Adhyaya 31
The Lord’s Supervision of Embodiment: Fetal Development, Womb-Suffering, and the Jīva’s Prayer (Garbha-stuti) — and the Trap of Māyā
ຕໍ່ເນື່ອງຈາກການສອນສາງຂະຍະແນວສາທະນາຂອງພຣະກະປິລາແກ່ເທວະຫູຕີ ບົດນີ້ນໍາການວິເຄາະທາງປັດຊະຍາໄປສູ່ຄໍາສອນທີ່ສັ່ນສະເທືອນໃຈ ໂດຍຕິດຕາມການເຂົ້າສູ່ຄັນຂອງຈີວະພາຍໃຕ້ການຄຸ້ມຄອງຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າສູງສຸດ ແລະການແບ່ງສັນຕາມກຳ. ມັນອະທິບາຍການເຕີບໂຕຂອງຕົວອ່ອນເປັນຂັ້ນໆ ຄວາມທຸກທໍລະມານຮຸນແຮງໃນຄວາມອັບປະສຸດແລະຄວາມຄັບແຄບ ແລະການຕື່ນຮູ້ທີ່ເຮັດໃຫ້ຈື່ຈໍາການເກີດກ່ອນໆໄດ້. ໃນສະພາບອ່ອນແອນັ້ນ ຈີວະສວດ garbha-stuti ຂໍພຶ່ງພາພຣະບາດດອກບົວຂອງວິສນຸ ຍອມຮັບອໍານາດຜູກມັດຂອງ māyā ແລະຢ້ານການຫຼົງລືມຫຼັງເກີດທີ່ຈະຟື້ນຄວາມຫຼົງຕົນ. ຕໍ່ມາການເກີດຖືກພັນລະນາເປັນການຖືກຂັບອອກອັນເຈັບປວດທີ່ລຶບຄວາມຈໍາ; ວັຍທາຣົກແລະວັຍເດັກເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມທຸກ ນໍາໄປສູ່ອະຫັງກາຣ ຕັນຫາ ໂກດ ແລະການພົວພັນກຳອີກ. ທ້າຍບົດເຕືອນຢ່າງເຂັ້ມກ່ຽວກັບການຄົບຄົນຕາມກາມ—ໂດຍສະເພາະຄວາມຕິດພັນ—ແລະມອບມຸມມອງໃໝ່ວ່າເກີດ-ຕາຍແມ່ນການປ່ຽນອັດຕາລັກແລະທັດສະນະ ບໍ່ແມ່ນຄວາມຈິງສຸດທ້າຍ. ນີ້ປູທາງໃຫ້ການສອນຕໍ່ໄປ: ທັດສະນະຖືກຕ້ອງ ຄວາມບໍ່ຕິດພັນ ແລະ bhakti ເພື່ອຂ້າມພົ້ນການເກີດຊ້ໍາ.
Shlokas
Verse 1
श्रीभगवानुवाच कर्मणा दैवनेत्रेण जन्तुर्देहोपपत्तये । स्त्रिया: प्रविष्ट उदरं पुंसो रेत:कणाश्रय: ॥ १ ॥
ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຕັດວ່າ: ພາຍໃຕ້ການກຳກັບຂອງພຣະເຈົ້າສູງສຸດ ແລະຕາມຜົນແຫ່ງກຳຂອງຕົນ ດວງວິນຍານຈຶ່ງເຂົ້າສູ່ຄັນຂອງສະຕຣີ ໂດຍອາໄສອະນຸພາກເຊື້ອຂອງບຸລຸດ ເພື່ອຮັບກາຍປະເພດໜຶ່ງຕາມກຳນົດ
Verse 2
कललं त्वेकरात्रेण पञ्चरात्रेण बुद्बुदम् । दशाहेन तु कर्कन्धू: पेश्यण्डं वा तत: परम् ॥ २ ॥
ຄືນທຳອິດ ນ້ຳເຊື້ອແລະໄຂ່ຜະສົມກັນເປັນ “ກະລະລະ”; ຄືນທີ 5 ກາຍເປັນຟອງ. ຄືນທີ 10 ມີຮູບຄ້າຍຜົນພລຳ ແລ້ວຄ່ອຍໆກາຍເປັນກ້ອນເນື້ອ ຫຼືຮູບໄຂ່ຕາມສະພາບ.
Verse 3
मासेन तु शिरो द्वाभ्यां बाह्वङ्घ्र्याद्यङ्गविग्रह: । नखलोमास्थिचर्माणि लिङ्गच्छिद्रोद्भवस्त्रिभि: ॥ ३ ॥
ໃນໜຶ່ງເດືອນ ຫົວເກີດຂຶ້ນ; ຄົບສອງເດືອນ ມື ຕີນ ແລະອະໄວຍະວະອື່ນໆ ເລີ່ມເປັນຮູບ. ຄົບສາມເດືອນ ເລັບ ນິ້ວ ຂົນ ກະດູກ ແລະຜິວໜັງ ປາກົດ; ພ້ອມທັງອະໄວຍະວະເພດ ແລະຮູຕ່າງໆ ເຊັ່ນ ຕາ ຮູດັງ ຫູ ປາກ ແລະຮູທະວານ.
Verse 4
चतुर्भिर्धातव: सप्त पञ्चभि: क्षुत्तृडुद्भव: । षड्भिर्जरायुणा वीत: कुक्षौ भ्राम्यति दक्षिणे ॥ ४ ॥
ພາຍໃນ 4 ເດືອນ ທາດ 7 ປະການ—ນ້ຳຫຼ້ຽງ, ເລືອດ, ເນື້ອ, ໄຂມັນ, ກະດູກ, ໄຂກະດູກ, ແລະນ້ຳເຊື້ອ—ເກີດຂຶ້ນ. ຄົບ 5 ເດືອນ ຄວາມຫິວແລະກະຫາຍເກີດ. ຄົບ 6 ເດືອນ ທາຣົກທີ່ຖືກຫຸ້ມດ້ວຍເຢື່ອຄອດ ເລີ່ມເຄື່ອນໄຫວຢູ່ດ້ານຂວາຂອງທ້ອງ.
Verse 5
मातुर्जग्धान्नपानाद्यैरेधद्धातुरसम्मते । शेते विण्मूत्रयोर्गर्ते स जन्तुर्जन्तुसम्भवे ॥ ५ ॥
ທາຣົກໃນຄອດໄດ້ຮັບອາຫານຈາກອາຫານແລະນ້ຳທີ່ແມ່ກິນດື່ມ ແລ້ວເຕີບໃຫຍ່ ແຕ່ກໍນອນຢູ່ໃນຫຼຸມອັນນ່າຂະຍະຂະຍອງ ຄືຫຼຸມຂອງອຸຈາລະແລະປັດສະວະ ອັນເປັນແຫຼ່ງເກີດຂອງໜອນຫຼາຍຊະນິດ.
Verse 6
कृमिभि: क्षतसर्वाङ्ग: सौकुमार्यात्प्रतिक्षणम् । मूर्च्छामाप्नोत्युरुक्लेशस्तत्रत्यै: क्षुधितैर्मुहु: ॥ ६ ॥
ໜອນທີ່ຫິວໂຫຍໃນຄອດກັດທົ່ວຮ່າງກາຍຊ້ຳໆ; ເພາະຄວາມບອບບາງ ເດັກນ້ອຍຈຶ່ງທົນທຸກທຣະມານຢ່າງໜັກ ແລະໃນສະພາບອັນສາຫັດນັ້ນ ກໍໝົດສະຕິຢູ່ເລື້ອຍໆ.
Verse 7
कटुतीक्ष्णोष्णलवणरूक्षाम्लादिभिरुल्बणै: । मातृभुक्तैरुपस्पृष्ट: सर्वाङ्गोत्थितवेदन: ॥ ७ ॥
ເນື່ອງຈາກແມ່ກິນອາຫານຂົມ ເຜັດ ຮ້ອນຈັດ ເຄັມຈັດ ແຫ້ງຫຍາບ ຫຼື ສົ້ມຈັດ ທາຣົກໃນຄອບຄັນຈຶ່ງເຈັບປວດເກືອບທົນບໍ່ໄດ້ທົ່ວຮ່າງກາຍຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ
Verse 8
उल्बेन संवृतस्तस्मिन्नन्त्रैश्च बहिरावृत: । आस्ते कृत्वा शिर: कुक्षौ भुग्नपृष्ठशिरोधर: ॥ ८ ॥
ທາຣົກຖືກຫໍ່ຫຸ້ມດ້ວຍຖົງນ້ຳຄອບຄັນ ແລະຖືກລຳໄສ້ປົກຄຸມຢູ່ພາຍນອກ ຈຶ່ງນອນຢູ່ຂ້າງໜຶ່ງໃນທ້ອງ ໂດຍຫັນຫົວເຂົ້າຫາທ້ອງຂອງຕົນ ແລະຫຼັງກັບຄໍໂຄ້ງຄືຄັນທະນູ
Verse 9
अकल्प: स्वाङ्गचेष्टायां शकुन्त इव पञ्जरे । तत्र लब्धस्मृतिर्दैवात्कर्म जन्मशतोद्भवम् । स्मरन्दीर्घमनुच्छ्वासं शर्म किं नाम विन्दते ॥ ९ ॥
ທາຣົກທີ່ຂະບື້ນອະວະຍະວະບໍ່ໄດ້ ຢູ່ດັ່ງນົກໃນກົງ. ໃນເວລານັ້ນ ຖ້າໂຊກຊະຕາໃຫ້ຄວາມຈື່ຈຳ ລາວຈະລະລຶກທຸກຂ໌ຈາກກຳຂອງຮ້ອຍຊາດ ແລະຖອນໃຈຍາວໆຄຳຄວນ; ໃນສະພາບນັ້ນຈະມີຄວາມສະຫງົບໃຈໄດ້ແນວໃດ
Verse 10
आरभ्य सप्तमान्मासाल्लब्धबोधोऽपि वेपित: । नैकत्रास्ते सूतिवातैर्विष्ठाभूरिव सोदर: ॥ १० ॥
ແມ່ນແຕ່ໄດ້ຮັບສະຕິຕັ້ງແຕ່ເດືອນທີເຈັດ ແຕ່ໃນອາທິດກ່ອນຄອດ ທາຣົກຖືກລົມທີ່ກົດຄັນທ້ອງຜັກລົງຕໍ່ໆກັນ. ດັ່ງໜອນທີ່ເກີດໃນໂພງທ້ອງອັນສົກປົກດຽວກັນ ລາວບໍ່ອາດຢູ່ນິ່ງໃນທີ່ດຽວໄດ້
Verse 11
नाथमान ऋषिर्भीत: सप्तवध्रि: कृताञ्जलि: । स्तुवीत तं विक्लवया वाचा येनोदरेऽर्पित: ॥ ११ ॥
ດວງຊີວິດທີ່ຖືກຜູກມັດດ້ວຍເຈັດຊັ້ນ ແລະຫວາດກົວນັ້ນ ຂໍພຶ່ງພາດ້ວຍການພະນົມມື ແລະສັນລະເສີນພຣະເຈົ້າດ້ວຍສຽງສັ່ນໆ—ພຣະອົງຜູ້ວາງເຂົາໄວ້ໃນຄອບຄັນໃນສະພາບນັ້ນ
Verse 12
जन्तुरुवाच तस्योपसन्नमवितुं जगदिच्छयात्त- नानातनोर्भुवि चलच्चरणारविन्दम् । सोऽहं व्रजामि शरणं ह्यकुतोभयं मे येनेदृशी गतिरदर्श्यसतोऽनुरूपा ॥ १२ ॥
ວິນຍານກ່າວວ່າ: ຂ້າພະເຈົ້າຂໍພຶ່ງພາພະບາດດອກບົວຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າສູງສຸດ ຜູ້ປາກົດເປັນຮູບນິລັນດອນຫຼາກຫຼາຍຕາມພຣະປະສົງແຫ່ງໂລກ ແລະເດີນຢູ່ເທິງແຜ່ນດິນ. ພຣະອົງເທົ່ານັ້ນທີ່ລົບລ້າງຄວາມຢ້ານກົວທັງປວງ; ສະພາບນີ້ກໍໄດ້ມາຕາມບາບກຳຂອງຂ້າພະເຈົ້າ.
Verse 13
यस्त्वत्र बद्ध इव कर्मभिरावृतात्मा भूतेन्द्रियाशयमयीमवलम्ब्य मायाम् । आस्ते विशुद्धमविकारमखण्डबोधम् आतप्यमानहृदयेऽवसितं नमामि ॥ १३ ॥
ຂ້າພະເຈົ້າເປັນວິນຍານບໍລິສຸດ ແຕ່ບັດນີ້ປານດັ່ງຖືກຜູກມັດໂດຍກຳ ແລະອາໄສມາຍາທີ່ປະກອບດ້ວຍທາດ ອິນຊີ ແລະທີ່ຕັ້ງແຫ່ງໃຈ ຈຶ່ງນອນຢູ່ໃນຄອບຄອງມານດາ. ຂ້າພະເຈົ້າຂໍນົບນ້ອມແດ່ພຣະອົງຜູ້ຢູ່ກັບຂ້າພະເຈົ້າໃນນີ້ ແຕ່ບໍ່ຖືກກະທົບ ບໍ່ແປປ່ຽນ ເປັນປັນຍາອັນສົມບູນບໍ່ແຕກຢາຍ ແລະຮູ້ໄດ້ໃນໃຈທີ່ສຳນຶກຜິດ.
Verse 14
य: पञ्चभूतरचिते रहित: शरीरे च्छन्नोऽयथेन्द्रियगुणार्थचिदात्मकोऽहम् । तेनाविकुण्ठमहिमानमृषिं तमेनं वन्दे परं प्रकृतिपूरुषयो: पुमांसम् ॥ १४ ॥
ເນື່ອງຈາກຢູ່ໃນຮ່າງກາຍທີ່ປະກອບດ້ວຍທາດຫ້າ ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງປານດັ່ງແຍກອອກແລະຖືກປົກຄຸມຈາກສະພາບແທ້; ແມ່ນແທ້ຂ້າພະເຈົ້າເປັນຈິດວິນຍານ ແຕ່ຖືກນຳໄປໃຊ້ຜິດໃນອິນຊີ ຄຸນ ແລະອາລົມ. ຂ້າພະເຈົ້າຂໍນົບນ້ອມແດ່ພຣະບຸລຸດສູງສຸດ ຜູ້ເຫນືອກວ່າປຣະກຣິຕິແລະສັດມີຊີວິດ ປາສຈາກຮ່າງກາຍວັດຖຸ ແລະຮຸ່ງໂລດໃນຄຸນທາງວິນຍານເສມອ.
Verse 15
यन्माययोरुगुणकर्मनिबन्धनेऽस्मिन् सांसारिके पथि चरंस्तदभिश्रमेण । नष्टस्मृति: पुनरयं प्रवृणीत लोकं युक्त्या कया महदनुग्रहमन्तरेण ॥ १५ ॥
ໂດຍອຳນາດມາຍາຂອງພຣະອົງ ສັດມີຊີວິດເດີນໄປໃນເສັ້ນທາງສັງສານທີ່ຖືກຜູກມັດດ້ວຍຄຸນແລະກຳຫຼາຍປະການ ດິ້ນຮົນຢ່າງໜັກຈົນລືມຄວາມສຳພັນກັບພຣະອົງ ແລະເລືອກວົງຈອນໂລກນີ້ຊ້ຳໆ. ດັ່ງນັ້ນ ຖ້າບໍ່ມີພຣະເມດຕາອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງພຣະອົງ ຈະມີວິທີໃດໃຫ້ລາວກັບເຂົ້າສູ່ການຮັບໃຊ້ດ້ວຍຄວາມຮັກແຫ່ງພຣະອົງໄດ້?
Verse 16
ज्ञानं यदेतददधात्कतम: स देवस् त्रैकालिकं स्थिरचरेष्वनुवर्तितांश: । तं जीवकर्मपदवीमनुवर्तमानास् तापत्रयोपशमनाय वयं भजेम ॥ १६ ॥
ບໍ່ມີໃຜນອກຈາກພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າສູງສຸດໃນພຣະສະພາບປຣະມາດມາ ຜູ້ສະຖິດເປັນສ່ວນໜຶ່ງໃນສິ່ງທັງທີ່ນິ່ງແລະເຄື່ອນ ທີ່ນຳພາທຸກຢ່າງໃນການທັງສາມ—ອະດີດ ປັດຈຸບັນ ອະນາຄົດ. ຕາມພຣະບັນຊາຂອງພຣະອົງ ວິນຍານຈຶ່ງເດີນຕາມທາງແຫ່ງກຳ. ດັ່ງນັ້ນ ເພື່ອລົບລ້າງທຸກຂ໌ສາມປະການຂອງຊີວິດທີ່ຖືກຜູກມັດນີ້ ພວກເຮົາຄວນຍອມຈຳນົນ ແລະບູຊາແຕ່ພຣະອົງເທົ່ານັ້ນ.
Verse 17
देह्यन्यदेहविवरे जठराग्निनासृग्- विण्मूत्रकूपपतितो भृशतप्तदेह: । इच्छन्नितो विवसितुं गणयन्स्वमासान् निर्वास्यते कृपणधीर्भगवन्कदा नु ॥ १७ ॥
ໃນທ້ອງແມ່ ວິນຍານຜູ້ມີກາຍນີ້ຕົກຢູ່ໃນຫຼຸມເລືອດ ອຶຈະ ແລະ ປັດສະວະ ກາຍຖືກໄຟຍ່ອຍອາຫານເຜົາ; ມັນຢາກອອກນອກ ນັບເດືອນຂອງຕົນ ແລະອະທິຖານວ່າ “ໂອ ພະພະຄະວານ, ຂ້າຜູ້ຕໍ່າຕ້ອຍຈະພົ້ນຈາກການກັກຂັງນີ້ເມື່ອໃດ?”
Verse 18
येनेदृशीं गतिमसौ दशमास्य ईश संग्राहित: पुरुदयेन भवादृशेन । स्वेनैव तुष्यतु कृतेन स दीननाथ: को नाम तत्प्रति विनाञ्जलिमस्य कुर्यात् ॥ १८ ॥
ຂ້າແຕ່ພຣະເຈົ້າ ໂດຍພຣະເມດຕາອັນບໍ່ມີເຫດຂອງພຣະອົງ ແມ່ນຂ້າມີອາຍຸພຽງສິບເດືອນກໍຖືກປຸກໃຫ້ມີສະຕິ. ຂໍໃຫ້ພຣະອົງ ຜູ້ເປັນທີ່ພຶ່ງຂອງຜູ້ຕໍ່າຕ້ອຍ ພໍພຣະໄທໃນກຸສົນນີ້; ວິທີຕອບແທນມີແຕ່ພນົມມືອະທິຖານ.
Verse 19
पश्यत्ययं धिषणया ननु सप्तवध्रि: शारीरके दमशरीर्यपर: स्वदेहे । यत्सृष्टयासं तमहं पुरुषं पुराणं पश्ये बहिर्हृदि च चैत्यमिव प्रतीतम् ॥ १९ ॥
ໃນກາຍອື່ນ ສັດມີຊີວິດເຫັນໄດ້ພຽງດ້ວຍສັນຊາດ ແລະຮູ້ແຕ່ອາລົມທີ່ຖືກໃຈ-ບໍ່ຖືກໃຈຕາມອິນທຣີຂອງກາຍນັ້ນ. ແຕ່ຂ້າໄດ້ກາຍທີ່ຄວບຄຸມອິນທຣີໄດ້ ແລະເຂົ້າໃຈເປົ້າໝາຍ; ດັ່ງນັ້ນຂ້ານອບນ້ອມຕໍ່ພຣະບຸຣຸດບູຮານສູງສຸດ ຜູ້ປະທານກາຍນີ້ ແລະໂດຍພຣະກຸສົນຂອງພຣະອົງ ຂ້າເຫັນພຣະອົງໄດ້ທັງໃນໃຈແລະນອກກາຍ.
Verse 20
सोऽहं वसन्नपि विभो बहुदु:खवासं गर्भान्न निर्जिगमिषे बहिरन्धकूपे । यत्रोपयातमुपसर्पति देवमाया मिथ्या मतिर्यदनु संसृतिचक्रमेतत् ॥ २० ॥
ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ພຣະຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ ແມ່ນຂ້າຢູ່ໃນຄັນທ້ອງດ້ວຍຄວາມທຸກທໍລະມານ ແຕ່ຂ້າບໍ່ຢາກອອກໄປຕົກໃນຫຼຸມມືດແຫ່ງຊີວິດວັດຖຸອີກ. ເພາະທັນທີທີ່ເດັກເກີດ ເທວະ-ມາຍາຈະເຂົ້າຄອບງຳ ແລະຄວາມເຂົ້າໃຈຜິດກໍເລີ່ມຂຶ້ນທັນທີ— ນັ້ນແມ່ນຕົ້ນຕໍຂອງວົງຈອນເກີດຕາຍ.
Verse 21
तस्मादहं विगतविक्लव उद्धरिष्य आत्मानमाशु तमस: सुहृदात्मनैव । भूयो यथा व्यसनमेतदनेकरन्ध्रं मा मे भविष्यदुपसादितविष्णुपाद: ॥ २१ ॥
ດັ່ງນັ້ນ ຂ້າຈະບໍ່ຫວັ່ນໄຫວອີກ; ໂດຍອາໄສມິດຂອງຂ້າຄື ສະຕິອັນບໍລິສຸດ ຂ້າຈະຍົກຕົນອອກຈາກຄວາມມືດແຫ່ງອະວິຊາໃນໄວ. ເພີຍແຕ່ວາງດອກບົວແຫ່ງພຣະບາດຂອງພຣະວິສນຸໄວ້ໃນໃຈ ຂ້າຈະພົ້ນຈາກທຸກຂ໌ທີ່ຕ້ອງເຂົ້າຄັນທ້ອງຫຼາຍໆເທື່ອ ເພື່ອເກີດແລະຕາຍຊ້ຳໆ.
Verse 22
कपिल उवाच एवं कृतमतिर्गर्भे दशमास्य: स्तुवन्नृषि: । सद्य: क्षिपत्यवाचीनं प्रसूत्यै सूतिमारुत: ॥ २२ ॥
ພຣະກະປິລາກ່າວວ່າ—ໃນຄອບຄອງມານາ ເມື່ອຄົບສິບເດືອນ ຈິດຂອງຊີວິດຍັງຕັ້ງໝັ້ນສັນລະເສີນພຣະເຈົ້າ; ແຕ່ລົມແຫ່ງການຄອດຈະຜັກເຂົາອອກທັນທີ ໃຫ້ໜ້າຄໍ້າລົງ ເພື່ອໃຫ້ເກີດມາ។
Verse 23
तेनावसृष्ट: सहसा कृत्वावाक्शिर आतुर: । विनिष्क्रामति कृच्छ्रेण निरुच्छ्वासो हतस्मृति: ॥ २३ ॥
ເມື່ອຖືກລົມແຫ່ງການຄອດຜັກລົງຢ່າງກະທັນຫັນ ເດັກນ້ອຍນັ້ນອອກມາດ້ວຍຄວາມລຳບາກຫນັກ ຫົວຄໍ້າລົງ; ຫາຍໃຈບໍ່ອອກ ແລະຄວາມຈື່ຈຳດັບໄປເນື່ອງຈາກຄວາມເຈັບປວດຮຸນແຮງ।
Verse 24
पतितो भुव्यसृङ्मिश्र: विष्ठाभूरिव चेष्टते । रोरूयति गते ज्ञाने विपरीतां गतिं गत: ॥ २४ ॥
ເດັກນ້ອຍນັ້ນຕົກລົງພື້ນ ເປື້ອນອຸຈະແລະເລືອດ ແລະດິ້ນຮົນເຫມືອນໜອນທີ່ເກີດຈາກຂອງໂສໂຄກ. ຄວາມຮູ້ອັນສູງສຸດຂອງເຂົາຫາຍໄປ ແລະພາຍໃຕ້ອຳນາດຂອງມາຍາ ເຂົາຮ້ອງໄຫ້।
Verse 25
परच्छन्दं न विदुषा पुष्यमाणो जनेन स: । अनभिप्रेतमापन्न: प्रत्याख्यातुमनीश्वर: ॥ २५ ॥
ເມື່ອອອກຈາກຄອບຄອງແມ່ແລ້ວ ເດັກນ້ອຍຖືກລ້ຽງດູໂດຍຄົນທີ່ບໍ່ເຂົ້າໃຈຄວາມປາດຖະໜາຂອງເຂົາ. ເຂົາບໍ່ອາດປະຕິເສດສິ່ງທີ່ໃຫ້ໄດ້ ເລີຍຕົກຢູ່ໃນສະພາບທີ່ບໍ່ພຶງປາດຖະໜາ।
Verse 26
शायितोऽशुचिपर्यङ्के जन्तु: स्वेदज-दूषिते । नेश: कण्डूयनेऽङ्गानामासनोत्थानचेष्टने ॥ २६ ॥
ເມື່ອຖືກວາງໃຫ້ນອນເທິງທີ່ນອນສົກປົກ ທີ່ປົນເປື້ອນດ້ວຍເຫື່ອແລະເຊື້ອໂລກ ຊີວິດນ້ອຍນັ້ນບໍ່ອາດເກາຮ່າງກາຍເມື່ອຄັນໄດ້; ຍິ່ງບໍ່ຕ້ອງເວົ້າເຖິງການນັ່ງ ລຸກ ຫຼືເຄື່ອນໄຫວ।
Verse 27
तुदन्त्यामत्वचं दंशा मशका मत्कुणादय: । रुदन्तं विगतज्ञानं कृमय: कृमिकं यथा ॥ २७ ॥
ເດັກນ້ອຍຜິວນຸ່ມທີ່ບໍ່ມີທີ່ພຶ່ງ ຖືກຍຸງ ແມງກັດ ແລະແມງອື່ນໆກັດ; ເມື່ອຂາດປັນຍາ ລາວຮ້ອງໄຫ້ເຫມືອນແມ່ທ້ອງນ້ອຍກັດແມ່ທ້ອງໃຫຍ່।
Verse 28
इत्येवं शैशवं भुक्त्वा दु:खं पौगण्डमेव च । अलब्धाभीप्सितोऽज्ञानादिद्धमन्यु: शुचार्पित: ॥ २८ ॥
ດັ່ງນີ້ເຂົາຜ່ານວັຍເດັກນ້ອຍດ້ວຍຄວາມທຸກຫຼາຍຢ່າງ ແລ້ວເຂົ້າສູ່ວັຍເດັກ; ໃນວັຍນັ້ນກໍຍັງບໍ່ໄດ້ສິ່ງທີ່ປາຖະໜາ ເພາະອະວິຊາຈຶ່ງເກີດໂທສະ ແລະເສົ້າໝອງ।
Verse 29
सह देहेन मानेन वर्धमानेन मन्युना । करोति विग्रहं कामी कामिष्वन्ताय चात्मन: ॥ २९ ॥
ເມື່ອຮ່າງກາຍເຕີບໃຫຍ່ ຄວາມຖືຕົນແລະໂທສະກໍເພີ່ມຂຶ້ນ; ຜູ້ຫຼົງກາມສ້າງຄວາມບາດໝາງກັບຜູ້ຫຼົງກາມເຫມືອນກັນ ເພື່ອຄວາມພິນາດຂອງຕົນເອງ।
Verse 30
भूतै: पञ्चभिरारब्धे देहे देह्यबुधोऽसकृत् । अहंममेत्यसद्ग्राह: करोति कुमतिर्मतिम् ॥ ३० ॥
ດ້ວຍອະວິຊາ ສັດມີຊີວິດຍຶດຮ່າງກາຍທີ່ປະກອບດ້ວຍທາດຫ້າເປັນ ‘ຂ້ອຍ’ ແລະ ‘ຂອງຂ້ອຍ’; ດ້ວຍຄວາມເຂົ້າໃຈຜິດນີ້ ລາວຖືສິ່ງບໍ່ຖາວອນເປັນຂອງຕົນ ແລະຈົມລົງໃນຄວາມມືດແຫ່ງຄວາມຫຼົງ।
Verse 31
तदर्थं कुरुते कर्म यद्बद्धो याति संसृतिम् । योऽनुयाति ददत्क्लेशमविद्याकर्मबन्धन: ॥ ३१ ॥
ເພື່ອຮ່າງກາຍນີ້ ລາວຈຶ່ງເຮັດກຳ ແລະເພາະຖືກຜູກມັດດ້ວຍກຳນັ້ນ ຈຶ່ງໄປສູ່ວົງຈອນສັງສານ; ຮ່າງກາຍທີ່ຖືກຜູກດ້ວຍອະວິຊາແລະກຳ ຈະຕາມລາວໄປ ພ້ອມນຳຄວາມທຸກມາໃຫ້।
Verse 32
यद्यसद्भि: पथि पुन: शिश्नोदरकृतोद्यमै: । आस्थितो रमते जन्तुस्तमो विशति पूर्ववत् ॥ ३२ ॥
ຖ້າຫາກວ່າສິ່ງທີ່ມີຊີວິດ ກັບໄປຄົບຫາກັບຄົນຊົ່ວ ຜູ້ທີ່ມຸ່ງແຕ່ສະໜອງຄວາມຕ້ອງການຂອງທ້ອງ ແລະ ເພດສຳພັນ, ລາວກໍຈະຕົກນະລົກທີ່ມືດມົນອີກຄັ້ງ ຄືດັ່ງແຕ່ກ່ອນ.
Verse 33
सत्यं शौचं दया मौनं बुद्धि: श्रीर्ह्रीर्यश: क्षमा । शमो दमो भगश्चेति यत्सङ्गाद्याति सङ्क्षयम् ॥ ३३ ॥
ຍ້ອນການຄົບຫາກັບຄົນເຫຼົ່ານັ້ນ ຄວາມສັດ, ຄວາມບໍລິສຸດ, ຄວາມເມດຕາ, ຄວາມສະຫງົບ, ປັນຍາ, ຄວາມລະອາຍ, ຊື່ສຽງ, ການໃຫ້ອະໄພ, ການຄວບຄຸມຈິດໃຈ, ການຄວບຄຸມອິນຊີ ແລະ ໂຊກລາບ ທັງໝົດລ້ວນແຕ່ຈິບຫາຍໄປ.
Verse 34
तेष्वशान्तेषु मूढेषु खण्डितात्मस्वसाधुषु । सङ्गं न कुर्याच्छोच्येषु योषित्क्रीडामृगेषु च ॥ ३४ ॥
ບຸກຄົນບໍ່ຄວນຄົບຫາກັບຄົນໂງ່ຈ້າ ຜູ້ທີ່ຂາດຄວາມຮູ້ແຈ້ງໃນຕົນເອງ ແລະ ເປັນພຽງແຕ່ໝາທີ່ເຕັ້ນລຳ ຢູ່ໃນກຳມືຂອງຜູ້ຍິງ.
Verse 35
न तथास्य भवेन्मोहो बन्धश्चान्यप्रसङ्गत: । योषित्सङ्गाद्यथा पुंसो यथा तत्सङ्गिसङ्गत: ॥ ३५ ॥
ຄວາມຫຼົງໄຫຼ ແລະ ພັນທະນາການ ທີ່ເກີດຂຶ້ນກັບຜູ້ຊາຍ ຈາກການຍຶດຕິດໃນວັດຖຸອື່ນ ບໍ່ຮຸນແຮງເທົ່າກັບ ການຍຶດຕິດໃນຜູ້ຍິງ ຫຼື ການຄົບຫາກັບຜູ້ຊາຍ ທີ່ຫຼົງໄຫຼໃນຜູ້ຍິງ.
Verse 36
प्रजापति: स्वां दुहितरं दृष्ट्वा तद्रूपधर्षित: । रोहिद्भूतां सोऽन्वधावदृक्षरूपी हतत्रप: ॥ ३६ ॥
ເມື່ອເຫັນລູກສາວຂອງຕົນ, ພະພົມ ກໍຫຼົງໄຫຼໃນຄວາມງາມຂອງນາງ ແລະ ໄດ້ແລ່ນນຳນາງໄປຢ່າງບໍ່ມີຄວາມລະອາຍ ໃນຮ່າງຂອງກວາງຜູ້ ເມື່ອນາງແປງກາຍເປັນກວາງແມ່.
Verse 37
तत्सृष्टसृष्टसृष्टेषु को न्वखण्डितधी: पुमान् । ऋषिं नारायणमृते योषिन्मय्येह मायया ॥ ३७ ॥
ໃນບັນດາສັດມີຊີວິດທັງປວງທີ່ເກີດຈາກການສ້າງຂອງພຣະພຣະຫມາ—ມະນຸດ ເທວະ ແລະສັດ—ນອກຈາກລິສີນາຣາຍະນະ ແລ້ວ ຜູ້ໃດຈະມີປັນຍາບໍ່ຖືກມາຍາໃນຮູບສະຕຣີດຶງດູດ?
Verse 38
बलं मे पश्य मायाया: स्त्रीमय्या जयिनो दिशाम् । या करोति पदाक्रान्तान्भ्रूविजृम्भेण केवलम् ॥ ३८ ॥
ຈົ່ງເບິ່ງພະລັງອັນໃຫຍ່ຂອງມາຍາຂອງເຮົາໃນຮູບສະຕຣີ; ນາງພຽງຂະຍັບຄິ້ວນ້ອຍໆ ກໍສາມາດກຳຈັດແລະຄອບງຳແມ່ນແຕ່ຜູ້ພິຊິດໂລກໄດ້
Verse 39
सङ्गं न कुर्यात्प्रमदासु जातु योगस्य पारं परमारुरुक्षु: । मत्सेवया प्रतिलब्धात्मलाभो वदन्ति या निरयद्वारमस्य ॥ ३९ ॥
ຜູ້ໃດປາຖະນາຈະເຖິງຈຸດສູງສຸດແຫ່ງໂຍຄະ ແລະໄດ້ຮັບອາດມະລາພຈາກການຮັບໃຊ້ເຮົາ ຜູ້ນັ້ນຢ່າໄດ້ຄົບຄົນກັບສະຕຣີຜູ້ຍົກຍ້ວນ; ຄຳພີກ່າວວ່ານາງແມ່ນປະຕູນະລົກສຳລັບຜູ້ພັກດີທີ່ກຳລັງກ້າວໜ້າ
Verse 40
योपयाति शनैर्माया योषिद्देवविनिर्मिता । तामीक्षेतात्मनो मृत्युं तृणै: कूपमिवावृतम् ॥ ४० ॥
ສະຕຣີທີ່ພຣະເຈົ້າສ້າງແມ່ນຕົວແທນແຫ່ງມາຍາ; ຜູ້ໃດຄົບຄົນກັບມາຍານັ້ນໂດຍຮັບການປະນົມປະນອມ ພຶງຮູ້ວ່ານັ້ນແມ່ນທາງແຫ່ງຄວາມຕາຍ ເຫມືອນບໍ່ມືດທີ່ຖືກຫຍ້າປົກ
Verse 41
यां मन्यते पतिं मोहान्मन्मायामृषभायतीम् । स्त्रीत्वं स्त्रीसङ्गत: प्राप्तो वित्तापत्यगृहप्रदम् ॥ ४१ ॥
ສັດມີຊີວິດຜູ້ໄດ້ຮູບເປັນສະຕຣີເນື່ອງຈາກຄວາມຕິດພັນກັບສະຕຣີໃນຊາດກ່ອນ ຍ່ອມຫຼົງເຫັນມາຍາຂອງເຮົາໃນຮູບບຸລຸດ—ຄືສາມີ—ເປັນຜູ້ປະທານຊັບສິນ ລູກຫຼານ ເຮືອນ ແລະສິ່ງໂລກອື່ນໆ
Verse 42
तामात्मनो विजानीयात्पत्यपत्यगृहात्मकम् । दैवोपसादितं मृत्युं मृगयोर्गायनं यथा ॥ ४२ ॥
ດັ່ງນັ້ນ ຍິງຄວນເຫັນຜົວ ເຮືອນ ແລະລູກຂອງຕົນ ເປັນການຈັດວາງໂດຍພະລັງພາຍນອກຂອງພຣະເຈົ້າ ເພື່ອນຳໄປສູ່ຄວາມຕາຍ—ເຫມືອນສຽງຮ້ອງຫວານຂອງນາຍພານທີ່ເປັນຄວາມຕາຍແກ່ກວາງ।
Verse 43
देहेन जीवभूतेन लोकाल्लोकमनुव्रजन् । भुञ्जान एव कर्माणि करोत्यविरतं पुमान् ॥ ४३ ॥
ເນື່ອງຈາກຮ່າງກາຍອັນຈຳເພາະຂອງຕົນ ສັດມີຊີວິດຜູ້ຫຼົງວັດຖຸ ຈຶ່ງພາກັນທ່ອງໄປຈາກໂລກໜຶ່ງສູ່ອີກໂລກໜຶ່ງ ຕາມກຳທີ່ໃຫ້ຜົນ; ແລະຂະນະທີ່ເສບຜົນ ກໍຍັງເຮັດກຳບໍ່ຢຸດຢັ້ງ।
Verse 44
जीवो ह्यस्यानुगो देहो भूतेन्द्रियमनोमय: । तन्निरोधोऽस्य मरणमाविर्भावस्तु सम्भव: ॥ ४४ ॥
ດັ່ງນັ້ນ ຊີວະຈຶ່ງໄດ້ຮ່າງກາຍທີ່ເໝາະສົມ ມີຈິດແລະອິນຊີຝ່າຍວັດຖຸ ຕາມກຳຂອງຕົນ. ເມື່ອປະຕິກິລິຍາຂອງກຳນັ້ນສິ້ນສຸດ ເອີ້ນວ່າຄວາມຕາຍ; ເມື່ອປະຕິກິລິຍາໃໝ່ເລີ່ມ ເອີ້ນວ່າການເກີດ।
Verse 45
द्रव्योपलब्धिस्थानस्य द्रव्येक्षायोग्यता यदा । तत्पञ्चत्वमहंमानादुत्पत्तिर्द्रव्यदर्शनम् ॥ ४५ ॥ यथाक्ष्णोर्द्रव्यावयवदर्शनायोग्यता यदा । तदैव चक्षुषो द्रष्टुर्द्रष्टृत्वायोग्यतानयो: ॥ ४६ ॥
ເມື່ອຮ່າງກາຍອັນເປັນທີ່ຕັ້ງແຫ່ງການຮັບຮູ້ ບໍ່ສາມາດຮັບຮູ້ວັດຖຸໄດ້ອີກ ການກັບໄປສູ່ທາດທັງຫ້າ (ປັນຈັດວະ) ນັ້ນເອີ້ນວ່າຄວາມຕາຍ. ແລະເມື່ອດ້ວຍອະຫັງການ ເຫັນວ່າ ‘ຮ່າງກາຍນີ້ແມ່ນຂ້ອຍ’ ການເຫັນແບບນັ້ນເອີ້ນວ່າການເກີດ।
Verse 46
द्रव्योपलब्धिस्थानस्य द्रव्येक्षायोग्यता यदा । तत्पञ्चत्वमहंमानादुत्पत्तिर्द्रव्यदर्शनम् ॥ ४५ ॥ यथाक्ष्णोर्द्रव्यावयवदर्शनायोग्यता यदा । तदैव चक्षुषो द्रष्टुर्द्रष्टृत्वायोग्यतानयो: ॥ ४६ ॥
ເຫມືອນເມື່ອເສັ້ນປະສາດຕາເກີດໂລກ ຈົນຕາບໍ່ສາມາດເຫັນສີແລະຮູບຮ່າງໄດ້ ການເຫັນກໍດັບລົງ; ແລະຊີວະຜູ້ເປັນຜູ້ເຫັນທັງຕາແລະການເຫັນ ກໍສູນເສຍຄວາມສາມາດເຫັນ. ສະເໝືອນກັນ ເມື່ອຮ່າງກາຍອັນເປັນທີ່ຕັ້ງແຫ່ງການຮັບຮູ້ ບໍ່ອາດຮັບຮູ້ໄດ້ ນັ້ນແມ່ນຄວາມຕາຍ; ແລະເມື່ອເຫັນວ່າ ‘ຮ່າງກາຍນີ້ແມ່ນຂ້ອຍ’ ນັ້ນແມ່ນການເກີດ।
Verse 47
तस्मान्न कार्य: सन्त्रासो न कार्पण्यं न सम्भ्रम: । बुद्ध्वा जीवगतिं धीरो मुक्तसङ्गश्चरेदिह ॥ ४७ ॥
ດັ່ງນັ້ນ ຢ່າຢ້ານກົວຄວາມຕາຍ, ຢ່າເຫັນຮ່າງກາຍເປັນອາດມັນ, ແລະຢ່າເກີນໄປໃນການເສບສຸກຕາມຄວາມຈໍາເປັນຂອງຮ່າງກາຍ. ຮູ້ຊັດເຖິງທາງໄປຂອງຊີວະແລ້ວ ຜູ້ມັ່ນຄົງພຶງດໍາເນີນໃນໂລກໂດຍບໍ່ຍຶດຕິດ.
Verse 48
सम्यग्दर्शनया बुद्ध्या योगवैराग्ययुक्तया । मायाविरचिते लोके चरेन्न्यस्य कलेवरम् ॥ ४८ ॥
ດ້ວຍປັນຍາທີ່ເຫັນຖືກ ປະກອບດ້ວຍໂຍຄະແລະຄວາມຄາຍກໍາໜັດ ໃນໂລກທີ່ມາຍາປັ້ນແຕ່ງນີ້ ພຶງວາງຮ່າງກາຍໄວ້ແລະດໍາເນີນຢ່າງບໍ່ຍຶດຕິດ.
Frequently Asked Questions
The garbha-stuti dramatizes that even in maximum constraint the jīva’s only secure refuge is Viṣṇu. The prayer shows (1) karma determines embodiment but under the Lord’s sanction, (2) knowledge can awaken even in suffering, and (3) the greatest danger is not pain but forgetfulness after birth, when deva-māyā triggers false ego and restarts saṁsāra. The chapter uses this to argue that surrender (śaraṇāgati) and remembrance (smaraṇa) are the essential protections.
It reframes death as the failure of the body’s perceptual apparatus and birth as the onset of misidentification—when one begins to view the physical body as the self. Thus, the core bondage is not merely biological change but ignorance (avidyā) and ahaṅkāra; liberation requires right vision supported by bhakti and detachment.
The chapter includes (a) the Lord’s authoritative statement on karmic entry into the womb, (b) Kapila’s didactic narration to Devahūti, and (c) the fetus’s first-person prayer. The shifts are pedagogical: Kapila frames doctrine, the Lord grounds it in sovereignty, and the jīva’s voice supplies experiential urgency—turning metaphysics into a call for surrender.
Within this teaching context, the warning targets the mechanism of bondage: uncontrolled saṅga inflames kāma, which drives karma, which compels further embodiment. The text presents “gateway to hell” language as a caution about māyā’s power to redirect the sādhaka from yoga’s culmination into identification, possessiveness, and repeated birth and death.