Adhyaya 67

Verse 1

इति श्रीब्रह्माण्डे महापुराणे वायुप्रोक्ते मध्यमभागे तृतीय उवोद्धात पादे भार्गवचरिते अमावसुवंशानुकीर्त्तनं नाम षट्षष्टितमो ऽध्यायः // ६६// आयोः पुत्रा महात्मानः पञ्चैवासन्महाबलाः / स्वर्भानुत नयायां ते प्रभायां जज्ञिरे नृपाः

ດັ່ງນີ້ ໃນສຣີພຣະມານຑະມະຫາປຸຣານະ ພາກກາງທີ່ວາຍຸໄດ້ກ່າວ ໃນປາດະທີສາມ (ອຸໂວດທາຕະ) ໃນພາກພາຣຄະວະຈະຣິຕະ ບົດຊື່ «ການຂັບຂານວົງສາອະມາວະສຸ» ເປັນອັດທະຍາຍທີ 66 ໄດ້ສຳເລັດ. ມະຫາຕະມະ ອາຍຸ ມີບຸດຜູ້ກ້າແຂງ 5 ອົງ; ກະສັດເຫຼົ່ານັ້ນເກີດຈາກນາງປຣະພາ ທິດາຂອງສະວັຣພານຸ

Verse 2

नहुषः प्रथमस्तेषां क्षत्रवृद्धस्ततः स्मृतः / रंभो रजिरनेनाश्च त्रिषु लोकेषु विश्रुताः

ໃນພວກເຂົາ ຜູ້ທຳອິດແມ່ນ ນະຫຸສະ; ຕໍ່ມາຖືກຈື່ຈຳວ່າ ກະສັດຣະວຶດທະ. ຣັມພະ, ຣະຊິ ແລະ ອະເນນະ ເປັນທີ່ເລື່ອງລືອໃນສາມໂລກ

Verse 3

क्षत्रवृद्धात्मजश्चैव सुनहोत्रो महायशाः / सुनहोत्रस्य दायादास्त्रयः परमधार्मिकाः

ສຸນະໂຫຕຣ ຜູ້ມີກຽດຍິ່ງ ເປັນບຸດຂອງ ກະສັດຣະວຶດທະ. ສຸນະໂຫຕຣ ມີທາຍາດ 3 ອົງ ຜູ້ຖືທຳສູງສຸດ.

Verse 4

काशः शलश्च द्वावेतौ तथा गृत्समदः प्रभुः / पुत्रो गृत्समदस्यापि शुनको यस्य शौनकः

ກາຊະ ແລະ ຊະລະ—ສອງອົງນີ້; ພ້ອມດ້ວຍ ກຣິດສະມະດະ ຜູ້ເປັນໃຫຍ່. ບຸດຂອງກຣິດສະມະດະ ຄື ຊຸນະກະ ຜູ້ມີນາມວ່າ ເຊົານະກະ.

Verse 5

ब्राह्मणाः क्षत्रियाश्चैव वैश्याः शूद्रास्तथैव च / एतस्य वंशेसंभूता विचित्रैः कर्मभिर्द्विजाः

ພຣາຫມັນ ກະສັດ ໄວຊະ ແລະ ຊູດຣະ—ລ້ວນເກີດໃນວົງສານີ້; ບັນດາທະວິຊະເປັນທີ່ຮູ້ຈັກດ້ວຍກຳອັນຫຼາກຫຼາຍ.

Verse 6

शलात्मजो ह्यार्ष्टिषेणः शिशिरस्तस्य जात्मजः / शौनकाश्चार्ष्टिषेणाश्च क्षत्रोपेता द्विजातयः

ອາຣສະຕິເສນະ ເປັນບຸດຂອງ ຊະລະ ແລະ ບຸດຂອງເຂົາຄື ຊິຊິຣະ. ພວກເຊົານະກະ ແລະ ອາຣສະຕິເສນະ ເປັນທະວິຊະຜູ້ມີເດຊະແຫ່ງກະສັດ.

Verse 7

काश्यस्य काशिपो राजा पुत्रो दीर्घतपास्तथा / धन्वश्च दीर्घतपसो विद्वान्धन्वन्तरीस्ततः

ກາຊິປະ ກະສັດ ເປັນບຸດຂອງ ກາຊະຍະ ແລະ ບຸດຂອງກາຊິປະ ຄື ດີຣຄະຕະປາ. ດີຣຄະຕະປາມີບຸດຊື່ ທັນວະ ແລະຈາກທັນວະ ໄດ້ເກີດ ທັນວັນຕະຣິ ຜູ້ຮອບຮູ້.

Verse 8

तपसोंऽते महातेजा जातो वृद्धस्य धीमतः / अथैनमृषयः प्रोचुः सूतं वाक्यमिद पुनः

ເມື່ອສິ້ນສຸດຕະປະ ຈາກຜູ້ເຖົ້າຜູ້ມີປັນຍາ ໄດ້ເກີດບຸດຜູ້ມີເທດສະອັນຍິ່ງໃຫຍ່. ແລ້ວບັນດາລຶສີໄດ້ກ່າວຄໍານີ້ກັບສູຕະອີກຄັ້ງ.

Verse 9

ऋषय ऊचुः कश्च धन्वन्तरिर्देवो मानुषेष्विह जज्ञिवान् / एतद्वेदितुमिच्छामस्तन्नोब्रूहि परन्तप

ລຶສີທັງຫຼາຍກ່າວວ່າ—ເທວະດາທັນວັນຕະຣິຜູ້ໃດທີ່ເກີດໃນຫມູ່ມະນຸດຢູ່ນີ້? ພວກເຮົາປາຖະໜາຮູ້; ໂອ ຜູ້ປະຫານສັດຕູ ຈົ່ງບອກໃຫ້ພວກເຮົາ.

Verse 10

सूत उवाच धन्वन्तरेः संभवो ऽयं श्रूयतामिह वै द्विजाः / स संभूतः समुद्रान्ते मथ्यमाने ऽमृते पुरा

ສູຕະກ່າວວ່າ—ໂອ ດວິຊະທັງຫຼາຍ ຈົ່ງຟັງກໍ່ກຳເນີດຂອງທັນວັນຕະຣິ. ໃນການກວນສະມຸດເພື່ອອະມຣິຕະໃນກາລກ່ອນ ທ່ານໄດ້ປາກົດຈາກທະເລ.

Verse 11

उत्पन्नः कलशात्पूर्वं सर्वतश्च श्रिया वृतः / सद्यःसंसिद्धकार्यं तं दृष्ट्वा विष्णुखस्थितः

ທ່ານປາກົດຂຶ້ນກ່ອນຈາກຄະລະຊະ (ໝໍ້ສັກສິດ) ແລະຖືກຫ້ອມລ້ອມດ້ວຍສິຣີທຸກທິດ. ເມື່ອເຫັນວ່າກິດຂອງທ່ານສຳເລັດທັນທີ ພຣະວິສນຸຈຶ່ງສະຖິດຢູ່ໃນນະພາ.

Verse 12

अब्जस्त्वमिति होवाच तस्मादब्जस्तु स स्मृतः / अब्जः प्रोवाच विष्णुं तं तनयो ऽस्मि तव प्रभो

ທ່ານກ່າວວ່າ “ເຈົ້າແມ່ນອັບຊະ” ເພາະສະນັ້ນຈຶ່ງຖືກຈື່ຈຳວ່າ ‘ອັບຊະ’. ແລ້ວອັບຊະໄດ້ກ່າວກັບພຣະວິສນຸວ່າ “ຂ້າແຕ່ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ຂ້າພະເຈົ້າແມ່ນບຸດຂອງພຣະອົງ”

Verse 13

विधत्स्व भागं स्थानं च मम लोके सुरोत्तम / एवमुक्तः स दृष्ट्वा तु तथ्यं प्रोवाच स प्रभुः

ໂອ ຜູ້ສູງສຸດໃນໝູ່ເທວະ ຈົ່ງກຳນົດສ່ວນແລະສະຖານະຂອງຂ້າໃນໂລກຂອງຂ້າ. ເມື່ອຖືກກ່າວແບບນີ້ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ເຫັນຄວາມຈິງແລ້ວກ່າວຕາມຄວາມເປັນຈິງ

Verse 14

कृतो यज्ञविभागस्तु दैतेयैर्हि सुरैस्तथा / वेदेषु विधियुक्तं च विधिहोत्रं महर्षिभिः

ພວກໄທຕະຍະ ແລະ ພວກເທວະ ໄດ້ຈັດແບ່ງສ່ວນໃນພິທີຍັດ; ແລະມະຫາຣິສີໄດ້ສະຖາປະນາການໂຮມະຕາມວິທີທີ່ສອດຄ່ອງກັບເວດ

Verse 15

न सक्यमिह होमं वै तुभ्यं कर्तुं कदायन / अर्वाक्सूतो ऽसि हे देव तव मन्त्रो न वै प्रभो

ໂອ ເທວະ! ທີ່ນີ້ບໍ່ອາດເຮັດໂຮມະໃຫ້ເຈົ້າໄດ້ເລີຍໃນເວລາໃດໆ; ເພາະເຈົ້າເປັນ arvāksūta—ໂອ ພຣະຜູ້ເປັນນາຍ ເຈົ້າບໍ່ມີອຳນາດໃນມົນຕຣາ

Verse 16

द्वितीयायां तु संभूत्यां लोके ख्यातिं गमिष्यसि / अणिमादियुतां सिद्धिं गतस्तत्र भविष्यसि

ໃນການເກີດຄັ້ງທີສອງ ເຈົ້າຈະໄດ້ຮັບຊື່ສຽງໃນໂລກ; ແລະເມື່ອໄດ້ສິດທິຢ່າງອະນິມາເປັນຕົ້ນ ເຈົ້າຈະດຳລົງຢູ່ທີ່ນັ້ນ

Verse 17

एतेनैव शरीरेण देवत्वं प्राप्स्यसि प्रभो / चा (च) तुर्मन्त्रैर्घृतैर्गव्यैर्यक्ष्यन्ते त्वां द्विजातयः

ໂອ ພຣະຜູ້ເປັນນາຍ ດ້ວຍຮ່າງກາຍນີ້ເອງ ເຈົ້າຈະໄດ້ຮັບຄວາມເປັນເທວະ; ແລະພວກດວິຊາຕິຈະບູຊາຍັດແດ່ເຈົ້າດ້ວຍມົນຕຣາສີ່ບົດ ພ້ອມນ້ຳມັນເນຍໃສ ແລະຂອງບູຊາຈາກໂຄ

Verse 18

अथ वा त्वं पुनश्चैव ह्यायुर्वेदं विधास्यसि / अवश्यभावीह्यर्थो ऽयं प्राग्दृष्टस्त्वब्जयोनिना

ຫຼືບໍ່ຢ່າງນັ້ນ ທ່ານຈະຈັດຕັ້ງອາຍຸເວດຂຶ້ນໃໝ່. ເລື່ອງນີ້ເປັນສິ່ງທີ່ຈະເກີດແນ່ນອນ; ພຣະພຣະຫມາຜູ້ເກີດຈາກດອກບົວໄດ້ເຫັນໄວ້ກ່ອນແລ້ວ

Verse 19

द्वितीयं द्वापर प्राप्य भविता त्वं न संशयः / तस्मात्तस्मै वरं दत्त्वा विष्णुरन्तर्दधे ततः

ເມື່ອຮອດດວາປະຣະຍຸກຄັ້ງທີສອງ ທ່ານຈະປາກົດແນ່ນອນ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ. ແລ້ວພຣະວິສນຸປະທານພອນໃຫ້ເຂົາ ແລະອັນຕະທານໄປທີ່ນັ້ນ

Verse 20

द्वितीये द्वापरे प्राप्ते सौनहोत्रः स काशिराट् / पुत्रकामस्तपस्तेपे नृपो दीर्घतपास्तथा

ເມື່ອດວາປະຣະຄັ້ງທີສອງມາຮອດ ກະສັດແຫ່ງກາສີນາມ ສາວນະໂຫຕຣ ປາຖະນາບຸດ ຈຶ່ງບຳເພັນຕະບະຍາວນານ

Verse 21

अब्जं देवं तु पुत्रार्थे ह्यारिराधयिषुर्नृपः / वरेण च्छन्दयामास ततो धन्वन्तरिर्नृपम्

ເພື່ອບຸດ ກະສັດປາຖະນາຈະບູຊາເທວະຜູ້ເກີດຈາກດອກບົວ. ແລ້ວທ່ານທັນວັນຕະຣິໄດ້ປະທານພອນ ໃຫ້ກະສັດພໍໃຈ

Verse 22

नृप उवाच भगवन्यदि तुष्टस्त्वं पुत्रो मे गतिमान्भवेः / तथेति समनुज्ञाय तत्रैवान्तरधात्प्रभुः

ກະສັດກ່າວວ່າ “ຂ້າແຕ່ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ຖ້າພຣະອົງພໍໃຈ ຂໍໃຫ້ບຸດຂອງຂ້າມີເດດແລະຄວາມສາມາດ” ພຣະອົງຕອບ “ເປັນດັ່ງນັ້ນ” ແລ້ວອັນຕະທານໄປທີ່ນັ້ນ

Verse 23

तस्य गेहे समुत्पन्नो देवो धन्वन्तरिस्तदा / काशिराजो महाराजः सर्व रोगप्रणाशनः

ໃນເຮືອນຂອງລາວ ໃນເວລານັ້ນ ພະເທວະ ທັນວັນຕະຣິ ໄດ້ບັງເກີດ. ພຣະອົງເປັນມະຫາລາຊາແຫ່ງກາສີ ຜູ້ທຳລາຍໂລກພະຍາດທັງປວງ.

Verse 24

आयुर्वेदं भरद्वाजात्प्राप्येह सभिषक्क्रियम् / तमष्टधा पुनर्व्यस्य शिष्येभ्यः प्रत्यपादयत्

ເມື່ອໄດ້ຮັບອາຍຸເວດພ້ອມວິທີການແພດຈາກພະຣິສີພະຣະດວາຊາ ລາວໄດ້ຈັດແບ່ງໃໝ່ເປັນ 8 ພາກ ແລະຖ່າຍທອດໃຫ້ສິດທິທັງຫຼາຍ.

Verse 25

धन्वन्तरिसुतश्चापि केतुमानिति विश्रुतः / अथ केतुमतः पुत्रो जज्ञे भीमरथो नृपः

ບຸດຂອງທັນວັນຕະຣິກໍເລື່ອງຊື່ວ່າ ‘ເກຕຸມານ’. ຕໍ່ມາ ບຸດຂອງເກຕຸມານ ຄື ກະສັດ ພີມະຣະຖ ໄດ້ເກີດຂຶ້ນ.

Verse 26

पुत्रो भीमरथस्यापि जातो धीमान्प्रजेश्वरः / दिवोदास इति ख्यातो वाराणस्यधिपो ऽभवत्

ບຸດຂອງພີມະຣະຖກໍເກີດຂຶ້ນ ເປັນຜູ້ປົກຄອງປະຊາຜູ້ມີປັນຍາ. ລາວໂດງດັງນາມ ‘ດິໂວດາສ’ ແລະເປັນເຈົ້າແຫ່ງວາຣານະສີ.

Verse 27

एतस्मिन्नेव काले तु पुरीं वारामसीं पुरा / शून्यां निवेशयामास क्षेमको नाम राक्षसः

ໃນເວລານັ້ນເອງ ເມືອງໂບຮານວາຣາມະສີ ຖືກຣາກຊະສາຊື່ ‘ເຂມະກະ’ ເຮັດໃຫ້ກາຍເປັນເມືອງຮ້າງ ໄຮ້ຜູ້ຄົນ.

Verse 28

शप्ता हि सा पुरी पूर्वं निकुंभेन महात्मना / शून्या वर्षसहस्रं वै भवित्रीति पुनः पुनः

ນະຄອນນັ້ນໃນການກ່ອນຖືກມະຫາອາດມາ ນິກຸມພະ ສາບວ່າ “ນະຄອນນີ້ຈະວ່າງເປົ່າຊ້ຳໆ ເປັນເວລາພັນປີ”

Verse 29

तस्यां तु शप्तमात्रायां दिवोदासः प्रजेश्वरः / विषयान्ते पुरीं रम्यां गोमत्यां संन्यवेशयत्

ໃນການແຫ່ງຄຳສາບນັ້ນ ດິໂວດາສ ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງປະຊາ ໄດ້ສ້າງນະຄອນອັນງາມ ຢູ່ປາຍແດນ ຂ້າງແມ່ນ້ຳໂກມະຕີ

Verse 30

ऋषय ऊचुः वाराणसीं किमर्थं तां निकुंभः शप्तवान्पुरा / निकुंभश्चापि धर्मात्मा सिद्धक्षेत्रं शशाप यः

ພວກລຶສີກ່າວວ່າ “ນິກຸມພະຜູ້ມີທຳ ເຄີຍສາບນະຄອນວາຣານະສີເພາະຫຍັງ? ຜູ້ທີ່ຍັງສາບດິນແດນສິດທະ ເປັນດ້ວຍເຫດໃດ?”

Verse 31

सूत उवाच दिवोदासस्तु राजर्षिर्नगरीं प्राप्य पार्थिवः / वसते स महातेजाः स्फीतायां वै नराधिपः

ສູຕະກ່າວວ່າ “ດິໂວດາສ ຜູ້ເປັນຣາຊະລຶສີ ເມື່ອໄດ້ເຖິງນະຄອນນັ້ນແລ້ວ ກໍພຳນັກເປັນນະຣາທິບຜູ້ມີເດດຍິ່ງ ໃນນະຄອນອັນຮຸ່ງເຮືອງ”

Verse 32

एतस्मिन्नेव काले तु कृतदारो महेश्वरः / देव्याः स प्रियकामस्तु वसन्वै श्वशुरान्तिके

ໃນເວລານັ້ນເອງ ພຣະມະເຫສວຣະໄດ້ອະພິເສກແລ້ວ ແລະເພື່ອສະໜອງຄວາມປາຖະໜາອັນເປັນທີ່ຮັກຂອງພຣະເທວີ ຈຶ່ງພຳນັກຢູ່ໃກ້ພໍ່ເຂົາ

Verse 33

देवाज्ञया पारिषदा विश्वरुपास्तपोधनाः / पूर्वोक्तरूपसंवेषैस्तोषयन्ति महेश्वरीम्

ຕາມພຣະບັນຊາຂອງເທວະ ບັນດາບໍລິວານຜູ້ມີຕະປະ ແລະມີຮູບຫຼາຍປະການ ນຸ່ງຫົ່ມຕາມຮູບທີ່ໄດ້ກ່າວໄວ້ ແລ້ວເຮັດໃຫ້ພຣະແມ່ມະເຫສວຣີພໍໃຈ

Verse 34

हृष्यते तैर्महादेवो मेना नैव तु तुष्यति / जुगुप्सते सा नित्यं वै देवं देवीं तथैव च

ມະຫາເທວະຍິນດີດ້ວຍພວກເຂົາ ແຕ່ເມນາບໍ່ພໍໃຈ; ນາງຮັງກຽດທັງເທວະແລະເທວີຢູ່ເປັນນິດ

Verse 35

मम पार्श्वे त्वनाचारस्तव भर्त्ता महेश्वरः / दरिद्रः सर्वथैवेह हा कष्टं लज्जते न वै

ຕາມທີ່ຂ້າເຫັນ ຜົວຂອງເຈົ້າຄືມະເຫສວຣະຜູ້ບໍ່ຮັກສາຈາຣິດ; ຢູ່ນີ້ລາວຍາກຈົນສິ້ນເຊີງ—ໂອ້, ແຕ່ກໍບໍ່ອາຍ

Verse 36

मात्रा तथोक्ता वचसा स्त्रीस्वभावान्न चक्षमे / स्मितं कृत्वा तु वरदा हरपार्श्वमथागमत्

ເມື່ອແມ່ເວົ້າດັ່ງນັ້ນ ນາງທົນບໍ່ໄດ້ຕາມສະພາບສະຕຣີ; ແຕ່ເທວີຜູ້ປະທານພອນຍິ້ມອ່ອນ ແລ້ວໄປຢູ່ຂ້າງຮະຣະ

Verse 37

विषण्णवदना देवी महादेवमभाषत / नेह वत्स्याम्यहं देव नय मां स्वं निवेशनम्

ເທວີຜູ້ໜ້າເສົ້າໄດ້ກ່າວກັບມະຫາເທວະວ່າ “ຂ້າແຕ່ເທວະ ຂ້າຈະບໍ່ຢູ່ທີ່ນີ້; ຈົ່ງນຳຂ້າໄປຍັງນິເວດຂອງທ່ານ”

Verse 38

तथोक्तस्तु महादेवः सर्वांल्लोकान्निरीक्ष्य ह / वासार्थं रोचयामास पृथिव्यां तु द्विजोत्तमाः

ເມື່ອໄດ້ກ່າວດັ່ງນັ້ນ ມະຫາເທວະໄດ້ເບິ່ງໄປທົ່ວທຸກໂລກ; ໂອ ພຣາຫມະນ໌ຜູ້ປະເສີດ ພຣະອົງເລືອກສະຖານທີ່ໃນແຜ່ນດິນເພື່ອພຳນັກ

Verse 39

वाराणसीं महातेजाः सिद्धक्षेत्रं महेश्वरः / दिवोदासेन तां ज्ञात्वा निविष्टां नगरीं भवः

ມະເຫສະວະຣະຜູ້ມີລັດສະຫມີຍິ່ງ ຮູ້ວ່າ ວາຣານະສີ ແມ່ນເຂດສິດທະ ແລະຮູ້ວ່າເປັນນະຄອນທີ່ທ້າວດິໂວດາສສ້າງໄວ້

Verse 40

पार्श्वस्थं स समाहूय गणेशं क्षेममब्रवीत् / गणेश्वर पुरीं गत्वा शून्यां वाराणसीं कुरु

ແລ້ວພຣະອົງເອີ້ນພຣະຄະເນດຜູ້ຢູ່ຂ້າງກາຍ ຖາມຄວາມສະບາຍ ແລ້ວກ່າວວ່າ “ໂອ ຄະເນດສະວະຣະ ຈົ່ງໄປນະຄອນ ແລະເຮັດໃຫ້ວາຣານະສີເປົ່າວ່າງ”

Verse 41

मृदुना चाभ्युपायेन अतिवीर्यः स पार्थिवः / ततो गत्वा निकुंभस्तु पुरीं वाराणसीं पुरा

ກະສັດຜູ້ກ້າຫານຢ່າງຍິ່ງນັ້ນ ໃຊ້ອຸບາຍອ່ອນໂຍນ; ແລ້ວນິກຸມພະກໍໄປຍັງນະຄອນວາຣານະສີກ່ອນ

Verse 42

स्वप्ने संदर्शयामास मङ्कनं नामतो द्विजम् / श्रेयस्ते ऽहं करिष्यामि स्थानं मे रोचयानघ

ໃນຄວາມຝັນ ພຣະອົງໄດ້ປາກົດແກ່ດວິຊະຊື່ ມັງກະນະ ແລະກ່າວວ່າ “ເຮົາຈະເຮັດຄວາມດີແກ່ເຈົ້າ; ໂອ ຜູ້ບໍ່ມີມົນທິນ ຈົ່ງເລືອກສະຖານທີ່ໃຫ້ເຮົາ”

Verse 43

मद्रूपां प्रतिमां कृत्वा नगर्यन्ते निवेशय / तथा स्वप्ने यथा दृष्टं सर्वं कारितवान्द्विजः

ເຂົາໄດ້ສ້າງຮູບປັ້ນຕາມຮູບຂອງຂ້າ ແລ້ວນໍາໄປປະດິດສະຖານໃນເມືອງ. ພຣາຫມັນນັ້ນໄດ້ຈັດການທຸກຢ່າງຕາມທີ່ເຫັນໃນຄວາມຝັນ.

Verse 44

नगरीद्वार्यनुज्ञाप्य राजानं तु यथाविधि / पूजा तुमहती चैव नित्यमेव प्रयुज्यते

ໄດ້ຮັບອະນຸຍາດຈາກຜູ້ເຝົ້າປະຕູເມືອງແລ້ວ ເຂົາກໍໄດ້ຂໍອະນຸຍາດຈາກກະສັດຕາມພິທີ. ທີ່ນັ້ນມີການບູຊາອັນຍິ່ງໃຫຍ່ທຸກມື້ຢ່າງສະໝໍ້ສະເໝີ.

Verse 45

गन्धैर्धूपैश्च वाल्यैश्च प्रेक्षणीयेस्तथैव च / अन्नप्रदानयुक्तैश्च ह्यत्यद्भुतमिवाभवत्

ດ້ວຍເຄື່ອງຫອມ, ທູບ, ເຄື່ອງບູຊາ ແລະພິທີທີ່ນ່າຊົມ, ພ້ອມກັບການໃຫ້ທານອາຫານ ທຸກຢ່າງດູປານອັດສະຈັນຢ່າງຍິ່ງ.

Verse 46

एवं संपूज्यते तत्र नित्यमेव गणेश्वरः / ततो वरसहस्राणि नागराणां प्रयच्छति

ດັ່ງນີ້ ພຣະຄະເນສະວອນຖືກບູຊາຢ່າງຄົບຖ້ວນທຸກມື້ຢູ່ທີ່ນັ້ນ. ແລ້ວພຣະອົງປະທານພອນນັບພັນແກ່ຊາວເມືອງ.

Verse 47

पुत्रान्हिरण्यमायूंषि सर्वकामांस्तथैव च / राज्ञस्तु महिषी श्रेष्टा सुयशा नाम विश्रुता

ພຣະອົງປະທານບຸດ, ຄໍາ, ອາຍຸຍືນ ແລະຄວາມປາຖະໜາທັງປວງ. ມະເຫສີເອກຂອງກະສັດນັ້ນມີນາມວ່າ ສຸຍະສາ ອັນໂດງດັງ.

Verse 48

पुत्रार्थमागता साध्वी राज्ञा देवी प्रचोदिता / पूजां तु विपुलां कृत्वा देवी पुत्रानयाचत

ເພື່ອປາຖະໜາບຸດ ນາງເທວີຜູ້ບໍລິສຸດໄດ້ມາຕາມການຊັກຊວນຂອງພະຣາຊາ। ຫຼັງຈາກບູຊາຢ່າງຍິ່ງໃຫຍ່ ນາງໄດ້ອ້ອນວອນຂໍບຸດຈາກເທວະ.

Verse 49

पुनः पुनरथागत्य बहुशः पुत्रकारणात् / न प्रयच्छति पुत्रांस्तु निकुंभः कारणेन तु

ເນື່ອງຈາກການຂໍບຸດ ນາງໄດ້ກັບມາຊ້ຳໆຫຼາຍເທື່ອ; ແຕ່ນິກຸມພະດ້ວຍເຫດບາງປະການ ບໍ່ໄດ້ປະທານບຸດໃຫ້.

Verse 50

क्रुध्यते यदि राजा तु तत किञ्चित्प्रवर्त्तते / अथ दीर्घेण कालेन क्रोधो राजानमाविशत्

ຖ້າພະຣາຊາໂກດ ກໍຕ້ອງມີສິ່ງໃດສິ່ງໜຶ່ງເກີດຂຶ້ນ; ແລະເມື່ອເວລາຜ່ານໄປດົນ ຄວາມໂກດກໍເຂົ້າຄອບງຳພະຣາຊາ.

Verse 51

भूतं त्विदं मंहद्द्वारि नागराणां प्रयच्छति / प्रीत्या वरांश्च शतशो न किञ्चिन्नः प्रयच्छति

ພູດນີ້ໃຫ້ທານແກ່ຊາວນະຄອນທີ່ປະຕູໃຫຍ່; ດ້ວຍຄວາມປິຕິມັນໃຫ້ພອນນັບຮ້ອຍ ແຕ່ກັບບໍ່ໃຫ້ຫຍັງແກ່ພວກເຮົາເລີຍ.

Verse 52

मामकैः पूज्यते नित्यं नगर्यां मम चैव तु / स याचितश्च बहुशो देव्या मे पुत्रकारणात्

ໃນນະຄອນຂອງຂ້າ ປະຊາຂອງຂ້າບູຊາພຣະອົງນັ້ນເປັນນິດ; ແລະພຣະມະເຫສີເທວີຂອງຂ້າໄດ້ອ້ອນວອນພຣະອົງຫຼາຍເທື່ອເພື່ອເຫດແຫ່ງບຸດ.

Verse 53

न ददाति च पुत्रं मे कृतघ्नो बहुभोजनः / अतो नार्हति पूजा तु मत्सकाशात्कथञ्चन

ເຂົາເປັນຄົນອະກະຕັນຍູ ແລະຕະກະລະ ບໍ່ໃຫ້ແມ່ນແຕ່ລູກຊາຍຂອງຂ້າ; ດັ່ງນັ້ນເຂົາບໍ່ຄວນໄດ້ຮັບການບູຊາຈາກຂ້າເລີຍ

Verse 54

तस्मात्तु नाशयिष्यामितस्य स्थानं दुरात्मनः / एवं तु स विनिश्चित्य दुरात्मा राजकिल्बिषी

ດັ່ງນັ້ນຂ້າຈະທຳລາຍສະຖານທີ່ຂອງຜູ້ໃຈຊົ່ວນັ້ນ. ເມື່ອຕັດສິນໃຈແລ້ວ ຜູ້ໃຈຊົ່ວຜູ້ມີບາບແຫ່ງກະສັດກໍລົງມື

Verse 55

स्थानं गणपतेश्तस्य नाशयामास दुर्मतिः / भग्नमायतनं दृष्ट्वा राजानमशपत्प्रभुः

ຜູ້ມີຄວາມຄິດຊົ່ວນັ້ນໄດ້ທຳລາຍສະຖານຂອງພຣະຄເນສ. ເມື່ອເຫັນສະຖານບູຊາພັງ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຈຶ່ງສາບກະສັດ

Verse 56

यस्माद्विनापराधं मे त्वया स्थानं विनाशितम् / अकस्मात्तु पुरी शून्या भवित्रीते नराधिप

ເນື່ອງຈາກເຈົ້າໄດ້ທຳລາຍສະຖານຂອງຂ້າໂດຍທີ່ຂ້າບໍ່ມີຄວາມຜິດ; ດັ່ງນັ້ນ ໂອ້ ນະຣາທິບ ເມືອງຂອງເຈົ້າຈະວ່າງເປົ່າທັນທີ

Verse 57

ततस्तेन तु शापेन शून्या वाराणसी तदा / शप्त्वा पुरीं निकुंभस्तु महादेवमथानयत्

ດ້ວຍຄຳສາບນັ້ນ ໃນເວລານັ້ນ ວາຣານະສີກໍກາຍເປັນເມືອງວ່າງເປົ່າ. ຫຼັງຈາກສາບເມືອງແລ້ວ ນິຄຸມພະໄດ້ນຳພຣະມະຫາເທວະມາທີ່ນັ້ນ

Verse 58

शून्यां पुरीं महा देवो निर्ममे पदमात्मनः / तुल्यां देवविभूत्या तु देव्याश्चैव महामनाः

ມະຫາເທວະໄດ້ເນຣະມິດນະຄອນອັນວ່າງເປົ່າເປັນທີ່ສະຖິດແຫ່ງອາຕະມັນຂອງພຣະອົງ; ດ້ວຍພຣະທັຍອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ພຣະອົງເຮັດໃຫ້ນະຄອນນັ້ນເທົ່າທຽມເດວະວິພູຕິ ແລະສົມຄວນແກ່ເທວີດ້ວຍ

Verse 59

रमते तत्र वै देवी ह्यैश्वर्यात्सा तु विस्मिता / देव्या क्रीडार्थमीशानो देवो वाक्यमथाब्रवीत्

ທີ່ນັ້ນ ເທວີຊື່ນບານໃນໄອສະວັຣຍະ ແລະປະຫລາດໃຈ; ແລ້ວເພື່ອການຄຣີດາຂອງເທວີ ພຣະອີສານເທວະຈຶ່ງກ່າວວາຈານີ້

Verse 60

नाहं वेश्म विमोक्ष्यामि ह्यविमुक्तं हि मे गृहम् / प्रहस्यैनामथोवाच ह्यविमुक्तं हि मे गृहम् / नाहं देवि गमिष्यामि त्वन्यत्रेदं विहाय वै

ເຮົາຈະບໍ່ລະທິ້ງເຮືອນນີ້; ນີ້ແມ່ນເຮືອນ ‘ອະວິມຸກຕະ’ ຂອງເຮົາ. ພຣະອົງຫົວເຮາະແລ້ວກ່າວກັບນາງ—ນີ້ແມ່ນເຮືອນ ‘ອະວິມຸກຕະ’ ຂອງເຮົາ. ໂອ ເທວີ, ເຮົາຈະບໍ່ໄປທີ່ອື່ນໂດຍທິ້ງທີ່ນີ້

Verse 61

मया सह रमस्वेह क्षेत्रे भामिन्यनुत्तमे / तस्मात्तदविमुक्तं हि प्रोक्तं देवेन वै स्वयम्

ໂອ ນາງຜູ້ງາມຍິ່ງ, ຈົ່ງຮ່ວມຮື່ນຮົມກັບເຮົາໃນກະເສດນີ້; ດັ່ງນັ້ນເທວະຈຶ່ງເອີ້ນມັນດ້ວຍພຣະອົງເອງວ່າ ‘ອະວິມຸກຕະ’

Verse 62

एवं वाराणसी शप्ता ह्यविमुक्तं च कीर्त्तिता / यस्मिन्वसेद्भवो देवः सर्वदेवनमस्कृतः

ດັ່ງນັ້ນ ວາຣານະສີຈຶ່ງຖືກກ່າວຂານແລະເລື່ອງລືວ່າ ‘ອະວິມຸກຕະ’; ເພາະທີ່ນັ້ນ ພະພວະເທວະ (ພຣະສິວະ) ຜູ້ທີ່ເທວະທັງປວງນົບນ້ອມ ປະທັບຢູ່

Verse 63

युगेषु त्रिषु धर्मात्मा सह देव्या महेश्वरः / अन्तर्द्धानं कलौ याति तत्पुरं तु महात्मनः

ໃນສາມຍຸກ ພຣະມະເຫສະວະຣະຜູ້ມີທຳ ສະຖິດກັບພຣະເທວີ; ເມື່ອເຖິງກະລິຍຸກ ພຣະອົງແລະນະຄອນຂອງມະຫາຕະມະນັ້ນ ຈະເລື່ອນຫາຍໄປ

Verse 64

अन्तर्हिते पुरे तस्मिन्पुरी सा वसते पुनः / एवं वाराणसी शप्ता निवेशं पुनरागता

ເມື່ອນະຄອນນັ້ນເລື່ອນຫາຍ ນະຄອນນີ້ກໍກັບມາມີຜູ້ອາໄສອີກ; ດັ່ງນັ້ນ ວາຣານະສີຜູ້ຖືກສາບ ຈຶ່ງກັບຄືນສູ່ຖິ່ນພັກພິງຂອງຕົນ

Verse 65

भद्रसेनस्य पुत्राणां शतमुत्तमधन्विनाम् / हत्वा निवेशयामास दिवोदासो नराधिपः

ເມື່ອຂ້າບຸດຂອງພະພັດຣະເສນະ 100 ຄົນ ຜູ້ເປັນນັກທະນູຍອດເຢັ່ຍແລ້ວ ກະສັດດິໂວດາສະໄດ້ຕັ້ງຖິ່ນພັກຢູ່ທີ່ນັ້ນ

Verse 66

भद्रसेनस्य राज्यं तु हतं तेन बलीयसा / भद्रसेनस्य पुत्रस्तु दुर्मदो नाम नामतः

ໂດຍຜູ້ມີກຳລັງຍິ່ງນັ້ນ ອານາຈັກຂອງພັດຣະເສນະຖືກທຳລາຍ; ບຸດຄົນໜຶ່ງຂອງພັດຣະເສນະມີນາມວ່າ ‘ດຸຣະມະດະ’

Verse 67

दिवोदासेन बालेति घृणया स विसर्जितः / दिवोदासाद्दृषद्वत्यां वीरो जज्ञे प्रतर्द्दनः

ດິໂວດາສະເຫັນໃຈ ຈຶ່ງປ່ອຍເຂົາໄປໂດຍກ່າວວ່າ “ເປັນເດັກນ້ອຍ”; ແລະຈາກດິໂວດາສະ ທີ່ດຣິສັດວະຕີ ໄດ້ເກີດວີລະບຸລຸດນາມ ‘ປະຕັຣດະນະ’

Verse 68

तेन पुत्रेण बालेन प्रहृतं तस्य वै पुनः / वैरस्यान्त महाराज तदा तेन विधित्सता

ບຸດນ້ອຍນັ້ນໄດ້ຟາດເຂົາອີກຄັ້ງໜຶ່ງ. ຂ້າແຕ່ມະຫາຣາຊາ, ເພື່ອຈົບຄວາມພະຍາບາດ ໃນເວລານັ້ນເຂົາຕັ້ງໃຈຈະເຮັດເຊັ່ນນັ້ນ.

Verse 69

प्रतर्दनस्य पुत्रौ द्वौ वत्सो गर्गश्च विश्रुतौ / वत्सपुत्रो ह्यलर्कस्तु सन्नतिस्तस्य चात्मजः

ປຣະຕັດດະນະມີບຸດຊາຍທີ່ໂດ່ງດັງສອງຄົນ ຄື ວັດສະ ແລະ ກັຣຄະ. ບຸດຂອງວັດສະແມ່ນ ອະລະຣະກະ ແລະ ບຸດຂອງເຂົາແມ່ນ ສັນນະຕິ.

Verse 70

अलर्कं प्रति राजर्षिं श्रोकों गीतः पुरातनैः / षष्टिवर्षसहस्राणि षष्टिवर्षशतानि च

ບັນພະບຸລຸດໄດ້ຂັບຄາຖາໂບຣານນີ້ເຖິງຣາຊະຣິສິ ອະລະຣະກະ: ເຂົາໄດ້ (ອາຍຸ/ຣາຊະ) ຫົກໝື່ນປີ ແລະ ເພີ່ມອີກຫົກຮ້ອຍປີ (60,600 ປີ).

Verse 71

युवा रूपेण संपन्नो ह्यलर्कः काशिसत्तमः / लोपामुद्राप्रसादेन परमायुरवाप्तवान्

ອະລະຣະກະ ຜູ້ປະເສີດແຫ່ງກາສີ ສົມບູນດ້ວຍຮູບແຫ່ງວັຍໜຸ່ມ; ໂດຍພຣະປະສາດຂອງ ໂລປາມຸດຣາ ເຂົາໄດ້ອາຍຸອັນສູງສຸດ

Verse 72

शापस्यान्ते महाबाहुर्हत्वा क्षेमकराक्षसम् / रम्यामावासयामास पुरीं वाराणसीं नृपः

ເມື່ອຄຳສາບສິ້ນສຸດ ພຣະຣາຊາຜູ້ມີແຂນແຂງກ້າໄດ້ສັງຫານຍັກສ໌ ກເຩມະກະຣະ ແລ້ວໃຫ້ນະຄອນວາຣານະສີອັນງາມກັບມາມີຜູ້ອາໄສອີກຄັ້ງ

Verse 73

सन्नतेरपि दायादः सुनीथो नाम धार्मिकः / सुनीथस्य तु दायादः क्षैमाख्यो नाम धार्मिकः

ໃນສາຍວົງຂອງ ສັນນະຕິ ມີທາຍາດຜູ້ຖືທຳຊື່ ສຸນີຖະ; ແລະທາຍາດຂອງສຸນີຖະ ແມ່ນ ກະໄສມະ ຜູ້ດຳລົງທຳ.

Verse 74

क्षेमस्य केतुमान्पुत्रः सुकेतुस्तस्य चात्मजः / सुकेतुतनयश्चापि धर्मकेतुरिति श्रुतः

ບຸດຂອງ ກະໄສມະ ແມ່ນ ເກຕຸມານ ແລະບຸດຂອງເຂົາແມ່ນ ສຸເກຕຸ; ບຸດຂອງສຸເກຕຸ ກໍໄດ້ຮູ້ຈັກວ່າ ທັມມະເກຕຸ ຕາມທີ່ໄດ້ຍິນສືບກັນມາ.

Verse 75

धर्मकेतोस्तु दायादः सत्यकेतुर्महारथः / सत्यकेतुसुतश्चापि विभुर्नाम प्रजेश्वरः

ທາຍາດຂອງ ທັມມະເກຕຸ ແມ່ນ ສັດຕະຍະເກຕຸ ຜູ້ເປັນມະຫາຣະຖະ; ແລະບຸດຂອງສັດຕະຍະເກຕຸ ແມ່ນ ວິພຸ ຜູ້ເປັນປະເຈສະວະຣະ.

Verse 76

सुविभुस्तु विभोः पुत्रः सुकुमारस्ततः स्मृतः / सुकुमारस्य पुत्रस्तु धृष्टकेतुः सुधार्मिकः

ບຸດຂອງ ວິພຸ ແມ່ນ ສຸວິພຸ; ຕໍ່ມາໄດ້ກ່າວເຖິງ ສຸກຸມານ. ບຸດຂອງສຸກຸມານ ແມ່ນ ທຶຣິດເກຕຸ ຜູ້ຖືທຳຢ່າງຍິ່ງ.

Verse 77

धृष्टकेतोस्तु दायादो वेणुहोत्रः प्रजेश्वरः / वेणुहोत्रसुतश्चापि गार्ग्यो वै नाम विश्रुतः

ທາຍາດຂອງ ທຶຣິດເກຕຸ ແມ່ນ ເວນຸໂຫຕຣະ ຜູ້ເປັນປະເຈສະວະຣະ; ແລະບຸດຂອງເວນຸໂຫຕຣະ ກໍມີຊື່ສຽງວ່າ ກາຣຄະຍະ.

Verse 78

गार्ग्यस्य गर्गभूमिस्तु वंशो वत्सस्य धीमतः / ब्राह्मणाः क्षत्रियाश्चैव तयोः पुत्राः सुधार्मिकाः

ວົງສາຂອງ ກາຣກະຍະ ເອີ້ນວ່າ “ກັຣກະພູມິ” ແລະວົງສາຂອງ ວັດສະ ຜູ້ມີປັນຍາກໍໂດ່ງດັງ. ໃນສອງວົງສານັ້ນມີທັງພຣາຫມະນ໌ ແລະກະສັດ, ແລະລູກຊາຍຂອງເຂົາເຈົ້າລ້ວນຖືທຳຢ່າງຍິ່ງ.

Verse 79

विक्रान्ता बलवन्तश्च सिहतुल्यपराक्रमाः / इत्येते काश्यपाः प्रोक्ता रजेरपि निबोधत

ເຂົາເຈົ້າກ້າຫານ ແຂງແຮງ ແລະມີພະລັງດຸດສິງ. ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງເອີ້ນວ່າ “ກາຊະຍະປະ”; ບັດນີ້ຈົ່ງຟັງເລື່ອງຂອງ ຣເຈ ດ້ວຍ.

Verse 80

रजेः पुत्रशतान्यासन्पञ्च वीर्यवतो भुवि / राजेयमिति विख्यातं क्षत्र सिंद्रभयावहम्

ຣເຈ ມີລູກຊາຍຮ້ອຍຄົນ ແລະໃນແຜ່ນດິນມີຫ້າຄົນທີ່ກ້າແຂງເປັນພິເສດ. ວົງສາກະສັດຂອງເຂົາເຈົ້າໂດ່ງດັງວ່າ “ຣາເຈຍະ” ເປັນທີ່ນ່າຢ້ານກົວແກ່ສັດຕູ.

Verse 81

तदा देवासुरे युद्धे समुत्पन्ने सुदारुणे / देवाश्चैवासुराश्चैव पितामहमथाब्रुवन्

ໃນເວລານັ້ນ ສົງຄາມອັນດຸເດືອດຢ່າງຍິ່ງລະຫວ່າງເທວະ ແລະອະສູຣ ໄດ້ເກີດຂຶ້ນ. ເທວະແລະອະສູຣທັງສອງຝ່າຍ ຈຶ່ງກ່າວຕໍ່ ປິຕາມະຫະ ພຣະພຣະຫມາ.

Verse 82

आवयोर्भगवन्युद्धे विजेता को भविष्यति / ब्रूहि नः सर्वलोकेश श्रोतुमिच्छामहे वयम्

ຂ້າແຕ່ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ໃນສົງຄາມຂອງພວກເຮົານີ້ ຜູ້ໃດຈະເປັນຜູ້ຊະນະ? ຂ້າແຕ່ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງໂລກທັງປວງ ຈົ່ງບອກແກ່ພວກເຮົາ; ພວກເຮົາປາຖະໜາຈະຟັງ.

Verse 83

ब्रह्मोवाच / येषामर्थाय संग्रामे रजिरात्तायुधः प्रभुः / योत्स्यते ते विजष्यन्ते त्रींल्लोकान्नात्र संशयः

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ—ເພື່ອປະໂຫຍດຂອງຜູ້ໃດ ພຣະເຈົ້າຣະຈິຜູ້ຖືອາວຸດຈະອອກຮົບ ຜູ້ນັ້ນຈະຊະນະສາມໂລກ ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ।

Verse 84

रजिर्यतस्ततो लक्ष्मीर्यतो लक्ष्मीस्ततो धृतिः / यतो धृतिस्ततो धर्मो यतो धर्मस्ततो जयः

ບ່ອນໃດມີຣະຈິ ບ່ອນນັ້ນມີພຣະລັກສະມີ; ບ່ອນໃດມີພຣະລັກສະມີ ບ່ອນນັ້ນມີຄວາມໝັ້ນຄົງ. ບ່ອນໃດມີຄວາມໝັ້ນຄົງ ບ່ອນນັ້ນມີທຳ; ບ່ອນໃດມີທຳ ບ່ອນນັ້ນມີໄຊຊະນະ।

Verse 85

ते देवा दानवाः सर्वे ततः श्रुत्वा रजेर्जयम् / अभ्ययुर्जयमिच्छन्तः स्तुवन्तो राजसत्तमम्

ແລ້ວເທວະແລະທານະພທັງປວງ ໄດ້ຍິນເລື່ອງໄຊຊະນະຂອງຣະຈິ ກໍເຂົ້າມາຫາ ດ້ວຍຄວາມປາຖະໜາໄຊ ພ້ອມທັງສັນລະເສີນພຣະຣາຊາຜູ້ປະເສີດ।

Verse 86

ते हृष्टमनसः सर्वे राजानं देवदानवाः / ऊचुरस्मज्जयाय त्वं गृहाम वरकार्मुकम्

ເທວະແລະທານະພທັງປວງມີໃຈຍິນດີ ກ່າວກັບພຣະຣາຊາວ່າ “ເພື່ອໄຊຊະນະຂອງພວກເຮົາ ຂໍໃຫ້ພຣະອົງຮັບຄັນທະນູອັນປະເສີດນີ້”

Verse 87

रजिरुवाच अहं जेष्यामि भो दैत्या देवाञ्च्छ क्रपुरोगमान् / इन्द्रो भवामि धर्मात्मा ततो योत्स्ये रणाजिरे

ຣະຈິກ່າວວ່າ—“ໂອ ພວກໄທຕະຍະ! ຂ້າຈະຊະນະເທວະທັງຫຼາຍ ພ້ອມອິນທຣາຜູ້ນຳຂອງເຂົາ. ດ້ວຍໃຈຢືນຢັນໃນທຳ ຂ້າຈະເປັນອິນທຣາ; ແລ້ວຈຶ່ງອອກຮົບໃນສະໜາມຮົບ”

Verse 88

दानवा ऊचुः अस्माकमिन्द्रः प्रह्लादस्तस्यार्थे विजयामहे / अस्मिन्तु समये राजंस्तिष्ठेथा देवनोदिते

ພວກດານະວະກ່າວວ່າ “ພຣະຫລາດແມ່ນອິນທຣະຂອງພວກເຮົາ; ເພື່ອທ່ານນັ້ນພວກເຮົາປາຖະໜາໄຊຊະນະ. ຂໍໂອ້ພຣະຣາຊາ ໃນເວລານີ້ ດ້ວຍການດົນໃຈຈາກເທວະ ຂໍໃຫ້ພຣະອົງຢູ່ນີ້.”

Verse 89

स तथेति ब्रुवन्नेव देवैरप्यभिनोदितः / भविष्यसींद्रो जित्वेति देवैरपि निमन्त्रितः

ເຂົາກ່າວວ່າ “ເປັນດັ່ງນັ້ນ” ແລະເທວະກໍຊົມເຊີຍ. ເທວະຍັງເຊີນວ່າ “ເມື່ອຊະນະແລ້ວ ເຈົ້າຈະເປັນອິນທຣະ.”

Verse 90

जघान दानवान्सर्वान्ये ऽवध्या वज्रपाणयः / स विप्रनष्टां देवानां परमश्रीः श्रियं वशी

ວັຊຣະປານີໄດ້ສັງຫານດານະວະທັງປວງທີ່ເຄີຍຖືວ່າຂ້າບໍ່ໄດ້. ລາວໄດ້ຄອບຄອງແລະຟື້ນຄືນ ‘ສຣີ’ ອັນສູງສຸດຂອງເທວະທີ່ເຄີຍສູນໄປ.

Verse 91

निहत्य दानवान्सर्वा नाजहार रजिः प्रभुः / तं तथाह रजिं तत्र देवैः सह शतक्रतुः

ແມ່ນແຕ່ຫຼັງຈາກສັງຫານດານະວະທັງໝົດແລ້ວ ທ່ານຣະຊິຜູ້ເປັນໃຫຍ່ກໍບໍ່ຮັບ (ຕຳແໜ່ງ/ອານາຈັກ) ນັ້ນ. ເມື່ອນັ້ນ ສະຕະກຣະຕຸພ້ອມເທວະໄດ້ກ່າວກັບຣະຊິດັ່ງນີ້.

Verse 92

रजिपुत्रो ऽहमित्युक्त्वा पुनरेवाब्रहवीद्वचः / इन्द्रो ऽसि राजन्देवानां सर्वेषां नात्र संशयः

ເຂົາກ່າວວ່າ “ຂ້ອຍແມ່ນລູກຂອງຣະຊິ” ແລ້ວກ່າວອີກວ່າ “ຂໍໂອ້ພຣະຣາຊາ ພຣະອົງແມ່ນອິນທຣະຂອງເທວະທັງປວງ; ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສໃດໆ.”

Verse 93

यस्याहमिन्द्रः पुत्रस्ते ख्यातिं यास्यामि शत्रुहन् / स तु शक्रवचः श्रुत्वा वञ्चितस्तेन मायया

ຂ້າແມ່ນຜູ້ປະຫານສັດຕູ ບຸດຂອງອິນທຣາ ຈະເຮັດໃຫ້ກຽດຊື່ຂອງທ່ານເຈີຣິນ—ດັ່ງນັ້ນກ່າວ. ເມື່ອຟັງວາຈາຂອງສັກຣະ ລາວຖືກມາຍານັ້ນຫລອກລວງ.

Verse 94

तथेत्येवाह वै राजा प्रीयमाणः शतक्रतुम् / तस्मिंस्तु देवसदृशे दिवं प्राप्ते महीपतौ

ກະສັດພໍໃຈຕໍ່ສະຕະກຣະຕຸ ແລ້ວກ່າວວ່າ “ເປັນດັ່ງນັ້ນເຖີດ.” ເມື່ອມະຫີປະຕິຜູ້ດຸດເທວະນັ້ນ ໄດ້ເຖິງສະຫວັນ

Verse 95

दायाद्यमिन्द्रादा जह्नुराचार्यतनया रजेः / तानि पुत्रशतान्यस्य तच्च स्थानं शचीपतेः

ລູກຊາຍຂອງອາຈານຂອງຣເຈ ໄດ້ຊິງສິດມໍຣະດົກຈາກອິນທຣາ. ລູກຊາຍນັບຮ້ອຍຂອງລາວ ແລະຕຳແໜ່ງນັ້ນ ກໍກາຍເປັນສະຖານຂອງສະຈີປະຕິ

Verse 96

समाक्रामन्त बहुधा स्वर्गलोकं त्रिविष्टपम् / ततः काले बहुतिथे समतीते महाबलः

ພວກເຂົາໄດ້ບຸກຂຶ້ນໄປຫາສະຫວັນໂລກ ຕຣິວິດສະຕະປະ ດ້ວຍຫຼາຍວິທີ. ຕໍ່ມາເມື່ອເວລາຜ່ານໄປດົນນານ ມະຫາບະລະຜູ້ນັ້ນ

Verse 97

हतराज्यो ऽब्रवीच्छक्रो हतभागो बृहस्पतिम् / बदरी फलमात्रं वै पुरोडाशं विधत्स्व मे

ສັກຣະຜູ້ສູນເສຍອານາຈັກ ແລະວາສນາດັບ ໄດ້ກ່າວກັບພຣະພຶຫັດສະປະຕິວ່າ “ຂໍໃຫ້ຈັດເຮັດປຸໂຣດາຊະໃຫ້ຂ້າ ແຕ່ພຽງເທົ່າຜົນບະດະຣີເທົ່ານັ້ນ”

Verse 98

ब्रह्मर्षे येन तिष्ठेयं तेजसाप्यायितस्ततः / ब्रह्मन्कृशो ऽहं विमना त्दृतराज्यो हृतासनः

ໂອ ພຣະພຣະຫມຣິສີ ຂໍຈົ່ງຊີ້ທາງໃຫ້ຂ້າໄດ້ຮັບເຕຊະນັ້ນແລ້ວກັບມາແຂງແຮງ ແລະຢືນຢູ່ຢ່າງມັ່ນຄົງ. ໂອ ພຣາຫມັນ ຂ້າຜອມແຫ້ງ ໃຈຫມອງ ຖືກຊິງລາຊະອານາຈັກ ແລະຖືກຍຶດອາສນະ.

Verse 99

हतौजा दुर्बलो युद्धे रजिपुत्रेः प्रसीद मे / बृहस्पतिरुवाच यद्येवं चोदितःशक्र त्वयास्यां पूर्वमेव हि

ຂ້າເສຍເຕຊະ ແລະອ່ອນແຮງໃນສົງຄາມ; ໂອ ບຸດແຫ່ງຣະຈິ ຂໍຈົ່ງເມດຕາຂ້າ. ພຣະພຶຫັດສະປະຕິກ່າວວ່າ “ໂອ ສັກຣະ ຖ້າເຈົ້າກະຕຸ້ນແບບນີ້ ກ່ອນໜ້ານັ້ນແທ້…”

Verse 100

नाभविष्यत्त्वत्प्रियार्थमकर्त्तव्यं ममानघ / प्रयतिष्यामि देवेन्द्र त्वद्धितार्थं महाद्युते

ໂອ ຜູ້ບໍ່ມີມົນທິນ ເພື່ອສິ່ງທີ່ເຈົ້າຮັກ ບໍ່ມີສິ່ງໃດເປັນອະກັດຕະວະສໍາລັບຂ້າ. ໂອ ເທວິນດຣະ ຜູ້ສ່ອງສະຫວ່າງຍິ່ງ ຂ້າຈະພາຍາຍາມເພື່ອປະໂຫຍດຂອງເຈົ້າ

Verse 101

यज्ञभागं च राज्यं च अचिरात्प्रतिपत्स्यसे / तथा शक्र गमिष्यामि मा भूत्ते विक्लवं मनः

ໃນໄມ່ດົນ ເຈົ້າຈະໄດ້ຮັບຄືນທັງສ່ວນແຫ່ງຍັດຍະ ແລະລາຊະອານາຈັກ. ໂອ ສັກຣະ ຂ້າຈະໄປເຮັດໃຫ້ເປັນໄປຕາມນັ້ນ; ຢ່າໃຫ້ໃຈເຈົ້າຫວັ່ນໄຫວ

Verse 102

ततः कर्म चकारास्य तेजःसंवर्द्धनं महत् / तेषां च बुद्धिसंमोहमकरोद्बुद्धिसत्तमः

ຈາກນັ້ນ ຜູ້ເລີດໃນປັນຍາໄດ້ກະທໍາກິດອັນຍິ່ງເພື່ອເພີ່ມພູນເຕຊະຂອງເຂົາ ແລະຍັງເຮັດໃຫ້ປັນຍາຂອງພວກເຂົາທັງຫມົດຫຼົງມົວ

Verse 103

ते यदा तु सुसंमूडा रागान्मत्तो विधर्मिणः / ब्रह्मद्विषश्च संबृत्ता हतवीर्यपराक्रमाः

ເມື່ອພວກເຂົາຫຼົງມົວເມົາດ້ວຍຣາຄະ ເປັນຜູ້ຜິດທຳ ແລະເກຽດຊັງພຣະພຣະຫມັນ ພະລັງແລະຄວາມກ້າຫານຂອງເຂົາກໍສູນສິ້ນໄປ

Verse 104

ततो लेभे ऽसुरैश्वर्यमैन्द्रस्थानं तथोत्तमम् / हत्वा रजिसुतान्सर्वान्कामक्रोधपरायणान्

ຈາກນັ້ນເຂົາໄດ້ອຳນາດເປັນໃຫຍ່ໃນອະສຸຣ ແລະໄດ້ຄອງຕຳແໜ່ງອັນສູງສຸດຂອງອິນທຣາ ເພາະເຂົາໄດ້ສັງຫານລູກຊາຍຂອງຣະຊິທັງໝົດ ຜູ້ຫມົກມຸ່ນໃນກາມແລະໂທສະ

Verse 105

य इदं च्यवनं स्थानात्प्रतिष्ठां च शतक्रतोः / शृणुयाच्छ्रावयेद्वापि न स दौरात्म्यमाप्नुयात्

ຜູ້ໃດຟັງ ຫຼືອ່ານໃຫ້ຜູ້ອື່ນຟັງ ເລື່ອງການຕົກຈາກຕຳແໜ່ງ ແລະການຕັ້ງມັ່ນແຫ່ງກຽດສັກສີຂອງອິນທຣາ (ສະຕະກຣະຕຸ) ຜູ້ນັ້ນຈະບໍ່ໄດ້ຮັບຄວາມຊົ່ວຮ້າຍໃນໃຈ