Adhyaya 9
Brahmā’s Prayers to Lord Nārāyaṇa and the Lord’s Empowering Instructions for Creation
ໃນການເລົ່າວົງຈອນການສ້າງຕໍ່ໄປ, ພຣະພຣະຫມາ—ເກີດຈາກດອກບົວທີ່ຜຸດອອກຈາກສະດືພຣະອົງ—ໄດ້ຖວາຍສະຕຸຕິອັນຍາວ ຫຼັງຈາກຮູ້ວ່າ ພຣະນາຣາຍະນະ ແມ່ນຄວາມຈິງສູງສຸດທີ່ຄວນຮູ້. ທ່ານແຍກແຍະຮູບພຣະອົງອັນນິລັນດອນກັບຄວາມສະຫວ່າງຂອງພຣະພຣະຫມັນ, ເສົ້າໃຈຕໍ່ຄວາມກັງວົນແລະທຸກຂ໌ຂອງວິນຍານທີ່ຖືກຜູກມັດ, ແລະສັນລະເສີນ śravaṇa-kīrtana ເປັນປະຕູໃຫ້ພຣະອົງປະທັບໃນຫົວໃຈ. ພຣະພຣະຫມາຍອມຮັບພຣະອົງເປັນກາລະ (ເວລາ), ເປັນຮາກຂອງຕົ້ນໄມ້ໂລກ, ແລະເປັນຜູ້ຄວບຄຸມການສ້າງ-ຮັກສາ-ທຳລາຍ; ທ່ານອະທິຖານໃຫ້ເຮັດ visarga ໂດຍບໍ່ມີຄວາມອວດດີ ແລະບໍ່ປົນເປື້ອນວັດຖຸ, ພ້ອມທັງຢືນຫມັ້ນໃນສຽງເວດ. Maitreya ບັນຍາຍຄວາມງຽບແລະຄວາມຫວາດຫວັ່ນຂອງພຣະພຣະຫມາ ເມື່ອຈະຈັດລະບົບດາວເຄາະທ່າມກາງນ້ຳແຫ່ງການພິນາດ. ພຣະອົງຕອບກັບ ຢືນຢັນວ່າພອນໄດ້ປະທານແລ້ວ, ສອນ tapas, ສະມາທິ, ແລະ bhakti-yoga, ສັນຍາໃຫ້ເຫັນພຣະອົງພາຍໃນທຸກສິ່ງ, ພົ້ນຈາກການຍຶດຕິດຮ່າງກາຍ, ແລະຄຸ້ມຄອງຈາກຣາຊະສະໃນຍາມສ້າງລູກຫຼານ. ພຣະອົງພໍໃຈ ປະທານວ່າຜູ້ອະທິຖານແບບນີ້ຈະສຳເລັດ, ແລ້ວອະນຸຍາດໃຫ້ພຣະພຣະຫມາສ້າງ ແລະອັນຕະທານໄປ ເປີດທາງສູ່ການສ້າງຮອບສອງຢ່າງລະອຽດ.
Shlokas
Verse 1
ब्रह्मोवाच ज्ञातोऽसि मेऽद्य सुचिरान्ननु देहभाजां न ज्ञायते भगवतो गतिरित्यवद्यम् । नान्यत्त्वदस्ति भगवन्नपि तन्न शुद्धं मायागुणव्यतिकराद्यदुरुर्विभासि ॥ १ ॥
ພຣະພຣົມກ່າວວ່າ: ໂອ ພຣະພະຄະວານ, ມື້ນີ້ຫຼັງຈາກຕະປະຍາອັນຍາວນານ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຮູ້ຈັກພຣະອົງ. ສັດຜູ້ມີກາຍຊ່າງນ່າເສຍໃຈ ທີ່ບໍ່ອາດຮູ້ຄະຕິຂອງພຣະອົງ. ນອກຈາກພຣະອົງບໍ່ມີສິ່ງໃດສູງສຸດ; ສິ່ງທີ່ຖືກຄິດວ່າສູງກວ່າພຣະອົງ ບໍ່ແມ່ນສັດຈະອັນສົມບູນ. ພຣະອົງປາກົດເປັນພຣະສູງສຸດ ໂດຍສະແດງພະລັງສ້າງສັນຜ່ານຄຸນມາຍາ.
Verse 2
रूपं यदेतदवबोधरसोदयेन शश्वन्निवृत्ततमस: सदनुग्रहाय । आदौ गृहीतमवतारशतैकबीजं यन्नाभिपद्मभवनादहमाविरासम् ॥ २ ॥
ຮູບທີ່ຂ້າພະເຈົ້າເຫັນນີ້ ໂດຍການເກີດຂຶ້ນຂອງລົດຊາດແຫ່ງປັນຍາ ຈຶ່ງເປັນນິລັນດອນພົ້ນຈາກຄວາມມົວມົນທາງວັດຖຸ ແລະເສດັດມາເພື່ອເມດຕາຜູ້ພັກດີໃນຖານະສັກຕິພາຍໃນ. ອະວະຕານນີ້ເປັນເມັດພັນຂອງອະວະຕານຫຼາຍປະການ; ແລະຂ້າພະເຈົ້າເກີດຈາກເຮືອນດອກບົວທີ່ງອກຈາກພຣະນາພີຂອງພຣະອົງ.
Verse 3
नात: परं परम यद्भवत: स्वरूप- मानन्दमात्रमविकल्पमविद्धवर्च: । पश्यामि विश्वसृजमेकमविश्वमात्मन् भूतेन्द्रियात्मकमदस्त उपाश्रितोऽस्मि ॥ ३ ॥
ໂອ ພຣະຜູ້ສູງສຸດ, ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ເຫັນຮູບໃດຈະເຫນືອກວ່າຮູບຂອງພຣະອົງນີ້—ເປັນອານັນດແລະປັນຍາລ້ວນ ບໍ່ມີຄວາມແປປ່ຽນ ແລະມີຮັດສະມີບໍ່ເສື່ອມ. ພຣະອົງເປັນໜຶ່ງແຕ່ເປັນຜູ້ສ້າງຈັກກະວານ ແລະບໍ່ຖືກວັດຖຸແຕະຕ້ອງ. ຂ້າພະເຈົ້າກັບຫຼົງອະຫັງການໃນກາຍແລະອິນທຣີທີ່ປະກອບດ້ວຍທາດ; ດັ່ງນັ້ນຂ້າພະເຈົ້າຂໍພຶ່ງພາພຣະອົງຜູ້ບໍ່ຖືກມາຍາແຕະຕ້ອງ.
Verse 4
तद्वा इदं भुवनमङ्गल मङ्गलाय ध्याने स्म नो दर्शितं त उपासकानाम् । तस्मै नमो भगवतेऽनुविधेम तुभ्यं योऽनादृतो नरकभाग्भिरसत्प्रसङ्गै: ॥ ४ ॥
ໂອ ຜູ້ເປັນມົງຄຸນແກ່ສັບພະໂລກ, ຮູບນີ້ຂອງພຣະອົງເປັນມົງຄຸນແກ່ຈັກກະວານທັງປວງຢ່າງເທົ່າເທັມ; ພຣະອົງໄດ້ສະແດງຮູບນິລັນດອນນີ້ໃນສະມາທິຂອງຜູ້ບູຊາ. ຂ້າພະເຈົ້າຂໍນົບນ້ອມແດ່ພຣະພະຄະວານ ແລະຂໍປະພຶດຮັບໃຊ້ພຣະອົງ. ຜູ້ທີ່ຖືກກຳນົດໃຫ້ໄປທາງນະລົກເນື່ອງຈາກການຄົບຫາເລື່ອງວັດຖຸອັນບໍ່ດີ ຍ່ອມລະເລີຍຮູບສ່ວນບຸກຄົນຂອງພຣະອົງ.
Verse 5
ये तु त्वदीयचरणाम्बुजकोशगन्धं जिघ्रन्ति कर्णविवरै: श्रुतिवातनीतम् । भक्त्या गृहीतचरण: परया च तेषां नापैषि नाथ हृदयाम्बुरुहात्स्वपुंसाम् ॥ ५ ॥
ໂອ ນາຖາ, ຜູ້ໃດທີ່ ‘ສູດດົມ’ ກິ່ນຫອມແຫ່ງດອກບົວພຣະບາດຂອງພຣະອົງ ທີ່ຖືກລົມແຫ່ງສຽງເວດພາມາຜ່ານຮູຫູ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມຮັບພຣະບາດຂອງພຣະອົງດ້ວຍພັກຕິ. ສໍາລັບຜູ້ພັກດີອັນສູງສຸດເຫຼົ່ານັ້ນ ພຣະອົງບໍ່ເຄີຍຫ່າງຈາກດອກບົວໃນດວງໃຈຂອງເຂົາເລີຍ.
Verse 6
तावद्भयं द्रविणदेहसुहृन्निमित्तं शोक: स्पृहा परिभवो विपुलश्च लोभ: । तावन्ममेत्यसदवग्रह आर्तिमूलं यावन्न तेऽङ्घ्रिमभयं प्रवृणीत लोक: ॥ ६ ॥
ຂ້າແຕ່ພຣະເຈົ້າ! ເນື່ອງຈາກຊັບສິນ ຮ່າງກາຍ ແລະມິດສະຫາຍ ມະນຸດຈຶ່ງເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມຢ້ານ ຄວາມໂສກ ຄວາມຢາກ ຄວາມອັບອາຍ ແລະຄວາມໂລບຫນັກ. ຕາບໃດທີ່ຍັງຍຶດ ‘ຂອງຂ້ອຍ’ ແລະບໍ່ໄດ້ພຶ່ງພາພຣະບາດດອກບົວອັນປອດໄພຂອງພຣະອົງ ກໍຍັງຖືກຄວາມກັງວົນຄອບງຳຢູ່.
Verse 7
दैवेन ते हतधियो भवत: प्रसङ्गा- त्सर्वाशुभोपशमनाद्विमुखेन्द्रिया ये । कुर्वन्ति कामसुखलेशलवाय दीना लोभाभिभूतमनसोऽकुशलानि शश्वत् ॥ ७ ॥
ຂ້າແຕ່ພຣະເຈົ້າ! ຜູ້ໃດທີ່ຫັນຫນ້າອອກຈາກການຟັງແລະສັນລະເສີນພຣະລີລາອັນສູງສຸດຂອງພຣະອົງ ອັນເປັນມົງຄຸນທີ່ດັບອະມົງຄຸນທັງປວງ ຍ່ອມເປັນຜູ້ອັບໂຊກແລະຂາດປັນຍາ. ເພື່ອຄວາມສຸກທາງອິນຊີທີ່ມີແຕ່ນ້ອຍແລະຊົ່ວຄາວ ໃຈຖືກຄວາມໂລບຄອບງຳ ແລະເຮັດກຳອັນບໍ່ດີຢູ່ເລື້ອຍໆ.
Verse 8
क्षुत्तृट्त्रिधातुभिरिमा मुहुरर्द्यमाना: शीतोष्णवातवरषैरितरेतराच्च । कामाग्निनाच्युत रुषा च सुदुर्भरेण सम्पश्यतो मन उरुक्रम सीदते मे ॥ ८ ॥
ຂ້າແຕ່ອະຈຸຕະ ແລະ ອຸຣຸກຣະມະ! ສັດທັງຫຼາຍຜູ້ນ່າສົງສານນີ້ຖືກລົບກວນຊ້ຳໆດ້ວຍຄວາມຫິວ ຄວາມກະຫາຍ ແລະຄວາມຜິດປົກກະຕິຂອງທາດສາມ; ຖືກຫນາວຮ້ອນ ລົມ ຝົນ ແລະສິ່ງລົບກວນອື່ນໆໂຈມຕີ. ຍັງຖືກໄຟກາມ ແລະຄວາມໂກດອັນທົນຍາກກົດທັບ—ເຫັນແລ້ວ ໃຈຂ້ອຍເສົ້າຫຼາຍ.
Verse 9
यावत्पृथक्त्वमिदमात्मन इन्द्रियार्थ- मायाबलं भगवतो जन ईश पश्येत् । तावन्न संसृतिरसौ प्रतिसंक्रमेत व्यर्थापि दु:खनिवहं वहती क्रियार्था ॥ ९ ॥
ຂ້າແຕ່ພຣະເຈົ້າ! ສໍາລັບອາດມັນ ຄວາມທຸກທາງວັດຖຸບໍ່ມີຄວາມເປັນຈິງແທ້. ແຕ່ຕາບໃດທີ່ຈີວະຜູ້ຖືກຜູກມັດ ຍັງເຫັນຄວາມແຍກຕ່າງ ໂດຍອໍານາດມາຍາພາຍນອກຂອງພຣະອົງ ແລະຖືກາຍນີ້ເພື່ອສຸກອິນຊີວ່າເປັນ ‘ຂ້ອຍ’ ກໍບໍ່ອາດອອກຈາກວົງຈອນສັງສາຣາ ແລະຈະແບກກອງທຸກໄວ້ໂດຍໄຮ້ປະໂຫຍດ.
Verse 10
अह्न्यापृतार्तकरणा निशि नि:शयाना । नानामनोरथधिया क्षणभग्ननिद्रा: । दैवाहतार्थरचना ऋषयोऽपि देव युष्मत्प्रसङ्गविमुखा इह संसरन्ति ॥ १० ॥
ຂ້າແຕ່ພຣະເຈົ້າ! ຜູ້ບໍ່ມີພັກຕິ ໃນຕອນກາງວັນນໍາອິນຊີໄປໃຊ້ໃນວຽກທີ່ຫນັກໜ່ວງແລະກວ້າງຂວາງ, ແລະຕອນກາງຄືນກໍບໍ່ອາດນອນຢ່າງສະຫງົບ; ຄວາມຄິດຝັນນານາຊະນິດທໍາລາຍການນອນຂອງເຂົາທຸກຂະນະ. ອໍານາດແຫ່ງວາສນາຍັງເຮັດໃຫ້ແຜນການຂອງເຂົາລົ້ມເຫຼວ; ແມ່ນແຕ່ຣິຊີຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ ຖ້າຫັນຫນ້າຈາກການເລົ່າເຖິງພຣະອົງ ກໍຕ້ອງວຽນວ່າຍຢູ່ໃນໂລກນີ້.
Verse 11
त्वं भक्तियोगपरिभावितहृत्सरोज आस्से श्रुतेक्षितपथो ननु नाथ पुंसाम् । यद्यद्धिया त उरुगाय विभावयन्ति तत्तद्वपु: प्रणयसे सदनुग्रहाय ॥ ११ ॥
ໂອ ພຣະນາຖ! ຜູ້ພັກດີເມື່ອບໍລິສຸດດ້ວຍພັກຕິໂຍກ ຫົວໃຈດັ່ງດອກບົວຈະຜ່ອງໃສ; ໂດຍການຟັງອັນຖືກຕ້ອງພວກເຂົາຈຶ່ງ ‘ເຫັນ’ ພຣະອົງ ແລະພຣະອົງປະທັບຢູ່ນັ້ນ. ໂອ ອຸຣຸກາຍ! ເພື່ອອະນຸກຣະຫາ ພຣະອົງປະກົດໃນຮູບທິບນິລັນດອນຕາມທີ່ຜູ້ພັກດີລະລຶກເຖິງເສມອ.
Verse 12
नातिप्रसीदति तथोपचितोपचारै- राराधित: सुरगणैर्हृदिबद्धकामै: । यत्सर्वभूतदययासदलभ्ययैको नानाजनेष्ववहित: सुहृदन्तरात्मा ॥ १२ ॥
ໂອ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ! ພຣະອົງບໍ່ຄ່ອຍພໍພຣະໄທຕໍ່ການບູຊາຂອງເທວະທີ່ມີຄວາມປາຖະໜາໂລກຜູກມັດ ແມ່ນແຕ່ຈັດຢ່າງອະລັງການດ້ວຍເຄື່ອງບູຊາຫຼາຍຢ່າງ. ພຣະອົງສະຖິດໃນຫົວໃຈຂອງສັດທັງປວງເປັນປະຣະມາດມັນ ເປັນມິດນິລັນດອນດ້ວຍເມດຕາບໍ່ມີເຫດ; ແຕ່ສໍາລັບຜູ້ບໍ່ມີພັກຕິ ພຣະອົງຍາກຈະເຂົ້າເຖິງ.
Verse 13
पुंसामतो विविधकर्मभिरध्वराद्यै- र्दानेन चोग्रतपसा परिचर्यया च । आराधनं भगवतस्तव सत्क्रियार्थो धर्मोऽर्पित: कर्हिचिद्म्रियते न यत्र ॥ १३ ॥
ດັ່ງນັ້ນ ກຸສົນກຳຂອງມະນຸດ ເຊັ່ນ ຍັດຍະ ແລະພິທີເວດ, ທານ, ຕະບະອັນເຂັ້ມ ແລະການປະຄອງຮັບໃຊ້—ຖ້າເຮັດເພື່ອບູຊາພຣະອົງ ແລະຖວາຍຜົນແດ່ພຣະອົງ—ກໍເປັນປະໂຫຍດ. ທຳແບບນີ້ບໍ່ເຄີຍເສຍເປົ່າ; ມັນບໍ່ສູນຫາຍໄປໃສເລີຍ.
Verse 14
शश्वत्स्वरूपमहसैव निपीतभेद- मोहाय बोधधिषणाय नम: परस्मै । विश्वोद्भवस्थितिलयेषु निमित्तलीला- रासाय ते नम इदं चकृमेश्वराय ॥ १४ ॥
ຂ້າພະເຈົ້າຂໍນອບນ້ອມແດ່ພຣະສູງສຸດ ຜູ້ມີຮັດສະມີແຫ່ງສະວະຣູບນິລັນດອນ ທີ່ກຳຈັດຄວາມຫຼົງໃນຄວາມແຕກຕ່າງ ແລະປຸກປັນຍາເພື່ອການຮູ້ຕົນ. ຂ້າພະເຈົ້າຂໍຖວາຍນະມັດຕໍ່ພຣະອີສະວະຣະ ຜູ້ເປັນນິມິດໃນການເກີດ ດຳລົງ ແລະສະລາຍຂອງຈັກກະວານ ໂດຍລີລາຂອງພຣະອົງ.
Verse 15
यस्यावतारगुणकर्मविडम्बनानि नामानि येऽसुविगमे विवशा गृणन्ति । तेऽनैकजन्मशमलं सहसैव हित्वा संयान्त्यपावृतामृतं तमजं प्रपद्ये ॥ १५ ॥
ຂ້າພະເຈົ້າຂໍພຶ່ງພາພຣະບາດດັ່ງດອກບົວຂອງພຣະອົງຜູ້ບໍ່ເກີດ ຜູ້ທີ່ອະວະຕານ ຄຸນ ແລະກິດລີລາຂອງພຣະອົງ ດູເຫມືອນການຈຳລອງອັນລຶກລັບຂອງເລື່ອງໂລກ. ຜູ້ໃດເມື່ອຈະລາຈາກຊີວິດ ແມ່ນແຕ່ໂດຍບໍ່ຮູ້ຕົວ ຍັງເອີ້ນນາມທິບຂອງພຣະອົງ ຜູ້ນັ້ນຈະສະລັດບາບຫຼາຍຊາດໃນທັນທີ ແລະຈະເຂົ້າເຖິງພຣະອົງ ອະມຣິຕະທີ່ເປີດເຜີຍ ຢ່າງແນ່ນອນ.
Verse 16
यो वा अहं च गिरिशश्च विभु: स्वयं च स्थित्युद्भवप्रलयहेतव आत्ममूलम् । भित्त्वा त्रिपाद्ववृध एक उरुप्ररोह- स्तस्मै नमो भगवते भुवनद्रुमाय ॥ १६ ॥
ຂ້າແຕ່ພຣະເຈົ້າ, ພຣະອົງແມ່ນຮາກດັ່ງເດີມຂອງຕົ້ນໄມ້ແຫ່ງຈັກກະວານ. ພຣະອົງທະລຸຜ່ານປຣະກຣິຕິ ແລ້ວປາກົດເປັນພຣະພຣົມ, ພຣະສິວະ ແລະພຣະອົງເອງຜູ້ມີອຳນາດ ເປັນເຫດແຫ່ງການສ້າງ ການຮັກສາ ແລະການລະລາຍ; ພວກເຮົາສາມພຣະອົງແຜ່ກິ່ງກ້ານຫຼາຍ. ຂ້າຂໍນົບນ້ອມແດ່ພຣະພະຄະວານຜູ້ເປັນຕົ້ນໄມ້ແຫ່ງພົບພູມ.
Verse 17
लोको विकर्मनिरत: कुशले प्रमत्त: कर्मण्ययं त्वदुदिते भवदर्चने स्वे । यस्तावदस्य बलवानिह जीविताशां सद्यश्छिनत्त्यनिमिषाय नमोऽस्तु तस्मै ॥ १७ ॥
ຜູ້ຄົນໂດຍທົ່ວໄປຫມົກມຸ່ນໃນການກະທຳອັນໂງ່ ບໍ່ໃສ່ໃຈກິດທີ່ເປັນກຸສົນທີ່ພຣະອົງຊີ້ນຳ; ພວກເຂົາບໍ່ເຂົ້າສູ່ກຳຄືການບູຊາພຣະອົງຕາມທີ່ພຣະອົງຕັດ. ຕາບໃດທີ່ແຮງແຫ່ງວຽກໂງ່ ແລະຄວາມຫວັງຈະມີຊີວິດຍັງແຂງ ແຜນທັງປວງຈະຖືກຕັດຂາດໃນພິບຕາ. ຂ້າຂໍນົບນ້ອມແດ່ພຣະອົງຜູ້ເປັນກາລນິລັນດອນ ຜູ້ບໍ່ກະພິບຕາ.
Verse 18
यस्माद्बिभेम्यहमपि द्विपरार्धधिष्ण्य- मध्यासित: सकललोकनमस्कृतं यत् । तेपे तपो बहुसवोऽवरुरुत्समान- स्तस्मै नमो भगवतेऽधिमखाय तुभ्यम् ॥ १८ ॥
ຂ້າແຕ່ພຣະເຈົ້າ ແມ່ນແຕ່ຂ້າສະຖິດຢູ່ໃນຖິ່ນພຳນັກທີ່ດຳລົງຢູ່ໄດ້ສອງປະຣາດະ ແມ່ນແຕ່ຕຳແໜ່ງຂອງຂ້າໄດ້ຮັບການນົບນ້ອມຈາກທຸກໂລກ ແລະຂ້າໄດ້ບຳເພັນຕະປະຫຼາຍປີເພື່ອຮູ້ຕົນ ຂ້າກໍຍັງຂໍນົບນ້ອມແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ເປັນຜູ້ເສວຍຜົນຍັນທັງປວງ ແລະເປັນກາລອັນບໍ່ເຫນື່ອຍລ້າ.
Verse 19
तिर्यङ्मनुष्यविबुधादिषु जीवयोनि- ष्वात्मेच्छयात्मकृतसेतुपरीप्सया य: । रेमे निरस्तविषयोऽप्यवरुद्धदेह- स्तस्मै नमो भगवते पुरुषोत्तमाय ॥ १९ ॥
ຂ້າແຕ່ພຣະເຈົ້າ ດ້ວຍພຣະປະສົງຂອງພຣະອົງເອງ ພຣະອົງເສດັດອະວະຕານໃນກຳເນີດຕ່າງໆ ທັງສັດ ມະນຸດ ແລະເທວະ ເພື່ອສະແດງລີລາອັນເຫນືອໂລກ. ພຣະອົງບໍ່ຖືກປົນເປື້ອນໂດຍວັດຖຸ; ພຣະອົງຮັບຮ່າງກາຍເພື່ອໃຫ້ຫຼັກທຳ-ເສຕຸຂອງພຣະອົງສຳເລັດ. ດັ່ງນັ້ນຂ້າຂໍນົບນ້ອມແດ່ພຣະພະຄະວານ ປຸຣຸໂສຕຕະມະ.
Verse 20
योऽविद्ययानुपहतोऽपि दशार्धवृत्त्या निद्रामुवाह जठरीकृतलोकयात्र: । अन्तर्जलेऽहिकशिपुस्पर्शानुकूलां भीमोर्मिमालिनि जनस्य सुखं विवृण्वन् ॥ २० ॥
ຂ້າແຕ່ພຣະເຈົ້າ ພຣະອົງບໍ່ຖືກກະທົບໂດຍອະວິທະຍາ ແຕ່ກໍເຫມືອນຊົງບັນທົມໃນໂຍຄະນິດຣາ ແລະຊົງຮວບຮວມໂລກທັງປວງໄວ້ໃນພຣະອຸທອນ. ໃນນ້ຳປຣະລະຍະທີ່ມີຄື້ນຮຸນແຮງ ພຣະອົງຊົງນອນເທິງຕຽງນາກ ເຜີຍຄວາມສຸກແຫ່ງການບັນທົມໃຫ້ແກ່ຜູ້ມີປັນຍາ.
Verse 21
यन्नाभिपद्मभवनादहमासमीड्य लोकत्रयोपकरणो यदनुग्रहेण । तस्मै नमस्त उदरस्थभवाय योग- निद्रावसानविकसन्नलिनेक्षणाय ॥ २१ ॥
ຂ້າແຕ່ພຣະອົງຜູ້ເປັນທີ່ຂ້າບູຊາ ຂ້າເກີດຈາກເຮືອນດອກບົວແຫ່ງພຣະນາບີຂອງພຣະອົງ ໂດຍພຣະກະລຸນາເພື່ອສ້າງໄຕໂລກ. ໃນໂຍກນິດຣາ ສັບພະໂລກທັງປວງຢູ່ໃນພຣະອຸທອນອັນເຫນືອໂລກີ; ບັດນີ້ເມື່ອນິດຣາສິ້ນ ພຣະເນດຂອງພຣະອົງເປີດດັ່ງດອກບົວຍາມເຊົ້າ—ຂ້າຂໍນົບນ້ອມ।
Verse 22
सोऽयं समस्तजगतां सुहृदेक आत्मा सत्त्वेन यन्मृडयते भगवान् भगेन । तेनैव मे दृशमनुस्पृशताद्यथाहं स्रक्ष्यामि पूर्ववदिदं प्रणतप्रियोऽसौ ॥ २२ ॥
ຂໍໃຫ້ພຣະເຈົ້າສູງສຸດເມດຕາຕໍ່ຂ້າ. ພຣະອົງເປັນມິດພຽງຜູ້ດຽວ ແລະເປັນອາດມັນຂອງສັດທັງປວງ; ດ້ວຍສິຣິອຳນາດອັນທິບ ພຣະອົງອຸປະຖຳທຸກຊີວິດເພື່ອຄວາມສຸກສູງສຸດ. ຂໍໃຫ້ພຣະອົງແຕະຕ້ອງສາຍຕາຂອງຂ້າ ເພື່ອໃຫ້ຂ້າໄດ້ປັນຍາພາຍໃນສ້າງສັນເຊັ່ນເກົ່າ; ເພາະພຣະອົງຮັກຜູ້ສະຫຼອງຕົນ ແລະຂ້າກໍເປັນຜູ້ສະຫຼອງຕົນເຊັ່ນກັນ।
Verse 23
एष प्रपन्नवरदो रमयात्मशक्त्या यद्यत्करिष्यति गृहीतगुणावतार: । तस्मिन् स्वविक्रममिदं सृजतोऽपि चेतो युञ्जीत कर्मशमलं च यथा विजह्याम् ॥ २३ ॥
ພຣະເຈົ້າສູງສຸດເປັນຜູ້ປະທານພອນແກ່ຜູ້ສະຫຼອງຕົນເສມອ. ກິດຈະກຳຂອງພຣະອົງດຳເນີນຜ່ານສັກຕິພາຍໃນ ຄື ຣະມາ (ສຣີ) ເທວີແຫ່ງໂຊກລາບ; ແລະເມື່ອພຣະອົງຮັບຮູບເປັນກຸນາວະຕາຣ ສິ່ງໃດທີ່ພຣະອົງກະທຳຍ່ອມສຳເລັດ. ຂ້າຂໍອະທິຖານໃຫ້ ແມ່ນແຕ່ໃນການສ້າງສັນ ຈິດຂອງຂ້າຈົ່ງຜູກຢູ່ກັບພຣະວິຣະພາບຂອງພຣະອົງ ແລະໃຫ້ມົນທິນແຫ່ງກຳບໍ່ຕິດຂ້າ ເພື່ອຂ້າຈະລະທິ້ງຄວາມທະນົງເທັດວ່າ ‘ຂ້າແມ່ນຜູ້ສ້າງ’.
Verse 24
नाभिहृदादिह सतोऽम्भसि यस्य पुंसो विज्ञानशक्तिरहमासमनन्तशक्ते: । रूपं विचित्रमिदमस्य विवृण्वतो मे मा रीरिषीष्ट निगमस्य गिरां विसर्ग: ॥ २४ ॥
ພຣະອຳນາດຂອງພຣະອົງຜູ້ມີພະລັງອະນັນຕະນັ້ນມີຫຼາຍຈົນນັບບໍ່ໄດ້. ເມື່ອພຣະອົງນອນຢູ່ໃນນ້ຳແຫ່ງປຣະລະຍະ ຂ້າເກີດຈາກທະເລສາບທີ່ພຣະນາບີ ບ່ອນທີ່ດອກບົວງອກ ເປັນສັກຕິແຫ່ງປັນຍາ. ບັດນີ້ຂ້າກຳລັງເປີດເຜີຍພະລັງອັນຫຼາກຫຼາຍຂອງພຣະອົງເປັນຮູບຈັກກະວານ; ດັ່ງນັ້ນຂໍໃຫ້ໃນກິດຈະກຳທາງວັດຖຸ ຂ້າຢ່າເບື້ອນອອກຈາກສຽງສະທ້ອນແຫ່ງພຣະເວດ.
Verse 25
सोऽसावदभ्रकरुणो भगवान् विवृद्ध- प्रेमस्मितेन नयनाम्बुरुहं विजृम्भन् । उत्थाय विश्वविजयाय च नो विषादं माध्व्या गिरापनयतात्पुरुष: पुराण: ॥ २५ ॥
ພຣະອົງຜູ້ເປັນປຸຣານະປຸຣຸສ ຜູ້ເກົ່າແກ່ທີ່ສຸດ ມີພຣະກະລຸນາບໍ່ມີຂອບເຂດ. ຂໍໃຫ້ພຣະອົງຍິ້ມດ້ວຍຄວາມຮັກ ແລະເປີດພຣະເນດດັ່ງດອກບົວ ປະທານພອນແກ່ຂ້າ. ພຣະອົງສາມາດຍົກຊູການສ້າງທັງປວງ ແລະຂັບໄລ່ຄວາມເສົ້າໝອງຂອງພວກເຮົາ ດ້ວຍພຣະວາຈາອັນຫວານແລະຊີ້ນຳ.
Verse 26
मैत्रेय उवाच स्वसम्भवं निशाम्यैवं तपोविद्यासमाधिभि: । यावन्मनोवच: स्तुत्वा विरराम स खिन्नवत् ॥ २६ ॥
ໄມເຕຣຍະກ່າວວ່າ—ເມື່ອເຫັນແຫຼ່ງກໍ່ເກີດຂອງຕົນ ຄືພຣະພະຄະວານ ພຣະພຣະຫມາໄດ້ສັນລະເສີນດ້ວຍຕະປະ ວິທະຍາ ແລະສະມາທິ ເທົ່າທີ່ໃຈແລະວາຈາຈະເຮັດໄດ້; ແລ້ວກໍນິ່ງເງົາຄືອ່ອນເພຍ।
Verse 27
अथाभिप्रेतमन्वीक्ष्य ब्रह्मणो मधुसूदन: । विषण्णचेतसं तेन कल्पव्यतिकराम्भसा ॥ २७ ॥ लोकसंस्थानविज्ञान आत्मन: परिखिद्यत: । तमाहागाधया वाचा कश्मलं शमयन्निव ॥ २८ ॥
ຕໍ່ມາ ພຣະມະທຸສູດນະໄດ້ຮູ້ເຈດນາຂອງພຣະພຣະຫມາ ຜູ້ມີໃຈເສົ້າເນື່ອງຈາກນ້ຳປຣະລັຍ ແລະເຫນື່ອຍລ້າໃນການວາງລະບົບໂລກ ຈຶ່ງຕັດດ້ວຍຖ້ອຍຄຳລຶກຊຶ້ງ ດັ່ງກຳລັງລະງັບຄວາມຫຼົງທີ່ເກີດຂຶ້ນ।
Verse 28
अथाभिप्रेतमन्वीक्ष्य ब्रह्मणो मधुसूदन: । विषण्णचेतसं तेन कल्पव्यतिकराम्भसा ॥ २७ ॥ लोकसंस्थानविज्ञान आत्मन: परिखिद्यत: । तमाहागाधया वाचा कश्मलं शमयन्निव ॥ २८ ॥
ຕໍ່ມາ ພຣະມະທຸສູດນະໄດ້ຮູ້ເຈດນາຂອງພຣະພຣະຫມາ ຜູ້ມີໃຈເສົ້າເນື່ອງຈາກນ້ຳປຣະລັຍ ແລະເຫນື່ອຍລ້າໃນການວາງລະບົບໂລກ ຈຶ່ງຕັດດ້ວຍຖ້ອຍຄຳລຶກຊຶ້ງ ດັ່ງກຳລັງລະງັບຄວາມຫຼົງທີ່ເກີດຂຶ້ນ।
Verse 29
श्रीभगवानुवाच मा वेदगर्भ गास्तन्द्रीं सर्ग उद्यममावह । तन्मयापादितं ह्यग्रे यन्मां प्रार्थयते भवान् ॥ २९ ॥
ພຣະພະຄະວານຕັດວ່າ—ໂອ ພຣະພຣະຫມາ ຜູ້ເປັນຄັນທະຂອງເວດ ຢ່າທໍ້ແທ້ ຫຼືກັງວົນ; ຈົ່ງພາກເພຍໃນການສ້າງສັນ. ສິ່ງທີ່ເຈົ້າອ້ອນວອນຈາກເຮົາ ເຮົາໄດ້ປະທານໄວ້ກ່ອນແລ້ວ।
Verse 30
भूयस्त्वं तप आतिष्ठ विद्यां चैव मदाश्रयाम् । ताभ्यामन्तर्हृदि ब्रह्मन् लोकान्द्रक्ष्यस्यपावृतान् ॥ ३० ॥
ໂອ ພຣະພຣະຫມາ, ຈົ່ງຕັ້ງມັ່ນອີກຄັ້ງໃນຕະປະແລະພາວະນາ ແລະປະຕິບັດວິທະຍາທີ່ອາໄສເຮົາ. ດ້ວຍສອງສິ່ງນີ້ ເຈົ້າຈະເຫັນໂລກທັງປວງເປີດເຜີຍຢູ່ໃນໃຈຂອງເຈົ້າເອງ।
Verse 31
तत आत्मनि लोके च भक्तियुक्त: समाहित: । द्रष्टासि मां ततं ब्रह्यन्मयि लोकांस्त्वमात्मन: ॥ ३१ ॥
ໂອ ພຣະພຣະຫມາ, ເມື່ອທ່ານຕັ້ງມັ່ນໃນພັກຕິ ແລະມີສະມາທິ ແມ່ນແຕ່ກຳລັງເຮັດກິດສ້າງສັນ, ທ່ານຈະເຫັນຂ້ອຍຢູ່ໃນຕົນ ແລະແຜ່ຊ່ານທົ່ວຈັກກະວານ; ແລະຈະເຫັນວ່າ ທ່ານ ໂລກ ແລະສັດມີຊີວິດທັງປວງ ລ້ວນຢູ່ໃນຂ້ອຍ.
Verse 32
यदा तु सर्वभूतेषु दारुष्वग्निमिव स्थितम् । प्रतिचक्षीत मां लोको जह्यात्तर्ह्येव कश्मलम् ॥ ३२ ॥
ເມື່ອທ່ານເຫັນຂ້ອຍຢູ່ໃນສັດທັງປວງ ແລະທົ່ວຈັກກະວານ ດຸດໄຟທີ່ສະຖິດໃນໄມ້, ເມື່ອນັ້ນໃນທັດສະນະເຫນືອໂລກ ຄວາມຫຼົງແລະຄວາມມົວມົນຈະຖືກລະທິ້ງໄປທັນທີ; ໃນສະພາບນັ້ນເທົ່ານັ້ນຈຶ່ງພົ້ນຈາກມາຍາໄດ້.
Verse 33
यदा रहितमात्मानं भूतेन्द्रियगुणाशयै: । स्वरूपेण मयोपेतं पश्यन् स्वाराज्यमृच्छति ॥ ३३ ॥
ເມື່ອທ່ານພົ້ນຈາກຄວາມຄິດວ່າເປັນກາຍຫຍາບແລະກາຍລະອຽດ ແລະອິນທຣີຍ໌ພົ້ນຈາກອິດທິພົນແຫ່ງຄຸນຂອງປຣະກຣິຕິ, ທ່ານຈະຮູ້ຈັກຮູບແທ້ອັນບໍລິສຸດຂອງຕົນໃນການສຳພັນກັບຂ້ອຍ; ເມື່ອນັ້ນທ່ານຈະຕັ້ງມັ່ນໃນສະຕິອັນບໍລິສຸດ.
Verse 34
नानाकर्मवितानेन प्रजा बह्वी: सिसृक्षत: । नात्मावसीदत्यस्मिंस्ते वर्षीयान्मदनुग्रह: ॥ ३४ ॥
ເນື່ອງຈາກທ່ານປາຖະໜາຈະເພີ່ມພູນປະຊາກອນຢ່າງນັບບໍ່ຖ້ວນ ແລະຂະຫຍາຍຮູບແບບການຮັບໃຊ້ດ້ວຍກິດຫຼາກຫຼາຍ, ທ່ານຈະບໍ່ຖືກຂາດແຄນໃນເລື່ອງນີ້ເລີຍ; ເພາະພຣະກະລຸນາອັນບໍ່ມີເຫດຂອງຂ້ອຍຕໍ່ທ່ານຈະເພີ່ມພູນຕະຫຼອດການ.
Verse 35
ऋषिमाद्यं न बध्नाति पापीयांस्त्वां रजोगुण: । यन्मनो मयि निर्बद्धं प्रजा: संसृजतोऽपि ते ॥ ३५ ॥
ທ່ານແມ່ນຣິຊິດັ້ງເດີມ; ແລະເນື່ອງຈາກໃຈຂອງທ່ານຜູກມັ່ນຢູ່ໃນຂ້ອຍຕະຫຼອດ ແມ່ນແຕ່ຂະນະທີ່ສ້າງສັນປະຊາກອນຫຼາກຫຼາຍ, ຄຸນຣະຊັສອັນນຳໄປສູ່ບາບຈະບໍ່ອາດຄອບງຳແລະຜູກມັດທ່ານໄດ້ເລີຍ.
Verse 36
ज्ञातोऽहं भवता त्वद्य दुर्विज्ञेयोऽपि देहिनाम् । यन्मां त्वं मन्यसेऽयुक्तं भूतेन्द्रियगुणात्मभि: ॥ ३६ ॥
ແມ່ນແທ້ວ່າຂ້າພະເຈົ້າຍາກຈະຮູ້ສໍາລັບສັດຜູ້ມີກາຍ ແຕ່ມື້ນີ້ເຈົ້າໄດ້ຮູ້ຈັກຂ້າພະເຈົ້າ ເພາະເຈົ້າເຂົ້າໃຈວ່າພຣະສະພາບຂອງຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ໄດ້ປະກອບດ້ວຍທາດ‑ອິນທຣີ‑ຄຸນທາງວັດຖຸ।
Verse 37
तुभ्यं मद्विचिकित्सायामात्मा मे दर्शितोऽबहि: । नालेन सलिले मूलं पुष्करस्य विचिन्वत: ॥ ३७ ॥
ເມື່ອເຈົ້າຄິດຄ້ອນດ້ວຍຄວາມສົງໄສກ່ຽວກັບຂ້າພະເຈົ້າ ແລະຊອກຫາຕົ້ນຕໍຂອງກ້ານດອກບົວແຫ່ງການເກີດຂອງເຈົ້າ ແມ່ນກະທັ້ງເຂົ້າໄປໃນກ້ານນັ້ນໃນນ້ຳ ກໍບໍ່ພົບຫຍັງ; ໃນເວລານັ້ນເອງ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ສະແດງຮູບຂອງຂ້າພະເຈົ້າຈາກພາຍໃນ।
Verse 38
यच्चकर्थाङ्ग मतस्तोत्रं मत्कथाभ्युदयाङ्कितम् । यद्वा तपसि ते निष्ठा स एष मदनुग्रह: ॥ ३८ ॥
ໂອ ພຣະພຣະມາ, ບົດສັນລະເສີນທີ່ເຈົ້າໄດ້ຂັບຮ້ອງ ອັນປະດັບດ້ວຍຄວາມຮຸ່ງເຮືອງແຫ່ງລີລາທິບຂອງຂ້າພະເຈົ້າ, ແລະຄວາມໝັ້ນຄົງຂອງເຈົ້າໃນຕະບະເພື່ອຮູ້ຈັກຂ້າພະເຈົ້າ—ທັງໝົດນີ້ແມ່ນອະນຸກຣະຫະຂອງຂ້າພະເຈົ້າ।
Verse 39
प्रीतोऽहमस्तु भद्रं ते लोकानां विजयेच्छया । यदस्तौषीर्गुणमयं निर्गुणं मानुवर्णयन् ॥ ३९ ॥
ຂໍໃຫ້ເຈົ້າມີມົງຄຸນ, ໂອ ພຣະພຣະມາ! ດ້ວຍຄວາມປາຖະໜາໃຫ້ໂລກທັງຫຼາຍມີຊັຍຊະນະແລະຄວາມມົງຄຸນ ເຈົ້າໄດ້ພັນລະນາຂ້າພະເຈົ້າດ້ວຍຄຸນລັກສະນະ ແຕ່ກໍຊີ້ໄປຫາຜູ້ເຫນືອຄຸນ (ນິຣຄຸນ); ຂ້າພະເຈົ້າພໍໃຈຍິ່ງ ແລະປະທານພອນໃຫ້ເຈົ້າ।
Verse 40
य एतेन पुमान्नित्यं स्तुत्वा स्तोत्रेण मां भजेत् । तस्याशु सम्प्रसीदेयं सर्वकामवरेश्वर: ॥ ४० ॥
ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ສັນລະເສີນຂ້າພະເຈົ້າເປັນນິດດ້ວຍບົດສັນລະເສີນນີ້ ແລະບູຊາຂ້າພະເຈົ້າດ້ວຍພັກຕິ ຂ້າພະເຈົ້າຈະພໍໃຈແກ່ເຂົາໂດຍໄວ; ເພາະຂ້າພະເຈົ້າແມ່ນອົງຈອມແຫ່ງພອນທັງປວງ ຜູ້ບັນດານໃຫ້ຄວາມປາຖະໜາທັງໝົດສຳເລັດ।
Verse 41
पूर्तेन तपसा यज्ञैर्दानैर्योगसमाधिना । राद्धं नि:श्रेयसं पुंसां मत्प्रीतिस्तत्त्वविन्मतम् ॥ ४१ ॥
ບັນດາຜູ້ຮູ້ຕັດຕະວະກ່າວວ່າ ຜົນສູງສຸດຂອງກຸສົນກຳ, ຕະປະ, ຍັດ, ທານ, ໂຍກະ ແລະ ສະມາທິ ແມ່ນເພື່ອໃຫ້ເກີດຄວາມພໍພຣະໄທຂອງເຮົາ
Verse 42
अहमात्मात्मनां धात: प्रेष्ठ: सन् प्रेयसामपि । अतो मयि रतिं कुर्याद्देहादिर्यत्कृते प्रिय: ॥ ४२ ॥
ເຮົາແມ່ນປະຣະມາດມັນຢູ່ໃນສັດທັງປວງ ເປັນຜູ້ຄຸ້ມຄອງສູງສຸດ ແລະເປັນທີ່ຮັກຍິ່ງ; ການຍຶດຕິດກັບກາຍຫຍາບ-ກາຍລະອຽດແມ່ນຜິດ ຄວນຜູກໃຈໄວ້ກັບເຮົາເທົ່ານັ້ນ
Verse 43
सर्ववेदमयेनेदमात्मनात्मात्मयोनिना । प्रजा: सृज यथापूर्वं याश्च मय्यनुशेरते ॥ ४३ ॥
ໂດຍປະຕິບັດຕາມຄຳສັ່ງຂອງເຮົາ ຈົ່ງສ້າງສັດມີຊີວິດເຫມືອນເກົ່າ ດ້ວຍປັນຍາອັນເຕັມໄປດ້ວຍເວດ ແລະດ້ວຍກາຍທີ່ເຈົ້າໄດ້ຮັບໂດຍກົງຈາກເຮົາ ຜູ້ເປັນເຫດສູງສຸດແຫ່ງທຸກສິ່ງ
Verse 44
मैत्रेय उवाच तस्मा एवं जगत्स्रष्ट्रे प्रधानपुरुषेश्वर: । व्यज्येदं स्वेन रूपेण कञ्जनाभस्तिरोदधे ॥ ४४ ॥
ລືສີໄມເຕຣຍະກ່າວວ່າ ຫຼັງຈາກຊີ້ນຳພຣະພຣົມ ຜູ້ສ້າງຈັກກະວານໃຫ້ຂະຫຍາຍການສ້າງແລ້ວ ພຣະເຈົ້າດັ້ງເດີມ ໃນຮູບນາຣາຍະນະ ໄດ້ປາກົດ ແລະຈາກນັ້ນກໍລັບໄປ
Frequently Asked Questions
Brahmā identifies the personal form as the fullest revelation of the Absolute—eternal, blissful, and knowledge-filled—through which the Lord bestows mercy and becomes accessible to devotees. Brahman effulgence is acknowledged as real but described as lacking the reciprocal, devotional accessibility of the Lord’s personal manifestation, which is the object of meditation and surrender in bhakti.
The chapter states that by bona fide hearing of the Lord’s activities, the heart becomes cleansed (citta-śuddhi), and the Lord “takes His seat” within. This inner presence is not imagination but the Lord’s merciful self-manifestation (svayam-prakāśa) in a form the devotee contemplates, making realization a function of purified receptivity rather than speculative effort.
It refers to the Supreme Lord, who enacts creation, maintenance, and dissolution through His energies while remaining transcendental. The phrase underscores līlā: divine action that resembles worldly activity yet is free from karma, revealing the Lord’s sovereignty and compassion rather than material necessity.
Because Brahmā’s capacity for visarga is contingent on divine empowerment already granted. The Lord redirects Brahmā from fear and despondency to disciplined tapas, meditation, and devotion, promising inner comprehension and a purified vision in which Brahmā sees the Lord within himself and throughout the cosmos—removing illusion and restoring confidence for cosmic administration.
Brahmā describes the planetary systems as a tree rooted in the Lord, with three functional ‘trunks’ representing Brahmā (creation), Śiva (dissolution), and the Lord (supreme control and maintenance). The metaphor teaches hierarchical dependence: all administrative powers are branches sustained by the Supreme root, preventing the misconception that secondary creators are independent.
It diagnoses anxiety as arising from bodily identification and possessiveness (“my” and “mine”) under māyā, and prescribes shelter at the Lord’s lotus feet through hearing, chanting, and devotional service. The chapter presents bhakti not as sentiment but as the safe refuge that reorients consciousness from perishable supports to the eternal protector.