Adhyaya 8
Kuntī’s Prayers and the Neutralization of the Brahmāstra (Uttarā Protected; Yudhiṣṭhira’s Grief Begins)
ຫຼັງສົງຄາມກຸຣຸເກສເຕຣ ພານດະວະເຮັດພິທີສົບທີ່ແມ່ນ້ຳຄັງຄາ ດ້ວຍຄວາມໂສກເສົ້າຫນັກ. ພຣະກຣິສນະ ແລະ ນັກບວດລະສີ ປອບໃຈໂດຍອ້າງອີງກົດທຳອັນສູງ (ກາລະ, ກັມມະ, ນິຍົມຂອງອີສະວະຣະ). ເມື່ອພຣະອົງຈະເດີນທາງໄປດວາຣະກາ ຫຼັງພິທີອັດສະວະເມດະຂອງຢຸທິສຖິຣ ອຸຕຕະຣາວິ່ງມາດ້ວຍຄວາມຢ້ານ: ອັສວັດຖາມາປ່ອຍພຣະຫມາສຕຣາເພື່ອທຳລາຍທາຍາດສຸດທ້າຍຂອງກຸຣຸ. ພານດະວະຈັບອາວຸດ ແຕ່ພຣະກຣິສນະເຂົ້າຈັດການດ້ວຍສຸດັຣຊະນະ ແລະ ໂຢກະມາຍາ ປົກປ້ອງຕົວອ່ອນ ແລະ ພະລັງຂອງວິສນຸລົບລ້າງອາວຸດທີ່ຕ້ານບໍ່ໄດ້ ເພື່ອຮັກສາວົງສານຜ່ານພຣະປາຣີກຊິດ. ດ້ວຍຄວາມກະຕັນຍູ ແລະ ຄວາມຮີບດ່ວນກ່ອນພຣະອົງຈາກໄປ ກຸນຕີຖວາຍຄຳອະທິຖານລຶກຊຶ້ງ ກ່ຽວກັບຄວາມເຫນືອໂລກ ລີລາອັນໃກ້ຊິດ ຄວາມທຸກຍາກເປັນປະຕູໄປສູ່ການລະລຶກ ແລະ ຄວາມຈຳເປັນຂອງອະນັນຍະ-ພັກຕິ. ທ້າຍບົດ ຢຸທິສຖິຣຍັງບໍ່ຫາຍໂສກ ຢຸດພຣະກຣິສນະ ແລະ ເລີ່ມວິກິດມະນະທຳຕໍ່ການຂ້າໃນສົງຄາມ ປູທາງໄປສູ່ຄຳສອນເລື່ອງທັມມະ ແລະ ການຊົດໃຊ້ບາບ.
Shlokas
Verse 1
सूत उवाच अथ ते सम्परेतानां स्वानामुदकमिच्छताम् । दातुं सकृष्णा गङ्गायां पुरस्कृत्य ययु: स्त्रिय: ॥ १ ॥
ສູຕະກ່າວວ່າ: ຕໍ່ມາ ພານດະວະທັງຫຼາຍປາຖະໜາຈະຖວາຍນ້ຳຕັຣປະນະແກ່ຍາດຜູ້ລ່ວງລັບ ຈຶ່ງໄປຫາແມ່ນ້ຳຄົງຄາພ້ອມດ້ວຍດຣອບປະດີ; ສະຕຣີເດີນນຳໜ້າ
Verse 2
ते निनीयोदकं सर्वे विलप्य च भृशं पुन: । आप्लुता हरिपादाब्जरज:पूतसरिज्जले ॥ २ ॥
ເມື່ອພວກເຂົາຖວາຍນ້ຳແລະຮ້ອງໄຫ້ອາໄລຢ່າງຫນັກ ແລ້ວຈຶ່ງລົງອາບໃນນ້ຳຄົງຄາ ອັນບໍລິສຸດດ້ວຍຝຸ່ນຈາກດອກບົວແຫ່ງພຣະບາດຂອງພຣະຫຣິ
Verse 3
तत्रासीनं कुरुपतिं धृतराष्ट्रं सहानुजम् । गान्धारीं पुत्रशोकार्तां पृथां कृष्णां च माधव: ॥ ३ ॥
ທີ່ນັ້ນ ກະສັດແຫ່ງຄຸຣຸ ມະຫາຣາຊ ຢຸທິສຖິຣະ ນັ່ງພ້ອມນ້ອງຊາຍ; ມີ ທຣິຕຣາສຕຣະ, ຄານທາຣີຜູ້ທຸກຂ໌ເພາະໂສກບຸດ, ກຸນຕີ ແລະ ດຣອບປະດີ—ທຸກຄົນຈົມໃນຄວາມເສົ້າ; ມາທະວະ ພຣະກຣິດສະນະ ກໍຢູ່ທີ່ນັ້ນ
Verse 4
सान्त्वयामास मुनिभिर्हतबन्धूञ्शुचार्पितान् । भूतेषु कालस्य गतिं दर्शयन्न प्रतिक्रियाम् ॥ ४ ॥
ພຣະສີກຣິດສະນະພ້ອມດ້ວຍມຸນີ ໄດ້ປອບໃຈຜູ້ທີ່ຖືກຊັອກເພາະຍາດຖືກສັງຫານ ໂດຍຊີ້ໃຫ້ເຫັນການເຄື່ອນໄຫວຂອງກາລະ ແລະກົດແຫ່ງຜົນກຳຕໍ່ສັດທັງປວງ
Verse 5
साधयित्वाजातशत्रो: स्वं राज्यं कितवैर्हृतम् । घातयित्वासतो राज्ञ: कचस्पर्शक्षतायुष: ॥ ५ ॥
ອານາຈັກຂອງຢຸທິສຖິຣະຜູ້ບໍ່ມີສັດຕູ ຖືກນັກພະນັນຈອມກົດກະລຸນຊິງໄປ; ເມື່ອໄດ້ກູ້ຄືນແລ້ວ ບັນດາກະສັດອະທຳທີ່ເຂົ້າຂ້າງທຸຣໂຢທະນະ—ຜູ້ມີອາຍຸຂັຍຫຼຸດລົງເນື່ອງຈາກບາບແຕະຕ້ອງຜົມຂອງນາງດຣອບປະດີ—ຖືກປະຫານໂດຍພຣະກະຣຸນາຂອງພຣະເຈົ້າ; ຜູ້ອື່ນໆກໍລົ້ມຕາຍເພາະອາຍຸຂັຍຫຼຸດລົງ
Verse 6
याजयित्वाश्वमेधैस्तं त्रिभिरुत्तमकल्पकै: । तद्यश: पावनं दिक्षु शतमन्योरिवातनोत् ॥ ६ ॥
ພຣະສຣີກຣິສນະ ໄດ້ໃຫ້ມະຫາຣາຊ ຍຸທິສຖິຣະ ປະກອບພິທີ ອັສວະເມດ ຍັຍຍະ ສາມຄັ້ງ ແລະ ເຮັດໃຫ້ຊື່ສຽງອັນບໍລິສຸດຂອງເພິ່ນແຜ່ຂະຫຍາຍໄປທົ່ວທຸກທິດ ຄືກັບພຣະອິນ.
Verse 7
आमन्त्र्य पाण्डुपुत्रांश्च शैनेयोद्धवसंयुत: । द्वैपायनादिभिर्विप्रै: पूजितै: प्रतिपूजित: ॥ ७ ॥
ພຣະສຣີກຣິສນະ ໄດ້ກະກຽມເພື່ອອອກເດີນທາງ. ພຣະອົງໄດ້ເຊື້ອເຊີນລູກຊາຍຂອງ ປານດຸ ຫຼັງຈາກໄດ້ຮັບການບູຊາຈາກພາມ ນໍາໂດຍ ວຢາສະເດວະ ແລະ ໄດ້ຕອບຮັບການທັກທາຍ.
Verse 8
गन्तुं कृतमतिर्ब्रह्मन् द्वारकां रथमास्थित: । उपलेभेऽभिधावन्तीमुत्तरां भयविह्वलाम् ॥ ८ ॥
ທັນທີທີ່ພຣະອົງນັ່ງລົງເທິງລົດມ້າເພື່ອອອກເດີນທາງໄປ ດວາຣະກາ, ພຣະອົງເຫັນ ອຸດຕະຣາ ແລ່ນເຂົ້າມາຫາພຣະອົງດ້ວຍຄວາມຢ້ານກົວ.
Verse 9
उत्तरोवाच पाहि पाहि महायोगिन् देवदेव जगत्पते । नान्यं त्वदभयं पश्ये यत्र मृत्यु: परस्परम् ॥ ९ ॥
ອຸດຕະຣາ ກ່າວວ່າ: ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງພຣະເຈົ້າທັງຫຼາຍ, ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງຈັກກະວານ! ທ່ານເປັນຜູ້ມີອິດທິລິດທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່ທີ່ສຸດ. ກະລຸນາປົກປ້ອງຂ້ານ້ອຍ, ປົກປ້ອງຂ້ານ້ອຍ, ເພາະບໍ່ມີໃຜອື່ນທີ່ຈະຊ່ວຍຂ້ານ້ອຍໃຫ້ພົ້ນຈາກຄວາມຕາຍໄດ້.
Verse 10
अभिद्रवति मामीश शरस्तप्तायसो विभो । कामं दहतु मां नाथ मा मे गर्भो निपात्यताम् ॥ १० ॥
ໂອ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ທ່ານມີອໍານາດທຸກຢ່າງ. ລູກສອນເຫຼັກທີ່ຮ້ອນແຮງກໍາລັງພຸ່ງເຂົ້າມາຫາຂ້ານ້ອຍ. ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ໃຫ້ມັນເຜົາຜານຂ້ານ້ອຍຖ້າທ່ານຕ້ອງການ, ແຕ່ກະລຸນາຢ່າໃຫ້ມັນທໍາລາຍລູກໃນທ້ອງຂອງຂ້ານ້ອຍ.
Verse 11
सूत उवाच उपधार्य वचस्तस्या भगवान् भक्तवत्सल: । अपाण्डवमिदं कर्तुं द्रौणेरस्त्रमबुध्यत ॥ ११ ॥
ສູຕະກ່າວວ່າ: ເມື່ອພຣະອົງຟັງຖ້ອຍຄຳນາງດ້ວຍຄວາມອົດທົນ ພຣະພະຄະວານ ສຣີກຣິດສະນະ ຜູ້ເມດຕາຕໍ່ພະຍົກຕະ ກໍຮູ້ທັນທີວ່າ ອັສວັດຖາມາ ບຸດຂອງໂດຣະນະ ໄດ້ປ່ອຍພຣະຫມາສະຕຣາ ເພື່ອທຳລາຍຊີວິດສຸດທ້າຍໃນວົງສ໌ປານດະວະ।
Verse 12
तर्ह्येवाथ मुनिश्रेष्ठ पाण्डवा: पञ्च सायकान् । आत्मनोऽभिमुखान्दीप्तानालक्ष्यास्त्राण्युपाददु: ॥ १२ ॥
ໂອ ຊໍນະກະ ຜູ້ເປັນເລີດໃນຫມູ່ມຸນີ! ໃນຂະນະນັ້ນ ພານດະວະເຫັນພຣະຫມາສະຕຣາອັນສະຫວ່າງຈ້າພຸ່ງມາຫາຕົນ ຈຶ່ງຍົກອາວຸດຫ້າປະການຂອງຕົນຂຶ້ນ।
Verse 13
व्यसनं वीक्ष्य तत्तेषामनन्यविषयात्मनाम् । सुदर्शनेन स्वास्त्रेण स्वानां रक्षां व्यधाद्विभु: ॥ १३ ॥
ເມື່ອພຣະອົງເຫັນອັນຕະລາຍໃຫຍ່ກຳລັງຕົກຕໍ່ພະຍົກຕະຜູ້ມອບຕົນແຕ່ພຣະອົງຜູ້ດຽວ ພຣະສຣີກຣິດສະນະຜູ້ມີອຳນາດສູງສຸດ ຈຶ່ງຍົກຈັກຣະສຸດັຣຊະນະ ອາວຸດຂອງພຣະອົງ ເພື່ອປົກປ້ອງພວກເຂົາໃນທັນທີ।
Verse 14
अन्त:स्थ: सर्वभूतानामात्मा योगेश्वरोहरि: । स्वमाययावृणोद्गर्भं वैराट्या: कुरुतन्तवे ॥ १४ ॥
ພຣະຫຣິ ສຣີກຣິດສະນະ ຈອມແຫ່ງໂຍຄະ ສະຖິດຢູ່ໃນດວງໃຈຂອງສັດທັງປວງເປັນປະຣະມາຕະມັນ; ເພື່ອປົກປ້ອງສາຍສືບຂອງວົງສ໌ກຸຣຸ ພຣະອົງໄດ້ປົກຄຸມຕົວອ່ອນໃນຄັນຂອງອຸຕຕະຣາ ທິດາແຫ່ງວິຣາດ ດ້ວຍໂຍຄະມາຍາຂອງພຣະອົງເອງ।
Verse 15
यद्यप्यस्त्रं ब्रह्मशिरस्त्वमोघं चाप्रतिक्रियम् । वैष्णवं तेज आसाद्य समशाम्यद् भृगूद्वह ॥ १५ ॥
ໂອ ຊໍນະກະ ຜູ້ເປັນເກຍດແກ່ຕະກູນພຣຶກຄຸ! ແມ່ນແທ້ວ່າ ພຣະຫມາຊິຣາສະຕຣາທີ່ອັສວັດຖາມາປ່ອຍນັ້ນ ບໍ່ພາດແລະບໍ່ອາດຕ້ານທານໄດ້, ແຕ່ເມື່ອປະຈັນໜ້າກັບເດຊະໄວສະນະ ມັນກໍຖືກລະງັບແລະກາຍເປັນໄຮ້ຜົນ।
Verse 16
मा मंस्था ह्येतदाश्चर्यं सर्वाश्चर्यमयेऽच्युते । य इदं मायया देव्या सृजत्यवति हन्त्यज: ॥ १६ ॥
ໂອ ພຣາຫມັນທັງຫຼາຍ ຢ່າຄິດວ່ານີ້ເປັນຄວາມອັດສະຈັນພິເສດໃນກິດຂອງອະຈຸຕະ ຜູ້ເປັນທີ່ຮວມແຫ່ງອັດສະຈັນທັງປວງ. ພຣະອົງໃຊ້ພະລັງມາຍາອັນທິບຂອງຕົນ ສ້າງ ຮັກສາ ແລະທຳລາຍສິ່ງວັດຖຸ ແຕ່ພຣະອົງເອງບໍ່ເກີດ.
Verse 17
ब्रह्मतेजोविनिर्मुक्तैरात्मजै: सह कृष्णया । प्रयाणाभिमुखं कृष्णमिदमाह पृथा सती ॥ १७ ॥
ເມື່ອພົ້ນຈາກລັງສີແຫ່ງພຣະຫມາສະຕຣາແລ້ວ ນາງປຣຶຖາ (ກຸນຕີ) ຜູ້ບໍລິສຸດ ພ້ອມດ້ວຍລູກຊາຍທັງຫ້າ ແລະ ກຣິສນາ (ດຣາອຸປະດີ) ໄດ້ກ່າວຖ້ອຍຄຳນີ້ແກ່ພຣະສີກຣິສນະ ເມື່ອພຣະອົງກຳລັງຈະເດີນທາງກັບເຮືອນ
Verse 18
कुन्त्युवाच नमस्ये पुरुषं त्वाद्यमीश्वरं प्रकृते: परम् । अलक्ष्यं सर्वभूतानामन्तर्बहिरवस्थितम् ॥ १८ ॥
ກຸນຕີກ່າວວ່າ: ໂອ ກຣິສນະ, ຂ້າພະເຈົ້າຂໍນອບນ້ອມແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ເປັນປຸຣຸສະດັ້ງເດີມ ແລະເປັນອີສະວະຣະສູງສຸດ ເຫນືອພົ້ນປຣະກຣິຕິ. ພຣະອົງສະຖິດທັງພາຍໃນແລະພາຍນອກສັດທັງປວງ ແຕ່ກໍຍັງບໍ່ອາດເຫັນໄດ້ໂດຍໃຜໆ
Verse 19
मायाजवनिकाच्छन्नमज्ञाधोक्षजमव्ययम् । न लक्ष्यसे मूढदृशा नटो नाट्यधरो यथा ॥ १९ ॥
ພຣະອົງຖືກປົກຄຸມດ້ວຍມ່ານແຫ່ງມາຍາ ເຫນືອພົ້ນຂອບເຂດແຫ່ງປະສາດສຳຜັດ ເປັນອະໂທກສະຈະຜູ້ບໍ່ເສື່ອມ. ຜູ້ມີສາຍຕາມືດບອດບໍ່ອາດເຫັນພຣະອົງ ເຫມືອນນັກແສດງທີ່ແຕ່ງກາຍເປັນບົດບາດຈົນບໍ່ຖືກຈື່ຈຳ
Verse 20
तथा परमहंसानां मुनीनाममलात्मनाम् । भक्तियोगविधानार्थं कथं पश्येम हि स्त्रिय: ॥ २० ॥
ພຣະອົງເສດັດລົງມາເພື່ອສະຖາປະນາວິທີແຫ່ງພັກຕິໂຍຄະໃນດວງໃຈຂອງປະຣະມະຫັງສະ ແລະມຸນີຜູ້ບໍລິສຸດ; ແລ້ວພວກເຮົາຜູ້ເປັນຍິງຈະຮູ້ຈັກພຣະອົງໄດ້ຢ່າງສົມບູນແນວໃດ?
Verse 21
कृष्णाय वासुदेवाय देवकीनन्दनाय च । नन्दगोपकुमाराय गोविन्दाय नमो नम: ॥ २१ ॥
ຂ້າພະເຈົ້າຂໍນົບນ້ອມຊ້ຳໆແດ່ພຣະສີກຣິດສະນະ ພຣະບຸດຂອງວາສຸເທວະ ຄວາມປິຕິຂອງເທວະກີ ບຸດນັນດະໂກປ ແລະໂຄວິນດະ
Verse 22
नम: पङ्कजनाभाय नम: पङ्कजमालिने । नम: पङ्कजनेत्राय नमस्ते पङ्कजाङ्घ्रये ॥ २२ ॥
ຂໍນົບນ້ອມແດ່ພຣະອົງຜູ້ມີສະດືອດັ່ງດອກບົວ ຜູ້ປະດັບພວງມາລາດອກບົວ ຜູ້ມີນະຍະນາດັ່ງບົວ ແລະຜູ້ມີພຣະບາດດັ່ງບົວ
Verse 23
यथा हृषीकेश खलेन देवकी कंसेन रुद्धातिचिरं शुचार्पिता । विमोचिताहं च सहात्मजा विभो त्वयैव नाथेन मुहुर्विपद्गणात् ॥ २३ ॥
ໂອ ຫຣິສີເກສ! ກັງສະຜູ້ອິດສາໄດ້ຈອງຈຳເທວະກີໄວ້ດົນໃຫ້ເສົ້າໂສກ; ແຕ່ພຣະອົງເຈົ້າໄດ້ປົດປ່ອຍນາງ ແລະຂ້າພະເຈົ້າພ້ອມລູກໆ ຈາກພະຍຸອັນຕະລາຍຊ້ຳໆ
Verse 24
विषान्महाग्ने: पुरुषाददर्शना- दसत्सभाया वनवासकृच्छ्रत: । मृधे मृधेऽनेकमहारथास्त्रतो द्रौण्यस्त्रतश्चास्म हरेऽभिरक्षिता: ॥ २४ ॥
ໂອ ພຣະຫຣິ! ພຣະອົງໄດ້ຄຸ້ມຄອງພວກເຮົາຈາກອາຫານມີພິດ, ຈາກໄຟໃຫຍ່, ຈາກພວກກິນຄົນ, ຈາກສະພາອັນຊົ່ວ, ຈາກຄວາມລຳບາກໃນການຢູ່ປ່າ, ຈາກອາວຸດຂອງມະຫາຣະຖີໃນທຸກສຶກ, ແລະຈາກອາວຸດຂອງອັສວັດຖາມາ
Verse 25
विपद: सन्तु ता: शश्वत्तत्र तत्र जगद्गुरो । भवतो दर्शनं यत्स्यादपुनर्भवदर्शनम् ॥ २५ ॥
ໂອ ຄູແຫ່ງໂລກ! ຂໍໃຫ້ໄພພິບັດເຫຼົ່ານັ້ນເກີດຂຶ້ນຊ້ຳໆ ທີ່ນັ້ນທີ່ນີ້ ເພື່ອໃຫ້ພວກເຮົາໄດ້ເຫັນພຣະອົງຊ້ຳໆ; ເພາະການເຫັນພຣະອົງແມ່ນການບໍ່ຕ້ອງເຫັນການເກີດແລະຕາຍຊ້ຳອີກ
Verse 26
जन्मैश्वर्यश्रुतश्रीभिरेधमानमद: पुमान् । नैवार्हत्यभिधातुं वै त्वामकिञ्चनगोचरम् ॥ २६ ॥
ໂອ້ ພຣະເຈົ້າ! ພຣະອົງເຂົ້າເຖິງໄດ້ງ່າຍ ແຕ່ເປັນທີ່ເຂົ້າເຖິງຂອງຜູ້ອະກິນຈະນະ ຜູ້ຫມົດຄວາມຍຶດຕິດທາງວັດຖຸເທົ່ານັ້ນ. ຜູ້ມົວເມົາໃນຊາດກຳເນີດ ຊັບສິນ ການສຶກສາ ແລະຄວາມງາມກາຍ ບໍ່ອາດເຂົ້າເຖິງພຣະອົງດ້ວຍພັກຕິອັນບໍລິສຸດໄດ້
Verse 27
नमोऽकिञ्चनवित्ताय निवृत्तगुणवृत्तये । आत्मारामाय शान्ताय कैवल्यपतये नम: ॥ २७ ॥
ຂ້າພະເຈົ້ານອບນ້ອມແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ເປັນຊັບແທ້ຂອງຜູ້ອະກິນຈະນະ. ພຣະອົງພົ້ນຈາກການກະທຳແລະຜົນຕອບສະນອງຂອງຄຸນທຳມະຊາດ; ພຣະອົງເປັນອາດຕະມາຣາມ ສະງົບ ແລະເປັນເຈົ້າແຫ່ງໄກວັນຍະ
Verse 28
मन्ये त्वां कालमीशानमनादिनिधनं विभुम् । समं चरन्तं सर्वत्र भूतानां यन्मिथ: कलि: ॥ २८ ॥
ໂອ້ ພຣະເຈົ້າ! ຂ້າພະເຈົ້າເຫັນພຣະອົງເປັນກາລະອັນນິລັນດອນ ຜູ້ຄວບຄຸມສູງສຸດ ບໍ່ມີຕົ້ນບໍ່ມີປາຍ ແລະແຜ່ຊາຍທົ່ວທຸກແຫ່ງ. ໃນການແຈກຈ່າຍເມດຕາ ພຣະອົງເທົ່າທຽມຕໍ່ທຸກຄົນ; ຄວາມຂັດແຍ້ງຂອງສັດທັງຫຼາຍເກີດຈາກການຄົບຫາກັນ
Verse 29
न वेद कश्चिद्भगवंश्चिकीर्षितं तवेहमानस्य नृणां विडम्बनम् । न यस्य कश्चिद्दयितोऽस्ति कर्हिचिद् द्वेष्यश्च यस्मिन् विषमा मतिर्नृणाम् ॥ २९ ॥
ໂອ້ ພຣະພະຄະວານ! ບໍ່ມີໃຜເຂົ້າໃຈເຈດຈຳນົງແຫ່ງລີລາອັນເຫນືອໂລກຂອງພຣະອົງ; ເພາະມັນປານດັ່ງການກະທຳຂອງມະນຸດ ຈຶ່ງເຮັດໃຫ້ຄົນຫຼົງ. ພຣະອົງບໍ່ມີຜູ້ທີ່ຮັກເປັນພິເສດ ຫຼືຜູ້ທີ່ຊັງ; ຄວາມຄິດວ່າພຣະອົງລຳເອີຍແມ່ນຄວາມເຫັນທີ່ເອຽງຂອງມະນຸດ
Verse 30
जन्म कर्म च विश्वात्मन्नजस्याकर्तुरात्मन: । तिर्यङ्नृषिषु याद:सु तदत्यन्तविडम्बनम् ॥ ३० ॥
ໂອ້ ວິນຍານແຫ່ງຈັກກະວານ! ນ່າພິສົງຢ່າງຍິ່ງທີ່ພຣະອົງກະທຳງານ ແມ່ນແຕ່ພຣະອົງບໍ່ແມ່ນຜູ້ກະທຳ ແລະພຣະອົງເກີດ ແມ່ນແຕ່ພຣະອົງບໍ່ເກີດ. ພຣະອົງເອງລົງມາໃນຫມູ່ສັດ ມະນຸດ ຣິຊີ ແລະສັດນ້ຳ; ແທ້ຈິງແມ່ນຄວາມພິສົງອັນເຮັດໃຫ້ຫຼົງ
Verse 31
गोप्याददे त्वयि कृतागसि दाम तावद् या ते दशाश्रुकलिलाञ्जनसम्भ्रमाक्षम् । वक्त्रं निनीय भयभावनया स्थितस्य सा मां विमोहयति भीरपि यद्बिभेति ॥ ३१ ॥
ໂອ ພຣະກຣິດສະນະ! ເມື່ອພຣະອົງເຮັດຜິດ ນາງຢະໂສດາໄດ້ຈັບເຊືອກຈະມັດພຣະອົງ. ດວງຕາທີ່ຕື່ນຕົກເຕັມໄປດ້ວຍນ້ຳຕາຈົນສີຂອບຕາເລືອນ ແລະພຣະອົງຢືນກົ້ມໜ້າດ້ວຍຄວາມຢ້ານ. ພາບນີ້ເຮັດໃຫ້ຂ້ອຍພິສວງ—ຜູ້ທີ່ແມ່ນແຕ່ “ຄວາມຢ້ານ” ຍັງກົວ ກັບຢ້ານເສຍເອງ.
Verse 32
केचिदाहुरजं जातं पुण्यश्लोकस्य कीर्तये । यदो: प्रियस्यान्ववाये मलयस्येव चन्दनम् ॥ ३२ ॥
ບາງຄົນກ່າວວ່າ ພຣະຜູ້ບໍ່ເກີດ (ອະຈະ) ເກີດມາເພື່ອສັນລະເສີນກຽດຂອງກະສັດຜູ້ມີຄຸນທຳ. ອີກບາງຄົນກ່າວວ່າ ພຣະອົງປາກົດໃນວົງສາຂອງຢະດຸ ຜູ້ເປັນພະພັກຕະອັນຮັກຍິ່ງ ເຫມືອນໄມ້ຈັນທະນາທີ່ເກີດໃນພູມະລະຍະແລ້ວແຜ່ກິ່ນຫອມ.
Verse 33
अपरे वसुदेवस्य देवक्यां याचितोऽभ्यगात् । अजस्त्वमस्य क्षेमाय वधाय च सुरद्विषाम् ॥ ३३ ॥
ອີກບາງຄົນກ່າວວ່າ ເນື່ອງຈາກວະສຸເທວະ ແລະ ເທວະກີ ໄດ້ອະທິຖານຂໍພຣະອົງ ພຣະອົງຈຶ່ງມາເປັນພຣະບຸດຂອງທັງສອງ. ແທ້ຈິງພຣະອົງເປັນຜູ້ບໍ່ເກີດ ແຕ່ກໍຮັບການເກີດເພື່ອຄວາມສຸກສະຫງົບຂອງພວກເຂົາ ແລະເພື່ອກຳຈັດຜູ້ທີ່ອິດສາເທວະດາ.
Verse 34
भारावतारणायान्ये भुवो नाव इवोदधौ । सीदन्त्या भूरिभारेण जातो ह्यात्मभुवार्थित: ॥ ३४ ॥
ບາງຄົນກ່າວວ່າ ໂລກຖືກພາລະໜັກກົດທັບ ທຸກທໍລະມານເຫມືອນເຮືອໃນທະເລທີ່ກຳລັງຈົມ. ເມື່ອນັ້ນ ພຣະພຣະຫມາ (ອາດມະພູ) ຜູ້ເປັນພຣະບຸດຂອງພຣະອົງ ໄດ້ອະທິຖານຂໍ ແລະພຣະອົງຈຶ່ງປາກົດເພື່ອຫຼຸດພາລະນັ້ນ.
Verse 35
भवेऽस्मिन् क्लिश्यमानानामविद्याकामकर्मभि: । श्रवणस्मरणार्हाणि करिष्यन्निति केचन ॥ ३५ ॥
ແລະຍັງມີຜູ້ກ່າວວ່າ ພຣະອົງປາກົດເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ສັດທີ່ຖືກຜູກມັດ ຜູ້ທຸກທໍລະມານດ້ວຍອະວິດຍາ ຕັນຫາ ແລະກຳ. ເພື່ອຟື້ນຟູພັກຕິ—ການຟັງ, ການລະລຶກ, ການບູຊາ ແລະອື່ນໆ—ໃຫ້ເຂົາໄດ້ອາໄສແລະບັນລຸຄວາມຫຼຸດພົ້ນ.
Verse 36
शृण्वन्ति गायन्ति गृणन्त्यभीक्ष्णश: स्मरन्ति नन्दन्ति तवेहितं जना: । त एव पश्यन्त्यचिरेण तावकं भवप्रवाहोपरमं पदाम्बुजम् ॥ ३६ ॥
ໂອ ພຣະກຣິດສະນະ! ຜູ້ໃດຟັງ ຮ້ອງສັນລະເສີນ ທ່ອງຈໍາ ແລະລະລຶກເຖິງລີລາອັນທິບຂອງພຣະອົງຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ ແລະຍິນດີເມື່ອຜູ້ອື່ນເຮັດດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ເຫັນພຣະບາດດອກບົວຂອງພຣະອົງໄວໆ ອັນຢຸດວົງຈອນເກີດຕາຍ।
Verse 37
अप्यद्य नस्त्वं स्वकृतेहित प्रभो जिहाससि स्वित्सुहृदोऽनुजीविन: । येषां न चान्यद्भवत: पदाम्बुजात् परायणं राजसु योजितांहसाम् ॥ ३७ ॥
ຂ້າແຕ່ພຣະອົງ! ພຣະອົງໄດ້ປະຕິບັດພຣະກິດທັງປວງດ້ວຍພຣະອົງເອງແລ້ວ; ມື້ນີ້ຈະຈາກພວກເຮົາໄປຫຼື? ພວກເຮົາເປັນມິດຂອງພຣະອົງ ແລະດໍາລົງຊີວິດດ້ວຍພຣະເມດຕາ. ໃນທ່າມກາງກະສັດຜູ້ເປັນສັດຕູ ບໍ່ມີທີ່ພຶ່ງອື່ນນອກຈາກພຣະບາດດອກບົວຂອງພຣະອົງ।
Verse 38
के वयं नामरूपाभ्यां यदुभि: सह पाण्डवा: । भवतोऽदर्शनं यर्हि हृषीकाणामिवेशितु: ॥ ३८ ॥
ພວກເຮົາແມ່ນໃຜ—ພຽງແຕ່ນາມແລະຮູບ; ທັງປານດະວະ ແລະຢະດຸກໍເຊັ່ນກັນ. ໂອ ຫຣິສີເກສ! ຖ້າພຣະອົງບໍ່ທອດພຣະເນດມາຫາພວກເຮົາ ກຽດສັກສີແລະກິດການທັງປວງຈະສິ້ນສຸດທັນທີ ເຫມືອນຊື່ສຽງຂອງກາຍເມື່ອຊີວິດຈາກໄປ।
Verse 39
नेयं शोभिष्यते तत्र यथेदानीं गदाधर । त्वत्पदैरङ्किता भाति स्वलक्षणविलक्षितै: ॥ ३९ ॥
ໂອ ກະດາທະຣະ! ເມື່ອພຣະອົງເສດຈາກໄປ ອານາຈັກນີ້ຈະບໍ່ງາມເຫມືອນມື້ນີ້. ບັດນີ້ມັນງາມເພາະຖືກປະທັບດ້ວຍຮອຍພຣະບາດອັນມີລັກສະນະພິເສດຂອງພຣະອົງ; ແຕ່ເມື່ອພຣະອົງໄປ ຄວາມງາມນັ້ນຈະບໍ່ຫຼືອຢູ່।
Verse 40
इमे जनपदा: स्वृद्धा: सुपक्वौषधिवीरुध: । वनाद्रिनद्युदन्वन्तो ह्येधन्ते तव वीक्षितै: ॥ ४० ॥
ເມືອງແລະບ້ານເຫຼົ່ານີ້ຮຸ່ງເຮືອງທຸກດ້ານ; ສະຫມຸນໄພແລະເຂົ້າກິນອຸດົມ, ຕົ້ນໄມ້ເຕັມໄປດ້ວຍຜົນ, ແມ່ນ້ໍາໄຫຼບໍ່ຂາດ, ພູເຂົາມີແຮ່ທາດຫຼາຍ, ແລະມະຫາສະຫມຸດເຕັມດ້ວຍຊັບສົມບັດ—ທັງໝົດນີ້ເຈີຣິນຂຶ້ນເພາະພຣະອົງທອດພຣະເນດດ້ວຍພຣະເມດຕາ।
Verse 41
अथ विश्वेश विश्वात्मन् विश्वमूर्ते स्वकेषु मे । स्नेहपाशमिमं छिन्धि दृढं पाण्डुषु वृष्णिषु ॥ ४१ ॥
ຂ້າແຕ່ພຣະເຈົ້າແຫ່ງຈັກກະວານ ຜູ້ເປັນວິນຍານແຫ່ງຈັກກະວານ ຜູ້ມີຮູບເປັນຈັກກະວານ ຂໍໂປດຕັດຂາດບ່ວງສະເນຫາອັນແນ່ນອນຂອງຂ້າຕໍ່ພານດະວະ ແລະ ວຣິຊນິ ຜູ້ເປັນຍາດຂອງຂ້າເຖີດ
Verse 42
त्वयि मेऽनन्यविषया मतिर्मधुपतेऽसकृत् । रतिमुद्वहतादद्धा गङ्गेवौघमुदन्वति ॥ ४२ ॥
ຂ້າແຕ່ມະທຸປະຕິ ຂໍໃຫ້ຈິດໃຈຂອງຂ້າມຸ່ງແຕ່ພຣະອົງຜູ້ດຽວເທົ່ານັ້ນເສມອ; ໃຫ້ຄວາມຮັກພັກດີຂອງຂ້າໄຫຼໄປຫາພຣະອົງບໍ່ຂາດສາຍ ດຸດດັ່ງນ້ຳຄົງຄາໄຫຼສູ່ທະເລໂດຍບໍ່ມີອຸປະສັກ
Verse 43
श्रीकृष्ण कृष्णसख वृष्ण्यृषभावनिध्रुग् राजन्यवंशदहनानपवर्गवीर्य । गोविन्द गोद्विजसुरार्तिहरावतार योगेश्वराखिलगुरो भगवन्नमस्ते ॥ ४३ ॥
ໂອ ສຣີກຣິດສະນະ ໂອ ຄຣິດສະນະສະຂາ (ມິດຂອງອະຣະຈຸນ) ໂອ ຜູ້ສູງສຸດໃນວົງວຣິຊນິ ພຣະອົງຜູ້ເຜົາຜານຕະກູນກະສັດຜູ້ກໍ່ຄວາມວຸ່ນວາຍໃນໂລກ ພຣະລິດທິພະລັງຂອງພຣະອົງບໍ່ເຄີຍເສື່ອມ ໂອ ໂກວິນທະ ພຣະອົງອວຕານລົງເພື່ອບັນເທົາທຸກຂອງໂຄ ພຣາຫມັນ ແລະ ພັກຕະ ໂອ ໂຢເກສະວະຣະ ຄູແຫ່ງສັບພະໂລກ ຂ້າແຕ່ພຣະພະຄະວານ ຂ້າຂໍນອບນ້ອມບູຊາ
Verse 44
सूत उवाच पृथयेत्थं कलपदै: परिणूताखिलोदय: । मन्दं जहास वैकुण्ठो मोहयन्निव मायया ॥ ४४ ॥
ສູຕະກ່າວວ່າ: ເມື່ອປຣຶຖາ (ກຸນຕີເທວີ) ຖວາຍຄຳສັນລະເສີນເປັນກະວີດ້ວຍຖ້ອຍຄຳອັນງາມ ພຣະໄວກຸນຖະນາຖໄດ້ຟັງແລ້ວຍິ້ມອ່ອນໆ ດຸດດັ່ງກຳລັງມອບຄວາມຫຼົງໃຫ້ດ້ວຍມາຍາຂອງພຣະອົງ
Verse 45
तां बाढमित्युपामन्त्र्य प्रविश्य गजसाह्वयम् । स्त्रियश्च स्वपुरं यास्यन् प्रेम्णा राज्ञा निवारित: ॥ ४५ ॥
ພຣະອົງຮັບຄຳອະທິຖານນັ້ນດ້ວຍພຣະດຳຣັດວ່າ “ດີແທ້” ແລ້ວເສດັດເຂົ້າພະລາຊະວັງແຫ່ງຫັດສະຕິນາປຸຣະ (ກະຈະສາຫວະຍະ) ເພື່ອແຈ້ງແກ່ສະຕຣີອື່ນໆ ເຖິງການເສດັດຈາກໄປ ແລ້ວເມື່ອພຣະອົງຈະເສດັດກັບສູ່ພຣະທາມ ພຣະຣາຊາຢຸທິສຖິຣະໄດ້ທູນວິງວອນດ້ວຍຄວາມຮັກ ແລະຮັ້ງໄວ້
Verse 46
व्यासाद्यैरीश्वरेहाज्ञै: कृष्णेनाद्भुतकर्मणा । प्रबोधितोऽपीतिहासैर्नाबुध्यत शुचार्पित: ॥ ४६ ॥
ກະສັດ ຍຸທິດທິຣະ ຜູ້ໂສກເສົ້າເສຍໃຈຢ່າງໜັກ ບໍ່ສາມາດຖືກປອບໃຈໄດ້ ເຖິງແມ່ນວ່າຈະໄດ້ຮັບຄຳແນະນຳຈາກ ຣືສີ ວຽດ ແລະ ພຣະກຣິດສະນະ ດ້ວຍເລື່ອງລາວໃນອະດີດກໍຕາມ.
Verse 47
आह राजा धर्मसुतश्चिन्तयन् सुहृदां वधम् । प्राकृतेनात्मना विप्रा: स्नेहमोहवशं गत: ॥ ४७ ॥
ກະສັດ ຍຸທິດທິຣະ ບຸດແຫ່ງທຳ ຜູ້ຄິດເຖິງການຕາຍຂອງເພື່ອນມິດ ໄດ້ກ່າວອອກມາດ້ວຍຄວາມຫຼົງໄຫຼໃນຄວາມຮັກ ຄືກັບຄົນທຳມະດາ.
Verse 48
अहो मे पश्यताज्ञानं हृदि रूढं दुरात्मन: । पारक्यस्यैव देहस्य बह्व्यो मेऽक्षौहिणीर्हता: ॥ ४८ ॥
ໂອ! ເບິ່ງຄວາມໂງ່ເຂົາຂອງຂ້ອຍແດ່ທ້ອນ! ຮ່າງກາຍນີ້ຊຶ່ງໃນທີ່ສຸດກໍຕ້ອງເປັນອາຫານຂອງຜູ້ອື່ນ ແຕ່ຂ້ອຍກັບຂ້າກອງທັບຢ່າງຫຼວງຫຼາຍເພື່ອມັນ.
Verse 49
बालद्विजसुहृन्मित्रपितृभ्रातृगुरुद्रुह: । न मे स्यान्निरयान्मोक्षो ह्यपि वर्षायुतायुतै: ॥ ४९ ॥
ຂ້ອຍໄດ້ຂ້າເດັກນ້ອຍ, ພາມ, ຜູ້ຫວັງດີ, ເພື່ອນມິດ, ພໍ່ແມ່, ຄູອາຈານ ແລະ ອ້າຍນ້ອງ. ເຖິງແມ່ນວ່າຈະຜ່ານໄປເປັນລ້ານປີ ຂ້ອຍກໍຈະບໍ່ຫຼຸດພົ້ນຈາກນະລົກ.
Verse 50
नैनो राज्ञ: प्रजाभर्तुर्धर्मयुद्धे वधो द्विषाम् । इति मे न तु बोधाय कल्पते शासनं वच: ॥ ५० ॥
ມີຄຳກ່າວວ່າ ບໍ່ມີບາບສຳລັບກະສັດຜູ້ຂ້າສັດຕູໃນສົງຄາມທຳ ເພື່ອປົກປ້ອງປະຊາຊົນ ແຕ່ຄຳສອນນີ້ໃຊ້ບໍ່ໄດ້ກັບຂ້ອຍ.
Verse 51
स्त्रीणां मद्धतबन्धूनां द्रोहो योऽसाविहोत्थित: । कर्मभिर्गृहमेधीयैर्नाहं कल्पो व्यपोहितुम् ॥ ५१ ॥
ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຂ້າພີ່ນ້ອງຂອງແມ່ຍິງຈໍານວນຫລາຍ, ແລະ ດ້ວຍເຫດນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງໄດ້ສ້າງຄວາມເປັນສັດຕູ ທີ່ບໍ່ສາມາດແກ້ໄຂໄດ້ດ້ວຍການເຮັດບຸນທາງວັດຖຸ.
Verse 52
यथा पङ्केन पङ्काम्भ: सुरया वा सुराकृतम् । भूतहत्यां तथैवैकां न यज्ञैर्मार्ष्टुमर्हति ॥ ५२ ॥
ເຊັ່ນດຽວກັບທີ່ບໍ່ສາມາດຕອງນໍ້າຕົມດ້ວຍຕົມ, ຫຼື ລ້າງໂຖໃສ່ເຫຼົ້າດ້ວຍເຫຼົ້າ, ມັນກໍເປັນໄປບໍ່ໄດ້ທີ່ຈະລົບລ້າງບາບຈາກການຂ້າຄົນ ດ້ວຍການບູຊາຍັນສັດ.
Frequently Asked Questions
Aśvatthāmā’s act represents vengeance degenerating into adharma: unable to defeat the Pāṇḍavas directly, he targets the future—ending the Kuru succession by killing the unborn heir. Śāstrically, it illustrates how brahminical power (astra-vidyā) becomes catastrophic when divorced from dharma. The episode also foregrounds vaṁśānucarita: the Bhāgavata’s historical continuity depends on Parīkṣit’s survival, through whom the later narration to Śukadeva becomes possible.
The text stresses that the brahmāstra is ‘without check or counteraction’ on the material plane, yet it is foiled when confronted by Viṣṇu’s strength. This teaches hierarchical theology: all astras and devas operate within the Lord’s sovereignty. Kṛṣṇa’s Sudarśana and personal energy (yogamāyā) protect the embryo, demonstrating rakṣā for surrendered devotees and establishing that the Supreme is not merely a powerful hero but the ultimate controller of all energies.
Kuntī’s prayers articulate bhakti’s inner grammar: God is simultaneously transcendent (beyond guṇas and sense perception) and intimate (Yaśodā binding Him). She interprets repeated calamities as grace because they intensify darśana and remembrance, and she asks for detachment from clan-identity in favor of uninterrupted devotion—like the Gaṅgā flowing to the sea. The prayers also critique material pride (birth, wealth, education, beauty) as an obstacle to sincere approach, emphasizing humility and dependence.
Uttarā’s embryo—later Mahārāja Parīkṣit—is saved. This is crucial because Parīkṣit becomes the listener of the Bhāgavata from Śukadeva Gosvāmī; thus, the preservation of his life safeguards the very historical channel through which the Purāṇa’s teachings are delivered to the world.
Read Srimad Bhagavatam in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with audio, word-by-word meanings, and more.