Adhyaya 17

Verse 1

मैत्रेय उवाच निशम्यात्मभुवा गीतं कारणं शङ्कयोज्झिता: । तत: सर्वे न्यवर्तन्त त्रिदिवाय दिवौकस: ॥ १ ॥

ສຣີ ໄມເຕຣຍ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອເທວະຜູ້ຢູ່ໃນໂລກສູງໄດ້ຟັງພຣະພຣົມຜູ້ເກີດຈາກພຣະວິສນຸ ອະທິບາຍເຫດແຫ່ງຄວາມມືດ ພວກເຂົາກໍພົ້ນຈາກຄວາມຢ້ານແລະຄວາມສົງໄສທັງປວງ ແລ້ວທຸກອົງກໍກັບໄປຫາໂລກຂອງຕົນ

Verse 2

दितिस्तु भर्तुरादेशादपत्यपरिशङ्किनी । पूर्णे वर्षशते साध्वी पुत्रौ प्रसुषुवे यमौ ॥ २ ॥

ນາງດິຕິຜູ້ມີຄຸນທຳ ເນື່ອງຈາກຄຳສັ່ງແລະຄຳທຳນາຍຂອງສາມີ ຈຶ່ງກັງວົນຢ່າງຫນັກວ່າລູກໃນຄັນຈະນຳພາຄວາມທຸກຍາກໃຫ້ແກ່ເທວະ. ເມື່ອຄົບໜຶ່ງຮ້ອຍປີແຫ່ງການຕັ້ງຄັນ ນາງໄດ້ຄອດບຸດຝາແຝດສອງຄົນ

Verse 3

उत्पाता बहवस्तत्र निपेतुर्जायमानयो: । दिवि भुव्यन्तरिक्षे च लोकस्योरुभयावहा: ॥ ३ ॥

ເມື່ອອະສູນສອງຕົນນັ້ນເກີດ ກໍເກີດອຸປະຕາດທາງທຳມະຊາດຫຼາຍຢ່າງໃນສະຫວັນ ໃນໂລກ ແລະໃນອາກາດກາງ ທັງນ່າຢ້ານແລະນ່າພິສົດ

Verse 4

सहाचला भुवश्चेलुर्दिश: सर्वा: प्रजज्वलु: । सोल्काश्चाशनय: पेतु: केतवश्चार्तिहेतव: ॥ ४ ॥

ແຜ່ນດິນພ້ອມພູເຂົາສັ່ນໄຫວ ແລະທຸກທິດທາງດູຮາວກັບລຸກໄຟ. ອຸລະກາບາດແລະຟ້າຜ່າຕົກລົງ; ດາວອັບມົງຄົນເຊັ່ນດາວເສົາ ພ້ອມດາວຫາງ ແລະດາວຕົກກໍປາກົດ ເປັນນິມິດແຫ່ງທຸກໃຫຍ່

Verse 5

ववौ वायु: सुदु:स्पर्श: फूत्कारानीरयन्मुहु: । उन्मूलयन्नगपतीन्वात्यानीको रजोध्वज: ॥ ५ ॥

ລົມພັດດ້ວຍການສຳຜັດທີ່ບໍ່ນ່າຮັບໄຫວ ຟູ່ຟູ່ຊ້ຳໆ ຖອນຕົ້ນໄມ້ໃຫຍ່ອອກທັງຮາກ; ພາຍຸເປັນກອງທັບ ແລະ ເມກຝຸ່ນເປັນທຸງຂອງມັນ.

Verse 6

उद्धसत्तडिदम्भोदघटया नष्टभागणे । व्योम्नि प्रविष्टतमसा न स्म व्याद‍ृश्यते पदम् ॥ ६ ॥

ກຸ່ມເມກໜາທຶບບັງດວງສະຫວ່າງໃນຟ້າ ມີຟ້າຜ່າວາບວາບຮາວກັບຫົວເຮາະ; ຄວາມມືດຄອບງຳທົ່ວໄປ ຈົນບໍ່ເຫັນຫຍັງເລີຍ.

Verse 7

चुक्रोश विमना वार्धिरुदूर्मि: क्षुभितोदर: । सोदपानाश्च सरितश्चुक्षुभु: शुष्कपङ्कजा: ॥ ७ ॥

ທະເລທີ່ມີຄື້ນສູງຮ້ອງຄຳຄວນຮາວຜູ້ໂສກເສົ້າ ແລະສັດນ້ຳໃນທະເລກໍວຸ້ນວາຍ; ແມ່ນ້ຳ ບຶງ ແລະບໍນ້ຳກໍກະເພື່ອນ ດອກບົວກໍເຫື່ອຍແຫ້ງ.

Verse 8

मुहु: परिधयोऽभूवन् सराह्वो: शशिसूर्ययो: । निर्घाता रथनिर्ह्रादा विवरेभ्य: प्रजज्ञिरे ॥ ८ ॥

ວົງຮອບມົວໆປາກົດຮອບດວງອາທິດ ແລະ ດວງຈັນຊ້ຳໆ ຮາວກັບເວລາຄາດ; ມີສຽງຟ້າຮ້ອງແມ່ນບໍ່ມີເມກ ແລະຈາກຖ້ຳພູເກີດສຽງຄ້າຍລົດຮົບກະທົບກັນ.

Verse 9

अन्तर्ग्रामेषु मुखतो वमन्त्यो वह्निमुल्बणम् । सृगालोलूकटङ्कारै: प्रणेदुरशिवं शिवा: ॥ ९ ॥

ໃນພາຍໃນບ້ານ ຈິ້ງຈອກເພດແມ່ຮ້ອງຫອນເປັນລາງຮ້າຍ ພ້ອມພົ່ນໄຟແຮງກ້າອອກຈາກປາກ; ຈິ້ງຈອກ ແລະ ນົກຮູກໍຮ່ວມຮ້ອງດ້ວຍສຽງກະດ້າງ ປະກາດອັບມົງຄົນ.

Verse 10

सङ्गीतवद्रोदनवदुन्नमय्य शिरोधराम् । व्यमुञ्चन् विविधा वाचो ग्रामसिंहास्ततस्तत: ॥ १० ॥

ໝາທັງຫຼາຍຍົກຄໍຂຶ້ນ ແລ້ວຫອນໄປມາດ້ວຍສຽງຫຼາຍຢ່າງ—ບາງຄັ້ງຄືຮ້ອງເພງ ບາງຄັ້ງຄືຄໍາຄວນຄາຍ।

Verse 11

खराश्च कर्कशै: क्षत्त: खुरैर्घ्नन्तो धरातलम् । खार्काररभसा मत्ता: पर्यधावन् वरूथश: ॥ ११ ॥

ໂອ ກະສັດຕາ (ວິດູຣະ) ລາທັງຫຼາຍວິ່ງພົນພາລເປັນຝູງ ກະທືບດິນດ້ວຍກີບແຂງ ແລະຮ້ອງແຮງຢ່າງບ້າຄັ້ງ।

Verse 12

रुदन्तो रासभत्रस्ता नीडादुदपतन् खगा: । घोषेऽरण्ये च पशव: शकृन्मूत्रमकुर्वत ॥ १२ ॥

ເມື່ອຕົກໃຈດ້ວຍສຽງລາ ນົກທັງຫຼາຍຮ້ອງກັ່ນແລ້ວບິນອອກຈາກຮັງ; ສ່ວນສັດໃນຄອກແລະໃນປ່າກໍຖ່າຍມູນແລະປັດສະວະ।

Verse 13

गावोऽत्रसन्नसृग्दोहास्तोयदा: पूयवर्षिण: । व्यरुदन्देवलिङ्गानि द्रुमा: पेतुर्विनानिलम् ॥ १३ ॥

ງົວທັງຫຼາຍສັ່ນກົວ ແລະໃຫ້ເລືອດແທນນ້ຳນົມ; ເມກຝົນຕົກເປັນໜອງ; ຮູບເທວະໃນວິຫານຫຼັ່ງນ້ຳຕາ; ແລະຕົ້ນໄມ້ລົ້ມໂດຍບໍ່ມີລົມ।

Verse 14

ग्रहान् पुण्यतमानन्ये भगणांश्चापि दीपिता: । अतिचेरुर्वक्रगत्या युयुधुश्च परस्परम् ॥ १४ ॥

ດາວອັບມົງຄົນເຊັ່ນ ອັງຄານ ແລະ ເສົາ ສ່ອງສວ່າງກວ່າ ແລະເກີນໜ້າດາວມົງຄົນເຊັ່ນ ພຸດ ພະຫັດ ສຸກ ພ້ອມທັງນັກສັດຫຼາຍ; ໂຄຈອນແບບຄືຖອຍຫຼັງ ແລະປະທະກັນເອງ।

Verse 15

दृष्ट्वान्यांश्च महोत्पातानतत्तत्त्वविद: प्रजा: । ब्रह्मपुत्रानृते भीता मेनिरे विश्‍वसम्प्लवम् ॥ १५ ॥

ເມື່ອເຫັນມະໂຫອຸປາດແລະລາງຮ້າຍອື່ນໆຫຼາຍ ນອກຈາກກຸມານສີ່ອົງຂອງພຣະພຣະຫມາ ປະຊາຊົນທີ່ບໍ່ຮູ້ຕັດຕະວະຕ່າງພາກັນຢ້ານ. ບໍ່ເຂົ້າໃຈຄວາມລັບຂອງນິມິດ ຈຶ່ງຄິດວ່າປຣະລະຍະໂລກໃກ້ມາແລ້ວ.

Verse 16

तावादिदैत्यौ सहसा व्यज्यमानात्मपौरुषौ । ववृधातेऽश्मसारेण कायेनाद्रिपती इव ॥ १६ ॥

ອະສູນຄູ່ເກົ່າແກ່ທັງສອງໄດ້ສະແດງພະລັງອັນພິເສດຢ່າງກະທັນຫັນ. ກາຍຂອງເຂົາແຂງດັ່ງເຫຼັກກ້າ ແລະເຕີບໃຫຍ່ດັ່ງພູໃຫຍ່ສອງລູກ.

Verse 17

दिविस्पृशौ हेमकिरीटकोटिभि- र्निरुद्धकाष्ठौ स्फुरदङ्गदाभुजौ । गां कम्पयन्तौ चरणै: पदे पदे कट्या सुकाञ्‍च्यार्कमतीत्य तस्थतु: ॥ १७ ॥

ຍອດມົງກຸດຄຳຂອງເຂົາສູງຮາວຈະຈູບຟ້າ ບັງທິດທັງປວງ. ທຸກກ້າວເຮັດໃຫ້ແຜ່ນດິນສັ່ນ; ແຂນປະດັບກຳໄລສ່ອງປະກາຍ ແລະແອວຄາດສາຍຄາດງາມຮາວບັງດວງອາທິດເມື່ອຢືນຕະຫຼອດ.

Verse 18

प्रजापतिर्नाम तयोरकार्षीद् य: प्राक् स्वदेहाद्यमयोरजायत । तं वै हिरण्यकशिपुं विदु: प्रजा यं तं हिरण्याक्षमसूत साग्रत: ॥ १८ ॥

ປຣະຊາປະຕິ ກັດຊະຍະປະ ຜູ້ສ້າງສັດທັງປວງ ໄດ້ຕັ້ງຊື່ໃຫ້ລູກແຝດ. ຜູ້ທີ່ເກີດກ່ອນໄດ້ຊື່ວ່າ ຫິຣັນຍາກສະ ແລະຜູ້ທີ່ຖືກປະສົມກ່ອນໃນຄອບຄອງຂອງທິຕິ ໄດ້ຊື່ວ່າ ຫິຣັນຍະກະຊິປຸ.

Verse 19

चक्रे हिरण्यकशिपुर्दोर्भ्यां ब्रह्मवरेण च । वशे सपालाँल्लोकांस्त्रीनकुतोमृत्युरुद्धत: ॥ १९ ॥

ເນື່ອງຈາກພອນຂອງພຣະພຣະຫມາ ຫິຣັນຍະກະຊິປຸຈຶ່ງຫຍິ່ງຜະຍອງ. ດ້ວຍກຳລັງແຂນເຂົາໄດ້ຄອບງຳສາມໂລກພ້ອມຜູ້ປົກຄອງ ແລະໃນໄຕໂລກເຂົາບໍ່ຢ້ານຄວາມຕາຍຈາກຜູ້ໃດ.

Verse 20

हिरण्याक्षोऽनुजस्तस्य प्रिय: प्रीतिकृदन्वहम् । गदापाणिर्दिवं यातो युयुत्सुर्मृगयन् रणम् ॥ २० ॥

ນ້ອງຊາຍຂອງລາວ ຮິຣັນຍາກຊະ ມັກຈະເຮັດກິດເພື່ອໃຫ້ອ້າຍ ຮິຣັນຍະກະຊິປຸ ພໍໃຈຢູ່ເສມອ. ລາວພາກະບອງໄວ້ເທິງບ່າ ແລະມີໃຈຮັກສົງຄາມ ທ່ອງໄປທົ່ວຈັກກະວານເພື່ອຊອກຫາສະໜາມຮົບ।

Verse 21

तं वीक्ष्य दु:सहजवं रणत्काञ्चननूपुरम् । वैजयन्त्या स्रजा जुष्टमंसन्यस्तमहागदम् ॥ २१ ॥

ເມື່ອເຫັນເຂົາ ກໍຮູ້ວ່າອາລົມແລະຄວາມຮຸນແຮງຂອງເຂົາຍາກຈະຄວບຄຸມ. ນູພຸຣຄຳທີ່ຂໍ້ຕີນດັງກິ່ງໆ, ປະດັບດ້ວຍມາລາໄວຊະຍັນຕີອັນໃຫຍ່, ແລະພາດກະບອງໃຫຍ່ໄວ້ເທິງບ່າຂ້າງໜຶ່ງ।

Verse 22

मनोवीर्यवरोत्सिक्तमसृण्यमकुतोभयम् । भीता निलिल्यिरे देवास्तार्क्ष्यत्रस्ता इवाहय: ॥ २२ ॥

ກຳລັງໃຈ ກຳລັງກາຍ ແລະພອນທີ່ໄດ້ຮັບ ເຮັດໃຫ້ເຂົາຫຍິ່ງຜະຍອງ. ເຂົາບໍ່ຢ້ານຕາຍດ້ວຍມືໃຜ ແລະບໍ່ມີໃຜຫ້າມໄດ້. ດັ່ງນັ້ນເທວະທັງຫຼາຍເຫັນເຂົາກໍຢ້ານ ແລະພາກັນຫລົບຊ່ອນ ເຫມືອນງູຫລົບເພາະຢ້ານກຣຸດາ।

Verse 23

स वै तिरोहितान् दृष्ट्वा महसा स्वेन दैत्यराट् । सेन्द्रान्देवगणान् क्षीबानपश्यन् व्यनदद् भृशम् ॥ २३ ॥

ຈອມແຫ່ງໄທຕະຍະເຫັນວ່າ ພຣະອິນທຣາແລະເທວະທັງຫຼາຍຫາຍລັບໄປຕໍ່ໜ້າເດຊຂອງຕົນ—ຜູ້ທີ່ເຄີຍເມົາອຳນາດ—ເມື່ອບໍ່ພົບພວກເຂົາ ເຂົາຈຶ່ງຮ້ອງຄຳຮາມດັງກັງວານ।

Verse 24

ततो निवृत्त: क्रीडिष्यन् गम्भीरं भीमनिस्वनम् । विजगाहे महासत्त्वो वार्धिं मत्त इव द्विप: ॥ २४ ॥

ຕໍ່ມາເມື່ອກັບຈາກແດນສະຫວັນ ອະສູນຜູ້ມີພະລັງນັ້ນ ເພື່ອຄວາມຫຼິ້ນສະໜຸກ ໄດ້ດຳລົງລົງໄປໃນມະຫາສະໝຸດອັນເລິກ ທີ່ຄຳຮາມນ່າຢ້ານ ເຫມືອນຊ້າງທີ່ມຶນເມົາດ້ວຍໂທສະ।

Verse 25

तस्मिन् प्रविष्टे वरुणस्य सैनिका यादोगणा: सन्नधिय: ससाध्वसा: । अहन्यमाना अपि तस्य वर्चसा प्रधर्षिता दूरतरं प्रदुद्रुवु: ॥ २५ ॥

ເມື່ອເຂົາເຂົ້າສູ່ທະເລ ສັດນ້ຳທີ່ເປັນກອງທັບຂອງພຣະວຣຸນະກໍຕົກໃຈຢ່າງຫນັກ ແມ່ນບໍ່ຖືກຕີກໍຖືກອຳນາດແຫ່ງລັດສະຫມີຂອງເຂົາຂົ່ມ ແລ້ວຫນີໄປໄກ. ດັ່ງນັ້ນ ຮິຣັນຍາກຊະໄດ້ສະແດງສິລິພາບໂດຍບໍ່ຕ້ອງຟັນຕີ.

Verse 26

स वर्षपूगानुदधौ महाबल- श्चरन्महोर्मीञ्‍छ्वसनेरितान्मुहु: । मौर्व्याभिजघ्ने गदया विभावरी- मासेदिवांस्तात पुरीं प्रचेतस: ॥ २६ ॥

ຮິຣັນຍາກຊະຜູ້ມີພະລັງອັນໃຫຍ່ ໄດ້ທ່ອງໄປໃນທະເລຫຼາຍປີ ແລະໃຊ້ຄອນເຫຼັກຟາດຄື້ນໃຫຍ່ທີ່ລົມພັດກະໜໍ່າຂຶ້ນຊ້ຳໆ ຈົນໄປຮອດວິພາວະຣີ ນະຄອນຫຼວງຂອງພຣະວຣຸນະ.

Verse 27

तत्रोपलभ्यासुरलोकपालकं यादोगणानामृषभं प्रचेतसम् । स्मयन् प्रलब्धुं प्रणिपत्य नीचव- ज्जगाद मे देह्यधिराज संयुगम ॥ २७ ॥

ທີ່ນັ້ນເຂົາໄດ້ພົບພຣະວຣຸນະ (ປຣະເຈຕັສ) ຜູ້ເປັນຈອມແຫ່ງສັດນ້ຳ ແລະເປັນຜູ້ພິທັກແດນລຸ່ມ; ຮິຣັນຍາກຊະຍິ້ມເຢາະ ແລ້ວກົ້ມກາບທີ່ພຣະບາດດັ່ງຄົນຕ່ຳ ກ່ອນກ່າວວ່າ “ໂອ ອະທິຣາຊາ, ຈົ່ງໃຫ້ສົງຄາມແກ່ຂ້າ!”

Verse 28

त्वं लोकपालोऽधिपतिर्बृहच्छ्रवा वीर्यापहो दुर्मदवीरमानिनाम् । विजित्य लोकेऽखिलदैत्यदानवान् यद्राजसूयेन पुरायजत्प्रभो ॥ २८ ॥

ເຈົ້າເປັນໂລກະປາລະຜູ້ຄຸ້ມຄອງແດນໜຶ່ງ ແລະເປັນອະທິປະຕີຜູ້ມີຊື່ສຽງກວ້າງໄກ; ເປັນຜູ້ຊິງພະລັງຂອງນັກຮົບຜູ້ອວດອ້າງ. ເມື່ອເຈົ້າຊະນະໄທຕະຍະ ແລະດານະວະທັງປວງໃນໂລກ ເຈົ້າເຄີຍປະກອບຣາຊະສູຍະຍັຊນາ ເພື່ອຖວາຍແດ່ພຣະປຣະພູ.

Verse 29

स एवमुत्सिक्तमदेन विद्विषा द‍ृढं प्रलब्धो भगवानपां पति: । रोषं समुत्थं शमयन् स्वया धिया व्यवोचदङ्गोपशमं गता वयम् ॥ २९ ॥

ເມື່ອຖືກສັດຕູຜູ້ເມົາມົນດ້ວຍຄວາມທະນົງບໍ່ມີຂອບເຂດເຢາະເຢີ້ຍຢ່າງແຮງ ພຣະວຣຸນະເຈົ້າແຫ່ງນ້ຳຜູ້ຄວນບູຊາກໍເກີດໂທສະ; ແຕ່ດ້ວຍປັນຍາຂອງພຣະອົງ ທ່ານກໍລະງັບຄວາມໂກດ ແລ້ວກ່າວວ່າ “ເຈົ້າຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ, ບັດນີ້ພວກເຮົາໄດ້ລະສົງຄາມແລ້ວ; ພວກເຮົາແກ່ເກີນຈະຮົບ.”

Verse 30

पश्यामि नान्यं पुरुषात्पुरातनाद् य: संयुगे त्वां रणमार्गकोविदम् । आराधयिष्यत्यसुरर्षभेहि तं मनस्विनो यं गृणते भवाद‍ृशा: ॥ ३० ॥

ໃນສົງຄາມ ຂ້າບໍ່ເຫັນໃຜອື່ນ ນອກຈາກບຸຣຸດບູຮານ ພຣະວິສນຸ ຜູ້ດຽວທີ່ສາມາດໃຫ້ເຈົ້າພໍໃຈໃນສະໜາມຮົບ. ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ຜູ້ນຳອະສູຣ ຈົ່ງເຂົ້າໄປຫາພຣະອົງ ຜູ້ທີ່ວີຣະຊົນເຊັ່ນເຈົ້າຍັງສັນລະເສີນ

Verse 31

तं वीरमारादभिपद्य विस्मय: शयिष्यसे वीरशये श्वभिर्वृत: । यस्त्वद्विधानामसतां प्रशान्तये रूपाणि धत्ते सदनुग्रहेच्छया ॥ ३१ ॥

ເມື່ອເຈົ້າເຂົ້າໄປເຖິງພຣະວີຣະບຸຣຸດນັ້ນ ຄວາມຍິ່ງຍະໂສຂອງເຈົ້າຈະຫາຍໄປທັນທີ ແລະເຈົ້າຈະນອນລົງໃນສະໜາມຮົບເປັນ “ວີຣະຊະຍາ” ມີໝາລ້ອມຮອບ ໃນການນອນອັນນິລັນດອນ. ເພື່ອປາບຄົນຊົ່ວເຊັ່ນເຈົ້າ ແລະເພື່ອປະທານພຣະເມດຕາແກ່ຄົນດີ ພຣະອົງຈຶ່ງອວຕານເປັນວະຣາຫະ ແລະປາງຕ່າງໆ