Adhyaya 17

Verse 1

इति श्रीब्रह्माण्डे महापुराणे वायुप्रोक्ते मध्यभागे तृतीय उपोद्धातपादे श्राद्धकल्पे दानप्रशंसा नाम षोडशो ऽध्यायः // १६// बृहस्पतिरुवाच अत ऊर्द्ध्वं प्रवक्ष्यामि श्राद्धकर्मणि पूजितम् / काम्यं नैमित्तिकाजस्रं श्राद्धकर्मणि नित्यशः

ດັ່ງນີ້ໃນ ສີຣີພຣະຫມານຑະ ມະຫາປຸຣານະ ທີ່ວາຍຸໄດ້ກ່າວໃນພາກກາງ ໃນອຸໂປດທາດະປາດທີສາມ ໃນສຣາດທະກັລປະ ແມ່ນບົດທີ 16 ຊື່ «ສັນລະເສີນທານ». ພຶຫັດສະປະຕິກ່າວວ່າ—ຕໍ່ໄປນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າຈະອະທິບາຍພິທີສຣາດທະອັນຄວນບູຊາ ທັງປະເພດກາມຍະ ໄນມິດຕິກະ ແລະທີ່ຄວນປະຕິບັດເປັນນິດໃນສຣາດທະກັມ

Verse 2

पुत्रदारनिमित्ताः स्युरष्टकास्तिस्न एव तु / कृष्णपक्षे वरिष्ठा हि पूर्वाखण्डलदेवता

ອັດຖະກາທັງສາມທີ່ກ່າວໄວ້ເນື່ອງດ້ວຍບຸດແລະພັນລະຍາ ມີຢູ່ແທ້; ໃນກຣິສນະປັກ ນັບວ່າສູງສຸດ ແລະມີເທວະຕາຄື ປູຣະວາຂັນດະລະ।

Verse 3

प्राजापत्या द्वितीया स्यात्तृतीया वैश्वदेविका / आद्यापूपैः सदाकार्या मांसैरन्या सदा भवेत्

ອັດຖະກາທີສອງເອີ້ນວ່າ ປຣາຈາປັດຍະ ແລະທີສາມເອີ້ນວ່າ ໄວສະວະເທວິກາ; ຄັ້ງທຳອິດພຶງເຮັດດ້ວຍອະປູປະ (ຂອງຫວານບູຊາ) ເສມອ, ອີກຄັ້ງໜຶ່ງພຶງເຮັດດ້ວຍເນື້ອເສມອ.

Verse 4

शाकैः कार्या तृतीया स्यादेवं द्रव्यगतो विधिः / अत्रापीष्टं पितॄणां वै नित्यमेव विधीयते

ອັດຖະກາທີສາມພຶງເຮັດດ້ວຍຜັກ—ນີ້ແມ່ນວິທີຕາມປະເພດເຄື່ອງບູຊາ; ທີ່ນີ້ດ້ວຍ ສໍາລັບປິຕຣະ ກໍຖືກກໍານົດໃຫ້ເຮັດກຳທີ່ເປັນທີ່ພໍໃຈເປັນນິດ.

Verse 5

या चाप्यन्या चतुर्थी स्यात्तां च कुर्याद्विशेषतः / आसु श्राद्धं बुधः कुर्वन्सर्वस्वेनापि नित्यशः

ແລະຖ້າມີອັດຖະກາທີສີ່ອີກຢ່າງໜຶ່ງ ກໍພຶງເຮັດໃຫ້ພິເສດ; ໃນຕິຖີເຫຼົ່ານີ້ ຜູ້ຮູ້ພຶງເຮັດສຣາດທະເປັນນິດ ແມ້ຈະຕ້ອງໃຊ້ທັງໝົດກໍຕາມ.

Verse 6

क्षिप्रमाप्नोति हि श्रेयः परत्रेह च मोदते / पितरः पर्वकालेषु तिथिकालेषु देवताः

ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມໄດ້ຮັບຄວາມເກື້ອກູນໂດຍໄວ ແລະຊື່ນບານທັງໃນໂລກນີ້ແລະໂລກໜ້າ; ໃນເວລາປັຣວະ ແລະເວລາຕິຖີ ປິຕຣະແມ່ນເທວະຕາຜູ້ຮັບບູຊາ.

Verse 7

सर्वेषु पुरुषा यान्ति निपातमिव धेनवः / मासांते प्रतिगच्छेयुरष्टकासु ह्यपूजिताः

ມະນຸດທັງປວງໄປສູ່ຄວາມຕົກຕ່ຳ ເຫມືອນງົວລົ້ມ; ທ້າຍເດືອນ ຜູ້ບໍ່ບູຊາໃນວັນອັດຖະກາ ຈະກັບໄປສູ່ທຸກຂ໌ອີກ

Verse 8

मोघास्तस्य भवन्त्याशाः परत्रेह च सर्वशः / पूजकानां समुत्कर्षो नास्तिकानामधोगतिः

ຄວາມຫວັງຂອງຜູ້ນັ້ນເປັນໄປຢ່າງສູນເປົ່າ ທັງໃນໂລກນີ້ແລະໂລກໜ້າ; ຜູ້ບູຊາໄດ້ຄວາມຈະເລີນ ແຕ່ນາສະຕິກຕົກຕ່ຳ

Verse 9

देवास्तु दायिनो यान्ति तिर्यग्गच्छन्त्यदायिनः / पुष्टिं प्रजां स्मृतिं मेधां पुत्रानैश्वर्यमेव च

ຜູ້ໃຫ້ທານໄປສູ່ຄະຕິເທວະ; ຜູ້ບໍ່ໃຫ້ທານໄປສູ່ກຳເນີດສັດເດຣັດສານ; (ຜົນແມ່ນ) ຄວາມອຸດົມ, ລູກຫຼານ, ຄວາມຈື່, ປັນຍາ, ບຸດ ແລະອຳນາດວາສນາ

Verse 10

कुर्वाणः पूजनं चासु सर्वं पूर्णं समश्नुते / प्रतिपद्धनलाभाय लब्धं चास्य न नश्यति

ຜູ້ໃດບູຊາໃນ (ອັດຖະກາ) ເຫຼົ່ານີ້ ຈະໄດ້ຮັບຜົນຄົບຖ້ວນ; ແລະທຣັບທີ່ໄດ້ເພື່ອລາບທຣັບປະຈຳ ຈະບໍ່ສູນເສຍ

Verse 11

द्वितीयायां तु यः कुर्याद्द्विपदाधिंपतिर् भवेत् / वरार्थिनां तृतीया तु शत्रुघ्नी पापनाशिनी

ໃນວັນດວິຕີຍາ ຜູ້ໃດເຮັດ (ການບູຊາ) ຈະເປັນເຈົ້າເຫນືອຜູ້ມີສອງຕີນ; ສຳລັບຜູ້ປາຖະໜາພອນ ວັນຕຣິຕີຍາເປັນຜູ້ທຳລາຍສັດຕູ ແລະລ້າງບາບ

Verse 12

चतुर्थ्यां तु प्रकुर्वाणः शत्रुच्छिद्राणि पश्यति / पञ्चम्यां चापिकुर्वाणः प्राप्नोति महतीं श्रियम्

ຜູ້ໃດເຮັດສຣາດທະໃນວັນຈະຕຸຣຖີ ຈະເຫັນຊ່ອງໂຫວ່ຂອງສັດຕູ; ແລະເຮັດໃນວັນປັນຈະມີ ຈະໄດ້ຮັບສີຣີແລະຄວາມຮຸ່ງເຮືອງອັນໃຫຍ່

Verse 13

षष्ठ्यां श्राद्धानि कुर्वाणः संपूज्यः स्यात्प्रयत्नतः / कुरुते यस्तु सप्तम्यां श्राद्धानि सततं नरः

ຜູ້ໃດເຮັດສຣາດທະໃນວັນສັດຖີ ດ້ວຍຄວາມພາກພຽນ ຈະເປັນຜູ້ຄວນແກ່ການບູຊາ; ແລະຜູ້ຊາຍຜູ້ເຮັດໃນວັນສັບຕະມີເປັນນິດ

Verse 14

महीशत्वमवाप्नोति गणानां चाधिपो भवेत् / संपूर्णामृद्धिमाप्नोति यो ऽष्टम्यां कुरुते नरः

ຜູ້ໃດເຮັດໃນວັນອັດຖະມີ ຈະໄດ້ຮັບຄວາມເປັນກະສັດ ແລະເປັນຫົວໜ້າແຫ່ງຄະນະ (gaṇa); ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບຄວາມຮຸ່ງເຮືອງຢ່າງສົມບູນ

Verse 15

श्राद्धं नवम्यां कर्त्तव्यमैश्वर्यं स्त्रीश्च काङ्क्षता / कुर्वन्दशम्यां तु नरो ब्राह्मीं श्रियमवाप्नुयात्

ຜູ້ປາຖະໜາອິດທິອຳນາດ ແລະສຸກສົມບູນແຫ່ງຄູ່ຄອງ ພຶງເຮັດສຣາດທະໃນວັນນະວະມີ; ແລະຜູ້ເຮັດໃນວັນທະສະມີ ຈະໄດ້ຮັບບຣາຫມີ-ສີຣີ ອັນສູງສົ່ງ

Verse 16

वेदांश्चैवाप्नुयात्सर्वान्विप्राणां समतां व्रजेत् / एकादश्यां परं दानमैश्वर्य सततं तथा

ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບພຣະເວດທັງປວງ ແລະເຂົ້າສູ່ຄວາມເສມີພາບກັບວິປຣະ (ພຣາຫມັນຜູ້ຮູ້). ໃນວັນເອກາດະສີ ຈະໄດ້ຜົນທານອັນສູງສຸດ ແລະອິດທິອຳນາດອັນດຳລົງຕໍ່ເນື່ອງ

Verse 17

द्वादश्यां जयलाभं च राज्यमायुर्वसूनि च / प्रजावृद्धिं पशून्मेधां स्वातन्त्र्यं पुष्टिमुत्तमाम्

ໃນວັນທວາດະສີ ເມື່ອປະກອບພິທີສຣາດທ໌ ຈະໄດ້ຊັຍຊະນະແລະລາບ ໄດ້ອໍານາດຮາຊະສົມບັດ ອາຍຸຍືນ ແລະຊັບສິນ; ໄດ້ຄວາມເຈຣິນຂອງລູກຫຼານ ຊັບສິນປະສຸສັດ ປັນຍາ ອິດສະລະພາບ ແລະຄວາມອຸດົມສົມບູນອັນສູງສຸດ

Verse 18

दीर्घमायुरथैश्वर्यं कुर्वाणस्तु त्रयोदशीम् / युवानश्च गृहे यस्य मृतास्तेभ्यः प्रदापयेत्

ຜູ້ປະກອບພິທີສຣາດທ໌ໃນວັນຕຣໂຍທະສີ ຈະໄດ້ອາຍຸຍືນ ແລະອິດທິລິດຮຸ່ງເຮືອງ; ຖ້າໃນເຮືອນມີຜູ້ຕາຍໃນວັຍໜຸ່ມສາວ ພຶງຈັດທານອຸທິດໃຫ້ເຂົາເຫຼົ່ານັ້ນ

Verse 19

शस्त्रेण वा हता ये च तेषां दद्याच्चतुर्दशीम् / अमावास्यां प्रयत्नेन श्राद्धं कुर्यात्सदा शुचिः

ຜູ້ທີ່ຖືກຂ້າດ້ວຍອາວຸດ ພຶງຖວາຍສຣາດທ໌ໃນວັນຈະຕຸຣທະສີເພື່ອເຂົາເຫຼົ່ານັ້ນ; ແລະໃນວັນອະມາວາສະຍາ ພຶງພາກເພຍເຮັດສຣາດທ໌ໂດຍຮັກສາຄວາມບໍລິສຸດເສມອ

Verse 20

सर्वकामानवाप्नोति स्वर्गं चानन्तमश्नुते / तथाविषमजातानां यमलानां च सर्वशः

ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ສົມປາດຖະນາທັງປວງ ແລະເສວຍສະຫວັນອັນບໍ່ມີທີ່ສິ້ນສຸດ; ແມ່ນກະທັ້ງຜູ້ເກີດຜິດປົກກະຕິ ແລະຜູ້ເປັນຝາແຝດ (ຍະມະລະ) ກໍໄດ້ອານຸສົງຄ໌ນີ້ໂດຍທົ່ວໜ້າ

Verse 21

श्राद्धं दद्यादमावास्यां सर्वकामानवाप्नुयात् / मघासु कुर्वञ्छ्राद्धानि सर्वकामानवाप्नुयात्

ຖວາຍສຣາດທ໌ໃນວັນອະມາວາສະຍາ ຈະໄດ້ສົມປາດຖະນາທັງປວງ; ແລະເມື່ອເຮັດສຣາດທ໌ໃນນັກສັດຕຣະມະຄາ ກໍຈະໄດ້ສົມປາດຖະນາທັງປວງເຊັ່ນກັນ

Verse 22

प्रत्यक्षमर्चितास्तेन भवन्ति पितरस्तदा / पितृदवा मघा यस्मात्तस्मात्तास्वक्षयं स्मृतम्

ໃນເວລານັ້ນ ປິຕຣະ (ບັນພະບຸລຸດ) ຖືກບູຊາດັ່ງປະຈັກຕໍ່ໜ້າ. ເນື່ອງຈາກ Maghā ໂດຍຊື່ ‘ຜູ້ໃຫ້ແກ່ປິຕຣະ’ ຈຶ່ງກ່າວວ່າ ການເຮັດສຣາດທ໌ໃນນັ້ນໃຫ້ຜົນອັກຊະຍະ (ບໍ່ໝົດ).