Adhyaya 37

Verse 1

इति श्रीब्रह्माण्डे महापुराणे वायुप्रोक्ते मध्यभागे तृतीय उपोद्धातपादे भार्गवचरिते षट्त्रिंशत्तमो ऽध्यायः // ३६// वसिष्ठ उवाच दृष्ट्वा परशुरामस्तु तदाश्चर्यं महाद्भुतम् / जगाद सर्ववृत्तान्तं मृगयोस्तु यथाश्रुतम्

ດັ່ງນີ້ ໃນສີຣີບຣະຫມານຑະ ມະຫາປຸຣານະ ທີ່ວາຍຸໄດ້ກ່າວ ໃນພາກກາງ ອຸໂປດດາຕະປາດທີ 3 ໃນພາຣຄະວະຈະຣິຕ ບົດທີ 36. ວະສິດຖະກ່າວວ່າ—ເມື່ອປະຣະຊຸຣາມເຫັນຄວາມອັດສະຈັນອັນຍິ່ງໃຫຍ່ນັ້ນ ກໍໄດ້ເລົ່າລາຍລະອຽດທັງໝົດເກືອບກວາງຄູ່ນັ້ນ ຕາມທີ່ໄດ້ຍິນມາ

Verse 2

तच्छ्रुत्वा भगवान्साक्षादगस्त्यः कुंभसंभवः / मोदमान उवाचेदं भार्गवं पुरतः स्थितम्

ເມື່ອໄດ້ຍິນດັ່ງນັ້ນ ພຣະອະກັດສະຕະຍະ ຜູ້ເກີດຈາກຄຸມພະ ຜູ້ເປັນພຣະພະຄະວານໂດຍກົງ ກໍປິຕິ ແລະກ່າວຖ້ອຍຄໍານີ້ແກ່ພາຣຄະວະທີ່ຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າ

Verse 3

अगस्त्य उवाच शृणु राम महाभाग कार्याकार्विशारद / हितं वदामि यत्ते ऽद्य तत्कुरुष्व समाहितः

ອະກັດສະຕະຍະ ກ່າວວ່າ: “ໂອ ຣາມະຜູ້ມີສິຣິ, ຜູ້ຊໍານານໃນສິ່ງຄວນເຮັດແລະບໍ່ຄວນເຮັດ, ຈົ່ງຟັງ; ມື້ນີ້ຂ້າຈະກ່າວສິ່ງທີ່ເປັນປະໂຫຍດແກ່ເຈົ້າ, ຈົ່ງເຮັດດ້ວຍໃຈຕັ້ງມັ່ນ”

Verse 4

इतो विदूरे सुमहत्स्थानं विष्णोः सुदुर्लभम् / पदानि यत्र दृश्यन्ते न्यस्तानि सुमाहात्मना

ຈາກນີ້ໄປໄກ ມີສະຖານທີ່ອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ແລະເຂົ້າເຖິງຍາກ ຂອງພຣະວິດສະນຸ; ທີ່ນັ້ນປາກົດຮອຍພຣະບາດທີ່ມະຫາອາດມານັ້ນໄດ້ປະທັບໄວ້

Verse 5

यत्र गङ्गा समुद्भूता वामस्य महात्मनः / पदाग्रात्क्रमतो लोकांस्तद्बलेस्तु विनिग्रहे

ທີ່ນັ້ນ ແມ່ນ້ໍາຄັງຄາໄດ້ເກີດຂຶ້ນຈາກປາຍພຣະບາດຊ້າຍຂອງມະຫາອາດມານັ້ນ ໃນຂະນະທີ່ພຣະອົງກ້າວວັດໂລກທັງຫຼາຍເພື່ອຂົ່ມບະລີ

Verse 6

तत्र गत्वा स्तवं चेदं मासमैकमनन्यधीः / पठस्व नियमेनैव नियतो नियताशनः

ຈົ່ງໄປທີ່ນັ້ນ ແລ້ວຕະຫຼອດໜຶ່ງເດືອນ ດ້ວຍໃຈບໍ່ວອກແວກ ຈົ່ງສວດສະຕະວະນີ້ຕາມລະບຽບ; ຈົ່ງສໍາລວມ ແລະກິນອາຫານຢ່າງກໍານົດ

Verse 7

यत्त्वया कवचं पूर्वमभ्यस्तं सिद्धिमिच्छता / शत्रूणां निग्रहार्थाय तच्च ते सिद्धिदं भवेत्

ໂອ ຜູ້ປາຖະໜາສິດທິ! ກະວະຈະ (ເກາະຄຸ້ມຄອງ) ທີ່ເຈົ້າເຄີຍຝຶກຝົນມາກ່ອນເພື່ອຫາສິດທິ ຂໍໃຫ້ມັນເປັນຜູ້ປະທານສິດທິແກ່ເຈົ້າ ເພື່ອປະຫານສັດຕູທັງຫຼາຍ

Verse 8

वसिष्ठ उवाच एव मुक्तो ह्यगस्त्येन रामः शत्रुनिबर्हणः / नमस्कृत्य मुनीं शान्तं निर्जगामाश्रमाद्बहिः

ວະສິດຖະກ່າວວ່າ—ເມື່ອພຣະຣາມຜູ້ປະຫານສັດຕູ ໄດ້ຮັບການປົດປ່ອຍໂດຍອະກັດສະຕະແລ້ວ ກໍໄດ້ນົບນ້ອມມຸນີຜູ້ສະງົບ ແລ້ວອອກໄປນອກອາສຣົມ

Verse 9

पुनस्तेनैव मार्गेण संप्राप्तस्तत्र सत्वरम् / यत्रोत्तरात्पदन्यासान्निर्गता स्वर्णदी नृप

ຂ້າແຕ່ພະຣາຊາ ລາວໄດ້ກັບໄປຕາມເສັ້ນທາງເກົ່າຢ່າງຮວດເລັວ ໄປຮອດບ່ອນທີ່ແມ່ນ້ຳສະວັນນະດີໄດ້ຜຸດອອກຈາກການຍ່າງກ້າວໄປທາງເໜືອ

Verse 10

तत्र वासं प्रकल्प्यासावकृतव्रणसंयुतः / समभ्यस्यत्स्तवं दिव्यं कृष्मप्रेमामृताभिधम्

ທີ່ນັ້ນລາວຈັດຕຽມທີ່ພັກ ແມ່ນແຕ່ມີບາດແຜກໍຍັງຝຶກສາທະຍາຍບົດສັນລະເສີນອັນທິບຍະ ຊື່ “ກຣິດສະນະເປຣມາມຣິຕະ”

Verse 11

नित्यं व्रजपतेस्तस्य स्तोत्रं तुष्टो ऽभवद्धरिः / जगाम दर्शनं तस्य जामदग्न्यस्य भूपते

ຂ້າແຕ່ພະຣາຊາ ດ້ວຍບົດສັນລະເສີນທີ່ສາທະຍາຍເປັນນິດແດ່ວຣະຊະປະຕິ ພຣະຫຣິຈຶ່ງພໍພຣະໄທ ແລະເສດັດມາປະທານດາຣະສັນແກ່ ຈາມະດັກນະຍະ (ປະຣະຊຸຣາມ)

Verse 12

चतुर्व्यूहाधिपः साक्षात्कृष्णः कमललोचनः / किरीटंनार्कवर्णेन कुण्डलाभ्यां च राजितः

ພຣະກຣິດສະນະ ຜູ້ເປັນອະທິປະຕິແຫ່ງຈະຕຸຣວິວະ ມີນັຍນາດັ່ງດອກບົວ; ສວມມົງກຸດສີດັ່ງຕາເວັນ ແລະຕຸ້ມຫູຄູ່ງາມສະຫງ່າ.

Verse 13

कौस्तुभोद्भासितोरस्कः पीतवासा धनप्रभः / मुरलीवादनपरः साक्षान्मोहनरूपधृक्

ອົງອຸຣະສະຫວ່າງໄສດ້ວຍແກ້ວເກົາສະຕຸພະ; ນຸ່ງຜ້າສີເຫຼືອງ ສ່ອງປະກາຍດັ່ງທອງ; ຊຳນານໃນການເປົ່າຂຸ່ຍ ເປັນຮູບໂມຫັນອັນດຶງດູດໂດຍແທ້.

Verse 14

तं दृष्ट्वा सहसोत्थाय जामदग्न्यो मुदान्वितः / प्रणम्य दण्डवद्भमौ तुष्टाव प्रयतो विभुम्

ເມື່ອເຫັນພຣະອົງ ຈາມະດັກນະ (ປະຣະຊຸຣາມ) ລຸກຂຶ້ນທັນທີດ້ວຍຄວາມປິຕິ; ກົດກາບແບບດັນດະວັດລົງກັບພື້ນ ແລ້ວສັນລະເສີນພຣະຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ດ້ວຍໃຈແນ່ວແນ່.

Verse 15

परशुराम् उवाच नमो नमः कारणविग्रहाय प्रपन्नपालाय सुरार्त्तिहारिणे / ब्रह्मेशविष्ण्विद्रमुखस्तुताय नतो ऽस्मि नित्यं परमेश्वराय

ປະຣະຊຸຣາມກ່າວວ່າ: ນະໂມ ນະໂມ ແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ເປັນຮູບແຫ່ງເຫດປັດໃຈ, ຜູ້ປົກປ້ອງຜູ້ພຶ່ງພາ, ຜູ້ຂັບທຸກຂອງເທວະ; ຜູ້ຖືກສັນລະເສີນໂດຍພຣະພຣະຫມາ, ອີສະວະຣະ, ວິສະນຸ ແລະອິນທຣະເປັນຕົ້ນ; ຂ້າພະເຈົ້ານົບນ້ອມຕໍ່ປະເມສະວະຣະເປັນນິດ.

Verse 16

यं वेदवादैर्विविधप्रकारैर्निर्णेतुमीशानमुखा न शक्नुयुः / तं त्वामनिर्देश्यमचं पुराममनन्तमीडे भव मे दयापरः

ແມ່ນແຕ່ດ້ວຍຖ້ອຍຄຳແຫ່ງເວດະຫຼາຍຮູບແບບ ອີສານະແລະອື່ນໆກໍບໍ່ອາດກຳນົດຮູ້ໄດ້; ຂ້າພະເຈົ້າຂໍສັນລະເສີນພຣະອົງ ຜູ້ບໍ່ອາດຊີ້ບອກໄດ້, ຜູ້ບໍ່ເກີດ, ຜູ້ເກົ່າແກ່, ແລະອະນັນຕະ—ຂໍພຣະອົງເມດຕາຂ້າພະເຈົ້າເຖີດ.

Verse 17

यस्त्वेक ईशो निजवाञ्च्छितप्रदो धत्ते तनूर्लोकविहार रक्षणे / नाना विधा देवमनुष्यतिर्यग्यादः सु भूमेर्भरवारणाय

ພຣະອີສະວອນພຽງອົງດຽວ ຜູ້ປະທານຜົນຕາມພຣະປະສົງ ຊົງຮັບຮ່າງຫຼາກຫຼາຍເພື່ອລີລາແລະປົກປ້ອງໂລກ; ຊົງປາກົດເປັນເທວະ ມະນຸດ ແລະສັດຕ່າງໆ ເພື່ອບັນເທົາພາລະຂອງແຜ່ນດິນ

Verse 18

तं त्वामहं भक्तजनानुरक्तं विरक्तमत्यन्तमपीन्दिरादिषु / स्वयं समक्षंव्यभिचारदुष्टचित्तास्वपि प्रेमनिबद्धमानसम्

ຂ້າພະເຈົ້ານົບນ້ອມຕໍ່ພຣະອົງ—ຜູ້ຮັກແພງຫມູ່ພັກຕະ ແຕ່ມີໄວຣາກຍະຢ່າງຍິ່ງ ແມ່ນແຕ່ຕໍ່ອິນດິຣາ (ລັກສະມີ) ແລະຄວາມຮຸ່ງເຮືອງ; ແລະແມ່ນວ່າພຣະອົງຢູ່ຕໍ່ໜ້າ ພຣະຫົວໃຈກໍຍັງຜູກດ້ວຍຄວາມຮັກ ແມ່ນແຕ່ຕໍ່ຈິດທີ່ເສື່ອມດ້ວຍການປະພຶດຜິດ

Verse 19

यं वै प्रसन्ना असुराः सुरा नराः सकिन्नरास्तिर्यकेयोनयो ऽपि हि / गताः स्वरूपं निखलं विहाय ते देहस्त्र्यपत्यार्थममत्वमीश्वर

ໂອ ພຣະອີສະວອນ! ເມື່ອພຣະອົງພໍພຣະໄທ ອະສຸຣະ ເທວະ ມະນຸດ ຄິນນະຣະ ແລະແມ່ນແຕ່ຜູ້ເກີດໃນກຳເນີດສັດ ກໍລະທິ້ງສະພາບເດີມທັງໝົດແລ້ວມາພຶ່ງພາ; ແຕ່ເພື່ອກາຍ ເມຍ ແລະລູກ ຈຶ່ງຕິດຢູ່ໃນຄວາມຍຶດວ່າ “ຂອງຂ້ອຍ” (ມະມັດວະ)

Verse 20

तं देवदेवं भजतामभीप्सितप्रदं निरीहं गुणवर्जितं च / अचिन्त्यमव्यक्तमघौघनाशनं प्राप्तो ऽरणं प्रेमनिधानमादरात्

ຈົ່ງເຂົ້າຫາພຣະເທວເທວນັ້ນດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບເປັນທີ່ພຶ່ງ—ຜູ້ປະທານຜົນທີ່ປາດຖະນາແກ່ຜູ້ບູຊາ, ບໍ່ມີຄວາມຢາກ ແລະພົ້ນຈາກກຸນະ; ອະຈິນຕະຍະ ອະວະຍັກຕະ ຜູ້ທຳລາຍກອງບາບ ແລະເປັນຄັງແຫ່ງຄວາມຮັກ

Verse 21

तपन्ति तापैर्विविधैः स्वदेहमन्ये तु यज्ञैर्विविधैर्यजन्ति / स्वप्ने ऽपि ते रूपमलौकिकंविभो पश्यन्ति नैवार्थनिबद्धवासनाः

ບາງຄົນທຳຕະບະຫຼາກຫຼາຍເພື່ອຂັດເກົາກາຍຂອງຕົນ, ບາງຄົນບູຊາດ້ວຍຍັດຍະຫຼາກຫຼາຍ; ໂອ ວິພູ! ຜູ້ທີ່ບໍ່ຜູກວາສະນາໄວ້ກັບຊັບສິນ ແມ່ນແຕ່ໃນຄວາມຝັນກໍເຫັນຮູບອັນເຫນືອໂລກຂອງພຣະອົງ

Verse 22

ये वै त्वदीयं चरणं भवश्रमान्निर्विण्मचित्ता विधिवत्स्मरन्ति / नमन्ति भक्त्याथ समर्चयन्ति वै परस्परं संसदि वर्णयन्ति

ຜູ້ໃດເມື່ອເຫນື່ອຍລ້າຈາກສັງສາຣາ ແລ້ວລະລຶກເຖິງພຣະບາດຂອງພຣະອົງຕາມພິທີ ກໍກາບນົບນ້ອມດ້ວຍສັດທາ ແລະບູຊາ; ໃນທີ່ປະຊຸມພວກເຂົາເລົ່າມະຫິມາຂອງພຣະອົງໃຫ້ກັນຟັງ

Verse 23

तेनैकजन्मोद्भवपङ्कभेदनप्रसक्तचित्ता भवतोंऽघ्रिपद्मे / तरन्ति चान्यानपि तारयन्ति हि भवौषधं नाम सुधा तवेश

ດ້ວຍເຫດນັ້ນ ຜູ້ທີ່ມີໃຈມຸ່ງຈະແຍກຂີ້ຕົມແຫ່ງບາບທີ່ເກີດໃນຊາດດຽວ ຈຶ່ງຍຶດໝັ້ນໃນດອກບົວແຫ່ງພຣະບາດຂອງພຣະອົງ; ພວກເຂົາຂ້າມພົ້ນແລະພາຜູ້ອື່ນຂ້າມພົ້ນ ເພາະພຣະນາມຂອງພຣະອົງ ໂອ ອີຊະ ແມ່ນຢາແກ້ໂຣກສັງສາຣາ ດຸດອມຣິດ

Verse 24

अहं प्रभो कामनिबद्धचित्तो भवन्तमार्यं विविधप्रयत्नैः / आराधयं नाथ भवानभिज्ञः किं ते ह विज्ञाप्यमिहास्ति लोके

ໂອ ພຣະເຈົ້າ, ໃຈຂ້າພະເຈົ້າຖືກຜູກມັດດ້ວຍຄວາມປາຖະໜາ; ແມ່ນຈະພະຍາຍາມຫຼາຍຢ່າງກໍບໍ່ອາດບູຊາພຣະອົງໄດ້ຢ່າງຄວນ. ໂອ ນາຖາ, ພຣະອົງຮູ້ທຸກສິ່ງ—ໃນໂລກນີ້ຂ້າພະເຈົ້າຈະທູນຂໍອັນໃດອີກ

Verse 25

वसिष्ठ उवाच इत्येवं जामदग्न्यं तु स्तुवन्तं प्रणतं पुरः / उवाचागाधया वाचा मोहयन्निव मायया

ວະສິດຖະກ່າວວ່າ—ເມື່ອເຫັນຈາມະດັກນະຍະກຳລັງສັນລະເສີນແລະກາບນົບຢູ່ຕໍ່ໜ້າ ທ່ານຈຶ່ງກ່າວດ້ວຍວາຈາອັນລຶກລ້ຳຫາຂອບເຂດບໍ່ໄດ້ ດຸດດັ່ງກຳລັງເຮັດໃຫ້ຫຼົງດ້ວຍມາຍາ

Verse 26

कृष्ण उवाच हन्त राम महाभाग सिद्धं ते कार्यमुत्तमम् / कवचस्य स्तवस्यापि प्रभावादवधारय

ກຣິດສະນະກ່າວວ່າ—ໂອ ຣາມາ ຜູ້ມີບຸນຍິ່ງ, ກິດອັນປະເສີດຂອງເຈົ້າສຳເລັດແລ້ວ. ຈົ່ງຮັບຮູ້ອຳນາດຜົນຂອງບົດສັນລະເສີນອັນເປັນເກາະຄຸ້ມກັນນີ້ດ້ວຍ

Verse 27

हत्वा तं कार्त्तवीर्यं हि राजानं दृप्तमानसम् / साधयित्वा पितुर्वैरं कुरु निःक्षत्रियां महीम्

ເມື່ອສັງຫານກະສັດກາຣຕະວີຣຍະຜູ້ໃຈອວດອ້າງແລ້ວ ຈົ່ງຊຳລະແຄ້ນຂອງບິດາໃຫ້ສຳເລັດ ແລະເຮັດໃຫ້ແຜ່ນດິນນີ້ປອດຈາກກະສັດນັກຮົບ (ກະສັດຕຣິຍະ)

Verse 28

मम चक्रावतारो हि कार्त्तवीर्यो धरातले / कृतकार्यो द्विजश्रेष्ट तं समापय मानद

ກາຣຕະວີຣຍະໃນໂລກນີ້ແມ່ນອະວະຕານແຫ່ງຈັກຣາຂອງເຮົາ; ໂອ ດວິຊະຜູ້ປະເສີດ ພາລະກິດຂອງເຂົາສຳເລັດແລ້ວ—ໂອ ຜູ້ໃຫ້ກຽດ ຈົ່ງປິດສຸດເຂົາ

Verse 29

अद्य प्रभृति लोके ऽस्मिन्नंशावेशेन मे भवान् / चरिष्यति यथा कालं कर्त्ता हर्त्ता स्वयं प्रभुः

ນັບແຕ່ມື້ນີ້ໄປ ໃນໂລກນີ້ ເຈົ້າຈະດຳເນີນດ້ວຍການສະຖິດແຫ່ງສ່ວນຂອງເຮົາ (ອັມຊາວເວຊ) ຕາມການເວລາ ເປັນທັງຜູ້ກະທຳແລະຜູ້ຖອນຄືນ ດຸດດັ່ງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າເອງ

Verse 30

चतुर्विशे युगे वत्स त्रेतायां रघुवंशजः / रामो नाम भविष्यामि चतुर्व्यूहः सनातनः

ໂອ ລູກເອີຍ ໃນຍຸກທີ 24 ໃນຕຣີຕາຍຸກ ເຮົາຈະເກີດເປັນຜູ້ສືບສາຍຣະຄຸ ຊື່ “ຣາມະ” ໃນຮູບຈະຕຸຣະວິວະຫະອັນນິລັນດອນ

Verse 31

कौसल्यानन्दजनको राज्ञो दशरथादहम् / तदा कौशिकयज्ञं तु साधयित्वा सलक्ष्मणः

ເຮົາຈະເກີດຈາກກະສັດທະສະຣະຖະ ເປັນເຫດໃຫ້ເກົາສັນລະຍາປິຕິ; ແລ້ວພ້ອມລັກຊະມະນະ ຈະເຮັດຍັຊະຂອງເກົາຊິກະໃຫ້ສຳເລັດ

Verse 32

गमिष्यामि महाभाग जनकस्य पुर महत् / तत्रेशचापं निर्भज्य परिणीय विदेहजाम्

ໂອ ຜູ້ມີບຸນຍິ່ງ! ຂ້າພະເຈົ້າຈະໄປຫານະຄອນໃຫຍ່ຂອງພຣະຊະນະກ; ທີ່ນັ້ນຈະຫັກຄັນທະນູຂອງພຣະສິວະ ແລະອະພິເສກກັບສີຕາ ທິດາແຫ່ງວິເທຫະ।

Verse 33

तदा यास्यन्नयोध्यां ते हरिष्ये तेज उन्मदम् / वसिष्ठ उवाच कृष्ण एवं समदिश्य जामदग्न्यं तपोनिधिम् / पश्यतोंऽतर्दधे तत्र रामस्य मुमहात्मनः

ເມື່ອເຈົ້າກຳລັງໄປອະໂຍທະຍາ ຂ້າພະເຈົ້າຈະລົບລ້າງຄວາມຄຸ້ມຄັ່ງແຫ່ງພະລັງຕະຫຼອດຂອງເຈົ້າ. ວະສິດຖະກ່າວວ່າ—ໂອ ກຣິດສະນະ! ເມື່ອໄດ້ຊີ້ນຳຊາມະດັກນະຍະ ຜູ້ເປັນຄັງຕະປະແລ້ວ ລາວກໍອັນຕະທານໄປທີ່ນັ້ນ ຕໍ່ໜ້າມະຫາອາດມາຣາມະ।