Adhyaya 31

Verse 1

इति श्रीब्रह्माण्डे महापुराणे वायुप्रोक्ते मध्याभागे तृतीय उपोद्धातपादे भार्गवचरिते त्रिंशत्तमो ऽध्यायः // ३०// सगर उवाच ब्रह्मपुत्र महाभाग वद भार्गवचेष्टितम् / यच्चकार महावीर्य्यो राज्ञः क्रुद्धो हि कर्मणा

ດັ່ງນີ້ ໃນສຣີພຣະພຣະມານຑະມະຫາປຸຣານະ ພາກກາງທີ່ພຣະວາຍຸກ່າວ ໃນອຸໂປດທາດປາດທີສາມ ໃນພາຣຄະວະຈະຣິຕ ແມ່ນອັດທະຍາຍທີສາມສິບ. ສະກະຣະກ່າວວ່າ—“ໂອ ບຸດແຫ່ງພຣະພຣົມ ຜູ້ມີບຸນຍິ່ງ ຈົ່ງເລົ່າການກະທຳຂອງພາຣຄະວະ; ມະຫາວີຣະຜູ້ນັ້ນ ໂກຣດເນື່ອງຈາກກຳຂອງພຣະຣາຊາ ແລ້ວໄດ້ເຮັດຫຍັງ?”

Verse 2

वसिष्ठ उवाच गते तस्मिन्महाभागे भृगो पितृपरायणः / रामः प्रोवाच संक्रुद्धो मुञ्चञ्छ्वासान्मुहर्मुहुः

ວະສິດຖະກ່າວວ່າ—ເມື່ອພຣຶກຸຜູ້ມີບຸນ ຜູ້ຍຶດໝັ້ນໃນການນະມັດສະການບັນພະບຸລຸດ ໄດ້ຈາກໄປແລ້ວ ຣາມະກໍເວົ້າດ້ວຍຄວາມໂກຣດຢ່າງຫນັກ ພ້ອມທັງຖອນໃຈຍາວໆຊ້ຳໆ

Verse 3

परशुराम उवाच अहो पश्यत मूढत्वंराज्ञो ह्युत्पथगामिनः / कार्त्तवीर्यस्य यो विद्वांश्चक्रे ब्रह्मवधोद्यमम्

ປະຣະຊຸຣາມະກ່າວວ່າ—“ໂອ້, ຈົ່ງເບິ່ງຄວາມໂງ່ຂອງພຣະຣາຊາກາຣຕະວີຣຍະ ຜູ້ໄປຕາມທາງຜິດ; ແມ່ນແຕ່ເປັນຜູ້ຮູ້ ກໍຍັງກ່ອງການຂ້າພຣາຫມະນະ.”

Verse 4

दैवं हि बलवन्मन्ये यत्प्रभावाच्छरीरिणः / शुभं वाप्यशुभं सर्वे प्रकुर्वन्ति विमोहिताः

ຂ້າເຊື່ອວ່າ ໄດວະ (ພຣະປະສົງ/ວາສະນາ) ແຂງແຮງທີ່ສຸດ; ໂດຍອິດທິພົນຂອງມັນ ສັດຜູ້ມີກາຍທັງປວງຖືກມົວໝອງ ເຮັດກຳດີຫຼືກຳຊົ່ວ.

Verse 5

शृणवन्तु ऋषयः सर्वे प्रतिज्ञा क्रियते मया / कार्त्तवीर्यं निहत्याजौ पितुर्वैरं प्रसाधये

ຂໍໃຫ້ລິສີທັງປວງຈົ່ງຟັງ—ຂ້າຂໍປະຕິຍານວ່າ ຈະສັງຫານກາດຕະວີຣະຍະໃນສະໜາມຮົບ ແລະຊຳລະເວນຂອງບິດາໃຫ້ສຳເລັດ.

Verse 6

यदि राजा सुरैः सर्वैरिन्द्राद्दैर्दानवैस्तथा / रक्षिष्यते तथाप्येनं संहरिष्यामि नान्यथा

ແມ້ກະສັດນັ້ນຈະຖືກປົກປ້ອງໂດຍເທວະທັງປວງພ້ອມພຣະອິນທຣາ ແລະໂດຍພວກດານະວະກໍຕາມ ຂ້າກໍຈະທຳລາຍເຂົາໃຫ້ສິ້ນ—ບໍ່ແມ່ນຢ່າງອື່ນ.

Verse 7

एवमुक्तं समाकर्ण्य रामेण समुहात्मना / जमदग्निरुवाचेदं पुत्रं साहसभाषिणम्

ເມື່ອໄດ້ຟັງຄຳຂອງຣາມຜູ້ມີໃຈກ້າຫານແລ້ວ ຈະມະດັກນິ ໄດ້ກ່າວກັບບຸດຜູ້ເວົ້າຢ່າງກ້າຫານວ່າ

Verse 8

जमदग्निरुवाच श्रुणु राम प्रवक्ष्यामि सतां धर्मं सनातनम् / यच्छ्रुत्वा मानवाः सर्वे जायन्ते धर्मकारिणः

ຈະມະດັກນິ ກ່າວວ່າ “ຟັງເຖີດ ໂອ້ ຣາມ; ຂ້າຈະກ່າວທຳມະອັນນິລັນດອນຂອງສັດບຸລຸດ; ເມື່ອມະນຸດທັງປວງໄດ້ຟັງແລ້ວ ຈະເກີດເປັນຜູ້ປະພຶດທຳ.”

Verse 9

साधवो ये महाभागाः संसारान्मोक्षकाङ्क्षिणाः / न कस्मैचित्प्रकुप्यन्ति निन्दितास्ताडिता अपि

ບັນດາສາທຸຜູ້ມີບຸນຍິ່ງ ຜູ້ປາຖະນາໂມກສະພົ້ນຈາກສັງສາຣ ບໍ່ໂກດໃຜ ແມ້ຖືກນິນທາ ແລະຖືກທຳຮ້າຍກໍຕາມ

Verse 10

क्षमाधना महाभागा ये च दान्तास्तपस्विनः / तेषां चैवाक्षया लोकाः सततं साधुकारिणाम्

ຜູ້ມີບຸນຍິ່ງທີ່ເອົາຄວາມອົດທົນເປັນຊັບ ຜູ້ສຳລວມ ແລະບຳເພັນຕະປະ—ໂລກຂອງຜູ້ກະທຳຄວາມດີນັ້ນ ຍືນຍົງບໍ່ເສື່ອມ

Verse 11

यस्तु दुष्टैस्तु दण्डाद्यैर्वचसापि च ताडितः / न च क्षोभमवाप्नोति स साधुः परिकीर्त्थते

ຜູ້ໃດຖືກຄົນຊົ່ວຕີດ້ວຍໄມ້ທ່ອນເປັນຕົ້ນ ແລະຖືກກະທົບດ້ວຍຄຳເວົ້າ ແຕ່ບໍ່ຫວັ່ນໄຫວ—ຜູ້ນັ້ນເອີ້ນວ່າ “ສາທຸ”

Verse 12

ताडयेत्ताडयन्तं यो न च साधुः स पापभाक् / क्षमयार्ऽहणतां प्राप्ताः साधवो ब्राह्मणा वयम्

ຜູ້ໃດຕີຕອບຄົນທີ່ຕີຕົນ ຜູ້ນັ້ນບໍ່ແມ່ນສາທຸ ແຕ່ເປັນຜູ້ຮັບບາບ; ພວກເຮົາພຣາຫມັນສາທຸ ໄດ້ຄວາມຄວນແກ່ການນະມັດສະການດ້ວຍຄວາມອົດທົນ

Verse 13

नरनाथवधे तात पातकं सुमहद्भवेत् / तस्मान्निवारये त्वाद्य क्षमां कुरु तपश्चर

ລູກເອີຍ ການຂ້າກະສັດເປັນບາບໃຫຍ່ຢ່າງຍິ່ງ; ດັ່ງນັ້ນມື້ນີ້ຂ້ອຍຈຶ່ງຫ້າມເຈົ້າ—ຈົ່ງໃຫ້ອະໄພ ແລະບຳເພັນຕະປະ

Verse 14

वसिष्ठ उवाच एवं पित्रा समादिष्टं विज्ञाय नृपनन्दन / रामः प्रोवाच पितरं क्षमाशीलमरिन्दमम्

ພຣະວາສິດ ກ່າວວ່າ: ໂອ ລາຊະບຸດ, ເມື່ອຮູ້ຄຳສັ່ງຂອງບິດາແລ້ວ, ພຣະຣາມ (ປຣະຊຸຣາມ) ຈຶ່ງໄດ້ກ່າວກັບບິດາຜູ້ມີໃຈເມດຕາ ແລະ ຜູ້ປາບປາມສັດຕູ.

Verse 15

परशुराम उवाच शृणु तात महाप्राज्ञ वि५प्तिं मम सांप्रतम् / भवता शम उद्दिष्टः साधूनां सुमहात्मनाम्

ປຣະຊຸຣາມ ກ່າວວ່າ: ໂອ ບິດາ, ຜູ້ມີປັນຍາອັນຍິ່ງໃຫຍ່, ຂໍຈົ່ງຟັງຄຳຂໍຂອງຂ້າພະເຈົ້າໃນຕອນນີ້. ທ່ານໄດ້ສັ່ງສອນຄວາມສະຫງົບແກ່ເຫຼົ່ານັກບຸນ ແລະ ຜູ້ມີຈິດໃຈສູງສົ່ງ.

Verse 16

म शमः साधुदीनेषु गुरुष्वीश्वरभावनैः / कर्त्तव्यो दुष्टचेष्टेषु न शमः सुखदो भवेत्

ຄວາມສະຫງົບນັ້ນ ຄວນປະຕິບັດຕໍ່ຄົນດີ, ຄົນທຸກຍາກ ແລະ ຄູອາຈານ ດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບດັ່ງພະເຈົ້າ. ແຕ່ສຳລັບຜູ້ປະພຶດຊົ່ວ ຄວາມສະຫງົບຍ່ອມບໍ່ນຳມາເຊິ່ງຄວາມສຸກ.

Verse 17

तस्मादस्य वधः कार्यः कार्त्तवीर्यस्य वै मया / देह्याज्ञां माननीयाद्य साधये वैरमात्मनः

ດັ່ງນັ້ນ, ການຂ້າ ກາຣຕວີຣຍະ ຜູ້ນີ້ ຈະຕ້ອງກະທຳໂດຍຂ້າພະເຈົ້າ. ຂໍທ່ານຜູ້ຈະເລີນໂປດອະນຸຍາດເຖີດ, ມື້ນີ້ຂ້າພະເຈົ້າຈະຊຳລະຄວາມແຄ້ນຂອງຂ້າພະເຈົ້າ.

Verse 18

जमदग्निरुवाच शृणु राम महाभाग वचो मम समाहितः / करिष्यसि यथा भावि तथा नैवान्यथा भवेत्

ຊມທັກນິ ກ່າວວ່າ: ໂອ ຣາມ ຜູ້ມີໂຊກ, ຈົ່ງຟັງຄຳຂອງຂ້າພະເຈົ້າດ້ວຍຄວາມຕັ້ງໃຈ. ເຈົ້າຈະກະທຳຕາມທີ່ໂຊກຊະຕາກຳນົດໄວ້; ມັນຈະບໍ່ເປັນຢ່າງອື່ນໄປໄດ້.

Verse 19

इतो व्रजत्वं ब्रह्माणां बृच्छ तात हिताहितम् / स यद्वदिष्यति विभुस्तत्कर्त्ता नात्र संशयः

ບັດນີ້ເຈົ້າຈົ່ງໄປທີ່ນັ້ນ ໂອ ລູກເອີຍ ແລ້ວທູນຖາມພຣະພຣົມເຖິງສິ່ງທີ່ເປັນປະໂຫຍດແລະໂທດ; ພຣະອົງຈະຕັດສິ່ງໃດ ກໍຈົ່ງເຮັດຕາມນັ້ນ ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ

Verse 20

वसिष्ठ उवाच एवमुक्तः स पितरं नमस्कृत्य महामतिः / जगाम ब्रह्मणो लोकमगम्यं प्राकृतैर्जनैः

ວະສິດຖະກ່າວວ່າ—ເມື່ອໄດ້ຍິນດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງໄດ້ນົບນ້ອມບິດາ ແລ້ວໄປສູ່ໂລກຂອງພຣະພຣົມ ອັນຄົນທົ່ວໄປເຂົ້າບໍ່ເຖິງ

Verse 21

ददर्श ब्रह्मणो लोकं शातकैंभविनिर्मितम् / स्वर्णप्राकारसंयुक्तं मणिस्तंभैर्विमूषितम्

ເຂົາໄດ້ເຫັນໂລກຂອງພຣະພຣົມ ສ້າງດ້ວຍຄຳຊາຕະກຸມພະອັນບໍລິສຸດ ມີກຳແພງຄຳລ້ອມຮອບ ແລະປະດັບດ້ວຍເສົາມະນີ

Verse 22

तत्रापश्यत्समासीनं ब्रह्माणममितौजसम् / रत्नसिंहासने रम्ये रत्नभूषणभूषितम्

ທີ່ນັ້ນເຂົາເຫັນພຣະພຣົມຜູ້ມີຣັດສະໝີອັນຫາທີ່ສຸດບໍ່ໄດ້ ປະທັບນັ່ງເທິງບັນລັງມະນີອັນງາມ ແລະຊົມຊື່ນດ້ວຍເຄື່ອງປະດັບຮັດຕະນະ

Verse 23

सिद्धेन्द्रैश्च मुनीन्द्रैश्च वेष्टितं ध्यानतत्परैः / विद्याधरीणां नृत्यं च पश्यन्तं सस्मितं मुदा

ພຣະອົງຖືກຫ້ອມລ້ອມໂດຍສິດທິນທຣ ແລະມຸນິນທຣ ຜູ້ໝັ້ນໃນສະມາທິ ແລະພຣະອົງຊົມການຟ້ອນຂອງວິທະຍາທຣີ ດ້ວຍຮອຍຍິ້ມແຫ່ງປິຕິ

Verse 24

तपसा फलदातारं कर्त्तारं जगतां विभुम् / परिपूर्णतमं ब्रह्म ध्यायतं यतमानसम्

ດ້ວຍຕະປະ ຈົ່ງເພ່ງພິຈາລະນາພຣະພຣົມັນອັນສົມບູນຍິ່ງ—ຜູ້ປະທານຜົນ ຜູ້ສ້າງໂລກ ແລະຜູ້ແຜ່ຊາຍ—ດ້ວຍໃຈສຳລວມ.

Verse 25

गुह्ययोगं प्रवोचन्तं भक्तवृन्देषु संततम् / दृष्ट्वा तमव्ययं भक्त्या प्रणनाम भृगूद्वहः

ເມື່ອເຫັນພຣະອົງຜູ້ບໍ່ເສື່ອມສະລາຍ ຜູ້ສອນໂຍຄະອັນລຶກລັບໃນຫມູ່ຜູ້ພັກດີຢູ່ເນືອງນິດ ຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ແຫ່ງພຣະຕະກູນພຣິກຸຈຶ່ງກາບນົບດ້ວຍສັດທາ.

Verse 26

स दृष्ट्वा विनतं राममाशीर्भिरभिनन्द्य च / पप्रच्छ कुशलं वत्स कथमागमनं कृथाः

ເມື່ອເຫັນຣາມະຜູ້ນົບນ້ອມ ກໍອວຍພອນແລະຕ້ອນຮັບ ແລ້ວຖາມວ່າ “ລູກເອີຍ ສະບາຍດີບໍ? ເຈົ້າມາທີ່ນີ້ແນວໃດ?”

Verse 27

संपृष्टो विधिना रामः प्रोवाचाखिलमादितः / वृत्तान्तं कार्त्तवीर्यस्य पितुः स्वस्य महात्मनः

ເມື່ອຖືກຖາມຕາມພິທີ ຣາມະຈຶ່ງເລົ່າທຸກຢ່າງຕັ້ງແຕ່ເລີ່ມ—ເລື່ອງລາວທັງໝົດຂອງພໍ່ຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ ກາຣຕະວີຣະຍະ.

Verse 28

तच्छ्रुत्वा सकलं ब्रह्मा विज्ञातार्थो ऽपि मानद / उवाच रामं धर्मिष्ठं परिणामसुखावहम्

ເມື່ອໄດ້ຟັງທັງໝົດ ແມ່ນວ່າຮູ້ໃຈຄວາມແລ້ວກໍຕາມ ພຣະພຣະມາຜູ້ໃຫ້ກຽດ ໄດ້ກ່າວກັບຣາມະຜູ້ຕັ້ງມັ່ນໃນທຳ—ຖ້ອຍຄຳທີ່ນຳສຸກໃນບັ້ນປາຍ.

Verse 29

प्रतिज्ञा दुर्लभा वत्स यां भवन्कृतवान्रुषा / सृष्टि रेषा भगवतः संभवेत्कृपया बटो

ໂອ ລູກນ້ອຍ, ຄໍາປະຕິຍານອັນຫາຍາກທີ່ເຈົ້າໄດ້ກ່າວດ້ວຍໂທສະນັ້ນ; ການສ້າງໂລກນີ້ເກີດໄດ້ດ້ວຍພຣະກະລຸນາຂອງພຣະພະຄະວານເທົ່ານັ້ນ.

Verse 30

जगत्सृष्टं मया तात संक्लेशेन तदाज्ञया / तन्नाशकारिणी चैव प्रतिज्ञा भवता कृता

ລູກເອີຍ, ຕາມພຣະບັນຊາຂອງພຣະອົງ ຂ້າໄດ້ສ້າງໂລກດ້ວຍຄວາມລໍາບາກ; ແຕ່ເຈົ້າກັບໄດ້ຕັ້ງຄໍາປະຕິຍານທີ່ນໍາໄປສູ່ການທໍາລາຍມັນ.

Verse 31

त्रिःसप्तकृत्वो निर्भूपां कर्तुमिच्छसि मेदिनीम् / एकस्य राज्ञो दोषेण पितुः परिभवेन च

ເນື່ອງຈາກຄວາມຜິດຂອງກະສັດພຽງອົງດຽວ ແລະການຫຍັ້ງຫຍາມພໍ່ ເຈົ້າປາຖະໜາຈະເຮັດໃຫ້ແຜ່ນດິນໄຮ້ກະສັດຮອດຊາວເອັດຄັ້ງ.

Verse 32

ब्रह्मक्षत्र्रियविट्शूद्रैः सृष्टिरेषा सनातनी / आविर्भूता तिरोभूता हरेरेव पुनः पुनः

ສັນຕະນະສ້າງອັນນິລັນດອນນີ້ ປະກອບດ້ວຍ ພຣາຫມັນ ກະສັດ ໄວຊະ ແລະ ຊູດຣະ; ມັນປາກົດແລະເລືອນຫາຍຊໍ້າໆ ໂດຍພຣະຫຣິເທົ່ານັ້ນ.

Verse 33

अव्यर्था त्वत्प्रतिज्ञा तु भवित्री प्राक्तनेन च / यद्वायासेन ते कार्यसिद्धिर्भवितुमर्हति

ຄໍາປະຕິຍານຂອງເຈົ້າຈະບໍ່ເປັນໄປໂດຍເປົ່າ; ຕາມກຳເກົ່າ ແມ່ນແຕ່ຕ້ອງພາກເພຍ ຄວາມສໍາເລັດໃນກິດຂອງເຈົ້າກໍຄວນເກີດຂຶ້ນ.

Verse 34

शिवलोकं प्रयाहि त्वं शिवस्याज्ञामवाप्नुहि / पृथिव्यां बहवो भूपाः संति शङ्करकिङ्कराः

ເຈົ້າຈົ່ງໄປສູ່ສິວະໂລກ ແລະຮັບພຣະບັນຊາຂອງພຣະສິວະ. ໃນໂລກມີກະສັດຫຼາຍຜູ້ເປັນຂ້າຮັບໃຊ້ພຣະສັງກະຣະ.

Verse 35

विनैवाज्ञां महेशस्य को वा तान्हन्तुमीश्वरः / बिभ्रतः कवचान्यङ्गे शक्तीश्चापि दुरासदाः

ຫາກບໍ່ມີພຣະບັນຊາຂອງມະເຫສະ ໃຜຈະຂ້າພວກເຂົາໄດ້? ພວກເຂົາສວມກອກປ້ອງກັນທົ່ວກາຍ ແລະ຤ິດທານກໍຍາກຈະເຂົ້າເຖິງ.

Verse 36

उपायं कुरु यत्नेन जयबीजं शुभावहम् / उपाये तु समारब्धे सर्वे सिध्यन्त्युपक्रमाः

ຈົ່ງເຮັດອຸບາຍດ້ວຍຄວາມພາກພຽນ ໃຫ້ເປັນເມັດແຫ່ງໄຊຊະນະ ແລະນຳມາຊຶ່ງມົງຄຸນ. ເມື່ອອຸບາຍເລີ່ມແລ້ວ ການງານທັງປວງຍ່ອມສຳເລັດ.

Verse 37

श्रीकृष्णमन्त्रं कवचं गृह्ण वत्स गुरोर्हरात् / दुर्ल्लङ्घ्यं वैष्णवं तेजः शिवशक्तिर्विजेष्यति

ລູກເອີຍ ຈົ່ງຮັບຄາວະຈະອັນເປັນມົນຕຣາສີກຣິດສະນະ ຈາກຄູຄືຫະຣະ (ພຣະສິວະ). ເທຊະໄວສະນະວະທີ່ຍາກຈະຂ້າມພົ້ນ ຈະຖືກສິວະ-ສັກຕິພິຊິດ.

Verse 38

त्रैलोक्यविजयं नाम कवचं परमाद्भुतम् / यथाकथं च विज्ञाप्य शङ्करं लभदुर्लभम्

ຄາວະຈະນາມ “ໄຕຣໂລກະວິໄຊ” ນີ້ ອັນອັດສະຈັນຢ່າງຍິ່ງ. ບໍ່ວ່າຢ່າງໃດ ຈົ່ງທູນຂໍຕໍ່ພຣະສັງກະຣະ ແລະໄດ້ຮັບສິ່ງອັນຫາຍາກນີ້.

Verse 39

प्रसन्नः स गुणैस्तुभ्यं कृपालुर्दीनवत्सलः / दिव्यपाशुपतं चापि दास्यत्येव न संशयः

ພຣະອົງນັ້ນພໍໃຈດ້ວຍຄຸນງາມຂອງເຈົ້າ ເປັນຜູ້ເມດຕາ ແລະຮັກຜູ້ທຸກຍາກ. ພຣະອົງຈະປະທານອາວຸດທິບ “ປາຊຸປະຕະ” ແນ່ນອນ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ.