Adhyaya 42

Verse 1

इति श्रीब्रह्माण्डे महापुराणे वायुप्रोक्ते मध्यमभागे तृतीय उपोद्धातपादे भार्गवचरिते एकचत्वारिंशत्तमो ऽध्यायः // ४१// वसिष्ठ उवाच एवं संभ्रामितो रामो गणाधीशेन भूपते / हर्षशोकसमाविष्टो विचिन्त्यात्मपराभवम्

ດັ່ງນັ້ນ ໃນສຣີພຣະຫມານຑະມະຫາປຸຣານະ ພາກກາງທີ່ພຣະວາຍຸໄດ້ກ່າວ ໃນອຸໂປດດາດະປາດທີ 3 ໃນພາຣຄະວະຈະຣິດ ແມ່ນອະທິຍາຍທີ 41. ວະສິດຖະກ່າວວ່າ—ຂ້າແຕ່ພຣະຣາຊາ! ຣາມະຜູ້ຖືກຄະນາທີດສະກໍ່ໃຫ້ສັບສົນເຊັ່ນນີ້ ຖືກຄວາມຍິນດີແລະຄວາມໂສກຄອບງຳ ແລ້ວຄິດຖຶງຄວາມພ່າຍແພ້ຂອງຕົນ

Verse 2

गणेशं चाभितो वीक्ष्य निर्विकारमवस्थितम् / क्रोधाविष्टो भृशं भूत्वा प्राक्षिपत्स्वपरश्वधम्

ເມື່ອມອງພຣະຄະເນດສະໂດຍຮອບ ພຣະອົງກໍຍັງຢືນຢູ່ຢ່າງບໍ່ຫວັ່ນໄຫວ; ດັ່ງນັ້ນເຂົາຖືກຄວາມໂກດຮຸນແຮງຄອບງຳ ແລ້ວຂວ້າງປະຣະສະວະທະ (ຂວານ) ຂອງຕົນ

Verse 3

गणेशस्त्वभिवीक्ष्याथ पित्रा दत्तं परश्वधम् / अमोघं कर्त्तुकामस्तु वामे तं दशने ऽग्रहीत्

ແລ້ວພຣະຄະເນດສະເມື່ອເຫັນ ກໍຮັບປະຣະສະວະທະທີ່ບິດາປະທານ; ເພື່ອໃຫ້ມັນເປັນອາວຸດບໍ່ພາດເປົ້າ ພຣະອົງຈຶ່ງຈັບໄວ້ທາງຊ້າຍດ້ວຍງາຂອງພຣະອົງ

Verse 4

स तु दन्तः कुठारेण विच्छिन्नो भूतले ऽपतत् / भुवि शोणितसंदिग्धो वज्राहत इवाचलः

ງາຊ້າງທີ່ຖືກຂວານຕັດນັ້ນ ໄດ້ຕົກລົງສູ່ພື້ນດິນ. ມັນເປື້ອນໄປດ້ວຍເລືອດ ເບິ່ງຄືກັບພູເຂົາທີ່ຖືກຟ້າຜ່າ.

Verse 5

दन्तपातेन विद्वस्ता साब्धिद्वीपधरा धरा / चकंपे पृथिवीपाल लोकास्त्रासमुपागताः

ດ້ວຍການຕົກລົງຂອງງາຊ້າງ, ແຜ່ນດິນທີ່ຮອງຮັບມະຫາສະໝຸດ ແລະ ເກາະຕ່າງໆ ໄດ້ສັ່ນສະເທືອນ. ໂອ້ ພະລາຊາ, ໂລກທັງຫຼາຍໄດ້ຕົກຢູ່ໃນຄວາມຢ້ານກົວ.

Verse 6

हाहाकारो महानासी द्देवानां दिवि पश्यताम् / कार्त्तिकेयादयस्तत्र चुक्रुशुर्भृशमातुराः

ມີສຽງຮ້ອງໄຫ້ຢ່າງໃຫຍ່ຫຼວງໃນບັນດາເທວະດາທີ່ເບິ່ງຈາກສະຫວັນ. ພະຂັນທະກຸມານ ແລະ ຜູ້ອື່ນໆ ໄດ້ຮ້ອງໄຫ້ດ້ວຍຄວາມໂສກເສົ້າຢ່າງຍິ່ງ.

Verse 7

अथ कोलाहलं श्रुत्वा दन्तपातध्वनिं तथा / पार्वतीशङ्करौ तत्र समाजग्मतुरीश्वरौ

ຈາກນັ້ນ, ເມື່ອໄດ້ຍິນສຽງວຸ້ນວາຍ ແລະ ສຽງງາຊ້າງຕົກ, ພະນາງປາລະວະຕີ ແລະ ພະສິວະ ກໍໄດ້ສະເດັດມາຮອດບ່ອນນັ້ນ.

Verse 8

हेरम्बं पुरतो दृष्ट्वा वक्रतुण्डैकदन्तिनम् / पप्रच्छ स्कन्दं पार्वती किमेतदिति कारणम्

ເມື່ອເຫັນ ພະພິຄະເນດ (Heramba) ຢູ່ທາງໜ້າ ທີ່ມີງວງງໍ ແລະ ມີງາດຽວ, ພະນາງປາລະວະຕີ ຈຶ່ງຖາມ ພະຂັນທະກຸມານ ວ່າ 'ສາເຫດຂອງເລື່ອງນີ້ແມ່ນຫຍັງ?'

Verse 9

स तु पृष्टस्तदा मात्रा सेनानीः सर्वमादितः / वृत्तान्तं कथयामास मात्रे रामस्य शृण्वतः

ເມື່ອແມ່ຖາມ, ແມ່ທັບ Skanda ຈຶ່ງເລົ່າເລື່ອງທັງໝົດແຕ່ຕົ້ນໃຫ້ແມ່ຟັງ ໃນຂະນະທີ່ Parashurama ກຳລັງຟັງຢູ່.

Verse 10

सा श्रुत्वोदन्तमखिलं जगतां जननी नृप / उवाच शङ्करं रुष्टा पार्वती प्राणनायकम्

ໂອ ພະລາຊາ, ເມື່ອໄດ້ຍິນຂ່າວທັງໝົດນັ້ນ, ພະແມ່ Parvati ຜູ້ເປັນແມ່ຂອງໂລກ ກໍເກີດຄວາມໂມໂຫ ແລະ ເວົ້າກັບພະ Shankara ຜູ້ເປັນເຈົ້າຊີວິດຂອງນາງ.

Verse 11

पार्वत्युवाच अयं ते भार्गवः शंभो शिष्यः पुत्रः समो ऽभवत् / त्वत्तोलब्ध्वा परं तेजो वर्म त्रैलोक्यजिद्विभो

ພະນາງ Parvati ກ່າວວ່າ: ໂອ ພະ Shambhu, ລູກສິດ Bhargava ຜູ້ນີ້ຂອງເຈົ້າ ໄດ້ກາຍເປັນຄືກັບລູກຊາຍ. ເມື່ອໄດ້ຮັບພະລັງອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ແລະ ເກາະປ້ອງກັນຈາກເຈົ້າ, ໂອ ພະອົງ, ລາວຈຶ່ງກາຍເປັນຜູ້ຊະນະສາມໂລກ.

Verse 12

कार्त्तवीर्यार्जुनं संख्ये जितवानूर्जितं नृपम् / स्वकार्यं साधयित्वा तु प्रादात्तुभ्यं च दक्षिणाम्

ລາວໄດ້ຊະນະກະສັດ Kartavirya Arjuna ຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ໃນການຮົບ. ຫຼັງຈາກເຮັດວຽກຂອງຕົນສໍາເລັດແລ້ວ, ລາວຈຶ່ງໄດ້ມອບເຄື່ອງບູຊາ (Dakshina) ໃຫ້ແກ່ເຈົ້າ.

Verse 13

यत्ते सुतस्य दशन कुठारेण न्यपातयत् / अनेनैव कृतार्थस्त्वं भविष्यसि न संशयः

ການທີ່ລາວໄດ້ເອົາຂວານຟັນແຂ້ວລູກຊາຍຂອງເຈົ້າຈົນຫັກນັ້ນ, ດ້ວຍເຫດນີ້ ເຈົ້າຄົງຈະພໍໃຈຢ່າງແນ່ນອນ ບໍ່ຕ້ອງສົງໄສເລີຍ.

Verse 14

त्वमिमं भार्गवं शम्भो रक्षान्तेवासिसत्तमम् / तव कार्याणि सर्वाणि साधयिष्यति सद्गुरोः

ໂອ ຊັມໂພ! ຂໍໃຫ້ປົກປ້ອງ ພາຣກະວະ ຜູ້ເປັນສິດທີ່ດີເລີດນີ້. ລາວຈະສຳເລັດກິດທັງປວງຂອງທ່ານເພື່ອສັດຄຸຣຸ.

Verse 15

अह नैवात्र तिष्ठामि यत्त्वया विमता विभो / पुत्राभ्यां सहिता यास्ये पितुः स्वस्य निकेतनम्

ໂອ ວິພູ! ເມື່ອທ່ານປະຕິເສດຂ້າ ຂ້າຈະບໍ່ຢູ່ທີ່ນີ້ອີກ. ຂ້າຈະໄປເຮືອນຂອງພໍ່ຂ້າ ພ້ອມລູກຊາຍທັງສອງ.

Verse 16

संतो भुजिष्यातनयं सत्कुर्वन्त्यात्मपुत्रवत् / भवता तु कृतोनैव सत्कारो वचसापि हि

ຄົນດີຍັງໃຫ້ກຽດແກ່ລູກຂອງຜູ້ຮັບໃຊ້ເຫມືອນລູກຕົນ; ແຕ່ທ່ານກໍບໍ່ໄດ້ສະແດງການຕ້ອນຮັບແມ່ນແຕ່ດ້ວຍຄຳເວົ້າ.

Verse 17

आत्मनस्तनयस्यास्य ततो यास्यामि दुःखिता / वसिष्ठ उवाच एतच्छ्रुत्वा तु वचनं पार्वत्या भगवान्भवः

ເນື່ອງຈາກລູກຊາຍຂອງຂ້ານີ້ ຂ້າຈະໄປດ້ວຍຄວາມໂສກ. ວະສິດຖະກ່າວວ່າ—ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳຂອງປາຣະວະຕີ ພຣະພະຄະວານ ພະວະ (ພຣະສິວະ)…

Verse 18

नोवाच किञ्चिद्वचनं साधु वासाधु भूपते / सस्मार मनसा कृष्णं प्रणतक्लेशनाशनम्

ຂ້າແຕ່ພະຣາຊາ, ລາວບໍ່ໄດ້ເວົ້າຄຳດີຫຼືຄຳຊົ່ວແຕ່ຢ່າງໃດ; ແຕ່ໃນໃຈໄດ້ລະລຶກເຖິງພຣະກຣິດສະນະ ຜູ້ດັບທຸກຂອງຜູ້ນອບນ້ອມ.

Verse 19

गोलोकनाथं गोपीशं नानानुनयकोविदम् / स्मृतमात्रो ऽथ भगवान् केशवः प्रणतार्त्तिहा / आजगाम दयासिंधुर्भक्तवश्यो ऽखिलेश्वरः

ໂກໂລກນາຖ ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງໂກປີ ຊໍານານໃນການປອບໂຍນຫຼາຍວິທີ—ເພີຍແຕ່ລະລຶກເຖິງ ພຣະພະຄະວານ ເກສະວະ ຜູ້ດັບທຸກຂອງຜູ້ກ້ມກາບ ມະຫາສະມຸດແຫ່ງເມດຕາ ຜູ້ຢູ່ໃນອໍານາດພັກຕະ ແລະຈອມແຫ່ງສັບພະໂລກ ກໍໄດ້ມາເຖິງ।

Verse 20

मेघश्यामो विशदवदनो रत्नकेयूरहारो विद्युद्वासा मकरसदृशे कुण्डले संदधानः / बर्हापीडं मणिगणयुतं बिभ्रदीषत्स्मितास्यो गोपीनाथो गदितसुयशाः कौस्तुभोद्भासिवक्षाः

ພຣະອົງມີສີຄ້າຍເມກຄືນ ໜ້າຜ່ອງໃສ ປະດັບກໍາໄລແຂນແລະສາຍຄໍອັນເປັນອັນມະນີ ນຸ່ງຫົ່ມດຸຈຟ້າຜ່າ ສວມຕຸ້ມຫູຮູບມະກະຣາ; ສວມມົງກຸດຂົນນົກຍູງປະດັບມະນີ ຍິ້ມບາງໆ—ພຣະໂກປີນາຖ ຜູ້ມີກຽດສັກສີຖືກຂັບຮ້ອງ ອົກສ່ອງດ້ວຍແກ້ວເກົາສະຕຸພະ

Verse 21

राधया सहितः श्रीमान् श्रीदाम्ना चापराजितः

ພຣະອົງຜູ້ສະຫງ່າງາມຢູ່ຄຽງຂ້າງພຣະຣາທາ ແລະພ້ອມດ້ວຍສຣີດາມາ ກໍປາກົດເປັນຜູ້ບໍ່ອາດພ່າຍແພ້

Verse 22

मुष्णंस्तेजांसि सर्वेषां स्वरुचा ज्ञानवारिधिः / अथैनमागतं दृष्ट्वा शिवः संहृष्टमानसः

ດ້ວຍປະກາຍຂອງພຣະອົງເອງ ພຣະອົງກໍເຮັດໃຫ້ແສງເດດຂອງທຸກຜູ້ຈາງລົງ—ເມື່ອພຣະສິວະເຫັນມະຫາສະມຸດແຫ່ງຍານນັ້ນມາ ໃຈກໍຊື່ນບານຢ່າງຍິ່ງ

Verse 23

प्रणिपत्य यथान्यायं पूजयामास चागतम् / प्रवेश्याभ्यन्तरे वेश्मराधया सहितं विभुम्

ພຣະສິວະໄດ້ກ້ມກາບຕາມພິທີ ບູຊາພຣະຜູ້ເສດັດມາ ແລ້ວເຊີນພຣະວິພຸພ້ອມພຣະຣາທາ ເຂົ້າສູ່ພາຍໃນເຮືອນ

Verse 24

रत्नसिंहासने नम्ये सदारं स न्यवेशयत् / थ तत्र गता देवी पार्वती तनयान्विता

ເຂົາໄດ້ກາບນົບນ້ອມຕໍ່ບັນລັງອັນປະດັບດ້ວຍອັນມະນີ ແລ້ວເຊີນທ່ານນັ່ງຢູ່ນັ້ນພ້ອມພຣະມະເຫສີ ຕໍ່ມາເທວີປາຣະວະຕີກໍມາຮອດພ້ອມພຣະບຸດທັງຫຼາຍ

Verse 25

ननाम चरणान्प्रभ्वोः पुत्राभ्यां सहिता मुदा / थ रामो ऽपि तत्रैव गत्वा नमितकन्धरः

ນາງພ້ອມລູກຊາຍທັງສອງ ໄດ້ກາບພຣະບາດຂອງພຣະເຈົ້າດ້ວຍຄວາມປິຕິ ຕໍ່ມາພຣະຣາມກໍໄປທີ່ນັ້ນເອງ ແລະກົ້ມຄໍຖວາຍຄວາມນົບນ້ອມ

Verse 26

पार्वत्याश्चरणोपान्ते पपाताकुलमानसः / सा यदा नाभ्यनन्दत्तं भार्गवं प्रणतं पुरः

ດ້ວຍໃຈວຸ້ນວາຍ ເຂົາລົ້ມລົງໃກ້ພຣະບາດຂອງປາຣະວະຕີ ແຕ່ເມື່ອເທວີບໍ່ໄດ້ຍິນດີຕ້ອນຮັບພາຣຄະວະຜູ້ກາບຢູ່ຕໍ່ໜ້າ

Verse 27

तदोवाच जगन्नाथः पार्वतीं प्रीणयन्गिरा

ໃນເວລານັ້ນ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງໂລກໄດ້ກ່າວກັບປາຣະວະຕີ ດ້ວຍຖ້ອຍຄໍາອ່ອນຫວານເພື່ອໃຫ້ນາງປິຕິ

Verse 28

श्रीकृष्म उवाच अयि नगनं दिनि निन्दितचन्द्रमुखि त्वमिमं जमदग्निसुतम् / नय निजहस्तसरोजसमर्पितम्स्तकमङ्कमनन्तगुणे

ສຣີກຣິດສະນາກ່າວວ່າ: “ໂອ ທິດາແຫ່ງຣາຊາເຂົາ, ຜູ້ມີໃບໜ້າງາມຈົນຈັນທຣາຍັງອາຍ, ຈົ່ງຮັບບຸດແຫ່ງຊະມະດັກນີຜູ້ນີ້. ໂອ ຜູ້ມີຄຸນອັນອະນັນຕະ, ຜູ້ທີ່ຖວາຍສີສະໄວ້ໃນຝາມືດຸດດອກບົວຂອງເຈົ້າ, ຈົ່ງນໍາເຂົາເຂົ້າສູ່ອ້ອມອົກຂອງເຈົ້າ”

Verse 29

भवभयहारिणि शंभुविहारिणि कल्मषनाशिनि कुंभिगते / तव चरणे पतितं सततं कृतकिल्बिषमप्यव देहि वरम्

ໂອ ເທວີຜູ້ກຳຈັດຄວາມຢ້ານກົວແຫ່ງພົບ, ຜູ້ເສດັດສຳລານກັບສັມພຸ, ຜູ້ທຳລາຍມົນທິນບາບ, ໂອ ກຸມພິກະເຕ! ຂ້າພະເຈົ້າກົ້ມລົງທີ່ພຣະບາດຂອງພຣະອົງເສມອ; ແມ່ນມີບາບກໍຂໍຄຸ້ມຄອງ ແລະ ປະທານພອນ।

Verse 30

श्रुणु देवि महाभागे वेदोक्तं वचनं मम / यच्छ्रुत्वा हर्षिता नूनं भविष्यसि न संशयः / विनायकस्ते तनयो महात्मा महतां महान्

ໂອ ເທວີຜູ້ມີພາກອັນຍິ່ງ, ຈົ່ງຟັງຖ້ອຍຄຳຂອງຂ້າພະເຈົ້າທີ່ກ່າວຕາມພຣະເວດ; ເມື່ອໄດ້ຟັງແລ້ວ ທ່ານຈະຍິນດີແນ່ນອນ ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ. ວິນາຍະກະແມ່ນບຸດຂອງທ່ານ—ມະຫາອັດມາ, ຍິ່ງໃຫຍ່ໃນບັນດາຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່

Verse 31

यं कामः क्रोध उद्वेगो भयं नाविशते कदा / वेदस्मृतिपुराणेषु संहितासु च भामिनि

ໂອ ພາມິນີ, ຜູ້ທີ່ກາມ ໂກຣດ ຄວາມກະວົນກະວາຍ ແລະ ຄວາມຢ້ານກົວ ບໍ່ເຄີຍເຂົ້າຄອບງຳ—ຜູ້ນັ້ນຖືກກ່າວເຖິງໃນ ເວດ, ສະມຣິຕິ, ປຸຣານ ແລະ ສັງຫິຕາ

Verse 32

नामान्यस्योपदिष्टानि सुपुण्यानि महात्मभिः / यानि तानि प्रवक्ष्यामि निखिलाघहराणि च

ນາມອັນມີບຸນຍິ່ງຂອງທ່ານນັ້ນ ບັນດາມະຫາອັດມາໄດ້ສອນໄວ້; ນາມເຫຼົ່ານັ້ນແຫຼະຂ້າພະເຈົ້າຈະກ່າວ—ຊຶ່ງກຳຈັດບາບທັງປວງ

Verse 33

प्रमथानां गणा ये च नानारूपा महाबलाः / तेषामीशस्त्वयं यस्माद्गणेशस्तेन कीर्त्तितः

ກຸ່ມຂອງປຣະມະຖະມີຫຼາຍ ມີຮູບຮ່າງນານາ ແລະ ມີພະລັງອັນຍິ່ງ; ເນື່ອງຈາກທ່ານນີ້ເປັນອີສະວະຣະຂອງພວກເຂົາ ຈຶ່ງຖືກຂານນາມວ່າ ‘ຄະເນຊະ’

Verse 34

भूतानि च भविष्याणि वर्त्तमानानि यानि च / ब्रह्माण्डान्यखिलान्येव यस्मिंल्लंबोदरः स तु

ອະດີດ ອະນາຄົດ ແລະ ປັດຈຸບັນທັງປວງ ພ້ອມທັງພຣະພົມອັນດາທັງໝົດ ດຳລົງຢູ່ໃນພຣະອົງ—ພຣະອົງນັ້ນແມ່ນ ລັມໂບດະຣະ

Verse 35

यः स्थिरो देवयोगेन च्छिन्नं संयोजितं पुनः / गजस्य शिरसा देवितेन प्रोक्तो गजाननः

ຜູ້ມັ່ນຄົງດ້ວຍເທວະໂຍຄະ ແລະ ນຳສິ່ງທີ່ຂາດຂັ້ນມາຕໍ່ຄືນ; ຜູ້ທີ່ເທວະປະກາດວ່າມີສີສະຊ້າງ—ນັ້ນແມ່ນ ຄະຊານະນະ

Verse 36

चतुर्थ्यामुदितश्चन्द्रो दर्भिणा शप्त आतुरः / अनेन विधृतो भाले भालचन्द्रस्ततः स्मृतः

ໃນວັນຈະຕຸຣຖີ ຈັນທຣາທີ່ຂຶ້ນຖືກດັຣພິນີສາບຈົນຮ້ອນຮົນ; ພຣະອົງຊົງປະດິດໄວ້ທີ່ພຣະນະລາດ ຈຶ່ງຖືກຈື່ຈຳວ່າ ‘ພາລະຈັນທຣະ’

Verse 37

शप्तः पुरा सप्तभिस्तु मुनिभिः संक्षयं गतः / जातवेदा दीपितो ऽभूद्येनासौशूर्पकर्मकः

ກ່ອນນັ້ນເຂົາຖືກມຸນີເຈັດອົງສາບຈົນເສື່ອມຖອຍ; ໂດຍເຂົານີ້ ຊາຕະເວດາ (ອັກນີ) ຖືກຈຸດໃຫ້ລຸກໂຊດ ຈຶ່ງຖືກຈື່ຈຳວ່າ ‘ຊູຣະປະກັມມະກະ’

Verse 38

पुरा देवासुरे युद्धे पूजितो दिविषद्गणैः / विघ्नं निवारयामास विघ्ननाशस्ततः स्मृतः

ໃນການສົງຄາມເທວະ-ອະສຸຣະໃນອະດີດ ເມື່ອຫມູ່ເທວະບູຊາແລ້ວ ພຣະອົງໄດ້ຂັບໄລ່ອຸປະສັກ; ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງຖືກຈື່ຈຳວ່າ ‘ວິຄນນາສະ’

Verse 39

अद्यायं देवि रामेण कुठारेण निपात्य च / दशनं दैवतो भद्रे ह्येकदन्तः कृतो ऽमुना

ໂອ ເທວີ, ມື້ນີ້ ພຣະຣາມໃຊ້ຂວານຟັນໃຫ້ຟັນໜຶ່ງຫຼຸດ; ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ພັດເຣ, ເທວະນັ້ນໄດ້ນາມ ‘ເອກະດັນຕະ’.

Verse 40

भविष्यत्यथ पर्याये ब्रह्मणो हरवल्लभे / वक्रीभविष्यत्तुण्डत्वाद्वक्रतुण्डः स्मृतो बुधैः

ໂອ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງພຣະຫະຣະ, ໃນວົງຈອນຕໍ່ໄປຂອງພຣະພຣະຫມາ ງວງຈະຄົດງໍ; ດັ່ງນັ້ນນັກປັນຍາເອີ້ນວ່າ ‘ວັກຣະຕຸນຑະ’.

Verse 41

एवं तवास्य पुत्रस्य संति नामानि पार्वति / स्मरणात्पापहारीणि त्रिकालानुगतान्यपि

ໂອ ປາຣະວະຕີ, ດັ່ງນີ້ລູກຊາຍຂອງເຈົ້າມີນາມຫຼາຍ; ພຽງລະລຶກນາມເຫຼົ່ານັ້ນກໍກຳຈັດບາບໄດ້ ແມ້ບາບແຫ່ງສາມການ.

Verse 42

अस्मात्त्रयोदशीकल्पात्पूर्वस्मिन्दशमीभवे / मयास्मै तु वरो दत्तः सर्गदेवाग्रपूजने

ກ່ອນກັລປະຕຣະໂຢທະສີນີ້ ໃນພົບທະສະມີ ຂ້າໄດ້ປະທານພອນແກ່ລາວແລ້ວ—ໃຫ້ໄດ້ຮັບອັກຄະບູຊາກ່ອນໃນຫມູ່ເທວະແຫ່ງການສ້າງ.

Verse 43

जातकर्मादिसंस्कारे गर्भाधानादिके ऽपि च / यात्रायां च वणिज्यादौ युद्धे देवार्चने शुभे

ໃນພິທີສັງສະການເຊັ່ນ ຊາຕະກັມ, ໃນການກຳເນີດຄັນ (ກັຣພາທານ) ແລະອື່ນໆ, ໃນການເດີນທາງແລະການຄ້າ, ໃນສົງຄາມ, ແລະໃນການບູຊາເທວະອັນເປັນມົງຄຸນ—ການບູຊາພຣະອົງໃຫ້ຜົນດີ.

Verse 44

संकष्टे काम्यसिद्ध्यर्थं पूजयेद्यो गजाननम् / तस्य सर्वाणि कार्याणि सिद्ध्यन्त्येव न संशयः

ໃນຍາມຄັບຂັນ ຜູ້ໃດບູຊາພຣະກະຊານະນະເພື່ອໃຫ້ສຳເລັດດັ່ງປາດຖະໜາ ກິດທັງປວງຂອງຜູ້ນັ້ນຈະສຳເລັດແນ່ນອນ ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ.

Verse 45

वसिष्ठ उवाच इत्युक्तं तु समाकर्ण्य कृष्णेन सुमहात्मना / पार्वती जगतां नाथा विस्मितासीच्छुभानना

ວະສິດຖະກ່າວວ່າ—ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳນັ້ນຈາກພຣະກຣິດສະນະຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່ ພາຣະວະຕີ ຜູ້ເປັນນາຖາແຫ່ງໂລກ ຜູ້ມີໃບໜ້າອັນມົງຄຸນ ກໍພິສວົງຢ່າງຍິ່ງ.

Verse 46

यदा नैवोत्तरं प्रादात्पार्वती शिवसन्निधौ / तदा राधाब्रवीद्देवीं शिवरूपा सनातनी

ເມື່ອພາຣະວະຕີຢູ່ຕໍ່ໜ້າພຣະສິວະແລ້ວບໍ່ໄດ້ຕອບອັນໃດ ໃນເວລານັ້ນ ຣາທາຜູ້ເປັນນິລັນດອນ ຜູ້ມີຮູບເປັນສິວະ ໄດ້ກ່າວແກ່ເທວີ.

Verse 47

श्रीराधोवाच / प्रकृतिः पुरुषश्चोभावन्योन्याश्रयविग्रहौ / द्विधा भिन्नौ प्रकाशेते प्रपञ्चे ऽस्मिन् यथा तथा

ສີຣາທາກ່າວວ່າ—ປຣະກຣິຕິ ແລະ ປຸຣຸສະ ທັງສອງເປັນສະພາວະທີ່ອາໄສກັນແລະກັນ; ໃນປຣະປັນຈະນີ້ ຈຶ່ງປາກົດເປັນສອງຢ່າງທີ່ແຍກກັນ ດັ່ງນັ້ນແຫຼະ.

Verse 48

त्वं चाहमावयोर्देवि भेदो नैवास्ति कश्चन / विष्णुस्त्वमहमेवास्मि शिवो द्विगुणतां गतः

ໂອ ເທວີ, ເຈົ້າແລະຂ້າ—ບໍ່ມີຄວາມແຕກຕ່າງໃດໆ. ເຈົ້າແມ່ນພຣະວິສະນຸ ແລະຂ້າກໍແມ່ນພຣະອົງນັ້ນເອງ; ສິວະປາກົດເປັນສະພາວະສອງຄຸນ.

Verse 49

शिवस्य हृदये विष्णुर्भवत्या रूपमास्थितः / मम रूपं समास्थाय विष्णोश्च हृदये शिवः

ໃນດວງໃຈຂອງພຣະສິວະ ພຣະວິສນຸສະຖິດໃນຮູບຂອງພຣະເທວີ; ແລະຮັບຮູບຂອງຂ້າ ພຣະສິວະສະຖິດໃນດວງໃຈຂອງພຣະວິສນຸ.

Verse 50

एष रामो महाभागे वैष्णवः शैवतां गतः / गणेशो ऽयं शिवः साक्षाद्वैष्णवत्वं समास्थितः

ໂອ ຜູ້ມີບຸນຍິ່ງ! ພຣະຣາມອົງນີ້ເປັນໄວສະນະພ ແຕ່ໄດ້ບັນລຸພາວະແຫ່ງໄສວະ; ແລະພຣະຄະເນດອົງນີ້—ຄືພຣະສິວະໂດຍແທ້—ສະຖິດໃນໄວສະນະພະທຳ.

Verse 51

एतयोरोवयोः प्रभवोश्चापि भेदो न दृश्यते / एवामुक्त्वा तु सा राधा क्रोडे कृत्वा गजाननम्

ລະຫວ່າງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າທັງສອງຜູ້ມີສະພາວະເປັນເທວະນີ້ ບໍ່ປາກົດຄວາມແຕກຕ່າງເລີຍ। ເວົ້າແລ້ວ ຣາທາຈຶ່ງອຸ້ມກະຈານນະໄວ້ໃນຕັກ।

Verse 52

मूर्ध्न्युपाघ्राय पस्पर्श स्वहस्तेन कपोलके / स्पृष्टमात्रे कपोले तु क्षतं पूर्त्तिमुदागतम्

ນາງດົມກະຫມ່ອມແລ້ວໃຊ້ມືຂອງນາງແຕະທີ່ແກ້ມ; ແຕະແຕ່ພຽງແກ້ມ ບາດແຜກໍຫາຍດີຈົນສົມບູນ।

Verse 53

पार्वती मुप्रसन्नाभूदनुनीताथ राधया / पादयोः पतितं राममुत्थाप्य निजपाणिना

ເມື່ອຣາທາອ້ອນວອນປອບໃຈ ພຣະປາຣະວະຕີກໍປິຕິຍິ່ງ; ແລະດ້ວຍມືຂອງພຣະນາງ ນາງໄດ້ຍົກພຣະຣາມຜູ້ກົ້ມຢູ່ທີ່ພຣະບາດຂຶ້ນ।

Verse 54

क्रोडीचकार सुप्रीता मूर्ध्न्यु पाघ्राय पार्वती / एवं तयोस्तु सत्कारं दृष्ट्वा रामगणेशयोः

ນາງປາຣະວະຕີຜູ້ປິຕິຍິ່ງ ອຸ້ມໄວ້ໃນຕັກ ແລ້ວດົມກະຫມ່ອມດ້ວຍຄວາມຮັກ; ເມື່ອເຫັນການສັກກາລະຂອງພຣະຣາມ ແລະ ພຣະຄະເນດ ກໍເປັນດັ່ງນັ້ນ

Verse 55

कृष्णः स्कन्दमुपाकृष्य स्वाङ्के प्रेम्णा न्यवेशयत् / अथ शंभुरपि प्रीतः श्रीदामानम् पस्थितम्

ພຣະກຣິດສະນາດຶງພຣະສະກັນທະໃຫ້ໃກ້ ແລ້ວໃຫ້ນັ່ງໃນຕັກດ້ວຍຄວາມຮັກ; ຕໍ່ມາພຣະສັມພູຜູ້ປິຕິ ກໍສັກກາລະຕ້ອນຮັບພຣະສຣີດາມະຜູ້ມາຮອດ

Verse 56

स्वोत्संगे स्थापयामास प्रेम्णा मत्कृत्य मानदः

ຜູ້ປະທານກຽດນັ້ນ ວາງເຂົາໄວ້ໃນຕັກດ້ວຍຄວາມຮັກ ປານດັ່ງເຫັນວ່າເປັນໜ້າທີ່ຂອງຕົນ