Adhyaya 17

Verse 1

इति श्रीब्रदृमहापुराणे वायुप्रोक्ते पूर्वभागे द्वितीये ऽनुषङ्गपादे भारतवर्मतं नाम षोडशो ऽध्यायः ऋषय ऊचुः यच्च किंपुरुषं वर्षं हरिवर्षं तथैव च / आचक्ष्व नो यथातत्त्वं कीर्त्तितं भारतं त्वया

ດັ່ງນັ້ນ ໃນສຣີພຣະຫມານດະມະຫາປຸຣານ ພາກຕົ້ນທີ່ພຣະວາຍຸກ່າວ ໃນອະນຸສັງຄະປາດທີ 2 ບົດທີ 16 ຊື່ “ພາຣະຕະວະຣະມະຕະ”. ພຣະລຶສີກ່າວວ່າ: “ຂໍໃຫ້ທ່ານອະທິບາຍຄວາມແທ້ຂອງ ກິມປຸຣຸສະວັຣສະ ແລະ ຫະຣິວັຣສະ; ທ່ານໄດ້ສັນລະເສີນ ພາຣະຕະວັຣສະ ແລ້ວ”

Verse 2

सूत उवाच शुश्रूषा यत्र वो विप्रास्तच्छृणुध्वमतन्द्रिताः / प्लक्षखण्डः किंपुरुषे सुमहान्नन्दनोपमः

ສູຕະກ່າວວ່າ: “ໂອ ວິປຣາ! ສິ່ງທີ່ພວກເຈົ້າປາຖະໜາຈະຟັງ ຈົ່ງຟັງດ້ວຍຄວາມພາກພຽນບໍ່ເກີດຄວາມເກຍດຄ້ານ. ໃນກິມປຸຣຸສະວັຣສະ ມີພລັກສະຂັນຑະ ອັນໃຫຍ່ຫຼວງ ດຸດດັ່ງສວນນັນທະນະ.”

Verse 3

दशवर्षसहस्राणि स्थितिः किंपुरुषे स्मृता / सुवर्णवर्णाः पुरुषाः स्त्रियश्चाप्सरसो पमाः

ໃນກິມປຸຣຸສະວັຣສະ ອາຍຸຂັຍຖືກຈື່ຈຳວ່າມີໜຶ່ງໝື່ນປີ. ຜູ້ຊາຍມີສີດຸດທອງ ແລະ ຜູ້ຍິງງາມດຸດອັບສະຣາ.

Verse 4

अनामया अशोकाश्च नित्यं मुदितमानसाः / जायन्ते मानवास्तत्र निस्तप्तकनकप्रभाः

ຜູ້ຄົນທີ່ນັ້ນປາດສະຈາກໂຣຄ ປາດສະຈາກຄວາມໂສກ ແລະມີໃຈຍິນດີເສມອ. ຜູ້ທີ່ເກີດທີ່ນັ້ນສ່ອງປະກາຍດຸດທອງຄຳທີ່ຖືກເຜົາໃຫ້ຮ້ອນ.

Verse 5

वर्षे किंपुरुषे पुण्ये वृक्षो मधुवहः शुभः / तस्य किंपुरुषाः सर्वे ऽपिबन् हि रसमुत्तमम्

ໃນກິມປຸຣຸສະວັຣສະອັນປະເສີດ ມີຕົ້ນໄມ້ມົງຄຸນຊື່ ‘ມະທຸວະຫະ’. ຊາວກິມປຸຣຸສະທັງໝົດດື່ມນ້ຳຫວານອັນຍອດຢ່າງຈາກຕົ້ນນັ້ນ.

Verse 6

ततः परं किंपुरुषो हरिवर्षः प्रचक्षते / महारजतसंकाशा जायन्ते तत्र मानवाः

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ເກີນແດນກິມປຸຣຸສະ ເອີ້ນວ່າ “ຫຣິວັຣສະ”; ມະນຸດທີ່ເກີດທີ່ນັ້ນມີສີສັນສະຫວ່າງດັ່ງເງິນອັນຍິ່ງໃຫຍ່

Verse 7

देवलोकच्युताः सर्वे देवानूकाश्च सर्वेशः / हरिवर्षे नराः सर्वे पिबन्तीक्षुरसं शुफम्

ຂ້າແຕ່ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງທຸກສິ່ງ! ທີ່ນັ້ນທຸກຄົນເຄີຍຕົກຈາກໂລກເທວະ ແລະເປັນຜູ້ຕິດຕາມເທວະ; ໃນຫຣິວັຣສະ ມະນຸດທັງປວງດື່ມນ້ຳອ້ອຍອັນບໍລິສຸດ

Verse 8

एकादश सहस्राणि वर्षाणां तु निरामयाः / हरिवर्षे तु जीवन्ति सर्वे मुदितमानसाः

ໃນຫຣິວັຣສະ ທຸກຄົນປອດໂລກ ດຳລົງຊີວິດໄດ້ 11,000 ປີ ດ້ວຍໃຈຍິນດີ

Verse 9

न जरा बाधते तत्र न म्रियन्ते च ते ऽचिरात् / मध्यमं यन्मया प्रोक्तं नाम्ना वर्षमिलावृतम्

ທີ່ນັ້ນຄວາມແກ່ຊະລາບໍ່ລົບກວນ ແລະພວກເຂົາກໍບໍ່ຕາຍໄວ; ວັຣສະກາງທີ່ຂ້າໄດ້ກ່າວໄວ້ ມີນາມວ່າ “ອິລາວຣິຕະ”

Verse 10

न तत्र सूर्यस्तपति न तु जीर्यन्ति मानवाः / चन्द्रसूर्यै सनक्षत्रौ न प्रकाशाविला वृते

ທີ່ນັ້ນດວງອາທິດບໍ່ແຜດເຜົາ ແລະມະນຸດບໍ່ເຖົ້າຊະລາ; ໃນອິລາວຣິຕະ ບໍ່ມີແສງຈາກຈັນທຣາ ສຸຣິຍະ ແລະດາວທັງປວງ

Verse 11

पद्मप्रभाः पद्बवर्णास्तथा पद्बनिभेक्षणाः / पद्मपत्रसुगन्धाश्च जायन्ते तत्र मानवाः

ທີ່ນັ້ນມະນຸດເກີດມາມີປະກາຍດັ່ງດອກບົວ ມີສີດັ່ງບົວ ມີດວງຕາດັ່ງບົວ ແລະຫອມດັ່ງໃບບົວ

Verse 12

जंबूफलरसाहारा अनिष्यन्दाः सुगन्धिनः / मनस्विनो भुक्तभोगाः सत्कर्मफलभोगिनः

ພວກເຂົາກິນນ້ຳຜົນໄມ້ຈຳບູເປັນອາຫານ ບໍ່ມີຄວາມເສື່ອມ ຫອມຫວນ ຈິດໃຈແຂງກ້າ ໄດ້ເສວຍສຸກ ແລະເສວຍຜົນແຫ່ງກຳດີ

Verse 13

देवलोकच्यताश्चैव महारजतवाससः / त्रयोदशसहस्राणि वर्षाणां ते नरोत्तमाः

ແມ່ນແຕ່ຕົກຈາກໂລກເທວະ ພວກເຂົາກໍສວມເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມສີເງິນອັນຍິ່ງໃຫຍ່; ນະຣະຜູ້ປະເສີດເຫຼົ່ານັ້ນມີອາຍຸ 13,000 ປີ

Verse 14

आयुः प्रमाणं जीवन्ति ये तु वर्ष इलावृते / मेरोः प्रतिदिशं यच्च नवसाहस्रविस्तृतम्

ຜູ້ຢູ່ໃນອິລາວຣິຕະວັຣສະ ມີຊີວິດຄົບຕາມກຳນົດອາຍຸ; ແລະຈາກເຂົາເມຣຸໄປທຸກທິດ ມີຄວາມກວ້າງ 9,000 ໂຍຊນ

Verse 15

योजनानां सहस्राणि षट्त्रिंशत्तस्य विस्तरः / यतुरस्रं समन्ताच्च शरावाकारसंस्थितम्

ຄວາມກວ້າງຂອງມັນເທົ່າກັບ 36,000 ໂຍຊນ; ຮອບດ້ານເປັນສີ່ຫຼ່ຽມ ແລະຕັ້ງຢູ່ໃນຮູບດັ່ງຊາມ (ຊະຣາວະ)

Verse 16

मेरोः पश्चिमभागे तु नवसाहस्रसम्मिते / चतुस्त्रिंशत्सहस्राणि गन्धमादनपर्वतः

ທາງຕາເວັນຕົກຂອງພູເມຣຸ ໃນເຂດທີ່ມີຂະໜາດ 9,000 ໂຢຊະນະ ມີພູຄັນທະມາດະນະ ກວ້າງໄກ 32,000 ໂຢຊະນະ.

Verse 17

उदग्दक्षिणतश्चैव आनीलनिषधायतः / चत्वारिंशत्सहस्राणि परिवृद्धो महीतलात्

ທັງທາງເໜືອແລະທາງໃຕ້ ຕາມແນວພູອານີລະ ແລະ ນິສະທະ ມັນສູງຈາກພື້ນແຜ່ນດິນເຖິງ 40,000 ໂຢຊະນະ.

Verse 18

सहस्रमवगाढश्च तावदेव च विस्तृतः / पूर्वेण माल्यवाञ्छैलस्तत्प्रमाणः प्रकीर्त्तितः

ມັນຝັງລຶກ 1,000 ໂຢຊະນະ ແລະກວ້າງເທົ່າກັນ; ທາງຕາເວັນອອກ ພູມາລະຍະວານ ກໍຖືກກ່າວວ່າມີຂະໜາດເທົ່ານັ້ນ.

Verse 19

दक्षिणेन तु नीलश्च निषधश्चोत्तरेण तु / तेषां मध्ये महामेरुः स्वैः प्रमाणैः प्रतिष्ठितः

ທາງໃຕ້ມີພູນີລະ ແລະທາງເໜືອມີພູນິສະທະ; ລະຫວ່າງທັງສອງ ມະຫາເມຣຸຕັ້ງມັ່ນຕາມມາດຕາຂອງຕົນ.

Verse 20

सर्वेषामेव शैलानामवगाढो यथा भवेत् / विस्तरस्तत्प्रमाणः स्यादायामो नियुतं स्मृतः

ສໍາລັບພູທັງປວງ ຄວາມລຶກ (ອະວະກາດ) ເທົ່າໃດ ໃຫ້ນັບວ່າຄວາມກວ້າງມີເທົ່ານັ້ນ; ສ່ວນຄວາມຍາວ ຖືກຈື່ຈໍາໃນສະມຣິຕິວ່າ ‘ນິຍຸຕະ’.

Verse 21

वृत्तभावास्समुद्रस्य महीमण्डलभावतः / आयामाः परिहीयन्ते चतुरस्रसमाः स्मृताः

ເນື່ອງຈາກສະພາບກົມຂອງມະຫາສະໝຸດ ແລະສະພາບມົນທົນແຫ່ງໂລກ ຂະໜາດຂອງມັນຈຶ່ງຫຼຸດລົງຕາມລຳດັບ; ຖືກຈື່ຈຳວ່າເທົ່າກັບຮູບສີ່ຫຼ່ຽມ

Verse 22

इलावृतं चतुष्कोणं भिन्दन्ती मध्यभागतः / प्रभिन्नाञ्जनसंकाशा जम्बूरसवती नदी

ແມ່ນ້ຳຈຳບູຣະສະວະຕີ ໄຫຼຜ່າກາງແດນອິລາວຣິຕະອັນເປັນຮູບສີ່ຫຼ່ຽມ ມີປະກາຍດຳດຸດຫີນອັນຈະນະທີ່ແຕກ

Verse 23

मेरोस्तु दक्षिणे पार्श्वे निषधस्योत्तरेण च / सुदर्शनो नाम महाञ्जम्बूवृक्षः सनातनः

ທາງດ້ານໃຕ້ຂອງເຂົາເມຣຸ ແລະທາງເໜືອຂອງເຂົານິສະທະ ມີຕົ້ນຈຳບູໃຫຍ່ອັນເປັນນິລັນດອນ ຊື່ “ສຸດັຣຊະນະ”

Verse 24

नित्यपुष्पफलोपेतः सिद्धचारणसेवितः / तस्य नाम्ना समा ख्यातो जम्बूद्वीपो वनस्पतेः

ຕົ້ນນັ້ນມີດອກແລະໝາກເປັນນິດ ເປັນທີ່ສັກກາລະຂອງພວກສິດທະແລະຈາຣະນະ; ດ້ວຍນາມຂອງວນະສະປະຕິນັ້ນ ແຜ່ນດິນນີ້ຈຶ່ງໄດ້ນາມວ່າ “ຈຳບູທະວີບ”

Verse 25

योजनानां सहस्रं च शतं चान्यन्महात्मनः / उत्सेधो वृक्षराजस्य दिवं स्पृशति सर्वतः

ຄວາມສູງຂອງພະຣາຊາແຫ່ງພືດໄມ້ຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ນັ້ນ ໜຶ່ງພັນ ແລະອີກໜຶ່ງຮ້ອຍ ໂຢຊະນະ; ມັນແຕະຟ້າໃນທຸກທິດ

Verse 26

अरत्नीनां शतान्यष्टावेकषष्ट्यधिकानि तु / फलप्रमाणं संख्यातमृषिभिस्तत्त्वदर्शिभिः

ບັນດາລິສີຜູ້ເຫັນສັດທຳໄດ້ນັບກຳນົດວ່າ ຂະໜາດຜົນຈຳບູ ເທົ່າກັບ 868 ອະຣັດນີ (ມາດຕາມແຂນ).

Verse 27

पतमानानि तान्युर्व्यां कुर्वन्ति विपुलं स्वनम् / तस्या जम्ब्वाः फलरसो नदी भूत्वा प्रसर्प्पति

ເມື່ອຜົນເຫຼົ່ານັ້ນຕົກລົງສູ່ພື້ນດິນ ກໍເກີດສຽງກຶກກ້ອງໃຫຍ່; ແລະນ້ຳຫມາກຈຳບູກໍກາຍເປັນແມ່ນ້ຳໄຫຼແຜ່ໄປ.

Verse 28

मेरुं प्रदक्षिणं कृत्वा जम्बूमूलं विशत्यधः / तं पिबन्ति सदा त्दृष्टा जंबूरसमिलावृते

ແມ່ນ້ຳນັ້ນໄດ້ເວັນປະທັກສິນຮອບພູເມຣຸ ແລ້ວໄຫຼລົງເຂົ້າສູ່ໂຄນຮາກຕົ້ນຈຳບູ; ຜູ້ຢູ່ໃນອິລາວຣິຕະດື່ມມັນເປັນນິດ.

Verse 29

जंबूफलरसे पीते न जरा बाधते तु तान् / न क्षुधा न श्रमश्चापि न मृत्युर्न च तन्द्रि तम्

ເມື່ອດື່ມນ້ຳຜົນຈຳບູແລ້ວ ຄວາມແກ່ຊະລາບໍ່ອາດຮົບກວນ; ບໍ່ຫິວ ບໍ່ເມື່ອຍ; ບໍ່ມີຄວາມຕາຍ ແລະບໍ່ມີຄວາມງ່ວງຊຶມ.

Verse 30

तत्र जांबूनदं नाम कनकं देवभूषमम् / इन्द्रगोपकसंकाशं जायते भास्वरं तु तत्

ທີ່ນັ້ນເກີດທອງຄຳຊື່ ‘ຈຳບູນະດະ’ ອັນເໝາະເປັນເຄື່ອງປະດັບຂອງເທວະ; ສະຫວ່າງໄສດັ່ງອິນທຣະໂກປະກະ.

Verse 31

सर्वेषां वर्षवृक्षाणां शुभः फलरसः स्तुतः / स्कन्नं भवति तच्छुभ्रं कनकं देवभूषणम्

ໃນບັນດາຕົ້ນໄມ້ແຫ່ງທຸກວັດສະ ນ້ຳຫວານຈາກຜົນອັນມົງຄຸນໄດ້ຮັບການສັນລະເສີນ; ເມື່ອໄຫຼຢອດລົງກໍກາຍເປັນຄຳບໍລິສຸດ ເປັນເຄື່ອງປະດັບຂອງເທວະ

Verse 32

तेषां मूत्रं पुरीषं च दिक्षु सर्वासु सर्वशः / ईश्वरानुग्रहाद्भूमिर्मृताश्च ग्रसते तु तान्

ປັດສະວະແລະອຸຈະຂອງພວກເຂົາແຜ່ໄປທົ່ວທຸກທິດ; ໂດຍພຣະອະນຸກຣະຫາຂອງອີສະວະ ແຜ່ນດິນ ແລະແມ່ນແຕ່ຜູ້ຕາຍກໍກືນພວກເຂົາ

Verse 33

रक्षःपिशाचयक्षाश्च सर्वे हैमवतः स्मृताः / हेमकूटे तु गन्धर्वा विज्ञेयाः साप्सरोगणाः

ຣັກຂະສະ, ປິສາຈະ ແລະ ຢັກຂະ—ທັງໝົດຖືກກ່າວວ່າຢູ່ໃນໄຫມະວະຕະ; ທີ່ເຫມະກູຏະ ພຶງຮູ້ວ່າມີຄັນທັຣວະພ້ອມຫມູ່ອັບສະຣາ

Verse 34

सर्वे नागस्तु निषधे शेषवासुकितक्षकाः / महामेरौ त्रयस्त्रिंशत्क्रीडन्ते यज्ञियाः सुराः

ທີ່ນິສະທະມີນາກທັງປວງ ເຊັ່ນ ເສສະ, ວາສຸກິ, ແລະ ຕັກສະກະ; ທີ່ມະຫາເມຣຸ ເທວະສາມສິບສາມຜູ້ຄວນແກ່ຍັດຍະ ພາກັນເລີນຫຼິ້ນ

Verse 35

नीले तु वैदूर्यमये सिद्धा ब्रह्मर्षयो ऽमलाः / दैत्यानां दानवानां चर् श्वेतः पर्वत उच्यते

ທີ່ພູນີລະອັນປະດັບດ້ວຍແກ້ວໄວດູຣະຍະ ມີສິດທະ ແລະ ພຣະພົມຣິສິຜູ້ບໍລິສຸດສະຖິດ; ສ່ວນຖິ່ນຢູ່ຂອງໄທຕະຍະ ແລະ ທານະວະ ເອີ້ນວ່າ ‘ພູສະເວຕະ’

Verse 36

शृङ्गवान्पर्वतश्रेष्ठः पितॄणां प्रतिसंचरः / नवस्वेतेषु वर्षेषु यथाभागं स्थितेषु वै

ສຶງຄະວານ ພູເຂົາອັນປະເສີດ ແມ່ນເສັ້ນທາງສັນຈອນຂອງປິຕຣ; ໃນເກົ້າ ສເວຕະວັດ ພວກເຂົາຕັ້ງຢູ່ຕາມສ່ວນຂອງຕົນ.

Verse 37

भूतान्युपनिविष्टानि गतिमन्ति ध्रुवाणि च / तेषां विवृद्धिर्बहुधा दृश्यते दिव्यमानुषी / न संख्या परिसंख्यातुं श्रद्धेया तु बुभूषताम्

ທີ່ນັ້ນສັດທັງຫຼາຍຕັ້ງຢູ່—ບາງພວກເຄື່ອນໄຫວ ແລະບາງພວກໝັ້ນຄົງ; ການເຕີບໃຫຍ່ຂອງເຂົາປາກົດຫຼາຍປະການ ທັງແບບທິບ ແລະແບບມະນຸດ. ຈຳນວນນັ້ນນັບໃຫ້ຄົບບໍ່ໄດ້; ຜູ້ໃຝ່ຮູ້ພຶງຮັບໄວ້ດ້ວຍສັດທາ.