Adhyaya 3

Verse 1

श्रीराजोवाच निशम्य देव: स्वभटोपवर्णितं प्रत्याह किं तानपि धर्मराज: । एवं हताज्ञो विहतान्मुरारे- र्नैदेशिकैर्यस्य वशे जनोऽयम् ॥ १ ॥

ພຣະຣາຊາປະຣີກຊິດກ່າວວ່າ: ຂ້າແຕ່ທ່ານຜູ້ເປັນນາຍ, ຂ້າແຕ່ສຸກເກດະວ ໂກສວາມີ! ຍະມະຣາຊເປັນຜູ້ຄວບຄຸມສັດທັງປວງຕາມທຳແລະອະທຳ ແຕ່ຄັ້ງນີ້ຄຳສັ່ງຂອງພຣະອົງຖືກຂັດຂວາງ. ເມື່ອທູດຍະມະລາຍງານວ່າຖືກວິສນຸທູດຫ້າມບໍ່ໃຫ້ຈັບອະຊາມິລາ ແລະພ່າຍແພ້ ທ່ານທຳມະຣາຊຍະມະຕອບຢ່າງໃດ?

Verse 2

यमस्य देवस्य न दण्डभङ्ग: कुतश्चनर्षे श्रुतपूर्व आसीत् । एतन्मुने वृश्चति लोकसंशयं न हि त्वदन्य इति मे विनिश्चितम् ॥ २ ॥

ຂ້າແຕ່ຣິຊີ! ບໍ່ເຄີຍໄດ້ຍິນທີ່ໃດວ່າຄຳສັ່ງລົງໂທດຂອງຍະມະຣາຊຖືກທຳລາຍ. ດັ່ງນັ້ນ ຂ້າແຕ່ມຸນີ ເຫດການນີ້ເຮັດໃຫ້ຄົນທັງຫຼາຍເກີດຄວາມສົງໄສ; ແລະຂ້ອຍໝັ້ນໃຈວ່າບໍ່ມີໃຜນອກຈາກທ່ານຈະຂັດຈັດໄດ້. ກະລຸນາອະທິບາຍເຫດຜົນເຖີດ

Verse 3

श्रीशुक उवाच भगवत्पुरुषै राजन् याम्या: प्रतिहतोद्यमा: । पतिं विज्ञापयामासुर्यमं संयमनीपतिम् ॥ ३ ॥

ສີສຸກເກດະວຕອບວ່າ: ຂ້າແຕ່ພຣະຣາຊາ! ທູດຂອງຍະມະຣາຊຖືກທູດຂອງວິສນຸຂັດຂວາງ ແລະພ່າຍແພ້. ແລ້ວພວກເຂົາໄດ້ໄປຫານາຍຂອງຕົນ ຄື ຍະມະ—ຜູ້ຄອງສັງຍະມະນີປຸຣີ ແລະຜູ້ຄວບຄຸມຜູ້ມີບາບ—ເພື່ອລາຍງານເຫດການນັ້ນ

Verse 4

यमदूता ऊचु: कति सन्तीह शास्तारो जीवलोकस्य वै प्रभो । त्रैविध्यं कुर्वत: कर्म फलाभिव्यक्तिहेतव: ॥ ४ ॥

ຍະມະດູຕກ່າວວ່າ—ຂ້າແຕ່ພຣະອົງ, ໃນໂລກແຫ່ງສັດມີຜູ້ປົກຄອງ/ຜູ້ພິພາກສາຈັກຄົນ? ແລະເຫດປັດໃຈຈັກປະການທີ່ເຮັດໃຫ້ຜົນກຳພາຍໃຕ້ສາມຄຸນະ—ສັດຕະວະ, ຣະຈັດ, ຕະມັດ—ປາກົດ?

Verse 5

यदि स्युर्बहवो लोके शास्तारो दण्डधारिण: । कस्य स्यातां न वा कस्य मृत्युश्चामृतमेव वा ॥ ५ ॥

ຖ້າໃນຈັກກະວານນີ້ມີຜູ້ປົກຄອງແລະຜູ້ພິພາກສາຖືທັນທະຫຼາຍຄົນ, ແລ້ວໃຜຈະຖືກລົງໂທດ ແລະໃຜຈະບໍ່ຖືກ? ໃຜຈະໄດ້ຄວາມຕາຍ ແລະໃຜຈະໄດ້ອະມະຕະ?

Verse 6

किन्तु शास्तृबहुत्वे स्याद्ब‍हूनामिह कर्मिणाम् । शास्तृत्वमुपचारो हि यथा मण्डलवर्तिनाम् ॥ ६ ॥

ແຕ່ເຖິງຈະມີຜູ້ກະທຳກຳຫຼາຍ ແລະດູເໝືອນມີຜູ້ພິພາກສາຫຼາຍຄົນ, ກໍເປັນແຕ່ການເອີ້ນຕາມໜ້າທີ່; ເຫມືອນເຈົ້າເມືອງຕາມມົນທົນຢູ່ໃຕ້ຈັກກະພັດອົງດຽວ, ຈຶ່ງຕ້ອງມີຜູ້ຄວບຄຸມສູງສຸດອົງດຽວນຳທາງຜູ້ພິພາກສາທັງປວງ

Verse 7

अतस्त्वमेको भूतानां सेश्वराणामधीश्वर: । शास्ता दण्डधरो नृणां शुभाशुभविवेचन: ॥ ७ ॥

ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ພິພາກສາສູງສຸດຕ້ອງມີພຽງອົງດຽວ ບໍ່ແມ່ນຫຼາຍອົງ. ພວກເຮົາເຂົ້າໃຈວ່າທ່ານແມ່ນຜູ້ພິພາກສາສູງສຸດນັ້ນ ແລະມີອຳນາດເຖິງເທວະ. ທ່ານເປັນເຈົ້າເໜືອສັດທັງປວງ ຜູ້ແຍກແຍະກຳດີກຳຊົ່ວຂອງມະນຸດ ແລະຖືທັນທະ

Verse 8

तस्य ते विहितो दण्डो न लोके वर्ततेऽधुना । चतुर्भिरद्भ‍ुतै: सिद्धैराज्ञा ते विप्रलम्भिता ॥ ८ ॥

ແຕ່ບັດນີ້ພວກເຮົາເຫັນວ່າ ທັນທະທີ່ກຳນົດໄວ້ພາຍໃຕ້ອຳນາດຂອງທ່ານ ບໍ່ຍັງມີຜົນໃນໂລກນີ້ອີກແລ້ວ; ເພາະຄຳສັ່ງຂອງທ່ານຖືກລະເມີດໂດຍບຸກຄົນຜູ້ອັດສະຈັນ ແລະສຳເລັດທາງຈິດ 4 ທ່ານ

Verse 9

नीयमानं तवादेशादस्माभिर्यातनागृहान् । व्यामोचयन्पातकिनं छित्त्वा पाशान प्रसह्य ते ॥ ९ ॥

ຕາມຄໍາສັ່ງຂອງທ່ານ ພວກເຮົາກໍາລັງນໍາອະຈາມິລາຜູ້ບາບໜັກໄປສູ່ໂລກນະລົກ; ແຕ່ບຸລຸດງາມຈາກສິດທະໂລກໄດ້ມາບັງຄັບຕັດປົມເຊືອກ ແລະປົດປ່ອຍເຂົາ.

Verse 10

तांस्ते वेदितुमिच्छामो यदि नो मन्यसे क्षमम् । नारायणेत्यभिहिते मा भैरित्याययुर्द्रुतम् ॥ १० ॥

ຖ້າທ່ານເຫັນວ່າພວກເຮົາເຂົ້າໃຈໄດ້ ພວກເຮົາຢາກຮູ້ເຖິງພວກເຂົາ. ເມື່ອອະຈາມິລາເອີ້ນນາມ “ນາຣາຍະນະ” ພວກເຂົາທັງສີ່ກໍມາທັນທີ ແລະກ່າວວ່າ “ຢ່າຢ້ານ, ຢ່າຢ້ານ” ຂໍໃຫ້ທ່ານເມດຕາບອກວ່າເຂົາແມ່ນໃຜ.

Verse 11

श्रीबादरायणिरुवाच इति देव: स आपृष्ट: प्रजासंयमनो यम: । प्रीत: स्वदूतान्प्रत्याह स्मरन् पादाम्बुजं हरे: ॥ ११ ॥

ພຣະສີສຸກະເດວ ໂກສວາມີ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອຖືກຖາມດັ່ງນີ້ ພຣະຍົມຣາຊາ ຜູ້ຄວບຄຸມສັດມີຊີວິດ ກໍຍິນດີຕໍ່ທູດຂອງຕົນ ເພາະໄດ້ຍິນນາມອັນສັກສິດ “ນາຣາຍະນະ” ຈາກພວກເຂົາ. ທ່ານລະລຶກບາດບົວຂອງພຣະຫຣິ ແລ້ວເລີ່ມຕອບ.

Verse 12

यम उवाच परो मदन्यो जगतस्तस्थुषश्च ओतं प्रोतं पटवद्यत्र विश्वम् । यदंशतोऽस्य स्थितिजन्मनाशा नस्योतवद्यस्य वशे च लोक: ॥ १२ ॥

ພຣະຍົມຣາຊາກ່າວວ່າ: ໂອ ຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງເຮົາ, ພວກເຈົ້າເຫັນເຮົາເປັນຜູ້ສູງສຸດ ແຕ່ແທ້ຈິງບໍ່ແມ່ນ. ເໜືອເຮົາ ແລະເໜືອເທວະທັງຫຼາຍ ລວມທັງອິນທຣາ ແລະຈັນທຣາ ມີອົງຈອມບັງຄັບສູງສຸດພຽງອົງດຽວ. ພຣະອົງປາກົດເປັນສ່ວນໜຶ່ງເປັນ ພຣະພຣະຫມາ, ພຣະວິສນຸ, ແລະພຣະສິວະ ຜູ້ຮັບໜ້າທີ່ສ້າງ ຄ້ຳຈຸນ ແລະທຳລາຍຈັກກະວານ. ເຫມືອນດ້າຍຍືນແລະດ້າຍພຸ່ງໃນຜືນຜ້າ ໂລກທັງປວງຖືກຖັກທໍ່ຢູ່ໃນພຣະອົງ; ແລະສັບພະໂລກຢູ່ໃຕ້ອໍານາດພຣະອົງ ເຫມືອນງົວທີ່ຖືກຄວບຄຸມດ້ວຍເຊືອກທີ່ຈົກຈົມູກ.

Verse 13

यो नामभिर्वाचि जनं निजायां बध्नाति तन्‍त्र्यामिव दामभिर्गा: । यस्मै बलिं त इमे नामकर्म- निबन्धबद्धाश्चकिता वहन्ति ॥ १३ ॥

ເຫມືອນຄົນຂັບລົດງົວຜູກເຊືອກຜ່ານຮູຈົມູກງົວເພື່ອຄວບຄຸມ, ພຣະບຸກຄົນສູງສຸດກໍຜູກມັດມະນຸດດ້ວຍເຊືອກແຫ່ງພຣະວາຈາໃນພຣະເວດ ທີ່ກໍານົດນາມແລະຫນ້າທີ່ຂອງວັນນະຕ່າງໆ. ດ້ວຍຄວາມເກງກົວແລະຄວາມເຄົາລົບ ພຣາຫມັນ, ກະສັດ, ໄວສະ, ແລະຊູດຣະ ຖວາຍເຄື່ອງບູຊາຕາມກຳມະຂອງຕົນ ແລະນະມັດສະການພຣະອົງນັ້ນ.

Verse 14

अहं महेन्द्रो निऋर्ति: प्रचेता: सोमोऽग्निरीश: पवनो विरिञ्चि: । आदित्यविश्वे वसवोऽथ साध्या मरुद्गणा रुद्रगणा: ससिद्धा: ॥ १४ ॥ अन्ये च ये विश्वसृजोऽमरेशा भृग्वादयोऽस्पृष्टरजस्तमस्का: । यस्येहितं न विदु: स्पृष्टमाया: सत्त्वप्रधाना अपि किं ततोऽन्ये ॥ १५ ॥

ຂ້າພະເຈົ້າ ຍະມະຣາຊ; ອິນທຣະ ກະສັດແຫ່ງສະຫວັນ; ນິຣຶຕິ; ວະຣຸນ; ຈັນທຣະເທວະ; ອັກນີ; ພຣະສິວະ; ພະວະນະ; ພຣະພຣະຫມາ; ສູຣຍະ; ວິສເວເທວະ; ວະສຸ 8; ສາດຫຍະ; ມະຣຸດ; ຣຸດຣະ; ສິດທະ; ແລະ ມະຣີຈິ ກັບຣິຊີທັງຫຼາຍ—ພ້ອມທັງ ພຣຶຫັດສະປະຕິ ແລະ ພຣຶກຸ ເປັນຫົວໜ້າ—ລ້ວນພົ້ນຈາກຣະຈັສ ແລະ ຕະມັສ; ແຕ່ເຖິງຢູ່ໃນສັດຕະວະ ກໍຍັງບໍ່ຮູ້ກິດຂອງພຣະບຸກຄົນສູງສຸດ; ແລ້ວຜູ້ຖືກມາຍາປົກຄຸມຈະຮູ້ຫຍັງໄດ້?

Verse 15

अहं महेन्द्रो निऋर्ति: प्रचेता: सोमोऽग्निरीश: पवनो विरिञ्चि: । आदित्यविश्वे वसवोऽथ साध्या मरुद्गणा रुद्रगणा: ससिद्धा: ॥ १४ ॥ अन्ये च ये विश्वसृजोऽमरेशा भृग्वादयोऽस्पृष्टरजस्तमस्का: । यस्येहितं न विदु: स्पृष्टमाया: सत्त्वप्रधाना अपि किं ततोऽन्ये ॥ १५ ॥

ອີກທັງເທວະຜູ້ຄຸ້ມຄອງກິດຈັກກະວານ ແລະ ຣິຊີໃຫຍ່ເຊັ່ນ ພຣຶກຸ—ຜູ້ບໍ່ຖືກຣະຈັສ ແລະ ຕະມັສ ແຕະຕ້ອງ—ກໍຍັງບໍ່ຮູ້ລີລາຂອງພຣະອົງ ແມ່ນແຕ່ສັດຕະວະເດັ່ນ; ແລ້ວຜູ້ຖືກມາຍາແຕະຕ້ອງຈະຮູ້ຫຍັງໄດ້?

Verse 16

यं वै न गोभिर्मनसासुभिर्वा हृदा गिरा वासुभृतो विचक्षते । आत्मानमन्तर्हृदि सन्तमात्मनां चक्षुर्यथैवाकृतयस्तत: परम् ॥ १६ ॥

ສັດມີຊີວິດບໍ່ອາດຮູ້ພຣະອົງສູງສຸດໄດ້ດ້ວຍອິນທຣີ, ດ້ວຍໃຈ, ດ້ວຍລົມຊີວິດ, ດ້ວຍຄວາມຄິດໃນຫົວໃຈ ຫຼື ດ້ວຍສຽງຄໍາ. ພຣະອົງສະຖິດເປັນປະຣະມາດມັນໃນຫົວໃຈຂອງທຸກຄົນ; ເຫມືອນອະວະຍະວະບໍ່ເຫັນຕາ, ຊີວະກໍບໍ່ເຫັນພຣະອົງເຊັ່ນກັນ.

Verse 17

तस्यात्मतन्त्रस्य हरेरधीशितु: परस्य मायाधिपतेर्महात्मन: । प्रायेण दूता इह वै मनोहरा- श्चरन्ति तद्रूपगुणस्वभावा: ॥ १७ ॥

ພຣະຫຣິ ຜູ້ເປັນບຸກຄົນສູງສຸດ ເປັນຜູ້ພຽງພໍດ້ວຍຕົນເອງ ແລະ ເປັນອິດສະຫຼະຢ່າງສົມບູນ; ພຣະອົງເປັນອະທິບົດເໜືອທຸກສິ່ງ ຮວມທັງເປັນເຈົ້າເໜືອມາຍາ. ພຣະອົງມີຮູບ ກຸນ ແລະ ລັກສະນະ; ແລະຜູ້ຖືຄໍາສັ່ງຂອງພຣະອົງ ຄື ວະຍສະນະວະ ກໍງາມນ່າຊົມ ມີລັກສະນະກາຍ ກຸນ ແລະ ສະພາບເຫມືອນພຣະອົງເກືອບທັງໝົດ; ພວກເຂົາທ່ອງໄປໃນໂລກນີ້ດ້ວຍອິດສະຫຼະເຕັມທີ່.

Verse 18

भूतानि विष्णो: सुरपूजितानि दुर्दर्शलिङ्गानि महाद्भ‍ुतानि । रक्षन्ति तद्भ‍‌क्तिमत: परेभ्यो मत्तश्च मर्त्यानथ सर्वतश्च ॥ १८ ॥

ວິສນຸດູຕາ ຜູ້ຖືຄໍາສັ່ງຂອງພຣະວິສນຸ ທີ່ແມ່ນແຕ່ເທວະກໍຍັງບູຊາ ມີລັກສະນະກາຍອັນອັດສະຈັນດຸດພຣະວິສນຸ ແລະ ເຫັນໄດ້ຍາກຍິ່ງ. ພວກເຂົາປົກປ້ອງຜູ້ພັກດີຂອງພຣະອົງຈາກສັດຕູ, ຈາກຜູ້ອິດສາ, ແມ່ນແຕ່ຈາກອໍານາດຂອງຂ້າພະເຈົ້າ (ຍະມະ) ແລະຈາກໄພທໍາມະຊາດທຸກຢ່າງ ທຸກທິດທາງ.

Verse 19

धर्मं तु साक्षाद्भ‍गवत्प्रणीतं न वै विदुऋर्षयो नापि देवा: । न सिद्धमुख्या असुरा मनुष्या: कुतो नु विद्याधरचारणादय: ॥ १९ ॥

ທຳມະທີ່ແທ້ຈິງແມ່ນພຣະພະຄະວານຊົງບັນຍັດໂດຍກົງ. ແມ່ນແຕ່ຣິຊີຜູ້ໃຫຍ່ກໍບໍ່ຮູ້ຖ້ວນ, ເທວະກໍບໍ່ຮູ້; ຈະເວົ້າຫາຜູ້ນຳສິດທະໂລກ, ອະສຸຣ, ມະນຸດ, ວິທະຍາທອນ ແລະ ຈາຣະນາ ໄດ້ແນວໃດ

Verse 20

स्वयम्भूर्नारद: शम्भु: कुमार: कपिलो मनु: । प्रह्लादो जनको भीष्मो बलिर्वैयासकिर्वयम् ॥ २० ॥ द्वादशैते विजानीमो धर्मं भागवतं भटा: । गुह्यं विशुद्धं दुर्बोधं यं ज्ञात्वामृतमश्नुते ॥ २१ ॥

ສະວະຍັມພູ ພຣະພຣະຫມາ, ນາຣະດະ, ສັມພູ (ພຣະສິວະ), ກຸມາຣ 4, ກະປິລະບຸດຂອງເທວະຫູຕິ, ສະວາຍັມພູວະມະນຸ, ປຣະຫລາດ, ຊະນະກະ, ປິຕາມະຫະ ພີສະມະ, ພະລິມະຫາຣາຊ, ສຸກະເທວະ ໂກສະວາມີ ແລະ ຂ້າພະເຈົ້າ—ທັງ 12 ນີ້ຮູ້ພາຄະວະຕະທຳ. ໂອ ຜູ້ຮັບໃຊ້, ທຳນີ້ລຶກລັບ ບໍລິສຸດ ແລະ ຍາກແກ່ຄົນທົ່ວໄປ; ຜູ້ໃດຮູ້ຈະລິ້ມລົດອະມະຕະຄືໂມກສະ.

Verse 21

स्वयम्भूर्नारद: शम्भु: कुमार: कपिलो मनु: । प्रह्लादो जनको भीष्मो बलिर्वैयासकिर्वयम् ॥ २० ॥ द्वादशैते विजानीमो धर्मं भागवतं भटा: । गुह्यं विशुद्धं दुर्बोधं यं ज्ञात्वामृतमश्नुते ॥ २१ ॥

ສະວະຍັມພູ ພຣະພຣະຫມາ, ນາຣະດະ, ສັມພູ (ສິວະ), ກຸມາຣ 4, ກະປິລະ, ສະວາຍັມພູວະມະນຸ, ປຣະຫລາດ, ຊະນະກະ, ພີສະມະ, ພະລິ, ສຸກະເທວະ ແລະ ຂ້າພະເຈົ້າ—ທັງ 12 ນີ້ຮູ້ພາຄະວະຕະທຳ. ໂອ ຜູ້ຮັບໃຊ້, ທຳນີ້ລຶກລັບ ບໍລິສຸດ ແລະ ຍາກເຂົ້າໃຈ; ຜູ້ຮູ້ຈະໄດ້ອະມະຕະຄືໂມກສະ.

Verse 22

एतावानेव लोकेऽस्मिन् पुंसां धर्म: पर: स्मृत: । भक्तियोगो भगवति तन्नामग्रहणादिभि: ॥ २२ ॥

ໃນໂລກນີ້ ທຳມະສູງສຸດຂອງມະນຸດຄື ພັກຕິໂຢຄະຕໍ່ພຣະພະຄະວານ ເລີ່ມດ້ວຍການຮັບເອົາແລະສວດຂານພຣະນາມອັນສັກສິດຂອງພຣະອົງເປັນຕົ້ນ

Verse 23

नामोच्चारणमाहात्म्यं हरे: पश्यत पुत्रका: । अजामिलोऽपि येनैव मृत्युपाशादमुच्यत ॥ २३ ॥

ໂອ ຜູ້ຮັບໃຊ້ຜູ້ເປັນດັ່ງລູກຂອງຂ້າ, ຈົ່ງເບິ່ງມະຫິມາແຫ່ງການເອີ້ນພຣະນາມຂອງພຣະຫຣິ. ດ້ວຍພຣະນາມນັ້ນເອງ ແມ່ນແຕ່ອະຈາມິລະຜູ້ບາບຫນັກກໍພົ້ນຈາກບ່ວງແຫ່ງຄວາມຕາຍ

Verse 24

एतावतालमघनिर्हरणाय पुंसां सङ्कीर्तनं भगवतो गुणकर्मनाम्नाम् । विक्रुश्य पुत्रमघवान् यदजामिलोऽपि नारायणेति म्रियमाण इयाय मुक्तिम् ॥ २४ ॥

ດັ່ງນັ້ນ ເພື່ອກຳຈັດບາບຂອງມະນຸດ ການສັງກີຣຕະນາພຣະນາມ ຄຸນ ແລະ ກິດຂອງພຣະພະຄະວານ ກໍພຽງພໍ. ອະຈາມິລາໃນຍາມຈະຕາຍ ເອີ້ນ “ນາຣາຍະນະ” ແລ້ວໄດ້ຫຼຸດພົ້ນ.

Verse 25

प्रायेण वेद तदिदं न महाजनोऽयं देव्या विमोहितमतिर्बत माययालम् । त्रय्यां जडीकृतमतिर्मधुपुष्पितायां वैतानिके महति कर्मणि युज्यमान: ॥ २५ ॥

ໂດຍທົ່ວໄປ ມະຫາຊົນເຫຼົ່ານີ້ບໍ່ຮູ້ຄວາມລັບນັ້ນ ເນື່ອງຈາກຈິດຖືກມາຍາຂອງພຣະພະຄະວານຫຼອກລວງ. ເມື່ອຈົມຢູ່ໃນພິທີກຳໄວຕານິກຕາມຄຳ “ຫວານດັ່ງນ້ຳເຜິ້ງ” ຂອງໄຕຣເວດ ປັນຍາຈຶ່ງທຶບທື່ນ

Verse 26

एवं विमृश्य सुधियो भगवत्यनन्ते सर्वात्मना विदधते खलु भावयोगम् । ते मे न दण्डमर्हन्त्यथ यद्यमीषां स्यात् पातकं तदपि हन्त्युरुगायवाद: ॥ २६ ॥

ເມື່ອພິຈາລະນາແລ້ວ ຜູ້ມີປັນຍາຍ່ອມປະຕິບັດພາວະໂຍຄະ—ພັກຕິ—ຕໍ່ພຣະພະຄະວານຜູ້ອະນັນຕະດ້ວຍທັງດວງໃຈ. ຄົນເຊັ່ນນັ້ນບໍ່ຢູ່ໃນອຳນາດລົງໂທດຂອງຂ້ອຍ; ແມ້ພາດເຮັດບາບ ການສັນລະເສີນອຸຣຸກາຍະກໍລົບລ້າງໄດ້

Verse 27

ते देवसिद्धपरिगीतपवित्रगाथा ये साधव: समद‍ृशो भगवत्प्रपन्ना: । तान्नोपसीदत हरेर्गदयाभिगुप्तान् नैषां वयं न च वय: प्रभवाम दण्डे ॥ २७ ॥

ໂອ້ ຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງຂ້ອຍ ຢ່າເຂົ້າໃກ້ບັນດາສາທຸຜູ້ເຫັນທຸກຄົນເທົ່າກັນ ແລະຍອມຈຳນົນຕໍ່ພຣະບາດບົວຂອງພຣະພະຄະວານ; ກາຖາອັນບໍລິສຸດຂອງເຂົາຖືກເທວະ ແລະຊາວສິດທະຂັບຮ້ອງ. ເຂົາຖືກຄຸ້ມຄອງໂດຍຄອນຂອງພຣະຫຣິ; ແມ້ພຣະພຣົມ ຂ້ອຍ ແລະເວລາກໍລົງໂທດບໍ່ໄດ້

Verse 28

तानानयध्वमसतो विमुखान् मुकुन्द- पादारविन्दमकरन्दरसादजस्रम् । निष्किञ्चनै: परमहंसकुलैरसङ्गै- र्जुष्टाद्गृहे निरयवर्त्मनि बद्धतृष्णान् ॥ २८ ॥

ໂອ້ ຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງຂ້ອຍ ຈົ່ງນຳມາຫາຂ້ອຍເພື່ອລົງໂທດແຕ່ຜູ້ທີ່ເບື່ອນໜີຈາກລົດຫວານນ້ຳເຜິ້ງແຫ່ງພຣະບາດບົວຂອງມຸກຸນທະ, ຜູ້ບໍ່ຄົບຫາພຣະປະຣະມະຫັງສະຜູ້ບໍ່ຍຶດຕິດ, ແລະຜູ້ຖືກຕັນຫາຜູກມັດໃນເສັ້ນທາງນະລົກຄືຄວາມຕິດຄອບຄົວ

Verse 29

जिह्वा न वक्ति भगवद्गुणनामधेयं चेतश्च न स्मरति तच्चरणारविन्दम् । कृष्णाय नो नमति यच्छिर एकदापि तानानयध्वमसतोऽकृतविष्णुकृत्यान् ॥ २९ ॥

ໂອ ບັນດາທູດຂອງເຮົາ, ຈົ່ງນຳມາຫາເຮົາແຕ່ຄົນບາບຜູ້ທີ່ລີ້ນບໍ່ຂັບຮ້ອງນາມແລະຄຸນຂອງພຣະກຣິດສະນະ, ໃຈບໍ່ໄດ້ລະລຶກດອກບົວແຫ່ງພຣະບາດຂອງພຣະອົງແມ່ນແຕ່ຄັ້ງດຽວ, ແລະຫົວບໍ່ໄດ້ກົ້ມກາບພຣະກຣິດສະນະແມ່ນແຕ່ຄັ້ງດຽວ. ຈົ່ງນຳຜູ້ທີ່ບໍ່ປະຕິບັດໜ້າທີ່ຮັບໃຊ້ພຣະວິສນຸມາເຖີດ.

Verse 30

तत् क्षम्यतां स भगवान् पुरुष: पुराणो नारायण: स्वपुरुषैर्यदसत्कृतं न: । स्वानामहो न विदुषां रचिताञ्जलीनां क्षान्तिर्गरीयसि नम: पुरुषाय भूम्ने ॥ ३० ॥

ໂອ ນາຣາຍະນະ ພຣະບຸຣຸດຜູ້ເກົ່າແກ່ສູງສຸດ, ຂໍໂປດອະໄພຄວາມລ່ວງເກີນທີ່ບັນດາຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພວກເຮົາໄດ້ກະທຳ. ເນື່ອງຈາກຄວາມບໍ່ຮູ້ ພວກເຮົາບໍ່ຮູ້ຈັກຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພຣະອົງ ແລະໄດ້ກໍ່ອະປະຣາດ. ດ້ວຍມືປະນົມ ຂໍອະໄພ; ຂໍນົບນ້ອມແດ່ພຣະບຸຣຸດຜູ້ມີມະຫິມາ—ໂປດເມດຕາອະໄພເຖີດ.

Verse 31

तस्मात् सङ्कीर्तनं विष्णोर्जगन्मङ्गलमंहसाम् । महतामपि कौरव्य विद्ध्यैकान्तिकनिष्कृतम् ॥ ३१ ॥

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ກະສັດເຊື້ອສາຍກຸຣຸ, ການສັງກີຣຕະນະນາມຂອງພຣະວິສນຸແມ່ນມົງຄຸນສູງສຸດແກ່ທັ້ງຈັກກະວານ; ມັນຖອນຮາກຜົນຂອງບາບໃຫຍ່ໄດ້. ຈົ່ງຮູ້ວ່ານີ້ແມ່ນນິສກຣິຕິອັນເດັດຂາດທີ່ສຸດ.

Verse 32

श‍ृण्वतां गृणतां वीर्याण्युद्दामानि हरेर्मुहु: । यथा सुजातया भक्त्या शुद्ध्येन्नात्मा व्रतादिभि: ॥ ३२ ॥

ຜູ້ທີ່ຟັງແລະຂັບຮ້ອງກ່ຽວກັບພຣະວີຣະຍະແລະລີລາອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງພຣະຫຣິຢູ່ເລື້ອຍໆ ຈະຊຳລະໃຈໃຫ້ບໍລິສຸດໄດ້ງ່າຍດ້ວຍພັກຕິອັນປະເສີດ. ຄວາມບໍລິສຸດແບບນັ້ນບໍ່ໄດ້ມາຈາກການຖືວັດຫຼືພິທີກຳເວດພຽງຢ່າງດຽວ.

Verse 33

कृष्णाङ्‌घ्रिपद्ममधुलिण् न पुनर्विसृष्ट- मायागुणेषु रमते वृजिनावहेषु । अन्यस्तु कामहत आत्मरज: प्रमार्ष्टु- मीहेत कर्म यत एव रज: पुन: स्यात् ॥ ३३ ॥

ບັນດາຜູ້ອຸທິດຕົນທີ່ລິ້ມຊິມນ້ຳເຜິ້ງຈາກດອກບົວແຫ່ງພຣະບາດຂອງພຣະກຣິດສະນະຢູ່ເສມອ ບໍ່ຫຼົງໃນກິດຈະກຳວັດຖຸທີ່ເກີດຈາກຄຸນທັງສາມຂອງມາຍາ ແລະນຳມາແຕ່ຄວາມທຸກ; ພວກເຂົາບໍ່ລະພຣະບາດຂອງພຣະອົງເພື່ອກັບໄປຫາກຳໂລກ. ແຕ່ຄົນອື່ນທີ່ຖືກກາມຕັນຫາຄອບງຳ ລະເລີຍການຮັບໃຊ້ພຣະບາດດອກບົວ ແລະບາງຄັ້ງເຮັດພິທີໄຖ່ບາບຕາມກຳ; ແຕ່ເນື່ອງຈາກການຊຳລະບໍ່ສົມບູນ ພວກເຂົາຈຶ່ງກັບໄປສູ່ບາບຊ້ຳໆ.

Verse 34

इत्थं स्वभर्तृगदितं भगवन्महित्वं संस्मृत्य विस्मितधियो यमकिङ्करास्ते । नैवाच्युताश्रयजनं प्रतिशङ्कमाना द्रष्टुं च बिभ्यति तत: प्रभृति स्म राजन् ॥ ३४ ॥

ເມື່ອໄດ້ຍິນຈາກປາກນາຍຂອງຕົນເຖິງມະຫິມາອັນອັດສະຈັນຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ—ນາມ, ກຽດສັກສີ ແລະ ຄຸນລັກສະນະ—ທູດຂອງຍະມະກໍຕື່ນຕະລຶງ. ນັບແຕ່ນັ້ນເມື່ອເຫັນຜູ້ພັກດີຜູ້ພຶ່ງອະຈຸຕະ ພວກເຂົາກໍຢ້ານ ແລະບໍ່ກ້າຈ້ອງອີກ, ຂ້າແຕ່ພຣະຣາຊາ

Verse 35

इतिहासमिमं गुह्यं भगवान् कुम्भसम्भव: । कथयामास मलय आसीनो हरिमर्चयन् ॥ ३५ ॥

ປະຫວັດລັບນີ້ ພຣະອະກັດສະຕະ ຜູ້ເກີດຈາກກຸມພະ ໄດ້ເລົ່າໃຫ້ຂ້ອຍຟັງ ໃນຂະນະທີ່ທ່ານນັ່ງຢູ່ເຂົາມະລະຍະ ແລະບູຊາພຣະຫຣິ