Adhyaya 26
Veṅkaṭeśa-Māhātmya: Varāha Prelude, Descent of Śeṣācala, Svāmipuṣkariṇī and the Network of Tīrthas (with Dāna-Lakṣaṇas)
ເພື່ອຕອບຄໍາຖາມຂອງນາງສາວວ່າ ເປັນຫຍັງ Śrīnivāsa ຈຶ່ງປະທັບຢູ່, ເມື່ອໃດ Śeṣācala ຈຶ່ງລົງມາ, ແລະ Svāmipuṣkariṇī ເກີດຂຶ້ນແນວໃດ, Jaigīṣavya ເລີ່ມດ້ວຍຕໍານານຈັກກະວານ: ຄວາມມຸ່ງມັ້ນຕະບະຂອງ Hiraṇyākṣa, ຄວາມຜູກພັນຂອງແມ່ Diti, ແລະຄໍາສອນວ່າ Hari ເທົ່ານັ້ນແມ່ນຜູ້ຄຸ້ມຄອງທີ່ແທ້. ຫຼັງໄດ້ພອນຈາກ Brahmā, Hiraṇyākṣa ລັກເອົາໂລກ; Viṣṇu ປະກົດເປັນ Varāha ທີ່ Śrīmuṣṭa ຊ່ວຍກູ້ແລະປັກຖານໂລກໃຫ້ໝັ້ນຄົງ, ແລ້ວຄິດຖຶງການປະທັບຢູ່ໃກ້ມະນຸດດ້ວຍຄວາມເມດຕາ. ຈາກ Vaikuṇṭha ພຣະອົງນໍາ Śeṣa ລົງມາ ສ້າງພູສັກສິດ ແບ່ງສ່ວນເປັນ Śrīśaila, Ahobila, Śrīnīvāsa-kṣetra ແລະອະທິບາຍຊື່ຫຼາຍຢ່າງ: Puṣkarādri, Kanakādri, Vaikuṇṭhādri, Vyaṅkaṭādri. ຕໍ່ມາເນັ້ນ Svāmipuṣkariṇī ເປັນ tīrtha ສູງສຸດ ທີ່ຮວບຮວມ tīrtha ທັງປວງ, ແຕ່ຍ້ໍາວ່າ ຄວາມຫຼຸດພົ້ນສຸກງອມດ້ວຍ sat-saṅga ແລະ jñāna ບໍ່ແມ່ນດ້ວຍການອາບນ້ໍາຢ່າງດຽວ. ມີການບັນຍາຍພູມສາດພິທີຈາລິກ: tīrtha ຂອງ Vāyu, Candra, Raudra, Brahma, Indra, Vahni, Yama, Nairṛta, Śeṣa, Vāruṇa ພ້ອມກົດອາບນ້ໍາ ຂໍ້ຫ້າມຄວາມບໍລິສຸດ ແລະທານ Śālagrāma/ມູຣຕິ ທີ່ຫາຍາກພ້ອມເຄື່ອງໝາຍ. ທ້າຍບົດ ນາງສາວອາບນ້ໍາແລະໃຫ້ທານຢ່າງມີວິໄນທີ່ Svāmipuṣkariṇī; phala-śruti ສັນຍາວ່າ ການຟັງ māhātmya ນີ້ຈະເຮັດໃຫ້ເກີດພັກຕິຕໍ່ Śrīnivāsa ແລະນໍາໄປສູ່ຄໍາແນະນໍາ tīrtha ຕໍ່ໄປ।
Shlokas
Verse 1
नाम पञ्चविंशोध्यायः कन्योवाच / श्रीनिवासः किमर्थं वै आगतोत्र वदस्व मे / शेषाचलोपि कुत्रा भूत्कदायातश्च पापहा / स्वामिपुष्करिणी चात्र किमर्थं ह्यगता वद
ນາງສາວກ່າວວ່າ: «ຂໍທ່ານບອກຂ້ອຍ—ເປັນຫຍັງ ພຣະສຣີນິວາສ ຈຶ່ງມາທີ່ນີ້? ແລະ ເຂົາເສສາຈະລາ ເຄີຍຢູ່ໃສ ແລະ ຜູ້ທຳລາຍບາບນັ້ນ ມາເຖິງເມື່ອໃດ? ອີກທັງ ສວາມິປຸສກະຣິນີ ມາຢູ່ທີ່ນີ້ເພາະເຫດໃດ? ຂໍບອກຂ້ອຍ»។
Verse 2
जैगीषव्य उवाच शृणु भद्रे महाभागे व्यङ्कटेशस्य चागमम् / आवयोर्देवि पापानि विषमं यान्ति भामिनि
ໄຈກີສະວະຍະ ກ່າວວ່າ: «ຈົ່ງຟັງເຖີດ ແມ່ນາງຜູ້ມີພອນ ແລະສູງສົ່ງ, ເລື່ອງອັນສັກສິດແຫ່ງການເສດັດມາຂອງ ວຽງກະເຕສະ. ໂອ ເທວີ—ຜູ້ສະຫວ່າງໄສ—ເມື່ອໄດ້ຟັງນີ້ ບາບຂອງພວກເຮົາຈະຫາຍ ແລະຖືກຂັບໄປສູ່ຄວາມທຸກຍາກ»។
Verse 3
आसीत्पुरा हिरण्याक्षः काश्यपो दितिनन्दनः / सनकादेश्च वाग्दण्डाद्द्वितीयद्वारपालकः
ໃນການກ່ອນ ມີ ຮິຣັນຍາກະສະ ບຸດຂອງ ກາສຍະປະ ແລະເປັນທີ່ຮັກຂອງ ດິຕິ. ເນື່ອງຈາກຄຳສາບດ້ວຍວາຈາຂອງ ສະນະກະ ແລະພະລິດອື່ນໆ ລາວຈຶ່ງກາຍເປັນຜູ້ເຝົ້າປະຕູຄົນທີສອງ।
Verse 4
बभूव दैत्ययोनौ च देवानां कण्टको बली / संजीवो विजयः प्रोक्तो हरिभक्तो महाप्रभुः
ລາວເກີດໃນສາຍເຜົ່າອະສຸຣະ ແລະກາຍເປັນຜູ້ກ້າແຂງ ເປັນໜາມທີ່ທຳໃຫ້ເທວະທັງຫຼາຍເຈັບປວດ. ລາວຖືກເອີ້ນວ່າ ສັມຈີວະ ຫຼື ວິຊະຍະ—ຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່ ແລະມີອຳນາດ, ເປັນຜູ້ພັກດີຕໍ່ ພຣະຫຣິ.
Verse 5
हरिण्याक्षः स्वयं दैत्यो हरिभक्तविदूषकः / एतादृशो हिरण्याक्षस्तपस्तप्तुं समुद्यतः
ຮິຣັນຍາກະສະ ເປັນໄດຕະຍະອະສຸຣະໂດຍຕົນເອງ ແລະເປັນຜູ້ເຢາະເຢີ້ຍຜູ້ພັກດີຕໍ່ ພຣະຫຣິ. ຮິຣັນຍາກະສະຜູ້ນັ້ນ ຈຶ່ງອອກເດີນທາງ ດ້ວຍໃຈມຸ່ງໝັ້ນຈະບຳເນັດຕະປະສະອັນເຂັ້ມງວດ.
Verse 6
तदा माता दितिर्देवी हिरण्याक्षमुवाच सा / दितिरुवाच / वत्सलस्त्वं महाभागमा तपस्वाष्टहायनः
ແລ້ວນັ້ນ ເທວີດິຕິ ຜູ້ເປັນແມ່ ໄດ້ກ່າວກັບ ຮິຣັນຍາກະສະ. ດິຕິກ່າວວ່າ: «ລູກຮັກ ຜູ້ມີວາສະນາຍິ່ງ—ຢ່າປະພຶດຕະປະສະຍາ ເພາະເຈົ້າມີອາຍຸພຽງແປດປີ»।
Verse 7
त्वं मा ददस्व दुः खं मे पालयिष्यति कोविदः / क्षणमात्रं न जीवामि त्वां विना जीवनं न हि
ຢ່າໃຫ້ຄວາມໂສກແກ່ຂ້າເລີຍ—ເຈົ້າຜູ້ສະຫລາດແຕ່ຜູ້ດຽວ ຈະປົກປ້ອງຂ້າ. ຂ້າຢູ່ບໍ່ໄດ້ແມ່ນແຕ່ຊົ່ວຂະນະ ຫາກຂາດເຈົ້າ; ແທ້ຈິງ ບໍ່ມີເຈົ້າ ກໍບໍ່ມີຊີວິດສໍາລັບຂ້າ.
Verse 8
मा तप त्वं महाभाग मम जीवनहेतवे / एवमुक्तस्तु मात्रा स विजयोवशतोब्रवीत्
«ຢ່າໂສກເສົ້າເລີຍ ຜູ້ສູງສົງ—ເພື່ອເຫດແຫ່ງຊີວິດຂອງຂ້າ» ດັ່ງນີ້. ເມື່ອແມ່ເວົ້າແລ້ວ ວິຊະຍະ ຜູ້ຖືກອາລົມຄອບງໍາ ກໍໄດ້ກ່າວຕອບ.
Verse 9
हिरण्याक्षो मातरं प्राह जालं हित्वा विष्णोर्भजने ऽलं कुरुष्व / मयिस्नेहं पुत्रहेतोर्विरूढं सुखदुः खे चेह लोके परत्र
ຮິຣັນຍາກະສະ ກ່າວກັບແມ່ວ່າ: «ຈົ່ງລະທິ້ງບ່ວງບາດແຫ່ງໂລກນີ້ ແລະອຸທິດຕົນໃຫ້ເຕັມທີ່ໃນການບູຊາພຣະວິສນຸ. ຄວາມຮັກທີ່ເກີດງອກໃນແມ່ຕໍ່ຂ້າ ເພາະເຫດວ່າຂ້າເປັນລູກ—ຈົ່ງຮູ້ວ່າ ສຸກແລະທຸກ ມີທັງໃນໂລກນີ້ ແລະໃນໂລກຫນ້າ».
Verse 10
यावत्स्नेहं मयि मातः करोषि तावत्क्लेशं शाश्वतं यास्यसि त्वम् / मातश्च ते मयि पुत्रत्वबुद्धिस्त्वय्यप्येषा मातृबुद्धिर्ममापि
ແມ່ເອີຍ ຕາມທີ່ແມ່ຍັງຜູກພັນຮັກໃນຂ້າ ແມ່ຈະໄປສູ່ຄວາມທຸກອັນບໍ່ສິ້ນສຸດ. ແມ່ເອີຍ ໃນແມ່ມີຄວາມຄິດວ່າ “ຂ້າເປັນລູກຂອງແມ່”; ແລະໃນຂ້າກໍມີຄວາມຄິດນີ້ເຊັ່ນກັນວ່າ “ແມ່ເປັນແມ່ຂອງຂ້າ”.
Verse 11
ताते पूज्ये पितृबुद्धिर्ममास्ति तस्मिंस्तुते भर्तृबुद्धिर्हि मिथ्या / निर्माति यस्माद्धरिरेव सर्वं सम्यक् पाता नियतो ऽसौ मुरारिः
ໂອ ພໍ່ຜູ້ຄວນບູຊາ! ຂ້າພະເຈົ້າມີໃຈເຫມືອນລູກຕໍ່ພໍ່; ແຕ່ການຄິດວ່າທ່ານເປັນສາມີຂອງຂ້າພະເຈົ້ານັ້ນ ແທ້ຈິງແມ່ນຜິດ. ເພາະມີແຕ່ພຣະຫຣິ (ວິສນຸ) ເທົ່ານັ້ນທີ່ສ້າງສັບພະສິ່ງ; ແລະ ມຸຣາຣິ ແມ່ນຜູ້ປົກປ້ອງທີ່ແທ້ ແລະບໍ່ເຄີຍຂາດຕົກ.
Verse 12
अतो हि माता हरिरेव सर्वदा त्वन्यासां वै मातृता चोपचारात् / निर्मातृत्वं यदि मुख्यं त्वयि स्याद्द्रोणादीनां जननी का वदस्व
ດັ່ງນັ້ນ ພຣະຫຣິ ເທົ່ານັ້ນແມ່ນແມ່ທີ່ແທ້ຢູ່ເທື່ອ; ຄຳວ່າ “ແມ່” ຂອງຍິງອື່ນໆ ເປັນແຕ່ການເອີ້ນຕາມປະເພນີ ແລະເປັນນິຍາມປຽບທຽບ. ຖ້າການເປັນຜູ້ກໍ່ກຳເນີດແມ່ນເກນຫຼັກໃນທ່ານ ຈົ່ງບອກຂ້າພະເຈົ້າ—ໃຜແມ່ນແມ່ຂອງ ໂດຣະນະ ແລະຜູ້ອື່ນໆ?
Verse 13
मातृत्वं वै यदि मुख्यं त्वयि स्याद्धात्रादीनां जननी का वदस्व / यतः सदा याति जगत्तत्तो हरिः सदा पिता विष्णुरजः पुराणः
ຖ້າຄວາມເປັນແມ່ແມ່ນຫຼັກສຳຄັນແທ້ໃນທ່ານ ຈົ່ງບອກ—ໃຜແມ່ນແມ່ຂອງ ທາຕຣະ (ຜູ້ສ້າງ) ແລະເທວະອື່ນໆ? ເນື່ອງຈາກຈັກກະວານທັງປວງເຄື່ອນໄຫວແລະໄຫຼອອກຈາກພຣະອົງເສມອ, ດັ່ງນັ້ນ ພຣະຫຣິ—ວິສນຸ, ອະຊະ ຜູ້ບໍ່ເກີດ, ຜູ້ເກົ່າແກ່—ແມ່ນພໍ່ຕະຫຼອດການ.
Verse 14
सदा पिता मुख्यपिता यदि स्याद्गर्भस्थबाले पालकः को वदस्व / मातापित्रोः पालकत्वं यदि स्यात्कूर्मादीनां पालकौ कौ वदस्व
ຖ້າພໍ່ພຽງຜູ້ດຽວຈະຖືກນັບເປັນພໍ່ຫຼັກຢູ່ເທື່ອ ຈົ່ງບອກ—ໃຜເປັນຜູ້ປົກປ້ອງເດັກນ້ອຍໃນຄັນ? ແລະຖ້າທັງແມ່ແລະພໍ່ເປັນຜູ້ປົກປ້ອງແທ້ ຈົ່ງບອກ—ໃຜເປັນຜູ້ປົກປ້ອງສັດເຊັ່ນ ເຕົ່າ ແລະອື່ນໆ?
Verse 15
मातापित्रोः पालकत्वं यदि स्यात्कृपादीनां रक्षकौ कौ वदस्व / पुन्नामकान्नारकाद्देह भजान्तस्मात्त्रातापुत्रविष्णुः पुराणः
ຖ້າການປົກປ້ອງແມ່ແລະພໍ່ແມ່ນໜ້າທີ່ແທ້ ຈົ່ງບອກ—ໃຜຈະປົກປ້ອງຜູ້ອ່ອນແອ ແລະຜູ້ອື່ນໆ? ເນື່ອງຈາກລູກຊາຍຊ່ວຍພໍ່ໃຫ້ພົ້ນຈາກນະຣົກຊື່ “ປຸນ” ຈຶ່ງເອີ້ນວ່າ “ປຸຕຣະ” ແມ່ນຜູ້ຊ່ວຍໃຫ້ພົ້ນ; ແລະ ພຣະວິສນຸຜູ້ບູຮານ ແມ່ນຜູ້ຊ່ວຍໃຫ້ພົ້ນອັນສູງສຸດ.
Verse 16
न तारकोहं नरकाच्च सुभ्रूर्न वै भर्ता नापि पित्रादयश्च / न वै माता नानुजादिश्च सर्वः सर्वत्राता विष्णुरतो न चान्यः
ໂອ ນາງຜູ້ມີຄິ້ວງາມ, ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ແມ່ນຜູ້ຊ່ອຍພົ້ນຈາກນະລົກ; ບໍ່ແມ່ນພັນລະຍາ ຫຼື ສາມີ, ບໍ່ແມ່ນພໍ່ແລະຍາດພີ່ນ້ອງ. ບໍ່ແມ່ນແມ່ ຫຼື ນ້ອງຊາຍ ແລະອື່ນໆ—ບໍ່ມີໃຜເປັນຜູ້ຄຸ້ມຄອງທົ່ວໄປ. ພຣະວິສນຸເທົ່ານັ້ນແມ່ນຜູ້ປົກປ້ອງສາກົນ; ບໍ່ມີອື່ນ.
Verse 17
मायां मदीयां ज्ञानशस्त्रेण च्छित्वा भक्त्या हरेः स्मरणं त्वं कुरुष्व / यद्भक्तिरूपूर्वं स्मरणं नाम विष्णोस्तत्सर्वथा पापहरं च मातः
ຈົ່ງຕັດຂາດມາຍາຂອງເຮົາເອງ ດ້ວຍອາວຸດແຫ່ງປັນຍາ, ແລະຈົ່ງປະພຶດການລະລຶກຮາຣິ (Hari) ດ້ວຍພັກຕິ. ເພາະການລະລຶກນາມພຣະວິສນຸ ທີ່ມີພັກຕິນຳໜ້າແລະຫຼໍ່ຫຼອມນັ້ນ ເປັນຜູ້ກຳຈັດບາບທຸກປະການ, ໂອ ແມ່.
Verse 18
यो वा भक्त्या स्मरणं नाम विष्णोः करोत्यसौ पापहरो भविष्यति / अयं देहो दुर्ल्लभः कर्मभूमौ तत्रापि मध्ये भजनं विष्णुमूर्तेः
ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ລະລຶກນາມພຣະວິສນຸດ້ວຍພັກຕິ, ຜູ້ນັ້ນຈະເປັນຜູ້ກຳຈັດບາບ. ກາຍມະນຸດນີ້ໄດ້ມາຍາກໃນກຳມະພູມິ (ໂລກແຫ່ງການກະທຳ); ແລະໃນນັ້ນເອງ ການບູຊາພຣະຮູບຂອງພຣະວິສນຸກໍຫາຍາກຍິ່ງ.
Verse 19
आयुर्गतं व्यर्थमेव त्वदीयं शीघ्रं भजेः श्रीनिवासस्य पादम् / उपदिश्यैवं मातरं पुत्रवर्यो दैत्यावेशात्सोभवद्वै तपस्वी
“ອາຍຸຂອງເຈົ້າກຳລັງຜ່ານໄປໂດຍເປົ່າປະໂຫຍດ; ຈົ່ງຮີບໄປພຶ່ງພາທີ່ພຣະບາດຂອງ ສຣີນິວາສະ (ພຣະວິສນຸ).” ເມື່ອໄດ້ສອນແມ່ຢ່າງນີ້ແລ້ວ, ບຸດຜູ້ປະເສີດນັ້ນ—ໂດຍອຳນາດຄອບງຳຂອງໄດຕະ (ອຳນາດອະສູຣ/ການສິງ)—ໄດ້ກາຍເປັນຕະປັດສະວີ (ນັກບຳເນັດ) ຢ່າງແທ້ຈິງ.
Verse 20
चतुर्मुखं प्रीणयित्वैव भक्त्या ह्यवध्यत्वं प्राप तस्मान्महात्मा / ततो भूमिं करवद्वेष्टयित्वा निन्ये तदा दैत्यवर्यो महात्मा
ເມື່ອໄດ້ເຮັດໃຫ້ພຣະພຣະຫມາຜູ້ມີສີ່ໜ້າພໍໃຈດ້ວຍພັກຕິ, ມະຫາອາດມານັ້ນໄດ້ຮັບຄວາມບໍ່ອາດຖືກຂ້າ (ອະວັດຍະຕະວະ) ຈາກພຣະອົງ. ຕໍ່ມາ ດານະວະຜູ້ເປັນເລີດນັ້ນ, ມະຫາອາດມາ, ໄດ້ຫໍ່ພື້ນດິນເຫມືອນຂອງຢູ່ໃນຝາມື ແລະພາໄປໃນຂະນະນັ້ນ.
Verse 21
श्रीमुष्टदेशे प्रादुरासीद्धरिस्तु वाराहविष्णुस्त्वजनः पुराणः / भित्त्वाचाब्धिं विविशे तं महात्मा रसातले संस्थितं भूतलं च
ໃນແຜ່ນດິນຊື່ «ສຣີມຸດສະຕິ» ພຣະຫຣິ—ພຣະວິສນຸຜູ້ເກົ່າແກ່ ບໍ່ເກີດ ໃນຮູບ «ວຣາຫະ» (ໝູປ່າ)—ໄດ້ປາກົດ. ພຣະມະຫາອາດມາແຍກທະເລ ແລ້ວເຂົ້າສູ່ ຣະສາຕະລະ ເພື່ອຍົກແຜ່ນດິນທີ່ຢູ່ນັ້ນຂຶ້ນມາ।
Verse 22
स्वदंष्ट्राग्रे स्थापयित्वाऽजगाम तदागमादागतो दैत्यवर्यः / तं कर्णमूले ताडयित्वा जघान प्रसादयामास च पूर्ववद्भुवम्
ພຣະອົງໄດ້ວາງມັນໄວ້ທີ່ປາຍງາຂອງພຣະອົງ ແລ້ວເສດັດໄປ. ເມື່ອພຣະອົງເສດັດຈາກໄປ ດາຍຕະຍະຜູ້ເປັນໃຫຍ່ກໍມາຮອດ; ມັນຕີທີ່ໂຄນຫູ ແຕ່ພຣະອົງກໍປະຫານມັນ ແລ້ວປະລອບແຜ່ນດິນໃຫ້ສົງົບດັ່ງເກົ່າ.
Verse 23
सुदिग्गजान्स्थापयित्वा च विष्णुः श्रीमुष्टे वै संस्थितः श्रीवराहः / तदा हरिश्चिन्तयामास विष्णुर्भक्त्या मदीयं मानुषं देहमद्य
ເມື່ອພຣະວິສນຸໄດ້ຈັດຕັ້ງຊ້າງແຫ່ງທິດທັງຫຼາຍອັນສົງ່າງາມແລ້ວ ພຣະວິສນຸ—ສຣີວຣາຫະ—ກໍຢືນຢັນຢູ່ທີ່ «ສຣີມຸດສະຕິ». ແລ້ວພຣະຫຣິ ພຣະວິສນຸ ກໍຄິດດ້ວຍພັກຕິວ່າ: «ມື້ນີ້ ຂໍໃຫ້ກາຍມະນຸດຂອງເຮົາປາກົດ»।
Verse 24
आराधयिष्यन्ति च मां क्व एते तेषां दयां कुत्र वाहं करिष्ये / एवं हरिश्चिन्तयित्वा सुकन्ये वैकुण्ठलोकादचलं शेष संज्ञम् / वीन्द्रस्कन्धे स्थापयित्वा स्वयं च समागतोभूद्भूतलं भूतलेशः
«ສັດທັງຫຼາຍນີ້ຈະນະມັດສະການພວກເຮົາຢູ່ໃສ? ແລະພວກເຮົາຈະສະແດງຄວາມເມດຕາກະຣຸນາໃຫ້ເຂົາຢູ່ໃສ?» ດັ່ງນີ້—ໂອ ນາງຜູ້ງາມ—ພຣະຫຣິໄດ້ຄິດ. ແລ້ວພຣະອົງນຳ «ເສສະ» ຜູ້ອະຈະລະຈາກໄວກຸນຖະລົງມາ ວາງໄວ້ເທິງບ່າຂອງ «ວີນດຣະ» ແລະພຣະເຈົ້າແຫ່ງແຜ່ນດິນກໍເສດັດມາສູ່ໂລກມະນຸດ.
Verse 25
सुवर्णमुखरीतीरमारभ्य गरुडध्वजः / श्रीकृष्णवेणीपर्यन्तं स्थापया मास तं गिरिम्
ເລີ່ມແຕ່ຝັ່ງນ້ຳ «ສຸວັນນະມຸຂະຣີ» ໄປຈົນເຖິງ «ສຣີກຣິສນະເວນີ» ພຣະວິສນຸຜູ້ມີທຸງກະຣຸດ (ກະຣຸດະທະວະຈະ) ໄດ້ໃຫ້ພູນັ້ນຖືກສ້າງຕັ້ງໄວ້.
Verse 26
गिरेः पुच्छे तु श्रीशैलं मध्यमे ऽहोबलं स्मृतम् / मुखं च श्रीनिवासस्य क्षेत्रं च समुदाहृतम्
ທີ່ປາຍຫາງຂອງພູ ມີ «ສຣີໄສລ»; ທີ່ກາງ ຈື່ຈຳ «ອະໂຫບິລ» ໄວ້. ທີ່ປາກພູ ແມ່ນເຂດສັກສິດຂອງ «ສຣີນີວາສ»—ດັ່ງນີ້ໄດ້ປະກາດໄວ້.
Verse 27
अल्पेन तपसाभीष्टं सिध्यत्यस्मिन्नहोबले / गङ्गादिसर्वतीर्थानि पुण्यानि ह्यत्र संति वै
ໃນ «ອະໂຫບະລ» ອັນສັກສິດນີ້ ແມ່ນແຕ່ຕະປະສະຍານ້ອຍໆ ກໍສຳເລັດສິ່ງທີ່ປາດຖະໜາໄດ້. ເພາະວ່າທີ່ນີ້ ມີທີ່ທ່ອງທ່ຽວສັກສິດທັງປວງ ເລີ່ມຈາກແມ່ນ້ຳຄັງຄາ ເຕັມໄປດ້ວຍບຸນກຸສົນ.
Verse 28
य एनं सेवते नित्यं श्रद्धाभक्तिसमन्वितः / ज्ञानार्थी ज्ञानमाप्नोति द्रव्यार्थी द्रव्यमाप्रुयात्
ຜູ້ໃດບຳເນົາຮັບໃຊ້ສິ່ງນີ້ທຸກວັນ ພ້ອມດ້ວຍສັດທາແລະພັກຕິ—ຜູ້ປາດຖະໜາປັນຍາ ຈະໄດ້ປັນຍາ; ຜູ້ປາດຖະໜາຊັບສິນ ຈະໄດ້ຊັບສິນ.
Verse 29
पुत्रार्थी पुत्रमाप्नोति नृपो राज्यं च विन्दति / यंयं कामयते मर्त्यस्तन्तमाप्नोति सर्वथा
ຜູ້ປາດຖະໜາບຸດ ຈະໄດ້ບຸດ; ກະສັດຈະໄດ້ອານາຈັກ. ມະນຸດປາດຖະໜາສິ່ງໃດ ກໍຈະໄດ້ສິ່ງນັ້ນແນ່ນອນທຸກປະການ.
Verse 30
चिन्तितं साध्यते यस्मात्तस्माच्चिन्तामणिं विदुः / पुष्करिण्याश्च बाहुल्याद्गिरावस्मिन्सरः सु च / पुष्कराद्रिरिति प्राहुरेवं तत्त्वार्थवेदिनः
ເນື່ອງຈາກວ່າ ສິ່ງໃດທີ່ຄິດປາດຖະໜາ ກໍສຳເລັດໄດ້ທີ່ນັ້ນ ນັກປັນຍາຈຶ່ງຮູ້ຈັກມັນວ່າ «ຈິນຕາມະນິ» ແກ້ວສຳເລັດຄວາມປາດຖະໜາ. ແລະເນື່ອງຈາກພູນີ້ມີສະລະບົວຫຼາຍ—ມີທະເລສາບງາມຢູ່—ຜູ້ຮູ້ຄວາມຈິງຈຶ່ງເອີ້ນວ່າ «ປຸສະກະຣາດຣິ» (ພູດອກບົວ).
Verse 31
शातकुंभस्वरूपत्वात्कनकाद्रिं च तं विदुः / वैकुण्ठादागतेनैव वैकुण्ठाद्रिरिति स्मृतः
ເນື່ອງຈາກມີສະພາບເປັນ ຊາຕະກຸມພະ (ຄໍາບໍລິສຸດ) ຈຶ່ງຮູ້ຈັກພູນັ້ນວ່າ ກະນະກາດຣິ—ພູຄໍາ. ແລະເພາະມາຈາກ ໄວກຸນຖະ ຈຶ່ງຖືກຈື່ຈໍາວ່າ ໄວກຸນຖາດຣິ—ພູແຫ່ງໄວກຸນຖະ.
Verse 32
अमृतैश्वर्यसंयुक्तो व्यङ्कटाद्रिरिति स्मृतः / व्यङ्कटेशस्य शैलस्य माहात्म्यं यावदस्ति हि
ດ້ວຍການປະກອບດ້ວຍຄວາມຮັ່ງມີດັ່ງອະມຣິຕະ (ອະມະຕະ) ແລະອໍານາດເຈົ້າເທວະ ຈຶ່ງຖືກຈື່ຈໍາວ່າ ວຽງກະຕາດຣິ. ແທ້ຈິງ ຕາບໃດທີ່ມະຫາຕະພາບຂອງພູແຫ່ງ ວຽງກະເຕສະ ຍັງດໍາລົງ ຊື່ແລະກຽດສັກສີນີ້ກໍດໍາລົງຕາມນັ້ນ.
Verse 33
तावद्वक्तुं समग्रेण न समर्थश्चतुर्मुखः / व्यङ्कटाद्रौ परां भक्तिं ये कुर्वन्ति दिनेदिने / पङ्गर्जङ्घाल एव स्यादचक्षुः पद्मलोचनः
ແມ່ນແຕ່ ພຣະພຣະຫມາ ຜູ້ມີສີ່ໜ້າ ກໍບໍ່ສາມາດກ່າວໄດ້ຄົບຖ້ວນ. ຜູ້ໃດທີ່ທຸກມື້ທຸກວັນ ປະພຶດພັກຕິອັນສູງສຸດໃນ ເວັງກະຕາດຣິ (ຕິຣຸມາລາ) — ເພື່ອຈະສັນລະເສີນເຂົາໃຫ້ສົມຄວນ ແມ່ນແຕ່ພຣະຜູ້ມີດວງຕາດັ່ງດອກບົວ ກໍຈະເຫມືອນກັບຂາພິການ ແລະບອດຕາ.
Verse 34
मूको वाग्मी भवेदेव बधिरः श्रावको भवेत् / वन्ध्या स्याद्बहुपुत्रा च निर्धनः सधनो भवेत्
ແທ້ຈິງ ຄົນທີ່ເປັນໃບ້ຈະກາຍເປັນຜູ້ເວົ້າຄໍາໄດ້ງາມ; ຄົນຫູໜວກຈະກາຍເປັນຜູ້ຟັງໄດ້ດີ; ຍິງທີ່ເປັນໝັນຈະໄດ້ລູກຫຼາຍ; ແລະຄົນທີ່ຍາກຈະກາຍເປັນຜູ້ມີຊັບສິນ.
Verse 35
एतत्सर्वं गिरौ भक्तिमात्रेणैव भवेद्ध्रुवम् / तत्त्वतो व्यङ्कटाद्रेस्तु स्वरूपं वेत्ति को भुवि
ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ທັງໝົດ ແທ້ຈິງແລ້ວ ຍ່ອມເກີດຂຶ້ນໄດ້ແນ່ນອນໃນພູອັນສັກສິດ ໂດຍພັກຕິຢ່າງດຽວ. ແຕ່ໃນໂລກນີ້ ຜູ້ໃດຈະຮູ້ໄດ້ຢ່າງແທ້ຈິງ ຕາມສາລະທຳ ຖຶງສະພາບແທ້ຂອງ ພຣະເວັງກະຕາດຣິ?
Verse 36
यस्मादस्य गिरेः पुण्यं माहात्म्यं वेत्ति यः पुमान् / मायावी परमानन्दं त्यक्त्वा वैकुण्ठमुत्तमम् / स्वामिपुष्करिणीतीरे रमया सहमोदते
ຜູ້ໃດຮູ້ມະຫິມາອັນບໍລິສຸດຂອງພູນີ້—ຄວາມຍິ່ງໃຫຍ່ອັນສັກສິດ—ພຣະອົງຜູ້ອັດສະຈັນນັ້ນ ຍັງລະທິ້ງແມ່ນແຕ່ໄວກຸນຖະອັນສູງສຸດແຫ່ງອານັນດາ ແລ້ວຊື່ນຊົມຮ່ວມກັບຣາມາ (ລັກສະມີ) ຢູ່ຝັ່ງສະວາມິປຸສກະຣິນີ ທະເລສາບອັນສັກສິດຂອງພຣະອົງ។
Verse 37
कल्याणाद्भुतगात्राय कामितार्थप्दायिने / श्रीमद्व्यङ्कटनाथाय श्रीनिवासाय ते नमः
ຂໍນົບນ້ອມແດ່ພຣະອົງ—ສຣີ ວຽງກະຕະນາຖາ, ສຣີນິວາສາ—ຜູ້ມີພຣະວິກາຍອັນມົງຄຸນແລະອັດສະຈັນ ແລະຜູ້ປະທານສິ່ງທີ່ຜູ້ບູຊາປາຖະໜາໃຫ້ສຳເລັດ।
Verse 38
श्रीस्वामिपुष्करिण्याश्च माहात्म्यं शृणु कन्यके / स्वामिपुष्करिणीमध्ये श्रीनिवासोस्ति सर्वदा
ໂອ ນາງສາວເອີຍ, ຈົ່ງຟັງມະຫິມາອັນສັກສິດຂອງສະວາມິປຸສກະຣິນີ. ໃນກາງສະວາມິປຸສກະຣິນີນັ້ນ ສຣີນິວາສາ (ພຣະວິສນຸ) ປະທັບຢູ່ເປັນນິດ.
Verse 39
स्नानं कुर्वन्ति ये तत्र तेषां मुक्तिः करे स्थिता / तिस्रः कोट्योर्धकोटिश्च तीर्थानि भुवनत्रये / तानि सर्वाणि तत्रैव संति तीर्थे हरेः सदा
ຜູ້ໃດອາບນ້ຳຢູ່ທີ່ນັ້ນ ຄວາມຫຼຸດພົ້ນ (ມຸກຕິ) ເຫມືອນຢູ່ໃນຝາມືຂອງເຂົາ. ໃນສາມໂລກມີທີ່ທິຣຖະສາມກົດິກັບອີກເຄິ່ງກົດິ; ທັງໝົດນັ້ນລ້ວນມີຢູ່ທີ່ນັ້ນເທົ່ານັ້ນ ໃນທີ່ທິຣຖະອັນສັກສິດຂອງຮະຣິ (ພຣະວິສນຸ) ຕະຫຼອດການ.
Verse 40
तत्तीर्थं श्रीनिवासाख्यं सर्वदेवनमस्कृतम् / तदेव श्रीनिवासस्य मन्दिरं परिकीर्तितम्
ທີ່ທິຣຖະອັນສັກສິດນັ້ນ ເອີ້ນວ່າ “ສຣີນິວາສາ” ແລະເປັນທີ່ເທວະທັງປວງນົບນ້ອມ. ທີ່ນັ້ນເອງກໍຖືກສັນລະເສີນວ່າເປັນພຣະວິຫານຂອງສຣີນິວາສາ.
Verse 41
तद्दर्शनादेव कन्ये यान्ति पापानि भस्मसात् / एकैकस्नानमात्रेण सत्संगो भवति ध्रुवम्
ໂອ ນາງສາວເອີຍ, ແຕ່ພຽງໄດ້ເຫັນພຣະສະຖານອັນສັກສິດນັ້ນ ບາບທັງຫຼາຍກໍກາຍເປັນຂີ້ເຖົ່າ. ແມ່ນແຕ່ອາບນ້ຳພຽງຄັ້ງດຽວ ກໍໄດ້ສັດສັງ (ຄົນດີຜູ້ບຸນ) ຢ່າງແນ່ນອນ.
Verse 42
सत्संगाज्ज्ञानमासाद्य ज्ञानान्मोक्षं च विन्दति / अधिकारिणां भवेदेवं विपरीतमयोगिनाम्
ດ້ວຍສັດສັງ ຈຶ່ງໄດ້ຮັບປັນຍາຮູ້ແທ້; ຈາກປັນຍານັ້ນ ຈຶ່ງໄດ້ໂມກະ (ຄວາມຫຼຸດພົ້ນ). ນີ້ເປັນຢ່າງນີ້ສຳລັບຜູ້ມີຄຸນສົມບັດ; ແຕ່ສຳລັບຜູ້ບໍ່ຝຶກຝົນ ແລະບໍ່ຜູກຈິດ ຜົນກັບກັນ.
Verse 43
तीर्थानां स्नानमात्रेण मोक्षं यान्तीति ये विदुः / ते सर्वे असुरा ज्ञेयास्ते यान्ति ह्यधमां गतिम्
ຜູ້ໃດທີ່ເຊື່ອວ່າ ພຽງແຕ່ອາບນ້ຳຢູ່ຕີຣະຖະ (ສະຖານທີ່ຈາລິກ) ກໍໄດ້ໂມກະ ຄວນຮູ້ວ່າມີທັດສະນະອະສຸຣະ; ແທ້ຈິງແລ້ວ ພວກເຂົາໄປສູ່ຄວາມເສື່ອມຕ່ຳ.
Verse 44
श्रीनिवासस्य तीर्थेस्मिन्वायुकोणे च कन्यके / आस्ते वायुः सदा विष्णोः पूजां कर्तुमनुत्तमाम्
ໃນຕີຣະຖະອັນສັກສິດຂອງ ສຣີນິວາສະ ນີ້, ທີ່ມຸມລົມ (ທິດຕາເວັນຕົກສຽງໃຕ້) ໃນກັນຍາກາ, ພຣະວາຍຸສະຖິດຢູ່ເສມອ ເພື່ອປະກອບການບູຊາອັນສູງສຸດແກ່ພຣະວິສນຸ.
Verse 45
वायुतीर्थं च तत्प्रोक्तं हस्तद्वादशकान्तरम् / हस्तषट्कप्रमाणं च पश्चिमे समुदाहृतम् / उत्तरे हस्तषट्कं तु वायुतीर्थमुदाहृतम्
ສະຖານນັ້ນໄດ້ຖືກເອີ້ນວ່າ ວາຍຸ-ຕີຣະຖະ ໂດຍມີຊ່ອງຫ່າງ 12 ຮັດ (ຄວາມຍາວມື). ດ້ານຕາເວັນຕົກກ່າວວ່າກວ້າງ 6 ຮັດ, ແລະດ້ານເໜືອກໍ 6 ຮັດ ຖືກກ່າວວ່າເປັນ ວາຍຸ-ຕີຣະຖະ.
Verse 46
ये वेष्णवा वैष्णवदासवर्याः स्नानं सुर्युस्तत्र पूर्वं सुकन्ये / मध्वान्तस्थाः श्रीनिवासस्तु नित्यमत्र स्नानात्प्रीयतां मे दयालुः
ໂອ ນາງຜູ້ມີຄຸນທຳ! ບັນດາຜູ້ອຸທິດຕົນ—ຜູ້ຮັບໃຊ້ອັນປະເສີດໃນຫມູ່ວິສະນະວະ—ຈະອາບນ້ຳທີ່ນັ້ນກ່ອນ ໃນຍາມຕາເວັນຂຶ້ນ. ໃນດິນແດນສັກສິດນັ້ນ ພຣະສຣີນິວາສ (ພຣະວິສນຸ) ສະຖິດຢູ່ຕະຫຼອດ; ຂໍໃຫ້ພຣະອົງຜູ້ເມດຕາ ພໍພຣະໄທຕໍ່ຂ້າພະເຈົ້າ ດ້ວຍການອາບນ້ຳນີ້ເຖີດ।
Verse 47
ये मध्वतीर्थे स्नातुमिच्छन्ति देवि रुद्रादयो वायुभक्ता महान्तः / सदा स्नानं तत्र कुर्वन्ति देवि प्रातः काले चोदयात्पूर्वमेव
ໂອ ເທວີ! ບັນດາຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່—ຮຸດຣະ ແລະອື່ນໆ—ຜູ້ດຳລົງຊີວິດດ້ວຍວາຍຸ (ລົມຫາຍໃຈ) ປາຖະໜາຈະອາບນ້ຳທີ່ ມັດວະຕີຣຖະ. ໂອ ເທວີ, ພວກເຂົາອາບນ້ຳຢູ່ທີ່ນັ້ນເປັນນິດ ໃນຍາມເຊົ້າ ແມ່ນກ່ອນຕາເວັນຂຶ້ນດ້ວຍຊ້ຳ।
Verse 48
ये वायुतीर्थे विसृजन्ति देहजं मलं मूत्रं वमनं श्लेष्मकं च / ये ऽपानशुद्धिं लिङ्गशुद्धिं च कन्ये कुर्वन्ति ते ह्यसुरा राक्षसाश्च
ຜູ້ໃດທີ່ຢູ່ວາຍຸ-ຕີຣຖະອັນສັກສິດ ປ່ອຍຂອງເສຍຈາກຮ່າງກາຍ—ອຸຈາລະ, ປັດສະວະ, ອາເມັນ, ເສມະ—ແລະຜູ້ໃດທີ່ເຮັດການຊຳລະຮູທະວານ ແລະຊຳລະອະໄວຍະວະເພດຢູ່ທີ່ນັ້ນ, ໂອ ນາງ, ຜູ້ນັ້ນແທ້ໆແມ່ນອະສຸຣະ ແລະ ຣາກຊະສະ।
Verse 49
शृण्वन्ति ये भागवतं पुराणं किं वर्णये तस्य पुण्यं तु देवि / ये कृष्णमन्त्रं तु जपन्ति देवि ह्यष्टा क्षरं मन्त्रवरं सुगोप्यम्
ໂອ ເທວີ, ຂ້າພະເຈົ້າຈະພັນລະນາບຸນກຸສົນຂອງຜູ້ຟັງ ພາຄະວະຕະປຸຣານະ ໄດ້ແນວໃດ? ແລະ ໂອ ເທວີ, ຜູ້ທີ່ສະດຸດຈິດຈະພາວະນາ ມັນຕຣະຂອງພຣະກຣິສນະ—ມັນຕຣະອັນປະເສີດ ແປດພະຍາງ ທີ່ຖືກຮັກສາໄວ້ຢ່າງດີ—ຍ່ອມໄດ້ບຸນອັນຫາທຽບບໍ່ໄດ້।
Verse 50
तेषां हरिः प्रीयते केशवोलं मध्वान्तस्थो नात्र विचार्यमस्ति / एवं दानं तत्र कुर्वन्ति ये वै द्विजाग्र्याणां वैष्णवानां विदां च
ພຣະຫຣິ—ພຣະເກສະວະເອງ—ຍ່ອມພໍພຣະໄທຕໍ່ພວກເຂົາ; ພຣະອົງສະຖິດຢູ່ໃນແກ່ນແທ້ແຫ່ງຄວາມຫວານ (ມັດຫຸ) ດັ່ງນັ້ນບໍ່ຄວນສົງໄສ. ເພາະສະນັ້ນ ຜູ້ໃດທີ່ໃຫ້ທານຢູ່ທີ່ນັ້ນຕາມນີ້—ໂດຍສະເພາະແກ່ດວິຊະຜູ້ປະເສີດ, ແກ່ວິສະນະວະ, ແລະແກ່ຜູ້ຮູ້—ຍ່ອມເປັນທານອັນຖືກຕ້ອງແທ້।
Verse 51
तेषां पुण्यं नैव जानन्ति देवा जानात्येवं श्रीनिवासो हरिस्तु / शालग्रामं वायुतीर्थे ददन्ते तेषां पुण्यं वेत्ति स व्यङ्कटेशः
ແມ່ນແຕ່ເທວະດາກໍບໍ່ຮູ້ບຸນກຸສົນຢ່າງເຕັມທີ່ຂອງຜູ້ສັດທາເຫຼົ່ານັ້ນ; ມີແຕ່ພຣະຫຣິ—ສຣີນິວາສ—ເທົ່ານັ້ນທີ່ຮູ້. ຜູ້ໃດຖວາຍສາລະກຣາມທີ່ວາຍຸຕີຣຖະ ບຸນຂອງເຂົາ ພຣະວຽງກະເຕສະຮູ້ຢ່າງຄົບຖ້ວນ.
Verse 52
सुदुर्लभो वायुतीर्थे ऽभिषेको निष्कामबुद्ध्या वैष्णवानां च देवि / तत्रापि तीर्थे लभ्यते भाग्ययोगाद्भागवतस्य श्रवणं विष्णुदासैः
ໂອ ເທວີ, ການອາບນ້ຳສັກສິດ (ອະພິເສກ) ທີ່ວາຍຸຕີຣຖະ ດ້ວຍໃຈບໍ່ຫວັງຜົນ ແລະຢູ່ຮ່ວມກັບວາຍສະນະວະ ແມ່ນຫາຍາກຢ່າງຍິ່ງ. ແມ່ນແຕ່ໃນສະຖານທີ່ສັກສິດນັ້ນ ໂດຍການປະຈົບຂອງວາສະນາດີ ຈຶ່ງໄດ້ຟັງພາກະວະຕະ ຈາກຜູ້ຮັບໃຊ້ພຣະວິດສະນຸ.
Verse 53
तथैव तीर्थे दुर्लभं तत्र देवि शालग्रामस्य द्विजवर्ये च दानम् / जंबूफलाकारसुनीलवर्णं मुखद्वयं चक्रचतुष्टयान्वितम्
ເຊັ່ນດຽວກັນ ໂອ ເທວີ, ໃນສະຖານທີ່ຈາລິກະທຳ (ຕີຣຖະ) ການຖວາຍສາລະກຣາມແກ່ພຣາຫມະນະຜູ້ປະເສີດ ແມ່ນຫາຍາກຢ່າງຍິ່ງ. ມັນຖືກພັນລະນາວ່າ ຮູບຮ່າງຄ້າຍຜົນຈຳບູ, ສີນ້ຳເງິນເຂັ້ມ, ມີສອງໜ້າ, ແລະມີເຄື່ອງໝາຍຈັກກະ 4 ປະການ.
Verse 54
सुकेसरैः संयुतं स्वर्णचिह्नध्वजां कुशैर्वज्रचिह्नैर्यवैश्च / जानार्दनीं मूर्तिमाहुर्महान्तो दानं तस्या दुर्लभं तत्र तीर्थे
ບັນດາລະສີຜູ້ໃຫຍ່ກ່າວວ່າ ໃນຕີຣຖະນັ້ນມີພຣະມູຣຕິຂອງພຣະຈະນາຣະດະນະ ປະດັບດ້ວຍຂົນອ່ອນງາມ, ຖືທຸງທີ່ມີເຄື່ອງໝາຍຄຳ, ແລະສຳພັນກັບຫຍ້າກຸສະ, ເມັດຢະວະ (ຂ້າວບາເລ) ແລະເຄື່ອງໝາຍດັ່ງວັດຊະຣະ. ໃນຕີຣຖະນັ້ນ ການຖວາຍທານແກ່ພຣະຮູບນັ້ນ ຫາຍາກຢ່າງຍິ່ງ.
Verse 55
अत्युत्तमं मूर्तिदानं तु भद्रे सुदुर्ल्लभं परमं नात्र लोभः / सुदुर्लभं बहुदोग्ध्याश्च गृष्टेर्दानं तथा वस्त्ररत्नादिकानाम्
ໂອ ຜູ້ປະເສີດ, ການຖວາຍທານພຣະມູຣຕິ (ຮູບບູຊາທີ່ຖືກປະດິດສະຖາປະນາ) ແມ່ນຍອດຢ່າງຍິ່ງ ແລະຫາຍາກຫຼາຍ—ຢ່າໃຫ້ຄວາມໂລບເຂົ້າມາໃນເລື່ອງນີ້. ການຖວາຍທານງົວທີ່ໃຫ້ນົມຫຼາຍ ແລະງົວທີ່ພຶ່ງຄອດຄັ້ງທຳອິດ ກໍຫາຍາກ; ເຊັ່ນດຽວກັນກັບການຖວາຍເຄື່ອງນຸ່ງ, ເພັດພອຍ ແລະຂອງມີຄ່າອື່ນໆ.
Verse 56
अत्युत्तमं द्रव्यदानं च देवि स्वापेक्षितं दानमाहुर्महान्तः / स्वस्यानपेक्षं फलदानं च वस्त्रादानं तस्य व्यर्थमाहुर्महान्तः
ໂອ ເທວີ, ນັກປັນຍາກ່າວວ່າ ການບໍລິຈາກຊັບສິນແມ່ນທານອັນສູງສຸດ. ທານທີ່ໃຫ້ດ້ວຍຄວາມຄາດຫວັງການຕອບແທນ ຫຼືຊື່ສຽງ ກໍຍັງເອີ້ນວ່າ «ທານ». ແຕ່ຖ້າໃຫ້ຜົນໄມ້ ຫຼືເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມ ໂດຍໃຈຍັງຫວັງຜົນເພື່ອຕົນ ນັກປັນຍາກ່າວວ່າ ທານນັ້ນກາຍເປັນບໍ່ມີຜົນ.
Verse 57
अत्युत्तमं गृष्टिदानं च पुण्यं नैवाप्यते दुग्धदोहाश्च गावः / अत्युत्तमे वस्त्रदाने सुबुद्धिः सुदुर्घटा परमा वै जनानाम्
ການຖວາຍທານໂຄ «ກຣິດຕິ» ແມ່ນຍອດຢ່າງຍິ່ງ ແລະເປັນບຸນຫຼາຍ; ເພາະໂຄທີ່ໃຫ້ນ້ຳນົມອຸດົມ ບໍ່ໄດ້ຫາງ່າຍ. ເຊັ່ນດຽວກັນ ຄວາມຕັ້ງໃຈຈະຖວາຍເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມທີ່ດີທີ່ສຸດ ແມ່ນຫາຍາກຫຼາຍໃນມະນຸດ; ປັນຍາອັນສູງສຸດນັ້ນພົບໄດ້ຍາກຢ່າງຍິ່ງ.
Verse 58
अत्युत्तमं भागवतस्य पुस्तकं सुदुर्घटं वायुतीर्थं च कन्ये / अत्युत्तमं द्रव्यदानं च देवि सुदुर्घटं वायुतीर्थं नृणां हि / सुदुर्लभो वैष्णवैस्तत्त्वविद्भिर्हरेर्विचारो वायुतीर्थे च कन्ये
ໂອ ນາງສາວ, ຄຳພີພາກະວະຕະ (Bhāgavata) ແມ່ນອັນສູງສຸດ; ແລະ ວາຍຸ-ຕີຣຖະ (Vāyu-tīrtha) ກໍສູງສຸດເຊັ່ນກັນ ແຕ່ຍາກຈະເຂົ້າເຖິງ. ໂອ ເທວີ, ການບໍລິຈາກຊັບສິນແມ່ນອັນສູງສຸດ; ແທ້ຈິງແລ້ວ ສຳລັບມະນຸດ ວາຍຸ-ຕີຣຖະ ເປັນທີ່ໄປຮອດຍາກ. ແລະໃນບັນດາໄວສະນະວະຜູ້ຮູ້ຕັດຕະວະ ການພິຈາລະນາຮາຣິຢ່າງເລິກຊຶ້ງແມ່ນຫາຍາກ—ໂດຍສະເພາະທີ່ ວາຍຸ-ຕີຣຖະ, ໂອ ນາງສາວ.
Verse 59
श्रीनिवासस्य तीर्थस्य उत्तरस्यां दिशि स्थितम् / चन्द्रतीर्थ मिति प्रोक्तं तत्रास्ते चन्द्रमाः सदा
ທາງເໜືອຂອງຕີຣຖະອັນສັກສິດຂອງ ສຣີນິວາສະ (Śrīnivāsa) ມີສະຖານທີ່ໜຶ່ງ ເອີ້ນວ່າ «ຈັນທຣະ-ຕີຣຖະ» (Candratīrtha); ທີ່ນັ້ນ ພຣະຈັນ (Candramā) ສະຖິດຢູ່ເສມອ.
Verse 60
श्रीनिवासस्य पूजां च तत्र स्थित्वा करोत्ययम् / तत्र स्नानं प्रकुर्वन्ति पुण्यदेशे च कन्यके
ຢູ່ທີ່ນັ້ນ ລາວພັກອາໄສ ແລະປະກອບພິທີບູຊາ ສຣີນິວາສະ (Śrīnivāsa). ແລະທີ່ນັ້ນເອງ, ໂອ ນາງສາວ, ຜູ້ຄົນກໍປະຕິບັດການອາບນ້ຳຕາມພິທີ ໃນດິນແດນອັນເປັນບຸນອັນສັກສິດນັ້ນ.
Verse 61
गुरुतल्पादिपापेभ्यो मुच्यन्ते नात्र संशयः / तत्र स्नात्वा पूर्वभागे शालग्रामं ददाति यः
ເຂົາເຈົ້າຖືກປົດປ່ອຍຈາກບາບຫນັກ ເຊັ່ນ ການລ່ວງລະເມີດຕຽງຂອງຄູອາຈານ (ແລະອື່ນໆ) — ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ. ຜູ້ໃດອາບນ້ຳຢູ່ນັ້ນ ແລະໃນສ່ວນທາງຕາເວັນອອກ ຖວາຍຫີນ «ຊາລະກຣາມ» ເປັນທານອັນສັກສິດ ຍ່ອມໄດ້ຮັບການປົດປ່ອຍນັ້ນ.
Verse 62
ज्ञानद्वारा मोक्षमेति नात्र कार्या विचारणा / दधिवामनमूर्तेश्च दानं तत्र सुदुर्लभम्
ຜ່ານປະຕູແຫ່ງປັນຍາອັນແທ້ ຍ່ອມເຖິງໂມກຊະ—ບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງສົງໄສ. ແຕ່ການຖວາຍທານແດ່ຮູບ «ດະທິວາມະນ» (Dadhivāmana) ນັ້ນ ຫາຍາກຢ່າງຍິ່ງ.
Verse 63
बदरीफलमात्रं तु वतुलं नीलवर्णकम् / प्रसन्नवदनं सूक्ष्मं सुस्निग्धं कन्यके शुभे
ໂອ ນາງສາວຜູ້ເປັນມົງຄຸນ, ມັນມີຂະໜາດແຕ່ພຽງເທົ່າຜົນບະດາຣີ (jujube) — ກົມ, ສີນ້ຳເງິນອອກຟ້າ; ໃບໜ້າສະງົບ, ຮູບລັກລະອຽດ, ແລະມັນລື່ນມັນເງົາງາມ.
Verse 64
चक्रद्वयसमायुक्तं गौपूरैः पञ्चभिर्युतम् / चापबाणसमायुक्तमनतं कुण्डलाकृतिम्
ມັນປະກອບດ້ວຍຈັກຣະສອງວົງ ແລະຜູກພັນກັບ «ກາວປູຣະ» ຫ້າຢ່າງ; ພ້ອມດ້ວຍຄັນທະນູແລະລູກສອນ; ບໍ່ໂຄ້ງງໍ ແລະມີຮູບຄ້າຍຕຸ້ມຫູ (ຮູບວົງແຫວນ).
Verse 65
वनमाल सुखयुतं मूर्ध्नसाहस्रसंयुतम् / रौप्यबिन्दुसमायुक्तं सव्ये भद्रार्धमात्रकम्
ມັນສວມພວງມາລາແຫ່ງປ່າ (vanamālā) ອັນນຳຄວາມສຸກ, ແລະທີ່ກະຫຼົກມີເຄື່ອງໝາຍອັນສຳພັນກັບຄວາມຮຸ່ງເຮືອງພັນເທົ່າ; ປະດັບດ້ວຍຈຸດສີເງິນ—ທາງຊ້າຍມີເຄື່ອງໝາຍມົງຄຸນ ຂະໜາດເທົ່າຄຶ່ງ ārdha.
Verse 66
चन्द्रेण सहितं देवि दधिवामनमुच्यते / एतादृशं कलौ नॄणां दुर्लभं बहुभाग्यदम् / लक्ष्मीनारायणसमां तां मूर्तिं विद्धि भामिनि
ໂອ ເທວີ! ຮູບອົງນັ້ນທີ່ມີພຣະຈັນຮ່ວມດ້ວຍ ເອີ້ນວ່າ «ດະທິວາມະນະ». ໃນຍຸກກະລີ ການໄດ້ເຫັນແບບນີ້ຫາຍາກຫຼາຍ ແລະໃຫ້ພອນໂຊກໃຫຍ່. ໂອ ຜູ້ງາມ! ຈົ່ງຮູ້ວ່າ ພຣະມູຣຕິນັ້ນເທົ່າກັບ ພຣະລັກສະມີ ແລະ ພຣະນາຣາຍະນະ ເອງ.
Verse 67
सुदुर्लभं तस्य मूर्तेश्च दानं तच्चन्द्रतीर्थे श्रवणं दुर्घटं च / सम्यक् स्वरूपं दधिवामनस्य सुदुर्घटं श्रवणं वैष्णवाच्च
ການຖວາຍທານແດ່ພຣະມູຣຕິນັ້ນຫາຍາກຍິ່ງ; ແລະການໄດ້ຟັງເລື່ອງນັ້ນທີ່ ຈັນທຣະຕີຣຖະ (Candratīrtha) ກໍຫາຍາກແລະຍາກຢິ່ງ. ອີກທັງ ການໄດ້ຟັງຢ່າງຖືກຕ້ອງເຖິງສະພາບແທ້ຂອງ ດະທິວາມະນະ ນັ້ນຍາກຫຼາຍ—ຍາກແມ່ນແຕ່ຈະໄດ້ຈາກສາວົກໄວສະນະ.
Verse 68
तत्र स्नात्वा वामनस्य स्वरूपश्रवणाद्विदुर्दानफलं समं च / दशहस्तप्रमाणं तु चन्द्रतीर्थमुदाहृतम्
ເມື່ອໄດ້ອາບນ້ຳຢູ່ທີ່ນັ້ນ ແລະໄດ້ຟັງເຖິງຮູບອົງອັນທິບຂອງ ວາມະນະ ບັນດາຜູ້ຮູ້ກ່າວວ່າ ໄດ້ບຸນຜົນເທົ່າກັບຜົນຂອງການຖວາຍທານ. ທ່ານ້ຳສັກສິດນັ້ນເອີ້ນວ່າ ຈັນທຣະຕີຣຖະ (Candra-tīrtha) ແລະກ່າວວ່າມີຂະໜາດຍາວສິບຮັດ (ສິບຄວາມຍາວມື).
Verse 69
मध्याह्ने दुर्लभं स्नानं नृणां तत्र सुमङ्गले / तत्र स्थित्वा धन्यनरः सदा भजति वै हरिम्
ໃນເວລາທ່ຽງ ການອາບນ້ຳຢູ່ທີ່ນັ້ນຫາຍາກສຳລັບຄົນທົ່ວໄປ—ແຕ່ສະຖານທີ່ນັ້ນມີມົງຄຸນຢ່າງຍິ່ງ. ຜູ້ມີບຸນຜູ້ຢູ່ທີ່ນັ້ນ ຍ່ອມບູຊາ ຮະຣິ (Hari) ຢ່າງສະເໝີ.
Verse 70
वराहमूर्तिदानं तु शालग्रामस्य दुर्लभम् / जंबूफलप्रमाणं तु एतद्वै कुक्कुटाण्डवत्
ແຕ່ການຖວາຍທານ ຊາລະກຣາມະ (Śālagrāma) ໃນຮູບອົງ ວະຣາຫະ (Varāha) ນັ້ນຫາຍາກ. ຂະໜາດຂອງມັນກ່າວວ່າເທົ່າຜົນຈຳບູ (jambū) ແລະແທ້ຈິງຄ້າຍໄຂ່ໄກ່.
Verse 71
वदनं वलयाकारं प्रमाणं चणकादिवत् / देवस्य वामभागे च मध्यदेशं विहाय च
ໃຫ້ປັ້ນໃບໜ້າເປັນຮູບວົງມົນຄ້າຍວົງແຫວນ ແລະກຳນົດຂະໜາດໃຫ້ປະມານເທົ່າເມັດຖົ່ວຊິກພີ; ຈຶ່ງວາງໄວ້ທາງຊ້າຍຂອງພຣະເທວະ ໂດຍເວັ້ນບ່ອນກາງໄວ້.
Verse 72
चक्रद्वयसमायुक्तंमूर्धदेशे च भामिनि / सुवर्णबिन्दुना युक्तं भूवराहाख्यमुच्यते
ໂອ ນາງຜູ້ງາມ, ລັກສະນະທີ່ປະກອບດ້ວຍຮອຍວົງລໍ້ສອງອັນຢູ່ບ່ອນກະໂຫຼກ ແລະມີຈຸດຄຳປະດັບຮ່ວມນັ້ນ ເຂົາເອີ້ນວ່າ “ບູ-ວະຣາຫາ” ລັກສະນະ.
Verse 73
पूजां कृत्वा भूवराहस्य मर्तेर्दानं दत्त्वा श्रवणं चापि कृत्वा / तत्र स्थितं भूवराहं च दृष्ट्वा स वै नरः कृतकृत्यो हि लोके
ເມື່ອໄດ້ບູຊາພຣະບູ-ວະຣາຫາ ໄດ້ໃຫ້ທານແກ່ຕີຣຖະອັນສັກສິດ ແລະໄດ້ຟັງການສວດສະຫຼອງອັນສັກສິດ; ແລ້ວໄດ້ເຫັນພຣະບູ-ວະຣາຫາປະທັບຢູ່ທີ່ນັ້ນ—ຊາຍນັ້ນຍ່ອມເປັນຜູ້ສຳເລັດຈຸດໝາຍແຫ່ງຊີວິດໃນໂລກນີ້.
Verse 74
तत्र स्नात्वा भूवराहस्य मर्तेः शृणोति यो लक्षणं सम्यगेव / स तेन पुण्यं समुपैति देवि स मुक्तिभाङ् नात्र विचार्यमस्ति
ໂອ ເທວີ, ຜູ້ໃດອາບນ້ຳຢູ່ທີ່ນັ້ນ ແລ້ວຟັງຢ່າງຖືກຕ້ອງເຖິງຄຳບອກເລົ່າອັນແທ້ຈິງຂອງສະຖານະສັກສິດແຫ່ງພຣະບູ-ວະຣາຫາ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມໄດ້ບຸນດ້ວຍກິດນັ້ນ; ແລະເປັນຜູ້ມີສິດເຖິງມຸກຕິ—ບໍ່ຄວນສົງໄສເລີຍ.
Verse 75
ईशानकोणे श्रीनिवासस्य देवि रौद्रं तीर्थं परमं पावनं च / तत्र स्थित्वा रुद्रदेवो महात्मा पूजां करोति श्रीनिवासस्य नित्यम्
ໂອ ເທວີ, ໃນທິດອີສານ (ທິດຕາເວັນອອກສ່ຽງເໜືອ) ຂອງສຣີນິວາສະ ມີຕີຣຖະ “ຣາວດຣະ” ອັນສູງສຸດໃນຄວາມບໍລິສຸດ. ຢູ່ທີ່ນັ້ນ ພຣະຣຸດຣະເທວະ ຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່ ປະທັບຢູ່ ແລະບູຊາສຣີນິວາສະເປັນນິດ.
Verse 77
हस्ताष्टकं तत्प्रमाणं वदन्ति तत्र स्नानं वैष्णवैः कार्यमेव / तत्र स्नात्वा प्रयतो वै मुरारेः कथां दिव्यां शृणुयादादरेण / स्नानं पानं तत्र दानं च कुर्याल्लक्ष्मीनृसिंहप्रीयते देवि नित्यम्३,२६।७६ // बदरीफलमात्रं च वर्तुलं बिन्दुसंयुतम्
ເຂົາກ່າວວ່າ ຂະໜາດຂອງມັນເທົ່າກັບ 8 ຝາມື; ທີ່ນັ້ນ ຜູ້ເປັນໄວສະນະວະຕ້ອງອາບນ້ຳແນ່ນອນ. ເມື່ອອາບນ້ຳດ້ວຍຄວາມສຳລວມແລ້ວ ຄວນຟັງດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ກະຖາອັນທິບຂອງມຸຣາຣີ (ພຣະວິສະນຸ). ທີ່ນັ້ນ ຄວນອາບນ້ຳ ດື່ມນ້ຳສັກສິດ ແລະເຮັດທານ; ໂອ ເທວີ, ລັກສະມີ-ນຣະສິງຫະ ພໍໃຈຢູ່ເປັນນິດ. (ບັນທັດຕໍ່ໄປເລີ່ມ: «ຂະໜາດເທົ່າຜົນບະດາຣີ ກົມ ແລະມີຈຸດ…» )
Verse 78
देवस्य वामभागे तु चक्रद्वयसमन्वितम् / सुवर्णरेखासंयुक्तं किञ्चिद्रक्तसमन्वितम्
ທາງຊ້າຍຂອງພຣະເທວະນັ້ນ ມີເຄື່ອງໝາຍປະກອບດ້ວຍຈັກຣາສອງວົງ ຕໍ່ກັນດ້ວຍເສັ້ນສີຄຳ ແລະມີສີແດງຈາງໆປົນຢູ່ນ້ອຍໜຶ່ງ।
Verse 79
वैश्यवर्णं सवदनं पद्मरेखादिचिह्नितम् / लक्ष्मीनृसिंहं तं विद्धि भुक्तिमुक्तिप्रदायकम्
ຈົ່ງຮູ້ເຖິງຮູບນັ້ນວ່າ ມີສີສັນແບບໄວສະຍະ ມີໃບໜ້າອ່ອນໂຍນ ແລະມີເຄື່ອງໝາຍເສັ້ນດອກບົວພ້ອມດ້ວຍມົງຄຸນອື່ນໆ; ນັ້ນແຫຼະແມ່ນ ລັກສະມີ-ນຣະສິງຫະ ຜູ້ປະທານທັງຄວາມສຸກໃນໂລກ ແລະຄວາມຫຼຸດພົ້ນ.
Verse 80
एता दृशं गण्डिकायाः शिलाया मूर्तेर्दानं दुर्घटं विद्धि वीन्द्र / तत्र स्नात्वा श्रीनृसिंहस्वरूपं लक्ष्मीपतेः शृणुयाद्भक्तियुक्तः
ໂອ ພຣະຣາຊາຜູ້ປະເສີດ, ຈົ່ງຮູ້ວ່າ ການຖວາຍທານຮູບມູຣຕິທີ່ແກະຈາກຫີນກັນດິກາແບບນີ້ ເປັນສິ່ງທຳໄດ້ຍາກ. ເມື່ອອາບນ້ຳທີ່ນັ້ນແລ້ວ ຜູ້ມີພັກຕິຄວນຟັງກຽດຕິຄຸນ/ກະຖາ ວ່າດ້ວຍຮູບສີນຣະສິງຫະອັນມົງຄຸນ ຂອງພຣະຜູ້ເປັນສະວາມີຂອງລັກສະມີ (ພຣະວິສະນຸ).
Verse 81
मूर्तेर्दानात्फलमाप्नोति देवि सत्यंसत्यं नात्र विचार्यमस्ति
ໂອ ເທວີ, ດ້ວຍການຖວາຍທານຮູບມູຣຕິ ຜູ້ໃຫ້ຍ່ອມໄດ້ຮັບຜົນຂອງມັນແນ່ນອນ—ຈິງແທ້ ຈິງແທ້; ບໍ່ຄວນສົງໄສຫຼືໂຕ້ຖຽງໃດໆ.
Verse 82
ईशानशक्रयोर्मध्ये ब्रह्मतीर्थमुदाहृतम् / दुर्लभं मानुषाणां तु स्नानं सर्वार्थसाधकम्
ລະຫວ່າງ ອີສານ ແລະ ສັກຣະ ມີທ່ານ້ຳສັກສິດຊື່ «ພຣະຫມາ-ຕີຣຖະ» ຕັ້ງຢູ່. ສໍາລັບມະນຸດ ການອາບນ້ຳທີ່ນັ້ນໄດ້ຍາກ ແຕ່ກ່າວວ່າ ສໍາເລັດປະໂຫຍດອັນຄວນປາດຖະນາທຸກປະການ.
Verse 83
शालग्रामस्य दानं तु दुर्लभं तत्र वै नृणाम् / लक्ष्मीनारायणस्यैव मूर्तेर्दानं सुदुर्लभम्
ສໍາລັບມະນຸດທີ່ນັ້ນ ການຖວາຍທານ «ຊາລະກຣາມ» ແມ່ນຫາຍາກແທ້; ແລະທີ່ຫາຍາກຍິ່ງກວ່ານັ້ນ ແມ່ນການຖວາຍຮູບມູຣຕິຂອງ ພຣະລັກສະມີ-ນາຣາຍະນະ.
Verse 84
स्थलमौदुंबरसमं तत्प्रमाणमुदाहृतम् / छत्त्राकारं वर्तुलं च प्रसन्नवदनं शुभम्
ຂະໜາດຂອງມັນ ຖືກປະກາດວ່າ ເທົ່າກັບຂອບເຂດສະຖານທີ່ໄມ້ອຸດຸມບະຣະ. ຄວນເປັນຮູບຄ້າຍຮົ່ມ ແລະເປັນວົງມົນ, ມີໃບໜ້າສະຫງົບຜ່ອງໃສ—ເປັນມົງຄຸນທຸກປະການ.
Verse 85
चणकप्रदेशमात्रं च वदनं समुदाहृतम् / सव्ये दक्षिणपार्श्वे च समयोः पुष्कलान्वितम्
ໃບໜ້ານັ້ນ ກ່າວວ່າມີຂະໜາດພຽງເທົ່າເມັດຖົ່ວຊະນະກະ. ແລະທັງດ້ານຊ້າຍ ແລະດ້ານຂວາ ກໍມີຄວາມສົມດຸນພ້ອມຄວາມສົມບູນຢ່າງເຕັມທີ່.
Verse 86
गोयूथवत्सवर्णं च चतुश्चक्रसमन्वितम् / गोखुरैश्च समायुक्तं सुवर्णकिणसंयुतम्
ມັນມີສີດັ່ງຝູງງົວ ແລະປະກອບດ້ວຍຈັກຣະສີ່ວົງ. ມີເຄື່ອງປະດັບຮູບກີບງົວປະກອບພ້ອມ, ແລະປະດັບດ້ວຍໝຸດຄໍາ ແລະອຸປະກອນຄໍາອັນງາມສົດ.
Verse 87
वनमालाभिसंयुक्तं वज्रपुङ्खैश्च संयुतम् / एतादृशीं दरेर्मूर्ति लक्ष्मीनारायणं विदुः
ປະດັບດ້ວຍພວງມາລາດອກໄມ້ປ່າ ແລະພ້ອມດ້ວຍເຄື່ອງປະດັບແຂງດັ່ງວັດຊຣະ; ຮູບນັ້ນເອີ້ນວ່າ ລັກສະມີ-ນາຣາຍະນະ।
Verse 88
कलौ नृणां तस्य लाभो दुर्लभः संस्मृतो भुवि / दानं च सुतरां देवि दर्लभं किं वदामि ते
ໃນຍຸກກະລິ ສໍາລັບມະນຸດ ການໄດ້ຮັບຄຸນຄ່ານັ້ນໃນໂລກນີ້ເປັນສິ່ງຫາຍາກ; ແລະການໃຫ້ທານ ໂອ ເທວີ ຍິ່ງຫາຍາກກວ່າ—ຂ້າພະເຈົ້າຈະກ່າວຫຍັງຕໍ່ອີກ?
Verse 89
ब्रह्मतीर्थे च संस्नाय श्रोतव्या वै हरेः कथा / गण्डिकायाः शिलायाश्च लक्ष्मीनारायणस्य तु
ເມື່ອອາບນ້ໍາທີ່ ພຣະຕີຣຖະພຣະພຣະຫມາ ແລ້ວ ຄວນຟັງກະຖາອັນສັກສິດຂອງ ຮະຣິ; ໂດຍສະເພາະໃນຄວາມເກືອບກັບ ກັນດິກາ ແລະ ສິລາອັນສັກສິດຂອງ ລັກສະມີ-ນາຣາຍະນະ।
Verse 90
लक्षणं यो विजानाति तदा तत्सदृशं फलम् / प्राप्नोत्येव न संदेहो नात्र कार्या विचारणा
ຜູ້ໃດຮູ້ຈັກລັກສະນະອັນແທ້ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບຜົນທີ່ສອດຄ່ອງກັນແນ່ນອນ; ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ—ບໍ່ຈໍາເປັນຕ້ອງພິຈາລະນາອີກໃນນີ້।
Verse 91
श्रीनिवासस्य तीर्थस्य पूर्वे स्यादिन्द्रतीर्थकम् / श्रीनिवासस्य पूजां तु कर्तुमास्ते शचीपतिः
ທາງທິດຕາເວັນອອກຂອງຕີຣຖະອັນສັກສິດຂອງ ສຣີນິວາສະ ມີສະຖານທີ່ຊື່ວ່າ ອິນດຣະ-ຕີຣຖະ; ທີ່ນັ້ນ ອິນດຣະ ຜູ້ເປັນສາມີຂອງ ສະຈີ ສະຖິດຢູ່ເພື່ອບູຊາ ສຣີນິວາສະ।
Verse 92
शालग्रामशिलादानं कर्तव्यं श्रोत्रियायवै / शालग्रामशिलादानं हत्याकोटिविनाशनम्
ຄວນຖວາຍຫີນສາລະກຣາມ (Śālagrāma-śilā) ແກ່ພຣາຫມັນຜູ້ຮູ້ພຣະເວດ. ການຖວາຍຫີນສາລະກຣາມ ກ່າວວ່າທໍາລາຍບາບການຂ້າ ແມ່ນແມ່ນຫຼາຍກໂກດິກໍຕາມ।
Verse 93
तस्मिंस्तीर्थे तु यो देवि सीतारामशिलाभिधाम् / ददाति भूतले भद्रे भूपतेः सदृशो भवेत्
ໂອ ເທວີ, ຜູ້ໃດກໍຕາມ ຢູ່ທີ່ທ່ານ້ຳສັກສິດນັ້ນ ນໍາ “ສີຕາ–ຣາມ-ສິລາ” (Sītā–Rāma-śilā) ຖວາຍລົງເທິງພື້ນດິນ, ໂອ ຜູ້ມີມົງຄຸນ, ຈະເປັນດັ່ງພຣະຣາຊາ.
Verse 94
सीतारामशिला देवि द्विविधा संप्रकीर्तिता / पञ्चचक्रयुता काचित्षट्रचक्रेण च संयुता
ໂອ ເທວີ, ຫີນສັກສິດ “ສີຕາ–ຣາມ-ສິລາ” ຖືກກ່າວວ່າມີສອງປະເພດ: ບາງອັນມີຈັກຣາ 5 ວົງ, ແລະອີກປະເພດໜຶ່ງມີຈັກຣາ 6 ວົງ.
Verse 95
तत्रापि षट्रचक्रयुता ह्युत्तमा संप्रकीर्तिता / पञ्चचक्रयुतायाश्च फलं द्विगुणमीरितम्
ໃນບັນດານັ້ນ, ອັນທີ່ມີຈັກຣາ 6 ວົງ ຖືກກ່າວວ່າເປັນອັນຍອດ. ສ່ວນອັນທີ່ມີຈັກຣາ 5 ວົງ ຜົນບຸນຖືກກ່າວວ່າເປັນສອງເທົ່າ.
Verse 96
कुक्कुटाण्डप्रमाणं च सुसिग्धं नीलवर्णकम् / वदनत्रयसंयुक्तं सट्चक्रैः केसरैर्युतम्
ກ່າວວ່າມັນມີຂະໜາດເທົ່າໄຂ່ໄກ່, ເນີຍນວນແລະເງາວາວ, ມີສີນ້ຳເງິນອອກຟ້າ; ມີໃບໜ້າ 3 ດ້ານ, ແລະມີຈັກຣາ 6 ວົງ ພ້ອມດ້ວຍເສັ້ນຄ້າຍຂົນ (ເກສະຣາ).
Verse 97
स्वर्णरेखासमायुक्तं ध्वजवज्राङ्कुशैर्युतम् / एतादृशं तु वै भद्रे सीतारामाभिधं स्मृतम्
ປະດັບດ້ວຍເສັ້ນຄໍາ ແລະມີເຄື່ອງໝາຍທຸງ, ວັຊຣະ, ແລະອັງກຸຊ—ຮູບແບບເຊັ່ນນີ້ ໂອ ຜູ້ເປັນມງຄົດ ຖືກຈື່ຈໍາວ່າມີນາມ «ສີຕາ–ຣາມ».
Verse 98
वदनेवन्दने देवि सीतारामस्य कोशकम् / दुर्लभं तु कलौ नॄणां स्वसाम्राज्यप्रदं शुभम्
ໂອ ເທວີ, «ໂກສະກະ» ອັນສັກສິດ (ມົນຄຸ້ມຄອງ) ຂອງ ສີຕາ ແລະ ຣາມ ຄວນຖືກສວດເພື່ອການເອີ້ນອອກສຽງ ແລະການນົບນ້ອມບູຊາ; ໃນຍຸກກາລີ ມະນຸດໄດ້ມາຍາກ ແຕ່ເປັນມງຄົດ ແລະໃຫ້ອຳນາດເປັນເຈົ້າແຫ່ງຕົນ (ປົກຄອງຕົນເອງ).
Verse 99
इन्द्रतीर्थे महादेवि सीताराम भिधाशिला / या तद्दानं दुर्लभं तन्नाल्पस्य तपसः फलम्
ໂອ ມະຫາເທວີ, ທີ່ ອິນທຣະ-ຕີຣຖະ ມີຫີນສັກສິດທີ່ເອີ້ນວ່າ «ສີຕາ–ຣາມ». ການຖວາຍຫຼືບໍລິຈາກຫີນນັ້ນເປັນສິ່ງຫາຍາກຈະສຳເລັດ ແລະບໍ່ແມ່ນຜົນຂອງຕະປະສະນ້ອຍໆ—ຕ້ອງເປັນຕະປະສະອັນໃຫຍ່ຈຶ່ງໄດ້ບຸນນັ້ນ.
Verse 100
दानस्य शक्त्यभावे तु श्रोतव्यं लक्षणं हरेः / शालग्राम शिलादानाद्यत्फलं तत्फलं लभेत्
ແຕ່ຖ້າຂາດກຳລັງໃນການໃຫ້ທານ ຄວນຟັງ (ຫຼືສວດ) ຄຳພັນລັກສະນະອັນສັກສິດຂອງ ຮະຣິ; ໂດຍນັ້ນ ຈະໄດ້ຮັບຜົນບຸນເທົ່າກັນກັບການຖວາຍຫີນ ຊາລະກຣາມ ແລະການຖວາຍອື່ນໆ ທຳນອງດຽວກັນ.
Verse 101
आग्नेयकोणे श्रीनिवासस्य देवि तीर्थं त्वास्ते वह्निसंज्ञं सुशस्तम् / स वह्निदेवः श्रीनिवासस्य पूजां कर्तुं ह्यास्ते सर्वदा तीर्थमध्ये
ໂອ ເທວີ, ໃນມຸມອາກເນຍ (ທິດຕາເວັນອອກສ່ຽງໃຕ້) ຂອງພື້ນທີ່ສັກສິດຂອງ ສຣີນິວາສ ມີຕີຣຖະອັນດີເລີດ ຊື່ວ່າ «ວັຫນິ». ທີ່ນັ້ນ ພຣະເທວະໄຟ (ວັຫນິ) ສະຖິດຢູ່ເສມອ ໃນກາງຕີຣຖະ ເພື່ອປະກອບພິທີບູຊາ ສຣີນິວາສ.
Verse 102
यो वा तीर्थे वह्निसंज्ञे च देवि भक्त्या स्नानं कुरुते ऽजं स्मरन्हि / ज्ञानद्वारा मोक्षमाप्नोति देवि तत्र स्नानं दुर्ल्लभं वै नृणां च
ໂອ ເທວີ, ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ອາບນ້ຳດ້ວຍສັດທາ ຢູ່ທີ່ທີຣຖະອັນສັກສິດຊື່ «ວະຫນິ» ແລະລະລຶກເຖິງ ອະຈາ (ຜູ້ບໍ່ເກີດ) ຈະໄດ້ຮັບໂມກສະ ຜ່ານປະຕູແຫ່ງປັນຍາອັນແທ້. ແຕ່ໂອ ເທວີ, ການອາບນ້ຳທີ່ນັ້ນ ເປັນສິ່ງຫາຍາກສຳລັບມະນຸດຈິງໆ.
Verse 103
ज्ञात्वा स्नानं दुष्करं तीर्थराजे भक्तिस्तस्मिन्दुर्ल्लभा चैव देवि / शालग्रामे तच्छिलायाश्च दानं सुदुर्लभं वासुदेवाभिधायाः
ເມື່ອຮູ້ວ່າການອາບນ້ຳໃນ «ຣາຊາແຫ່ງທີຣຖະ» ເປັນສິ່ງທຳໄດ້ຍາກ ແລະຄວາມສັດທາຕໍ່ສະຖານທີ່ນັ້ນກໍຫາຍາກ, ໂອ ເທວີ; ການຖວາຍທານຫີນສາລະກຣາມ—ການມອບສິລາອັນສັກສິດທີ່ເອີ້ນວ່າ «ວາສຸເທວ»—ກໍຍາກຢິ່ງທີ່ສຸດຈະໄດ້ມາ.
Verse 104
ह्रस्वं तथा वर्तुलं नीलवर्णं सूक्ष्मं मुखं मुखचक्रं सुशुद्धम् / सुवेणुयुक्तं वासुदेवाभिधेयं दानं कलौ दुर्लभं तस्य भद्रे
ຮູບຮ່າງສັ້ນ ແລະກົມ, ສີນ້ຳເງິນ-ນ້ຳຄົງອອກຟ້າ, ໃບໜ້າລະອຽດອ່ອນ ແລະບໍລິສຸດຢ່າງຍິ່ງ, ມີວົງຈັກແຫ່ງໃບໜ້າອັນສະຫວ່າງ, ພ້ອມດ້ວຍຂຸ່ຍ—ນີ້ແມ່ນທານທີ່ເອີ້ນວ່າ «ວາສຸເທວ». ໂອ ຜູ້ເປັນມົງຄຸນ, ໃນຍຸກກະລິ ການຖວາຍທານແບບນີ້ຫາຍາກຢ່າງຫຼາຍ.
Verse 105
दाने तस्याः शक्त्य भावे च देवि स्नात्वा तीर्थे वासुदेवाभिधस्य / सम्यक् श्राव्यं लक्षणं वै शिलायास्तयोस्तुल्यं फलमाहुर्महान्तः
ໂອ ເທວີ, ເມື່ອບໍ່ມີກຳລັງພໍທີ່ຈະຖວາຍທານນັ້ນ, ຄວນໄປອາບນ້ຳທີ່ທີຣຖະຊື່ «ວາສຸເທວ» ແລະຟັງຢ່າງຖືກຕ້ອງເຖິງລັກສະນະຂອງສິລາອັນສັກສິດນັ້ນ. ບັນດາຜູ້ຮູ້ກ່າວວ່າ ຜົນບຸນຂອງທັງສອງການນັ້ນເທົ່າກັນ.
Verse 106
दक्षिणे श्रीनिवासस्य यमतीर्थं च संस्मृतम् / तत्रास्ते यमराजस्तु पूजां कर्तुं हरेः सदा
ທາງໃຕ້ຂອງ ສຣີນິວາສ ມີທີຣຖະອັນສັກສິດທີ່ຖືກລະລຶກວ່າ «ຍະມະ-ທີຣຖະ». ທີ່ນັ້ນ ພຣະຍະມະຣາຊ ປະທັບຢູ່ ເພື່ອບູຊາ ພຣະຫຣິ ຢູ່ເປັນນິດ.
Verse 107
तत्र स्नानं च दानं चाप्यक्षयं परमं स्मृतम् / शालग्रामशिलादानं कार्यं तत्र महामुने
ທີ່ນັ້ນ ການອາບນ້ຳ ແລະ ການໃຫ້ທານ ກໍຖືກຈື່ຈຳວ່າເປັນບຸນອັນບໍ່ເສື່ອມສູງສຸດ. ໂອ ມະຫາມຸນີ, ຄວນກະທຳການຖວາຍຫີນສາລະກຣາມ ຢູ່ທີ່ນັ້ນ.
Verse 108
पट्टाभिरामसंज्ञायाः शिलाया दानमिष्यते / तच्चूतफलवत्स्थूलं वदनत्रयसंयुतम्
ການໃຫ້ທານຫີນສັກສິດທີ່ເອີ້ນວ່າ «ປັດຕາພິຣາມ» ແມ່ນຖືກກຳຊັບໃຫ້ປະຕິບັດ. ມັນຄວນໃຫຍ່ໜາເຫມືອນໝາກມ່ວງ ແລະມີໃບໜ້າສາມດ້ານ.
Verse 109
शिरश्चक्रेण रहितं सप्तचक्रैः समन्वितम् / नीलवर्णं स्वर्णरेखं गोशुराद्यैः समन्वितम्
ມັນບໍ່ມີຈັກຢູ່ເທິງສີສະ ແຕ່ປະກອບດ້ວຍຈັກເຈັດອັນ. ມີສີນ້ຳເງິນຄ່ອນຟ້າ, ມີເສັ້ນສີຄຳ, ແລະມີເຄື່ອງໝາຍທີ່ເລີ່ມດ້ວຍ «ໂກຊຸຣາ» ແລະອື່ນໆ.
Verse 110
पट्टवर्धनरामं तु दुर्लभं बहुभाग्यदम् / पट्टवर्धनरामं तु यो ददाति च तत्र वै / पट्टाभिषिक्तो भवति नात्र कार्या विचारणा
«ປັດຕະວັດທະນະ ຣາມ» ແມ່ນຫາຍາກ ແລະໃຫ້ໂຊກດີອັນໃຫຍ່. ຜູ້ໃດຖວາຍ «ປັດຕະວັດທະນະ ຣາມ» ຢູ່ທີ່ນັ້ນ ຍ່ອມເປັນດັ່ງຜູ້ຖືກອະພິເສກຂຶ້ນສູ່ບັນລັງ—ບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງລັງເລຫຼືສົງໄສ.
Verse 111
श्रीनिवासस्य नैरृत्ये नैरृतं तीर्थमुत्तमम् / आस्ते हि निरृतिस्तत्र पूजां कुर्तुं च सर्वदा
ທາງທິດຕາເວັນຕົກສ່ຽງໃຕ້ຂອງ «ສຣີນິວາສ» ມີທີ່ທ່ານ້ຳສັກສິດອັນຍອດຢ່າງ ຊື່ວ່າ «ໄນຣຶຕະ». ທີ່ນັ້ນ ນາງເທວີ ນິຣຶຕິ ສະຖິດຢູ່ແທ້ ແລະຮັບການບູຊາຢູ່ເສມອ.
Verse 112
तत्र स्नानं प्रकर्तव्यं पुनर्जन्म न विद्यते / शालग्रामशिलायाश्चः पुरुषोत्तमसंज्ञिकाम्
ທີ່ນັ້ນພຶງອາບນ້ຳຊຳລະໃຫ້ແນ່ນອນ; ການເກີດໃໝ່ບໍ່ມີອີກ (ພົ້ນຈາກວົງວຽນ). ແລະມີຫີນສາລະກຣາມ ທີ່ເອີ້ນວ່າ «ປຸຣຸໂສຕຕະມ».
Verse 113
मूर्तिं ददाति यो मर्त्यः स याति परमां गतिम् / औदुंबरफलाकारं प्रसन्नवदनं शुभम्
ຜູ້ເປັນມະນຸດຜູ້ໃດຖວາຍຮູບພຣະ (ມູຣຕິ) ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ເຖິງຄວາມໄປອັນສູງສຸດ. ຮູບນັ້ນຄວນເປັນມົງຄຸນ ຮູບຮ່າງຄ້າຍຜົນອຸດຸມບະຣະ ແລະມີໃບໜ້າສະຫງົບຜ່ອນຄາຍ.
Verse 114
चक्रद्व्यसमायुक्तं शिरश्चक्रसमन्वितम् / सुवर्णबिन्दुसंयुक्तं वज्राङ्कुशसमान्वतम्
ມັນປະກອບດ້ວຍຈັກຄູ່ໜຶ່ງ ແລະທີ່ສ່ວນຫົວກໍມີຈັກປະດັບ; ຝັງຈຸດຄຳ ແລະມີອັງກຸສະດັ່ງວັດຊຣະ.
Verse 115
तन्मूर्तिदानं दुर्लभं तत्र देवः प्रीणाति यस्माच्छ्रीनिवासो महात्मा / यदा दानं दुर्घटं स्याच्च देवि तदा श्रोतव्यं लक्षणं तस्य मूर्तेः
ການຖວາຍຮູບພຣະນັ້ນ (ມູຣຕິ-ທານ) ເຮັດໄດ້ຍາກຫາຍາກ; ໂດຍການນີ້ ພຣະເທວະພໍໃຈ ເພາະພຣະສຣີນິວາສະຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ໄດ້ຮັບຄວາມປິຕິ. ແຕ່ໂອ ເທວີ, ເມື່ອການຖວາຍນັ້ນຍາກຈະກະທຳ ກໍຄວນຟັງແລະເຂົ້າໃຈລັກສະນະກຳນົດຂອງຮູບພຣະນັ້ນ.
Verse 116
पाशिनैरृतयोर्मध्ये शेषतीर्थं परं स्मृतम् / तत्र स्नात्वा शेषमूर्तिं प्रददाति द्विजातये
ລະຫວ່າງແດນຂອງພາຊິນ ແລະແດນຂອງໄນຣຶຕະ ມີທ່ານ້ຳສັກສິດອັນສູງສຸດ ທີ່ຈື່ຈຳກັນວ່າ «ເສສະ-ຕີຣຖະ». ເມື່ອອາບນ້ຳທີ່ນັ້ນແລ້ວ ຄວນຖວາຍຮູບພຣະເສສະແກ່ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ (ພຣາຫມັນ).
Verse 117
स याति परमं लोकं पुनरावृत्तिवर्जितम् / औदुंबरफलाकारं कुण्डलाकृतिमेव च
ທ່ານໄດ້ໄປຮອດໂລກສູງສຸດ ອັນປາດຈາກການກັບຄືນ (ເກີດໃໝ່). ທີ່ນັ້ນ ຮູບກາຍຂອງທ່ານຄ້າຍຜົນອຸດຸມພະຣະ (udumbara) ແລະມີຮູບຄ້າຍວົງແຫວນ/ຂົງມ້ວນອີກດ້ວຍ.
Verse 118
शेषवद्वदनं तस्य तस्मिंश्चक्रद्वयं स्मृतम् / फलं तमेकचक्रेण संयुतं वल्मिकान्वितम्
ປາກຂອງມັນຖືກກ່າວວ່າຄ້າຍພຣະເສດ (Śeṣa) ພະຍານາກະຣາຊ; ແລະເທິງນັ້ນມີລໍ້ສອງອັນຕາມທີ່ກ່າວໄວ້. ຜົນນັ້ນຖືກປະສານກັບລໍ້ອັນດຽວ ແລະມີເຄື່ອງໝາຍເປັນຈອມປວກ (anthill).
Verse 119
किञ्चिद्वर्णसमायुक्तं शेषमूर्ति मतिस्फुटम् / सुप्ता प्रबुद्धा द्विविधा शेषमूर्तिरुदाहृता
ຮູບທີ່ເຫຼືອຢູ່ (śeṣa-mūrti) ຖືກກ່າວວ່າມີສີສັນເພີຍເລັກນ້ອຍ ແລະສະຕິປັນຍາບໍ່ແຈ້ງຊັດ. ຮູບທີ່ເຫຼືອນີ້ຖືກປະກາດວ່າມີສອງຢ່າງ: ພັກຫຼັບ ແລະ ຕື່ນຮູ້.
Verse 120
फणोन्नता प्रबुद्धा स्यात्सप्तलक्षफणान्विता / तत्रापि दुर्लभा सुप्ता महाभाग्यकरीस्मृता
ເມື່ອຕື່ນຮູ້ຢ່າງເຕັມທີ່ ນາງຖືກກ່າວວ່າຍົກພັງ (hoods) ຂຶ້ນສູງ ແລະມີພັງເຖິງເຈັດແສນ. ແຕ່ແມ່ນກະນັ້ນ ສະພາບ «ຫຼັບ» ກໍຫາຍາກ ແລະຖືກຈື່ຈຳວ່າເປັນຜູ້ປະທານໂຊກດີອັນຍິ່ງໃຫຍ່.
Verse 121
इह लोके परत्रापि मोक्षदा नात्र संशयः / नवचक्रादुपक्रम्य विंशत्यन्तं च यत्र सः
ໃນໂລກນີ້ ແລະໃນໂລກໜ້າ ມັນປະທານໂມກະ (ຄວາມຫຼຸດພົ້ນ) ໂດຍບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ. ນີ້ແມ່ນການຈັດວາງ/ການປະຕິບັດອັນສັກສິດ ທີ່ເລີ່ມຈາກຈັກກະຣະເກົ້າ ແລະໄປຮອດວົງທີ່ຊາວ.
Verse 122
अनन्त इति विज्ञेयो ह्यनन्तफलदायकः / विश्वंभरः स विज्ञेयो विंशत्यूर्ध्वं वरानने
ຈົ່ງຮູ້ພຣະອົງວ່າ «ອະນັນຕະ» ເພາະພຣະອົງປະທານຜົນບຸນອັນບໍ່ມີຂອບເຂດ. ແລະຈົ່ງຮູ້ພຣະອົງວ່າ «ວິສວັມພະຣະ» ດ້ວຍ, ໂອ ຜູ້ໜ້າງາມ, ໃນລໍາດັບນາມທີ່ເກີນຈາກຊາວ.
Verse 123
तत्रापि केसरैश्चैक्रर्लक्षणैश्च समन्वितम् / कलौ तु दुर्लभं नणां तद्दानं चातिदुर्लभम्
ໃນນັ້ນເອງ ຄວນໃຫ້ມີເສັ້ນໃຍ (ເກສະຣະ) ຄົບຖ້ວນ ແລະມີເຄື່ອງໝາຍຮູບຈັກຣະ (cakra) ປະກອບ. ແຕ່ໃນຍຸກກະລິ ສິ່ງນີ້ຫາຍາກໃນຫມູ່ຄົນ ແລະການຖວາຍທານມັນຍິ່ງຫາຍາກກວ່າ.
Verse 124
स्नानं कृत्वा शेषतीर्थे विशुद्धेनैव चेतसा / एतेषां लक्षणं श्रुत्वा प्रयाति परमां गतिम्
ເມື່ອໄດ້ອາບນ້ຳທີ່ ເສສະ-ຕີຣຖະ (Śeṣa-tīrtha) ດ້ວຍໃຈອັນບໍລິສຸດ ແລະໄດ້ຟັງເຖິງເຄື່ອງໝາຍກໍານົດຂອງສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມໄດ້ຮອດຄະຕິອັນສູງສຸດ.
Verse 125
ततः परं महाभागे वारुणं तीर्थमुत्तमम् / तत्रास्ते वरुणो देवः पूजां कर्तुं हरेः सदा
ຕໍ່ຈາກນັ້ນ, ໂອ ຜູ້ມີບຸນວາສະນາຍິ່ງ, ມີຕີຣຖະອັນປະເສີດຊື່ «ວາຣຸນະ». ທີ່ນັ້ນ ພຣະເທວະວາຣຸນະປະທັບຢູ່ ແລະປະກອບການບູຊາພຣະຫະຣິ (ພຣະວິສນຸ) ຢູ່ເສມອ.
Verse 126
तत्र स्नानं प्रकर्तव्यं दातव्यं दानमुत्तमम् / शिशुमारं च मत्स्यं च त्रिविक्रममथापि वा / दातव्यं भूतिकामेन तीर्थेस्मिन्विरवर्णिनि
ທີ່ນັ້ນ ຄວນອາບນ້ຳສັກສິດໃຫ້ແນ່ນອນ ແລະຄວນຖວາຍທານອັນສູງສຸດ. ອາດຖວາຍຮູບສະແດງຂອງ Śiśumāra, ພຣະມັດສະຍະ (Matsya) ຫຼື ຕຣິວິກຣະມະ (Trivikrama) ກໍໄດ້. ຜູ້ປາຖະໜາຄວາມຮຸ່ງເຮືອງ, ໂອ ຜູ້ມີຜິວພັນສົງ່າ, ຄວນຖວາຍທານໃນຕີຣຖະນີ້.
Verse 127
जंबूफलसमाकारा पुच्छे सूक्ष्मा सबिन्दुका / चक्रत्रया च वदने पुच्छोपरि सचक्रका
ຮູບຮ່າງຄ້າຍຜົນຈຳບູ; ທີ່ປາຍຫາງນ້ອຍລະອຽດ ແລະມີຈຸດນ້ອຍໜຶ່ງ. ທີ່ໃບໜ້າມີເຄື່ອງໝາຍວົງມົນສາມວົງ ແລະເທິງຫາງກໍມີເຄື່ອງໝາຍຄ້າຍຈັກຣາອີກດ້ວຍ.
Verse 128
श्रीवत्सबिन्दुमालाढ्या मत्स्यमूर्तिरुदाहृता / पुच्छादधश्चक्रयुतं शिशुमारमुदाहृतम्
ຮູບນັ້ນເອີ້ນວ່າ «ມັດສະຍະມູຣຕິ» (ອະວະຕານປາ) ປະດັບດ້ວຍເຄື່ອງໝາຍ «ສຣີວັດສະ» ແລະພວງມາລາຂອງຈຸດບິນດຸ. ສ່ວນຮູບທີ່ມີຈັກຣາຢູ່ໃຕ້ຫາງ ເອີ້ນວ່າ «ສິຊຸມາຣ» (ສັດຟ້າ).
Verse 129
वक्रचक्रयुतश्चेत्स्यात्त्रिविक्रम उदाहृतः / एतेषां लक्षणं श्रुत्वा वारुणे तीर्थ उत्तमे
ຖ້າເຄື່ອງໝາຍນັ້ນມີຈັກຣາທີ່ໂຄ້ງຄຽວປະກົດຄູ່ກັນ ກໍຖືກປະກາດວ່າ «ຕຣິວິກຣະມະ» (ພຣະວິດສະນຸ). ເມື່ອໄດ້ຟັງລັກສະນະແຍກແຍະເຫຼົ່ານີ້ແລ້ວ ຄວນເຂົ້າໃຈໃນຕີຣຖະອັນປະເສີດ «ວາຣຸນະ-ຕີຣຖະ».
Verse 130
एतद्दानफलं प्राप्य मोदते विष्णुमन्दिरे / पूर्वौक्ता मूर्तयो यस्मिन् गृहे तिष्ठन्ति भामिनि / भागीरथी तीर्थवरा संनिधत्ते न संशयः
ເມື່ອໄດ້ຮັບຜົນແຫ່ງທານນີ້ແລ້ວ ວິນຍານຍ່ອມຊື່ນບານໃນພຣະວິຫານຂອງພຣະວິດສະນຸ. ໂອ ນາງຜູ້ງາມ, ໃນເຮືອນໃດທີ່ຮູບສັກສິດທີ່ໄດ້ກ່າວໄວ້ກ່ອນ ຖືກປະດິດສະຖານແລະສະຖິດຢູ່, ທີ່ນັ້ນ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ—ພຣະນາງພາຄີຣະທີ (ຄົງຄາ) ຕີຣຖະອັນປະເສີດສຸດ ຍ່ອມມາສະຖິດ.
Verse 131
स्वामि पुष्करिणीस्नानं दुर्घटं तु कलौ नृणाम् / तत्र स्थितानां तीर्थानां स्नानं चाप्यतिदुर्घटम्
ຂ້າແຕ່ພຣະເຈົ້າ, ໃນຍຸກກະລິ ມະນຸດທັງຫຼາຍຍາກຫຼາຍທີ່ຈະອາບນ້ຳໃນສະລອຍນ້ຳວັດ (ປຸສກະຣິນີ). ແມ່ນແຕ່ການອາບນ້ຳໃນຕີຣຖະອັນສັກສິດທີ່ຢູ່ທີ່ນັ້ນ ກໍຍິ່ງຍາກຢ່າງຫຼາຍ.
Verse 132
शालग्रामशिलादानं दुर्घटं च तथा स्मृताम् / स्वामिपुष्करिणीतीरे कन्यादानं सुदुर्घटम्
ການຖວາຍຫີນສາລະກຣາມ (Śālagrāma-śilā) ກໍຖືກຈື່ຈຳວ່າເຮັດໄດ້ຍາກ; ແລະການມອບລູກສາວໃນພິທີແຕ່ງງານຢູ່ຝັ່ງສະລະບໍລິສຸດຂອງພຣະ (Svāmipuṣkariṇī) ຍິ່ງຍາກຫຼາຍ ແລະມີບຸນຍິ່ງໃຫຍ່.
Verse 133
दुर्घटं कपिलादानं भक्ष्यदानं सुदुर्घटम् / स्वामिपुष्करिणीतीर्थे तीर्थेष्वन्येषु भामिनि
ການຖວາຍງົວສີນ້ຳຕານ (ກະປິລາ) ເປັນສິ່ງທີ່ເຮັດໄດ້ຍາກ; ແລະການຖວາຍອາຫານຍິ່ງຍາກກວ່ານັ້ນ. ໂອ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ, ນີ້ເປັນພິເສດທີ່ຕີຣະຖານ Svāmipuṣkariṇī ແລະທີ່ສະຖານຈາລິກອື່ນໆອັນສັກສິດ.
Verse 134
स्नानं कुरु यथान्या यं शय्यादानं तथा कुरु / जैगीषव्येन मुनिना त्वेवमुक्ता च कन्यका
“ຈົ່ງອາບນ້ຳຕາມພິທີທີ່ຖືກຕ້ອງ; ແລະຈົ່ງຖວາຍທານເປັນຕຽງນອນເຊັ່ນດຽວກັນ.” ດັ່ງນີ້ແມ່ນຄຳສອນຂອງມຸນີ Jaigīṣavya ແລະນາງສາວຖືກກ່າວເຊັ່ນນັ້ນ.
Verse 135
स्वामिपुष्करिणीस्नानं सा चकार धृतव्रता / तीर्थेष्वेतेषु सुस्नाता दानं चक्रे सुभामिनी
ນາງຜູ້ຖືວຣະຕະຢ່າງໝັ້ນຄົງ ໄດ້ອາບນ້ຳໃນສະລະສັກສິດຊື່ Svāmī-puṣkariṇī. ເມື່ອອາບຢ່າງດີໃນຕີຣະຖານເຫຼົ່ານີ້ແລ້ວ ນາງຜູ້ສະຫງ່າງາມກໍໄດ້ກະທຳທານກຸສົນ.
Verse 136
उवास तत्र सा दवी त्रिः सप्तकन्दिनानि च / स्वामिपुष्करणीतीरमहिमानं शृणोति यः / स याति परमां भक्तिं श्रीनिवासे जगन्मये
ເທວີນັ້ນໄດ້ພັກຢູ່ທີ່ນັ້ນເປັນເວລາ ສາມຄັ້ງຄູນເຈັດມື້. ຜູ້ໃດຟັງມະຫິມາແຫ່ງຝັ່ງສະລະສັກສິດຂອງພຣະ (Svāmipuṣkaraṇī) ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບພັກຕິອັນສູງສຸດຕໍ່ Śrīnivāsa ພຣະເຈົ້າຜູ້ແຜ່ຊາຍທົ່ວຈັກກະວານ.
Frequently Asked Questions
It anchors Veṅkaṭeśa’s tīrtha-māhātmya in a cosmic rescue paradigm: Viṣṇu restores the Earth and then reflects on how beings will worship and receive compassion, motivating the descent/establishment of Śeṣācala and the localization of grace at Śrīnivāsa-kṣetra.
The chapter lists directional/adjacent tīrthas—Vāyu (south‑west corner at Kanyāka), Candra (north), Raudra (north‑east), Brahma (between Īśāna and Śakra), Indra (east), Vahni (south‑east), Yama (south), Nairṛta (south‑west), Śeṣa (between regions of Pāśins and Nairṛtas), and Vāruṇa (thereafter). The organizing principle is a sacred geography of deities stationed to worship Śrīnivāsa, with each site prescribing bathing, charity, and specific dāna-forms.
It praises sunrise bathing by Vaiṣṇava devotees and explicitly condemns defiling acts (discharging bodily waste and related cleansing) at the tīrtha, labeling such behavior as asuric/rākṣasa-like, thereby framing tīrtha efficacy as dependent on śauca (purity) and reverence.
It provides an equivalence principle: when one lacks means for Śālagrāma/mūrti-dāna, one should bathe and then listen to (or recite/learn) the description and lakṣaṇas of Hari’s sacred forms; the hearing/understanding is said to yield merit comparable to the donation.
Among those explicitly named/described are Dadhivāmana (at Candra-tīrtha), Bhū-Varāha (Varāha form), Lakṣmī-Nṛsiṃha (at Raudra-tīrtha), Lakṣmī-Nārāyaṇa (at Brahma-tīrtha), Sītā–Rāma-śilā (at Indra-tīrtha), Vāsudeva (at Vahni-tīrtha), Paṭṭābhirāma/Paṭṭavardhana Rāma (at Yama-tīrtha), Puruṣottama (at Nairṛta), Śeṣa-mūrti (at Śeṣa-tīrtha), and Matsya/Śiśumāra/Trivikrama (at Vāruṇa-tīrtha).