Adhyaya 45

Verse 1

इति श्रीब्रह्माण्डे महापुराणे वायुप्रोक्ते मध्यमभागे तृतीय उपोद्धातपादे सगरोपाख्याने भार्गवचरिते चतुश्चत्वारिंशत्तमो ऽध्यायः // ४४// वसिष्ठ उवाच ततः कदाचिद्विपिने चतुरङ्गबलान्वितः / मृगयामगमच्छूरः शूरसेनादिभिः सह

ດັ່ງນີ້ ໃນສຣີພຣະມານຑະມະຫາປຸຣານະ ພາກກາງທີ່ວາຍຸໄດ້ກ່າວ ໃນອຸໂປດທາດະປາດທີສາມ ໃນສະກະໂຣປາຂະຍານະ ແລະພາຣຄະວະຈະຣິຕະ ບົດທີ 44 ສິ້ນສຸດ. ວະສິດຖະກ່າວວ່າ—ຕໍ່ມາຄັ້ງໜຶ່ງ ວີຣະບຸຣຸດນັ້ນພ້ອມກອງທັບສີ່ເຫຼົ່າ ໄດ້ໄປລ່າສັດໃນປ່າ ກັບຊູຣະເສນະແລະຜູ້ອື່ນໆ

Verse 2

ते प्रविश्य महारण्यं हत्वा बहुविधान्मृगान् / जग्मुस्तृषार्त्ता मध्याह्ने सरितं नर्मदामनु

ພວກເຂົາເຂົ້າໄປໃນປ່າໃຫຍ່ ລ່າສັດຫຼາຍຊະນິດ ແລ້ວເມື່ອກະຫາຍນ້ຳ ໃນເວລາທ່ຽງກໍໄປຕາມຝັ່ງແມ່ນ້ຳນະຣະມະດາ

Verse 3

तत्र स्नात्वा च पीत्वा च वारि नद्या गतश्रमाः / गच्छन्तो ददृशुर्मार्गो जमदग्नेरथाश्रमम्

ທີ່ນັ້ນພວກເຂົາອາບນ້ຳ ແລະດື່ມນ້ຳແມ່ນ້ຳ ຈົນຄວາມເມື່ອຍລ້າຫາຍໄປ. ເມື່ອເດີນຕໍ່ ພວກເຂົາໄດ້ເຫັນອາສຣົມຂອງຊະມະດັກນີຢູ່ຂ້າງທາງ

Verse 4

द्दष्ट्वाश्रमपदं रम्यं मुनीनागच्छतः पथि / कस्येदमिति पप्रच्छुर्भाविकर्मप्रचोदिताः

ເຫຼົ່າມຸນີທີ່ເດີນທາງຕາມທາງ ໄດ້ເຫັນອາສຣົມອັນງາມ ແລະຖືກກຳອະນາຄົດດົນໃຈ ຈຶ່ງຖາມວ່າ “ນີ້ເປັນຂອງໃຜ?”

Verse 5

ते प्रोचुरतिशान्तात्मा जमदग्नेर्महातपाः / वसत्यस्मिन्सुतो यस्य रामः शस्त्रभृतां वरः

ພວກເຂົາຕອບວ່າ “ນີ້ແມ່ນອາສຣົມຂອງຊະມະດັກນິ ມະຫາຕະປະສີຜູ້ມີໃຈສະຫງົບຍິ່ງ; ທີ່ນີ້ບຸດຂອງທ່ານ ຄື ຣາມ ຜູ້ຍອດໃນຫມູ່ຜູ້ຖືອາວຸດ ພັກອາໄສ”

Verse 6

तछ्रुत्वा भीरभूत्तेषां रामनामानुकीर्त्तनात् / क्रोधं प्रसङ्यानृशंस्यं पूर्ववैरमनुस्मरन्

ເມື່ອໄດ້ຍິນເຊັ່ນນັ້ນ ແຕ່ພຽງເອີ້ນນາມ “ຣາມ” ພວກເຂົາກໍຫວາດຫວັນ; ແລະເມື່ອລະລຶກເຖິງຄວາມພະຍາດເກົ່າ ກໍເກີດໂທສະອັນໂຫດຮ້າຍ

Verse 7

अथ ते प्रोचुरन्योन्यं पितृहन्तुर्वधात्पितुः / वैर निर्यातनं किं तु करिष्यामो दिशाधुना

ແລ້ວພວກເຂົາກ່າວກັນເອງວ່າ “ເພາະການສັງຫານບິດາ ພວກເຮົາຕ້ອງຊຳລະເວນຕໍ່ຜູ້ຂ້າບິດາໃຫ້ສິ້ນ; ແຕ່ບັດນີ້ພວກເຮົາຈະເຮັດຢ່າງໃດ?”

Verse 8

इत्यक्त्वा खड्गहस्तास्ते संप्रविश्य तदाश्रमम् / प्रजाघ्निरे प्रयातेषु मुनिवीरेषु सर्वतः

ເມື່ອກ່າວແລ້ວ ພວກເຂົາຖືດາບໃນມື ບຸກເຂົ້າໄປໃນອາສຣົມນັ້ນ; ເມື່ອມຸນີຜູ້ກ້າຫານໄປທົ່ວທິດແລ້ວ ພວກເຂົາກໍຂ້າ (ຜູ້ຢູ່ທີ່ນັ້ນ)

Verse 9

तं हत्वास्य शिरो हृत्वा निषादा इव निर्दयाः / प्रययुस्ते दुरात्मानः सबलाः स्वपुरीं प्रति

ຫຼັງຈາກຂ້າລາວ ແລະ ຕັດຫົວຂອງລາວແລ້ວ, ພວກຄົນຊົ່ວຮ້າຍເຫຼົ່ານັ້ນ ທີ່ບໍ່ມີຄວາມເມດຕາຄືກັບນາຍພານ, ໄດ້ເດີນທາງກັບຄືນໄປເມືອງຂອງພວກເຂົາພ້ອມດ້ວຍກອງທັບ.

Verse 10

पुत्रास्तस्य महात्मानौ दृष्ट्वा स्वपितरं हतम् / परिवार्य महाराज रुरुदुः शोककर्शिताः

ຂ້າແດ່ມະຫາຣາດ! ເມື່ອເຫັນພໍ່ຂອງຕົນຖືກຂ້າ, ລູກຊາຍຜູ້ປະເສີດທັງສອງຈຶ່ງເຂົ້າໄປອ້ອມຮອບຮ່າງນັ້ນ ແລະ ຮ້ອງໄຫ້ດ້ວຍຄວາມໂສກເສົ້າ.

Verse 11

भर्त्तारं निहतं भूमौ पतितं वीक्ष्य रेणुका / पपात मूर्च्छिता सद्यो लतेवाशनिताडिता

ເມື່ອເຫັນຜົວຂອງນາງຖືກຂ້າ ແລະ ລົ້ມລົງພື້ນດິນ, ນາງ ເຣນຸກາ ກໍ່ລົ້ມລົງໝົດສະຕິທັນທີ ຄືກັບເຄືອໄມ້ທີ່ຖືກຟ້າຜ່າ.

Verse 12

सा स्वचेतसि संमूच्छ्य शोकपावकदीपिताः / दूरप्रनष्टसंज्ञेव सद्यः प्राणैर्व्ययुज्यत

ດ້ວຍຈິດໃຈທີ່ສັບສົນ ແລະ ຖືກເຜົາຜານດ້ວຍໄຟແຫ່ງຄວາມໂສກເສົ້າ, ນາງຈຶ່ງເສຍຊີວິດທັນທີ ຄືກັບວ່າສະຕິໄດ້ຫຼຸດລອຍໄປໄກ.

Verse 13

अनालपन्त्यां तस्यां तु संज्ञां याता हि ते पुनः / न्यपतन्मूर्च्छिता भूमौ निमग्नाः शोकसागरे

ເມື່ອນາງບໍ່ເວົ້າຫຍັງ, ພວກເຂົາ (ລູກຊາຍ) ກໍ່ໄດ້ສະຕິຄືນມາ, ແຕ່ຍ້ອນຈົມຢູ່ໃນມະຫາສະໝຸດແຫ່ງຄວາມໂສກເສົ້າ, ພວກເຂົາຈຶ່ງລົ້ມລົງໝົດສະຕິຢູ່ພື້ນດິນອີກຄັ້ງ.

Verse 14

ततस्तपोधना ये ऽन्ये तत्त पोवनवासिनः / समेत्याश्वासयामासुस्तुल्यदुःखाः सुतान्मुने

ຕໍ່ມາ ບັນດາມຸນີອື່ນໆຜູ້ມັ່ງຄັ່ງດ້ວຍຕະປະ ຜູ້ອາໄສໃນປ່າອັນບໍລິສຸດ ໄດ້ມາຊຸມນຸມ ແລະປອບໃຈບຸດເຫຼົ່ານັ້ນຜູ້ມີທຸກຂ໌ເທົ່າກັນ ໂອ ມຸນີ।

Verse 15

सांत्व्यमाना मुनिगणैर्जामदग्न्या यथाविधि / आधक्षुर्वचसा तेषामग्नौ पित्रोः कलेवरे

ເມື່ອໄດ້ຮັບການປອບໃຈຈາກຫມູ່ມຸນີຕາມພິທີແລ້ວ ຜູ້ສືບສາຍຊາມະດັກນະ ກໍໄດ້ເຮັດຕາມຖ້ອຍຄໍາ ເຜົາຮ່າງພໍ່ແມ່ໃນໄຟອັນສັກສິດ।

Verse 16

चक्रुरेव तदूर्द्ध्वं वै यत्कर्त्तव्यमनन्तरम् / पित्रोर्मरणदुःखेन पीड्यमाना दिवानिशम्

ຈາກນັ້ນພວກເຂົາໄດ້ເຮັດໃນທັນທີສິ່ງທີ່ຄວນເຮັດຕໍ່ໄປ; ດ້ວຍຄວາມໂສກຈາກການມໍລະນະຂອງພໍ່ແມ່ ພວກເຂົາຖືກບີບຄັ້ນທັງກາງວັນແລະກາງຄືນ।

Verse 17

ततः काले गते रामः समानां द्वादशावधौ / निवृत्तस्तपसः सख्या सहागादाश्रमं पितुः

ຕໍ່ມາເມື່ອເວລາຜ່ານໄປ ຄົບກໍານົດສິບສອງປີ ຣາມະກໍຢຸດຕະປະ ແລະໄປຍັງອາສຣົມຂອງບິດາພ້ອມສະຫາຍ।