Adhyaya 23

Verse 1

मैत्रेय उवाच पितृभ्यां प्रस्थिते साध्वी पतिमिङ्गितकोविदा । नित्यं पर्यचरत्प्रीत्या भवानीव भवं प्रभुम् ॥ १ ॥

ໄມເຕຣຍະ ກ່າວວ່າ: ຫຼັງຈາກພໍ່ແມ່ຂອງນາງເດີນທາງໄປ, ເທວະຫູຕິ ຜູ້ມີຄວາມບໍລິສຸດ ແລະຮູ້ໃຈສາມີ, ໄດ້ຮັບໃຊ້ສາມີດ້ວຍຄວາມຮັກຢ່າງສະເໝີ, ເຫມືອນພະພະວານີຮັບໃຊ້ພະສິວະເຈົ້າ.

Verse 2

विश्रम्भेणात्मशौचेन गौरवेण दमेन च । शुश्रूषया सौहृदेन वाचा मधुरया च भो: ॥ २ ॥

ໂອ ວິດູຣາ! ເທວະຫູຕິ ຮັບໃຊ້ສາມີດ້ວຍຄວາມສະນິດສະໜົມແລະຄວາມເຄົາລົບ, ດ້ວຍຄວາມບໍລິສຸດໃນໃຈ, ດ້ວຍການສຳລວມອິນຊີ, ດ້ວຍການປະຄອງດ້ວຍຄວາມເມດຕາ, ແລະດ້ວຍວາຈາອ່ອນຫວານ.

Verse 3

विसृज्य कामं दम्भं च द्वेषं लोभमघं मदम् । अप्रमत्तोद्यता नित्यं तेजीयांसमतोषयत् ॥ ३ ॥

ເມື່ອລະທິ້ງກາມ, ຄວາມອວດອ້າງ, ຄວາມຊັງ, ຄວາມໂລບ, ການກະທຳບາບ ແລະຄວາມທະນົງຕົນ, ນາງໄດ້ເຮັດວຽກດ້ວຍສະຕິແລະຄວາມພາກພຽນ ເພື່ອໃຫ້ສາມີຜູ້ມີພະລັງອັນຍິ່ງໃຫຍ່ພໍໃຈຢູ່ເສມອ.

Verse 4

स वै देवर्षिवर्यस्तां मानवीं समनुव्रताम् । दैवाद्गरीयस: पत्युराशासानां महाशिष: ॥ ४ ॥ कालेन भूयसा क्षामां कर्शितां व्रतचर्यया । प्रेमगद्गदया वाचा पीडित: कृपयाब्रवीत् ॥ ५ ॥

ກັດດະມະ ມຸນີ ຜູ້ປະເສີດໃນຫມູ່ເທວະຣິຊີ ໄດ້ເຫັນທິດາຂອງມະນຸ ຜູ້ເປັນພັນລະຍາຜູ້ສັດຊື່ ທີ່ນັບຖືສາມີຍິ່ງໃຫຍ່ກວ່າຊະຕາ ແລະຈຶ່ງຫວັງພອນອັນໃຫຍ່ຈາກທ່ານ. ເມື່ອຮັບໃຊ້ມາດົນ ແລະປະພຶດພຣະຕະຢ່າງເຂັ້ມງວດ ນາງກໍອ່ອນແຮງແລະຜອມຊູບ. ເຫັນດັ່ງນັ້ນ ກັດດະມະຖືກຄວາມເມດຕາກະທົບໃຈ ແລະເວົ້າກັບນາງດ້ວຍສຽງສັ່ນເພາະຄວາມຮັກ.

Verse 5

स वै देवर्षिवर्यस्तां मानवीं समनुव्रताम् । दैवाद्गरीयस: पत्युराशासानां महाशिष: ॥ ४ ॥ कालेन भूयसा क्षामां कर्शितां व्रतचर्यया । प्रेमगद्गदया वाचा पीडित: कृपयाब्रवीत् ॥ ५ ॥

ທິດາຂອງມະນູ ຜູ້ຊື່ສັດຕໍ່ສາມີຢ່າງເຕັມທີ່ ເຫັນກັດດະມະມຸນີຍິ່ງໃຫຍ່ກວ່າຊະຕາກຳ ແລະຄາດຫວັງພອນອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຈາກທ່ານ। ດ້ວຍການຮັບໃຊ້ດົນນານ ແລະຖືວັດ ນາງຈຶ່ງອ່ອນແຮງແລະຜອມບາງ। ເຫັນສະພາບນັ້ນ ກັດດະມະ ຜູ້ເປັນເທວະຣິສີຜູ້ຍິ່ງ ຖືກກະທົບດ້ວຍຄວາມເມດຕາ ແລະເວົ້າດ້ວຍສຽງສັ່ນດ້ວຍຄວາມຮັກ।

Verse 6

कर्दम उवाच तुष्टोऽहमद्य तव मानवि मानदाया: शुश्रूषया परमया परया च भक्त्या । यो देहिनामयमतीव सुहृत्स देहो नावेक्षित: समुचित: क्षपितुं मदर्थे ॥ ६ ॥

ກັດດະມະມຸນີກ່າວວ່າ: “ໂອ ທິດາມະນູຜູ້ນ່າເຄົາລົບ, ມື້ນີ້ຂ້ອຍພໍໃຈຢ່າງຍິ່ງດ້ວຍການຮັບໃຊ້ອັນສູງສຸດ ແລະພັກຕິອັນປະເສີດຂອງເຈົ້າ. ຮ່າງກາຍເປັນທີ່ຮັກຂອງຜູ້ມີຮ່າງ; ແຕ່ເຈົ້າກັບລະເລີຍການດູແລຮ່າງຂອງຕົນເພື່ອຂ້ອຍ—ນີ້ນ່າປະຫລາດໃຈ.”

Verse 7

ये मे स्वधर्मनिरतस्य तप:समाधि- विद्यात्मयोगविजिता भगवत्प्रसादा: । तानेव ते मदनुसेवनयावरुद्धान् द‍ृष्टिं प्रपश्य वितराम्यभयानशोकान् ॥ ७ ॥

ກັດດະມະມຸນີກ່າວຕໍ່ວ່າ: “ພອນແຫ່ງພຣະເຈົ້າທີ່ຂ້ອຍໄດ້ຮັບ ໂດຍຢືນຢັນໃນສະວະທຳ ຜ່ານຕະປະ ສະມາທິ ວິທະຍາ ແລະອາດມະໂຢກ ບັດນີ້ຖືກຮັກສາໄວ້ເພື່ອເຈົ້າ ເນື່ອງຈາກເຈົ້າຮັບໃຊ້ຂ້ອຍ. ຈົ່ງເບິ່ງເຖີດ; ຂ້ອຍຈະປະທານທິບຍະທັດໃຫ້ເຈົ້າ ເພື່ອເຫັນອຳນວຍພອນທີ່ປາດສະຈາກຄວາມກົວ ແລະຄວາມໂສກ.”

Verse 8

अन्ये पुनर्भगवतो भ्रुव उद्विजृम्भ- विभ्रंशितार्थरचना: किमुरुक्रमस्य । सिद्धासि भुङ्‌क्ष्व विभवान्निजधर्मदोहान् दिव्यान्नरैर्दुरधिगान्नृपविक्रियाभि: ॥ ८ ॥

ກັດດະມະມຸນີກ່າວຕໍ່ວ່າ: “ຄວາມສຸກອື່ນນອກຈາກພຣະກະຣຸນາຂອງພຣະອຸຣຸກຣະມະ (ວິສນຸ) ຈະມີປະໂຫຍດອັນໃດ? ຄວາມສຳເລັດທາງວັດຖຸທັງປວງອາດຖືກທຳລາຍໄດ້ດ້ວຍການຂະບືບຄິ້ວເພີຍນ້ອຍຂອງພຣະອົງ. ເຈົ້າໄດ້ສຳເລັດແລ້ວດ້ວຍພັກຕິໃນທຳຂອງພັນລະຍາ; ດັ່ງນັ້ນຈົ່ງເສວຍວາຍພະວະທິບຍະທີ່ເກີດຈາກທຳຂອງເຈົ້າ ຊຶ່ງແມ່ນຫາຍາກແມ່ນແຕ່ຜູ້ຫຍິ່ງໃນຊາດກຳເນີດແລະຊັບສົມບັດ.”

Verse 9

एवं ब्रुवाणमबलाखिलयोगमाया- विद्याविचक्षणमवेक्ष्य गताधिरासीत् । सम्प्रश्रयप्रणयविह्वलया गिरेषद्- व्रीडावलोकविलसद्धसिताननाह ॥ ९ ॥

ເມື່ອໄດ້ຟັງສາມີຜູ້ຊ່ຽວຊານໃນວິທະຍາໂຢກະມາຍາທັງປວງເວົ້າດັ່ງນັ້ນ ເທວະຫູຕີຜູ້ບໍລິສຸດກໍພໍໃຈຢ່າງຍິ່ງ. ດ້ວຍຄວາມນອບນ້ອມແລະຄວາມຮັກທີ່ເຮັດໃຫ້ໃຈສັ່ນ ນາງມີສາຍຕາອາຍນ້ອຍໆ ໃບໜ້າຍິ້ມສະຫວ່າງ ແລະເວົ້າດ້ວຍສຽງສັ່ນພຣ້າ।

Verse 10

देवहूतिरुवाच राद्धं बत द्विजवृषैतदमोघयोग- मायाधिपे त्वयि विभो तदवैमि भर्त: । यस्तेऽभ्यधायि समय: सकृदङ्गसङ्गो भूयाद्गरीयसि गुण: प्रसव: सतीनाम् ॥ १० ॥

ເທວະຫູຕິກ່າວວ່າ: “ໂອ ສາມີຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ, ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ! ຂ້າພະເຈົ້າຮູ້ວ່າທ່ານບັນລຸຄວາມສົມບູນ ແລະເປັນເຈົ້າແຫ່ງ຤ິດທິໂຍຄະອັນບໍ່ຜິດພາດ ເນື່ອງຈາກຢູ່ໃນການຄຸ້ມຄອງຂອງໂຍຄະມາຍາ. ຄໍາສັນຍາທີ່ທ່ານເຄີຍໃຫ້ເລື່ອງການຮ່ວມກາຍ ບັດນີ້ຂໍໃຫ້ສໍາເລັດ; ເພາະການໄດ້ບຸດຫຼານແມ່ນຄຸນອັນຍິ່ງຂອງພັນລະຍາຜູ້ສັດຊື່ທີ່ມີສາມີຜູ້ມີກຽດ.”

Verse 11

तत्रेतिकृत्यमुपशिक्ष यथोपदेशं येनैष मे कर्शितोऽतिरिरंसयात्मा । सिद्ध्येत ते कृतमनोभवधर्षिताया दीनस्तदीश भवनं सद‍ृशं विचक्ष्व ॥ ११ ॥

ເທວະຫູຕິກ່າວຕໍ່ວ່າ: “ຂ້າແຕ່ພຣະນາຍ, ຂໍໃຫ້ທ່ານຊີ້ນໍາແລະຈັດການຕາມຄໍາສອນໃນຄຳພີ ເພື່ອໃຫ້ກາຍອັນຜອມແຫ້ງຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ທີ່ອ່ອນແຮງເນື່ອງຈາກຄວາມໃຄ່ທີ່ບໍ່ສົມຫວັງ ກັບມາເໝາະສົມສໍາລັບທ່ານ. ແລະຂໍທ່ານພິຈາລະນາເຮືອນທີ່ເໝາະສົມສໍາລັບຈຸດປະສົງນີ້ ໃຫ້ແກ່ຂ້າພະເຈົ້າຜູ້ທຸກຍາກ ທີ່ຖືກກະທົບໂດຍພະກາມເທບ.”

Verse 12

मैत्रेय उवाच प्रियाया: प्रियमन्विच्छन् कर्दमो योगमास्थित: । विमानं कामगं क्षत्तस्तर्ह्येवाविरचीकरत् ॥ १२ ॥

ໄມເຕຣຍະກ່າວຕໍ່ວ່າ: “ໂອ ວິດຸຣະ, ເພື່ອໃຫ້ພັນລະຍາຜູ້ເປັນທີ່ຮັກພໍໃຈ ຤ິສີກັຣດະມະໄດ້ໃຊ້ພະລັງໂຍຄະ ແລະໃນທັນທີກໍ່ເນຣະມິດວິມານລອຍຟ້າທີ່ເຄື່ອນໄປໄດ້ຕາມໃຈປາຖະໜາ.”

Verse 13

सर्वकामदुघं दिव्यं सर्वरत्नसमन्वितम् । सर्वर्द्ध्युपचयोदर्कं मणिस्तम्भैरुपस्कृतम् ॥ १३ ॥

ວິມານນັ້ນເປັນສິ່ງທິບ ເປັນດັ່ງຜູ້ບັນດານຄວາມປາຖະໜາທັງປວງ ເຕັມໄປດ້ວຍອັນມະນີແລະຮັດຕະນະທຸກຊະນິດ ປະດັບດ້ວຍເສົາແກ້ວມະນີ ແລະມີຄວາມມັ່ງຄັ່ງກັບເຄື່ອງໃຊ້ຄົບຖ້ວນ ຊຶ່ງເພີ່ມພູນຂຶ້ນຕາມເວລາ.

Verse 14

दिव्योपकरणोपेतं सर्वकालसुखावहम् । पट्टिकाभि: पताकाभिर्विचित्राभिरलंकृतम् ॥ १४ ॥ स्रग्भिर्विचित्रमाल्याभिर्मञ्जुशिञ्जत्षडङ्‌घ्रिभि: । दुकूलक्षौमकौशेयैर्नानावस्रैर्विराजितम् ॥ १५ ॥

ພະລາຊະວິມານນັ້ນພ້ອມດ້ວຍເຄື່ອງໃຊ້ທິບທຸກຢ່າງ ແລະໃຫ້ຄວາມສຸກໃນທຸກລະດູ. ມັນຖືກປະດັບຮອບດ້ວຍທຸງ ແລະປ້າຍຜ້າຫຼາກສີ ພ້ອມງານສິລະປະວິຈິດ. ຍັງງາມດ້ວຍພວງມາລາດອກໄມ້ຫອມທີ່ດຶງດູດເຜິ້ງໃຫ້ຮ້ອງຫຶ່ງຫວານ ແລະສະຫວ່າງໄສດ້ວຍຜ້າລະອຽດ, ຜ້າລີນິນ, ຜ້າໄໝ ແລະຜ້ານານາຊະນິດ.

Verse 15

दिव्योपकरणोपेतं सर्वकालसुखावहम् । पट्टिकाभि: पताकाभिर्विचित्राभिरलंकृतम् ॥ १४ ॥ स्रग्भिर्विचित्रमाल्याभिर्मञ्जुशिञ्जत्षडङ्‌घ्रिभि: । दुकूलक्षौमकौशेयैर्नानावस्रैर्विराजितम् ॥ १५ ॥

ປ້ອມປະສາດນັ້ນພ້ອມດ້ວຍເຄື່ອງປະກອບອັນປະນີດດຸດທິບ ແລະນ່າຊື່ນຊົມໃນທຸກລະດູ. ຮອບດ້ານປະດັບດ້ວຍທຸງ ແລະພວງອຸບະສີສັນວິຈິດພ້ອມງານສິລະປະ. ຍິ່ງງາມດ້ວຍມາລາດອກໄມ້ທີ່ດຶງດູດເຜິ້ງໃຫ້ຮ້ອງຫຶ່ງຫວານ ແລະຜ້າລີນິນ ຜ້າໄໝ ແລະຜ້າຫຼາກຊະນິດທີ່ປະດັບໄວ້

Verse 16

उपर्युपरि विन्यस्तनिलयेषु पृथक्पृथक् । क्षिप्तै: कशिपुभि: कान्तं पर्यङ्कव्यजनासनै: ॥ १६ ॥

ໃນທີ່ພັກອາໄສທີ່ຈັດວາງຊ້ອນຂຶ້ນໄປເປັນຊັ້ນໆ ມີຕຽງ ຕັ່ງ ພັດ ແລະບ່ອນນັ່ງ ຈັດແຍກເປັນສ່ວນໆ; ດັ່ງນັ້ນວັງເຈັດຊັ້ນນັ້ນຈຶ່ງງາມຫຼາຍ

Verse 17

तत्र तत्र विनिक्षिप्तनानाशिल्पोपशोभितम् । महामरकतस्थल्या जुष्टं विद्रुमवेदिभि: ॥ १७ ॥

ຄວາມງາມຂອງມັນເພີ່ມຂຶ້ນດ້ວຍລາຍແກະສະຫຼັກສິລະປະທີ່ປະດັບໄວ້ຕາມຈຸດຕ່າງໆຂອງຝາ. ພື້ນເຮັດດ້ວຍມະລະກົດ ແລະແທ່ນຕ່າງໆເຮັດດ້ວຍປະກາລັງ

Verse 18

द्वा:सु विद्रुमदेहल्या भातं वज्रकपाटवत् । शिखरेष्विन्द्रनीलेषु हेमकुम्भैरधिश्रितम् ॥ १८ ॥

ທາງເຂົ້າມີທະນີປະຕູເຮັດດ້ວຍປະກາລັງສີແດງສ່ອງປະກາຍ ແລະບານປະຕູປະດັບເພັດ. ຍອດທີ່ເປັນໄພລິນຖືກສວມດ້ວຍກຸ່ມພະທອງ ເຮັດໃຫ້ປະສາດງາມຫຼາຍ

Verse 19

चक्षुष्मत्पद्मरागाग्र्‍यैर्वज्रभित्तिषु निर्मितै: । जुष्टं विचित्रवैतानैर्महार्हैर्हेमतोरणै: ॥ १९ ॥

ດ້ວຍທັບທິມຊັ້ນເລີດທີ່ຝັງໃນຝາເພັດ ປະສາດນັ້ນດູຮາວກັບມີດວງຕາ. ມັນຖືກປະດັບດ້ວຍຜ້າຄຸມ/ພະດານອັນວິຈິດ ແລະຊຸ້ມປະຕູທອງຄຳອັນລ້ຳຄ່າ

Verse 20

हंसपारावतव्रातैस्तत्र तत्र निकूजितम् । कृत्रिमान् मन्यमानै: स्वानधिरुह्याधिरुह्य च ॥ २० ॥

ໃນພະລາຊະວັງນັ້ນ ບ່ອນນີ້ບ່ອນນັ້ນມີຝູງຫົງແລະນົກພິຣາບຮ້ອງສຽງຫວານ. ຫົງ‑ນົກພິຣາບທີ່ປັ້ນຂຶ້ນກໍຄ້າຍມີຊີວິດຫຼາຍ ຈົນຫົງຈິງເຂົ້າໃຈວ່າເປັນນົກມີຊີວິດເຫມືອນຕົນ ແລ້ວບິນຂຶ້ນລົງໄປເກາະຊ້ຳໆ; ພະລາຊະວັງຈຶ່ງກ້ອງກັງວານດ້ວຍສຽງນົກ।

Verse 21

विहारस्थानविश्रामसंवेशप्राङ्गणाजिरै: । यथोपजोषं रचितैर्विस्मापनमिवात्मन: ॥ २१ ॥

ປ້ອມນັ້ນມີສວນພັກຜ່ອນ, ຫ້ອງພັກ, ຫ້ອງນອນ ແລະລານຂ້າງໃນ‑ຂ້າງນອກ ທີ່ຈັດສ້າງຕາມຄວາມສະດວກສະບາຍ. ເມື່ອເຫັນທັງໝົດນີ້ ນັກບວດ຤ິສີກໍຍັງປະຫລາດໃຈໃນຕົນເອງ।

Verse 22

ईद‍ृग्गृहं तत्पश्यन्तीं नातिप्रीतेन चेतसा । सर्वभूताशयाभिज्ञ: प्रावोचत्कर्दम: स्वयम् ॥ २२ ॥

ເມື່ອເຫັນເຮືອນຫຼວງອັນມີຄວາມຫຼູຫລາມາກນັ້ນ ແຕ່ໃຈຂອງເທວະຮູຕີກໍບໍ່ຄ່ອຍຍິນດີ. ກັດດະມະມຸນີ ຜູ້ຮູ້ໃຈຂອງສັດທັງປວງ ໄດ້ເຂົ້າໃຈຄວາມຮູ້ສຶກນາງ ແລ້ວເວົ້າກັບພັນລະຍາດ້ວຍຕົນເອງດັ່ງນີ້।

Verse 23

निमज्ज्यास्मिन् हृदे भीरु विमानमिदमारुह । इदं शुक्लकृतं तीर्थमाशिषां यापकं नृणाम् ॥ २३ ॥

ເທວະຮູຕີຜູ້ຂີ້ຢ້ານ, ເຈົ້າເບິ່ງຄືກຳລັງຢ້ານ. ກ່ອນອື່ນໃຫ້ລົງອາບນ້ຳໃນບິນດຸ‑ສະໂຣວະຣະ ຕີຣະຖະອັນບໍລິສຸດທີ່ພຣະວິດສະນຸສ້າງໄວ້ດ້ວຍພຣະອົງເອງ ອັນສາມາດປະທານຄວາມປາຖະໜາແກ່ມະນຸດ; ແລ້ວຈຶ່ງຂຶ້ນວິມານນີ້।

Verse 24

सा तद्भर्तु: समादाय वच: कुवलयेक्षणा । सरजं बिभ्रती वासो वेणीभूतांश्च मूर्धजान् ॥ २४ ॥

ນາງເທວະຮູຕີຜູ້ມີດວງຕາດຸດດອກບົວ ຮັບຄຳຂອງສາມີ. ແຕ່ເນື່ອງຈາກນາງນຸ່ງຜ້າທີ່ເປື້ອນ ແລະຜົມຖືກພັນກັນເປັນກອງຄ້າຍຈະຕາ ນາງຈຶ່ງບໍ່ຄ່ອຍງາມນັກ।

Verse 25

अङ्गं च मलपङ्केन संछन्नं शबलस्तनम् । आविवेश सरस्वत्या: सर: शिवजलाशयम् ॥ २५ ॥

ຮ່າງກາຍນາງຖືກປົກຄຸມດ້ວຍຄວາມສົກປົກໜາ ແລະອົງອົບກໍມົວມົນ; ແຕ່ນາງກໍດຳລົງເຂົ້າໄປໃນສະລະອັນມົງຄຸນທີ່ມີນ້ຳສັກສິດແຫ່ງສະຣັສວະຕີ।

Verse 26

सान्त:सरसि वेश्मस्था: शतानि दश कन्यका: । सर्वा: किशोरवयसो ददर्शोत्पलगन्धय: ॥ २६ ॥

ໃນເຮືອນທີ່ຢູ່ພາຍໃນສະລະນັ້ນ ນາງເຫັນສາວນ້ອຍໜຶ່ງພັນຄົນ ທຸກນາງຢູ່ໃນວັຍຍຸວະ ແລະຫອມດັ່ງດອກບົວ।

Verse 27

तां दृष्ट्वा सहसोत्थाय प्रोचु: प्राञ्जलय: स्त्रिय: । वयं कर्मकरीस्तुभ्यं शाधि न: करवाम किम् ॥ २७ ॥

ເມື່ອເຫັນນາງ ພວກນາງກໍລຸກຂຶ້ນທັນທີ ປະນົມມືກ່າວວ່າ “ພວກເຮົາເປັນນາງຮັບໃຊ້ຂອງທ່ານ; ຂໍທ່ານສັ່ງ, ພວກເຮົາຈະເຮັດຫຍັງໃຫ້?”

Verse 28

स्‍नानेन तां महार्हेण स्‍नापयित्वा मनस्विनीम् । दुकूले निर्मले नूत्ने ददुरस्यै च मानदा: ॥ २८ ॥

ພວກນາງໄດ້ໃຫ້ກຽດແກ່ເທວະຫູຕີຢ່າງສູງ ອາບນ້ຳໃຫ້ນາງດ້ວຍນ້ຳມັນແລະເຄື່ອງຫອມມີຄ່າ ແລ້ວມອບຜ້າໃໝ່ທີ່ສະອາດບໍລິສຸດໃຫ້ນາງນຸ່ງຫົ່ມ।

Verse 29

भूषणानि परार्ध्यानि वरीयांसि द्युमन्ति च । अन्नं सर्वगुणोपेतं पानं चैवामृतासवम् ॥ २९ ॥

ຕໍ່ມາ ພວກນາງໄດ້ປະດັບນາງດ້ວຍເຄື່ອງປະດັບອັນປະເສີດ ມີຄ່າສູງ ແລະສ່ອງປະກາຍ; ແລ້ວຖວາຍອາຫານທີ່ຄົບດ້ວຍຄຸນຄ່າທຸກປະການ ແລະນ້ຳດື່ມຫວານຊວນເຄລີບເຄລີ້ມ ທີ່ເອີ້ນວ່າ ‘ອາສະວັມ’។

Verse 30

अथादर्शे स्वमात्मानं स्रग्विणं विरजाम्बरम् । विरजं कृतस्वस्त्ययनं कन्याभिर्बहुमानितम् ॥ ३० ॥

ແລ້ວນາງເຫັນຮູບສະທ້ອນຂອງຕົນໃນກະຈົກ—ກາຍບໍ່ມີມົນທິນ, ປະດັບພວງມາລາ, ນຸ່ງຜ້າບໍລິສຸດ, ມີຕິລະກະມົງຄຸນ, ແລະໄດ້ຮັບການປະຄອງດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບຈາກນາງຮັບໃຊ້ທັງຫມົດ।

Verse 31

स्‍नातं कृतशिर:स्‍नानं सर्वाभरणभूषितम् । निष्कग्रीवं वलयिनं कूजत्काञ्चननूपुरम् ॥ ३१ ॥

ຮ່າງກາຍທັງໝົດຮວມທັງສີສະ ໄດ້ອາບນ້ຳຈົນສະອາດ ແລະປະດັບດ້ວຍເຄື່ອງປະດັບທົ່ວກາຍ—ສາຍຄໍມີນິສກະ (ຈີ້), ກຳໄລຂໍ້ມື, ແລະນູພຸຣະຄຳທີ່ດັງກິ່ງໆທີ່ຂໍ້ຕີນ।

Verse 32

श्रोण्योरध्यस्तया काञ्‍च्या काञ्चन्या बहुरत्नया । हारेण च महार्हेण रुचकेन च भूषितम् ॥ ३२ ॥

ທີ່ສະໂພກນາງຄາດສາຍຄາດເອວຄຳ (ການຈີ) ຝັງອັນມີອັນມະນີຫຼາຍຢ່າງ; ແລະຍັງປະດັບດ້ວຍສາຍຄໍລ້ຳຄ່າ ແລະ ຣຸຈະກະ—ວັດຖຸມົງຄຸນ/ເຄື່ອງປະດັບອັນດີງາມ।

Verse 33

सुदता सुभ्रुवा श्लक्ष्णस्‍निग्धापाङ्गेन चक्षुषा । पद्मकोशस्पृधा नीलैरलकैश्च लसन्मुखम् ॥ ३३ ॥

ໃບໜ້ານາງສ່ອງປະກາຍ—ຟັນງາມ ຄິ້ວງອນອ່ອນຊ້ອຍ; ຫາງຕາຊຸ່ມນຸ່ມລະມຸນ ງາມກວ່າດອກບົວຕູມ; ແລະຮອບໃບໜ້າມີປອຍຜົມຫຍິກສີຄ່ຳອົມຟ້າສ່ອງງາມ।

Verse 34

यदा सस्मार ऋषभमृषीणां दयितं पतिम् । तत्र चास्ते सह स्त्रीभिर्यत्रास्ते स प्रजापति: ॥ ३४ ॥

ເມື່ອນາງລະລຶກເຖິງສາມີອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ—ກັຣດະມະມຸນີ ຜູ້ເລີດໃນຫມູ່ຣິຊີ—ນາງພ້ອມນາງຮັບໃຊ້ກໍປາກົດຂຶ້ນທັນທີ ຢູ່ບ່ອນທີ່ພຣະປຣະຊາປະຕິປະທັບຢູ່।

Verse 35

भर्तु: पुरस्तादात्मानं स्त्रीसहस्रवृतं तदा । निशाम्य तद्योगगतिं संशयं प्रत्यपद्यत ॥ ३५ ॥

ເມື່ອນາງເຫັນຕົນເອງຖືກລ້ອມດ້ວຍນາງຮັບໃຊ້ພັນຄົນຕໍ່ໜ້າສາມີ ແລະໄດ້ເຫັນ຤ິດໂຍຄະຂອງທ່ານ ນາງກໍພິສວງ ແລະເກີດຄວາມສົງໄສໃນໃຈ

Verse 36

स तां कृतमलस्‍नानां विभ्राजन्तीमपूर्ववत् । आत्मनो बिभ्रतीं रूपं संवीतरुचिरस्तनीम् ॥ ३६ ॥ विद्याधरीसहस्रेण सेव्यमानां सुवाससम् । जातभावो विमानं तदारोहयदमित्रहन् ॥ ३७ ॥

຤ິສີເຫັນວ່າ ເທວະຮູຕີໄດ້ອາບນ້ຳຊຳລະມົນທິນຈົນບໍລິສຸດ ແລະສ່ອງປະກາຍດັ່ງບໍ່ແມ່ນພັນລະຍາເກົ່າ ແຕ່ກັບຄືນສູ່ຄວາມງາມເດີມດຸຈທິດາກະສັດ ນາງນຸ່ງຫົ່ມອາພອນດີ ແລະມີນາງວິທະຍາທະຣີພັນຄົນຄອຍປະນິບັດ

Verse 37

स तां कृतमलस्‍नानां विभ्राजन्तीमपूर्ववत् । आत्मनो बिभ्रतीं रूपं संवीतरुचिरस्तनीम् ॥ ३६ ॥ विद्याधरीसहस्रेण सेव्यमानां सुवाससम् । जातभावो विमानं तदारोहयदमित्रहन् ॥ ३७ ॥

ນາງຖືກນາງວິທະຍາທະຣີພັນຄົນປະນິບັດ ແລະນຸ່ງຫົ່ມອາພອນງາມ. ໂອ ຜູ້ປາບສັດຕູ, ຄວາມເອັນດູຂອງ຤ິສີເພີ່ມຂຶ້ນ ແລະທ່ານໄດ້ໃຫ້ນາງຂຶ້ນສູ່ວິມານນັ້ນ

Verse 38

तस्मिन्नलुप्तमहिमा प्रिययानुरक्तो विद्याधरीभिरुपचीर्णवपुर्विमाने । बभ्राज उत्कचकुमुद्गणवानपीच्य- स्ताराभिरावृत इवोडुपतिर्नभ:स्थ: ॥ ३८ ॥

ແມ່ນແຕ່ຈະເຫັນຄືວ່າທ່ານຜູກພັນກັບຊາຍາຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ ແລະມີນາງວິທະຍາທະຣີຄອຍປະນິບັດໃນວິມານ ແຕ່ສະຫງ່າລາສີຂອງ຤ິສີ—ການເປັນນາຍເໜືອຕົນເອງ—ບໍ່ໄດ້ຫາຍໄປ. ທ່ານສ່ອງປະກາຍກັບຊາຍາດຸຈດວງຈັນກາງຟ້າທ່າມກາງດາວ ຜູ້ເຮັດໃຫ້ດອກກຸມຸດບານຍາມຄ່ຳ

Verse 39

तेनाष्टलोकपविहारकुलाचलेन्द्र- द्रोणीस्वनङ्गसखमारुतसौभगासु । सिद्धैर्नुतो द्युधुनिपातशिवस्वनासु रेमे चिरं धनदवल्ललनावरूथी ॥ ३९ ॥

ດ້ວຍວິມານນັ້ນ ທ່ານໄດ້ເດີນທາງໄປຫາຫຸບເຂົາແຫ່ງຄວາມສຸກໃນພູເມຣຸ ທີ່ງາມຂຶ້ນດ້ວຍລົມເຢັນອ່ອນໂຍນຫອມກະຫຼິ່ນ ຊຶ່ງປຸກເຮົາຄວາມພິໄລ. ທີ່ນັ້ນ ກຸເວຣາ ຄັງທຣັບແຫ່ງເທວະ ຜູ້ຖືກສິດທະສັນລະເສີນ ມັກສຳລານທ່າມກາງສະຕຣີງາມ; ດັ່ງນັ້ນ ກັດດະມະມຸນີກໍໄດ້ສຳລານຢູ່ດົນນານຫຼາຍປີ ພ້ອມຊາຍາແລະນາງສາວງາມຫຼາຍຄົນ

Verse 40

वैश्रम्भके सुरसने नन्दने पुष्पभद्रके । मानसे चैत्ररथ्ये च स रेमे रामया रत: ॥ ४० ॥

ເມື່ອພໍໃຈດ້ວຍພຣະຊາຍາ ຣາມາ ແລ້ວ, ລາວໄດ້ເພີດເພີນໃນວິມານອາກາດນັ້ນ ບໍ່ແມ່ນແຕ່ທີ່ພູເມຣຸ ແຕ່ຍັງໃນສວນ Vaiśrambhaka, Surasana, Nandana, Puṣpabhadraka, Caitrarathya ແລະຂ້າງທະເລສາບ Mānasa-sarovara ດ້ວຍ

Verse 41

भ्राजिष्णुना विमानेन कामगेन महीयसा । वैमानिकानत्यशेत चरँल्लोकान् यथानिल: ॥ ४१ ॥

ດ້ວຍວິມານທີ່ສະຫວ່າງໄສ ຍິ່ງໃຫຍ່ ແລະໄປໄດ້ຕາມປາຖະໜາ, ລາວເດີນທາງຜ່ານໂລກຕ່າງໆ ດຸດລົມທີ່ພັດໄປໄດ້ທຸກທິດໂດຍບໍ່ຖືກກັ້ນ, ແລະຍັງເຫນືອກວ່າເທວະຜູ້ຢູ່ໃນວິມານອີກ

Verse 42

किं दुरापादनं तेषां पुंसामुद्दामचेतसाम् । यैराश्रितस्तीर्थपदश्चरणो व्यसनात्यय: ॥ ४२ ॥

ສິ່ງໃດຈະຍາກສໍາລັບຜູ້ມີໃຈແນ່ວແນ່ ຜູ້ໄດ້ພຶ່ງພາດອກບົວພຣະບາດຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ຜູ້ເປັນທີ່ຕັ້ງແຫ່ງທີ່ທິດ ແລະຜູ້ດັບພົນໄພແຫ່ງຊີວິດໂລກ? ຈາກພຣະບາດນັ້ນເອງ ແມ່ນ້ໍາສັກສິດເຊັ່ນ ຄົງຄາ ໄຫຼອອກມາ

Verse 43

प्रेक्षयित्वा भुवो गोलं पत्‍न्यै यावान् स्वसंस्थया । बह्वाश्चर्यं महायोगी स्वाश्रमाय न्यवर्तत ॥ ४३ ॥

ເມື່ອມະຫາໂຍຄີ ກັຣດະມະ ມຸນີ ໄດ້ສະແດງໃຫ້ພຣະຊາຍາເຫັນລູກກົມແຫ່ງຈັກກະວານ ແລະການຈັດວາງອັນນ່າອັດສະຈັນຫຼາຍປະການແລ້ວ ທ່ານກໍກັບໄປຍັງອາສຣົມຂອງຕົນ

Verse 44

विभज्य नवधात्मानं मानवीं सुरतोत्सुकाम् । रामां निरमयन् रेमे वर्षपूगान्मुहूर्तवत् ॥ ४४ ॥

ເມື່ອກັບຮອດອາສຣົມ ລາວແບ່ງຕົນເປັນ 9 ຮູບເພື່ອໃຫ້ຄວາມພໍໃຈແກ່ ເທວະຫູຕີ ທິດາຂອງມະນູ ຜູ້ປາຖະໜາໃນຣະຕິ; ແລະລາວໄດ້ເພີດເພີນກັບນາງຫຼາຍປີ ຊຶ່ງຜ່ານໄປດຸດຊົ່ວຂະນະ

Verse 45

तस्मिन् विमान उत्कृष्टां शय्यां रतिकरीं श्रिता । न चाबुध्यत तं कालं पत्यापीच्येन सङ्गता ॥ ४५ ॥

ໃນວິມານລອຍຟ້ານັ້ນ ເທວະຮູຕີຢູ່ກັບສາມີຜູ້ງາມ ບນຕຽງອັນປະເສີດທີ່ເພີ່ມຄວາມປາຖະໜາ ຈົນບໍ່ຮູ້ວ່າເວລາຜ່ານໄປເທົ່າໃດ

Verse 46

एवं योगानुभावेन दम्पत्यो रममाणयो: । शतं व्यतीयु: शरद: कामलालसयोर्मनाक् ॥ ४६ ॥

ດັ່ງນັ້ນ ດ້ວຍອຳນາດແຫ່ງໂຍຄະ ໃນຂະນະທີ່ຄູ່ສາມີພັນລະຍາຜູ້ໂຫຍຫາກາມສຸກກຳລັງຊື່ນຊົມ ລະດູໃບໄມ້ຫຼົ່ນຮ້ອຍຄັ້ງກໍຜ່ານໄປເຫມືອນຊົ່ວພິບຕາ

Verse 47

तस्यामाधत्त रेतस्तां भावयन्नात्मनात्मवित् । नोधा विधाय रूपं स्वं सर्वसङ्कल्पविद्विभु: ॥ ४७ ॥

ກັດດະມະມຸນີຜູ້ມີອຳນາດ ຜູ້ຮູ້ໃຈສັດທັງປວງ ແລະສາມາດສຳເລັດທຸກຄວາມປາຖະໜາ ໄດ້ເຫັນນາງເປັນດຸຈຄື່ງກາຍຂອງຕົນ ແລ້ວແບ່ງຕົນເປັນ 9 ຮູບ ແລະໃຫ້ເທວະຮູຕີຕັ້ງຄັນດ້ວຍການປ່ອຍເຊື້ອ 9 ຄັ້ງ

Verse 48

अत: सा सुषुवे सद्यो देवहूति: स्त्रिय: प्रजा: । सर्वास्ताश्चारुसर्वाङ्‍ग्यो लोहितोत्पलगन्धय: ॥ ४८ ॥

ຕໍ່ມາໃນວັນດຽວກັນ ເທວະຮູຕີໄດ້ຄອຍຄອຍຄອຍຄອຍ ໃຫ້ກຳເນີດລູກສາວ 9 ຄົນ; ທຸກນາງງາມທຸກອະວະຍະວະ ແລະຫອມດັ່ງກິ່ນດອກບົວແດງ

Verse 49

पतिं सा प्रव्रजिष्यन्तं तदालक्ष्योशतीबहि: । स्मयमाना विक्लवेन हृदयेन विदूयता ॥ ४९ ॥

ເມື່ອນາງເຫັນສາມີກຳລັງຈະອອກຈາກເຮືອນ ນາງຍິ້ມຢູ່ພາຍນອກ ແຕ່ພາຍໃນໃຈກັບຫວັ່ນໄຫວ ແລະເຈັບປວດດ້ວຍຄວາມໂສກ

Verse 50

लिखन्त्यधोमुखी भूमिं पदा नखमणिश्रिया । उवाच ललितां वाचं निरुध्याश्रुकलां शनै: ॥ ५० ॥

ນາງກົ້ມໜ້າຢືນ ແລ້ວຂູດດິນດ້ວຍຕີນທີ່ເລັບສ່ອງປະກາຍດັ່ງແກ້ວ. ນາງກັ້ນນ້ຳຕາ ແລ້ວເວົ້າຊ້າໆດ້ວຍຖ້ອຍຄຳອ່ອນຫວານ.

Verse 51

देवहूतिरुवाच सर्वं तद्भगवान्मह्यमुपोवाह प्रतिश्रुतम् । अथापि मे प्रपन्नाया अभयं दातुमर्हसि ॥ ५१ ॥

ພຣະນາງເທວະຮູຕີກ່າວວ່າ: ຂ້າແຕ່ພຣະອົງ, ພຣະອົງໄດ້ສຳເລັດຄຳສັນຍາທັງໝົດທີ່ໃຫ້ແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ. ແຕ່ເນື່ອງຈາກຂ້າພະເຈົ້າພຶ່ງພາພຣະອົງ, ຂໍພຣະອົງປະທານຄວາມບໍ່ມີຄວາມຢ້ານກົວໃຫ້ດ້ວຍ.

Verse 52

ब्रह्मन्दुहितृभिस्तुभ्यं विमृग्या: पतय: समा: । कश्चित्स्यान्मे विशोकाय त्वयि प्रव्रजिते वनम् ॥ ५२ ॥

ໂອ ພຣາຫມັນ, ລູກສາວຂອງທ່ານຈະຊອກຫາສາມີທີ່ເໝາະສົມ ແລ້ວໄປຢູ່ເຮືອນຂອງຕົນ. ແຕ່ເມື່ອທ່ານອອກບວດເປັນສັນຍາສີເຂົ້າປ່າ ໃຜຈະປອບໂຍນຄວາມໂສກຂອງຂ້າພະເຈົ້າ?

Verse 53

एतावतालं कालेन व्यतिक्रान्तेन मे प्रभो । इन्द्रियार्थप्रसङ्गेन परित्यक्तपरात्मन: ॥ ५३ ॥

ຂ້າແຕ່ພຣະອົງ, ຈົນບັດນີ້ພວກເຮົາໄດ້ເສຍເວລາໄປຫຼາຍ ເນື່ອງຈາກການຫມົກມຸ່ນໃນອາລົມຂອງອິນທຣີຍ ແລະລະເລີຍການບໍ່ມີການບໍລິບູນປັນຍາເກືອບພຣະປະຣະມາດມັນ.

Verse 54

इन्द्रियार्थेषु सज्जन्त्या प्रसङ्गस्त्वयि मे कृत: । अजानन्त्या परं भावं तथाप्यस्त्वभयाय मे ॥ ५४ ॥

ແມ່ນແຕ່ຂ້າພະເຈົ້າຍັງຕິດຢູ່ໃນອາລົມຂອງອິນທຣີຍ ແລະບໍ່ຮູ້ສະຖານະອັນເຫນືອໂລກຂອງພຣະອົງ, ຂ້າພະເຈົ້າກໍໄດ້ຜູກໃຈຮັກພຣະອົງ. ແຕ່ຂໍໃຫ້ຄວາມຜູກພັນນີ້ກຳຈັດຄວາມຢ້ານກົວທັງໝົດຂອງຂ້າພະເຈົ້າ.

Verse 55

सङ्गो य: संसृतेर्हेतुरसत्सु विहितोऽधिया । स एव साधुषु कृतो नि:सङ्गत्वाय कल्पते ॥ ५५ ॥

ການຄົບຄ້າສຳລັບຄວາມສຸກທາງອິນທຣີແມ່ນເສັ້ນທາງແຫ່ງການຜູກມັດ; ແຕ່ການຄົບຄ້າແບບດຽວກັນກັບຜູ້ບຸນດີ ແມ່ນນຳໄປສູ່ຄວາມບໍ່ຍຶດຕິດແລະໂມກສະ ແມ່ນແມ່ນທຳໂດຍບໍ່ຮູ້ກໍຕາມ।

Verse 56

नेह यत्कर्म धर्माय न विरागाय कल्पते । न तीर्थपदसेवायै जीवन्नपि मृतो हि स: ॥ ५६ ॥

ຜູ້ໃດທີ່ການງານບໍ່ຍົກຂຶ້ນສູ່ຊີວິດແຫ່ງທຳ, ພິທີທາງທຳບໍ່ກໍ່ໃຫ້ເກີດຄວາມຄາຍກຳໜັດ, ແລະຄວາມສະຫຼະຂອງລາວກໍບໍ່ນຳໄປສູ່ການຮັບໃຊ້ດ້ວຍພັກຕິແດ່ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ທີ່ພຣະບາດ (ຕີຣຖະປະດ) — ຜູ້ນັ້ນແມ່ນຕາຍແລ້ວ ແມ່ນແມ່ນຍັງຫາຍໃຈຢູ່।

Verse 57

साहं भगवतो नूनं वञ्चिता मायया द‍ृढम् । यत्त्वां विमुक्तिदं प्राप्य न मुमुक्षेय बन्धनात् ॥ ५७ ॥

ຂ້າແຕ່ພຣະອົງເຈົ້າ, ແນ່ນອນວ່າມາຍາອັນຍາກຈະພິຊິດຂອງພຣະພະຄະວານໄດ້ຫລອກລວງຂ້າພະເຈົ້າຢ່າງແນ່ນຫນາ; ເພາະແມ່ນໄດ້ຮັບການຄົບຄ້າກັບພຣະອົງ ຜູ້ໃຫ້ຄວາມພົ້ນຈາກພັນທະນາການ ແຕ່ຂ້າພະເຈົ້າກໍບໍ່ໄດ້ປາຖະໜາການພົ້ນນັ້ນ।