Adhyaya 23

Verse 1

नाम द्वाविंशोध्यायः श्रीकृष्ण उवाच / सोमस्य पुत्री पूर्वसर्गे बभूव भार्या मदीया जाम्बवती मम प्रिया / तासां मध्ये ह्यधिका वीन्द्र किञ्चिद्रुद्रादिभ्यः पञ्चगुणैर्विहीना

ພຣະສີກຣິດສະນາຕັດວ່າ: «ໃນການສ້າງໂລກກ່ອນ ບຸດສາວຂອງໂສມະເຄີຍເປັນພຣະມະເຫສີຂອງເຮົາ—ຈາມບະວະຕີ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງເຮົາ. ໃນບັນດານາງທັງຫມົດ ນາງໂດດເດັ່ນເປັນພິເສດ ໂອ ວີນດຣະ ຜູ້ປະເສີດໃນຫມູ່ນົກ ເພາະໃນບາງປະການ ນາງພົ້ນຈາກຄຸນລັກສະນະຫ້າປະການທີ່ກ່ຽວກັບຣຸດຣະ ແລະເທວະອື່ນໆ.»

Verse 2

यदावेशो बलवान्स्याद्रमायां तदानामस प्रियते केशवोलम् / यदावेशाद्ध्रासमुपैति काले तदा तासां साम्यमाहुर्महान्तः

ເມື່ອອາເວດ (ແຮງດົນໃຈພາຍໃນ) ໃນຣາມາ—ພຣະລັກສະມີ—ແຂງກ້າ ເຄສະວະ (ພຣະວິສະນຸ) ກໍພໍໃຈດ້ວຍພຣະນາມພຽງຢ່າງດຽວ. ແຕ່ເມື່ອຕາມການເວລາ ອາເວດນັ້ນອ່ອນລົງ ບັນດາມະຫາບັນດິດກ່າວວ່າ ໃນບັນດາຮູບແບບເຫຼົ່ານັ້ນ ຜົນຍ່ອມເທົ່າກັນ.

Verse 3

लक्ष्म्यावेशः किञ्चिदस्त्येव नित्यमतस्ताभ्यः किञ्चिदाधिक्यमस्ति

ແທ້ຈິງແລ້ວ ອາເວດຂອງພຣະລັກສະມີຍ່ອມມີຢູ່ເປັນນິດ; ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງມີຄວາມເຫນືອກວ່າຜູ້ອື່ນຢູ່ບ້າງ.

Verse 4

गरुड उवाच / तासां मध्ये जाम्बवन्ती तु कृष्ण आराधनं कीदृशं सा चकार / तन्मे ब्रूहि कृपया विश्वमूर्ते आधिक्ये वै कारणं ताभ्य एव

ກະຣຸດາກ່າວວ່າ: «ໃນບັນດານາງເຫຼົ່ານັ້ນ ຈາມບະວັນຕີໄດ້ບູຊາອາຣາທະນາພຣະກຣິດສະນາແນວໃດ ແລະພຣະພັກຕິຂອງນາງເປັນຮູບແບບໃດ? ໂອ ວິສະວະມູຣຕິ ອົງພຣະເຈົ້າແຫ່ງສາກົນ ຂໍຈົ່ງເມດຕາບອກຂ້າພະເຈົ້າ—ເຫດໃດນາງຈຶ່ງເຫນືອກວ່າຜູ້ອື່ນ?»

Verse 5

गरुडेनैवमुक्तस्तु भगवान् देवकीसुतः / मेघगंभीरया वाचा उवाच विनतासुतम्

ເມື່ອຖືກກຣຸດາກ່າວຖຶງດັ່ງນັ້ນ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຜູ້ປະເສີດ—ພຣະບຸດຂອງເທວະກີ—ໄດ້ກ່າວຕໍ່ບຸດຂອງວິນະຕາ ດ້ວຍສຽງໜັກແນ່ນດັ່ງເມກຟ້າຮ້ອງ।

Verse 6

श्रीकृष्ण उवाच / या पूर्वसर्गे सोमपुत्री बभूव पितुर्गृहे वर्तमानापि साध्वी / जन्म स्वकीयं सार्थकं वै चकार पित्रा साकं विष्णुशुश्रूषणे न च

ພຣະສີກຣິດສະນາຕັດວ່າ: ນາງຜູ້ໃນການສ້າງໂລກກ່ອນ ເກີດເປັນທິດາຂອງໂສມະ ແມ່ນແຕ່ຢູ່ໃນເຮືອນພໍ່ກໍຍັງເປັນຜູ້ມີສິນທຳ. ນາງໄດ້ເຮັດໃຫ້ການເກີດຂອງຕົນມີຄວາມໝາຍ ເພາະຮ່ວມກັບພໍ່ ບຳເນັດພຣະວິສະນຸດ້ວຍພັກຕິ ແລະບໍ່ເຄີຍຫັນໜີຈາກການນະມັດສະການນັ້ນ।

Verse 7

शुश्राव नित्यं सत्पुराणानि चैवं चक्रे सदा विष्णुपादप्रणामम् / चक्रे सदा तारकस्यापि विष्णोः प्रदक्षिणं स्मरणं कुर्वती सा

ນາງໄດ້ຟັງປຸຣານະອັນສັກສິດເປັນນິດ ແລະດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງນະມັດສະການກົດກົ້ມທີ່ພຣະບາດຂອງພຣະວິສະນຸເສມອ. ນາງຍັງເຮັດປະທັກສິນາອ້ອມພຣະວິສະນຸ—ຜູ້ເປັນ “ຕາຣະກະ” ຜູ້ຊ່ວຍຂ້າມ—ແລະດຳລົງຢູ່ໃນການລະລຶກຖຶງພຣະອົງບໍ່ຂາດ।

Verse 8

पित्रा साकं सा तु कन्या खगेन्द्र वैराग्ययुक्ता श्रवणात्संबभूव / केशं च मित्रं द्विरदादिकं च अनर्घ्यरत्नानि गृहादिकं च

ໂອ ຂະເກນທຣະ (ກຣຸດາ) ນາງຜູ້ເປັນສາວນ້ອຍນັ້ນ ພ້ອມກັບພໍ່ ເກີດວິຣາກະ (ຄວາມຄາຍຄວາມຍຶດຕິດ) ແຕ່ພຽງໄດ້ຟັງ. ນາງລະທິ້ງການປະດັບຜົມ ມິດສະຫາຍ ຊ້າງແລະຊັບສິນອື່ນໆ ພ້ອມທັງເພັດພອຍອັນລ້ຳຄ່າ ເຮືອນເຮືອນຊານ ແລະສິ່ງອື່ນໆອີກ।

Verse 9

सर्वं ह्येतन्नश्वरं चैव मेने ममाधीनं हरिणा वै कृतं च / येनैव दत्तं पुत्रमित्रादिकं च तेना हृतं वेदनां नैव चक्रे

ລາວເຂົ້າໃຈວ່າ ທຸກສິ່ງນີ້ລ້ວນແຕ່ບໍ່ຖາວອນ ແລະສິ່ງທີ່ເຫັນວ່າຢູ່ໃນອຳນາດຕົນ ແທ້ຈິງແມ່ນຮະຣິ (ພຣະວິສະນຸ) ເປັນຜູ້ຈັດວາງ. ພຣະອົງຜູ້ດຽວກັນທີ່ໃຫ້ລູກ ມິດສະຫາຍ ແລະອື່ນໆ ກໍໄດ້ນຳໄປເອົາຄືນ; ດັ່ງນັ້ນລາວຈຶ່ງບໍ່ກໍ່ໃຫ້ເກີດຄວາມເຈັບປວດໃນໃຈ।

Verse 10

अद्यैव विष्णुः परमो दयालुः दयां मयि कृतवांस्ते न सुष्ठु / पित्रा साकं कन्यका सा तु वीन्द्र सदात्मनि ह्यमले वासुदेवे

ແມ່ນແຕ່ມື້ນີ້ ພຣະວິສນຸ—ຜູ້ເມດຕາກະລຸນາສູງສຸດ—ໄດ້ປະທານຄວາມເມດຕາແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ ບໍ່ແມ່ນໂດຍບໍ່ມີເຫດດີ. ໂອ ກະສັດຜູ້ປະເສີດ, ສາວນ້ອຍນັ້ນພ້ອມບິດາ ສະຖິດຢູ່ໃນອາດຕະມັນນິລັນດອນ—ວາສຸເທວະຜູ້ບໍລິສຸດບໍ່ມີມົນທິນ.

Verse 11

एकान्तत्वं सुष्ठु भक्त्या गता सा यदृच्छया सोपपन्नेन देवी / अकल्पयन्त्यात्मनो वीन्द्र वृत्तिं चकार यत्सावधिराधं प्रथैव

ນາງໄດ້ບັນລຸຄວາມເອກັນຕະ—ຈິດຈົງຮັກພຣະອົງພຽງອົງດຽວ—ດ້ວຍພັກຕິອັນໝັ້ນຄົງ. ດ້ວຍພຣະພອນແຫ່ງພຣະພິທີ ແລະດ້ວຍເຄື່ອງອຸປະກອນທີ່ເໝາະສົມທີ່ເກີດຂຶ້ນ, ນາງບໍ່ຫວັ່ນໄຫວໃນປະສົງໃນໃຈ ໄດ້ວາງແນວທາງຊີວິດຂອງນາງ; ແລະຕັ້ງແຕ່ເລີ່ມຕົ້ນ ນາງກໍກຳນົດຂອບເຂດແນ່ນອນໃຫ້ແກ່ການກະທຳຜິດ.

Verse 12

सा वै वित्तं विष्णुपादारविन्दे दुः खार्णवात्तराके संचकार / वागीन्द्रिद्रियं खग सम्यक् चकार हरेर्गुणानां वर्णने वा सदैव

ນາງໄດ້ນຳຊັບສົມບັດຂອງນາງໄປວາງໄວ້ທີ່ພຣະບາດດອກບົວຂອງພຣະວິສນຸ ໃຫ້ເປັນເຮືອຂ້າມທະເລແຫ່ງຄວາມທຸກ. ໂອ ນົກ (ກະຣຸດ), ນາງຍັງຝຶກວາຈາ ແລະອິນທຣີຍະໃຫ້ຖືກຕ້ອງ, ດຳລົງຢູ່ເສມອໃນການພັນລະນາຄຸນຂອງພຣະຫຣິ.

Verse 13

हस्तौ च विष्णोर्गृहसंमार्जनादौ चकार देवी गात्रमलापहारम् / श्रोत्रं च चक्रे हरिसत्कथोदये मोक्षादिमार्गे ह्यमृतोपमे च

ນາງໄດ້ໃຫ້ມືທັງສອງເປັນເຄື່ອງມືແຫ່ງການຮັບໃຊ້ພຣະວິສນຸ—ເລີ່ມຈາກການກວາດຖູເຮືອນເປັນຕົ້ນ—ແລະເພື່ອກຳຈັດມົນທິນແຫ່ງກາຍ. ຫູກໍຖືກຈັດໃຫ້ເໝາະສົມເພື່ອໃຫ້ເກີດຂຶ້ນແຫ່ງກະຖາອັນສັກສິດຂອງພຣະຫຣິ, ເພື່ອມັກຄາທີ່ເລີ່ມດ້ວຍໂມກສະ, ແລະເພື່ອສິ່ງທີ່ຫວານດັ່ງນ້ຳອະມຣິຕະ.

Verse 14

नेत्रं च चक्रे प्रतिमादिदर्शने अनादिकालीनमलापहरिणी / सद्वैष्णवानां स्पर्शने चैव संगे निर्माल्यगन्धानुविलेपने त्वक्

ຕາຖືກສ້າງເພື່ອເບິ່ງພຣະປະຕິມາ ແລະສິ່ງສັກສິດອື່ນໆ, ແລະມັນຊຳລະມົນທິນທີ່ສະສົມມາຕັ້ງແຕ່ການເວລາບໍ່ມີຕົ້ນ. ຜິວໜັງກໍເພື່ອການສຳຜັດ ແລະການຄົບຄົນກັບວາຍສະນະວະຜູ້ດີແທ້, ແລະເພື່ອຖືກທາດ້ວຍກິ່ນຫອມແຫ່ງນິຣມາລະຍະ—ພວງມາລາທີ່ຖວາຍແດ່ພຣະອົງແລ້ວ.

Verse 15

घ्रार्णेद्रियं सा हरिपादसारे चकार संसारविमुक्तिदे च / जिह्वेन्द्रियं हरिनैवेद्यशेषे श्रीमत्तुलस्यादिविमिश्रिते च

ນາງໄດ້ຊໍາລະອິນທຣີຍະແຫ່ງກິ່ນ ດ້ວຍສານະສຳຄັນຈາກພຣະບາດຂອງພຣະຫຣິ ອັນໃຫ້ຄວາມພົ້ນຈາກພັນທະແຫ່ງສັງສານ; ແລະນາງໄດ້ຊໍາລະອິນທຣີຍະແຫ່ງລົດຊາດ (ລີ້ນ) ດ້ວຍເສດນະໄວເດຍທີ່ຖວາຍແດ່ພຣະຫຣິ ປົນກັບໃບຕຸລະສີອັນສັກສິດ ແລະອື່ນໆ.

Verse 16

पादौ हरेः क्षेत्रपथानुसर्पणे शिरो हृषीकेशपदाभिवन्दने / कामं हृदास्ये तु हरिदास्यकाम्या तथोत्तमश्लोकजनाश्चरन्ति

ຜູ້ອຸທິດຕົນແດ່ພຣະເຈົ້າ—ຜູ້ຖືກສັນລະເສີນດ້ວຍບົດສັນລະເສີນອັນສູງສຸດ—ໃຫ້ຕີນຂອງຕົນເດີນຕາມເສັ້ນທາງສັກສິດໄປຫາສະຖານທີ່ຈາລິກຂອງພຣະຫຣິ; ແລະກໍ່ກົ້ມສະຫວັດດີດ້ວຍສີສະທີ່ພຣະບາດຂອງຮຣິສີເກຊ; ດ້ວຍໃຈແລະວາຈາ ມີຄວາມປາຖະໜາພຽງຢ່າງດຽວ ຄືຄວາມປາຖະໜາຈະຮັບໃຊ້ພຣະຫຣິ. ດັ່ງນີ້ແຫຼະ ຜູ້ອຸທິດຕົນແດ່ພຣະອົງສູງສຸດ ດໍາເນີນຊີວິດຂອງຕົນ.

Verse 17

निष्कामरूपे च मतिं चकार वागिन्द्रियं स्तवनं स्वीचकार / एवं सदा कार्यसमूहमात्मना समर्पयित्वा परमेशपादयोः

ລາວໄດ້ຕັ້ງຈິດໃຫ້ຢູ່ໃນພະກະຕິອັນປາສະຈາກຄວາມປາຖະໜາສ່ວນຕົວ ແລະໃຫ້ອິນທຣີຍະແຫ່ງວາຈາເຮັດໜ້າທີ່ສັນລະເສີນພຣະອົງ. ດັ່ງນັ້ນ ລາວໄດ້ອຸທິດກອງການກະທໍາທັງປວງຢ່າງສະເໝີ ຈາກຕົນເອງ ແດ່ພຣະບາດຂອງພຣະເຈົ້າສູງສຸດ ແລະດໍາຮົງຢູ່ໃນຄວາມອຸທິດຕົນ.

Verse 18

तीर्थाटनार्थं तु जगाम पित्रा साकं हरेः प्रीणनाद्यर्थमेव / आराधयित्वा ब्राह्मणान्विष्णुभक्तानादौ गृहे वस्त्रसंभूषणाद्यैः

ເພື່ອຈຸດປະສົງແຫ່ງການຈາລິກທີ່ທີ່ສັກສິດ ລາວໄດ້ເດີນທາງໄປກັບບິດາ ໂດຍມີແຕ່ຈຸດປະສົງດຽວ ຄືເພື່ອໃຫ້ພຣະຫຣິພໍໃຈ. ກ່ອນອື່ນ ໃນເຮືອນຂອງຕົນ ລາວໄດ້ນັບຖືບູຊາພຣາຫມັນຜູ້ເປັນພະກະຕິຂອງພຣະວິສນຸ ໂດຍຖວາຍເຄື່ອງນຸ່ງ, ເຄື່ອງປະດັບ ແລະຂອງທານອື່ນໆ.

Verse 19

पश्चात्कल्पं कारयामास देवी विष्णोरग्रे तीर्थयात्रार्थमेव / यावत्कालं तीर्थयात्रा मुकुन्द तावत्कालं तूर्ध्वरेता भवामि

ຕໍ່ມາ ພຣະເທວີໄດ້ໃຫ້ປະຕິບັດວຣະຕະອັນສັກສິດຕໍ່ໜ້າພຣະວິສນຸ ເພື່ອຈຸດປະສົງແຫ່ງການເດີນທາງຈາລິກໄປທີ່ສັກສິດເທົ່ານັ້ນ. «ໂອ້ ມຸກຸນດະ, ຕາມເວລາທີ່ການຈາລິກນີ້ດໍາເນີນຢູ່, ຕະຫຼອດເວລານັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຈະເປັນຜູ້ຄວບຄຸມພະລັງຊີວິດ ແລະນໍາມັນໃຫ້ມຸ່ງຂຶ້ນເທິງ (ຮັກສາພຣະຫມະຈັນ)».

Verse 20

यावत्कालं तीर्थयात्रां करिष्ये तावद्दत्ताद्वैष्णवानां च संगम् / हरेः कथाश्रवणं स्यान्मुकुन्द नावैष्णवानां संगिनामङ्गसंगम्

ຕາມເວລາທີ່ຂ້ອຍເດີນທາງຈາລິກໄປສູ່ທີ່ທິຣຖະອັນສັກສິດ ຂໍໃຫ້ໄດ້ຮັບສັງຄົມກັບວິສະນະວະດ້ວຍ. ໂອ ມຸກຸນດາ, ຂໍໃຫ້ມີການຟັງເລື່ອງລາວຂອງພຣະຫະຣິ; ແລະຂໍຢ່າໃຫ້ມີການຄົວຄືນທາງກາຍກັບຜູ້ຄົວຄືນກັບອະວິສະນະວະ.

Verse 21

सुहृज्जनैः पुत्रमित्रादिकैश्च दीर्थाटनं नैव कुर्यां मुकुन्द / कुर्वन्ति ये काम्यया तीर्थयात्रां तेषां संगं कुरु दूरे मुकुन्द

ໂອ ມຸກຸນດາ, ຂ້ອຍບໍ່ຄວນເດີນທາງຈາລິກກັບຍາດມິດ—ລູກ, ໝູ່, ແລະອື່ນໆ. ຜູ້ໃດທຳຈາລິກໄປທີ່ທິຣຖະດ້ວຍຄວາມປາຖະໜາຜົນໂລກີ, ຂໍໃຫ້ຢູ່ໄກຈາກສັງຄົມຂອງເຂົາ, ໂອ ມຸກຸນດາ.

Verse 22

शालग्रामं ये विहायैव यात्रां कुर्वन्ति तेषां किं फलं प्राहुरार्याः / यदा तीर्थानां दर्शनं स्यात्तदैव शालग्रामं पुरतः स्थापयित्वा

ຜູ້ໃດທຳຈາລິກໂດຍປະລະຊາລະກຣາມ ອາລະຍະທັງຫຼາຍກ່າວວ່າຈະໄດ້ຜົນອັນໃດ? ເມື່ອໄດ້ເຫັນທີ່ທິຣຖະ ໃນເວລານັ້ນເອງ—ຈົ່ງວາງຊາລະກຣາມໄວ້ຂ້າງໜ້າກ່ອນ ແລ້ວຈຶ່ງດຳເນີນການບູຊາ.

Verse 23

तीर्थाटनं पादचैरैः कृतं चेत्पूर्णं फलं प्राहुरार्याः खगेन्द्र / पादत्राणं पादरक्षां च कृत्वा तीर्थाटनं पादहीनं तदाहुः

ໂອ ຂະເກນທຣາ (ພະຍານົກ), ອາລະຍະທັງຫຼາຍກ່າວວ່າ ຖ້າຈາລິກໄປທີ່ທິຣຖະດ້ວຍການຍ່າງຕີນ ຜົນບຸນຈະຄົບຖ້ວນ. ແຕ່ຖ້າໃສ່ເຄື່ອງປ້ອງຕີນ ແລະຮັກສາຕີນໄປຈາລິກ ເຂົາກ່າວວ່າ ນັ້ນເປັນຈາລິກ ‘ບໍ່ມີຕີນ’ ຄືຂາດຜົນຄົບຖ້ວນ.

Verse 24

यो वाहने तुरगे चोपविष्टस्तीर्थाटनं कुरुते चार्धहीनम् / वृषादीनां वाहने पादमाहुः परान्नानां भोजने व्यर्थमाहुः

ຜູ້ໃດນັ່ງເທິງພາຫະນະ ຫຼືມ້າ ແລ້ວຈາລິກໄປທີ່ທິຣຖະ ຜົນບຸນໄດ້ພຽງເຄິ່ງໜຶ່ງ. ການຂີ່ງົວ ແລະສັດອື່ນໆ ເຂົາກ່າວວ່າໄດ້ພຽງໜຶ່ງສ່ວນສີ່. ແລະການກິນອາຫານທີ່ຄົນອື່ນໃຫ້ (ເປັນທານ) ເຂົາປະກາດວ່າເປັນສິ່ງໄຮ້ຜົນ.

Verse 25

महात्मनां वेदविदां यतीनां परान्नानां भोजने नैव दोषः / संकल्पयित्वा परमादरेण जगाम सा तीर्थयात्रार्थमेव

ສໍາລັບຍະຕີຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່ ແລະຮູ້ວິທີແຫ່ງເວດ ການຮັບອາຫານທີ່ຜູ້ອື່ນຈັດເຮັດ ບໍ່ເປັນໂທດ. ເມື່ອຕັ້ງສັນກັລປະດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບສູງສຸດ ນາງຈຶ່ງອອກເດີນທາງ ເພື່ອຈາລິກໄປຕີຣຖະເທົ່ານັ້ນ।

Verse 26

आदौ स्नात्वा हरिनिर्मात्यगन्धं विसर्जयित्वा श्रवणं वै चकार / पित्रा साकं भोजनं चापि कृत्वा अग्रे दिने क्रोशमेकं जगाम

ແຕ່ແຮກ ລາວອາບນ້ໍາແລ້ວ ປ່ອຍວາງກິ່ນຫອມທີ່ຮະຣິຈັດເຮັດ. ຕໍ່ມາ ລາວໄດ້ປະກອບພິທີສະຣະວະນະ (śravaṇa) ຄືການຟັງດ້ວຍຄວາມຄວນ. ແລ້ວກິນອາຫານຮ່ວມກັບບິດາ; ມື້ຕໍ່ໄປ ລາວເດີນທາງຕໍ່ໄປອີກໜຶ່ງກໂຣຊະ (ປະມານສອງໄມ).

Verse 27

तत्र द्विजान्पूजयित्वान्नपान रात्रौ तत्त्वं श्रावयामास देवी / एवं यात्रां ये प्रकुर्वन्ति नित्यं तेषां यात्रां सफलां प्राहुरार्याः

ທີ່ນັ້ນ ນາງໄດ້ບູຊາດວິຊະ (ພຣາຫມັນ) ດ້ວຍອາຫານແລະນ້ໍາດື່ມ; ໃນຕອນກາງຄືນ ພຣະເທວີໄດ້ໃຫ້ຟັງຄວາມຈິງ (tattva). ຜູ້ໃດປະກອບຍາດຣາແບບນີ້ທຸກມື້ ບັນດາອາຣະຍະກ່າວວ່າ ການເດີນທາງນັ້ນສໍາເລັດຜົນແທ້.

Verse 28

विना दयां तीर्थयात्रा खगेन्द्रव्यर्थेत्येवं वीन्द्र चाहुर्महान्तः / दिवा रात्रौ ये न शृण्वन्ति दिव्यां हरेः कथां तीर्थमार्गे खगेन्द्र

ໂອ ຄະເກນທຣະ (ກະຣຸດາ)! ບັນດາມະຫາບຸລຸດກ່າວວ່າ ການຈາລິກໄປຕີຣຖະໂດຍບໍ່ມີເມດຕາກະຣຸນາ ເປັນການເສຍເປົ່າ. ແລະຜູ້ໃດທີ່ບໍ່ຟັງເລື່ອງອັນທິບພະຂອງຮະຣິ ທັງກາງວັນແລະກາງຄືນ ໃນເສັ້ນທາງຕີຣຖະ—ໂອ ຈອມແຫ່ງນົກ—ການເດີນທາງນັ້ນກໍມີຜົນນ້ອຍ.

Verse 29

व्यर्थंव्यर्थं तस्य चाहुर्गतं वै अश्वादीनां वाहनानां च विद्धि / अश्वादीनामपराधं वदस्व गङ्गादीनां दर्शनात्पापनाशः

ພວກເຂົາກ່າວວ່າ ການໄປຂອງຜູ້ນັ້ນເປັນການເສຍເປົ່າຢ່າງສິ້ນເຊີງ; ຈົ່ງຮູ້ວ່າ ເປັນເພາະຄວາມຜິດທີ່ເກີດຈາກພາຫະນະ ເຊັ່ນ ມ້າ ແລະອື່ນໆ. ຈົ່ງກ່າວເຖິງການລ່ວງເກີນກ່ຽວກັບມ້າແລະທໍານອງນັ້ນ: ແຕ່ພຽງເຫັນແມ່ນ້ໍາຄັງຄາ (Gaṅgā) ແລະແມ່ນ້ໍາສັກສິດອື່ນໆ ບາບກໍຖືກທໍາລາຍ.

Verse 30

क्षेत्रस्थविष्णोर्दर्शनात्पापनाशो मार्जारस्याप्यपराधं वदस्व / क्षेत्रस्थविष्णोः पूजनात्पापनाशः पूजावतामपराधं वदस्व

ຂໍທ່ານຈົ່ງເລົ່າເຖິງຄວາມຜິດ—ແມ່ນແຕ່ຂອງແມວນ້ອຍກໍຕາມ—ເພາະກ່າວກັນວ່າ ການໄດ້ເຫັນພຣະວິດສະນຸຜູ້ສະຖິດໃນສະຖານທີ່ສັກສິດ ຍ່ອມທຳລາຍບາບ. ແລະຂໍຈົ່ງເລົ່າເຖິງຄວາມຜິດຂອງຜູ້ບູຊາດ້ວຍ ເພາະກ່າວກັນວ່າ ການບູຊາພຣະວິດສະນຸໃນສະຖານທີ່ສັກສິດ ຍ່ອມທຳລາຍບາບ.

Verse 31

जपादीनां कुर्वतां पापनाशो विष्णोर्ध्यानात्सद्य एवाधनाशः / अनुसंधानाद्रहितं सर्वमेव कृतं व्यर्थमेवेति चाहुः

ຜູ້ທຳຈະປະ (japa) ແລະພິທີອື່ນໆ ຍ່ອມມີບາບຖືກທຳລາຍ; ດ້ວຍການພິຈາລະນາພຣະວິດສະນຸ ຄວາມຂັດສົນຍາກຈົນຍ່ອມຫາຍໄປທັນທີ. ແຕ່ທ່ານທັງຫຼາຍກ່າວວ່າ ການກະທຳໃດໆທີ່ຂາດການລະລຶກພາຍໃນ (anusaṃdhāna) ລ້ວນແຕ່ເປັນການກະທຳທີ່ເປົ່າປ່ຽວ.

Verse 32

अतो हरेः पापविनाशिनीं कथां श्रुत्वा विष्णोर्भक्तिमान्स्यात्वगन्द्र / दृष्ट्वादृष्ट्वा हरिपादाङ्कितं च स्मृत्वास्मृत्वा भक्तिमान्स्यात्खगेन्द्र

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ຈອມແຫ່ງວາຈາ, ເມື່ອໄດ້ຟັງກະຖາອັນສັກສິດຂອງພຣະຫະຣິ ຜູ້ທຳລາຍບາບ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມເກີດພັກຕິຕໍ່ພຣະວິດສະນຸ. ແລະ ໂອ ກະສັດແຫ່ງນົກ, ໂດຍເບິ່ງຊ້ຳໆສິ່ງທີ່ມີຮອຍພຣະບາດຂອງພຣະຫະຣິ ແລະໂດຍລະລຶກພຣະອົງຊ້ຳໆ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມເປັນພັກຕະຊົນແທ້.

Verse 33

पित्रा साकं कन्यका सापि वीन्द्र शेषाचलस्थं श्रीनिवासं च द्रष्टुम् / जगाम सा मार्गमध्ये हरिं च सा चिन्तयामास रमापतिं च

ໂອ ອິນທຣະ, ນາງສາວນັ້ນກໍໄດ້ໄປກັບບິດາ ເພື່ອໄດ້ເຫັນ ພຣະສຣີນິວາສ (Śrīnivāsa) ຜູ້ສະຖິດຢູ່ເທິງ ເສສາຈະລະ (Śeṣācala). ແລະລະຫວ່າງທາງ ນາງໄດ້ຄິດຄຳນຶງເຖິງ ພຣະຫະຣິ—ຣາມາປະຕິ (Rāmāpati) ຈອມແຫ່ງພຣະລັກສະມີ—ຢູ່ເລື້ອຍໆ.

Verse 34

कदा द्रक्ष्ये श्रीनिवासस्य वक्षः श्रीवत्सरत्नैर्भूषितं विस्तृतं च / कदा द्रक्ष्ये श्रीनिवासस्य तुन्दं वलित्रयेणाङ्कितं सुंदरं च

ເມື່ອໃດໜໍ ຂ້າພະເຈົ້າຈະໄດ້ເຫັນອົງອົບອັນກວ້າງໃຫຍ່ຂອງ ພຣະສຣີນິວາສ ທີ່ປະດັບດ້ວຍເຄື່ອງໝາຍ ສຣີວັດສະ (Śrīvatsa) ດັ່ງແກ້ວຮັດຕະນະ. ເມື່ອໃດໜໍ ຂ້າພະເຈົ້າຈະໄດ້ເຫັນພຣະອຸທອນອັນງາມຂອງ ພຣະສຣີນິວາສ ທີ່ມີຮອຍພັບມົງຄຸນສາມຊັ້ນ?

Verse 35

कदा द्रक्ष्ये श्रीनिवासस्य कण्ठं महर्लोकस्याश्रयं कंबुतुल्यम् / कदा द्रक्ष्ये श्रीनिवासस्य नाभिं सदान्तरिक्षस्याश्रयं वै सुपूर्णम्

ເມື່ອໃດຂ້ອຍຈະໄດ້ເຫັນຄໍຂອງ ສຣີນິວາສະ—ດຸດສັງຂ໌ ເປັນທີ່ພຶ່ງພາຂອງ ມະຫຣໂລກ? ເມື່ອໃດຂ້ອຍຈະໄດ້ເຫັນນາບີຂອງ ສຣີນິວາສະ—ເຕັມບໍລິບູນຕະຫຼອດ ເປັນທີ່ພຶ່ງພາຂອງ ອັນຕະຣິກສະ (ອາກາດກາງ)?

Verse 36

कदा द्रक्ष्ये वदनं वै मुरारेर्जनलोकस्याश्रयं सर्वदैव

ເມື່ອໃດຂ້ອຍຈະໄດ້ເຫັນພຣະພັກຂອງ ມຸຣາຣີ (ພຣະວິສນຸ)—ຜູ້ເປັນທີ່ພຶ່ງພາຂອງໂລກສັດທັງປວງ ຢູ່ເສມອ?

Verse 37

शिरः कदा श्रीनिवासस्य द्रक्ष्ये सत्यस्य लोकस्याश्रयं सर्वदैव / कटिं कदा श्रीनिवासस्य द्रक्ष्ये भूर्लोकस्याश्रयं सर्वदैव

ເມື່ອໃດຂ້ອຍຈະໄດ້ເຫັນສິຣະ (ສະຫົວ) ຂອງ ສຣີນິວາສະ—ເປັນທີ່ພຶ່ງພາຂອງ ສັດຍະໂລກ (ໂລກແຫ່ງຄວາມຈິງ) ຢູ່ເສມອ? ເມື່ອໃດຂ້ອຍຈະໄດ້ເຫັນແອວຂອງ ສຣີນິວາສະ—ເປັນທີ່ພຶ່ງພາຂອງ ພູຣໂລກ (ໂລກພື້ນດິນ) ຢູ່ເສມອ?

Verse 38

कदा द्रक्ष्ये श्रीनिवासस्य चोरु तलातलस्याश्रयं सर्वदैव / कदा द्रक्ष्ये श्रीनिवासस्य जानु सुकोमलं सुतलस्याश्रयं च

ເມື່ອໃດຂ້ອຍຈະໄດ້ເຫັນຂາອ່ອນ (ຕົ້ນຂາ) ຂອງ ສຣີນິວາສະ—ເປັນທີ່ພຶ່ງພາຂອງ ຕະລາຕະລະ ຢູ່ເສມອ? ເມື່ອໃດຂ້ອຍຈະໄດ້ເຫັນຫົວເຂົ່າອັນອ່ອນນຸ່ມຂອງ ສຣີນິວາສະ—ເປັນທີ່ພຶ່ງພາຂອງ ສຸຕະລະ ດ້ວຍ?

Verse 39

कदा द्रक्ष्ये श्रीनिवासस्य जङ्घे रसातलस्याश्रयेः सर्वदैव / कदा द्रक्ष्ये पादतलं हरेश्च पाताललोकस्याश्रयं सर्वदैव

ເມື່ອໃດຂ້ອຍຈະໄດ້ເຫັນແຂ້ງຂາ (ຂາທ່ອນລຸ່ມ) ຂອງ ສຣີນິວາສະ—ເປັນທີ່ພຶ່ງພາຂອງ ຣະສາຕະລະ ຢູ່ເສມອ? ເມື່ອໃດຂ້ອຍຈະໄດ້ເຫັນຝາຕີນຂອງ ຫະຣິ—ເປັນທີ່ພຶ່ງພາ ແລະເປັນຮາກຖານຂອງ ປາຕາລະໂລກ ຢູ່ເສມອ?

Verse 40

इत्थं मार्गे चिन्तयन्ती च देवी शेषाचले शेषदेवं ददर्श / फणैः सहस्रैः सुविराजमानं नानाद्रुमैर्वानरैर्वानरीभिः

ດັ່ງນັ້ນ ໃນທາງເດີນ ເທວີໄດ້ຄິດພິຈາລະນາ ແລະໄດ້ເຫັນ ພຣະເສສະເທວະ ຢູ່ເທິງເສສາຈະລະ ສະຫງ່າງາມສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍພັນຫົວນາກ ທ່າມກາງໄມ້ນານາ ມີລີງແລະລີງເພດຍິງລ້ອມຮອບ।

Verse 41

अनन्त जन्मार्जितपुण्यसंचयान्मयाद्य दृष्टः परमाचलो हि / तद्दर्शनाद्वाष्पकलाकुलेक्षणा सद्यः समुत्थाय ननाम मूर्ध्ना

ແທ້ຈິງ ມື້ນີ້ ຂ້ອຍໄດ້ເຫັນພູອັນສູງສຸດ ອັນໄດ້ມາຈາກການສະສົມບຸນຫຼາຍຊາດຫຼາຍພົນ. ເມື່ອເຫັນມັນ ດວງຕາຂ້ອຍເຕັມໄປດ້ວຍນ້ຳຕາ ແລະຂ້ອຍລຸກຂຶ້ນທັນທີ ກົ້ມຫົວນົບນ້ອມ।

Verse 42

मुखं च दृष्ट्वा नमनं च कार्यं पृष्ठादिभागे नमनं न कार्यम् / सापि द्विषट्कं नमनं च चक्रे शालग्रामं स्थापयित्वा पुरो ऽस्य

ຄວນເບິ່ງພຣະພັກກ່ອນ ແລ້ວຈຶ່ງກະທຳການນົບນ້ອມ; ບໍ່ຄວນນົບນ້ອມຕໍ່ດ້ານຫຼັງ ຫຼືສ່ວນທ້າຍ. ນາງກໍໄດ້ນົບກົ້ມສິບສອງຄັ້ງ ໂດຍວາງສາລະກຣາມ (ຫີນສັນຍາລັກຂອງພຣະວິສນຸ) ໄວ້ຂ້າງໜ້າພຣະອົງກ່ອນ।

Verse 43

इत्थं कार्यं वैष्णवैः पर्वतस्य त्वं वैष्णवैर्विपरीतं च कार्यम् / मध्वान्तःस्थः पर्वताग्रेस्ति नित्यं रमाब्रह्माद्यैः पूजितः श्रीनिवासः

ນີ້ແມ່ນກິດທີ່ຊາວໄວສະນະວະຄວນກະທຳຕໍ່ພູ; ແຕ່ເຈົ້າກັບກະທຳຜິດກົງກັນຂ້າມກັບທີ່ຊາວໄວສະນະວະຄວນເຮັດ. ພຣະສຣີນິວາສະ ຜູ້ສະຖິດຢູ່ເປັນນິດໃນເຂດ “ມັດວະ” ແລະເທິງຍອດພູ ຖືກບູຊາຕະຫຼອດໂດຍ ຣາມາ (ລັກສະມີ), ພຣະພຣະຫມາ ແລະເທວະອື່ນໆ।

Verse 44

सुसत्तमं परमं श्रीनिवासं द्रक्ष्ये ऽथाहं ह्यारुरुक्षे ऽचलञ्च / इत्येवमुक्त्वा कपिलाख्यतीर्थे स्थानं चक्रे सा स्वपित्रा सहैव

“ຂ້ອຍຈະໄດ້ເຫັນ ພຣະສຣີນິວາສະ ຜູ້ສູງສຸດ ແລະຜູ້ປະເສີດຍິ່ງ; ແລ້ວຂ້ອຍຈະຂຶ້ນພູແນ່ນອນ.” ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນ ນາງໄດ້ຈັດທີ່ພັກຢູ່ທີ່ທ່ານ້ຳສັກສິດຊື່ ກະປິລາ (Kapilākhya-tīrtha) ພ້ອມກັບບິດາຂອງນາງເອງ।

Verse 45

अत्रैवास्ते श्रीनिवासो हरिस्तु द्रव्येण रूपेण न चान्यथेति / आदौस्नात्वा मुण्डनं तत्र कृत्वा तीर्थश्राद्धं कारयित्वा सुतीर्थे

ໃນບ່ອນນີ້ເທົ່ານັ້ນ ພຣະຫຣິ (ສຣີນິວາສ) ປະທັບຢູ່ຢ່າງແທ້ຈິງ ໃນວັດຖຸສັກສິດແລະຮູບອັນສັກກະລະ ບໍ່ແມ່ນຢ່າງອື່ນ. ດັ່ງນັ້ນ ຄວນອາບນ້ຳກ່ອນ ແລ້ວເຮັດພິທີໂກນຜົມທີ່ນັ້ນ ແລະໃນຕີຣຖະອັນມົງຄຸນ ໃຫ້ຈັດທຳ ຕີຣຖະ-ສຣາດທະ (ພິທີບູຊາບັນພະບຸລຸດໃນສະຖານທີ່ຈາລິກ) ໃຫ້ຖືກຕ້ອງ।

Verse 46

गोभूहिरण्यादिसमस्तदानं दत्त्वा शैलं चारुरोहाथ साध्वी / शालग्रामं स्थापयित्वा स चाग्रे पुनः प्रणामं सापि चक्रे सुभक्त्या

ເມື່ອໄດ້ຖວາຍທານທຸກປະເພດ—ງົວ, ທີ່ດິນ, ຄຳ ແລະອື່ນໆ—ແມ່ຍິງຜູ້ມີຄຸນທຳນັ້ນ ຈຶ່ງຂຶ້ນໄປຍັງພູອັນງາມ. ນາງຕັ້ງຫີນສາລະຄຣາມ (Śālagrāma) ໄວ້ຂ້າງໜ້າ ແລ້ວກໍກົ່ມກາບອີກຄັ້ງ ດ້ວຍພັກຕິອັນຈິງໃຈ।

Verse 47

सोपानानां शतपर्यन्तमेवमारुह्य सा ह्युपविष्टा तु तत्र / शुश्राव सा भागवतं पुराणं शुश्राव वैवेङ्कटाद्रेः प्रशंसाम्

ນາງໄດ້ຂຶ້ນບັນໄດ້ຈົນເຖິງຮ້ອຍຂັ້ນ ແລ້ວນັ່ງຢູ່ທີ່ນັ້ນ. ເມື່ອນັ່ງຢູ່ບ່ອນນັ້ນ ນາງໄດ້ຟັງການສະດຸດອ່ານ ພາຄະວະຕະ ປຸຣານະ (Bhāgavata Purāṇa) ແລະຍັງໄດ້ຟັງຄຳສັນລະເສີນ ເວັງກະຕາດຣິ ອັນສັກສິດ (ພູຕິຣຸມະລາ) ອີກດ້ວຍ।

Verse 48

जैगीषव्याद्गुरुपादात्सुभक्त्या सुश्राव तत्त्वं वेङ्कटाद्रेश्च सर्वम्

ດ້ວຍສັດທາພັກຕິ ຢູ່ທີ່ພຣະບາດຂອງຄູອາຈານ ໄຈກີສະວະຍະ (Jaigīṣavya) ໄດ້ຟັງແລະເຂົ້າໃຈ ຄວາມຈິງທັງໝົດ ກ່ຽວກັບ ພຣະເວັງກະຕາດຣິ (Veṅkaṭeśvara)។