Adhyaya 13

Verse 1

श्रीशुक उवाच निशम्य वाचं वदतो मुने: पुण्यतमां नृप । भूय: पप्रच्छ कौरव्यो वासुदेवकथाद‍ृत: ॥ १ ॥

ສຣີຊຸກະເທວ ໂກສວາມີ ກ່າວວ່າ—ໂອ ພຣະຣາຊາ! ຫຼັງຈາກໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄຳອັນບໍລິສຸດຍິ່ງຂອງລຶສີ ໄມເຕຣຍະ ແລ້ວ ວິດຸຣະ ຊາວກຸຣຸ ຜູ້ຮັກກະຖາແຫ່ງວາສຸເທວະ ກໍຖາມຕໍ່ອີກ।

Verse 2

विदुर उवाच स वै स्वायम्भुव: सम्राट् प्रिय: पुत्र: स्वयम्भुव: । प्रतिलभ्य प्रियां पत्नीं किं चकार ततो मुने ॥ २ ॥

ວິດຸຣະ ກ່າວວ່າ—ໂອ ມະຫາລຶສີ! ສະວາຍັມພູວະ ຜູ້ເປັນບຸດອັນເປັນທີ່ຮັກຂອງພຣະພຣະຫມາ ເມື່ອໄດ້ຮັບພັນລະຍາຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຍິ່ງແລ້ວ ຕໍ່ຈາກນັ້ນໄດ້ເຮັດສິ່ງໃດ?

Verse 3

चरितं तस्य राजर्षेरादिराजस्य सत्तम । ब्रूहि मे श्रद्दधानाय विष्वक्सेनाश्रयो ह्यसौ ॥ ३ ॥

ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນຫມູ່ຜູ້ມີຄຸນທຳ ຂໍໃຫ້ທ່ານເລົ່າໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າຜູ້ມີສັດທາ ຟັງເຖິງປະຫວັດແລະກິດການອັນສູງສົ່ງຂອງຣາຊະຣິສີ ອາດິຣາຊ (ມະນຸ) ຜູ້ພຶ່ງພາວິຊະວັກເສນ; ຂ້າພະເຈົ້າປາຖະໜາຟັງຢ່າງຍິ່ງ

Verse 4

श्रुतस्य पुंसां सुचिरश्रमस्य नन्वञ्जसा सूरिभिरीडितोऽर्थ: । तत्तद्गुणानुश्रवणं मुकुन्द- पादारविन्द हृदयेषु येषाम् ॥ ४ ॥

ແມ່ນແຕ່ຜູ້ຄົນຈະໄດ້ຟັງມາດ້ວຍຄວາມພາກພຽນດົນນານ ແກ່ນສານກໍຖືກສັນລະເສີນໄດ້ງ່າຍໂດຍປາກຂອງສາທຸຜູ້ບໍລິສຸດ; ດັ່ງນັ້ນຄວນຟັງຊ້ຳໆເຖິງຄຸນແລະຈິດຈະລິຍາຂອງພະກະຕະຜູ້ບໍລິສຸດ ຜູ້ມີດອກບົວແຫ່ງພຣະບາດມຸກຸນທະຢູ່ໃນໃຈ

Verse 5

श्रीशुक उवाच इति ब्रुवाणं विदुरं विनीतं सहस्रशीर्ष्णश्चरणोपधानम् । प्रहृष्टरोमा भगवत्कथायां प्रणीयमानो मुनिरभ्यचष्ट ॥ ५ ॥

ສຣີຊຸກເກທະວະ ໂກສວາມີ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຟັງຄຳຂອງວິດຸຣະຜູ້ອ່ອນນ້ອມ—ຜູ້ທີ່ຕັກຂອງເຂົາເຄີຍຮອງຮັບພຣະບາດດອກບົວຂອງພຣະຜູ້ມີພັນເສົາ—ມຸນີໄມເຕຣຍະກໍເກີດປິຕິຂົນລຸກໃນພະຄະວັດກະຖາ ແລະຖືກກະຕຸ້ນໂດຍຈິດນັ້ນ ຈຶ່ງເລີ່ມກ່າວ

Verse 6

मैत्रेय उवाच यदा स्वभार्यया सार्धं जात: स्वायम्भुवो मनु: । प्राञ्जलि: प्रणतश्चेदं वेदगर्भमभाषत ॥ ६ ॥

ໄມເຕຣຍະມຸນີ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອສະວາຍັມພູວະ ມະນຸ ປາກົດພ້ອມພັນລະຍາ ເຂົາໄດ້ປະນົມມື ແລະກ້ມກາບ ແລ້ວກ່າວຕໍ່ພຣະພຣະຫມາ ຜູ້ເປັນຄັງປັນຍາແຫ່ງເວດ ດັ່ງນີ້

Verse 7

त्वमेक: सर्वभूतानां जन्मकृद् वृत्तिद: पिता । तथापि न: प्रजानां ते शुश्रूषा केन वा भवेत् ॥ ७ ॥

ທ່ານແຕ່ຜູ້ດຽວເປັນບິດາຂອງສັດທັງປວງ ເປັນຜູ້ໃຫ້ເກີດ ແລະຜູ້ຄ້ຳຈຸນຊີວິດ; ແຕ່ພວກເຮົາເປັນປະຊາຂອງທ່ານ—ຂໍໂປດອອກຄຳສັ່ງວ່າ ພວກເຮົາຈະຮັບໃຊ້ທ່ານໄດ້ແນວໃດ

Verse 8

तद्विधेहि नमस्तुभ्यं कर्मस्वीड्यात्मशक्तिषु । यत्कृत्वेह यशो विष्वगमुत्र च भवेद्‍गति: ॥ ८ ॥

ຂ້າແຕ່ພຣະອົງຜູ້ຄວນບູຊາ ຂ້າພະເຈົ້າຂໍນົບນ້ອມ. ຂໍໂປດຊີ້ນຳວິທີປະຕິບັດໜ້າທີ່ຕາມກຳລັງ ເພື່ອໃຫ້ໄດ້ກຽດໃນໂລກນີ້ ແລະໄດ້ຄະຕິດີໃນໂລກໜ້າ.

Verse 9

ब्रह्मोवाच प्रीतस्तुभ्यमहं तात स्वस्ति स्ताद्वां क्षितीश्वर । यन्निर्व्यलीकेन हृदा शाधि मेत्यात्मनार्पितम् ॥ ९ ॥

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ລູກເອີຍ ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງແຜ່ນດິນ ຂ້າພະເຈົ້າພໍໃຈໃນເຈົ້າຢ່າງຍິ່ງ. ຂໍໃຫ້ຄວາມສະຫວັດດີມີແກ່ເຈົ້າແລະພັນລະຍາ. ເຈົ້າໄດ້ມອບຕົນດ້ວຍໃຈບໍ່ມີການປິດບັງ ເພື່ອຮັບຄຳສອນຂອງຂ້າພະເຈົ້າ.

Verse 10

एतावत्यात्मजैर्वीर कार्या ह्यपचितिर्गुरौ । शक्त्याप्रमत्तैर्गृह्येत सादरं गतमत्सरै: ॥ १० ॥

ໂອ ວີຣະບຸລຸດ, ຕົວຢ່າງຂອງເຈົ້າເໝາະສົມດັ່ງລູກຕໍ່ພໍ່ຜູ້ເປັນຄູ. ການນົບນ້ອມຕໍ່ຜູ້ສູງສົ່ງແບບນີ້ແມ່ນຈຳເປັນ. ຜູ້ທີ່ພົ້ນຈາກຄວາມອິດສາ ແລະມີສະຕິ ຍ່ອມຮັບຄຳສັ່ງຂອງພໍ່ດ້ວຍຄວາມຍິນດີ ແລະປະຕິບັດໃຫ້ເຕັມກຳລັງ.

Verse 11

स त्वमस्यामपत्यानि सद‍ृशान्यात्मनो गुणै: । उत्पाद्य शास धर्मेण गां यज्ञै: पुरुषं यज ॥ ११ ॥

ດັ່ງນັ້ນ ເຈົ້າຈົ່ງໃຫ້ກຳເນີດບຸດຫຼານທີ່ມີຄຸນສົມບັດຄ້າຍຕົນ ໃນຄັນຂອງພັນລະຍາ. ຈົ່ງປົກຄອງໂລກຕາມທຳມະ ແລະບູຊາພຣະຜູ້ເປັນບຸຣຸດສູງສຸດດ້ວຍການປະກອບຍັຍນະ.

Verse 12

स त्वमस्यामपत्यानि सद‍ृशान्यात्मनो गुणै: । उत्पाद्य शास धर्मेण गां यज्ञै: पुरुषं यज ॥ ११ ॥

ຂ້າແຕ່ພຣະຣາຊາ, ຖ້າທ່ານສາມາດປົກປ້ອງສັດມີຊີວິດໃນໂລກວັດຖຸໄດ້ຢ່າງຖືກຕ້ອງ ນັ້ນແມ່ນການຮັບໃຊ້ທີ່ດີທີ່ສຸດສຳລັບຂ້າພະເຈົ້າ. ເມື່ອພຣະຜູ້ສູງສຸດເຫັນທ່ານເປັນຜູ້ປົກປ້ອງທີ່ດີຂອງວິນຍານທີ່ຖືກຜູກມັດ, ພຣະຫຣິສີເກສະ ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງອິນທຣີ ຈະພໍໃຈໃນທ່ານແນ່ນອນ.

Verse 13

येषां न तुष्टो भगवान् यज्ञलिङ्गो जनार्दन: । तेषां श्रमो ह्यपार्थाय यदात्मा नाद‍ृत: स्वयम् ॥ १३ ॥

ຜູ້ໃດບໍ່ເຮັດໃຫ້ພຣະພະຄະວານ ຈະນາດະນະ ຜູ້ຮັບຜົນແຫ່ງຍັດຍະ ພໍພຣະໄທ, ຄວາມພາກພຽນເພື່ອຄວາມກ້າວໜ້າກໍເປັນຫຍັງບໍ່ໄດ້. ພຣະອົງແມ່ນປະຣະມາດມັນ; ບໍ່ບູຊາໃຫ້ພໍພຣະໄທຄືການລະເລີຍປະໂຫຍດຕົນເອງ.

Verse 14

मनुरुवाच आदेशेऽहं भगवतो वर्तेयामीवसूदन । स्थानं त्विहानुजानीहि प्रजानां मम च प्रभो ॥ १४ ॥

ມະນຸກ່າວວ່າ: “ໂອ້ ວາສຸດະນະ ພຣະຜູ້ມີອຳນາດສູງສຸດ, ຂ້າພະເຈົ້າຈະປະຕິບັດຕາມພຣະບັນຊາ. ບັດນີ້ຂໍໃຫ້ຊີ້ແຈງສະຖານທີ່ຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ແລະຂອງສັດທັງຫຼາຍທີ່ເກີດຈາກຂ້າພະເຈົ້າ.”

Verse 15

यदोक: सर्वभूतानां मही मग्ना महाम्भसि । अस्या उद्धरणे यत्नो देव देव्या विधीयताम् ॥ १५ ॥

ໂອ້ ຈອມເທວະ! ແຜ່ນດິນທີ່ເປັນທີ່ຢູ່ອາໄສຂອງສັດທັງປວງ ໄດ້ຈົມຢູ່ໃນນ້ຳໃຫຍ່. ຂໍໃຫ້ພະອົງພະຍາຍາມຍົກມັນຂຶ້ນ; ດ້ວຍຄວາມເພີຍພະຍາຍາມຂອງພະອົງ ແລະດ້ວຍພຣະກະລຸນາຂອງພຣະພະຄະວານ ຈຶ່ງສຳເລັດໄດ້.

Verse 16

मैत्रेय उवाच परमेष्ठी त्वपां मध्ये तथा सन्नामवेक्ष्य गाम् । कथमेनां समुन्नेष्य इति दध्यौ धिया चिरम् ॥ १६ ॥

ໄມເຕຣຍະກ່າວວ່າ: ເມື່ອເຫັນແຜ່ນດິນຈົມຢູ່ໃນນ້ຳເຊັ່ນນັ້ນ ພຣະພຣົມຜູ້ເປັນປະຣະເມດຖີ ໄດ້ຄິດພິຈາລະນາຢູ່ດົນນານວ່າ ຈະຍົກມັນຂຶ້ນໄດ້ແນວໃດ.

Verse 17

सृजतो मे क्षितिर्वार्भि:प्लाव्यमाना रसां गता । अथात्र किमनुष्ठेयमस्माभि: सर्गयोजितै: । यस्याहं हृदयादासं स ईशो विदधातु मे ॥ १७ ॥

ພຣະພຣົມຄິດວ່າ: “ໃນຂະນະທີ່ຂ້າພະເຈົ້າກຳລັງປະກອບການສ້າງ ແຜ່ນດິນຖືກນ້ຳທ່ວມໃຫຍ່ພັດພາ ແລະຈົມລົງໄປໃນຄວາມເລິກ. ພວກເຮົາຜູ້ຖືກມອບໝາຍວຽກສ້າງຈະເຮັດຫຍັງໄດ້? ຂໍໃຫ້ອົງອີສະວອນຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ ຜູ້ທີ່ຂ້າພະເຈົ້າເກີດຈາກພຣະຫົວໃຈຂອງພຣະອົງ ຊີ້ນຳຂ້າພະເຈົ້າເຖີດ.”

Verse 18

इत्यभिध्यायतो नासाविवरात्सहसानघ । वराहतोको निरगादङ्गुष्ठपरिमाणक: ॥ १८ ॥

ໂອ ວິດູຣາຜູ້ບໍ່ມີບາບ ໃນຂະນະທີ່ພຣະພຣະຫມາກໍາລັງພິຈາລະນາ ທັນໃດນັ້ນຈາກຮູດັງຂອງທ່ານ ມີລູກວະຣາຫະນ້ອຍອອກມາ ຂະໜາດເທົ່າປາຍນິ້ວໂປ້ງເທົ່ານັ້ນ।

Verse 19

तस्याभिपश्यत: खस्थ: क्षणेन किल भारत । गजमात्र: प्रववृधे तदद्भुतमभून्महत् ॥ १९ ॥

ໂອ ຜູ້ສືບສາຍພາຣະຕະ ໃນຂະນະທີ່ພຣະພຣະຫມາເບິ່ງຢູ່ ວະຣາຫະນັ້ນຢູ່ໃນອາກາດ ແລະໃນພິບຕາດຽວກໍເຕີບໃຫຍ່ເທົ່າຊ້າງໃຫຍ່ ນ່າອັດສະຈັນຍິ່ງ।

Verse 20

मरीचिप्रमुखैर्विप्रै: कुमारैर्मनुना सह । हृष्ट्वा तत्सौकरं रूपं तर्कयामास चित्रधा ॥ २० ॥

ພຣະພຣະຫມາພ້ອມດ້ວຍພຣາຫມະນ໌ຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ເຊັ່ນ ມະຣີຈິ ພ້ອມທັງກຸມາຣະ ແລະ ມະນຸ ເມື່ອເຫັນຮູບວະຣາຫະອັນອັດສະຈັນໃນອາກາດ ກໍປິຕິພິສວງ ແລະເລີ່ມຖົງຖຽງພິຈາລະນາຫຼາຍປະການ।

Verse 21

किमेतत्सूकरव्याजं सत्त्वं दिव्यमवस्थितम् । अहो बताश्चर्यमिदं नासाया मे विनि:सृतम् ॥ २१ ॥

ນີ້ແມ່ນສັດທິບທີ່ປອມຕົວເປັນວະຣາຫະຫຼື? ໂອ້! ນ່າອັດສະຈັນຫຼາຍ—ມັນອອກມາຈາກດັງຂອງຂ້ອຍເອງ!

Verse 22

द‍ृष्टोऽङ्गुष्ठशिरोमात्र: क्षणाद्‍गण्डशिलासम: । अपि स्विद्भगवानेष यज्ञो मे खेदयन्मन: ॥ २२ ॥

ແຕ່ແຮກເຫັນເທົ່າປາຍນິ້ວໂປ້ງ ແຕ່ໃນພິບຕາດຽວກໍໃຫຍ່ເທົ່າກ້ອນຫີນ. ໃຈຂ້ອຍຫວັ່ນໄຫວ—ທ່ານແມ່ນພຣະວິດສະນຸ ຜູ້ເປັນຍັຊະນະຫຼືບໍ?

Verse 23

इति मीमांसतस्तस्य ब्रह्मण: सह सूनुभि: । भगवान् यज्ञपुरुषो जगर्जागेन्द्रसन्निभ: ॥ २३ ॥

ເມື່ອພຣະພຣະຫມາກຳລັງພິຈາລະນາກັບບຸດທັງຫຼາຍ ພຣະວິສນຸຜູ້ເປັນຍັດຍະປຸຣຸສ ກໍຄຳຮ້ອງກຶກກ້ອງດຸດພູໃຫຍ່।

Verse 24

ब्रह्माणं हर्षयामास हरिस्तांश्च द्विजोत्तमान् । स्वगर्जितेन ककुभ: प्रतिस्वनयता विभु: ॥ २४ ॥

ດ້ວຍສຽງຄຳຮ້ອງຂອງພຣະຫຣິຜູ້ມີອຳນາດ ທີ່ກ້ອງສະທ້ອນໄປທົ່ວທິດ ພຣະພຣະຫມາ ແລະ ພຣາຫມະນຜູ້ສູງສຸດທັງຫຼາຍ ກໍປິຕິຍິນດີ।

Verse 25

निशम्य ते घर्घरितं स्वखेद- क्षयिष्णु मायामयसूकरस्य । जनस्तप:सत्यनिवासिनस्ते त्रिभि: पवित्रैर्मुनयोऽगृणन् स्म ॥ २५ ॥

ເມື່ອບັນດາມຸນີຜູ້ພຳນັກໃນ ຈະນະໂລກ, ຕະໂປໂລກ ແລະ ສັດຍະໂລກ ໄດ້ຍິນສຽງກຶກກ້ອງຂອງພຣະຜູ້ເປັນວຣາຫະ (ໝູປ່າ) ອັນເປັນມາຍາ ຜູ້ດັບທຸກຂ໌ ພວກເຂົາກໍສວດມົນມົງຄຸນຈາກວິເທດສາມອັນບໍລິສຸດ।

Verse 26

तेषां सतां वेदवितानमूर्ति- र्ब्रह्मावधार्यात्मगुणानुवादम् । विनद्य भूयो विबुधोदयाय गजेन्द्रलीलो जलमाविवेश ॥ २६ ॥

ພຣະອົງຜູ້ເປັນຮູບແຫ່ງພິທີເວດ ໄດ້ເຂົ້າໃຈວ່າ ຄຳສັນລະເສີນເວດຂອງສັດບຸລຸດນັ້ນ ແມ່ນການສັນລະເສີນຄຸນຂອງພຣະອົງ ແລະ ຖວາຍແດ່ພຣະອົງເອງ; ແລ້ວເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ເທວະ ພຣະອົງກໍຄຳຮ້ອງອີກຄັ້ງ ແລະ ເຂົ້າສູ່ນ້ຳດຸດຊ້າງໃຫຍ່ກຳລັງຫຼິ້ນ।

Verse 27

उत्क्षिप्तवाल: खचर: कठोर: सटा विधुन्वन् खररोमशत्वक् । खुराहताभ्र: सितदंष्ट्र ईक्षा- ज्योतिर्बभासे भगवान्महीध्र: ॥ २७ ॥

ກ່ອນຈະເຂົ້ານ້ຳເພື່ອກູ້ແຜ່ນດິນ ພຣະວຣາຫະໄດ້ເຫິນຟ້າ ສະບັດຫາງຂຶ້ນສູງ ຂົນແຂງສັ່ນໄຫວ ກີບຕີແຕກເມກ ງາຂາວສະຫວ່າງ ແລະ ແສງຈາກສາຍພຣະເນດສ່ອງພຣາວ ດຸດພູໃຫຍ່।

Verse 28

घ्राणेन पृथ्व्या: पदवीं विजिघ्रन् क्रोडापदेश: स्वयमध्वराङ्ग: । करालदंष्ट्रोऽप्यकरालद‍ृग्भ्या- मुद्वीक्ष्य विप्रान् गृणतोऽविशत्कम् ॥ २८ ॥

ພຣະອົງເປັນພຣະວິສນຸສູງສຸດໂດຍຕົວເອງ ຈຶ່ງເຫນືອໂລກີ; ແຕ່ເມື່ອຮັບຮ່າງວະຣາຫະ ພຣະອົງໃຊ້ກິ່ນດົມຄົ້ນຫາຮ່ອງຮອຍຂອງແຜ່ນດິນ. ແມ່ນມີງານ່າຢ້ານ ພຣະອົງກໍຫັນໄປມອງພຣາຫມະນຜູ້ພັກດີທີ່ສວດສັນລະເສີນ ແລ້ວເຂົ້າສູ່ນ້ຳ.

Verse 29

स वज्रकूटाङ्गनिपातवेग- विशीर्णकुक्षि: स्तनयन्नुदन्वान् । उत्सृष्टदीर्घोर्मिभुजैरिवार्त- श्चुक्रोश यज्ञेश्वर पाहि मेति ॥ २९ ॥

ເມື່ອພຣະວະຣາຫະດຳດິ່ງລົງໄປດັ່ງພູໃຫຍ່ ພຣະອົງໄດ້ຜ່າກາງມະຫາສະໝຸດ; ຮາວກັບທ້ອງທະເລຖືກຂາດ ແລະມັນກໍຄຳຮ້ອງກັບກັນ. ຄື້ນສູງສອງລູກດັ່ງແຂນຂອງທະເລ ຮ້ອງອ້ອນວອນວ່າ “ໂອ ຍັຊເຍສະວະຣະ ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງຍັຊຍະ ຂໍປົກປ້ອງຂ້າ ຢ່າຜ່າຂ້າເປັນສອງເລີຍ!”

Verse 30

खुरै: क्षुरप्रैर्दरयंस्तदाप उत्पारपारं त्रिपरू रसायाम् । ददर्श गां तत्र सुषुप्सुरग्रे यां जीवधानीं स्वयमभ्यधत्त ॥ ३० ॥

ດ້ວຍກີບທີ່ແຫຼມຄົມດັ່ງລູກສອນ ພຣະວະຣາຫະໄດ້ຜ່ານ້ຳແລະທະລຸເຂົ້າສູ່ຣະສາຕະລະ ຈົນເຫັນຂອບເຂດຂອງທະເລທີ່ເຫມືອນບໍ່ມີຂອບ. ທີ່ນັ້ນພຣະອົງເຫັນແຜ່ນດິນ—ທີ່ພັກພິງຂອງສັດມີຊີວິດທັງປວງ—ນອນຢູ່ດັ່ງໃນຕອນເລີ່ມການສ້າງ ແລ້ວພຣະອົງຍົກຂຶ້ນໂດຍພຣະອົງເອງ.

Verse 31

स्वदंष्ट्रयोद्‍धृत्य महीं निमग्नां स उत्थित: संरुरुचे रसाया: । तत्रापि दैत्यं गदयापतन्तं सुनाभसन्दीपिततीव्रमन्यु: ॥ ३१ ॥

ພຣະວະຣາຫະຍົກແຜ່ນດິນທີ່ຈົມຢູ່ຂຶ້ນໄວ້ເທິງງາຂອງພຣະອົງຢ່າງງ່າຍດາຍ ແລະເສດັດຂຶ້ນຈາກນ້ຳຣະສາຕະລະດ້ວຍຄວາມຮຸ່ງເຮືອງ. ແລ້ວດ້ວຍຄວາມໂກດທີ່ລຸກໄຟດັ່ງຈັກຣະສຸດັຣຊະນະ ພຣະອົງກໍປະຫານອະສຸຣທີ່ພຸ່ງເຂົ້າມາພ້ອມຄອນໃນທັນທີ.

Verse 32

जघान रुन्धानमसह्यविक्रमं स लीलयेभं मृगराडिवाम्भसि । तद्रक्तपङ्काङ्कितगण्डतुण्डो यथा गजेन्द्रो जगतीं विभिन्दन् ॥ ३२ ॥

ຕໍ່ມາໃນນ້ຳ ພຣະວະຣາຫະໄດ້ປະຫານອະສຸຣຜູ້ຂວາງທາງຜູ້ມີພະລັງອັນທົນບໍ່ໄດ້ ດັ່ງເປັນການຫຼິ້ນ ເຫມືອນສິງໂຕຂ້າຊ້າງ. ແກ້ມແລະລີ້ນຂອງພຣະອົງເປື້ອນເລືອດຂອງອະສຸຣ ແດງດັ່ງຊ້າງໃຫຍ່ທີ່ຂຸດດິນສີມ່ວງແລ້ວຕິດແດງ.

Verse 33

तमालनीलं सितदन्तकोट्या क्ष्मामुत्क्षिपन्तं गजलीलयाङ्ग । प्रज्ञाय बद्धाञ्जलयोऽनुवाकै- र्विरिञ्चिमुख्या उपतस्थुरीशम् ॥ ३३ ॥

ຕໍ່ມາ ພຣະເຈົ້າຊົງສະແດງລີລາດັ່ງຊ້າງ ຍົກແຜ່ນດິນໄວ້ທີ່ປາຍງາຂາວຄົ້ງຂອງພຣະອົງ। ພຣະອົງມີສີນ້ຳເງິນຄ້າຍຕົ້ນຕະມາລາ ເຫຼົ່າລິສີນຳໂດຍພຣະພຣະຫມາຈຶ່ງຮູ້ວ່າເປັນພຣະບຸກຄົນສູງສຸດ ແລະປະນົມມືນົບນ້ອມພ້ອມບົດສັນລະເສີນ।

Verse 34

ऋषय ऊचु: जितं जितं तेऽजित यज्ञभावन त्रयीं तनुं स्वां परिधुन्वते नम: । यद्रोमगर्ेषु निलिल्युरद्धय- स्तस्मै नम: कारणसूकराय ते ॥ ३४ ॥

ພວກລິສີກ່າວວ່າ: ຊະນະ ຊະນະແດ່ພຣະອົງ ໂອ້ ອະຈິຕ ຜູ້ບຳລຸງຍັນພິທີ! ຂໍນົບນ້ອມແດ່ພຣະອົງຜູ້ສັ່ນໄຫວກາຍອັນເປັນຮູບແຫ່ງພຣະເວດທັງສາມ. ໃນຮູຂົນຂອງພຣະອົງ ມະຫາສະໝຸດທັງຫຼາຍຈົມຢູ່; ຂໍນົບນ້ອມແດ່ພຣະອົງຜູ້ຮັບຮູບສຸກອນ (ວະຣາຫ) ເພື່ອຍົກໂລກຂຶ້ນດ້ວຍເຫດຜົນ।

Verse 35

रूपं तवैतन्ननु दुष्कृतात्मनां दुर्दर्शनं देव यदध्वरात्मकम् । छन्दांसि यस्य त्वचि बर्हिरोम- स्वाज्यं द‍ृशि त्वङ्‌घ्रि षु चातुर्होत्रम् ॥ ३५ ॥

ໂອ້ ພຣະເຈົ້າ! ຮູບຂອງພຣະອົງນີ້ແມ່ນຮູບແຫ່ງຍັນພິທີ ແຕ່ຜູ້ມີຈິດຊົ່ວກັບເຫັນໄດ້ຍາກ. ບົດສະຫຼອງເວດເຊັ່ນ ກາຍະຕຣີ ສະຖິດໃນຜິວພຣະອົງ; ຂົນພຣະກາຍເປັນຫຍ້າກຸຊາ; ໃນພຣະເນດເປັນເນີຍໃສ; ແລະໃນສີ່ພຣະບາດເປັນຈາຕຸຣໂຫຕຣ—ກິດພິທີສີ່ປະເພດ।

Verse 36

स्रक्तुण्ड आसीत्स्रुव ईश नासयो- रिडोदरे चमसा: कर्णरन्ध्रे । प्राशित्रमास्ये ग्रसने ग्रहास्तु ते यच्चर्वणं ते भगवन्नग्निहोत्रम् ॥ ३६ ॥

ໂອ້ ພຣະເຈົ້າ! ລີ້ນຂອງພຣະອົງແມ່ນພາຊະນະຮັບເຄື່ອງບູຊາ (ສຣັກຕຸນຑ) ຮູດັງທັງສອງແມ່ນຊ້ອນບູຊາ (ສຣຸວ) ໃນພຣະອຸທອນເປັນຖ້ວຍອິຑາ ແລະຮູຫູເປັນຖ້ວຍ. ໃນພຣະໂອດເປັນພາຊະນະປຣາຊິຕຣ ໃນພຣະຄໍເປັນພາຊະນະໂສມາ; ແລະ ໂອ້ ພະຄະວານ ສິ່ງທີ່ພຣະອົງເຄີຍວ ນັ້ນແມ່ນອັກນິໂຫຕຣ।

Verse 37

दीक्षानुजन्मोपसद: शिरोधरं त्वं प्रायणीयोदयनीयदंष्ट्र: । जिह्वा प्रवर्ग्यस्तव शीर्षकं क्रतो: सत्यावसथ्यं चितयोऽसवो हि ते ॥ ३७ ॥

ຍິ່ງກວ່ານັ້ນ ໂອ້ ພຣະເຈົ້າ! ການປາກົດຊ້ຳຂອງພຣະອົງແມ່ນຕົ້ນກຳເນີດຂອງດີກສາ ແລະ ອຸປະສັດ; ພຣະຄໍ/ບ່າແມ່ນທີ່ຮອງຮັບສີສະ. ງາຂອງພຣະອົງແມ່ນປຣາຍະນີຍ ແລະ ອຸດະຍະນີຍ—ຜົນແຫ່ງການເລີ່ມພິທີແລະການປິດພິທີ. ລີ້ນຂອງພຣະອົງແມ່ນປຣະວັຣກະຍະ; ສີສະຂອງພຣະອົງແມ່ນຍອດແຫ່ງກຣະຕຸ; ສັດຕະຍາວະສະຖະຍະແມ່ນແທ່ນບູຊາ; ແລະພະລັງຊີວິດຂອງພຣະອົງແມ່ນຈິຕາ—ກອງໄຟສັກສິດທັງປວງ।

Verse 38

सोमस्तु रेत: सवनान्यवस्थिति: संस्थाविभेदास्तव देव धातव: । सत्राणि सर्वाणि शरीरसन्धि- स्त्वं सर्वयज्ञक्रतुरिष्टिबन्धन: ॥ ३८ ॥

ຂ້າແຕ່ພຣະເຈົ້າ! ນ້ຳເຊື້ອຂອງພຣະອົງແມ່ນຍັດຍາໂສມ; ການເຕີບໃຫຍ່ຂອງພຣະອົງແມ່ນພິທີສະວະນຕອນເຊົ້າ. ຜິວກາຍແລະຄວາມຮູ້ສຶກສຳຜັດແມ່ນອົງປະກອບຂອງອັກນິດໂຕມ; ຂໍ້ຕໍ່ໃນພຣະກາຍແມ່ນນິມິດຂອງສັດຕຣາ 12 ມື້ຫຼາຍແບບ. ດັ່ງນັ້ນພຣະອົງແມ່ນເປົ້າໝາຍຂອງຍັດຍາທັງໂສມແລະອະໂສມ ແລະຖືກຜູກພັນໄດ້ດ້ວຍຍັດຍາເທົ່ານັ້ນ.

Verse 39

नमो नमस्तेऽखिलमन्त्रदेवता- द्रव्याय सर्वक्रतवे क्रियात्मने । वैराग्यभक्त्यात्मजयानुभावित- ज्ञानाय विद्यागुरवे नमो नम: ॥ ३९ ॥

ນະໂມ ນະມັດເຕ—ພຣະອົງແມ່ນເທວະແຫ່ງມົນຕຣາທັງປວງ, ເປັນອົງປະກອບແລະເຄື່ອງບູຊາຂອງຍັດຍາ, ເປັນເຈົ້າແຫ່ງຄຣະຕຸທັງໝົດ ແລະເປັນຈິດໃນການປະກອບພິທີ. ພຣະອົງແມ່ນປັນຍາທີ່ຮູ້ໄດ້ດ້ວຍໄວຣາກະຍະ, ພັກຕິ ແລະຊະນະຕົນ; ເປັນຄູສູງສຸດແຫ່ງວິທະຍາພັກຕິ—ນະໂມ ນະໂມ.

Verse 40

दंष्ट्राग्रकोट्या भगवंस्त्वया धृता विराजते भूधर भू: सभूधरा । यथा वनान्नि:सरतो दता धृता मतङ्गजेन्द्रस्य सपत्रपद्मिनी ॥ ४० ॥

ຂ້າແຕ່ພຣະອົງ ຜູ້ຍົກແຜ່ນດິນ! ແຜ່ນດິນພ້ອມພູເຂົາທີ່ພຣະອົງຊູຢູ່ທີ່ປາຍງາ ງາມສະຫງ່າງາມ, ເຫມືອນດອກບົວມີໃບທີ່ຖືກຄ້ຳຢູ່ເທິງງາຂອງຊ້າງເຈົ້າຜູ້ກຳລັງຄຸ້ມຄັ່ງ ທີ່ພຶ່ງຂຶ້ນຈາກນ້ຳ.

Verse 41

त्रयीमयं रूपमिदं च सौकरं भूमण्डलेनाथ दता धृतेन ते । चकास्ति श‍ृङ्गोढघनेन भूयसा कुलाचलेन्द्रस्य यथैव विभ्रम: ॥ ४१ ॥

ຂ້າແຕ່ພຣະອົງ! ຮູບວຣາຫະຂອງພຣະອົງອັນເປັນສານະຂອງໄຕຣເວດາ ງາມຍິ່ງຂຶ້ນໃນພູມມົນດົນ ເພາະພຣະອົງຊູແຜ່ນດິນໄວ້ທີ່ປາຍງາ; ເຫມືອນຍອດພູໃຫຍ່ທີ່ງາມເມື່ອຖືກປະດັບດ້ວຍເມກໜາແໜ້ນ.

Verse 42

संस्थापयैनां जगतां सतस्थुषां लोकाय पत्नीमसि मातरं पिता । विधेम चास्यै नमसा सह त्वया यस्यां स्वतेजोऽग्निमिवारणावधा: ॥ ४२ ॥

ຂ້າແຕ່ພຣະອົງ! ຂໍໃຫ້ພຣະອົງສະຖາປະນາແຜ່ນດິນນີ້ເພື່ອເປັນທີ່ຢູ່ຂອງສັດທັງທີ່ເຄື່ອນໄຫວແລະບໍ່ເຄື່ອນໄຫວ. ແຜ່ນດິນນີ້ແມ່ນພຣະຊາຍາຂອງພຣະອົງ ແລະພຣະອົງແມ່ນພຣະບິດາສູງສຸດ. ພວກເຮົາຂໍນົບນ້ອມແດ່ພຣະອົງພ້ອມກັບແມ່ພຣະທຣະນີ, ໃນນາງທີ່ພຣະອົງໄດ້ຝາກພະພະລັງຂອງພຣະອົງໄວ້ ເຫມືອນຜູ້ປະກອບຍັດຍາຜູ້ຊຳນານວາງໄຟໃນໄມ້ອະຣະນິ.

Verse 43

क: श्रद्दधीतान्यतमस्तव प्रभो रसां गताया भुव उद्विबर्हणम् । न विस्मयोऽसौ त्वयि विश्वविस्मये यो माययेदं ससृजेऽतिविस्मयम् ॥ ४३ ॥

ໂອ້ ພຣະເຈົ້າສູງສຸດ! ນອກຈາກພຣະອົງ ຜູ້ໃດຈະສາມາດຍົກແຜ່ນດິນທີ່ຈົມໃນນ້ຳຂຶ້ນຈາກຣະສາຕະລາໄດ້? ສໍາລັບພຣະອົງຜູ້ເປັນຄວາມອັດສະຈັນແຫ່ງສາກົນ ນີ້ບໍ່ແມ່ນເລື່ອງນ່າພິສົດ ເພາະດ້ວຍພະລັງມາຍາຂອງພຣະອົງ ພຣະອົງໄດ້ສ້າງຈັກກະວານອັນອັດສະຈັນນີ້।

Verse 44

विधुन्वता वेदमयं निजं वपु- र्जनस्तप:सत्यनिवासिनो वयम् । सटाशिखोद्धूतशिवाम्बुबिन्दुभि- र्विमृज्यमाना भृशमीश पाविता: ॥ ४४ ॥

ໂອ້ ພຣະອີສະວອນ! ແມ່ນແທ້ວ່າພວກເຮົາເປັນຜູ້ຢູ່ໃນໂລກ Jana, Tapas ແລະ Satya ແຕ່ເມື່ອພຣະອົງສັ່ນພຣະກາຍອັນເປັນເວທະ ຫຍອດນ້ຳມົງຄຸນທີ່ກະເດັນຈາກຂົນບ່າຂອງພຣະອົງໄດ້ຊຳລະພວກເຮົາໃຫ້ບໍລິສຸດຢ່າງຍິ່ງ।

Verse 45

स वै बत भ्रष्टमतिस्तवैषते य: कर्मणां पारमपारकर्मण: । यद्योगमायागुणयोगमोहितं विश्वं समस्तं भगवन् विधेहि शम् ॥ ४५ ॥

ໂອ້ ພຣະພະຄະວານ! ລີລາຂອງພຣະອົງບໍ່ມີຂອບເຂດ; ຜູ້ໃດປາດຖະນາຮູ້ຂອບເຂດນັ້ນ ຍ່ອມເປັນຜູ້ຄິດຜິດ. ໂລກທັງປວງຖືກຫຼອກລວງໂດຍກຸນະແຫ່ງໂຢກະມາຍາ; ຂໍພຣະອົງໂປດປະທານຄວາມເກສົມແລະກະລຸນາອັນບໍ່ມີເຫດແກ່ດວງວິນຍານທີ່ຖືກຜູກມັດເຫຼົ່ານີ້।

Verse 46

मैत्रेय उवाच इत्युपस्थीयमानोऽसौ मुनिभिर्ब्रह्मवादिभि: । सलिले स्वखुराक्रान्त उपाधत्तावितावनिम् ॥ ४६ ॥

ພຣະ຤ິສີ ໄມເຕຣຍະ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອພຣະອົງຖືກບູຊາໂດຍມຸນີ ແລະຜູ້ຮູ້ພຣະພຣະຫມະ ດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ພຣະອົງໄດ້ແຕະແຜ່ນດິນດ້ວຍກີບຂອງພຣະອົງໃນນ້ຳ ແລະວາງໃຫ້ຢູ່ເທິງນ້ຳ।

Verse 47

स इत्थं भगवानुर्वीं विष्वक्सेन: प्रजापति: । रसाया लीलयोन्नीतामप्सु न्यस्य ययौ हरि: ॥ ४७ ॥

ດັ່ງນັ້ນ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ຫຣິ—ວິສວັກເສນະ ປຣະຊາປະຕິ ແລະຜູ້ອຸປະຖຳສັດທັງປວງ—ໄດ້ຍົກແຜ່ນດິນຂຶ້ນຈາກຣະສາດ້ວຍລີລາ ແລ້ວວາງໃຫ້ລອຍເທິງນ້ຳ ຈາກນັ້ນເສດັດກັບສູ່ພຣະທາມຂອງພຣະອົງ।

Verse 48

य एवमेतां हरिमेधसो हरे: । कथां सुभद्रां कथनीयमायिन: । श‍ृण्वीत भक्त्या श्रवयेत वोशतीं जनार्दनोऽस्याशु हृदि प्रसीदति ॥ ४८ ॥

ຜູ້ໃດຟັງ ແລະ ເລົ່າຄືນດ້ວຍພັກຕິ ກ່ຽວກັບເລື່ອງມົງຄຸນອັນຄວນກ່າວຂອງພຣະຫຣິໃນອະວະຕານວະຣາຫະ ພຣະຈະນາດນະຜູ້ສະຖິດໃນໃຈຈະພໍພຣະໄທໄວໆ

Verse 49

तस्मिन् प्रसन्ने सकलाशिषां प्रभौ किं दुर्लभं ताभिरलं लवात्मभि: । अनन्यद‍ृष्टय‍ा भजतां गुहाशय: स्वयं विधत्ते स्वगतिं पर: पराम् ॥ ४९ ॥

ເມື່ອພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຜູ້ປະທານພອນທັງປວງພໍພຣະໄທ ສິ່ງໃດຈະຍັງຫາຍາກ? ດ້ວຍຄວາມສຳເລັດທາງວິນຍານ ສິ່ງອື່ນລ້ວນເບົາບາງ. ຜູ້ບູຊາດ້ວຍໃຈບໍ່ແບ່ງສອງ ພຣະຜູ້ສະຖິດໃນໃຈຈະປະທານຄະຕິສູງສຸດໃຫ້ເອງ

Verse 50

को नाम लोके पुरुषार्थसारवित् पुराकथानां भगवत्कथासुधाम् । आपीय कर्णाञ्जलिभिर्भवापहा- महो विरज्येत विना नरेतरम् ॥ ५० ॥

ໃນໂລກນີ້ ຜູ້ຮູ້ແກ່ນສານແຫ່ງເປົ້າໝາຍຊີວິດຈະເປັນໃຜທີ່ບໍ່ສົນໃຈ? ໃຜຈະປະຕິເສດນ້ຳຫວານແຫ່ງເລື່ອງລີລາຂອງພຣະພະຄະວານ ທີ່ຂັບໄລ່ທຸກຂ໌ແຫ່ງສັງສານໄດ້ໂດຍຕົນເອງ? ນອກຈາກຜູ້ບໍ່ແມ່ນມະນຸດ