Adhyaya 29

Verse 1

विष्णोरेवोपास्यत्वमित्यर्थनिरूपणं नामाष्टाविंशतमोध्यायः प्रवहानन्तरान्वक्ष्ये शृणु पक्षीन्द्रसत्तम / यो धर्मो ब्रह्मणः पुत्रो ह्यादिसृष्टौ त्वगुद्भवः

ບັດນີ້ຂ້ອຍຈະອະທິບາຍຕາມລໍາດັບສິ່ງທີ່ຕໍ່ໄປ: ບົດຕອນທີ່ມີນາມວ່າ ‘ການກໍານົດຄວາມໝາຍວ່າ ພຣະວິດສະນຸເທົ່ານັ້ນຄວນແກ່ການບູຊາ’. ຈົ່ງຟັງ ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນບັນດາກະສັດແຫ່ງນົກ. ທໍາມະນັ້ນ—ເປັນບຸດຂອງພຣະພຣະຫມາໃນການສ້າງໂລກແຕ່ເດີມ—ໄດ້ເກີດອອກຈາກກາຍຂອງເຈົ້າເອງ.

Verse 2

सज्जनान्सौम्यरूपेण धारणाद्धर्मनामकः / स एव सूर्यपुत्रोभूद्यमसंज्ञामवाप सः / पापिनां शिक्षकत्त्वात्स यम इत्युच्यते बुधैः

ໂດຍຮັກສາແລະຄ້ຳຈຸນຜູ້ດີດ້ວຍຮູບອ່ອນໂຍນ ພຣະອົງຈຶ່ງຖືກເອີ້ນວ່າ «ທັມມະ». ພຣະອົງນັ້ນເປັນພຣະບຸດຂອງພຣະອາທິດ ໄດ້ຮັບນາມ «ຍະມະ»; ແລະເນື່ອງຈາກຊີ້ນຳແລະລົງວິໄນຜູ້ບາບ ນັກປັນຍາຈຶ່ງເອີ້ນພຣະອົງວ່າ «ຍະມະ».

Verse 3

श्रीकृष्ण उवाच / प्रह्लादानन्तरं गङ्गा भार्या वै वरुणस्य च / प्रह्लादादधमा ज्ञेया महिम्ना वरुणाधिका

ພຣະສີກຣິດສະນາຕັດວ່າ: ຫຼັງຈາກພຣະຫຼາດ ມີແມ່ນ້ຳຄົງຄາ (ຄັງຄາ) ຜູ້ເປັນພຣະມະເຫສີຂອງວະຣຸນະ. ນາງຄວນຮູ້ວ່າຢູ່ຖັດຈາກພຣະຫຼາດ; ແລະໃນມະຫິມາຂອງນາງ ນາງຍິ່ງໃຫຍ່ກວ່າວະຣຸນະດ້ວຍຊ້ຳ.

Verse 4

स्वरूपादधमा ज्ञेया नात्र कार्या विचारणा / ज्ञानस्वरूपदं विष्णुं यमो जानाति सर्वदा

ຜູ້ໃດຫຼຸດພົ້ນຈາກສະພາບແທ້ຂອງຕົນ ຄວນຮູ້ວ່າເປັນຜູ້ຕ່ຳສຸດ—ບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງຖົງຖຽງອີກ. ຍະມະຮູ້ຈັກພຣະວິດສະນຸ ຜູ້ປະທານຮູບແຫ່ງປັນຍາ ຢູ່ເສມອ.

Verse 5

अतो गङ्गेति सा ज्ञेया सर्वदा लोकपावनी / भक्त्या विष्णुपदीत्येव कीर्तिता नात्र संशयः

ດັ່ງນັ້ນ ນາງຄວນຖືກຮູ້ວ່າ «ຄົງຄາ» ເປັນຜູ້ຊຳລະໂລກທັງປວງຢູ່ເສມອ; ແລະດ້ວຍຄວາມພັກດີ ນາງຖືກສັນລະເສີນວ່າ «ວິດສະນຸປະດີ»—ແມ່ນ້ຳທີ່ເກີດຈາກພຣະບາດຂອງພຣະວິດສະນຸ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສໃດໆ.

Verse 6

या पूर्वकाले यज्ञलिङ्गस्य विष्णोः साक्षाद्धरेर्विक्रमतः खगेन्द्र / वामस्य पादस्य नखाग्रतश्च निर्भिद्य चोर्ध्वाण्डकटाहखण्डम्

ໂອ ຂະເຄນທຣະ (ກະຣຸດາ) ຈອມແຫ່ງນົກ! ໃນການກ່ອນການ ເມື່ອພຣະວິດສະນຸ—ຜູ້ເປັນຮູບແຫ່ງຍັດຍະ—ໃນຖານະພຣະຫະຣິ ກ້າວຍ່າງຄອສມິກອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ປາຍເລັບຂອງພຣະບາດຊ້າຍໄດ້ຈິ່ມທະລຸ ແລະແຕກອອກສ່ວນເທິງຂອງເປືອກຈັກກະວານ (ອັນດະກະຖາ) ດັ່ງໝໍ້ໄຂ່ແຫ່ງສາກົນ.

Verse 7

तदुदरमतिवेगात्सम्प्रविश्यावहन्तीं जगदघततिहन्तुः पादकिञ्जल्कशुद्धाम् / निखिलमलनिहन्त्रीं दर्शनात्स्पर्शनाच्च सकृदवगहनाद्वा भक्तिदां विष्णुपादे / शशिकरवरगौरां मीननेत्रां सुपूज्यां स्मरति हरिपदोत्थां मोक्षमेति क्रमेण

ເຂົ້າໄປໃນກະແສຂອງນາງດ້ວຍຄວາມໄວຢ່າງຫຼາຍ ແລະຖືກນາງພາໄຫຼໄປ—ແມ່ນ້ຳນີ້ຖືກຊຳລະໂດຍຝຸ່ນເກສອນຈາກພຣະບາດຂອງຜູ້ທຳລາຍກອງບາບແຫ່ງໂລກ ແລະກຳຈັດມົນທິນທັງປວງ. ເພີຍແຕ່ເຫັນ ແຕະ ຫຼືອາບພຽງຄັ້ງດຽວ ນາງກໍປະທານພັກຕິຕໍ່ພຣະບາດຂອງພຣະວິສນຸ. ຜູ້ໃດລະລຶກເຖິງແມ່ນ້ຳອັນຄວນບູຊາສູງສຸດນີ້ ສະຫວ່າງດັ່ງແສງຈັນ ແລະມີດວງຕາດັ່ງປາ ເກີດຈາກພຣະບາດຂອງຮະຣິ ຈະຄ່ອຍໆເຖິງໂມກສະ.

Verse 8

इन्द्रोपि वायुकरमर्दितवायुकूटबिन्दुं च प्राश्य शिरसि ह्यसहिष्णुमानः / भागीरथी हरिपदाङ्कमिति स्म नित्यं जानन्महापरमभागवतप्रधानः / भक्त्या च खिन्नहृदयः परमादरेण धृत्वा स्वमूर्ध्नि परमो ह्यशिवः शिवो ऽभूत्

ແມ່ນແຕ່ອິນທຣະກໍທົນບໍ່ໄດ້ຕໍ່ຢອດນ້ຳ (ແຫ່ງຄົງຄາ) ທີ່ຖືກລົມພັດກະແທກຢູ່ເທິງສີສະ ເລີຍດື່ມມັນ. ຜູ້ເປັນມະຫາພະຣະມະພາຄະວັດຕະຜູ້ນຳນັ້ນ ຮູ້ຢູ່ເສມອວ່າ ພາຄີຣະທີ (ຄົງຄາ) ມີຮອຍພຣະບາດຂອງຮະຣິ; ຫົວໃຈອ່ອນລະລາຍດ້ວຍພັກຕິ ແລະດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບຢ່າງສູງ ໄດ້ອຸ້ມນາງໄວ້ເທິງສີສະຂອງຕົນ; ດັ່ງນັ້ນ ແມ່ນແຕ່ຜູ້ທີ່ເອີ້ນວ່າ “ອະສິວະ” ກໍກາຍເປັນ “ສິວະ” ຜູ້ເປັນມົງຄຸນ.

Verse 9

भागीरथ्याश्च चत्वारि रूपाण्यासन्खगेश्वर / महाभिषग्जनेन्द्रस्य भार्या तु ह्यभिषेचनी

ໂອ ພຣະອົງເຈົ້າແຫ່ງນົກ (ຄຣຸດາ) ພາຄີຣະທີ (ຄົງຄາ) ມີຮູບພາບສີ່ປະການ. ແລະ “ອະພິເສຈະນີ” ເປັນພັນລະຍາຂອງ “ມະຫາອະພິສະຊ” ຜູ້ເປັນເຈົ້າໃນຫມູ່ແພດ.

Verse 10

द्वितीयेनैव रूपेण गङ्गा भार्या च शन्तनोः / सुषेणा वै सुषेणस्य भार्या सा वानरी स्मृता

ໃນຮູບທີສອງ ຄົງຄາໄດ້ເປັນພັນລະຍາຂອງພຣະຣາຊາ ຊັນຕະນຸ. ແລະ “ສຸເສນາ” ຜູ້ຖືກຈື່ຈຳວ່າເປັນ ວານະຣີ (ຍິງວານອນ) ນັ້ນ ແທ້ຈິງເປັນພັນລະຍາຂອງ ສຸເສນ.

Verse 11

मण्डूकभार्या गङ्गा तु सैव मण्डूकिनी स्मृता / एवं चत्वारी रूपाणि गङ्गाया इति किर्तितमम्

ຄົງຄາຜູ້ຖືກຮູ້ວ່າເປັນພັນລະຍາຂອງ ມັນດູກະ ນັ້ນ ຖືກຈື່ຈຳດ້ວຍນາມ “ມານດູກິນີ”. ດັ່ງນັ້ນ ຈຶ່ງຖືກປະກາດວ່າ ຄົງຄາມີຮູບສີ່ປະການ.

Verse 12

आदित्याच्चैव गङ्गातः पर्जन्यः समुदाहृतः / प्रवर्षति सुवैराग्यं ह्यतः पर्जन्यनामकम्

ຈາກພຣະອາທິດ ແລະຈາກແມ່ນ້ຳຄັງຄາ ກໍໄດ້ເອີ້ນວ່າ «ປັຣຊັນຍະ» ອຳນາດນຳຝົນ. ເພາະມັນຫຼັ່ງອອກຄວາມວາຍຣາກະອັນດີເລີດ ຈຶ່ງໄດ້ຊື່ວ່າ ປັຣຊັນຍະ.

Verse 13

शरंवराय पञ्चजन्याच्च पञ्च हित्वा जग्ध्वा गर्वकं षट्क्रमेण / स्वबाणस्य स्वहृदि संस्थितस्य भजेत्सदा नैव भक्तिं विषं च

ຈົ່ງລະວາງອາຣົມວັດຖຸທັງຫ້າ ແລະຂົມຂື່ນອິນທຣີຍະທັງຫ້າ; ແລ້ວໂດຍວິໄນຫົກປະການ ຄ່ອຍໆກິນກຳຈັດຄວາມຍິ່ງຍະໂສຂອງອະຫັງກາຣ. ຈົ່ງນະມັດສະການພຣະເຈົ້າຜູ້ສະຖິດໃນຫົວໃຈ ເປັນດັ່ງ «ລູກສອນພາຍໃນ» ຂອງຕົນເອງເສມອ. ເຊັ່ນນັ້ນ ພັກຕິບໍ່ກາຍເປັນພິດ ແລະພິດກໍບໍ່ຊະນະພັກຕິ.

Verse 14

लिङ्गं पुष्टं नैव कार्यं सदैव लिङ्गं पुष्टं कार्यमेवं सदापि / योनौ सक्तिर्नैव कार्या सदापि योनौ मुक्ते ऽसंगतो याति मुक्तिम्

ບໍ່ຄວນຫຼ້ຽງບຳລຸງ «ລິງຄະ-ສະຣີຣະ» (ກາຍລະອຽດ) ຢູ່ເສມອ; ແຕ່ຄວນເຮັດວຽກຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ ໃຫ້ມັນບໍລິສຸດ ແລະແຂງແຮງຢ່າງຖືກທາງ. ບໍ່ຄວນຕິດຢູ່ໃນ «ໂຢນິ» (ພາວະເກີດເປັນກາຍ) ຢູ່ເສມອ; ເມື່ອພົ້ນຈາກໂຢນິ ຜູ້ບໍ່ຍຶດຕິດຍ່ອມໄປສູ່ມຸກຕິ.

Verse 15

वैराग्यमेवं प्रकारोत्येव नित्यमतः पर्जन्यस्त्वन्तकः पक्षिवर्य / एतावता शरभाख्यो महात्मा स चान्तरो स तु पर्जन्य एव

ດັ່ງນັ້ນ ວາຍຣາກະມີລັກສະນະແບບນີ້ ແລະຄວນຖືເປັນຄວາມໝັ້ນໃຈຢູ່ເສມອ. ໂອ ຂະເກນທຣະ (ກະຣຸດາ) ປັຣຊັນຍະແມ່ນ ອັນຕະກະ (ຜູ້ສິ້ນສຸດ—ຄວາມຕາຍ). ໃນເທົ່ານີ້ ມະຫາອາດຕະມາຜູ້ມີນາມວ່າ ຊະຣະພະ ຖືກຮູ້ຈັກ: ທ່ານແມ່ນຜູ້ຢູ່ພາຍໃນ ຜູ້ລີ້ລັບ—ແທ້ຈິງແລ້ວ ທ່ານແມ່ນປັຣຊັນຍະເອງ.

Verse 16

शश्वत्केशा यस्य गात्रे खगेन्द्र प्रभास्यन्ते शरभाख्यो पयोतः / यमस्य भार्या श्यामला या खगेन्द्र यस्मात्सदा कलिभार्यापिया च

ໂອ ຂະເກນທຣະ (ກະຣຸດາ) ຜູ້ໃດທີ່ຂົນຕາມກາຍລຸກຊັນຢູ່ເສມອ ແລະສ່ອງປະກາຍ—ຜູ້ນັ້ນເອີ້ນວ່າ ຊະຣະພະ. ແລະພຣະຍາຂອງຍະມະແມ່ນ ຊຽມະລາ, ໂອ ກະສັດແຫ່ງນົກ, ຜູ້ທີ່ກໍຖືກເວົ້າວ່າເປັນພຣະຍາຂອງກະລິດ້ວຍ.

Verse 17

मत्वा सम्यक् मानसं या करोति ह्यतश्च सा श्यामलासंज्ञकाभूत् / मलं वक्ष्ये हरिभक्तेर्विरोधी सुलोहपात्रे सन्निधानं च तस्य

ເມື່ອຜູ້ໃດເຂົ້າໃຈຖືກຕ້ອງແລ້ວ ແຕ່ຈົ່ງໃຈກະທຳຜິດໃນໃຈ ມົນທິນນັ້ນຈຶ່ງເອີ້ນວ່າ «ສະຍາມະລາ». ບັດນີ້ຂ້ອຍຈະກ່າວເຖິງມົນທິນທີ່ຕໍ່ຕ້ານພັກຕິຕໍ່ພຣະຫຣິ ແລະວິທີໃຫ້ມັນຢູ່ໃນພາຊະນະເຫຼັກ।

Verse 18

चिकित्सितं परदुः खं खगेन्द्र दरेर्भक्तैस्त्याज्यमेवं सदैव

ໂອ ຂະເກນທຣາ (ກະຣຸດາ) ສຳລັບຜູ້ມີພັກຕິຕໍ່ພຣະເຈົ້າ ການເຮັດໃຫ້ຜູ້ອື່ນເຈັບທຸກ—ແມ່ນແຕ່ອ້າງວ່າເປັນ «ການຮັກສາ»—ຕ້ອງລະທິ້ງ; ດັ່ງນັ້ນຄວນລະເສຍຢູ່ເທື່ອງໆ।

Verse 19

नोच्चाश्च ते हरिभक्तेर्विहीनास्तेषां संगो नैव कार्यः सदापि / पुराणसंपर्कविसर्जिनं च पुराणतालं च पुराणवस्त्रम्

ແມ່ນແຕ່ຈະເບິ່ງຄືສູງສົ່ງ ແຕ່ຜູ້ທີ່ຂາດພັກຕິຕໍ່ພຣະຫຣິ ບໍ່ແມ່ນຜູ້ສູງສົ່ງແທ້. ບໍ່ຄວນຄົບຄ້າສະມາຄົມກັບເຂົາເຈົ້າເລີຍ ໃນເວລາໃດກໍຕາມ. ຄວນລະທິ້ງການຜູກພັນເກົ່າໆ—ສຳພັນເກົ່າ, ການຕົບມືຈັບຈັງຫວະຢ່າງຫວ່າງເປົ່າ, ແລະເຄື່ອງນຸ່ງເກົ່າ—ອັນເປັນເຄື່ອງໝາຍຂອງຄວາມເຊື່ອທີ່ກົດແຫ້ງ।

Verse 20

सुजीर्णकन्थाजिनमेखलं च यज्ञोपवीतं च कलिप्रियं च / प्रियं गृहं चोर्णविता नकं च समित्कुशैः पूरितं कुत्सितं च

ໃນຍຸກກະລິ ຜູ້ຄົນມັກຮັກແຕ່ເຄື່ອງໝາຍພາຍນອກ—ນຸ່ງຜ້າຂາດຂີ້ຮ້າຍ, ນຸ່ງໜັງກວາງ ແລະສາຍຄາດ, ກະທັ້ງສາຍຍັດຍະໂຍປະວີຕະ (ສາຍສັກສິດ) ກໍຍັງຮັກ—ແຕ່ໃຈຍັງກໍ່ຕິດກັບສິ່ງທີ່ຕົນຮັກ: ຊີວິດເຮືອນ ແລະຜ້າຫົ່ມຂົນສັດ. ມືຖືໄມ້ຟືນ ແລະຫຍ້າກຸສະ ເຕັມມື ແຕ່ຄວາມປະພຶດກັບຕ່ຳຊ້າ ໜ້າຕຳໜິ।

Verse 21

सर्वं चेत्कलिभार्याप्रियं च नैव प्रियं शार्ङ्गपाणेः कदाचित् / कांस्ये सुपक्वं यावनालस्य चान्नं तुषः पिण्याकं तुम्बबिल्वे पलाण्डुः

ແມ່ນແຕ່ທຸກສິ່ງຈະເປັນທີ່ຖືກໃຈຂອງແມ່ຍິງໃນຍຸກກະລິ ກໍບໍ່ເຄີຍເປັນທີ່ພໍພຣະທັຍຂອງ ພຣະວິສນຸ «ຊາຣັງກະປານິ» ເລີຍ. ອາຫານທີ່ປຸງສຸກດີໃນພາຊະນະທອງສຳລິດ, ເຂົ້າຢະວະນາລະທີ່ຕົ້ມສຸກ, ແລະຂອງເຊັ່ນ ຮຳ, ກາກນ້ຳມັນ, ໝາກນ້ຳເຕົ້າ, ໝາກບິລວະ, ຫົວຜັກບົ່ວ—ບໍ່ເປັນທີ່ພໍໃນການຖວາຍບູຊາພຣະອົງ.

Verse 22

दीर्घं तक्रं स्वादुहीनं कडूष्टणमेते सर्वे कलिभार्याप्रियाश्च / सुदुर्मुखं निन्दनं चार्यजानां सतोवमत्यात्मजानां प्रसह्य

ໃນຍຸກກະລິ ຜູ້ຄົນກັບມັກນ້ຳນົມສົ້ມ (ຕັກຣະ) ທີ່ເກັບໄວ້ດົນ—ຈືດຊືດ, ຂົມ ແລະເຜັດຮ້ອນ. ພວກເຂົາຍັງພໍໃຈໃນຄວາມຫຍາບຄາຍ: ນິໄສອັບປະລັກ ແລະບໍ່ສຸພາບ, ການນິນທາຜູ້ດີ, ແລະການດ່າທໍລະຍົດຍາດພີ່ນ້ອງແລະລູກຫຼານຂອງຕົນຢ່າງບໍ່ລະອາຍ ໂດຍບັງຄັບ.

Verse 23

सुपीडनं सर्वदा भर्तृवर्गे गृहस्थितव्रीहिवस्त्रादिचौर्यात् / प्रकीर्णभूतान्मूर्धजान्संदधानं करैर्युतं देवकलिप्रियं च

ເນື່ອງຈາກການທໍລະມານວົງຕະກູນຂອງຜົວຢູ່ເປັນນິດ ແລະການລັກເຂົ້າ, ເສື້ອຜ້າ ແລະຂອງອື່ນໆທີ່ເກັບໄວ້ໃນເຮືອນ, ຄົນບາບນັ້ນຖືກບັງຄັບໃຫ້ເກັບຜົມທີ່ກະຈາຍຈາກຫົວ ແລະເຢັບຕໍ່ກັນດ້ວຍມື—ເປັນທົນທຸກທີ່ຖືກໃຈທູດຂອງພຣະຍົມ (ຍະມະ).

Verse 24

इत्यादि सर्वं कलिभार्याप्रियञ्च सुनिर्मलं प्रिकरोत्येव सर्वम् / अतश्च सा श्यामलेति स्वसंज्ञामवाप सा देवकी संबभूव

ດັ່ງນັ້ນ ນາງໄດ້ເຮັດໃຫ້ທຸກສິ່ງ—ພ້ອມທັງສິ່ງທີ່ບໍ່ເປັນທີ່ຖືກໃຈແກ່ຄູ່ຄອງຂອງກະລິ—ກາຍເປັນຂອງບໍລິສຸດ ແລະເປັນລະບຽບດີ. ເພາະສະນັ້ນ ນາງໄດ້ຮັບນາມວ່າ «ຊະຍາມະລາ» ແລະຖືກຮູ້ຈັກວ່າ «ເທວະກີ».

Verse 25

युधिष्ठिरस्यैव बभूव पत्नीसंभाविता तत्र च देवकी सा / चन्द्रस्य भार्या रोहिणी वै तदेयमश्विन्यादिभ्यो ऽह्यधिका सर्वदैव

ທີ່ນັ້ນ ເທວະກີຜູ້ຄວນແກ່ການນັບຖື ໄດ້ເປັນພຣະຍາຂອງ ຢຸທິສຖິຣະ ຢ່າງແທ້ຈິງ. ນາງຍັງເປັນ «ໂຣຫິນີ» ຄູ່ຄອງຂອງພຣະຈັນ; ແລະນາງຖືກນັບວ່າສູງສົ່ງກວ່າ ອັສວິນີ ແລະນັກສັດຕະຣາອື່ນໆ ຢູ່ເປັນນິດ.

Verse 26

रोणीं धृत्वा रोहति योग्यस्थानं तस्माच्च सा रोहिणीति प्रसिद्धा / आदित्यभार्या नाम संज्ञा खगेन्द्र ज्ञेया सा नारायणस्य स्वरूपा

ນາງຖືນາມ «ໂຣນີ» ແລ້ວຂຶ້ນສູ່ສະຖານທີ່ອັນເໝາະສົມ; ເພາະສະນັ້ນນາງຈຶ່ງໂດງດັງວ່າ «ໂຣຫິນີ». ໂອ ຈອມແຫ່ງນົກ, ຈົ່ງຮູ້ວ່ານາມຂອງນາງແມ່ນ «ພຣະຍາຂອງອາດິຕະຍະ»; ນາງເປັນການປາກົດຂອງນາຣາຍະນະ.

Verse 27

संजानातीत्येव संज्ञामवाप संज्ञेति लोके सूर्य भार्या खगेन्द्र / ब्रह्मण्डस्य ह्यभिमानी तु देवो विराडिति ह्यभिधामाप तेन

ໂອ ຂະເກນດຣະ, ເພາະການ “ຮູ້” (saṃjānāt) ນາງຈຶ່ງໄດ້ຮັບນາມ «ສັມຍາ (Saṃjñā)»; ດັ່ງນັ້ນໃນໂລກນາງຖືກເອີ້ນວ່າ ສັມຍາ ພຣະຍາຂອງພຣະອາທິດ. ແລະເທວະຜູ້ເປັນອະທິປະໄຕແຫ່ງອັດຕາຕົນພາຍໃນຂອງພຣະພົມມະອັນດະ (brahmāṇḍa) ກໍໄດ້ນາມ «ວິຣາດ (Virāṭ)» ໂດຍອາໄສນາງ.

Verse 28

गङ्गादिषट्कं सममेव नित्यं परस्परं नोत्तमं नाधमं च / प्रधानाग्नेः पाविकान्यैव गङ्गा सदा शुभा नात्र विचार्यमस्ति

ນ້ຳສັກສິດຫົກປະການ ເລີ່ມຈາກແມ່ນ້ຳຄົງຄາ (Gaṅgā) ມີບຸນກຸສົນເທົ່າກັນເປັນນິດ; ບໍ່ມີສູງ ຫຼື ຕ່ຳກວ່າກັນ. ແຕ່ແມ່ນ້ຳຄົງຄາ—ເກີດຈາກໄຟດັ້ງເດີມ ແລະມີພະລັງຊຳລະລ້າງໂດຍທຳມະຊາດ—ເປັນມົງຄຸນສະເໝີ; ບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງໂຕ້ຖຽງ.

Verse 29

आसां ज्ञानत्पुण्यमाप्नोति नित्यं सदा हरिः प्रीयते केशवोलम् / गङ्गादिभ्यो ह्यवराह्यग्निजाया स्वाहासंज्ञाधिगुणा नैव हीना

ໂດຍການຮູ້ຄວາມຈິງເຫຼົ່ານີ້ ຜູ້ຄົນຍ່ອມໄດ້ບຸນກຸສົນຢ່າງສະເໝີ ແລະ ພຣະຫຣິ—ເກສະວະ—ຍ່ອມພໍພຣະໄທຢູ່ເທື່ອ. ແທ້ຈິງ ພະລັງ/ເທວີອັນສັກສິດນີ້ ແມ່ນແມ່ນຖືກເຫັນວ່າ “ຕ່ຳ” ກວ່າ Gaṅgā ແລະແມ່ນ້ຳສັກສິດອື່ນໆ ແຕ່ບໍ່ໄດ້ຂາດຄຸນຄ່າແຕ່ຢ່າງໃດ; ເພາະນາງແມ່ນພຣະຍາຂອງອັກນິ ມີນາມ «ສະວາຫາ (Svāhā)» ແລະອຸດົມດ້ວຍຄຸນອັນສູງສົ່ງ.

Verse 30

स्वाहाकारो मन्त्ररूपाभिमानी स्वाहेति संज्ञामाप सदैव वीन्द्र / अग्नेर्भार्यातो बुद्धिमान् संबभूव ब्रह्माभिमानी चन्द्रपुत्रो बुधश्च

ໂອ ອິນດຣະ, ສຽງບູຊາ «ສະວາຫາ» ອັນເປັນຜູ້ຄຸ້ມຄອງຮູບແບບມັນຕຣະ ໄດ້ຖືກຮູ້ຈັກເສມອມາວ່າ «ສະວາຫາ». ຈາກສະວາຫາ ພຣະຍາຂອງອັກນິ ໄດ້ເກີດບຸດຜູ້ສະຫລາດ ຄື ພຸດະ (Budha) ບຸດແຫ່ງພຣະຈັນ, ຜູ້ຖືກຈຳແນກວ່າສຳພັນກັບຫຼັກການແຫ່ງພຣະພົມ (ປັນຍາສ້າງສັນ).

Verse 31

बुद्ध्याहरद्वै राष्ट्रजातं च सर्वं धृतं त्वतो बुधसंज्ञामवाप / एवं चाभूदभिमन्युर्महात्मा सुभद्राया जठरे ह्यर्जुनाच्च

ດ້ວຍປັນຍາຂອງພຣະອົງ ທ່ານໄດ້ຊະນະແລະຄ້ຳຈຸນວົງສາຣາຊະຕະກູນຣາສະຕຣະທັງໝົດ; ເພາະສະນັ້ນຈຶ່ງໄດ້ນາມ «ພຸດະ» (ຜູ້ຮູ້). ແລະອະພິມັນຍຸ ຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່ ໄດ້ເກີດໃນຄັນຂອງສຸພັດຣາ ຈາກອັຣຈຸນະ.

Verse 32

कृष्णस्य चन्द्रस्य यमस्य चांशैः स संयुतस्त्वश्विनोर्वै हरस्य / स्वाहाधमश्चन्द्रपुत्रो बुधस्तु पादारविन्दे विष्णुदेवस्य भक्तः

ພຸດະ (ເມີຄິວຣີ) ບຸດແຫ່ງພຣະຈັນ ຖືກກ່າວວ່າປະກອບດ້ວຍສ່ວນແຫ່ງ ກຣິສນະ, ພຣະຈັນ ແລະ ຍະມະ; ທັງຍັງຜູກພັນກັບອັສວິນຄູ່ ແລະ ຮະຣະ (ສິວະ) ດ້ວຍ. ເກີດຈາກ ສະວາຫາ ພຸດະນັ້ນເປັນຜູ້ມີພັກຕິ ຢູ່ທີ່ພຣະບາດດອກບົວຂອງພຣະວິສນຸເທວະ.

Verse 33

नामात्मिका त्वश्विभार्या उषा नाम प्रकीर्तिता / बुधाधमा सा विज्ञेया स्वाहा दशगुणाधमा

ສູດມົນທີ່ເອີ້ນວ່າ «ນາມາຕະມິກາ» ຖືກປະກາດວ່າແມ່ນ «ອຸສາ» ພັນລະຍາຂອງອັສວິນຄູ່. ຈົ່ງຮູ້ວ່ານາງຕ່ຳກວ່າ «ພຸດະາ»; ແລະ «ສະວາຫາ» ຖືກກ່າວວ່າຕ່ຳກວ່າອີກເຖິງສິບເທົ່າ.

Verse 34

नकुलस्य भार्या मागधस्यैव पुत्री शल्यात्मजा सहदेवस्य भार्या / उभे ह्येते अश्विभार्या ह्युषापि उपासते षड्गुणं विष्णुमाद्यम् / अतो ऽप्युषासंज्ञका सा खगेन्द्र अनन्तराञ्छृणु वक्ष्ये महात्मन्

ພັນລະຍາຂອງນະກຸລະ—ຜູ້ເປັນທິດາຂອງກະສັດແຫ່ງມາຄະທະ—ແລະພັນລະຍາຂອງສະຫະເທວະ—ຜູ້ເກີດຈາກຊັລຍະ—ທັງສອງນີ້ແທ້ຈິງສືບສາຍກັບອັສວິນ. ແລະອຸສາກໍບູຊາພຣະວິສນຸອັນເປັນປະຖົມ ຜູ້ມີຄຸນທິບຫົກປະການ. ເພາະສະນັ້ນນາງຈຶ່ງມີນາມວ່າ «ອຸສາ» ອີກດ້ວຍ. ໂອ ຂະເກນທຣະ (ກະຣຸດາ) ຈົ່ງຟັງຕໍ່ໄປ; ບັດນີ້ຂ້າພະເຈົ້າຈະກ່າວເຖິງສິ່ງທີ່ຕາມມາ ໂອ ຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່.

Verse 35

ततः शक्तिः पृथिव्यात्मा शनैश्चरति सर्वदा / अतः शनैश्चरो नाम उषायाश्च दशाधमाः

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ພະລັງງານນັ້ນ—ມີສະພາບເປັນທາດດິນ—ເຄື່ອນໄຫວຊ້າໆ ຢູ່ເສມອ. ເພາະສະນັ້ນຈຶ່ງໄດ້ຊື່ວ່າ «ຊະໄນສະຈະຣະ» (ຜູ້ເຄື່ອນຊ້າ). ແລະຍັງກ່າວເຖິງບຸດທີ່ຕົກຕ່ຳສຸດສິບຄົນຂອງອຸສາອີກດ້ວຍ.

Verse 36

कर्मात्मा पुष्करो ज्ञेयः शनरथ यमो मतः / नयाभिमानी पुरुषः किञ्चिन्नम्नो दशावरः

ຈົ່ງຮູ້ວ່າ «ປຸສະກະຣະ» ແມ່ນຜູ້ມີທຳມະຊາດເປັນກຳ (ຜູ້ຈັດການຜົນກຳ). «ຊະນະຣະຖະ» ຖືກນັບວ່າເປັນ ຍະມະ. ຜູ້ຊາຍຜູ້ຖືຕົນໃນນະໂຍບາຍແລະການປະພຶດໂລກ ເອີ້ນວ່າ «ກິ້ນຈິນນາມາ»; ອີກຜູ້ໜຶ່ງຮູ້ຈັກວ່າ «ທະສາວະຣະ».

Verse 37

हरिप्रीतिकरो नित्यं पुष्करे क्रीडते यतः / अतस्तु पुष्कलो नाम लोके स परिकीर्तितः

ເນື່ອງຈາກລາວເປັນຜູ້ໃຫ້ຄວາມປິຕິແກ່ພຣະຫຣິ (Hari) ຢູ່ເສມອ ແລະຫຼິ້ນຢູ່ໃນ «ປຸສະກະຣະ» ບໍ່ຂາດ ດັ່ງນັ້ນໃນໂລກຈຶ່ງຂານນາມລາວວ່າ «ປຸສະກະລະ» (Puṣkala).

Verse 38

हरि प्रीतिकरान्धर्मान्वक्ष्ये शृणु खगाधिप / प्रातः काले समुत्थाय स्मरेन्नारायणं हरिम्

ຂ້ອຍຈະກ່າວເຖິງທຳມະທັງຫຼາຍທີ່ເຮັດໃຫ້ພຣະຫຣິ (Hari) ປິຕິ—ຈົ່ງຟັງເຖີດ ໂອ ຈອມແຫ່ງນົກ (ຄະຣຸດ). ໃນຍາມເຊົ້າ ຕື່ນຂຶ້ນແລ້ວ ຄວນລະລຶກນາຣາຍະນະ ພຣະຫຣິ.

Verse 39

तुलसीवन्दनं कुर्याच्छ्रीविष्णुं संस्मरेत्खग / विण्मूत्रोत्सर्गकाले च ह्यपानात्मककेशवम्

ໂອ ນົກ (ຄະຣຸດ) ເອີຍ ຄວນກະທຳການນົບນ້ອມຕໍ່ຕຸລະສີ (Tulasi) ແລະລະລຶກພຣະສີວິດສະນຸ. ແລະໃນຍາມຂັບຖ່າຍອຸຈາລະແລະປັດສະວະ ຄວນລະລຶກເກສະວະ (Keśava) ເປັນຮູບຜູ້ຄຸ້ມຄອງອະປານ (apāna) ພະລັງຊີວິດທີ່ໄຫຼລົງ.

Verse 40

त्रिविक्रमं शौचकाले गङ्गापानकरं हरिम् / दन्तधावनकाले तु चन्द्रान्तर्यामिणं हरिम्

ໃນຍາມຊຳລະກາຍ ຄວນລະລຶກພຣະຫຣິເປັນ ຕຣິວິກຣະມະ (Trivikrama) ແລະເປັນຜູ້ປະທານການຈິບນ້ຳຄົງຄາ (Gaṅgā) ເພື່ອຄວາມບໍລິສຸດ. ແລະໃນຍາມຖູແຂ້ວ ຄວນລະລຶກພຣະຫຣິເປັນ ອັນຕະຣະຍາມິນ (Antaryāmin) ຜູ້ສະຖິດຢູ່ໃນດວງຈັນ.

Verse 41

मुखप्रक्षालने काले माधवं संस्मरेत्खग / गवां कण्डूयने चैव स्मरेद्गोवर्धनं हरिम्

ໂອ ພະຍານົກ (ກະຣຸດ) ໃນເວລາລ້າງໜ້າ ຄວນລະນຶກເຖິງ ພຣະມາດະວະ; ແລະໃນເວລາຂີດຫຼືດູແລງົວ ຄວນລະນຶກເຖິງ ພຣະຫຣິ ໃນນາມ «ໂກວັຣທະນ»។

Verse 42

सदा गोदोहने काले स्मरेद्गोपालवल्लभम् / अनन्तपुण्यार्जितजन्मकर्मणां सुपक्वकाले च खगेन्द्रसत्तम

ໃນເວລາບີບນົມງົວ ຄວນລະນຶກເຖິງ «ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງຄົນລ້ຽງງົວ» (ພຣະວິດສະນຸ/ກຣິດສະນະ) ຢູ່ເສມອ. ໂອ ຈອມກະສັດແຫ່ງນົກຜູ້ປະເສີດ, ສໍາລັບຜູ້ທີ່ໄດ້ກໍາເນີດແລະກຳກັບກຳມະດ້ວຍບຸນອັນບໍ່ມີທີ່ສິ້ນສຸດ, ການລະນຶກນີ້ຈະໃຫ້ຜົນເມື່ອເວລາສຸກງອມສົມບູນ.

Verse 43

स्पर्शे गवां चैव सदा नृणां वै भवत्यतो नात्र विचार्यमस्ति / यस्मिन् गृहे नास्ति सदोत्तमा च गौर्यङ्गणे श्रीतुलसी च नास्ति

ດ້ວຍການສຳຜັດງົວ ມະນຸດຍ່ອມໄດ້ຮັບຄວາມມົງຄຸນຢູ່ເສມອ—ບໍ່ຈໍາເປັນຕ້ອງສົງໄສ. ແຕ່ເຮືອນໃດທີ່ບໍ່ມີແມ່ເຮືອນຜູ້ດີງາມ ແລະບໍ່ມີຕຸລະສີອັນສັກສິດໃນລານເຮືອນ, ເຮືອນນັ້ນຂາດພຣະພອນອັນສູງສຸດ.

Verse 44

यस्मिन् गृहे देवमहोत्सवश्च यस्मिन् गृहे श्रवणं नास्ति विष्णोः / तत्संसर्गाद्याति दुः खादिकं च तस्य स्पर्शो नैव कार्यः कदापि

ເຮືອນໃດທີ່ບໍ່ມີການຟັງພຣະວິດສະນຸອັນສັກສິດ—ແມ່ນແຕ່ຈະມີງານມະໂຫລານສໍາລັບເທວະດາກໍຕາມ—ການຄົບຄ່າກັບເຮືອນນັ້ນນໍາພາແຕ່ຄວາມທຸກແລະສິ່ງຄ້າຍຄື. ດັ່ງນັ້ນ ບໍ່ຄວນແຕະຕ້ອງຫຼືເຂົ້າໃກ້ສະຖານທີ່ນັ້ນເລີຍ ໃນເວລາໃດກໍຕາມ.

Verse 45

गोस्पर्शनविहीनस्य गोदोहनमजानतः / गोपोषणविहीनस्य प्राहुर्जन्म निरर्थकम्

ຜູ້ທີ່ບໍ່ເຄີຍສຳຜັດງົວ, ບໍ່ຮູ້ການບີບນົມງົວ, ແລະບໍ່ດູແລບໍ່ບໍາລຸງງົວ—ເຂົາເວົ້າວ່າຊີວິດຂອງຄົນນັ້ນເປັນສິ່ງໄຮ້ຄ່າ.

Verse 46

गोग्रासमप्रदातुश्च गोपुष्टिं चाप्यकुर्वतः / गतिर्नास्त्येव नास्त्येव ग्रामचाण्डालवत्स्मृतः

ຜູ້ໃດບໍ່ຖວາຍແມ່ນແຕ່ຄໍາຂ້າວນ້ອຍໜຶ່ງໃຫ້ແກ່ງົວ ແລະບໍ່ດູແລບໍ່ບໍາລຸງງົວ ຜູ້ນັ້ນບໍ່ມີຄະຕິດີແທ້—ບໍ່ມີເລີຍ। ຖືກຈື່ຈໍາວ່າເຫມືອນຈັນດາລາໃນບ້ານ।

Verse 47

वत्स्यस्य स्तनपाने च बालकृष्णं तु संस्मरेत् / दधिनिर्मन्थने चैव मन्थाधारं स्मरेद्धरिम्

ເມື່ອລູກງົວກໍາລັງດູດນົມ ຄວນລະລຶກເຖິງພຣະກຣິດສະນະເດັກນ້ອຍ। ແລະເມື່ອກໍາລັງຄົນດາຫິ (ນົມສົ້ມ) ຄວນລະລຶກເຖິງພຣະຫຣິ ເປັນຖານຮອງໃຫ້ແກ່ໄມ້ຄົນ।

Verse 48

मृत्तिकास्नान काले तु वराहं संस्मरेद्धरिम् / पुण्ड्राणां धारणे चैव केशवादींश्च द्वादश

ໃນເວລາອາບນ້ໍາດ້ວຍດິນສັກສິດ (ມຣິດຕິກາ) ຄວນລະລຶກເຖິງພຣະຫຣິ ໃນພຣະວຣາຫະ. ແລະເມື່ອທາຕິລະກະ (ປຸນດຣະ) ຄວນສວດນາມ 12 ພຣະນາມ ເລີ່ມດ້ວຍ ເກຊະວະ.

Verse 49

मुद्राणां धारणे चैव शङ्खचक्रगदाधरम् / पद्मं नारायणीं मुद्रां क्रुद्धोल्कादींश्च संस्मरेत्

ເມື່ອສວມຫຼືປະຕິບັດມຸດຣາອັນສັກສິດ ຄວນລະລຶກເຖິງພຣະອົງຜູ້ຖືສັງຂ໌ ຈັກຣະ ແລະຄະທາ. ແລະຄວນລະລຶກເຖິງດອກບົວ, ມຸດຣານາຣາຍະນີ, ພ້ອມທັງຮູບອັນດຸດັນປົກປ້ອງ ເລີ່ມດ້ວຍ ກຣຸດທໂອລກາ.

Verse 50

श्रीरामसंस्मृतिं चैव संध्याकाले खगोत्तम / अच्युतानन्तगोविन्दाञ्छ्राद्धकाले च संस्मरेत्

ໂອ ນົກຜູ້ປະເສີດ (ກຣຸດາ), ໃນເວລາສັນທະຍາ (ຍາມສວ່າງ-ຍາມແລງ) ຄວນລະລຶກເຖິງພຣະສຣີຣາມ. ແລະໃນເວລາພິທີສຣາດທະ ຄວນລະລຶກເຖິງ ອະຈະຍຸຕະ, ອະນັນຕະ, ແລະ ໂກວິນດະ.

Verse 51

प्राणादिकपञ्चहोमेचानिरूद्धादींश्च संस्मरेत् / अन्नाद्यर्पणकाले तु वासुदेवं च संस्मरेत्

ໃນເວລາຖວາຍເຄື່ອງບູຊາຫໍມ 5 ປະການ ເລີ່ມຈາກການຖວາຍປຣານາ ພຶງລະນຶກເຖິງ ອະນິຣຸດທະ ແລະຮູບວິຍູຫະອື່ນໆ. ແລະໃນເວລາຖວາຍອາຫານ ແລະສິ່ງອື່ນໆ ພຶງລະນຶກເຖິງ ວາສຸເທວະ ດ້ວຍ.

Verse 52

अपोशनस्य काले तु वायोरन्तर्गतं हरिम् / बस्त्रधारणकाकाले तु उपेन्द्रं संस्मरेद्धरिम्

ໃນເວລາຊໍາລະລ້າງຫຼັງການຂັບຖ່າຍ ພຶງລະນຶກເຖິງ ຮະຣິ ຜູ້ສະຖິດຢູ່ໃນ ວາຍຸ (ລົມຊີວິດ). ແລະໃນເວລານຸ່ງຫົ່ມ ພຶງລະນຶກເຖິງ ຮະຣິ ໃນນາມ ອຸເປນດຣະ (Upendra).

Verse 53

यज्ञोपवीतस्य च धारणे तु नारायणं वामनाख्यं स्मरेत्तु / आर्तिक्यकाले च तथैव विष्णोः सम्यक् स्मरेत्पर्शुरामाख्यविष्णुम्

ໃນເວລາສວມຍັດຍະໂອປະວີຕະ (ສາຍສັກສິດ) ພຶງລະນຶກເຖິງ ນາຣາຍະນະ ໃນນາມ ວາມະນະ. ແລະໃນເວລາທໍາອາຣະຕີແດ່ ວິດສະນຸ ພຶງລະນຶກໃຫ້ຖືກຕ້ອງເຖິງ ວິດສະນຸ ໃນນາມ ປະຣະຊຸຣາມະ.

Verse 54

अपोशनेवैश्वदेवस्य काले तदन्यहोमादिषु भस्मधारणे / स्मरेत्तु भक्त्या परमादरेण नारायणं जामदग्न्याख्यरामम्

ໃນເວລາຖວາຍໄວສະວະເທວະ (Vaiśvadeva), ໃນເວລາອາຈະມະນະ (ຈິບນ້ໍາຊໍາລະ), ແລະໃນພິທີຫໍມະອື່ນໆ ພ້ອມທັງໃນເວລາສວມຂີ້ເທົ່າສັກສິດ ພຶງລະນຶກດ້ວຍພັກຕິ ແລະຄວາມເຄົາລົບສູງສຸດ ເຖິງ ນາຣາຍະນະ ຄື ຣາມະ ຜູ້ມີນາມວ່າ ຈາມະດັກນະຍະ (Paraśurāma).

Verse 55

त्रिवारतीर्थग्रहणस्य काले कृष्णं रामं व्यासदेवं क्रमेण / शङ्खोदकस्योद्धरणे चैव काले मुकुन्दरूपं संस्मरेत्सर्वदैव

ໃນເວລາຮັບເອົາຕີຣະຖະ 3 ຄັ້ງ (ອາບນ້ໍາສັກສິດສາມຊັ້ນ) ພຶງລະນຶກຕາມລໍາດັບເຖິງ ກຣິດສະນະ, ຣາມະ, ແລະ ວຽາສະເທວະ. ແລະໃນເວລາຕັກນ້ໍາຈາກສັງຂະ ພຶງພິຈາລະນາຮູບມຸກຸນດະ (Mukunda) ຢູ່ເສມອ.

Verse 56

ग्रासेग्रासे स्मरणं चैव कार्यं गोविन्दसंज्ञस्य विशुद्धमन्नम् / एकैकभक्ष्यग्रहणस्य काले सम्यक् स्मरेदच्युतं वै खगेन्द्र

ທຸກຄໍາທີ່ກິນ ພຶງເຮັດການລະລຶກເຖິງຢ່າງແທ້ຈິງ ໂດຍຮັບປະທານອາຫານບໍລິສຸດທີ່ຖວາຍໃນນາມ «ໂກວິນດ». ເມື່ອຢິບອາຫານແຕ່ລະຢ່າງ ພຶງລະລຶກເຖິງພຣະອະຈຸຕະ ຜູ້ບໍ່ເສື່ອມສູນ, ໂອ ຂະເຄນດຣ (ກະຣຸດ)។

Verse 57

शाकादीनां भक्षणे चैव काले धन्वन्तरिं स्मरेच्चैव नित्यम् / तथा परान्नस्य च भोगकाले स्मरेच्च सम्यक् पाण्डुरङ्गं च विष्णुम्

ເມື່ອກິນຜັກ ແລະອາຫານທຳນອງນັ້ນ ພຶງລະລຶກເຖິງ ທັນວັນຕະຣິ (Dhanvantari) ຢູ່ເສມອ. ແລະເມື່ອຮັບປະທານອາຫານທີ່ຜູ້ອື່ນປຸງແຕ່ງ ໃນຍາມເສບສຸກ ພຶງລະລຶກເຖິງ ປານດຸຣັງກະ—ພຣະວິດສະນຸ—ໃຫ້ຖືກຕ້ອງ.

Verse 58

हैयङ्गवीनस्य च भक्षणे वै सम्यक् स्मरेत्ताण्डवाख्यं च कृष्णम् / दध्यन्नभक्षे परमं पुराणं गोपालकृष्णं संस्मरेच्चैव नित्यम्

ເມື່ອຮັບປະທານ ໄຫຍັງກະວີນະ (ເນີຍສົດ) ພຶງລະລຶກເຖິງ ພຣະກຣິດສະນະ ຜູ້ມີນາມວ່າ ຕານດະວະ ຢ່າງຖືກຕ້ອງ. ແລະເມື່ອກິນ ດັດຍັນນະ (ເຂົ້າຄຸກນົມສົ້ມ) ພຶງລະລຶກເຖິງ ໂກປາລະ-ກຣິດສະນະ ຜູ້ເປັນບູຮານສູງສຸດ ຢູ່ເສມອ.

Verse 59

दुग्धान्नभोगे च तथैव काले सम्यक् स्मरेच्छ्रीनिवासं हरिं च / सुतैलसर्पिः षु विपक्वभक्षसंभोजने संस्मरेद्व्यङ्कटेशम्

ເມື່ອເສບສຸກກັບ ເຂົ້ານົມ (ນົມກັບເຂົ້າ) ໃນຍາມອັນຄວນ ພຶງລະລຶກເຖິງ ຮະຣິ ພຣະສຣີນິວາສະ ຢ່າງຖືກຕ້ອງ. ແລະເມື່ອກິນອາຫານສຸກດີ ປຸງດ້ວຍນ້ຳມັນດີ ແລະ ນ້ຳມັນເນີຍ (ghee) ພຶງລະລຶກເຖິງ ວຽງກະເຕສະ (Veṅkaṭeśvara).

Verse 60

द्राक्षासुजम्बूकदलीरसालनारिङ्गदाडिम्बफलानि चारु / स्मरेत्तु रम्भोत्तमनारिकेलधात्रीसुभोगे खलु बालकृष्णम्

ອະງຸ່ນ, ໝາກຈຳບູ, ກ້ວຍ, ໝາກມ່ວງ, ສົ້ມ, ໝາກທັບທິມ—ໝາກໄມ້ງາມເຫຼົ່ານີ້. ແລະໃນຄວາມເສບສຸກອັນຫວານຊື່ນ ເຊັ່ນ ກ້ວຍປະເພດດີ, ກ້ວຍຊັ້ນເລີດ, ໝາກພ້າວ, ແລະ ອາມະລະກີ (āmalakī) ພຶງລະລຶກເຖິງ ພຣະບາລະ-ກຣິດສະນະ (Bāla-Kṛṣṇa) ຢ່າງແນ່ນອນ.

Verse 61

सुपानकस्यैव च पानकाले सम्यक् स्मरेन्नारसिंहाख्यविष्णुम् / गङ्गामृतस्यैव च पानकाले गङ्गातातं संस्मरेद्विष्णुमेव

ໃນເວລາດື່ມສຸປານະກະ (ເຄື່ອງດື່ມສັກສິດ) ພຶງລະລຶກພຣະວິສນຸນາມ ນຣະສິງຫະ ຢ່າງຖືກຕ້ອງ. ແລະໃນເວລາດື່ມນ້ຳຄົງຄາ ພຶງລະລຶກພຣະວິສນຸພຽງອົງດຽວ—ຜູ້ຄຸ້ມຄອງດັ່ງບິດາຂອງຄົງຄາ.

Verse 62

प्रयाणकाले संस्मरेत्तार्क्ष्यवाहं नारायणं निर्गुणं विश्वमूर्तिम् / पुत्रादीनां चुंबने चैव काले सुवेणुहस्तं संस्मरेत्कृष्णमेव

ໃນເວລາຈາກລາຮ່າງກາຍ ພຶງລະລຶກນາຣາຍະນະ—ອົງຜູ້ປະທັບເທິງຄຣຸດ (ກະຣຸດ), ຜູ້ເກີນພົ້ນຈາກຄຸນະ, ແລະຜູ້ມີສາກົນເປັນຮູບກາຍ. ແມ່ນແຕ່ໃນຂະນະທີ່ລູກຫຼານແລະຜູ້ອື່ນໆກຳລັງຈູບ ກໍພຶງລະລຶກພຣະກຣິດສະນະພຽງອົງດຽວ—ຜູ້ຖືຂຸ່ຍໃນພຣະຫັດ.

Verse 63

सुखङ्गकाले स्वस्त्रियश्चैव नित्यं गोपि कुचद्वन्द्वविलासिनं हरिम् / तांबूलकाले संस्मरैच्चैव नित्यं प्रद्युम्नाख्यं वासुदेवं हरिं च

ໃນເວລາແຫ່ງຄວາມສຸກສະໜິດສະໜົມ ພຶງລະລຶກພຣະຫຣິເປັນນິດ—ຜູ້ສຳລານກັບອົກຄູ່ຂອງນາງໂກປີ. ແລະໃນເວລາຮັບປະທານຕາມບູນ (ໃບພູ) ພຶງລະລຶກເປັນນິດພຣະຫຣິໃນພຣະນາມ ວາສຸເທວະ ຜູ້ຮູ້ຈັກອີກນາມວ່າ ປຣັດຍຸມນະ.

Verse 64

शय्याकाले संस्मरेच्चैव नित्यं संकर्षणाख्यं विष्णुरूपं हरिं च / निद्राकाले संस्मरेत्पद्मनामं कथाकाले व्यासरूपं हरिं च

ໃນເວລານອນລົງເທິງຕຽງ ພຶງລະລຶກເປັນນິດພຣະຫຣິໃນຮູບພຣະວິສນຸ ນາມ ສັງກັຣສະນະ. ໃນເວລາກຳລັງຫຼັບ ພຶງລະລຶກພຣະອົງໃນນາມ ປັດມະນາມະ. ແລະໃນເວລາເລົ່າທຳມະກະຖາ ພຶງລະລຶກພຣະຫຣິໃນຮູບ ວະຍາສະ.

Verse 65

सुगानकाले संस्मरेद्वेणुगीतं हरिं हरिं प्रवदेत्सर्वदैव / श्रीमत्तुलस्याश्छेदने चैव काले श्रीरामरामेति च संस्मरेत्तु

ໃນເວລາຮ້ອງເພງມົງຄຸນ ພຶງລະລຶກທຳນອງຂຸ່ຍ (ເວນຸກີດ) ແລະເວົ້າຢູ່ເສມອວ່າ “ຫຣິ, ຫຣິ”. ແລະໃນເວລາຕັດຕູລະສີອັນສັກສິດ ພຶງລະລຶກແລະກ່າວຊ້ຳວ່າ “ສຣີ ຣາມ, ຣາມ” ແທ້ໆ.

Verse 66

पुष्पादीनां छेदने चैव काले सम्यक स्मरेदेत्कपिलाख्यं हरिं च / प्रदक्षिणेगारुडान्तर्गतं च हरिं स्मरेत्सर्वदा वै खगेन्द्र

ເມື່ອເກັບດອກໄມ້ ຫຼືຕັດຂອງຄ້າຍກັນ ຄວນລະລຶກພຣະຫຣິ ຜູ້ມີນາມວ່າ ກະປິລາ ຢ່າງຖືກຕ້ອງ; ແລະເມື່ອເຮັດປະທັກສິນາ ຄວນລະລຶກພຣະຫຣິ ຜູ້ສະຖິດຢູ່ໃນກະຣຸດ—ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ຂະເຄນທຣາ ຈົ່ງລະລຶກພຣະຫຣິເສມອໄປ।

Verse 67

प्रणमकाले देवदेवस्य विष्णोः शेषान्तस्थं संस्मरेच्चैव विष्णुम् / सुनीतिकाले संस्मरेन्नारसिंहं नारायणं संसंमरेत्सर्वदापि

ເມື່ອກ້ມກາບ ຄວນລະລຶກພຣະວິດສະນຸ ພຣະເທວເທວາ ຜູ້ສະຖິດເທິງເສດສະ; ແລະຈົ່ງພິຈາລະນາພຣະວິດສະນຸ. ໃນເວລາແຫ່ງຄວາມປະພຶດດີ ແລະຄໍາຊີ້ນໍາອັນດີ ຄວນລະລຶກນະຣະສິງຫະ; ແລະທຸກເວລາ ຄວນລະລຶກນາຣາຍະນະເສມອໄປ।

Verse 68

पूर्तिर्यदा क्रियते कर्मणां च सम्यक् स्मरेद्वासुदेवं हरिं च / एवं कृतानि कर्माणि हरिप्रीतिकराणि च

ເມື່ອເຮັດພູຣຕິ (ການສ້າງກຸສົນແລະປະໂຫຍດສາທາລະນະ) ແລະກິດກຳຕ່າງໆ ຢ່າງຖືກຕ້ອງ ຄວນລະລຶກວາສຸເທວະ—ພຣະຫຣິດ້ວຍ. ກຳທີ່ເຮັດແບບນີ້ ຈະເປັນທີ່ພໍໃຈແກ່ພຣະຫຣິ.

Verse 69

सम्यक् प्रकुर्वन्नेतानि पुष्करो हरिवल्लभः

ໂດຍປະຕິບັດສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ຢ່າງຖືກຕ້ອງ ພຸສະກະຣະ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງພຣະຫຣິ ຍ່ອມບັນລຸຜົນທີ່ປາຖະໜາ।

Verse 70

एतस्मादेव पक्षीश कर्म यत्समुदाहृतम् पुष्कराख्यानमतुलं शृणोति श्रद्धयान्वितः / हरिप्रीतिकरे धर्मे प्रीतियुक्तो भवेत्सदा

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ຈອມແຫ່ງນົກ (ກະຣຸດ) ຜູ້ໃດຟັງດ້ວຍສັດທາ ເລື່ອງລາວອັນຫາທຽບບໍ່ໄດ້ ທີ່ເອີ້ນວ່າ «ພຸສະກະຣະ» ພ້ອມທັງພິທີກຳ (ກັມມະ) ທີ່ໄດ້ປະກາດໄວ້ ຜູ້ນັ້ນຈະເປັນຜູ້ມີຄວາມປິຕິ ແລະຄວາມຍິນດີເສມອ ໃນທຳມະທີ່ເຮັດໃຫ້ພຣະຫຣິ (ວິດສະນຸ) ພໍໃຈ।