Adhyaya 4

Verse 1

इति श्रीब्रह्माण्डे महापुराणे वायुप्रोक्ते मध्यभागे तृतीय उपोद्धातपादे स्वयंभूत्रैगुण्यस्वरूपवर्णनं नाम तृतीयो ऽध्यायः सूत उवाच ब्रह्मणा वै मुखात्सृष्टा जया देवाः प्रजेप्सया / सर्वे मन्त्रशरीरास्ते स्मृता मन्वन्तरेष्विह

ດັ່ງນີ້ ໃນສີຣີພຣະພຣະມານຑະ ມະຫາປຸຣານະ ພາກກາງທີ່ພຣະວາຍຸໄດ້ກ່າວ ໃນອຸໂປດທາດະປາດະທີສາມ ບົດທີສາມຊື່ “ການພັນນາສະພາບຕຣິຄຸນຂອງສະວະຍັມພູ”. ສູຕະກ່າວວ່າ— ເພາະປາຖະນາຈະໄດ້ປະຊາ ພຣະພຣະມາໄດ້ສ້າງເທວະນາມ ‘ຊະຍາ’ ອອກຈາກພຣະໂອດ. ພວກເຂົາທັງໝົດເປັນຜູ້ມີກາຍເປັນມົນຕຣາ ແລະຖືກລະລຶກໃນມັນວັນຕະຫຼາຍໆໃນນີ້.

Verse 2

दर्शश्च पौर्णमासश्च बृहत्साम रथन्तरम् / चितिश्च सुचितिश्चैव ह्याकूतिः कूतिरेव च

ດັຣສະ ແລະ ເປົານະມາສະ, ບຣິຫັດສາມະ ແລະ ຣະທັນຕະຣະ; ຈິຕິ ແລະ ສຸຈິຕິ, ພ້ອມທັງ ອາກູຕິ ແລະ ກູຕິ ດ້ວຍ.

Verse 3

विज्ञातश्चैव विज्ञाता मना यज्ञश्च द्वादशः / दाराग्निहोत्रसंबन्धं वितत्य यजतेति च

ວິຊະຍາຕະ ແລະ ວິຊະຍາຕາ, ມະນາ ແລະ ‘ຍັດຍະ’ ອົງທີສິບສອງ; ແລະຍັງກ່າວວ່າ ໂດຍຂະຫຍາຍສາຍສຳພັນລະຫວ່າງ ດາຣາ (ພັນລະຍາ) ແລະ ອັກນິໂຫຕຣະ ຜູ້ນັ້ນຈຶ່ງບູຊາຍັດຍະ.

Verse 4

एवमुक्त्वा तु तान्ब्रह्मा तत्रैवान्तरधात्प्रभुः / ततस्ते नाभ्यनन्दन्त तद्वाक्यं परमेष्ठिनः

ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ພຣະພຣະມາຜູ້ເປັນເຈົ້າກໍອັນຕະທານຢູ່ທີ່ນັ້ນເອງ. ຕໍ່ມາ ພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ຍິນດີຕໍ່ພຣະວາຈາຂອງປະຣະເມດຖິນ.

Verse 5

संन्यस्येह च कर्माणि वासनाः कर्मजाश्च वै / यमेष्वंवावन्तिष्ठन्ते दोषं दृष्ट्वा तु कर्मसु

ໃນທີ່ນີ້ ພວກເຂົາລະທິ້ງກຳ ແລະລະວາສະນາທີ່ເກີດຈາກກຳ; ເຫັນໂທດໃນກຳແລ້ວ ຈຶ່ງຕັ້ງມັ່ນໃນຍະມະ-ນິຍະມະ

Verse 6

क्षयाति शययुक्तं च ते दृष्ट्वा कर्मणां फलम् / जुगुप्संतः प्रसूतिं च निःसत्त्वा निर्ममाभवन्

ເມື່ອເຫັນຜົນແຫ່ງກຳທີ່ມີທັງຄວາມເສື່ອມແລະຄວາມເກີນ ພວກເຂົາລັງກຽດການເກີດ ແລະກາຍເປັນຜູ້ບໍ່ຍຶດຕິດ ບໍ່ມີຄວາມເປັນຂອງຂ້ອຍ

Verse 7

अजन्म काङ्क्षमाणास्ते निर्मुक्ता दोषदर्शिनः / अर्थं धर्मं च कामं च हित्वा ते वै व्यवस्थिताः

ພວກເຂົາປາຖະໜາຄວາມບໍ່ເກີດ ເປັນຜູ້ເຫັນໂທດ ແລະພົ້ນໄພ; ລະອັດຖະ ທັມມະ ແລະກາມະ ແລ້ວຕັ້ງມັ່ນ

Verse 8

परमं ज्ञानमास्थाय तत्संक्षिप्य सुसंस्थिताः / तेषां तु तमभिप्रायं ज्ञात्वा ब्रह्मा तु कोपितः

ພວກເຂົາອາໄສປັນຍາສູງສຸດ ແລະຮວບຮວມໃຫ້ສັ້ນກະທັດ ຈົນຕັ້ງມັ່ນ; ເມື່ອພຣະພຣະຫມາຮູ້ເຈດຕະນານັ້ນ ກໍໂກດ

Verse 9

तानब्रवीत्ततो ब्रह्मा निरुत्साहान्सुरानथ / प्रजार्थमिह यूयं वै मया सृष्टाः स्थ नान्यथा

ແລ້ວພຣະພຣະຫມາໄດ້ກ່າວກັບເທວະຜູ້ຫມົດກຳລັງໃຈວ່າ “ພວກເຈົ້າຖືກເຮົາສ້າງຂຶ້ນໃນທີ່ນີ້ເພື່ອປະໂຫຍດແຫ່ງການເພີ່ມພູນປະຊາ ບໍ່ແມ່ນຢ່າງອື່ນ”

Verse 10

प्रसूयध्वं यजध्वं चेत्युक्तवानस्मि वः पुरा / यस्माद्वाक्यमनादृत्य मम वैराग्यमास्थिताः

ໃນກ່ອນນັ້ນ ຂ້າໄດ້ກ່າວກັບພວກເຈົ້າວ່າ “ຈົ່ງໃຫ້ກຳເນີດລູກຫຼານ ແລະປະກອບຍັດຍະ” ແຕ່ພວກເຈົ້າບໍ່ນັບຖືຄຳຂ້າ ຈຶ່ງເຂົ້າສູ່ໄວຣາກະ (ຄວາມບໍ່ຍຶດຕິດ)

Verse 11

जुगुप्समानाः स्वं जन्म संततिं नाभ्यनन्दत / कर्मणां न कृतो ऽभ्यासो ह्यमृतत्वाभिकाङ्क्षया

ພວກເຂົາຮັງກຽດການເກີດ ແລະສາຍສືບຕະກູນຂອງຕົນ ຈຶ່ງບໍ່ຍິນດີ. ແມ່ນແຕ່ປາຖະໜາອະມະຕະພາບ ກໍບໍ່ໄດ້ຝຶກປະຕິບັດກຳ (karma)

Verse 12

तस्माद्यूयमिहावृत्तिं सप्तकृत्वो ह्यवाप्स्यथ / ते शप्ता ब्रह्मणा देवा जयास्तं वै प्रसादयन्

ດັ່ງນັ້ນ ພວກເຈົ້າຈະໄດ້ຮັບການວຽນກັບ (āvṛtti) ເຈັດຄັ້ງ ຄືການເກີດໃໝ່ຊ້ຳໆ. ເທວະນາມ ‘ຊະຍະ’ ຜູ້ຖືກພຣະພຣະຫມາສາບ ຈຶ່ງພາກັນຂໍໃຫ້ພຣະອົງເມດຕາ

Verse 13

क्षमास्माकं महादेव यदज्ञानात्मकं प्रभो / प्रणतान्वै सानुनयं ब्रह्मा तानब्रवीत्पुनः

ໂອ ມະຫາເທວະ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ຂໍໂທດຕໍ່ສິ່ງທີ່ເກີດຈາກຄວາມບໍ່ຮູ້ຂອງພວກເຮົາ. ເມື່ອພວກເຂົາກ້ມກາບວິງວອນ ພຣະພຣະຫມາຈຶ່ງກ່າວອີກຄັ້ງ

Verse 14

लोके ऽप्यथानुभुञ्जीत कः स्वातन्त्र्यमिहार्हति / मयागतं तु सर्वं हि कथमच्छन्दतो मम

ໃນໂລກກໍຍັງຕ້ອງສຳຜັດຜົນຕາມນັ້ນ; ທີ່ນີ້ໃຜຈະຄວນແກ່ຄວາມເປັນອິດສະລະ? ທຸກສິ່ງມາຈາກຂ້າ; ແລ້ວຈະເກີດໄດ້ແນວໃດໂດຍບໍ່ມີຄວາມປະສົງຂອງຂ້າ

Verse 15

प्रतिपत्स्यन्ति भूतानि शुभं वा यदि वोत्तरम् / लोके यदपि किञ्चिद्वैशं वा शं वा व्यवस्थितम्

ສັດທັງຫຼາຍຈະປະສົບທັງມົງຄຸນຫຼືອັບມົງຄຸນຕາມຜົນທີ່ກຳນົດ; ໃນໂລກ ສິ່ງໃດທີ່ຕັ້ງໄວ້ເປັນຄວາມດີຫຼືຄວາມຮ້າຍ ສິ່ງນັ້ນຍ່ອມເກີດ

Verse 16

बुद्ध्यात्मना मया व्याप्तं को मां लोके ऽतिवर्त्तयेत् / भूताना मीहितं यच्च यच्चाप्येषां विचिन्तितम्

ຂ້ອຍແຜ່ຊຶມທົ່ວທັງປວງໃນຖານະອາດມັນແຫ່ງປັນຍາ; ໃນໂລກນີ້ໃຜຈະລ່ວງເກີນຂ້ອຍໄດ້? ຄວາມປາຖະໜາແລະຄວາມຄິດຂອງສັດທັງຫຼາຍ—ທັງໝົດ

Verse 17

तथोपचरितं यच्च तत्सर्वं विदितं मम / मया बद्धमिदं सर्वं चजगत्स्थावरजङ्गमम्

ແລະສິ່ງໃດທີ່ຖືກປະພຶດປະຕິບັດ ຂ້ອຍຮູ້ທັງໝົດ; ໂລກທັງປວງນີ້—ທັງຢູ່ນິ່ງແລະເຄື່ອນໄຫວ—ຖືກຜູກໄວ້ໂດຍຂ້ອຍ

Verse 18

आशामयेन बन्धेन कस्तं छेत्तुमिहोत्सहेत् / यस्माद्वहति दृप्तो वै सर्वार्थमिह नान्यथा

ພັນທະທີ່ເກີດຈາກຄວາມຫວັງ ໃຜຈະກ້າຕັດມັນໃນນີ້? ເພາະມັນເອງດ້ວຍຄວາມທະນົງ ພາພາລະຈຸດປະສົງທັງປວງໃນໂລກນີ້—ບໍ່ແມ່ນອື່ນ

Verse 19

इति कर्माण्यनारभ्य कामं छन्दाद्विमोक्षते / एवं संभाष्य तान्देवान् जयानध्यात्मचेतसः

“ດັ່ງນັ້ນ ໂດຍບໍ່ເລີ່ມກະທຳກຳ ລາວຍ່ອມປ່ອຍວາງກາມຕາມໃຈ” ເມື່ອກ່າວແລ້ວ ຊະຍະຜູ້ຕັ້ງຢູ່ໃນຈິດອັດຍາດມະ ໄດ້ສົນທະນາກັບເທວະເຫຼົ່ານັ້ນ

Verse 20

अथ वीक्ष्य पुनश्चाह ध्रुवं दड्यान्प्रजापतिः / यस्मान्मानभिसंधाय सन्यासादिः कृतः सुराः

ເມື່ອເບິ່ງແລ້ວ ປຣະຊາປະຕິໄດ້ກ່າວກັບທຣຸວະອີກຄັ້ງ—ເນື່ອງຈາກຄຳນຶງຖືມານະ ເທວະທັງຫຼາຍຈຶ່ງປະພຶດສັນຍາສະແລະວັດອື່ນໆ

Verse 21

तस्मात्स विपुलायत्तो व्यापारस्त्वथ मत्कृतः / भविता च सुखोदर्के दिव्यभावेन जायताम्

ດັ່ງນັ້ນ ກິດການອັນກວ້າງໃຫຍ່ນີ້ ຂ້າເອງໄດ້ກຳນົດ; ແລະຜົນຈະລົງທ້າຍເປັນສຸກ—ຈົ່ງເກີດດ້ວຍພາວະທິບ

Verse 22

आत्मच्छन्देन वो जन्म भविष्यति सुरोत्तमाः / मन्वन्तरेषु संसिद्धाः सप्तस्वाविर्भविष्यथ

ໂອ ເທວະຜູ້ສູງສຸດ ການເກີດຂອງພວກເຈົ້າຈະເປັນໄປຕາມຄວາມປາດຖະໜາຂອງຕົນ; ແລະໃນມັນວັນຕະຕ່າງໆ ເມື່ອສຳເລັດສິດທິແລ້ວ ພວກເຈົ້າຈະປາກົດເຈັດຄັ້ງ

Verse 23

वैवस्वतान्तेषु सुरास्तथा स्वायंभुवादिषु / एवं च ब्रह्मणा तत्र श्लोको गीतः पुरातनः

ໃນທ້າຍໄວວັດສະວະຕະມັນວັນຕະ ແລະໃນສະວາຍັມພູວະເປັນຕົ້ນ ເທວະທັງຫຼາຍກໍຈະເປັນເຊັ່ນນັ້ນ; ທີ່ນັ້ນ ພຣະພຣະຫມາໄດ້ຂັບຮ້ອງຄາຖາໂບຮານນີ້

Verse 24

त्रयी विद्या ब्रह्ममयप्रसूतिः श्राद्धं तपो यज्ञमनुप्रदानम् / एतानि नित्यैः महसा रजोभिर्भूत्वा विभुर्वसते ऽन्यत्प्रशस्तम्

ໄຕຣີວິທະຍາ (ວິຊາແຫ່ງວິດາສາມ) ແມ່ນກຳເນີດອັນເປັນພຣະພຣະຫມາ; ສຣາດທະ, ຕະປະ, ຍັຍນະ ແລະ ທານ—ເມື່ອເປັນລັດສະຫມີນິລັນດອນເຫຼົ່ານີ້ ພຣະຜູ້ສາກົນຍ່ອມສະຖິດ; ແລະສິ່ງອື່ນທີ່ແຕກຕ່າງກໍຖືກສັນລະເສີນວ່າປະເສີດ

Verse 25

एवं श्लोकार्थमुक्त्वा तु जयान्देवानथाब्रवीत् / वैवस्वतेंऽतरेतीते मत्समीपमिहैष्यथ

ເມື່ອໄດ້ກ່າວອະທິບາຍຄວາມໝາຍແຫ່ງສະໂລກແລ້ວ ທ່ານໄດ້ກ່າວແກ່ເທວະນາມ ‘ຊະຍາ’ ວ່າ— ເມື່ອມັນວັນຕະຣະ ໄວວັດສະວະຕະ ຜ່ານພົ້ນໄປ ພວກເຈົ້າຈົ່ງມາສູ່ຄວາມໃກ້ຊິດຂອງເຮົາທີ່ນີ້।

Verse 26

ततो देवस्तिरोभूत ईश्वरो ङ्यकुतोभयः / प्रपन्नाधारणामाद्यां युक्त्वा योगबलान्विताम्

ຕໍ່ມາ ເທວະອົງນັ້ນ—ຜູ້ເປັນອີສະວະຣະ ແລະບໍ່ມີຄວາມຢ້ານ—ໄດ້ຫາຍໄປຈາກສາຍຕາ; ແລະດ້ວຍພະລັງໂຍຄະ ທ່ານໄດ້ເຂົ້າສູ່ທາຣະນາອັນດັ້ງເດີມ ອັນເປັນທີ່ພຶ່ງຂອງຜູ້ຂໍພຶ່ງພາ (ສະມາທິ).

Verse 27

ततस्तेन रुषा शप्तास्ते ऽभवन्द्वादशाजिताः / जया इति समाख्याताः कृता एवं विसन्निभाः

ຕໍ່ມາ ໂດຍຄຳສາບອັນເກີດຈາກຄວາມໂກດ ພວກເຂົາກາຍເປັນ ‘ອະຊິຕະ’ ທັງສິບສອງ; ໄດ້ຮັບການເອີ້ນວ່າ ‘ຊະຍາ’ ແລະສະພາບກໍໄດ້ຖືກກຳນົດໄວ້ດັ່ງນີ້.

Verse 28

ततः स्वायंभुवे तस्मिन्सर्गे ऽतीते तु वै सुराः / पुनस्ते तुषिता देवा जाताः स्वारोचिषेंऽतरे

ຕໍ່ມາ ເມື່ອສັກ (ສັຣກ) ໃນມັນວັນຕະຣະ ສະວາຍັມພູວະ ຜ່ານພົ້ນໄປ ເຫຼົ່າສຸຣະນັ້ນໄດ້ເກີດອີກຄັ້ງເປັນເທວະ ‘ຕຸຊິຕະ’ ໃນມັນວັນຕະຣະ ສະວາໂຣຈິສະ.

Verse 29

उत्तमस्य मनोः पुत्राः सत्यायां जज्ञिरे तदा / ततः सत्याः स्मृता देवा औत्तमे चान्तरे मनोः

ໃນເວລານັ້ນ ບຸດຂອງມະນຸ ອຸດຕະມະ ໄດ້ເກີດຈາກ ສັດຕະຍາ; ດັ່ງນັ້ນ ໃນມັນວັນຕະຣະ ອຸດຕະມະ ເທວະເຫຼົ່ານັ້ນຈຶ່ງຖືກລະລຶກນາມວ່າ ‘ສັດຕະຍະ’.

Verse 30

हरिण्यां नाम तुषिता जज्ञिरे द्वादशेव तु / हरयोनाम ते देवा यज्ञभाजस्तदाभवन्

ໃນມັນວັນຕະຣະຊື່ “ຫຣິນຍາ” ເທວະຕາຕຸສິຕະເກີດຂຶ້ນ 12 ອົງ. ເຂົາເຈົ້າໄດ້ຊື່ວ່າ “ຫຣະຍະ” ແລະເປັນຜູ້ຮັບສ່ວນແຫ່ງຍັດຍະໃນການນັ້ນ.

Verse 31

ततस्ते हरयो देवाः प्राप्ते चारिष्ठवेन्तरे?// विकुण्ठायां पुनस्ते वै वरिष्ठा जज्ञिरे सुराः

ຕໍ່ມາເມື່ອມັນວັນຕະຣະ “ຈາຣິດຖະ” ມາຮອດ ເທວະຫຣະຍະເຫຼົ່ານັ້ນໄດ້ເກີດອີກຄັ້ງໃນ “ວິກຸນຖາ” ເປັນສຸຣະຜູ້ປະເສີດຍິ່ງ.

Verse 32

वैकुण्ठा नाम ते देवाः पञ्चमस्यान्तरे मानोः / ततस्ते वै पुनर्देवा वैकुण्ठाः प्राप्य चाक्षुषम्

ໃນມັນວັນຕະຣະຂອງມະນູອົງທີ 5 ເທວະເຫຼົ່ານັ້ນໄດ້ຊື່ວ່າ “ໄວກຸນຖະ”. ຕໍ່ມາເທວະໄວກຸນຖະເຫຼົ່ານັ້ນໄດ້ເຂົ້າສູ່ມັນວັນຕະຣະ “ຈາກຊຸສະ”.

Verse 33

ततस्ते वै पुनः साध्याः संक्षीणे चाक्षुषेन्तरे / उपस्थिते पुनः सर्गे मनोर्वैवस्वतस्य ह

ຕໍ່ມາເມື່ອມັນວັນຕະຣະ “ຈາກຊຸສະ” ສິ້ນສຸດ ພວກເຂົາຖືກເອີ້ນອີກຄັ້ງວ່າ “ສາດຫຍະ”. ແລະເມື່ອການສ້າງໃໝ່ໃນສະໄໝມະນູ “ໄວວັສວະຕະ” ປາກົດ ພວກເຂົາກໍເກີດຂຶ້ນ.

Verse 34

अंशेन साध्यास्ते ऽदित्यां मारीचात्कश्यपात्पुनः / जज्ञिरे द्वादशादित्या वर्त्तमानेन्तरं सुराः

ບັນດາ “ສາດຫຍະ” ເຫຼົ່ານັ້ນເກີດຂຶ້ນອີກຄັ້ງໂດຍອໍາສະ (ສ່ວນໜຶ່ງ) ຈາກຄັນຂອງອະດິຕິ ຜ່ານກັດຊະຍະປະ ຜູ້ສືບສາຍຈາກມະຣີຈິ. ໃນມັນວັນຕະຣະປັດຈຸບັນ ພວກເຂົາເປັນເທວະ “ອາດິຕະຍະ” ທັງ 12.

Verse 35

यदा चैते समुत्पन्नाश्चाक्षुषस्यान्तरे मनोः / शप्ताः स्वयंभुवा साध्या जज्ञिरे द्वादशामराः

ເມື່ອເຂົາເຫຼົ່ານີ້ເກີດຂຶ້ນໃນສະໄໝມະນຸໃນມັນວັນຕະລະຈາກຊຸສ, ພວກສາດຍະທີ່ຖືກສະວະຍັມພູສາບ ໄດ້ເກີດເປັນເທວະອະມະຕະສິບສອງອົງ.

Verse 36

एवं शृणोति यो मर्त्योजयस्तस्य भवेत्सदा / जयानां श्रद्धया युक्तः प्रत्यध्यायं तु गच्छति

ຜູ້ໃດເປັນມະນຸດຟັງດັ່ງນີ້ ຊັຍຊະນະຈະມີແກ່ຜູ້ນັ້ນເສມອ; ດ້ວຍສັດທາໃນຖ້ອຍຄໍາແຫ່ງຊັຍ ລາວຈະໄປຮອດທຸກບົດທຸກຕອນ.

Verse 37

इत्येता वृत्तयः सप्त देवानां जन्मलक्षणाः / परिक्रान्ता मया वो ऽद्या किं भूयः श्रोतुमिच्छथ

ດັ່ງນີ້ ເລື່ອງລາວເຈັດປະການອັນເປັນເຄື່ອງໝາຍແຫ່ງການເກີດຂອງເທວະ ຂ້າໄດ້ເລົ່າໃຫ້ພວກເຈົ້າຟັງແລ້ວໃນມື້ນີ້; ຍັງປາຖະໜາຈະຟັງອັນໃດອີກ?