत्वा हरिं देवं भृगुस्तूष्णीं बभूव ह / तदनन्तरजो ह्यग्निरस्तावीत्पुरुषोत्तमम्

ເມື່ອພຣຶກຸສັນລະເສີນພຣະຫຣິ ພຣະເຈົ້າຜູ້ເປັນເທວະ ດັ່ງນີ້ແລ້ວ ທ່ານກໍຢຸດນິ່ງຢ່າງສງົບ. ທັນທີນັ້ນ ອັກນິ (ໄຟ) ຜູ້ເກີດຕາມລຳດັບ ໄດ້ເລີ່ມສັນລະເສີນພຣະປຸຣຸໂສຕະມະ ພຣະບຸກຄົນສູງສຸດ.

Verse 38

अग्निरुवाच / यत्तेजसाहं सुसमिद्धतेजा हव्यं वहाम्यध्वरे आज्यसिक्तम्

ອັກນິກ່າວວ່າ: «ດ້ວຍຣັດສະມີອັນຮຸ່ງໂຮງຂອງພຣະອົງນັ້ນແຫຼະ ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງລຸກໂຊດສວ່າງໄສຍິ່ງ. ຂ້າພະເຈົ້າຂົນສົ່ງຮາວະຍະໃນຍັດຍະ—ເຄື່ອງບູຊາທີ່ຊຸບດ້ວຍເນີຍໃສ—ເຂົ້າສູ່ພິທີອັນສັກສິດ»។

Verse 39

यत्तेजसाहं जठरे संप्रविश्य पचन्नन्नं सर्वदा पूर्णशक्तिः / अतो न जाने तव सद्गुणांश्च भृगोरहं सर्वदैवं समोस्मि

ດ້ວຍຣັດສະມີນັ້ນແຫຼະ ຂ້າພະເຈົ້າເຂົ້າໄປໃນທ້ອງ ແລະດ້ວຍພະລັງອັນເຕັມປຽມຢູ່ເສມອ ຍ່ອຍອາຫານ. ດັ່ງນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ອາດຮູ້ໄດ້ທັງໝົດເຖິງຄຸນອັນປະເສີດຂອງທ່ານ, ໂອ ຜູ້ສືບສາຍພຣຶກຸ; ໃນທຸກປະການ ຂ້າພະເຈົ້າເປັນອົງດຽວກັນກັບທ່ານ ໃນຫຼັກເທວະອັນດຽວ.

Verse 40

तदनन्तरजा स्तोतुं प्रसूतिरुपचक्रमे

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ປຣະສູຕິໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນສັນລະເສີນ ເພື່ອຂັບຮ້ອງບົດສະຕຸຕິ.

Verse 41

प्रसूतिरुवाच / यन्नामार्थविचारणेपिमुनयो मुह्यति वै सर्वदा त्वद्भीता अपि देवता ह्यविरतं स्त्रीभिः सहैव स्थिताः / मान्धातृध्रुवनारदाश्च भृगवो वैवस्वताद्याखिलाः प्रेम्णा वै प्रणमाम्यहं हितकृते तस्मै नमो विष्णवे

ນາງປະສູຕິກ່າວວ່າ: ແມ່ນແຕ່ພວກລິສີກໍຍັງສັບສົນຢູ່ເສມອ ເມື່ອພິຈາລະນາຄວາມໝາຍແທ້ຂອງພຣະນາມຂອງພຣະອົງ. ແມ່ນແຕ່ເທວະດາ—ເຖິງຈະເກງກົວພຣະອົງ—ກໍຢູ່ຄຽງຄູ່ຄອງຂອງຕົນຢ່າງບໍ່ຂາດ. ມານທາຕຣິ, ທຣຸວ, ນາຣະດະ, ພວກພຣຶກຸ, ໄວວັສວະຕະ ແລະອື່ນໆທັງປວງ—ດ້ວຍຄວາມຮັກ ຂ້າພະເຈົ້າຂໍກົ້ມກາບເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ສັບພະສັດ. ຂໍນະໂມຕໍ່ພຣະວິສນຸ ຜູ້ເກື້ອກູນ.

Verse 42

अतो न जाने तव सद्गुणान्सदा एवं विधा का मम शक्तिरस्ति / स्तुत्वा ह्येवं प्रसूतिस्तु तूष्णीमासीत्खगेश्वर

ດັ່ງນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ອາດຮູ້ແທ້ເຖິງຄຸນຄວາມດີອັນປະເສີດຂອງທ່ານຢ່າງສະເໝີ; ຂ້າພະເຈົ້າຈະມີພະລັງອັນໃດເພື່ອສັນລະເສີນທ່ານໄດ້ເຊັ່ນນີ້? ເມື່ອສັນລະເສີນແລ້ວ ມານດາປະສູຕິກໍນິ່ງງຽບ—ໂອ ພຣະອົງເຈົ້າແຫ່ງນົກ (ຄຣຸດາ).

Verse 43

अग्निर्वागात्मको ब्रह्मपुत्रो भृगु ऋषिस्तथा / तद्भार्या वै प्रसूतिस्तु त्रय एते समाः स्मृताः

ອັກນິ ຜູ້ມີສະພາບເປັນພຣະວາຈາ (ຄໍາສັກສິດ) ຖືກກ່າວວ່າເປັນບຸດຂອງພຣະພຣະຫມາ; ເຊັ່ນດຽວກັນ ລິສີພຣຶກຸ. ແລະພັນລະຍາຂອງທ່ານນັ້ນແທ້ໆຄື ປະສູຕິ—ທັງສາມນີ້ຖືກຈື່ຈຳວ່າເທົ່າທຽມກັນ (ໃນຍົດ).

Verse 44

वरुणात्पादहीनाश्च प्रवहाद्विगुणाधमाः / दक्षाच्छतावरा ज्ञेया मित्रात्तु द्विगुणाधिकाः

ເມື່ອທຽບກັບຜູ້ຢູ່ໃຕ້ວາຣຸນະ ບາງພວກຖືກກ່າວວ່າຂາດຕີນ. ເມື່ອທຽບກັບຜູ້ຢູ່ໃນກະແສ/ພູມທີ່ເອີ້ນວ່າ ປະວາຫະ ພວກນັ້ນຍິ່ງຕໍ່າຊ້າສອງເທົ່າ. ຈາກດັກສະ ຄວນເຂົ້າໃຈວ່າຮ້າຍກວ່າໜຶ່ງຮ້ອຍເທົ່າ; ແຕ່ເມື່ອທຽບກັບມິຕຣະ ກໍຍັງຫນັກຂຶ້ນອີກສອງເທົ່າ (ໃນຄວາມເຂັ້ມງວດ).

Verse 45

प्रसूत्यनन्तरं जातो वसिष्ठो ब्रह्मनन्दनः / विनयावनतो भूत्वा स्तोतुं समुपचक्रमे

ທັນທີຫຼັງຈາກເກີດ ວະສິດຖະ—ບຸດຜູ້ເປັນທີ່ປິຕິຂອງພຣະພຣະຫມາ—ໄດ້ກົ້ມລົງດ້ວຍຄວາມຖ່ອມຕົນ ແລະເລີ່ມຕົ້ນສັນລະເສີນ.

Verse 46

वसिष्ठ उवाच / नमोस्तु तस्मै पुरुषाय वेधसे नमोनमो ऽसद्वृजिनच्छिदे नमः / नमोनमो स्वाङ्गभवाय नित्यं नतोस्मि हेनाथ तवाङ्घ्रिपङ्कजम्

ວະສິດຖະກ່າວວ່າ: ຂໍນະມັດສະການແດ່ພຣະບຸລຸດສູງສຸດ ຜູ້ສ້າງ (ເວທະສ). ຂໍນະມັດສະການຊ້ຳໆແດ່ຜູ້ຕັດຂາດຄວາມຊົ່ວແລະບາບ. ຂໍນະມັດສະການເປັນນິດແດ່ພຣະອົງຜູ້ເກີດຈາກພຣະອົງເອງ. ໂອ ພຣະເຈົ້າ, ຂ້າພະເຈົ້າຂໍກົ້ມກາບຕໍ່ພຣະບາດດອກບົວຂອງພຣະອົງ.

Verse 47

मां पाहि नित्यं भगवन्वासुदेव ह्यग्नेरहं सर्वदा न्यून एव / मित्रादहं सर्वदा किञ्चिदूनः स्तुत्वा देव सोभवत्तत्र तूष्णीम्

ຂໍພຣະອົງປົກປ້ອງຂ້າພະເຈົ້າເປັນນິດ ໂອ ພຣະວາສຸເທວະ ຜູ້ມີພຣະພອນ. ແທ້ຈິງແລ້ວ ຂ້າພະເຈົ້າຕໍ່າກວ່າອັກນີເສມອ, ແລະຕໍ່າກວ່າມິດຣະອີກນ້ອຍໜຶ່ງ. ເມື່ອສັນລະເສີນພຣະອົງແລ້ວ ລາວກໍຢູ່ນິ່ງງຽບຢູ່ທີ່ນັ້ນ.

Verse 48

यो वसिष्ठानन्तरजो मरीचिर्ब्रह्मनन्दनः / हरिन्तुष्टाव परया भक्त्या नारायणं गुरुम्

ມະຣີຈິ—ເກີດຕາມຫຼັງວະສິດຖະ ແລະເປັນບຸດຂອງພຣະພຣະຫມາ—ໄດ້ເຮັດໃຫ້ຮະຣິພໍໃຈ ໂດຍສັນລະເສີນດ້ວຍພັກຕິອັນສູງສຸດ ແລະນະມັດສະການນາຣາຍະນະເປັນຄູອາຈານແທ້.

Verse 49

मरीचिरुवाच / देवेन चाहं हतधीर्भवनप्रसङ्गात्सर्वाशुभोपगमनाद्विमुखेद्रियश्च / कुर्वे च नित्यं सुखलेशलवादिना त्वद्दरं मनस्त्वशुभकर्म समाचरीष्ये

ມະຣີຈິກ່າວວ່າ: ໂດຍອຳນາດແຫ່ງເທວະ ປັນຍາແຍກແຍະຂອງຂ້າພະເຈົ້າຖືກທຳລາຍ; ເນື່ອງຈາກການຄົບຄ້າກັບຊີວິດໂລກີ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຂົ້າໄປຫາອະສຸພະທັງປວງ ແລະອິນທຣີຍະຂອງຂ້າພະເຈົ້າກໍຫັນໜີຈາກທາງຖືກ. ແຕ່ເພາະຖືກຫຼອກດ້ວຍເສດສ່ວນນ້ອຍໆຂອງຄວາມສຸກ ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງວາງໃຈທຸກວັນໄວ້ໃນ ‘ຂອງປະທານ’ ຂອງທ່ານ ແລະດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງດຳເນີນກຳອັນບໍ່ດີ.

Verse 50

एतादृशोहं भगवाननन्तः सदा वसिष्ठस्य समान एव

“ຂ້າພະເຈົ້າເປັນເຊັ່ນນີ້ແທ້—ອະນັນຕະ ພຣະຜູ້ເປັນພຣະເຈົ້າ—ເທົ່າທຽມກັບວະສິດຖະເສມອ (ໃນຄວາມໝັ້ນຄົງແລະສະຖານະທາງຈິດ).”

Verse 51

एवं स्तुत्वा मरीचिस्तु तूष्णीमास तदा खग / तदतन्तरजोह्यत्रिरस्तावीत्प्राञ्जलिर्हरिम्

ເມື່ອໄດ້ສັນລະເສີນພຣະຫຣິແລ້ວ ມາຣີຈິກໍຢຸດນິ່ງ ໂອ ນົກ (ຄຣຸດ)។ ທັນໃດນັ້ນ ອະຕຣິປະນົມມືດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ແລ້ວເລີ່ມສັນລະເສີນພຣະຫຣິເຈົ້າ।

Verse 52

आविर्भवज्जगत्प्रभवायावतीर्णं तद्रक्षणार्थमनवद्यञ्च तथाव्ययाय / तत्त्वार्थमूलमविकारि तव स्वरूपं ह्यानन्दसारमत एव विकारशून्यम्

ພຣະອົງປາກົດແລະເສດັດລົງມາ ເພື່ອໃຫ້ໂລກເກີດຂຶ້ນ ແລະເພື່ອປົກປ້ອງຮັກສາ—ບໍລິສຸດໄຮ້ມົນທິນ ແລະບໍ່ເສື່ອມສະລາຍ. ສະພາບແທ້ຂອງພຣະອົງແມ່ນຮາກຖານແຫ່ງສັດຈະແລະຄວາມໝາຍທັງປວງ, ບໍ່ແປປ່ຽນ ແລະເປັນແກ່ນສານແຫ່ງອານັນດ; ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງປາສຈາກການປ່ຽນແປງທັງສິ້ນ.

Verse 53

त्रैगुण्यशून्यमखिलेषु च संविभक्तं तत्र प्रविश्य भगवन्न हि पश्यतीव / अतो मरारेस्तव सद्गुणांश्च स्तोतुं न शक्रोमि मरीचेतुल्यः

ໂອ ພຣະພະຄະວານ—ໂອ ມູຣາຣິ ຜູ້ປະຫານມູຣະ—ພຣະອົງພົ້ນຈາກສາມຄຸນ (ຕຣິຄຸນ) ແຕ່ກໍຍັງແຜ່ຢູ່ໃນສັດທັງປວງ. ເມື່ອເຂົ້າໄປໃນຄວາມລຶກລັບແຫ່ງຄວາມສະຫວ່າງທົ່ວທຸກແຫ່ງຂອງພຣະອົງ ກໍຄືຈະມອງບໍ່ເຫັນ ຫຼືຈັບຄວາມບໍ່ໄດ້. ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ມູຣາຣິ ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ອາດສັນລະເສີນໄດ້ແມ່ນແຕ່ສ່ວນນ້ອຍໜຶ່ງຂອງຄຸນອັນດີຂອງພຣະອົງ—ເພາະຂ້າພະເຈົ້ານ້ອຍນິດດັ່ງລຳແສງອ່ອນໆ.

Verse 54

एवं स्तुत्वा ह्यत्रिरपितूष्णीमास तदा खग / तदनन्तरजः स्तोतुमङ्गिरा वाक्यमब्रवीत्

ເມື່ອສັນລະເສີນແລ້ວ ອະຕຣິກໍຢຸດນິ່ງໃນເວລານັ້ນ ໂອ ນົກ. ຫຼັງຈາກທ່ານ ອັງຄິຣາສ ຜູ້ເກີດຕໍ່ຕາມລຳດັບ ໄດ້ເວົ້າຖ້ອຍຄຳເພື່ອເລີ່ມສັນລະເສີນ.

Verse 55

अङ्गिरा उवाच / द्रष्टुं न शक्रोमि तव स्वरूपं ह्यनन्तबाहूदरमस्तकं च / अनन्तसाहस्रकिरीटजुष्टं महार्हनानाभरणैश्च शोभितम् / एतादृशं रूपमनन्तपारं स्तोतुं ह्यशक्तस्तु समोस्मि चात्रेः

ອັງຄິຣາສ ກ່າວວ່າ: ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ອາດເຫັນສະພາບແທ້ຂອງພຣະອົງ—ມີແຂນອະນັນ, ທ້ອງອະນັນ, ແລະສີສະອະນັນ—ປະດັບດ້ວຍມົງກຸດນັບພັນນັບຫມື່ນ ແລະງາມສະຫງ່າດ້ວຍເຄື່ອງປະດັບລ້ຳຄ່າຫຼາຍປະການ. ຮູບອັນໄຮ້ຂອບເຂດ ໄຮ້ທີ່ສິ້ນສຸດນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ມີກຳລັງຈະສັນລະເສີນ; ໃນຂໍ້ນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າຢືນເທົ່າກັບອະຕຣິ.

Verse 56

एवं स्तुत्वा ह्यङ्गिराश्च तूष्णीमास खगेश्वर / तदनन्तरजः स्तोतुं पुलस्त्यो वाक्यमव्रवीत्

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອໄດ້ສັນລະເສີນແລ້ວ ອັງຄິຣາສະກໍຢຸດນິ່ງ ໂອ ພະອົງເຈົ້າແຫ່ງນົກ. ຕໍ່ມາ ພຸລັສຕະຍະ ຜູ້ຢູ່ຖັດໄປ ໄດ້ເວົ້າຄໍາ ເພື່ອເລີ່ມບົດສັນລະເສີນຂອງຕົນ.

Verse 57

पुलस्त्य उवाच / यो वा हरिस्तु भगवान्स (स्व) उपासकानां संदर्शयेद्भुवनमङ्गलमङ्गलं च / (लश्च) यस्मै नमो भगवते पुरुपाय तुभ्यं यो वाविता निरयभागगमप्रसङ्गे

ພຸລັສຕະຍະກ່າວວ່າ: ພຣະຫຣິ ຜູ້ເປັນພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ຜູ້ສະແດງໃຫ້ຜູ້ບູຊາຂອງພຣະອົງເຫັນໂລກອັນເປັນມົງຄຸນ ແລະມົງຄຸນຍິ່ງ—ຂ້າພະເຈົ້າຂໍນົບນ້ອມແດ່ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້ານັ້ນ ຜູ້ມີຮູບຫຼາຍ ແລະສະຖິດທົ່ວທຸກຫນ່ວຍ. ພຣະອົງແທ້ເປັນຜູ້ຄຸ້ມຄອງ ເມື່ອເຖິງຄາວຈະໄປຮັບສ່ວນແຫ່ງນະຣົກຕາມກຳ.

Verse 58

एतादृशांस्तव गुणान्नवितुं न शक्तं मां पाहि भगवन्सदृशो ह्यङ्गिरसा च

ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ມີກຳລັງຈະພັນລະນາຄຸນອັນສູງສົ່ງເຊັ່ນນີ້ຂອງພຣະອົງ. ຂໍພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໂປດຄຸ້ມຄອງຂ້າພະເຈົ້າ; ເພາະແມ່ນແຕ່ອັງຄິຣາສະກໍພໍຈະທຽບໄດ້ພຽງແຕ່ຈຳກັດ.

Verse 59

एवं स्तुत्वा पुलस्त्योपि स्तूष्णीमेव वभूव ह / तदनन्तरजः स्तोतुं पुलहो वाक्यमब्रवीत्

ພຸລັສຕະຍະສັນລະເສີນແລ້ວ ກໍຢຸດນິ່ງເຊັ່ນກັນ. ຕໍ່ມາ ພຸລະຫະ ຜູ້ເກີດຕໍ່ຈາກລາວທັນທີ ໄດ້ເວົ້າຄໍາ ເພື່ອເລີ່ມບົດສັນລະເສີນ.

Verse 60

पुलह उवाच / निष्कामरूपरिहितस्य समर्पितं च स्नानावरोत्तमपयः फलपुष्पभोज्यम् / आराधनं भगवतस्तव सत्क्रियाश्च व्यर्थं भवेदिति वदन्ति महानुभावाः

ພຸລະຫະກ່າວວ່າ: ບັນດາລະດັບມະຫາມຸນີຜູ້ໃຈໃຫຍ່ກ່າວວ່າ ການບູຊາພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ—ແມ່ນແຕ່ພິທີກຳອັນດີງາມຂອງເຈົ້າ—ຈະກາຍເປັນໄຮ້ຜົນ ຖ້າຜູ້ຖວາຍຂາດພະຍາຍາມແຫ່ງພັກດີອັນບໍ່ຫວັງຜົນ ແລະຂາດຈິດໃຈທີ່ຖືກຕ້ອງ ແມ່ນຈະນຳນ້ຳອາບອັນບໍລິສຸດ, ນົມອັນປະເສີດ, ໝາກໄມ້, ດອກໄມ້ ແລະອາຫານມາຖວາຍກໍຕາມ.

Verse 61

तस्मै सदा भगवते प्रणमामि नित्यं निष्कामया तव समर्पणमात्रवुद्ध्या / वैकुण्ठनाथ भगवन्स्तवने न शक्तिः सोहं पुलसत्यसदृशोस्मि न संशयोत्र

ດັ່ງນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຂໍນົບນ້ອມກົດກະບົດຕໍ່ພຣະຜູ້ເປັນພຣະພາກະວານນັ້ນ ຢ່າງນິດທິຍະ ແລະຕະຫຼອດໄປ ດ້ວຍໃຈບໍ່ຫວັງຜົນ ຄິດແຕ່ການຖວາຍຕົນເອງແດ່ພຣະອົງ. ໂອ ພຣະນາຖແຫ່ງໄວກຸນຖະ—ໂອ ພຣະພາກະວານ—ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ມີກຳລັງຈະສັນລະເສີນ; ແຕ່ຂ້າພະເຈົ້າເປັນດັ່ງພຸລັສຕະຍະ ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສເລີຍ.

Verse 62

एवं स्तुत्वा तु पुलहस्तूष्णीमास तदा खग / तदनन्तरजः स्तोतुं क्रतुः समुपचक्रमे

ເມື່ອສັນລະເສີນດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ພຸລະຫະກໍຢຸດນິ່ງສງົບໃນເວລານັ້ນ ໂອ ນົກເອີຍ. ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ກຣະຕຸ ຜູ້ເກີດຕໍ່ມາ ໄດ້ເລີ່ມຂັບຮ້ອງບົດສັນລະເສີນ.

Verse 63

क्रतुरुवाच / प्राणप्रयाणसमये भगवंस्तवैव नामानि संसृतिजदुः खविनाशकानि / येनैकजन्मशमलं सहसैव हित्वा संयाति मुक्तिममलां तमहं प्रपद्ये

ກຣະຕຸກ່າວວ່າ: ໃນຍາມທີ່ລົມຫາຍໃຈຊີວິດຈະຈາກໄປ ໂອ ພຣະພາກະວານ, ແມ່ນພຣະນາມຂອງພຣະອົງນັ້ນແທ້ ທີ່ທຳລາຍຄວາມທຸກທີ່ເກີດຈາກການພະເວີນໃນສັງສານ. ໂດຍພຣະນາມນັ້ນ ຜູ້ໃດກໍສາມາດສະລະມົນທິນແຫ່ງແມ່ນແຕ່ຊາດດຽວໄດ້ໃນພິບພິບ ແລະໄປຮອດມຸກຕິອັນບໍລິສຸດໄຮ້ມົນທິນ. ຕໍ່ພຣະອົງນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຂໍພຶ່ງພາເປັນທີ່ພັກພິງ.

Verse 64

ये भक्त्या विवशा विष्णो नाममात्रैकदजल्पकाः / तेपि मुक्तिं प्रयान्त्याशु किमुत ध्यायिनः सदा

ໂອ ວິດສະນຸ, ແມ່ນແຕ່ຜູ້ທີ່ຖືກຄວາມພັກດີຄອບງຳ ແລະເວົ້າພຽງແຕ່ພຣະນາມຂອງພຣະອົງຄັ້ງດຽວ ກໍຍັງໄດ້ໄປສູ່ມຸກຕິຢ່າງໄວ; ຍິ່ງກວ່ານັ້ນອີກ ຜູ້ທີ່ພິຈາລະນາພຣະອົງຢູ່ເສມອ ຈະຫຼາຍປານໃດ.

Verse 65

एवं स्तुत्वा क्रतुरपि तूष्णीमास खगेश्वर / तदनन्तरजः स्तोतुं मनुर्वैवस्वतोब्रवीत्

ເມື່ອກຣະຕຸສັນລະເສີນດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ລາວກໍສງົບນິ່ງເຊັ່ນກັນ, ໂອ ຈອມແຫ່ງນົກ. ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ມະນຸ ໄວວັສວະຕະ ຜູ້ເກີດຕໍ່ຈາກລາວ ໄດ້ເວົ້າຂຶ້ນ ໂດຍປາດຖະໜາຈະຖວາຍບົດສັນລະເສີນຂອງຕົນ.

Verse 66

वैवलस्वत उवाच / सोहं हि कर्मकरणे निरतः सदैव स्त्रीणां भोगे च निरतश्च गुदे प्रमत्तः / जिह्वेन्द्रिये च निरतस्तव दर्शने च सम्यग्विरागसहितः परमो दरेण

ໄວວະສະວະຕະ (ຍະມະ) ກ່າວວ່າ: «ຂ້າພະເຈົ້າເຄີຍຫມົດໃຈຢູ່ໃນການກະທຳກຳລັງໂລກີ ຢ່າງສະເໝີ; ຕິດໃນຄວາມສຸກກາມຂອງຍິງ ແລະປະມາດຕໍ່ກາມຕ່ຳ (ທາງທ້າຍ). ຂ້າພະເຈົ້າຍັງຕິດໃນລິ້ນ ແລະອິນທຣີຍະ; ແຕ່ເມື່ອໄດ້ເຫັນພຣະອົງ ວິຣາກະທີ່ແທ້ກໍເກີດຂຶ້ນ ພ້ອມຄວາມຢ້ານກົວອັນໃຫຍ່ຫຼວງ»។

Verse 67

मांसास्थिमज्जरुधिरैः सहिते च देहे भक्तिं सदैव भगवन्नपि तस्करे च / गुर्वग्निबाडबगवादिषु सत्सु दुः खात्सम्यग्विरक्तिमुपयामि सहस्व नित्यम्

ໂອ້ ພຣະເຈົ້າ! ແມ່ນແຕ່ຢູ່ໃນກາຍນີ້ທີ່ປະກອບດ້ວຍເນື້ອ ກະດູກ ໄຂກະດູກ ແລະເລືອດ ແລະແມ່ນແຕ່ຢູ່ທ່າມກາງໂຈນ ແລະອັນຕະລາຍຕ່າງໆ ຂ້າພະເຈົ້າຂໍຮັກສາພັກຕິຕໍ່ພຣະອົງໃຫ້ຄົງທີ່. ຈາກທຸກຂ໌ທີ່ເກີດຈາກຄວາມເຂັ້ມງວດຂອງຄູ, ໄຟ, ໄຟໃຕ້ທະເລ, ງົວ ແລະອື່ນໆ ຂໍໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ວິຣາກະທີ່ແທ້; ຂໍພຣະອົງອົດທົນ ແລະປົກປ້ອງຂ້າພະເຈົ້າເສມອ້າຍ.

Verse 68

लोकानुवादश्रवणे परमा च शक्तिर्नारायणस्य नमने न च मेस्ति शक्तिः / लोकानुयानकरणे परमा च शक्तिः क्षेत्रादिमार्गगमने परमा ह्यशक्तिः

ຂ້າພະເຈົ້າມີກຳລັງຫຼາຍໃນການຟັງຄຳເວົ້າໂລກີ ແລະຂ່າວລື; ແຕ່ບໍ່ມີກຳລັງໃນການກົ້ມນົບນາຣາຍະນະ. ຂ້າພະເຈົ້າມີກຳລັງຫຼາຍໃນການຕາມຄົນ ແລະວິ່ງຕາມເຂົາ; ແຕ່ກັບອ່ອນແຮງຢ່າງຍິ່ງໃນການເດີນທາງສັກສິດ ໄປສູ່ສະຖານທີ່ບຸນຍາທິການ ແລະອື່ນໆ.

Verse 69

वैश्यादिकेषु धनिकेषु परा च शक्तिः सद्ब्राह्मणेष्वपि न शक्तिरहो मुरारे

ໃນຫມູ່ຄົນຮັ່ງມີເຊັ່ນວັຍຊະຍະ ມີອຳນາດແລະກຳລັງຢ່າງຫຼາຍແທ້; ແຕ່ແມ່ນແຕ່ໃນຫມູ່ພຣາຫມະນະຜູ້ດີງາມ ກໍບໍ່ມີກຳລັງແບບນັ້ນ—ໂອ້ ມຸຣາຣິ (ພຣະວິສະນຸ)!

Verse 70

वैवस्वतमनुर्देवं स्तुत्वा तूष्णीं बभूव ह / तदनन्तरजः स्तोतुं विश्वामित्रोपचक्रमे

ເມື່ອໄດ້ສັນລະເສີນ ພຣະໄວວະສະວະຕະ ມະນຸ ຜູ້ເປັນເທວະແລ້ວ ລາວກໍນິ່ງງຽບ. ຫຼັງຈາກນັ້ນ ວິສະວາມິຕຣະ—ຜູ້ເກີດຕໍ່ມາ—ໄດ້ເລີ່ມຖວາຍບົດສັນລະເສີນຂອງຕົນ.

Verse 71

विश्वामित्र उवाच / न ध्याते चरणांबुजे भगवतो संध्यापि नानुष्ठिता ज्ञानद्वारकपाटपाटनपटुर्धर्मोपिनोपार्जितः / अन्तर्व्याफमलाभिघातकरणे पट्वी श्रुता ते कथा नो देव श्रवणेन पाहि भगवन्मामत्रितुल्यं सदा

ວິສະວາມິດຕະ ກ່າວວ່າ: ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ໄດ້ພິຈາລະນາສະມາທິເຖິງພະບາດດອກບົວຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ; ພິທີສັນທະຍາປະຈໍາວັນກໍບໍ່ໄດ້ປະຕິບັດ. ທຳມະທີ່ຊໍານານໃນການເປີດປະຕູແຫ່ງປັນຍາແທ້ ຂ້າພະເຈົ້າກໍບໍ່ໄດ້ສະສົມ. ແຕ່ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຟັງກະຖາອັນສັກສິດຂອງພຣະອົງ ທີ່ສາມາດທໍາລາຍມົນທິນໃນໃຈ. ໂອ ເທວະ—ດ້ວຍການຟັງນີ້ ຂໍພຣະພະຄະວານປົກປ້ອງຂ້າພະເຈົ້າ ແລະໃຫ້ເປັນເຫມືອນອະຕຣິຢ່າງນິລັນດອນ.

Verse 72

विश्वामित्रऋषिस्त्वेवं स्तुत्वा तूष्णीं बभूव ह / भृगुनारदक्षांश्च विहाय ब्रह्मपुत्रकाः

ດັ່ງນັ້ນ ຤ິສິວິສະວາມິດຕະ ໄດ້ສັນລະເສີນດັ່ງນີ້ແລ້ວ ກໍນິ່ງງຽບໄປ. ເວັ້ນໄວ້ຈາກ ພຣິກຸ, ນາຣະດະ ແລະ ດັກສະ—ບຸດຂອງພຣະພຣະຫມາ (ຜູ້ເກີດຈາກຈິດ)—ພວກເຂົາກໍຢູ່ນິ່ງດ້ວຍ.

Verse 73

सप्तसंख्या वसिष्ठाद्या विश्वामित्रस्तथैव च / वैवस्वतमनुस्त्वेते परस्परसमाः स्मृताः

ພວກເຂົາຖືກນັບວ່າມີ 7 ອົງ—ເລີ່ມຈາກ ວະສິດຖະ ແລະ ວິສະວາມິດຕະ; ພ້ອມທັງ ວາຍວັສວະຕະມະນຸ ດ້ວຍ. ພວກນີ້ຖືກຈື່ຈໍາວ່າ ເທົ່າທຽມກັນໂດຍສະຖານະ.

Verse 74

वह्नेरप्यवरा नित्यं किञ्चिन्मित्राद्गुणाधिकाः / तदनन्तजस्तोत्रं वक्ष्ये शृणु खगेश्वर

ແມ່ນແຕ່ຜູ້ທີ່ຕໍ່າກວ່າໄຟ (ອັກນິ) ກໍຍັງມີຄຸນຄ່າເຫນືອກວ່າ ມິດຣະ ຢູ່ບາງສ່ວນເປັນນິດ. ບັດນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າຈະກ່າວສະໂຕຕຣະທີ່ເກີດຈາກ ອະນັນຕະ—ຈົ່ງຟັງເຖີດ ໂອ ຈອມແຫ່ງນົກ.