Adhyaya 32

Verse 1

कपिल उवाच अथ यो गृहमेधीयान्धर्मानेवावसन्गृहे । काममर्थं च धर्मान्स्वान्दोग्धि भूय: पिपर्ति तान् ॥ १ ॥

ກະປິລກ່າວວ່າ—ຜູ້ທີ່ຫມົກມຸ່ນໃນຊີວິດເຮືອນ ຢູ່ໃນບ້ານແລະປະຕິບັດແຕ່ພິທີກຳຕາມທຳມະ ຍ່ອມບີບເອົາຜົນເປັນກາມແລະອັດຖະ ແລ້ວກໍຫຼໍ່ລ້ຽງມັນຊ້ຳໆ.

Verse 2

स चापि भगवद्धर्मात्काममूढ: पराङ्‍मुख: । यजते क्रतुभिर्देवान्पितृंश्च श्रद्धयान्वित: ॥ २ ॥

ຄົນແບບນັ້ນຖືກກາມຫຼົງຄອບງຳ ຈຶ່ງຫັນຫຼັງໃຫ້ທຳມະແຫ່ງພຣະເຈົ້າ. ເຖິງຈະບູຊາເທວະແລະບັນພະບຸລຸດດ້ວຍຍັດພິທີດ້ວຍສັດທາ ແຕ່ບໍ່ສົນໃຈພັກຕິຕໍ່ພຣະກຣິດສະນະ.

Verse 3

तच्छ्रद्धयाक्रान्तमति: पितृदेवव्रत: पुमान् । गत्वा चान्द्रमसं लोकं सोमपा: पुनरेष्यति ॥ ३ ॥

ຄົນແບບນັ້ນ ຜູ້ທີ່ຈິດໃຈຖືກສັດທາຄອບງຳ ແລະຖືວັດຕໍ່ບັນພະບຸລຸດແລະເທວະ ຈະໄປສູ່ໂລກຈັນທຣາ; ທີ່ນັ້ນດື່ມນ້ຳໂສມ ແລ້ວກໍກັບຄືນມາໂລກນີ້ອີກ.

Verse 4

यदा चाहीन्द्रशय्यायां शेतेऽनन्तासनो हरि: । तदा लोका लयं यान्ति त एते गृहमेधिनाम् ॥ ४ ॥

ເມື່ອພຣະຫຣິ (Hari) ບັນທົມເທິງພະເສົານາກອະນັນຕະເສສະ ໂລກທັງປວງຂອງຜູ້ຍຶດຕິດທາງໂລກ ຮວມທັງສະຫວັນເຊັ່ນດວງຈັນ ຈະລະລາຍເຂົ້າສູ່ລັຍະ

Verse 5

ये स्वधर्मान्न दुह्यन्ति धीरा: कामार्थहेतवे । नि:सङ्गा न्यस्तकर्माण: प्रशान्ता: शुद्धचेतस: ॥ ५ ॥

ຜູ້ມີປັນຍາແລະໝັ້ນຄົງ ບໍ່ນຳສະວະທັມຂອງຕົນໄປໃຊ້ເພື່ອກາມແລະອັດຖະ; ເຂົາໄຮ້ຄວາມຍຶດຕິດ ມອບກຳໄວ້ແລ້ວ ສະງົບ ແລະຈິດບໍລິສຸດ

Verse 6

निवृत्तिधर्मनिरता निर्ममा निरहङ्कृता: । स्वधर्माप्तेन सत्त्वेन परिशुद्धेन चेतसा ॥ ६ ॥

ຜູ້ຕັ້ງໃຈໃນນິວຣິດຕິ-ທັມ ໄຮ້ຄວາມເປັນເຈົ້າຂອງ ແລະໄຮ້ອະຫັງການ ໂດຍສັດຕະວະອັນບໍລິສຸດທີ່ໄດ້ຈາກສະວະທັມ ແລະຈິດທີ່ຖືກຊຳລະ ຍ່ອມຕັ້ງຢູ່ໃນສະພາບແທ້ ແລະເຂົ້າສູ່ອານາຈັກຂອງພຣະເຈົ້າໄດ້ງ່າຍ

Verse 7

सूर्यद्वारेण ते यान्ति पुरुषं विश्वतोमुखम् । परावरेशं प्रकृतिमस्योत्पत्त्यन्तभावनम् ॥ ७ ॥

ຜ່ານປະຕູແຫ່ງດວງອາທິດ ຜູ້ຫຼຸດພົ້ນເຫຼົ່ານັ້ນເຂົ້າໄປຫາພຣະປຸຣຸສະຜູ້ມີໜ້າຫັນທົ່ວທິດ ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງໂລກຝ່າຍສູງແລະຝ່າຍຕ່ຳ ແລະເປັນເຫດສູງສຸດແຫ່ງການເກີດແລະດັບຂອງປະກຣິຕິ

Verse 8

द्विपरार्धावसाने य: प्रलयो ब्रह्मणस्तु ते । तावदध्यासते लोकं परस्य परचिन्तका: ॥ ८ ॥

ຜູ້ນະມັດສະການປາງຮິຣັນຍະຄັຣພະ (Hiraṇyagarbha) ຂອງພຣະເຈົ້າ ຈະຢູ່ໃນໂລກວັດຖຸນີ້ຈົນສິ້ນສອງປະຣາຣດະ ເມື່ອພຣະພຣົມຫາ (Brahmā) ກໍເຂົ້າສູ່ປຣະລັຍ

Verse 9

क्ष्माम्भोऽनलानिलवियन्मनइन्द्रियार्थ- भूतादिभि: परिवृतं प्रतिसञ्जिहीर्षु: । अव्याकृतं विशति यर्हि गुणत्रयात्मा कालं पराख्यमनुभूय पर: स्वयम्भू: ॥ ९ ॥

ເມື່ອໄດ້ປະສົບການເວລາອັນຍາກຈະຂ້າມ ທີ່ເປັນສອງປະຣາດະຂອງທຳມະຊາດສາມຄຸນແລ້ວ ພຣະພຣົມຜູ້ເປັນສະວະຍັມພູ ຈຶ່ງປິດຈັກກະວານທີ່ຖືກຫໍ່ຫຸ້ມດ້ວຍຊັ້ນດິນ ນ້ຳ ໄຟ ລົມ ອາກາດ ໃຈ ແລະອາຣົມອິນຊີ ແລ້ວເຂົ້າສູ່ອະວະຍັກຕະ ແລະກັບຄືນສູ່ພຣະທຳສູງສຸດ।

Verse 10

एवं परेत्य भगवन्तमनुप्रविष्टा ये योगिनो जितमरुन्मनसो विरागा: । तेनैव साकममृतं पुरुषं पुराणं ब्रह्म प्रधानमुपयान्त्यगताभिमाना: ॥ १० ॥

ໂຍຄີຜູ້ໄດ້ຄວາມວາງໃຈຈາກໂລກວັດຖຸ ໂດຍການຝຶກປຣານາຍາມ ແລະຄວບຄຸມໃຈ ຈະໄປຮອດພຣະພຣົມໂລກອັນໄກ ແລ້ວເຂົ້າໄປໃນພຣະພຣົມ. ເມື່ອລະກາຍແລ້ວ ພວກເຂົາລະລາຍໃນກາຍຂອງພຣະພຣົມ; ດັ່ງນັ້ນເມື່ອພຣະພຣົມພົ້ນທຸກ ແລະໄປສູ່ພຣະພະຄະວານ ຜູ້ເປັນປຸຣຸສະໂບຣານ ແລະພຣະພຣະຫມັນສູງສຸດ ໂຍຄີເຫຼົ່ານັ້ນກໍໄດ້ເຂົ້າສູ່ອານາຈັກຂອງພຣະເຈົ້າໂດຍບໍ່ມີອັດຕາຕົນ.

Verse 11

अथ तं सर्वभूतानां हृत्पद्मेषु कृतालयम् । श्रुतानुभावं शरणं व्रज भावेन भामिनि ॥ ११ ॥

ດັ່ງນັ້ນ ແມ່ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ ຈົ່ງໄປຫາທີ່ພຶ່ງດ້ວຍພັກຕິຕໍ່ພຣະບຸກຄົນສູງສຸດ ຜູ້ປະທັບຢູ່ໃນດອກບົວແຫ່ງຫົວໃຈຂອງສັດທັງປວງ ແລະຜູ້ມີພຣະກຽດຖືກກ່າວໃນສຣຸຕິ.

Verse 12

आद्य: स्थिरचराणां यो वेदगर्भ: सहर्षिभि: । योगेश्वरै: कुमाराद्यै: सिद्धैर्योगप्रवर्तकै: ॥ १२ ॥ भेदद‍ृष्टय‍ाभिमानेन नि:सङ्गेनापि कर्मणा । कर्तृत्वात्सगुणं ब्रह्म पुरुषं पुरुषर्षभम् ॥ १३ ॥ स संसृत्य पुन: काले कालेनेश्वरमूर्तिना । जाते गुणव्यतिकरे यथापूर्वं प्रजायते ॥ १४ ॥ ऐश्वर्यं पारमेष्ठ्यं च तेऽपि धर्मविनिर्मितम् । निषेव्य पुनरायान्ति गुणव्यतिकरे सति ॥ १५ ॥

ແມ່ເອີຍ ພຣະພຣົມາຜູ້ເປັນເວດະຄັຣພະ ເປັນປະຖົມແຫ່ງສັດທັງຢືນນິ່ງແລະເຄື່ອນໄຫວ ພ້ອມດ້ວຍລຶສີ ໂຍເຄສະວະຣະເຊັ່ນ ສະນັດກຸມາຣ ສິດທະ ແລະຜູ້ວາງທາງໂຍຄະ ເນື່ອງຈາກທັດສະນະແບ່ງແຍກ ແລະອະຫັງການວ່າ “ຂ້ອຍເປັນຜູ້ກະທຳ” ຈຶ່ງນະມັດສະການພຣະພະຄະວານ ຜູ້ເປັນປຸຣຸສະອັນປະເສີດ ໃນຖານະພຣະພຣະຫມັນແບບສະຄຸນ. ແມ່ນແມ່ນພວກເຂົາຈະບໍ່ຕິດພັນດ້ວຍກຳທີ່ບໍ່ຫວັງຜົນ ແຕ່ເມື່ອກາລະຜູ້ເປັນຮູບແຫ່ງພຣະເຈົ້າເຮັດໃຫ້ສາມຄຸນປະສົມກັນ ພວກເຂົາກໍກັບມາເວຽນໃນສັງສາຣ ແລະເກີດຂຶ້ນອີກຄັ້ງໃນຮູບແລະຕຳແໜ່ງເກົ່າ. ອຳນາດປາຣະເມດຖະຍະກໍເປັນສິ່ງທີ່ທຳມະສ້າງ; ເມື່ອໄດ້ເສວຍແລ້ວ ເມື່ອຄຸນປະສົມກັນອີກ ພວກເຂົາກໍກັບຄືນມາ.

Verse 13

आद्य: स्थिरचराणां यो वेदगर्भ: सहर्षिभि: । योगेश्वरै: कुमाराद्यै: सिद्धैर्योगप्रवर्तकै: ॥ १२ ॥ भेदद‍ृष्टय‍ाभिमानेन नि:सङ्गेनापि कर्मणा । कर्तृत्वात्सगुणं ब्रह्म पुरुषं पुरुषर्षभम् ॥ १३ ॥ स संसृत्य पुन: काले कालेनेश्वरमूर्तिना । जाते गुणव्यतिकरे यथापूर्वं प्रजायते ॥ १४ ॥ ऐश्वर्यं पारमेष्ठ्यं च तेऽपि धर्मविनिर्मितम् । निषेव्य पुनरायान्ति गुणव्यतिकरे सति ॥ १५ ॥

ແມ່ເອີຍ ພຣະພຣົມາຜູ້ເປັນເວດະຄັຣພະ ເປັນປະຖົມແຫ່ງສັດທັງຢືນນິ່ງແລະເຄື່ອນໄຫວ ພ້ອມດ້ວຍລຶສີ ໂຍເຄສະວະຣະເຊັ່ນ ສະນັດກຸມາຣ ສິດທະ ແລະຜູ້ວາງທາງໂຍຄະ ເນື່ອງຈາກທັດສະນະແບ່ງແຍກ ແລະອະຫັງການວ່າ “ຂ້ອຍເປັນຜູ້ກະທຳ” ຈຶ່ງນະມັດສະການພຣະພະຄະວານ ຜູ້ເປັນປຸຣຸສະອັນປະເສີດ ໃນຖານະພຣະພຣະຫມັນແບບສະຄຸນ. ແມ່ນແມ່ນພວກເຂົາຈະບໍ່ຕິດພັນດ້ວຍກຳທີ່ບໍ່ຫວັງຜົນ ແຕ່ເມື່ອກາລະຜູ້ເປັນຮູບແຫ່ງພຣະເຈົ້າເຮັດໃຫ້ສາມຄຸນປະສົມກັນ ພວກເຂົາກໍກັບມາເວຽນໃນສັງສາຣ ແລະເກີດຂຶ້ນອີກໃນຮູບແລະຕຳແໜ່ງເກົ່າ; ແມ່ນແມ່ນອຳນາດປາຣະເມດຖະຍະກໍເປັນສິ່ງທີ່ທຳມະສ້າງ—ເມື່ອໄດ້ເສວຍແລ້ວ ເມື່ອຄຸນປະສົມກັນອີກ ພວກເຂົາກໍກັບຄືນມາ.

Verse 14

आद्य: स्थिरचराणां यो वेदगर्भ: सहर्षिभि: । योगेश्वरै: कुमाराद्यै: सिद्धैर्योगप्रवर्तकै: ॥ १२ ॥ भेदद‍ृष्टय‍ाभिमानेन नि:सङ्गेनापि कर्मणा । कर्तृत्वात्सगुणं ब्रह्म पुरुषं पुरुषर्षभम् ॥ १३ ॥ स संसृत्य पुन: काले कालेनेश्वरमूर्तिना । जाते गुणव्यतिकरे यथापूर्वं प्रजायते ॥ १४ ॥ ऐश्वर्यं पारमेष्ठ्यं च तेऽपि धर्मविनिर्मितम् । निषेव्य पुनरायान्ति गुणव्यतिकरे सति ॥ १५ ॥

ແມ່ເອີຍ ແມ່ນແຕ່ຜູ້ໃດຈະບູຊາພຣະຜູ້ເປັນບຸກຄົນສູງສຸດດ້ວຍຈິດຫວັງຜົນສ່ວນຕົວ ແຕ່ເມື່ອເຖິງເວລາສ້າງສັນ ແລະຄຸນທັງສາມເລີ່ມປະສົມປະສານ ດ້ວຍອຳນາດແຫ່ງການເວລາ ພຣະພຣົມຜູ້ເປັນເວດຄັນພ້ອມດ້ວຍລິສີເຊັ່ນສະນັດກຸມານ ແລະສິດທາຜູ້ສືບທອດໂຍຄະ ກໍກັບຄືນມາໂລກວັດຖຸໃນຮູບແລະຖານະເກົ່າດັ່ງເດີມ

Verse 15

आद्य: स्थिरचराणां यो वेदगर्भ: सहर्षिभि: । योगेश्वरै: कुमाराद्यै: सिद्धैर्योगप्रवर्तकै: ॥ १२ ॥ भेदद‍ृष्टय‍ाभिमानेन नि:सङ्गेनापि कर्मणा । कर्तृत्वात्सगुणं ब्रह्म पुरुषं पुरुषर्षभम् ॥ १३ ॥ स संसृत्य पुन: काले कालेनेश्वरमूर्तिना । जाते गुणव्यतिकरे यथापूर्वं प्रजायते ॥ १४ ॥ ऐश्वर्यं पारमेष्ठ्यं च तेऽपि धर्मविनिर्मितम् । निषेव्य पुनरायान्ति गुणव्यतिकरे सति ॥ १५ ॥

ຕຳແໜ່ງປາຣະເມດຖະຍະ ແລະອຳນາດອັນຍິ່ງໃຫຍ່ກໍເກີດຈາກທຳມະ; ແມ່ນແຕ່ໄດ້ເສວຍແລ້ວ ເມື່ອຄຸນທັງສາມປະສົມປະສານ ເທວະລິສີກໍກັບຄືນມາອີກ. ໃນຕອນເລີ່ມສ້າງສັນ ດ້ວຍອຳນາດແຫ່ງການເວລາ ພວກເຂົາປະກົດໃນຮູບແລະຖານະເກົ່າດັ່ງເດີມ

Verse 16

ये त्विहासक्तमनस: कर्मसु श्रद्धयान्विता: । कुर्वन्त्यप्रतिषिद्धानि नित्यान्यपि च कृत्स्‍नश: ॥ १६ ॥

ຜູ້ທີ່ຈິດໃຈຕິດພັນກັບໂລກວັດຖຸຢ່າງໜັກ ຍ່ອມປະຕິບັດໜ້າທີ່ທີ່ກຳນົດໄວ້ດ້ວຍສັດທາ ເຮັດກິດປະຈຳວັນທີ່ບໍ່ຖືກຫ້າມໃຫ້ຄົບຖ້ວນທຸກມື້ ແຕ່ໃຈຂອງເຂົາຖືກຜູກໄວ້ດ້ວຍຄວາມຍຶດຕິດໃນຜົນ

Verse 17

रजसा कुण्ठमनस: कामात्मानोऽजितेन्द्रिया: । पितृन् यजन्त्यनुदिनं गृहेष्वभिरताशया: ॥ १७ ॥

ຄົນເຫຼົ່ານີ້ຖືກຜັກດັນໂດຍຣະຈັສ ຈິດໃຈອຶດອັດກັງວົນ ເຕັມໄປດ້ວຍກາມ ແລະຄວບຄຸມອິນທຣີຍບໍ່ໄດ້. ດ້ວຍຄວາມຫວັງຕິດບ້ານເຮືອນ ພວກເຂົາບູຊາບັນພະບຸລຸດທຸກມື້ ແລະຫມົດມື້ຫມົດຄືນໃນການພັດທະນາເສດຖະກິດຂອງຄອບຄົວ ສັງຄົມ ຫຼືຊາດ

Verse 18

त्रैवर्गिकास्ते पुरुषा विमुखा हरिमेधस: । कथायां कथनीयोरुविक्रमस्य मधुद्विष: ॥ १८ ॥

ພວກເຂົາຖືກເອີ້ນວ່າ ໄຕຣະວັຣກິກະ ເພາະສົນໃຈແຕ່ ທຳມະ-ອັດຖະ-ກາມະ. ພວກເຂົາຫັນຫນ້າອອກຈາກພຣະຫຣິ ຜູ້ປົດເບົາວິນຍານທີ່ຖືກຜູກມັດ ແລະບໍ່ສົນໃຈເລື່ອງລີລາຂອງພຣະມະທຸທະວິສະ ອັນຄວນແກ່ການຟັງເນື່ອງຈາກພຣະອຳນາດເຫນືອໂລກ

Verse 19

नूनं दैवेन विहता ये चाच्युतकथासुधाम् । हित्वा श‍ृण्वन्त्यसद्गाथा: पुरीषमिव विड्भुज: ॥ १९ ॥

ແທ້ຈິງແລ້ວ ຜູ້ທີ່ລະທິ້ງນ້ຳອະມິດແຫ່ງກະຖາພຣະອັຈຍຸຕ ແລ້ວໄປຟັງເລື່ອງຊົ່ວ ຖືກປຽບເໝືອນຫມູກິນຂີ້ເຫຍື້ອ।

Verse 20

दक्षिणेन पथार्यम्ण: पितृलोकं व्रजन्ति ते । प्रजामनु प्रजायन्ते श्मशानान्तक्रियाकृत: ॥ २० ॥

ຄົນແບບນັ້ນໄປສູ່ປິຕຣິໂລກະ ຕາມເສັ້ນທາງທິດໃຕ້ຂອງດວງອາທິດ ຜ່ານທາງພຣະຍົມ; ແລ້ວກໍກັບມາເກີດໃນຕະກູນຕົນ ເລີ່ມກຳທີ່ໃຫ້ຜົນອີກຈາກເກີດຈົນຕາຍ।

Verse 21

ततस्ते क्षीणसुकृता: पुनर्लोकमिमं सति । पतन्ति विवशा देवै: सद्यो विभ्रंशितोदया: ॥ २१ ॥

ເມື່ອຜົນບຸນຂອງເຂົາໝົດລົງ ຕາມການຈັດວາງອັນສູງສຸດ ເຂົາຈະຕົກລົງຢ່າງຫຼີກບໍ່ພົ້ນ ແລະກັບມາສູ່ໂລກນີ້ທັນທີ ເສຍສິຣິອັນເຄີຍໄດ້।

Verse 22

तस्मात्त्वं सर्वभावेन भजस्व परमेष्ठिनम् । तद्गुणाश्रयया भक्त्या भजनीयपदाम्बुजम् ॥ २२ ॥

ດັ່ງນັ້ນ ແມ່ເອີຍ ຈົ່ງບູຊາພຣະຜູ້ເປັນໃຫຍ່ສູງສຸດດ້ວຍທັງໃຈ; ດ້ວຍພັກຕິທີ່ອາໄສຄຸນຂອງພຣະອົງ ຈົ່ງເຂົ້າພຶ່ງດອກບົວແຫ່ງພຣະບາດອັນຄວນບູຊາ।

Verse 23

वासुदेवे भगवति भक्तियोग: प्रयोजित: । जनयत्याशु वैराग्यं ज्ञानं यद्ब्रह्मदर्शनम् ॥ २३ ॥

ພັກຕິໂຍກະທີ່ອຸທິດແດ່ພຣະພະຄະວານ ວາສຸເທວະ ຍ່ອມເຮັດໃຫ້ເກີດໄວຣາກະຍະ ແລະ ຍານະອັນເປັນພຣະຫມະທັດສະນະ ຄືການຮູ້ແຈ້ງຕົນ ຢ່າງໄວວາ।

Verse 24

यदास्य चित्तमर्थेषु समेष्विन्द्रियवृत्तिभि: । न विगृह्णाति वैषम्यं प्रियमप्रियमित्युत ॥ २४ ॥

ເມື່ອຈິດຂອງຜູ້ພັກຕະສູງສົ່ງສະເໝີພາບໃນການເຄື່ອນໄຫວຂອງອິນທຣີຍະ ຕໍ່ສິ່ງທັງຫຼາຍ ລາວບໍ່ຍຶດຖືວ່າຖືກໃຈຫຼືບໍ່ຖືກໃຈ ແລະຢູ່ໃນຄວາມສະເໝີພາບນັ້ນ।

Verse 25

स तदैवात्मनात्मानं नि:सङ्गं समदर्शनम् । हेयोपादेयरहितमारूढं पदमीक्षते ॥ २५ ॥

ໃນເວລານັ້ນ ຜູ້ພັກຕະເຫັນຕົນເອງວ່າບໍ່ປົນເປື້ອນດ້ວຍວັດຖຸ ບໍ່ຍຶດຕິດ ມີທັດສະນະສະເໝີພາບ ແລະບໍ່ມີຄວາມຄິດວ່າ ‘ຄວນປະ’ ຫຼື ‘ຄວນຮັບ’; ລາວຮູ້ວ່າຕົນຂຶ້ນສູ່ຖານະທາງວິນຍານແລ້ວ।

Verse 26

ज्ञानमात्रं परं ब्रह्म परमात्मेश्वर: पुमान् । द‍ृश्यादिभि: पृथग्भावैर्भगवानेक ईयते ॥ २६ ॥

ພຣະພະຄະວານພຽງອົງດຽວແມ່ນຄວາມຮູ້ທາງວິນຍານອັນສົມບູນ; ແຕ່ຕາມວິທີເຂົ້າໃຈທີ່ແຕກຕ່າງ ພຣະອົງປາກົດເປັນບຣະຫມັນບໍ່ມີຮູບ, ເປັນປະຣະມາດມາໃນໃຈ, ຫຼືເປັນພຣະບຸກຄົນສູງສຸດ ແລະປຸຣຸສະອະວະຕາຣາ।

Verse 27

एतावानेव योगेन समग्रेणेह योगिन: । युज्यतेऽभिमतो ह्यर्थो यदसङ्गस्तु कृत्स्‍नश: ॥ २७ ॥

ຄວາມເຂົ້າໃຈຮ່ວມທີ່ສູງສຸດຂອງໂຍຄີທັງຫຼາຍ ແມ່ນຄວາມບໍ່ຍຶດຕິດຕໍ່ວັດຖຸຢ່າງສິ້ນເຊີງ ຊຶ່ງສາມາດບັນລຸໄດ້ດ້ວຍໂຍຄະຫຼາຍປະເພດ।

Verse 28

ज्ञानमेकं पराचीनैरिन्द्रियैर्ब्रह्म निर्गुणम् । अवभात्यर्थरूपेण भ्रान्त्या शब्दादिधर्मिणा ॥ २८ ॥

ຜູ້ທີ່ເບື້ອງຫນ້າຫ່າງຈາກຄວາມເຫນືອໂລກ ຍ່ອມຮູ້ຄວາມຈິງສູງສຸດຜ່ານການຮັບຮູ້ຂອງອິນທຣີຍະແບບຄາດເດົາ; ເນື່ອງຈາກການຄາດເດົາຜິດ ທຸກສິ່ງຈຶ່ງປາກົດແກ່ເຂົາເປັນສິ່ງສຳພັນທຽບທຽມ।

Verse 29

यथा महानहंरूपस्त्रिवृत्पञ्चविध: स्वराट् । एकादशविधस्तस्य वपुरण्डं जगद्यत: ॥ २९ ॥

ຈາກພະລັງງານລວມ ມະຫັດຕັດຕະວະ ຂ້າໄດ້ປະກົດອະຫັງການ; ຈາກນັ້ນເກີດໄຕກຸນ ມະຫາພູດຫ້າ ຈິດສຳນຶກຂອງຊີວະ ອິນທຣີ 11 ແລະກາຍຫຍາບ. ດັ່ງນັ້ນຈັກກະວານທັງໝົດກໍເກີດຈາກພຣະພະຄະວານ ຜູ້ເປັນບຸຣຸດສູງສຸດ.

Verse 30

एतद्वै श्रद्धया भक्त्या योगाभ्यासेन नित्यश: । समाहितात्मा नि:सङ्गो विरक्त्या परिपश्यति ॥ ३० ॥

ຄວາມຮູ້ອັນສົມບູນນີ້ ຜູ້ມີສັດທາແລະພັກຕິ ຝຶກໂຍຄະເປັນນິດ ມີຈິດຕັ້ງມັ່ນ ບໍ່ຄົບຄົນທາງວັດຖຸ ແລະມີຄວາມຄາຍກຳໜັດ ຈຶ່ງຈະເຫັນໄດ້; ເຂົາຈົ່ງຈຳພຣະຜູ້ສູງສຸດຢູ່ເສມອ.

Verse 31

इत्येतत्कथितं गुर्वि ज्ञानं तद्ब्रह्म-दर्शनम् । येनानुबुद्ध्यते तत्त्वं प्रकृते: पुरुषस्य च ॥ ३१ ॥

ແມ່ຜູ້ນ່າເຄົາລົບ ຂ້າໄດ້ອະທິບາຍແກ່ເຈົ້າແລ້ວເຖິງຍານອັນເປັນພຣະພົມທັດສະນະ; ດ້ວຍມັນຈຶ່ງເຂົ້າໃຈຄວາມຈິງຂອງປຣະກຣິຕິ ແລະປຸຣຸສະ ພ້ອມທັງຄວາມສຳພັນຂອງທັງສອງ.

Verse 32

ज्ञानयोगश्च मन्निष्ठो नैर्गुण्यो भक्तिलक्षण: । द्वयोरप्येक एवार्थो भगवच्छब्दलक्षण: ॥ ३२ ॥

ຍານໂຍຄະທີ່ຕັ້ງມັ່ນໃນຂ້າ ຍ່ອມສິ້ນສຸດໃນພາວະເໜືອກຸນ ແລະປາກົດເປັນພັກຕິ. ຈະເຂົ້າຫາດ້ວຍພັກຕິໂດຍກົງ ຫຼືດ້ວຍການຄົ້ນຄວ້າທາງປັດຊະຍາ ກໍມີຈຸດໝາຍດຽວ: ພຣະພະຄະວານ ຜູ້ເປັນບຸຣຸດສູງສຸດ.

Verse 33

यथेन्द्रियै: पृथग्द्वारैरर्थो बहुगुणाश्रय: । एको नानेयते तद्वद्भगवान्शास्त्रवर्त्मभि: ॥ ३३ ॥

ເຫມືອນວັດຖຸອັນດຽວທີ່ມີຄຸນລັກສະນະຫຼາຍ ຖືກຮັບຮູ້ຕ່າງກັນຜ່ານປະຕູອິນທຣີທີ່ແຕກຕ່າງ ພຣະພະຄະວານກໍເປັນອົງດຽວ; ແຕ່ຕາມຂໍ້ບັນຍັດໃນຄຳພີທີ່ຫຼາກຫຼາຍ ພຣະອົງຈຶ່ງປາກົດຮາວກັບຫຼາຍຮູບ.

Verse 34

क्रियया क्रतुभिर्दानैस्तप:स्वाध्यायमर्शनै: । आत्मेन्द्रियजयेनापि संन्यासेन च कर्मणाम् ॥ ३४ ॥ योगेन विविधाङ्गेन भक्तियोगेन चैव हि । धर्मेणोभयचिह्नेन य: प्रवृत्तिनिवृत्तिमान् ॥ ३५ ॥ आत्मतत्त्वावबोधेन वैराग्येण द‍ृढेन च । ईयते भगवानेभि: सगुणो निर्गुण: स्वद‍ृक् ॥ ३६ ॥

ດ້ວຍການປະກອບກຳ ແລະພິທີຍັດ, ການໃຫ້ທານ, ການບຳເພັນຕະປະ, ການສຶກສາສະວາດຍາຍ ແລະຄົ້ນຄວ້າຕັດຕະວະ, ການຄວບຄຸມໃຈແລະຊະນະອິນທຣີ, ການຮັບສັນຍາສ ແລະປະຕິບັດໜ້າທີ່ຕາມວັນນາ-ອາສຣົມ; ດ້ວຍອົງປະກອບໂຍຄະຫຼາຍຢ່າງ ແລະພັກຕິໂຍຄະ; ດ້ວຍທຳມະທີ່ມີທັງອາການຍຶດຕິດແລະການປ່ອຍວາງ; ດ້ວຍຄວາມຮູ້ອາດມະຕັດຕະວະ ແລະໄວຣາກະຢ່າງໝັ້ນຄົງ—ຜູ້ປະຕິບັດຍ່ອມຮູ້ແຈ້ງພຣະພະຄະວານ ທັງໃນຮູບສະຄຸນໃນໂລກ ແລະນິຣຄຸນອັນເຫນືອໂລກ।

Verse 35

क्रियया क्रतुभिर्दानैस्तप:स्वाध्यायमर्शनै: । आत्मेन्द्रियजयेनापि संन्यासेन च कर्मणाम् ॥ ३४ ॥ योगेन विविधाङ्गेन भक्तियोगेन चैव हि । धर्मेणोभयचिह्नेन य: प्रवृत्तिनिवृत्तिमान् ॥ ३५ ॥ आत्मतत्त्वावबोधेन वैराग्येण द‍ृढेन च । ईयते भगवानेभि: सगुणो निर्गुण: स्वद‍ृक् ॥ ३६ ॥

ດ້ວຍໂຍຄະຫຼາຍອົງປະກອບ ແລະດ້ວຍພັກຕິໂຍຄະ, ພ້ອມທັງດ້ວຍທຳມະທີ່ມີທັງອາການຍຶດຕິດແລະປ່ອຍວາງ—ຜູ້ປະຕິບັດຍ່ອມຊຳນານໃນທາງສາທະນາ ແລະເໝາະສົມຕໍ່ການປະຈັກພຣະພະຄະວານ।

Verse 36

क्रियया क्रतुभिर्दानैस्तप:स्वाध्यायमर्शनै: । आत्मेन्द्रियजयेनापि संन्यासेन च कर्मणाम् ॥ ३४ ॥ योगेन विविधाङ्गेन भक्तियोगेन चैव हि । धर्मेणोभयचिह्नेन य: प्रवृत्तिनिवृत्तिमान् ॥ ३५ ॥ आत्मतत्त्वावबोधेन वैराग्येण द‍ृढेन च । ईयते भगवानेभि: सगुणो निर्गुण: स्वद‍ृक् ॥ ३६ ॥

ເມື່ອເຂົ້າໃຈອາດມະຕັດຕະວະຢ່າງຖືກຕ້ອງ ແລະມີໄວຣາກະຢ່າງໝັ້ນຄົງ ຜູ້ປະຕິບັດຍ່ອມສຳຜັດພຣະພະຄະວານຜູ້ສະຫວ່າງດ້ວຍພຣະອົງເອງ ທັງໃນຮູບສະຄຸນ ແລະນິຣຄຸນອັນເຫນືອໂລກ।

Verse 37

प्रावोचं भक्तियोगस्य स्वरूपं ते चतुर्विधम् । कालस्य चाव्यक्तगतेर्योऽन्तर्धावति जन्तुषु ॥ ३७ ॥

ແມ່ເອີຍ ຂ້າໄດ້ອະທິບາຍສະພາບຂອງພັກຕິໂຍຄະໃຫ້ເຈົ້າແລ້ວເປັນສີ່ປະການ; ແລະຍັງໄດ້ກ່າວວ່າ ກາລະຜູ້ມີການເຄື່ອນໄຫວອັນບໍ່ປາກົດ ກຳລັງໄລ່ຕາມສັດມີຊີວິດຢູ່ພາຍໃນແນວໃດ।

Verse 38

जीवस्य संसृतीर्बह्वीरविद्याकर्मनिर्मिता: । यास्वङ्ग प्रविशन्नात्मा न वेद गतिमात्मन: ॥ ३८ ॥

ສຳລັບສັດມີຊີວິດ ມີພົບພາບໃນສັງສານາຫຼາຍຢ່າງ ທີ່ເກີດຈາກກຳໃນອະວິດຍາ. ແມ່ເອີຍ ເມື່ອອາດມະນເຂົ້າໄປໃນຄວາມຫຼົງລືມນັ້ນ ກໍບໍ່ຮູ້ວ່າການເຄື່ອນໄຫວຂອງຕົນຈະສິ້ນສຸດທີ່ໃດ।

Verse 39

नैतत्खलायोपदिशेन्नाविनीताय कर्हिचित् । न स्तब्धाय न भिन्नाय नैव धर्मध्वजाय च ॥ ३९ ॥

ພຣະກະປິລະກ່າວວ່າ ຄໍາສອນນີ້ບໍ່ຄວນສອນໃຫ້ຜູ້ອິດສາ ຜູ້ບໍ່ມີວິນັຍ ແລະຜູ້ປະພຶດບໍ່ບໍລິສຸດ; ບໍ່ໃຫ້ຜູ້ຫຍິ່ງຍະໂສ ຜູ້ໃຈແຕກແຍກ ແລະຜູ້ຫລອກລວງຊູທຸງທຳມະດ້ວຍ

Verse 40

न लोलुपायोपदिशेन्न गृहारूढचेतसे । नाभक्ताय च मे जातु न मद्भक्तद्विषामपि ॥ ४० ॥

ຢ່າສອນໃຫ້ຜູ້ໂລບຫນັກ ແລະຜູ້ທີ່ໃຈຕິດຢູ່ກັບຊີວິດເຮືອນ; ຢ່າສອນໃຫ້ຜູ້ບໍ່ມີພັກດີຕໍ່ເຮົາ ແລະຜູ້ທີ່ກຽດຊັງບັນດາຜູ້ພັກດີຂອງເຮົາກັບພຣະເຈົ້າ

Verse 41

श्रद्दधानाय भक्ताय विनीतायानसूयवे । भूतेषु कृतमैत्राय शुश्रूषाभिरताय च ॥ ४१ ॥

ຄໍາສອນນີ້ຄວນມອບໃຫ້ຜູ້ມີສັດທາແລະເປັນພັກດີ—ຜູ້ນອບນ້ອມຕໍ່ຄູຈິດວິນຍານ, ບໍ່ອິດສາ, ເປັນມິດກັບສັດມີຊີວິດທັງປວງ, ແລະຮັກການຮັບໃຊ້ດ້ວຍສັດທາແລະຄວາມຈິງໃຈ

Verse 42

बहिर्जातविरागाय शान्तचित्ताय दीयताम् । निर्मत्सराय शुचये यस्याहं प्रेयसां प्रिय: ॥ ४२ ॥

ຄໍາສອນນີ້ຄວນມອບໃຫ້ຜູ້ໃຈສະຫງົບ ຜູ້ທີ່ເກີດຄວາມວາງໃຈຈາກສິ່ງພາຍນອກ; ໃຫ້ຜູ້ບໍ່ອິດສາ ຜູ້ບໍລິສຸດ ແລະຜູ້ທີ່ຮັກເຮົາ—ພຣະເຈົ້າສູງສຸດ—ຍິ່ງກວ່າທຸກສິ່ງ

Verse 43

य इदं श‍ृणुयादम्ब श्रद्धया पुरुष: सकृत् । यो वाभिधत्ते मच्चित्त: स ह्येति पदवीं च मे ॥ ४३ ॥

ໂອ ແມ່ເອີຍ! ຜູ້ໃດຟັງນີ້ແມ່ນແຕ່ຄັ້ງດຽວດ້ວຍສັດທາ ແລະຜູ້ໃດມີໃຈຈົດຈໍ່ໃນເຮົາ ສວດແລະສັນລະເສີນນາມກັບຄຸນຂອງເຮົາ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມເຖິງສະຖານະສູງສຸດຂອງເຮົາແນ່ນອນ