Adhyaya 1

Verse 1

श्रीपरीक्षिदुवाच निवृत्तिमार्ग: कथित आदौ भगवता यथा । क्रमयोगोपलब्धेन ब्रह्मणा यदसंसृति: ॥ १ ॥

ພຣະຣາຊາປະຣີກຊິດກ່າວວ່າ—ໂອ ທ່ານຊຸກເກເດວ ໂກສະວາມີ, ທ່ານໄດ້ອະທິບາຍແລ້ວເຖິງເສັ້ນທາງແຫ່ງການຫຼຸດພົ້ນ (ນິວຣິຕຕິ-ມາກ). ໂດຍໂຍຄະແບບຂັ້ນຕອນ ຈິດວິນຍານເຖິງພຣະພຣົມໂລກ ແລະໄປສູ່ປະຣະມະທາມພ້ອມພຣະພຣົມ; ວົງຈອນເກີດຕາຍຈຶ່ງສິ້ນສຸດ.

Verse 2

प्रवृत्तिलक्षणश्चैव त्रैगुण्यविषयो मुने । योऽसावलीनप्रकृतेर्गुणसर्ग: पुन: पुन: ॥ २ ॥

ໂອ ມຸນີ, ທາງທີ່ເອີ້ນວ່າ ປະວຣິຕຕິ-ມາກ ເປັນເລື່ອງຂອງໄຕຣະກຸນ. ຕາບໃດທີ່ຈິດວິນຍານຍັງຈົມໃນປະກຣິຕິ, ການສ້າງຕາມກຸນຈະເກີດຊ້ຳໆ; ມັນໄດ້ຮັບຮ່າງກາຍຫຼາຍແບບເພື່ອເສວຍສຸກຫຼືທຸກ ແລະດຳເນີນຕາມຄວາມໂນ້ມເອີຍນັ້ນ.

Verse 3

अधर्मलक्षणा नाना नरकाश्चानुवर्णिता: । मन्वन्तरश्च व्याख्यात आद्य: स्वायम्भुवो यत: ॥ ३ ॥

ທ່ານຍັງໄດ້ພັນນານະລົກຫຼາຍປະເພດອັນເກີດຈາກອະທັມ ແລະໄດ້ອະທິບາຍມັນວັນຕະຣະທຳອິດ ທີ່ມີສະວາຍັມພູວະມະນູ ບຸດຂອງພຣະພຣົມ ເປັນຜູ້ປົກຄອງ

Verse 4

प्रियव्रतोत्तानपदोर्वंशस्तच्चरितानि च । द्वीपवर्षसमुद्राद्रिनद्युद्यानवनस्पतीन् ॥ ४ ॥ धरामण्डलसंस्थानं भागलक्षणमानत: । ज्योतिषां विवराणां च यथेदमसृजद्विभु: ॥ ५ ॥

ທ່ານໄດ້ພັນນາວົງສາ ແລະປະຫວັດຂອງພຣະຣາຊາປຣິຍະວຣະຕະ ແລະອຸຕຕານະປາດະ. ພຣະບຸກຄົນສູງສຸດໄດ້ສ້າງທະວີບ-ວັດສະ, ທະເລ, ພູເຂົາ, ແມ່ນ້ຳ, ສວນ ແລະພືດພັນ; ພ້ອມທັງໂຄງສ້າງຂອງມະນຸດລົກ, ການແບ່ງສ່ວນຕາມລັກສະນະ, ດວງດາວໃນຟ້າ ແລະໂລກຕ່ຳ—ທ່ານໄດ້ອະທິບາຍຢ່າງຊັດເຈນຕາມທີ່ພຣະວິພຸສ້າງໄວ້.

Verse 5

प्रियव्रतोत्तानपदोर्वंशस्तच्चरितानि च । द्वीपवर्षसमुद्राद्रिनद्युद्यानवनस्पतीन् ॥ ४ ॥ धरामण्डलसंस्थानं भागलक्षणमानत: । ज्योतिषां विवराणां च यथेदमसृजद्विभु: ॥ ५ ॥

ທ່ານໄດ້ພັນນາວົງສາ ແລະປະຫວັດຂອງພຣະຣາຊາປຣິຍະວຣະຕະ ແລະອຸຕຕານະປາດະ. ພຣະບຸກຄົນສູງສຸດໄດ້ສ້າງທະວີບ-ວັດສະ, ທະເລ, ພູເຂົາ, ແມ່ນ້ຳ, ສວນ ແລະພືດພັນ; ພ້ອມທັງໂຄງສ້າງຂອງມະນຸດລົກ, ການແບ່ງສ່ວນຕາມລັກສະນະ, ດວງດາວໃນຟ້າ ແລະໂລກຕ່ຳ—ທ່ານໄດ້ອະທິບາຍຢ່າງຊັດເຈນຕາມທີ່ພຣະວິພຸສ້າງໄວ້.

Verse 6

अधुनेह महाभाग यथैव नरकान्नर: । नानोग्रयातनान्नेयात्तन्मे व्याख्यातुमर्हसि ॥ ६ ॥

ໂອ ຊຸກະເດວ ໂກສະວາມີ ຜູ້ມີພາກຍິ່ງ, ຂໍໃຫ້ເຈົ້າເມດຕາອະທິບາຍວ່າ ມະນຸດຈະຖືກຊ່ວຍໃຫ້ພົ້ນຈາກການເຂົ້ານະລົກອັນເຈັບປວດຮ້າຍແຮງໄດ້ແນວໃດ

Verse 7

श्रीशुक उवाच न चेदिहैवापचितिं यथांहस: कृतस्य कुर्यान्मनउक्तपाणिभि: । ध्रुवं स वै प्रेत्य नरकानुपैति ये कीर्तिता मे भवतस्तिग्मयातना: ॥ ७ ॥

ພຣະຊຸກະເດວກ່າວວ່າ: ໂອ ພຣະຣາຊາ, ຖ້າໃນຊີວິດນີ້ບໍ່ໄດ້ຊົດໃຊ້ບາບທີ່ເຮັດດ້ວຍໃຈ ຄໍາ ແລະກາຍ ຕາມຄໍາສອນແຫ່ງສາດສະຕຣາ, ຫຼັງຕາຍຈະເຂົ້ານະລົກແນ່ນອນ ແລະຮັບທຸກຂ໌ຮ້າຍແຮງດັ່ງທີ່ຂ້າໄດ້ກ່າວໄວ້

Verse 8

तस्मात्पुरैवाश्विह पापनिष्कृतौ यतेत मृत्योरविपद्यतात्मना । दोषस्य द‍ृष्ट्वा गुरुलाघवं यथा भिषक् चिकित्सेत रुजां निदानवित् ॥ ८ ॥

ດັ່ງນັ້ນ ກ່ອນຄວາມຕາຍຈະມາ ໃນຂະນະທີ່ຮ່າງກາຍຍັງແຂງແຮງ ຄວນເຮັດການຊົດໃຊ້ບາບຕາມສາດສະຕຣາໃຫ້ໄວ. ເຫມືອນແພດຜູ້ຮູ້ເຫດໂລກວິນິດໄສແລະຮັກສາຕາມຄວາມໜັກເບົາ, ການປະຕິບັດກໍຄວນຕາມຄວາມຮ້າຍແຮງຂອງບາບ

Verse 9

श्रीराजोवाच द‍ृष्टश्रुताभ्यां यत्पापं जानन्नप्यात्मनोऽहितम् । करोति भूयो विवश: प्रायश्चित्तमथो कथम् ॥ ९ ॥

ພຣະຣາຊາກ່າວວ່າ: ຄົນເຫັນແລະໄດ້ຍິນຈົນຮູ້ວ່າບາບເປັນໂທດແກ່ຕົນ ແຕ່ກໍຍັງຖືກບັງຄັບໃຫ້ເຮັດບາບຊ້ຳໆ. ແມ່ນແຕ່ຫຼັງຈາກຊົດໃຊ້ແລ້ວ ເປັນຫຍັງຈຶ່ງກັບໄປເຮັດບາບອີກ? ການຊົດໃຊ້ແບບນັ້ນມີຄ່າຫຍັງ

Verse 10

क्‍वचिन्निवर्ततेऽभद्रात्‍क्‍वचिच्चरति तत्पुन: । प्रायश्चित्तमथोऽपार्थं मन्ये कुञ्जरशौचवत् ॥ १० ॥

ບາງຄັ້ງຄົນໜຶ່ງຫຸ້ນຫຼີກຈາກຄວາມຊົ່ວ, ແຕ່ບາງຄັ້ງກໍກັບໄປເຮັດອີກ. ດັ່ງນັ້ນຂ້ອຍເຫັນວ່າການຊົດໃຊ້ແບບນີ້ໄຮ້ຄ່າ ເຫມືອນການອາບນ້ຳຂອງຊ້າງ: ຊ້າງອາບນ້ຳແລ້ວຂຶ້ນຝັ່ງກໍສາດຝຸ່ນໃສ່ຕົນອີກທັນທີ

Verse 11

श्रीबादरायणिरुवाच कर्मणा कर्मनिर्हारो न ह्यात्यन्तिक इष्यते । अविद्वदधिकारित्वात्प्रायश्चित्तं विमर्शनम् ॥ ११ ॥

ພຣະສຸກະກ່າວວ່າ—ໂອ ພຣະຣາຊາ, ການລົບລ້າງກຳດ້ວຍກຳ ບໍ່ແມ່ນການຫຼຸດພົ້ນສູງສຸດ, ເພາະມັນຍັງເປັນການກະທຳທີ່ໃຫ້ຜົນ. ເນື່ອງຈາກອະວິຊາ ຈຶ່ງຍຶດພິທີຊຳລະບາບ; ການຊຳລະບາບແທ້ແມ່ນປັນຍາເວດານຕະທີ່ເຮັດໃຫ້ຮູ້ຈັກສັດຈະສູງສຸດ.

Verse 12

नाश्नत: पथ्यमेवान्नं व्याधयोऽभिभवन्ति हि । एवं नियमकृद्राजन् शनै: क्षेमाय कल्पते ॥ १२ ॥

ໂອ ພຣະຣາຊາ, ເຫມືອນຄົນເຈັບກິນອາຫານພັດທະຍາທີ່ບໍລິສຸດຕາມທ່ານໝໍສັ່ງ ແລ້ວຫາຍທີລະນ້ອຍ, ຜູ້ປະຕິບັດຫຼັກວິນັຍແຫ່ງປັນຍາ ກໍຈະຄ່ອຍໆ ກ້າວໄປສູ່ການຫຼຸດພົ້ນຈາກມົນທິນວັດຖຸ.

Verse 13

तपसा ब्रह्मचर्येण शमेन च दमेन च । त्यागेन सत्यशौचाभ्यां यमेन नियमेन वा ॥ १३ ॥ देहवाग्बुद्धिजं धीरा धर्मज्ञा: श्रद्धयान्विता: । क्षिपन्त्यघं महदपि वेणुगुल्ममिवानल: ॥ १४ ॥

ດ້ວຍຕະປະ, ພຣະຫມະຈັນ, ຄວາມສະງົບໃຈ, ການຂົ່ມອິນທຣີ, ການສະລະ, ຄວາມສັດແລະຄວາມສະອາດ, ພ້ອມຍະມະ-ນິຍາມະ—ຜູ້ມີສັດທາ ຮູ້ທຳ ແລະສຸກຸມ ຍ່ອມປັດທິ້ງບາບໃຫຍ່ທີ່ເຮັດດ້ວຍກາຍ ວາຈາ ແລະໃຈ; ເຫມືອນໄຟເຜົາເຖາແຫ້ງໃຕ້ກໍໄຜ່.

Verse 14

तपसा ब्रह्मचर्येण शमेन च दमेन च । त्यागेन सत्यशौचाभ्यां यमेन नियमेन वा ॥ १३ ॥ देहवाग्बुद्धिजं धीरा धर्मज्ञा: श्रद्धयान्विता: । क्षिपन्त्यघं महदपि वेणुगुल्ममिवानल: ॥ १४ ॥

ດ້ວຍຕະປະ, ພຣະຫມະຈັນ, ຊະມະ-ດະມະ, ການສະລະ, ຄວາມສັດແລະຄວາມສະອາດ, ພ້ອມຍະມະ-ນິຍາມະ—ຜູ້ມີສັດທາ ຮູ້ທຳ ແລະສຸກຸມ ຍ່ອມຂັດລ້າງບາບຂອງກາຍ ວາຈາ ແລະໃຈ; ເຫມືອນໄຟເຜົາເຖາແຫ້ງໃຕ້ກໍໄຜ່.

Verse 15

केचित्केवलया भक्त्या वासुदेवपरायणा: । अघं धुन्वन्ति कार्त्स्‍न्येन नीहारमिव भास्कर: ॥ १५ ॥

ມີແຕ່ຜູ້ຫາຍາກທີ່ພຶ່ງພາວາສຸເທວະດ້ວຍພັກຕິອັນບໍລິສຸດເທົ່ານັ້ນ ທີ່ສາມາດປັດບາບອອກໄດ້ທັງໝົດຈົນເຖິງຮາກ; ເຫມືອນດວງອາທິດສະລາຍໝອກທັນທີດ້ວຍແສງຂອງຕົນ.

Verse 16

न तथा ह्यघवान् राजन्पूयेत तपआदिभि: । यथा कृष्णार्पितप्राणस्तत्पुरुषनिषेवया ॥ १६ ॥

ໂອ ພະຣາຊາ, ຄົນບາບບໍ່ອາດບໍລິສຸດໄດ້ດ້ວຍຕະບະ ການຊົດໃຊ້ບາບ ຫຼື ພຣະຫມະຈັນທະຢ່າງດຽວ; ແຕ່ຈະບໍລິສຸດເມື່ອຮັບໃຊ້ພະພັກຕະແທ້ ແລະ ອຸທິດຊີວິດແດ່ພຣະບາດດອກບົວຂອງພຣະກຣິດສະນາ।

Verse 17

सध्रीचीनो ह्ययं लोके पन्था: क्षेमोऽकुतोभय: । सुशीला: साधवो यत्र नारायणपरायणा: ॥ १७ ॥

ໃນໂລກນີ້ ເສັ້ນທາງທີ່ພະພັກຕະບໍລິສຸດ—ສາທຸຜູ້ມີຄຸນງາມ ແລະ ອຸທິດໃຈແດ່ນາຣາຍະນະ—ເດີນຕາມ ແມ່ນທາງມົງຄຸນທີ່ສຸດ ປອດໄພ ແລະ ບໍ່ມີຄວາມຢ້ານ; ເປັນທາງທີ່ຄຳພີຮັບຮອງ।

Verse 18

प्रायश्चित्तानि चीर्णानि नारायणपराङ्‍मुखम् । न निष्पुनन्ति राजेन्द्र सुराकुम्भमिवापगा: ॥ १८ ॥

ໂອ ພະຣາຊາ, ຜູ້ທີ່ຫັນໜ້າອອກຈາກນາຣາຍະນະ ແມ່ນຕໍ່ໃຫ້ເຮັດການຊົດໃຊ້ບາບຢ່າງດີປານໃດກໍບໍ່ອາດຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດ; ເຫມືອນໝໍ້ໃສ່ເຫຼົ້າ ລ້າງໃນນ້ຳແມ່ນ້ຳຫຼາຍສາຍກໍບໍ່ບໍລິສຸດ।

Verse 19

सकृन्मन: कृष्णपदारविन्दयो- र्निवेशितं तद्गुणरागि यैरिह । न ते यमं पाशभृतश्च तद्भ‍टान् स्वप्नेऽपि पश्यन्ति हि चीर्णनिष्कृता: ॥ १९ ॥

ແມ່ນແຕ່ຍັງບໍ່ຮູ້ແຈ້ງພຣະກຣິດສະນາຢ່າງສົມບູນ ແຕ່ຜູ້ໃດທີ່ເຄີຍຝາກໃຈໄວ້ທີ່ພຣະບາດດອກບົວຂອງພຣະອົງ ແລະ ຫຼົງໃນນາມ ຮູບ ຄຸນ ແລະ ລີລາ ຍ່ອມພົ້ນຈາກຜົນບາບທັງປວງ—ນີ້ແມ່ນການຊົດໃຊ້ບາບທີ່ແທ້; ແມ່ນແຕ່ໃນຄວາມຝັນກໍບໍ່ເຫັນຍົມຣາຊາ ຫຼື ຍົມທູດຜູ້ຖືບ່ວງເຊືອກ।

Verse 20

अत्र चोदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् । दूतानां विष्णुयमयो: संवादस्तं निबोध मे ॥ २० ॥

ໃນເລື່ອງນີ້ ນັກປັນຍາ ແລະ ຜູ້ບຸນຍົກເຫດການໂບຮານເປັນຕົວຢ່າງ; ຈົ່ງຟັງຈາກຂ້າ ກ່ຽວກັບບົດສົນທະນາລະຫວ່າງທູດຂອງພຣະວິດສະນຸ ແລະ ທູດຂອງຍົມຣາຊາ।

Verse 21

कान्यकुब्जे द्विज: कश्चिद्दासीपतिरजामिल: । नाम्ना नष्टसदाचारो दास्या: संसर्गदूषित: ॥ २१ ॥

ໃນເມືອງການຍະກຸບຊະ ມີພຣາຫມັນຊື່ ອະຈາມິລະ ຜູ້ໄດ້ຢູ່ກິນກັບນາງທາສີຜູ້ເປັນໂສເພນີ. ເນື່ອງຈາກສັງຄົມຕໍ່ານັ້ນ ສິນທຳຂອງເຂົາສູນໄປ ແລະຄຸນພຣາຫມັນກໍເສື່ອມສະລາຍ.

Verse 22

बन्द्यक्षै: कैतवैश्चौर्यैर्गर्हितां वृत्तिमास्थित: । बिभ्रत्कुटुम्बमशुचिर्यातयामास देहिन: ॥ २२ ॥

ອະຈາມິລະຜູ້ຕົກຕໍ່າໄດ້ຍຶດອາຊີບອັນນ່າຕຳນິ: ຈັບຄົນຂັງ, ໂກງໃນການພະນັນ, ແລະລັກ-ປົ້ນ. ເຂົາບໍ່ບໍລິສຸດ ແລະເຮັດໃຫ້ຜູ້ອື່ນເຈັບທຸກ ເພື່ອລ້ຽງດູຄອບຄົວ.

Verse 23

एवं निवसतस्तस्य लालयानस्य तत्सुतान् । कालोऽत्यगान्महान् राजन्नष्टाशीत्यायुष: समा: ॥ २३ ॥

ຂ້າແຕ່ພະຣາຊາ, ເມື່ອເຂົາຢູ່ຢ່າງນັ້ນ ແລະລ້ຽງດູລູກຊາຍຫຼາຍຄົນ ກໍໃຊ້ເວລາໃນກຳບາບ. ດັ່ງນັ້ນ 88 ປີໃນຊີວິດຂອງເຂົາກໍຜ່ານໄປ.

Verse 24

तस्य प्रवयस: पुत्रा दश तेषां तु योऽवम: । बालो नारायणो नाम्ना पित्रोश्च दयितो भृशम् ॥ २४ ॥

ອະຈາມິລະຜູ້ເຖົ້າມີລູກຊາຍ 10 ຄົນ; ຄົນນ້ອຍສຸດເປັນທາຣົກຊື່ “ນາຣາຍະນະ”. ເພາະເປັນຄົນນ້ອຍສຸດ ຈຶ່ງເປັນທີ່ຮັກຢ່າງຍິ່ງຂອງພໍ່ແມ່.

Verse 25

स बद्धहृदयस्तस्मिन्नर्भके कलभाषिणि । निरीक्षमाणस्तल्लीलां मुमुदे जरठो भृशम् ॥ २५ ॥

ເນື່ອງຈາກຄຳເວົ້າບໍ່ຊັດແບບເດັກນ້ອຍ ແລະທ່າທາງງຸ່ມງ່າມ ຫົວໃຈຂອງອະຈາມິລະຈຶ່ງຜູກພັນກັບເດັກນັ້ນ. ຜູ້ເຖົ້າເຝົ້າເບິ່ງລີລາຂອງເດັກ ຄອຍດູແລ ແລະຊື່ນບານຢ່າງຫຼາຍ.

Verse 26

भुञ्जान: प्रपिबन् खादन् बालकं स्‍नेहयन्त्रित: । भोजयन् पाययन् मूढो न वेदागतमन्तकम् ॥ २६ ॥

ເມື່ອອະຈາມິລາກຳລັງຄຽວແລະກິນ ເພາະຖືກຜູກມັດດ້ວຍຄວາມຮັກ ລາວເອີ້ນເດັກນ້ອຍໃຫ້ຄຽວແລະກິນດ້ວຍ; ເມື່ອດື່ມກໍເອີ້ນໃຫ້ດື່ມ. ມົວແຕ່ດູແລລູກ ແລະເອີ້ນຊື່ “ນາຣາຍະນະ” ຢູ່ເລື້ອຍ ຈຶ່ງບໍ່ຮູ້ວ່າເວລາຊີວິດຂອງຕົນໝົດແລ້ວ ແລະຄວາມຕາຍກຳລັງມາເຖິງ।

Verse 27

स एवं वर्तमानोऽज्ञो मृत्युकाल उपस्थिते । मतिं चकार तनये बाले नारायणाह्वये ॥ २७ ॥

ດັ່ງນັ້ນ ອະຈາມິລາຜູ້ບໍ່ຮູ້ເມື່ອເວລາຄວາມຕາຍມາຮອດ ກໍໄດ້ຫັນໃຈໄປຢູ່ທີ່ລູກນ້ອຍຂອງຕົນ ຜູ້ມີນາມວ່າ “ນາຣາຍະນະ” ແຕ່ຜູ້ດຽວ।

Verse 28

स पाशहस्तांस्त्रीन्दृष्ट्वा पुरुषानतिदारुणान् । वक्रतुण्डानूर्ध्वरोम्ण आत्मानं नेतुमागतान् ॥ २८ ॥ दूरे क्रीडनकासक्तं पुत्रं नारायणाह्वयम् । प्लावितेन स्वरेणोच्चैराजुहावाकुलेन्द्रिय: ॥ २९ ॥

ແລ້ວອະຈາມິລາເຫັນຊາຍສາມຄົນທີ່ນ່າຢ້ານຢິ່ງ ໜ້າຕາບິດເບືອນ ຂົນທັງກາຍຕັ້ງຊັນ ແລະຖືບ່ວງເຊືອກໃນມື ມາເພື່ອນຳເຂົາໄປຫາທີ່ພຳນັກຂອງຍົມຣາຊາ. ເມື່ອເຫັນເຂົາເຈົ້າ ລາວກໍຕົກໃຈສັບສົນ; ເນື່ອງຈາກຄວາມຍຶດຕິດໃນລູກຊາຍທີ່ກຳລັງຫຼິ້ນຢູ່ໄກອອກໄປ ຜູ້ມີນາມວ່າ “ນາຣາຍະນະ” ລາວຈຶ່ງຮ້ອງເອີ້ນດັງໆດ້ວຍສຽງສັ່ນປົນນ້ຳຕາ—ແລະດັ່ງນັ້ນ ບໍ່ວ່າຈະຢ່າງໃດ ພຣະນາມອັນສັກສິດ “ນາຣາຍະນະ” ກໍຫຼຸດອອກຈາກປາກຂອງລາວ।

Verse 29

स पाशहस्तांस्त्रीन्दृष्ट्वा पुरुषानतिदारुणान् । वक्रतुण्डानूर्ध्वरोम्ण आत्मानं नेतुमागतान् ॥ २८ ॥ दूरे क्रीडनकासक्तं पुत्रं नारायणाह्वयम् । प्लावितेन स्वरेणोच्चैराजुहावाकुलेन्द्रिय: ॥ २९ ॥

ອະຈາມິລາເຫັນຄົນສາມຄົນທີ່ນ່າຢ້ານຢິ່ງ ຖືບ່ວງເຊືອກໃນມື ໜ້າຕາບິດເບືອນ ແລະຂົນຕັ້ງຊັນ ມາເພື່ອນຳເຂົາໄປຫາຍົມຣາຊາ. ລາວຕົກໃຈສັບສົນ; ເນື່ອງຈາກຄວາມຫຼົງຢຶດໃນລູກຊາຍ “ນາຣາຍະນະ” ທີ່ຫຼິ້ນຢູ່ໄກອອກໄປ ລາວຈຶ່ງຮ້ອງເອີ້ນດັງໆດ້ວຍສຽງປົນນ້ຳຕາ—ແລະພຣະນາມສັກສິດ “ນາຣາຍະນະ” ກໍຫຼຸດອອກຈາກປາກຂອງລາວ।

Verse 30

निशम्य म्रियमाणस्य मुखतो हरिकीर्तनम् । भर्तुर्नाम महाराज पार्षदा: सहसापतन् ॥ ३० ॥

ຂ້າແຕ່ມະຫາຣາຊາ ເມື່ອໄດ້ຍິນການສັນລະເສີນພຣະຫຣິ (ຮະຣິກີຣຕະນ) ຄືພຣະນາມຂອງອົງນາຍ ອອກຈາກປາກຂອງອະຈາມິລາຜູ້ກຳລັງຈະສິ້ນໃຈ ບໍລິວານຂອງພຣະວິສນຸ ຄືວິສນຸດູຕ ກໍຮີບມາທັນທີ।

Verse 31

विकर्षतोऽन्तर्हृदयाद्दासीपतिमजामिलम् । यमप्रेष्यान् विष्णुदूता वारयामासुरोजसा ॥ ३१ ॥

ທູດຂອງຍົມຣາຊາກຳລັງດຶງວິນຍານຂອງອະຈາມິລ ຜົວຂອງນາງໂສເພນີ ອອກຈາກໃຈລຶກໆ; ແຕ່ວິສນຸດູດໄດ້ຮ້ອງຫ້າມດ້ວຍສຽງກັງວານແລະອຳນາດ।

Verse 32

ऊचुर्निषेधितास्तांस्ते वैवस्वतपुर:सरा: । के यूयं प्रतिषेद्धारो धर्मराजस्य शासनम् ॥ ३२ ॥

ເມື່ອຖືກຫ້າມແບບນັ້ນ ທູດຂອງໄວວັສວະຕະ (ຍົມຣາຊາ) ກ່າວວ່າ “ທ່ານທັງຫຼາຍແມ່ນໃຜ ຈຶ່ງກ້າຂັດຂວາງຄຳສັ່ງຂອງທັມມະຣາຊາ?”

Verse 33

कस्य वा कुत आयाता: कस्मादस्य निषेधथ । किं देवा उपदेवा या यूयं किं सिद्धसत्तमा: ॥ ३३ ॥

ພວກທ່ານເປັນຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງໃຜ, ມາຈາກໃສ, ແລະເປັນຫຍັງຈຶ່ງຫ້າມພວກເຮົາບໍ່ໃຫ້ແຕະອະຈາມິລ? ທ່ານເປັນເທວະ, ອຸປະເທວະ, ຫຼືເປັນສິດທະຜູ້ປະເສີດ?

Verse 34

सर्वे पद्मपलाशाक्षा: पीतकौशेयवासस: । किरीटिन: कुण्डलिनो लसत्पुष्करमालिन: ॥ ३४ ॥ सर्वे च नूत्नवयस: सर्वे चारुचतुर्भुजा: । धनुर्निषङ्गासिगदाशङ्खचक्राम्बुजश्रिय: ॥ ३५ ॥ दिशो वितिमिरालोका: कुर्वन्त: स्वेन तेजसा । किमर्थं धर्मपालस्य किङ्करान्नो निषेधथ ॥ ३६ ॥

ທູດຍົມກ່າວວ່າ “ດວງຕາຂອງທ່ານດຸດກີບບົວ; ນຸ່ງຜ້າໄໝສີເຫຼືອງ, ປະດັບມົງກຸດແລະຕຸ້ມຫູ, ຄ້ອງມາລາດອກບົວອັນສະຫວ່າງ. ທ່ານທັງຫຼາຍດູນຸ່ມໃໝ່ ງາມສົມບູນ ມີສີ່ແຂນ; ຖືຄັນທະນູແລະກະບອກລູກສອນ, ດາບ, ຄອນ, ສັງຂ໌, ຈັກຣາ ແລະດອກບົວ. ຮັດສະມີຂອງທ່ານໄດ້ຂັບໄລ່ຄວາມມືດໃນທຸກທິດ; ແລ້ວເປັນຫຍັງຈຶ່ງຫ້າມພວກເຮົາ ຜູ້ເປັນຂ້າຮັບໃຊ້ຂອງຜູ້ພິທັກທັມ?”

Verse 35

सर्वे पद्मपलाशाक्षा: पीतकौशेयवासस: । किरीटिन: कुण्डलिनो लसत्पुष्करमालिन: ॥ ३४ ॥ सर्वे च नूत्नवयस: सर्वे चारुचतुर्भुजा: । धनुर्निषङ्गासिगदाशङ्खचक्राम्बुजश्रिय: ॥ ३५ ॥ दिशो वितिमिरालोका: कुर्वन्त: स्वेन तेजसा । किमर्थं धर्मपालस्य किङ्करान्नो निषेधथ ॥ ३६ ॥

ທູດຍົມກ່າວວ່າ “ດວງຕາຂອງທ່ານດຸດກີບບົວ; ນຸ່ງຜ້າໄໝສີເຫຼືອງ, ປະດັບມົງກຸດແລະຕຸ້ມຫູ, ຄ້ອງມາລາດອກບົວອັນສະຫວ່າງ. ທ່ານທັງຫຼາຍດູນຸ່ມໃໝ່ ງາມສົມບູນ ມີສີ່ແຂນ; ຖືຄັນທະນູແລະກະບອກລູກສອນ, ດາບ, ຄອນ, ສັງຂ໌, ຈັກຣາ ແລະດອກບົວ. ຮັດສະມີຂອງທ່ານໄດ້ຂັບໄລ່ຄວາມມືດໃນທຸກທິດ; ແລ້ວເປັນຫຍັງຈຶ່ງຫ້າມພວກເຮົາ ຜູ້ເປັນຂ້າຮັບໃຊ້ຂອງຜູ້ພິທັກທັມ?”

Verse 36

सर्वे पद्मपलाशाक्षा: पीतकौशेयवासस: । किरीटिन: कुण्डलिनो लसत्पुष्करमालिन: ॥ ३४ ॥ सर्वे च नूत्नवयस: सर्वे चारुचतुर्भुजा: । धनुर्निषङ्गासिगदाशङ्खचक्राम्बुजश्रिय: ॥ ३५ ॥ दिशो वितिमिरालोका: कुर्वन्त: स्वेन तेजसा । किमर्थं धर्मपालस्य किङ्करान्नो निषेधथ ॥ ३६ ॥

ທູດຂອງຍະມະຣາຊາກ່າວວ່າ: ດວງຕາຂອງທ່ານດຸດກີບດອກບົວ. ທ່ານນຸ່ງຜ້າໄໝສີເຫຼືອງ ປະດັບດ້ວຍພວງມາລາດອກບົວ ສວມມົງກຸດງາມ ແລະ ຕຸ້ມຫູ; ທຸກອົງເບິ່ງໜຸ່ມສົດໃສ. ແຂນສີ່ຂ້າງຂອງທ່ານຖືຄັນທະນູ ແລະ ກະບອກລູກສອນ, ດາບ, ຄອນ, ສັງຂ໌, ຈັກຣະ ແລະ ດອກບົວ. ລັດສະໝີຂອງທ່ານໄດ້ຂັບໄລ່ຄວາມມືດໃນທຸກທິດ. ແລ້ວເປັນຫຍັງທ່ານຈຶ່ງຂັດຂວາງພວກເຮົາ ຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງທຳມະບານຍະມະຣາຊາ?

Verse 37

श्रीशुक उवाच इत्युक्ते यमदूतैस्ते वासुदेवोक्तकारिण: । तान् प्रत्यूचु: प्रहस्येदं मेघनिर्ह्रादया गिरा ॥ ३७ ॥

ພຣະສຸກະເທວ ໂກສະວາມີ ກ່າວຕໍ່ວ່າ: ເມື່ອທູດຂອງຍະມະຣາຊາເວົ້າດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງວາສຸເທວະກໍຍິ້ມ ແລ້ວກ່າວຕອບດ້ວຍສຽງລຶກດຸດສຽງເມກຄຳຮາມດັ່ງນີ້

Verse 38

श्रीविष्णुदूता ऊचु: यूयं वै धर्मराजस्य यदि निर्देशकारिण: । ब्रूत धर्मस्य नस्तत्त्वं यच्चाधर्मस्य लक्षणम् ॥ ३८ ॥

ວິສະນຸດູຕາກ່າວວ່າ: ຖ້າພວກເຈົ້າເປັນຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງທຳມະຣາຊາ ຍະມະຣາຊາ ທີ່ປະຕິບັດຕາມຄຳສັ່ງຈິງ ຈົ່ງບອກເຮົາເຖິງແກ່ນແທ້ຂອງທຳມະ ແລະ ລັກສະນະຂອງອະທຳມະ

Verse 39

कथं स्विद् ध्रियते दण्ड: किं वास्य स्थानमीप्सितम् । दण्ड्या: किं कारिण: सर्वे आहो स्वित्कतिचिन्नृणाम् ॥ ३९ ॥

ການລົງໂທດເຮັດແນວໃດ ແລະ ອຳນາດ/ສະຖານທີ່ທີ່ເໝາະສົມຂອງການລົງໂທດນັ້ນແມ່ນຫຍັງ? ຜູ້ໃດແມ່ນຜູ້ຄວນຖືກລົງໂທດ? ຜູ້ເຮັດກຳເພື່ອຫວັງຜົນທຸກຄົນຕ້ອງຖືກລົງໂທດ ຫຼື ມີແຕ່ບາງຄົນ?

Verse 40

यमदूता ऊचु: वेदप्रणिहितो धर्मो ह्यधर्मस्तद्विपर्यय: । वेदो नारायण: साक्षात्स्वयम्भूरिति शुश्रुम ॥ ४० ॥

ທູດຂອງຍະມະຣາຊາຕອບວ່າ: ສິ່ງທີ່ພຣະເວດບັນຍັດໄວ້ນັ້ນແມ່ນທຳມະ ແລະ ສິ່ງທີ່ຕົກຕ່າງກັນແມ່ນອະທຳມະ. ພວກເຮົາໄດ້ຍິນຈາກຍະມະຣາຊາວ່າ ພຣະເວດແມ່ນນາຣາຍະນະໂດຍກົງ ແລະ ເປັນຜູ້ເກີດຂຶ້ນເອງ (ສະວະຍັມພູ)

Verse 41

येन स्वधाम्न्यमी भावा रज:सत्त्वतमोमया: । गुणनामक्रियारूपैर्विभाव्यन्ते यथातथम् ॥ ४१ ॥

ແມ່ນແຕ່ພຣະນາຣາຍະນະປະທັບຢູ່ໃນສະວະທາມຂອງພຣະອົງ ກໍຍັງຄວບຄຸມຈັກກະວານຕາມຄຸນສາມ: ສັດຕະວະ ຣະຈັດ ແລະ ຕະມັດ; ດ້ວຍພຣະອົງ ສັດທັງຫຼາຍໄດ້ຮັບຄຸນ ຊື່ ກິດ ແລະ ຮູບທີ່ແຕກຕ່າງ; ພຣະອົງແມ່ນເຫດແຫ່ງສັບພະຈັກກະວານ

Verse 42

सूर्योऽग्नि: खं मरुद्देव: सोम: सन्ध्याहनी दिश: । कं कु: स्वयं धर्म इति ह्येते दैह्यस्य साक्षिण: ॥ ४२ ॥

ດວງອາທິດ, ໄຟ, ຟ້າ, ລົມ, ເທວະ, ດວງຈັນ, ຍາມສັນທະຍາ, ກາງວັນ, ກາງຄືນ, ທິດທັງຫຼາຍ, ນ້ຳ, ແຜ່ນດິນ ແລະ ພຣະປະຣະມາຕະມັນເອງ—ລ້ວນເປັນພະຍານຕໍ່ການກະທຳຂອງສັດທັງຫຼາຍ

Verse 43

एतैरधर्मो विज्ञात: स्थानं दण्डस्य युज्यते । सर्वे कर्मानुरोधेन दण्डमर्हन्ति कारिण: ॥ ४३ ॥

ເມື່ອອະທັມຖືກຢືນຢັນໂດຍພະຍານເຫຼົ່ານີ້ ການລົງໂທດຍ່ອມເໝາະສົມ. ຜູ້ກະທຳກຳດ້ວຍຄວາມຫວັງຜົນ ລ້ວນຄວນຮັບໂທດຕາມບາບກຳຂອງຕົນ

Verse 44

सम्भवन्ति हि भद्राणि विपरीतानि चानघा: । कारिणां गुणसङ्गोऽस्ति देहवान्न ह्यकर्मकृत् ॥ ४४ ॥

ໂອ ຊາວໄວກຸນຖະ, ທ່ານທັງຫຼາຍບໍ່ມີບາບ; ແຕ່ໃນໂລກວັດຖຸນີ້ ຜູ້ມີຮ່າງກາຍທັງໝົດເປັນຜູ້ກະທຳກຳ ຈະເປັນກຸສົນຫຼືອະກຸສົນກໍຕາມ. ເນື່ອງຈາກຖືກປົນເປື້ອນໂດຍຄຸນສາມ ຈຶ່ງຕ້ອງກະທຳຕາມນັ້ນ. ຜູ້ຮັບຮ່າງກາຍບໍ່ອາດຢູ່ນິ່ງໄດ້; ດັ່ງນັ້ນສັດທັງຫຼາຍໃນໂລກນີ້ຈຶ່ງຄວນຖືກລົງໂທດ

Verse 45

येन यावान्यथाधर्मो धर्मो वेह समीहित: । स एव तत्फलं भुङ्क्ते तथा तावदमुत्र वै ॥ ४५ ॥

ໃນຊີວິດນີ້ ບຸກຄົນເຮັດທຳມະຫຼືອະທຳມະຫຼາຍເທົ່າໃດ ແລະ ແນວໃດ ໃນພົບໜ້າກໍຈະເສວຍສຸກຫຼືທຸກຂ໌ຜົນແຫ່ງກຳຕາມນັ້ນ

Verse 46

यथेह देवप्रवरास्त्रैविध्यमुपलभ्यते । भूतेषु गुणवैचित्र्यात्तथान्यत्रानुमीयते ॥ ४६ ॥

ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນຫມູ່ເທວະ! ໃນໂລກນີ້ເຮົາເຫັນຊີວິດສາມປະເພດ ເນື່ອງຈາກຄຸນສາມປະການຂອງທໍາມະຊາດ—ສະຫງົບ, ກະສັບກະສ່າຍ, ແລະມືດບອດ; ສຸກ, ທຸກ, ແລະປົນກັນ; ຫຼື ມີທໍາ, ບໍ່ມີທໍາ, ແລະກຶ່ງມີທໍາ. ດັ່ງນັ້ນ ໃນຊາດໜ້າ ຄຸນສາມນີ້ກໍຈະເຮັດວຽກຄ້າຍກັນ.

Verse 47

वर्तमानोऽन्ययो: कालो गुणाभिज्ञापको यथा । एवं जन्मान्ययोरेतद्धर्माधर्मनिदर्शनम् ॥ ४७ ॥

ເຫມືອນລະດູໃບໄມ້ຜຸດໃນປັດຈຸບັນຊີ້ບອກລັກສະນະຂອງລະດູໃບໄມ້ຜຸດໃນອະດີດແລະອະນາຄົດ, ຊີວິດນີ້ທີ່ເປັນສຸກ, ເປັນທຸກ, ຫຼືປົນກັນ ກໍເປັນຫຼັກຖານຂອງກຳຝ່າຍທໍາແລະອະທໍາໃນຊາດກ່ອນແລະຊາດໜ້າ.

Verse 48

मनसैव पुरे देव: पूर्वरूपं विपश्यति । अनुमीमांसतेऽपूर्वं मनसा भगवानज: ॥ ४८ ॥

ພຣະຍົມຣາຊາຜູ້ມີອໍານາດສູງ ເທົ່າກັບພຣະພຣົມ; ແມ່ນແຕ່ຢູ່ໃນຖິ່ນຂອງພຣະອົງ ກໍຍັງສະຖິດໃນໃຈຂອງສັດທັງປວງດຸຈປະຣະມາດມາ ແລະພິຈາລະນາດ້ວຍໃຈເຖິງກຳເກົ່າຂອງຊີວະ ເພື່ອຮູ້ວ່າໃນຊາດໜ້າຈະປະພຶດແນວໃດ.

Verse 49

यथाज्ञस्तमसा युक्त उपास्ते व्यक्तमेव हि । न वेद पूर्वमपरं नष्टजन्मस्मृतिस्तथा ॥ ४९ ॥

ເຫມືອນຄົນຫຼັບທີ່ຖືກຄວາມມືດແຫ່ງອະວິຊາຄອບງໍາ ຍ່ອມປະພຶດຕາມກາຍທີ່ປາກົດໃນຄວາມຝັນ ແລະຍຶດວ່າເປັນຕົນ, ຊີວະທີ່ສູນເສຍຄວາມຈໍາເລື່ອງຊາດ ກໍຍຶດກາຍປັດຈຸບັນ—ທີ່ໄດ້ມາຈາກກຳຝ່າຍທໍາຫຼືອະທໍາໃນອະດີດ—ວ່າເປັນ ‘ຂ້ອຍ’ ແລະບໍ່ຮູ້ຊາດກ່ອນຫຼືຊາດໜ້າ.

Verse 50

पञ्चभि: कुरुते स्वार्थान् पञ्च वेदाथ पञ्चभि: । एकस्तु षोडशेन त्रीन् स्वयं सप्तदशोऽश्नुते ॥ ५० ॥

ເຫນືອຈາກອິນຊີຮັບຮູ້ 5, ອິນຊີກະທໍາ 5, ແລະອາລົມວັດຖຸ 5 ມີ ‘ມະນະ’ ເປັນທາດທີ 16. ເຫນືອມະນະມີທາດທີ 17 ຄື ຊີວາດມາ; ນາງ/ລາວຮ່ວມກັບທາດທັງ 16 ແລ້ວເສວຍໂລກວັດຖຸຢູ່ຜູ້ດຽວ ແລະສຳຜັດສາມສະພາບ: ສຸກ, ທຸກ, ແລະປົນກັນ.

Verse 51

तदेतत्षोडशकलं लिङ्गं शक्तित्रयं महत् । धत्तेऽनुसंसृतिं पुंसि हर्षशोकभयार्तिदाम् ॥ ५१ ॥

ນີ້ແມ່ນກາຍລະອຽດມີ 16 ສ່ວນ ເປັນລິງກະອັນໃຫຍ່ເກີດຈາກສາມກຸນ. ເນື່ອງຈາກຄວາມປາຖະໜາແຮງ ມັນພາຊີວະໃຫ້ເວຽນວ່າຍໃນສັງສຣິຕິທີ່ໃຫ້ສຸກ ໂສກ ຢ້ານ ແລະທຸກຂ໌.

Verse 52

देह्यज्ञोऽजितषड्‌वर्गो नेच्छन्कर्माणि कार्यते । कोशकार इवात्मानं कर्मणाच्छाद्य मुह्यति ॥ ५२ ॥

ຊີວະຜູ້ມີກາຍແຕ່ໂງ່ ບໍ່ອາດຊະນະຫົກກຸ່ມ (ອິນທຣີຍ໌ແລະໃຈ) ໄດ້ ແມ່ນບໍ່ຢາກກໍຖືກກຸນາບັງຄັບໃຫ້ເຮັດກຳ. ເຫມືອນໜອນໄໝ ທີ່ຫໍ່ຕົນເອງດ້ວຍຮັງຂອງຕົນ ແລ້ວຕິດຢູ່ໃນນັ້ນດ້ວຍຄວາມຫຼົງ.

Verse 53

न हि कश्चित्क्षणमपि जातु तिष्ठत्यकर्मकृत् । कार्यते ह्यवश: कर्म गुणै: स्वाभाविकैर्बलात् ॥ ५३ ॥

ບໍ່ມີຊີວະໃດຢູ່ໄດ້ແມ່ນແຕ່ຊົ່ວຂະນະໂດຍບໍ່ເຮັດກຳ. ດ້ວຍພະລັງຂອງກຸນາຕາມທຳມະຊາດ ຈຶ່ງຖືກບັງຄັບໃຫ້ເຮັດວຽກ.

Verse 54

लब्ध्वा निमित्तमव्यक्तं व्यक्ताव्यक्तं भवत्युत । यथायोनि यथाबीजं स्वभावेन बलीयसा ॥ ५४ ॥

ເມື່ອໄດ້ເຫດປັດໃຈທີ່ບໍ່ປາກົດ (ອະວະຍັກຕະ) ຜົນຂອງກຳຈຶ່ງປາກົດ. ດ້ວຍສະພາວະອັນແຮງ ຕາມເມັດແລະຍົນີທີ່ເໝາະ ຊີວະເກີດ ແລະກາຍຫຍາບ-ກາຍລະອຽດຖືກສ້າງຕາມຄວາມປາຖະໜາ.

Verse 55

एष प्रकृतिसङ्गेन पुरुषस्य विपर्यय: । आसीत्स एव नचिरादीशसङ्गाद्विलीयते ॥ ५५ ॥

ເນື່ອງຈາກການຄົບຄ້າກັບປຣະກຣິຕິ ຊີວະຈຶ່ງຢູ່ໃນສະພາບຜິດພາດນີ້; ແຕ່ໃນກາຍມະນຸດ ຖ້າໄດ້ຄົບພຣະເຈົ້າສູງສຸດ ຫຼືຜູ້ພັກດີຂອງພຣະອົງ ສະພາບນັ້ນຈະສະລາຍໄປໃນໄມ່ຊ້າ.

Verse 56

अयं हि श्रुतसम्पन्न: शीलवृत्तगुणालय: । धृतव्रतो मृदुर्दान्त: सत्यवाङ्‍मन्त्रविच्छुचि: ॥ ५६ ॥ गुर्वग्‍न्यतिथिवृद्धानां शुश्रूषुरनहङ्‌कृत: । सर्वभूतसुहृत्साधुर्मितवागनसूयक: ॥ ५७ ॥

ໃນເບື້ອງຕົ້ນ ອາຈາມິລາ ພຣາຫມັນນີ້ໄດ້ສຶກສາຄຳພີເວດທັງປວງ. ລາວເປັນຄັງແຫ່ງສິນທຳ ຈັນຍາ ແລະຄຸນຄ່າ ໝັ້ນຄົງໃນວັດຕາມພຣະເວດ ອ່ອນໂຍນ ຄວບຄຸມໃຈແລະອິນທຣີ ເວົ້າຄວາມຈິງ ຮູ້ການສວດມົນຕຣາ ແລະບໍລິສຸດຢ່າງຍິ່ງ.

Verse 57

अयं हि श्रुतसम्पन्न: शीलवृत्तगुणालय: । धृतव्रतो मृदुर्दान्त: सत्यवाङ्‍मन्त्रविच्छुचि: ॥ ५६ ॥ गुर्वग्‍न्यतिथिवृद्धानां शुश्रूषुरनहङ्‌कृत: । सर्वभूतसुहृत्साधुर्मितवागनसूयक: ॥ ५७ ॥

ລາວຮັບໃຊ້ຄູອາຈານ ພຣະເທວະໄຟ ແຂກ ແລະຜູ້ເຖົ້າໃນເຮືອນດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ປາສະຈາກຄວາມຖືຕົວ. ລາວເປັນຜູ້ຫວັງດີຕໍ່ສັດທັງປວງ ເປັນສາທຸ ເວົ້າພອດປະມານ ແລະບໍ່ອິດສາໃຜ.

Verse 58

एकदासौ वनं यात: पितृसन्देशकृद् द्विज: । आदाय तत आवृत्त: फलपुष्पसमित्कुशान् ॥ ५८ ॥ ददर्श कामिनं कञ्चिच्छूद्रं सह भुजिष्यया । पीत्वा च मधु मैरेयं मदाघूर्णितनेत्रया ॥ ५९ ॥ मत्तया विश्लथन्नीव्या व्यपेतं निरपत्रपम् । क्रीडन्तमनुगायन्तं हसन्तमनयान्तिके ॥ ६० ॥

ຄັ້ງໜຶ່ງ ພຣາຫມັນນັ້ນໄດ້ໄປປ່າຕາມຄຳສັ່ງຂອງພໍ່ ເກັບຜົນໄມ້ ດອກໄມ້ ໄມ້ສະມິດ ແລະຫຍ້າກຸສາ ແລ້ວກໍກັບຄືນມາ.

Verse 59

एकदासौ वनं यात: पितृसन्देशकृद् द्विज: । आदाय तत आवृत्त: फलपुष्पसमित्कुशान् ॥ ५८ ॥ ददर्श कामिनं कञ्चिच्छूद्रं सह भुजिष्यया । पीत्वा च मधु मैरेयं मदाघूर्णितनेत्रया ॥ ५९ ॥ मत्तया विश्लथन्नीव्या व्यपेतं निरपत्रपम् । क्रीडन्तमनुगायन्तं हसन्तमनयान्तिके ॥ ६० ॥

ລະຫວ່າງທາງ ລາວເຫັນຊູດຣະຜູ້ເຕັມໄປດ້ວຍກາມຢູ່ກັບນາງໂສເພນີ; ທັງສອງດື່ມນ້ຳເຜິ້ງແລະເຫຼົ້າແຮງຈົນເມົາ ແລະຕາຂອງນາງນັ້ນກໍກວດໄປມາດ້ວຍຄວາມເມົາ.

Verse 60

एकदासौ वनं यात: पितृसन्देशकृद् द्विज: । आदाय तत आवृत्त: फलपुष्पसमित्कुशान् ॥ ५८ ॥ ददर्श कामिनं कञ्चिच्छूद्रं सह भुजिष्यया । पीत्वा च मधु मैरेयं मदाघूर्णितनेत्रया ॥ ५९ ॥ मत्तया विश्लथन्नीव्या व्यपेतं निरपत्रपम् । क्रीडन्तमनुगायन्तं हसन्तमनयान्तिके ॥ ६० ॥

ນາງນັ້ນເມົາຫນັກ ເສື້ອຜ້າຫຼວມ ແລະບໍ່ມີຄວາມອາຍ; ຊູດຣະນັ້ນຢູ່ໃກ້ໆ ກຳລັງຫຼິ້ນ ຮ້ອງເພງ ແລະຫົວເຮາະ ຢ່າງບໍ່ອາຍ—ອາຈາມິລາເຫັນເຂົາເຈົ້າໃນສະພາບນັ້ນ.

Verse 61

द‍ृष्ट्वा तां कामलिप्तेन बाहुना परिरम्भिताम् । जगाम हृच्छयवशं सहसैव विमोहित: ॥ ६१ ॥

ດ້ວຍແຂນທາຂີ້ໝິ້ນ ຊູດຣາຜູ້ນັ້ນກອດນາງໂສເພນີ. ເມື່ອອະຈາມິລາເຫັນ ກາມທີ່ນອນຫຼັບໃນໃຈກໍຕື່ນຂຶ້ນ ແລະໃນຄວາມຫຼົງເຂົາຕົກຢູ່ໃຕ້ອຳນາດມັນທັນທີ

Verse 62

स्तम्भयन्नात्मनात्मानं यावत्सत्त्वं यथाश्रुतम् । न शशाक समाधातुं मनो मदनवेपितम् ॥ ६२ ॥

ເທົ່າທີ່ຈະເຮັດໄດ້ ເຂົາພະຍາຍາມລະລຶກຄຳສອນໃນຄຳພີ—ແມ່ນແຕ່ການເບິ່ງຜູ້ຍິງກໍບໍ່ຄວນ—ເພື່ອຂົ່ມຕົນ. ແຕ່ດ້ວຍພະລັງຂອງກາມເທບໃນໃຈ ຈິດຂອງເຂົາສັ່ນໄຫວ ແລະບໍ່ອາດຕັ້ງມັ່ນໄດ້

Verse 63

तन्निमित्तस्मरव्याजग्रहग्रस्तो विचेतन: । तामेव मनसा ध्यायन् स्वधर्माद्विरराम ह ॥ ६३ ॥

ດ້ວຍເຫດນັ້ນ ເຂົາຖືກ “ຄຣາສ” ແຫ່ງຄວາມລະລຶກອັນຫລອກລວງກືນກິນຈົນເສຍສະຕິ ເຫມືອນດວງອາທິດແລະດວງຈັນຖືກດາວຕ່ຳບັງ. ເຂົາຄິດແຕ່ນາງໂສເພນີນັ້ນ ແລະໄມ່ດົນກໍລະທິ້ງສະວະທຳຂອງຕົນ

Verse 64

तामेव तोषयामास पित्र्येणार्थेन यावता । ग्राम्यैर्मनोरमै: कामै: प्रसीदेत यथा तथा ॥ ६४ ॥

ດັ່ງນັ້ນ ອະຈາມິລາເລີ່ມໃຊ້ເງິນມໍລະດົກຈາກພໍ່ທັງໝົດເພື່ອເອົາໃຈນາງໂສເພນີ. ເພື່ອໃຫ້ນາງພໍໃຈ ເຂົາມອບຄວາມສຸກແບບໂລກີອັນນ່າຫຼົງໃຫ້ ແລະລະທິ້ງກິດພຣາຫມັນຂອງຕົນ

Verse 65

विप्रां स्वभार्यामप्रौढां कुले महति लम्भिताम् । विससर्जाचिरात्पाप: स्वैरिण्यापाङ्गविद्धधी: ॥ ६५ ॥

ເນື່ອງຈາກປັນຍາຖືກທິ່ມດ້ວຍສາຍຕາອັນກຳໜັດຂອງນາງໂສເພນີ ພຣາຫມັນອະຈາມິລາຜູ້ຕົກເປັນເຫຍື່ອຈຶ່ງເຮັດບາບຮ່ວມກັບນາງ. ບໍ່ດົນເຂົາກໍທິ້ງເມຍສາວຜູ້ງາມຫຼາຍ ຜູ້ມາຈາກຕະກູນພຣາຫມັນອັນສູງສົ່ງ

Verse 66

यतस्ततश्चोपनिन्ये न्यायतोऽन्यायतो धनम् । बभारास्या: कुटुम्बिन्या: कुटुम्बं मन्दधीरयम् ॥ ६६ ॥

ແມ່ນແຕ່ເກີດໃນຕະກູນພຣາຫມັນ ແຕ່ເນື່ອງຈາກຄົບຫານາງໂສເພນີ ຈຶ່ງກາຍເປັນຄົນປັນຍາທຶບ. ລາວຫາເງິນບໍ່ວ່າຖືກຫຼືຜິດ ແລ້ວນຳໄປລ້ຽງດູຄອບຄົວຂອງນາງນັ້ນພ້ອມລູກຊາຍລູກສາວ.

Verse 67

यदसौ शास्त्रमुल्लङ्‌घ्य स्वैरचार्यतिगर्हित: । अवर्तत चिरं कालमघायुरशुचिर्मलात् ॥ ६७ ॥

ລາວລະເມີດຄຳສອນໃນຄຳພີ ແລະດຳລົງຊີວິດຕາມໃຈອັນນ່າຕຳນິມາດົນ. ກິນອາຫານທີ່ນາງໂສເພນີປຸງ ຈຶ່ງເຕັມໄປດ້ວຍບາບ ບໍ່ບໍລິສຸດ ແລະຕິດການກະທຳຕ້ອງຫ້າມ.

Verse 68

तत एनं दण्डपाणे: सकाशं कृतकिल्बिषम् । नेष्यामोऽकृतनिर्वेशं यत्र दण्डेन शुद्ध्यति ॥ ६८ ॥

ເພາະລາວບໍ່ໄດ້ກະທຳການໄຖ່ບາບ ພວກເຮົາຈຶ່ງຈະນຳຄົນບາບນີ້ໄປຕໍ່ໜ້າພຣະຍົມຣາຊາຜູ້ຖືຄທາ. ທີ່ນັ້ນລາວຈະຖືກລົງໂທດຕາມຂະໜາດບາບ ແລະດ້ວຍໂທດນັ້ນເອງຈະຖືກຊຳລະ.