Adhyaya 34

Verse 1

इति श्रीब्रह्माण्डे महापुराणे वायुप्रोक्ते मध्यमभागे तृतीय उपोद्धातपादे भार्गवचरिते त्रयस्त्रिंशत्तमो ऽध्यायः सगर उवाच ब्रह्मपुत्र महाभाग महान्मे ऽनुग्रहः कृतः / यदिदं कवचं मह्यं प्रकाशितमनामयम्

ດັ່ງນີ້ ໃນສຣີພຣະຫມານຑະ ມະຫາປຸຣານະ ທີ່ພຣະວາຍຸໄດ້ກ່າວ, ໃນພາກກາງ, ໃນອຸໂປດທາດະປາດທີ 3, ໃນພາຣຄະວະຈະຣິຕ, ບົດທີ 33. ສະກະຣະກ່າວວ່າ: “ໂອ ບຸດແຫ່ງພຣະພຣະຫມາ ຜູ້ມີພຣະຄຸນຍິ່ງ, ທ່ານໄດ້ໂປດຂ້າພະເຈົ້າຢ່າງໃຫຍ່ ໂດຍເປີດເຜີຍກະວະຈະອັນປອດໂລກນີ້ໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າ”

Verse 2

और्वेणानुगृहीतो ऽहं कृतास्त्रो यदनुग्रहात् / भवतस्तु कृपापात्रं जातो ऽहमधुना विभो

ດ້ວຍອະນຸກະຣຸນາຂອງລິສີ ອໍວະ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຮັບພອນ ແລະດ້ວຍພອນນັ້ນຈຶ່ງສຳເລັດໃນອັດສະຕຣາອັນສັກສິດ. ໂອ ຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່, ບັດນີ້ຂ້າພະເຈົ້າເປັນພາຊະນະແຫ່ງເມດຕາຂອງທ່ານແລ້ວ.

Verse 3

रामेण भार्गवेन्द्रेण कार्त्तवीर्यो नृपो गुरो / यथा समापितो वीरस्तन्मे विस्तरतो वद

ຂໍກະລຸນາ ອາຈານ, ຈົ່ງເລົ່າໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າຟັງໂດຍລະອຽດ ວ່າ ພຣະຣາມ ຜູ້ເປັນຍອດແຫ່ງພາຣະກະວະ ໄດ້ປະຫານກະສັດກາຣຕະວີຣະຍະຜູ້ກ້າແນວໃດ.

Verse 4

कृपापात्रं स दत्तस्य राजा रामः शिवस्य च / उभौ तौ समरे वीरौ जघटाते कथं गुरो

ອາຈານເອີຍ, ພຣະຣາມກະສັດຜູ້ເປັນຜູ້ໄດ້ຮັບເມດຕາຈາກທັດຕະ ແລະຜູ້ເປັນທີ່ໂປຣດຂອງພຣະສິວະ—ວີຣະທັງສອງນັ້ນປະທະກັນໃນສົງຄາມແນວໃດ?

Verse 5

वसिष्ठ उवाच शृणु राजन्प्रवक्ष्यामि चरितं पापनाशनम् / कार्त्तवीर्यस्य भूपस्य रामस्य च महात्मनः

ວະສິດຖະ ກ່າວວ່າ: “ໂອ ພຣະຣາຊາ, ຈົ່ງຟັງ; ຂ້າພະເຈົ້າຈະເລົ່າຈະຣິດອັນທຳລາຍບາບ—ເລື່ອງຂອງກະສັດກາຣຕະວີຣະຍະ ແລະ ມະຫາອາດມາ ຣາມ.”

Verse 6

स रामः कवचं लब्ध्वा मन्त्रं चैव गुरोर्मुखात् / चकार माधनं तस्य भक्त्या परमया युतः

ພຣະຣາມນັ້ນ ໄດ້ຮັບກະບອກຄຸ້ມຄອງ (ກະວະຈະ) ແລະມົນຕຣາຈາກປາກອາຈານ ແລ້ວກໍໄດ້ປະກອບການສາທະນາ/ບູຊາແດ່ທ່ານ ດ້ວຍພັກຕິອັນສູງສຸດ.

Verse 7

भूमिशागी त्रिषवण स्नानसध्यापरायणः / उवासपुष्करे राम शतवर्षमतन्द्रितः

ພຣະຣາມຜູ້ນອນກັບພື້ນດິນ ຕັ້ງໝັ້ນໃນການອາບນ້ຳສາມເວລາ ແລະບູຊາສັນທະຍາ ໄດ້ພັກຢູ່ທີ່ປຸສກະຣະຄົບຮ້ອຍປີໂດຍບໍ່ເກີດຄວາມເກຍດຄ້ານ

Verse 8

समित्पुष्पकुशादीनि द्रव्याण्यहरहर्भृगोः / आनीय काननाद्भूप प्रायच्छदकृतव्रणः

ຂ້າແຕ່ພຣະຣາຊາ! ຜູ້ຖືພຣະວຣະຕະອັນບໍ່ດ່າງພ້ອຍນັ້ນ ນຳໄມ້ສະມິດ ດອກໄມ້ ແລະຫຍ້າກຸສະເປັນຕົ້ນຈາກປ່າມາຖວາຍແກ່ພຣະ຤ິສີພຣຶກຸທຸກມື້

Verse 9

सततं ध्यानसंयुक्तो रामो मतिमतां वरः / आराधयामास विभुं कृष्णं कल्मषनाशनम्

ພຣະຣາມຜູ້ປະກອບດ້ວຍສະມາທິຢູ່ເສມອ ເປັນຜູ້ປະເສີດໃນຫມູ່ຜູ້ມີປັນຍາ ໄດ້ບູຊາພຣະກຣິສນະ ຜູ້ເປັນຈອມໂລກ ແລະຜູ້ທຳລາຍມົນທິນບາບ

Verse 10

तस्यैवं यजमानस्य रामस्य जगतीपते / गतं वर्षशतं तत्र ध्यानयुक्तस्य नित्यदा

ຂ້າແຕ່ຈອມໂລກ! ດັ່ງນັ້ນ ພຣະຣາມຜູ້ປະກອບຍັດຍະ ແລະຢູ່ໃນສະມາທິເປັນນິດ ໄດ້ຜ່ານໄປຄົບຮ້ອຍປີຢູ່ທີ່ນັ້ນ

Verse 11

एकदा तु महाराज रामः स्नातुं गतो महान् / मध्यमं पुष्करं तत्र ददर्शाश्वर्यमुत्तमम्

ມື້ໜຶ່ງ ຂ້າແຕ່ພຣະມະຫາຣາຊາ! ພຣະຣາມຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ໄປອາບນ້ຳ ແລະໄດ້ເຫັນອັດສະຈັນອັນສູງສຸດຢູ່ທີ່ປຸສກະຣະກາງ

Verse 12

मृग एकः समायातो मृग्य युक्तः पलायितः / व्याधस्य मृगयां प्राप्तो धर्मतप्तो ऽतिपीडितः

ກວາງໂຕໜຶ່ງແລ່ນມາຮອດ ດ້ວຍຄວາມຢ້ານການລ່າ. ຕົກຢູ່ໃນມຶກະຍາຂອງນາຍພານ ແລະຖືກເຜົາໂດຍຄວາມຮ້ອນແຫ່ງທຳມະຢ່າງໜັກ.

Verse 13

पिपासितो महाभाग जलपानसमुत्सुकः / रामस्य पश्यतस्तत्र सरसस्तटमागतः

ກວາງຜູ້ມີບຸນນັ້ນຫິວນ້ຳ ແລະຢາກດື່ມນ້ຳຢ່າງຍິ່ງ. ຕໍ່ໜ້າພຣະຣາມ ມັນກໍມາຮອດຂອບສະລະນັ້ນ.

Verse 14

पश्चान्मृगी समायाता भीता सा चकितेक्षणा / उभो तौ पिबतस्तत्र जलं शङ्कितमानसौ

ຕໍ່ມາກວາງເພດແມ່ກໍມາຮອດ ດ້ວຍຄວາມຢ້ານ ແລະສາຍຕາຕື່ນຕົກ. ທັງສອງດື່ມນ້ຳຢູ່ທີ່ນັ້ນ ແຕ່ໃຈຍັງລະແວງ.

Verse 15

तावत्समागतो व्याधो बाणपाणिर्धनुर्द्धरः / स दृष्ट्वा तत्र संविष्टं रामं भार्गवनन्दनम्

ໃນຂະນະນັ້ນ ນາຍພານກໍມາຮອດ ຖືລູກສອນ ແລະຖືຄັນທະນູ. ລາວເຫັນພຣະຣາມ ຜູ້ເປັນບຸດແຫ່ງວົງສາພາຣຄະວະ ນັ່ງຢູ່ທີ່ນັ້ນ.

Verse 16

अकृतव्रणसंयुक्तं तस्थौ दूरकृतेक्षणः / स चिन्तयामास तदा शङ्कितो भृगुनन्दनात्

ລາວມອງຈາກໄກ ເຫັນ(ພຣະຣາມ)ບໍ່ມີບາດແຜ ຈຶ່ງຢືນຢຸດ. ແລ້ວຈຶ່ງຄິດຄຳນຶງ ດ້ວຍຄວາມລະແວງຕໍ່ບຸດແຫ່ງພຣຶກຸ.

Verse 17

अयं रामो महावीरो दुष्टानामन्तकारकः / कथमेतस्य हन्म्येतौ पश्यतो मृगयामृगौ

ນີ້ແມ່ນພຣະຣາມ ວິລະບຸລຸດຍິ່ງໃຫຍ່ ຜູ້ທຳລາຍຄົນຊົ່ວ. ໃນຂະນະທີ່ພຣະອົງກຳລັງເບິ່ງ ຂ້ອຍຈະຂ້າກວາງລ່າສອງໂຕນີ້ໄດ້ແນວໃດ?

Verse 18

इति चिन्ता समाविष्टो व्याधो राजन्यसत्तम / तस्थौ तत्रैव रामस्य भयात्संत्रस्तमानसः

ດັ່ງນັ້ນ ນາຍພານນັ້ນຖືກຄວາມຄິດກັງວົນຄອບງຳ, ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນຫມູ່ກະສັດ; ລາວຢືນຢູ່ທີ່ນັ້ນເທົ່ານັ້ນ ດ້ວຍໃຈສັ່ນຫວາດເພາະຢ້ານພຣະຣາມ.

Verse 19

रामस्तु तौ मृगों दृष्ट्वा पिबन्तौ सभ्यं जलम् / तर्कयामास मेधावी किमत्र भयकारणम्

ພຣະຣາມເຫັນກວາງສອງໂຕນັ້ນກຳລັງດື່ມນ້ຳໃສບໍລິສຸດ. ພຣະຣາມຜູ້ມີປັນຍາຈຶ່ງຄິດວ່າ—ເຫດໃດຈຶ່ງເກີດຄວາມຢ້ານຢູ່ນີ້?

Verse 20

नैवात्र व्याघ्रसेनादो न च व्याधो हि दृश्यते / केनैतौ कारणेनाहो शङ्कितौ चकितेक्षणौ

ທີ່ນີ້ບໍ່ມີສຽງຄຳຮ້ອງຂອງເສືອ ແລະກໍບໍ່ເຫັນນາຍພານ. ແລ້ວເປັນເພາະເຫດໃດ ກວາງທັງສອງຈຶ່ງຫວາດລະແວງ ມີສາຍຕາຕື່ນຕົກ?

Verse 21

अथ वा मृगजातिर्हि निसर्गाच्चकितेक्षणा / चेनैतौ जलपाने ऽपि पश्यतश्चकितेक्षणौ

ຫຼືວ່າພວກກວາງໂດຍທຳມະຊາດກໍມີສາຍຕາຕື່ນຜວາຢູ່ແລ້ວ; ດັ່ງນັ້ນ ແມ່ນແຕ່ໃນຍາມດື່ມນ້ຳ ກໍຍັງຈ້ອງມອງດ້ວຍຄວາມຕົກໃຈ.

Verse 22

नैतावत्कारणं चात्र किन्तु खेदभयातुरौ / लक्षयेते खिन्नसर्वाङ्गौ कम्पयुक्तौ यतस्त्विमौ

ທີ່ນີ້ບໍ່ແມ່ນເຫດພຽງເທົ່ານັ້ນ; ທັງສອງຖືກຄວາມເສົ້າແລະຄວາມຢ້ານກົວຄອບງຳ. ດັ່ງນັ້ນຮ່າງກາຍທັງໝົດອ່ອນແຮງແລະສັ່ນໄຫວ.

Verse 23

एवं संचिन्त्य मतिमान्स तस्थौ मध्यपुष्करे / शिष्येण संयुतो रामो यावत्तौ चापि संस्थितौ

ເມື່ອຄິດໄຕ່ຕອງແບບນັ້ນແລ້ວ ພຣະຣາມຜູ້ມີປັນຍາຢືນຢູ່ກາງປຸສກະຣະ ພ້ອມດ້ວຍສິດ ຕາມເວລາທີ່ຄົນທັງສອງຍັງຢືນຢູ່ທີ່ນັ້ນ.

Verse 24

पीत्वा जलं ततस्तौ तु वृक्षच्छायासमाश्रितौ / रामं दृष्ट्वा महात्मानं कथां तौ चक्रतुर्मुदा

ຕໍ່ມາທັງສອງດື່ມນ້ຳ ແລ້ວເຂົ້າພັກໃນຮົ່ມໄມ້. ເມື່ອເຫັນພຣະຣາມຜູ້ເປັນມະຫາອາດມາ ກໍສົນທະນາກັນດ້ວຍຄວາມຍິນດີ.

Verse 25

मृग्युवाच कान्त चात्रैव तिष्ठावो यावद्रामो ऽत्रसंस्थितः / अस्य वीरस्य सांनिध्ये भयं नैवावयोर्भवेत्

ນາງກວາງເວົ້າວ່າ “ທ່ານຮັກ, ຕາມເວລາທີ່ພຣະຣາມຍັງຢູ່ທີ່ນີ້ ພວກເຮົາຢູ່ທີ່ນີ້ເຖີດ. ໃນຄວາມໃກ້ຊິດຂອງວີຣະບຸລຸດນີ້ ພວກເຮົາຈະບໍ່ມີຄວາມຢ້ານກົວ”

Verse 26

अत्राप्यागत्य चैव्द्याधौ ह्यावयोः प्रहरिष्यति / दृष्टमात्रो हि मुनिना भस्मीभूतो भविष्यति

ນາຍພານນັ້ນຈະມາທີ່ນີ້ແລະຈະຈົມຕີພວກເຮົາ; ແຕ່ພຽງແຕ່ຖືກສາຍຕາຂອງມຸນີເຫັນ ລາວຈະກາຍເປັນຂີ້ເຖົ່າ.

Verse 27

इत्युक्ते वचने मृग्या रामर् शनतुष्टया / मृगश्चोवाच हर्षेण समाविष्टः प्रियां स्वकाम्

ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄໍານັ້ນ ນາງກວາງຜູ້ອິ່ມໃຈດ້ວຍການໄດ້ເຫັນພຣະຣາມ ກວາງຕົວຜູ້ກໍເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມປິຕິ ແລ້ວເວົ້າຖ້ອຍຄໍາອັນເປັນທີ່ຮັກຕາມປາຖະໜາຂອງຕົນ

Verse 28

एवमेव महाभागे यद्वै वदसि भामिनि / जाने ऽहमपि रामस्य प्रभावं सुमहात्मनः

ໂອ ຜູ້ມີວາສະນາຍິ່ງ ດັ່ງທີ່ເຈົ້າເວົ້ານັ້ນແທ້; ຂ້າພະເຈົ້າກໍຮູ້ອານຸພາບຂອງພຣະຣາມ ຜູ້ເປັນມະຫາອາດມາ

Verse 29

यो ऽयं संदृश्यते चास्य पार्श्वं शिष्यो ऽकृतव्रणः / सचाने न महाभागस्त्रातो व्याघ्रभयातुरः

ຜູ້ທີ່ເຫັນຢູ່ຂ້າງກາຍເຂົານີ້ແມ່ນສິດທິທີ່ບໍ່ມີບາດແຜ; ເຂົາກໍເຄີຍຖືກມະຫາບຸລຸດນັ້ນຊ່ວຍໄວ້ ເມື່ອຫວາດກົວເສືອ

Verse 30

अयं रामो महाभागे जमदग्निसुतो ऽनुजः / पितरं कार्त्तवीर्येण दृष्ट्वा चैव तिरस्कृतम्

ໂອ ຜູ້ມີວາສະນາຍິ່ງ, ນີ້ແມ່ນຣາມ ບຸດຂອງຊະມະດັກນິ (ຜູ້ນ້ອຍ); ລາວໄດ້ເຫັນບິດາຖືກກາຣຕະວີຣຍະຫຍັບຫຍາມ

Verse 31

चकारातितरां क्रुद्धः प्रतिज्ञां नृपघातिनीम् / तत्पूर्तिकामो ह्यगमद्ब्रह्मलोकं पुरा ह्ययम्

ເມື່ອໂກດຢ່າງຫນັກ ລາວໄດ້ຕັ້ງປະຕິຍານອັນນໍາໄປສູ່ການປະຫານກະສັດ; ແລະເພື່ອໃຫ້ປະຕິຍານນັ້ນສໍາເລັດ ລາວເຄີຍໄປຍັງພຣະຫມະໂລກ

Verse 32

स ब्रह्मा दिष्टवांश्चैनं शिवलोकं व्रजेति ह / तस्य त्वाज्ञां समादाय गतो ऽसौ शिवसन्निधिम्

ແລ້ວພຣະພຣະຫມາໄດ້ສັ່ງເຂົາວ່າ “ຈົ່ງໄປສູ່ສິວະໂລກ” ເມື່ອຮັບພຣະບັນຊາແລ້ວ ເຂົາກໍໄປຮອດສຳນັກພຣະສິວະ

Verse 33

प्रोवाचाखिलवृत्तान्त राज्ञश्चप्यात्मनः पितुः / स कृपालुर्महादेवः सभाज्य भृगुनन्दनम्

ເຂົາໄດ້ເລົ່າເຫດການທັງໝົດກ່ຽວກັບພະຣາຊາ ແລະບິດາຂອງຕົນ. ພຣະມະຫາເທວະຜູ້ເມດຕາໄດ້ຕ້ອນຮັບບຸດແຫ່ງພຶກຸດ້ວຍກຽດ

Verse 34

ददौ कृष्णस्य सन्मन्त्रमभेद्यं कवचं तथा / स्वीयं पाशुपतं चास्त्रमन्यास्त्रग्राममेव च

ເຂົາໄດ້ປະທານແກ່ກຣິດສະນະ ມົນຕຣາອັນປະເສີດ ເກາະຄຸ້ມກັນທີ່ບໍ່ອາດທະລຸໄດ້ ອາວຸດປາຊຸປະຕະຂອງຕົນ ແລະອາວຸດອື່ນໆອີກ

Verse 35

विसर्जयामास मुदा दत्त्वा शस्त्राणि चादरात् / सो ऽयमत्रागतो भद्रे मेत्रसाधनतत्परः

ເມື່ອມອບອາວຸດດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບແລ້ວ ເຂົາກໍສົ່ງໄປດ້ວຍຄວາມຍິນດີ. ໂອ ຜູ້ດີງາມ, ຜູ້ນັ້ນແຫຼະມາຮອດນີ້ ແລະມຸ່ງໝັ້ນໃນການບຳເພັນໄມຕຣີ

Verse 36

नित्यं जपति धर्मात्मा कृष्णस्य कवचं सुधीः / शतवर्षाणि चाप्यस्य गतानि सुमहात्मनः

ຜູ້ມີທຳ ແລະມີປັນຍານັ້ນ ສວດຈະປະຄຳພີກະວະຈະຂອງກຣິດສະນະເປັນນິດ. ແມ່ນແຕ່ເວລາຮ້ອຍປີກໍຜ່ານໄປແກ່ມະຫາອາດມາຜູ້ນັ້ນ

Verse 37

मन्त्र साधयतो भद्रे न च तत्सिद्धिरेति हि / आत्रास्ति कारणं भक्तिः साव वै त्रिविधा मता

ໂອ ພັດຣາ, ແມ່ນແຕ່ປະຕິບັດສາທະນາມົນຕຣາ ກໍບໍ່ແນ່ວ່າຈະສຳເລັດ. ເຫດຢູ່ນີ້ຄື ພັກຕິ ຊຶ່ງຖືວ່າມີສາມປະເພດ.

Verse 38

उत्तमा मध्यमा चैव कनिष्ठा तरलेक्षणे / शिवस्य नारदस्यापि शुकस्य च महात्मनः

ໂອ ຜູ້ມີດວງຕາອ່ອນຫວານ, ພັກຕິມີສາມຂັ້ນ: ສູງ ກາງ ແລະ ຕ່ຳ; ເຊັ່ນໃນ ພຣະສິວະ, ນາຣະດະ ແລະ ມະຫາຕະມະ ຊຸກະ.

Verse 39

अंबरीष्स्य राजर्षे रन्तिदेवस्य मारुतेः / बलेर्विभीषणस्यापि प्रह्लादस्य महात्मनः

ໃນ ຣາຊະຣິຊີ ອັມບະຣີຊະ, ຣັນຕິເທວະ, ມາຣຸຕິ (ຫນຸມານ), ບະລິ, ວິພີຊະນະ ແລະ ມະຫາຕະມະ ປຣະຫລາດ ກໍມີຄວາມແຕກຕ່າງແຫ່ງພັກຕິ.

Verse 40

उत्तमा भक्तिरेवास्ति गोपीनामुद्धवस्य च / वसिष्ठादिमुनीशानां मन्वादीनां शुभेक्षणे

ໂອ ຜູ້ມີສາຍຕາມົງຄຸນ, ພັກຕິຂອງເຫຼົ່າໂກປີ ແລະ ອຸດທະວະ ແມ່ນຂັ້ນສູງສຸດ; ເຊັ່ນດຽວກັນກັບ ວະສິດຖະ ແລະ ມະນຸ ທັງຫຼາຍ.

Verse 41

मध्या च भक्तिरेवास्ति प्राकृतान्यजनेषु सा / मध्यभक्तिरयं रामो नित्यं यमपरायणः

ພັກຕິຂັ້ນກາງພົບໃນຄົນທົ່ວໄປ. ຣາມຜູ້ນີ້ເປັນຜູ້ມີພັກຕິຂັ້ນກາງ ແລະ ຍຶດຫມັ້ນໃນ ຍະມະ (ທັມມະ) ຢູ່ເສມອ.

Verse 42

सेवते गोपिकाधीशं तेन सिद्धिं न चागतः / वसिष्ठ उवाच इत्युक्ता त्वरितं कान्तं सा मृगी हृष्टमानसा

ເຂົາບໍລິການພຣະເຈົ້າແຫ່ງນາງໂກປີ (Gopikādhīśa) ແຕ່ກໍຍັງບໍ່ໄດ້ຮັບສິດທິ. ວະສິດຖະກ່າວວ່າ—ເມື່ອໄດ້ຍິນແລ້ວ ນາງກວາງກໍດີໃຈ ແລະຮີບໄປຫາຄູ່ຮັກຂອງນາງ.

Verse 43

पुनः पप्रच्छ भक्तेस्तु लक्षणं प्रेमदायकम् / मृग्युवाच साधुकान्त महाभाग वचस्ते ऽलौकिकं प्रिय / र्हदृग् ज्ञानं तव कथं संजातं तद्वदाधुना

ນາງຖາມອີກຄັ້ງເຖິງລັກສະນະຂອງພັກຕິທີ່ໃຫ້ຄວາມຮັກ. ນາງກວາງກ່າວວ່າ: “ໂອ ຄູ່ຮັກຜູ້ດີ ມະຫາພາກ, ຖ້ອຍຄໍາຂອງເຈົ້າຊ່າງເຫນືອໂລກແລະນ່າຮັກ; ຄວາມຮູ້ແຫ່ງສາຍຕາໃນດວງໃຈຂອງເຈົ້າເກີດຂຶ້ນແນວໃດ? ຈົ່ງບອກດຽວນີ້”

Verse 44

मृग उवाच शृणु प्रिये महाभागे ज्ञानं पुण्येन जायते

ກວາງກ່າວວ່າ: “ຟັງເຖີດ ທີ່ຮັກຜູ້ມີພາກຍິ່ງ; ຄວາມຮູ້ເກີດຈາກບຸນ (puṇya)”

Verse 45

तत्पुण्यमद्य संजातं भार्गवस्यास्य दर्शनात् / पुण्यात्मा भार्गवश्चायं कृष्णाभक्तो जितेन्द्रियः

ບຸນນັ້ນເກີດຂຶ້ນໃນວັນນີ້ ເນື່ອງຈາກໄດ້ພົບເຫັນ (darśana) ພາຣະກະວະຜູ້ນີ້. ພາຣະກະວະນີ້ເປັນຜູ້ມີຈິດບຸນ ເປັນພະຄະຕະແຫ່ງພຣະກຣິດສະນະ ແລະເປັນຜູ້ຊະນະອິນທຣີຍະ.

Verse 46

गुरुशुश्रूषको नित्यं नित्यनैमित्तिकादरः / अतो ऽस्य दर्शनाज्जातं ज्ञानं मे/द्यैव भामिनि

ເຂົາເປັນຜູ້ປະຄອງຮັບໃຊ້ຄູອາຈານເປັນນິດ ແລະເຄົາລົບຕໍ່ກິດປະຈໍາວັນແລະພິທີຕາມການ (nitya-naimittika). ເພາະສະນັ້ນ ໂອ ພາມິນີ, ມື້ນີ້ເທົ່ານັ້ນ ດ້ວຍການໄດ້ເຫັນເຂົາ ຄວາມຮູ້ຈຶ່ງເກີດໃນຂ້ອຍ.

Verse 47

त्रैलोक्यस्थितसत्त्वानां शुभाशुभनिदर्शकम् / अद्यैव विदितं मे ऽभूद्रासस्यास्य महात्मनः

ນີ້ແມ່ນສິ່ງຊີ້ບອກຄວາມດີແລະຄວາມຊົ່ວຂອງສັດໃນໄຕໂລກ; ມື້ນີ້ເອງຂ້ອຍໄດ້ຮູ້ຄວາມຈິງຂອງມະຫາຕະມະຣາສະນີ້

Verse 48

चरितं पुण्यदं चैव पापघ्नं शृण्वतामिदम् / यद्यत्करिष्यते चैव तदपि ज्ञानगोचरम्

ເລື່ອງປະຫວັດນີ້ໃຫ້ບຸນແລະທຳລາຍບາບແກ່ຜູ້ຟັງ; ສິ່ງໃດທີ່ຈະເຮັດຕໍ່ໄປກໍຢູ່ໃນຂອບເຂດແຫ່ງຄວາມຮູ້

Verse 49

योत्तमा भक्तिराख्याता तां विना नैव सिद्ध्यति / कवचं मन्त्रसहितं ह्यपि वर्षायुतायुतैः

ຖ້າບໍ່ມີພັກຕິອັນສູງສຸດທີ່ກ່າວໄວ້ ກໍບໍ່ບັນລຸສິດທິ; ແມ່ນແຕ່ຄະວະຈະພ້ອມມົນຕຣາ ຈະສວດເປັນລ້ານໆປີກໍບໍ່ໄດ້ຜົນ

Verse 50

यद्ययं भार्गवो भद्रे ह्यगस्त्यानुग्रहं लभेत् / कृष्णप्रेमामृतं नाम स्तोत्रमुत्तमभक्तिदम्

ໂອ ພັດເຣ, ຖ້າພາຣກະວະຜູ້ນີ້ໄດ້ຮັບພຣະອະນຸເຄາະຂອງອະກັດສະຕະຍະ ແລ້ວ ສະໂຕຕຣະນາມ “ກຣິດສະນະເປຣມາມຣິຕະ” ນີ້ຈະປະທານພັກຕິອັນສູງສຸດໃຫ້ເຂົາ

Verse 51

ज्ञात्वा च लप्स्यते सिद्धिं मन्त्रस्य कवचस्य च / स मुनिर्ज्ञाततत्त्वार्थः सानुकंपो ऽभयप्रदः

ເມື່ອຮູ້ແລ້ວ ເຂົາຈະໄດ້ຮັບສິດທິທັງມົນຕຣາແລະຄະວະຈະ; ມຸນີນັ້ນຮູ້ແຈ້ງຄວາມໝາຍແຫ່ງຕັດຕະວະ ເຕັມໄປດ້ວຍເມດຕາ ແລະໃຫ້ຄວາມປອດໄພ

Verse 52

उपदेक्ष्यति चैवैनं तत्त्वज्ञानं मुदावहम् / श्रीकृष्णचारितं सर्वं नामभिर्ग्रथितं यतः

ລາວຈະສັ່ງສອນຄວາມຮູ້ແຫ່ງຄວາມຈິງທີ່ນຳມາເຊິ່ງຄວາມສຸກແກ່ລາວ, ເພາະເລື່ອງລາວທັງໝົດຂອງ ພະກິດສະນະ ຖືກຖັກທໍດ້ວຍພະນາມ.

Verse 53

कृष्णप्रेमामृतस्तोत्राज्ज्ञास्यते ऽस्य महामतिः / ततः संसिद्ध कवचौ राजनं हैहयाधिपम्

ປັນຍາອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງລາວຈະເປັນທີ່ຮູ້ຈັກຈາກ ກິດສະນະ-ເປມ-ອະມະຕະ-ສະໂຕຕະ. ຈາກນັ້ນ, ເມື່ອສຳເລັດວິຊາເກາະເພັດ, ລາວຈະປະເຊີນໜ້າກັບລາຊາແຫ່ງ ໄຮໄຫຍະ.

Verse 54

हत्वा सपुत्रामात्यं च ससुहृद्बलवाहनम् / त्रिः सप्तकृत्वो निर्भूपां करिष्यत्यवनीं प्रिय

ຫຼັງຈາກສັງຫານລາວພ້ອມທັງລູກຊາຍ, ລັດຖະມົນຕີ, ມິດສະຫາຍ ແລະ ກອງທັບແລ້ວ, ລາວຈະເຮັດໃຫ້ໂລກປາສະຈາກກະສັດເຖິງຊາວເອັດຄັ້ງ, ໂອ້ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ.

Verse 55

वसिष्ठ उवाच एवमुक्त्वा मृगो राजन्विरराम मृगीं ततः / आत्मनो मृगभावस्य कारणं ज्ञातवांश्च ह

ວາສິດຖະ ກ່າວວ່າ: ໂອ້ ພະລາຊາ, ເມື່ອເວົ້າເຊັ່ນນັ້ນກັບກວາງໂຕແມ່ແລ້ວ ກວາງໂຕຜູ້ກໍງຽບໄປ. ລາວໄດ້ຮູ້ເຖິງສາເຫດແຫ່ງຄວາມເປັນກວາງຂອງຕົນແລ້ວ.