Adhyaya 18

Verse 1

सूत उवाच यो वै द्रौण्यस्त्रविप्लुष्टो न मातुरुदरे मृत: । अनुग्रहाद् भगवत: कृष्णस्याद्भुतकर्मण: ॥ १ ॥

ສູຕະໄດ້ກ່າວວ່າ ໂດຍພຣະເມດຕາຂອງພຣະພະຄະວານ ສຣີກຣິດສະນະ ຜູ້ກະທຳອັນອັດສະຈັນ, ມະຫາຣາຊາ ປະຣີກຊິດ ແມ່ນແມ່ນຖືກອາວຸດຂອງບຸດດຣໂຣນະ ກະທົບໃນຄັນມານດາ ກໍບໍ່ຖືກເຜົາໃຫ້ຕາຍ.

Verse 2

ब्रह्मकोपोत्थिताद् यस्तु तक्षकात्प्राणविप्लवात् । न सम्मुमोहोरुभयाद् भगवत्यर्पिताशय: ॥ २ ॥

ຍິ່ງໄປກວ່ານັ້ນ ເນື່ອງຈາກມະຫາຣາຊາ ປະຣີກຊິດ ອຸທິດໃຈແດ່ພຣະພະຄະວານຢູ່ເສມອ, ພຣະອົງຈຶ່ງບໍ່ຫວາດກົວ ແລະບໍ່ຫວັ່ນໄຫວ ແມ່ນແມ່ນຈະມີພະຍານາກຕັກສະກະທີ່ຈະກັດ ເນື່ອງຈາກຄວາມໂກດຂອງເດັກພຣາຫມັນ.

Verse 3

उत्सृज्य सर्वत: सङ्गं विज्ञाताजितसंस्थिति: । वैयासकेर्जहौ शिष्यो गङ्गायां स्वं कलेवरम् ॥ ३ ॥

ເມື່ອລະທິ້ງການຄົບຄ້າທັງປວງ ກະສັດໄດ້ເຂົ້າໃຈສະຖານະທີ່ແທ້ຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າອະຈິຕະ ແລະມອບຕົນເປັນສິດຂອງພຣະສຸກະເທວະ ບຸດຂອງວະຍາສະ ສຸດທ້າຍໄດ້ລະກາຍຢູ່ຝັ່ງແມ່ນ້ຳຄົງຄາ

Verse 4

नोत्तमश्लोकवार्तानां जुषतां तत्कथामृतम् । स्यात्सम्भ्रमोऽन्तकालेऽपि स्मरतां तत्पदाम्बुजम् ॥ ४ ॥

ເພາະຜູ້ທີ່ອຸທິດຊີວິດໃຫ້ກັບຂ່າວສານແຫ່ງອຸຕະມະສະໂລກະ ແລະດື່ມດ່ຳນ້ຳອະມຣິດແຫ່ງພຣະກະຖາ ຜູ້ລະລຶກດອກບົວແຫ່ງພຣະບາດຢູ່ເສມອ ຈະບໍ່ມີຄວາມຫຼົງຜິດແມ່ນແຕ່ຍາມສຸດທ້າຍ

Verse 5

तावत्कलिर्न प्रभवेत् प्रविष्टोऽपीह सर्वत: । यावदीशो महानुर्व्यामाभिमन्यव एकराट् ॥ ५ ॥

ຕາບໃດທີ່ພຣະຣາຊະບຸດອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ແລະມີອຳນາດຂອງອະພິມັນຍຸ ຍັງເປັນຈັກກະພັດເອກແຫ່ງໂລກ ກະທັ້ງກາລີເຂົ້າມາທົ່ວທິດ ກໍບໍ່ອາດເຈີຣິນໄດ້

Verse 6

यस्मिन्नहनि यर्ह्येव भगवानुत्ससर्ज गाम् । तदैवेहानुवृत्तोऽसावधर्मप्रभव: कलि: ॥ ६ ॥

ໃນວັນ ແລະໃນຂະນະທີ່ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ສຣີກຣິດສະນະ ຈາກໂລກນີ້ໄປ ໃນຂະນະນັ້ນເອງ ກາລີຜູ້ກໍ່ເກີດອະທັມທຸກຢ່າງ ກໍເຂົ້າມາສູ່ໂລກນີ້

Verse 7

नानुद्वेष्टि कलिं सम्राट् सारङ्ग इव सारभुक् । कुशलान्याशु सिद्ध्यन्ति नेतराणि कृतानि यत् ॥ ७ ॥

ມະຫາຣາຊາ ປະຣິກຊິດ ບໍ່ໄດ້ເກຽດຊັງກາລີ; ພຣະອົງເປັນຜູ້ເອົາແຕ່ສານະສຳຄັນ ເຫມືອນຜຶ້ງທີ່ຮັບແຕ່ນ້ຳຫວານ. ພຣະອົງຮູ້ວ່າໃນກາລີຍຸກ ກຸສົນໃຫ້ຜົນໄວ ແຕ່ອະກຸສົນຈະໃຫ້ຜົນເມື່ອໄດ້ກະທຳຈິງ; ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງບໍ່ອິດສາກາລີ

Verse 8

किं नु बालेषु शूरेण कलिना धीरभीरुणा । अप्रमत्त: प्रमत्तेषु यो वृको नृषु वर्तते ॥ ८ ॥

ມະຫາຣາຊາ ປະຣິກຊິດ ຄິດວ່າ ຄົນປັນຍານ້ອຍອາດເຫັນກາລີວ່າແຂງແກ່ຫຼາຍ ແຕ່ຜູ້ສຳຮວມແລະຕື່ນຮູ້ບໍ່ມີຫຍັງຕ້ອງຢ້ານ। ພະຣາຊາດຸຈເສືອ ຄຸ້ມຄອງຜູ້ປະມາດ।

Verse 9

उपवर्णितमेतद्व: पुण्यं पारीक्षितं मया । वासुदेवकथोपेतमाख्यानं यदपृच्छत ॥ ९ ॥

ໂອ ນັກລຶສີທັງຫຼາຍ! ຕາມທີ່ພວກທ່ານໄດ້ຖາມ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ບັນຍາຍເລື່ອງອັນເປັນມົງຄຸນຂອງມະຫາຣາຊາ ປະຣິກຊິດ ທີ່ປະກອບດ້ວຍກະຖາແຫ່ງວາສຸເທວະ ສຣີກຣິດສະນະ।

Verse 10

या या: कथा भगवत: कथनीयोरुकर्मण: । गुणकर्माश्रया: पुम्भि: संसेव्यास्ता बुभूषुभि: ॥ १० ॥

ກະຖາທັງຫຼາຍກ່ຽວກັບພຣະພະຄະວານ ຜູ້ກະທຳການອັນອັດສະຈັນ ທີ່ອາໄສຄຸນແລະລີລາຂອງພຣະອົງ ຜູ້ປາຖະໜາຄວາມສົມບູນໃນຊີວິດ ພຶງຟັງດ້ວຍຄວາມນອບນ້ອມແລະສັດທາ।

Verse 11

ऋषय ऊचु: सूत जीव समा: सौम्य शाश्वतीर्विशदं यश: । यस्त्वं शंससि कृष्णस्य मर्त्यानाममृतं हि न: ॥ ११ ॥

ນັກລຶສີຜູ້ດີກ່າວວ່າ: ໂອ ສູຕະ ໂກສະວາມີ ຜູ້ສຸຂຸມ! ຂໍໃຫ້ທ່ານມີອາຍຸຍືນ ແລະມີກຽດຍົດນິລັນດອນ; ເພາະທ່ານກ່າວສັນລະເສີນລີລາຂອງສຣີກຣິດສະນະຢ່າງແຈ້ງຊັດ ຊຶ່ງເປັນດຸຈນ້ຳອະມຣິຕະສຳລັບພວກເຮົາຜູ້ເປັນມະຕະຍະ।

Verse 12

कर्मण्यस्मिन्ननाश्वासे धूमधूम्रात्मनां भवान् । आपाययति गोविन्दपादपद्मासवं मधु ॥ १२ ॥

ໃນກຳມະພິທີນີ້ທີ່ຜົນບໍ່ແນ່ນອນ ຮ່າງກາຍພວກເຮົາດຳຄຳເພາະຄວັນ; ແຕ່ທ່ານໃຫ້ພວກເຮົາດື່ມນ້ຳຜຶ້ງອະມຣິຕະແຫ່ງດອກບົວພຣະບາດຂອງໂກວິນດະ ທີ່ທ່ານແຈກຈ່າຍ; ດ້ວຍເຫດນັ້ນເຮົາຈຶ່ງຊື່ນບານແທ້.

Verse 13

तुलयाम लवेनापि न स्वर्गं नापुनर्भवम् । भगवत्सङ्गिसङ्गस्य मर्त्यानां किमुताशिष: ॥ १३ ॥

ແມ່ນແຕ່ຊົ່ວຂະນະທີ່ໄດ້ຄົບຫາກັບຜູ້ອຸທິດຕົນແດ່ພຣະເຈົ້າ ກໍບໍ່ອາດທຽບກັບສະຫວັນ ຫຼື ໂມກສະໄດ້; ແລ້ວພອນໂລກີຢ່າງຊັບສົມບັດຂອງຜູ້ຕ້ອງຕາຍຈະກ່າວເຖິງເພື່ອຫຍັງ।

Verse 14

को नाम तृप्येद् रसवित्कथायां महत्तमैकान्तपरायणस्य । नान्तं गुणानामगुणस्य जग्मु- र्योगेश्वरा ये भवपाद्ममुख्या: ॥ १४ ॥

ຜູ້ໃດທີ່ຮູ້ຈັກລົດຊາດອັນຫວານຊື່ນຈະອິ່ມໃຈໄດ້ແນວໃດ ເມື່ອໄດ້ຟັງອະມຣິດລົດຊາດແຫ່ງກະຖາຂອງໂຄວິນດາ ຜູ້ເປັນທີ່ພຶ່ງເອກຂອງມະຫາຊົນ? ແມ່ນແຕ່ພຣະສິວະ ແລະ ພຣະພຣະຫມາ ຜູ້ເປັນໂຍຄີເອສະວະ ກໍຍັງບໍ່ອາດຮູ້ຈົນສຸດແຫ່ງຄຸນຂອງພຣະອົງ।

Verse 15

तन्नो भवान् वै भगवत्प्रधानो महत्तमैकान्तपरायणस्य । हरेरुदारं चरितं विशुद्धं शुश्रूषतां नो वितनोतु विद्वन् ॥ १५ ॥

ໂອ ສູຕະ ໂກສະວາມີ, ທ່ານເປັນນັກຮູ້ແລະຜູ້ອຸທິດຕົນອັນບໍລິສຸດ ຜູ້ຖືການຮັບໃຊ້ພຣະພະຄະວານເປັນຫົວໃຈ; ຂໍໃຫ້ທ່ານເລົ່າຂະຫຍາຍລີລາແລະຈະຣິດອັນສູງສົ່ງບໍລິສຸດຂອງພຣະຫຣິໃຫ້ພວກເຮົາຜູ້ກະຫາຍຈະຟັງ।

Verse 16

स वै महाभागवत: परीक्षिद् येनापवर्गाख्यमदभ्रबुद्धि: । ज्ञानेन वैयासकिशब्दितेन भेजे खगेन्द्रध्वजपादमूलम् ॥ १६ ॥

ຂໍໃຫ້ທ່ານເລົ່າຫົວຂໍ້ເຫຼົ່ານັ້ນເກືອບພຣະເຈົ້າ ທີ່ເຮັດໃຫ້ມະຫາຣາຊາ ປະຣີກຊິດ ຜູ້ເປັນມະຫາພາຄະວະຕະ ແລະມີປັນຍາມັ່ນຄົງໃນອະປະວັກຄະ ໄດ້ເຖິງພະບາດດອກບົວຂອງພຣະອົງຜູ້ມີທຸງຄຣຸດ ໂດຍອາໄສຍານທີ່ບຸດຂອງວະຍາສະ ຄື ສຣີ ຊຸກະເທວະ ໄດ້ຂັບຂານ।

Verse 17

तन्न: परं पुण्यमसंवृतार्थ- माख्यानमत्यद्भुतयोगनिष्ठम् । आख्याह्यनन्ताचरितोपपन्नं पारीक्षितं भागवताभिरामम् ॥ १७ ॥

ດັ່ງນັ້ນ ຂໍໃຫ້ທ່ານເລົ່າໃຫ້ພວກເຮົາຟັງເລື່ອງລາວຂອງພຣະອະນັນຕະ—ເລື່ອງອັນບໍລິສຸດແລະສູງສຸດ ທີ່ຕັ້ງມັ່ນໃນພັກຕິໂຍຄະອັນນ່າອັດສະຈັນ—ທີ່ໄດ້ກ່າວແກ່ມະຫາຣາຊາ ປະຣີກຊິດ ແລະເປັນທີ່ຮັກຍິ່ງຂອງພວກພາຄະວະຕະຜູ້ບໍລິສຸດ।

Verse 18

सूत उवाच अहो वयं जन्मभृतोऽद्य हास्म वृद्धानुवृत्त्यापि विलोमजाता: । दौष्कुल्यमाधिं विधुनोति शीघ्रं महत्तमानामभिधानयोग: ॥ १८ ॥

ສຣີສູຕະກ່າວວ່າ—ໂອ ພຣະເຈົ້າ! ແມ່ນແຕ່ພວກເຮົາເກີດໃນຕະກູນປົນກັນ ແຕ່ດ້ວຍການຮັບໃຊ້ແລະຕິດຕາມມະຫາທ່ານຜູ້ຮູ້ແຈ້ງ ພວກເຮົາກໍໄດ້ຮັບການຍົກຍ້ອງ. ແມ່ນແຕ່ການສົນທະນາເຖິງພຣະນາມກັບທ່ານເຫຼົ່ານັ້ນ ກໍຊໍາລະຄວາມດ່າງພ້ອຍຈາກກໍາເນີດຕໍ່າໄດ້ໄວ.

Verse 19

कुत: पुनर्गृणतो नाम तस्य महत्तमैकान्तपरायणस्य । योऽनन्तशक्तिर्भगवाननन्तो महद्गुणत्वाद् यमनन्तमाहु: ॥ १९ ॥

ແລ້ວຈະກ່າວເຖິງຜູ້ທີ່ຢູ່ໃຕ້ການນໍາພາຂອງມະຫາພັກຕະ ແລະສັນລະເສີນພຣະນາມອັນສັກສິດຂອງພຣະອົງອະນັນຕະ ຜູ້ມີພະລັງອັນບໍ່ມີຂອບເຂດ ຈະວ່າຢ່າງໃດ! ເນື່ອງດ້ວຍຄຸນອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ພຣະອົງຈຶ່ງຖືກເອີ້ນວ່າ “ອະນັນຕະ” ຜູ້ບໍ່ມີທີ່ສິ້ນສຸດ.

Verse 20

एतावतालं ननु सूचितेन गुणैरसाम्यानतिशायनस्य । हित्वेतरान् प्रार्थयतो विभूति- र्यस्याङ्‌घ्रिरेणुं जुषतेऽनभीप्सो: ॥ २० ॥

ເທົ່ານີ້ກໍພໍຊີ້ແຈງວ່າ ພຣະອົງບໍ່ມີໃຜເທົ່າທຽມ ແລະສູງສຸດເຫນືອທຸກຢ່າງ; ດັ່ງນັ້ນບໍ່ມີໃຜຈະພັນນາໄດ້ຢ່າງພໍຄວນ. ເທວະທັງຫຼາຍອະທິຖານຂໍພຣະລັກສະມີກໍບໍ່ໄດ້; ແຕ່ພຣະລັກສະມີເອງກັບຮັບໃຊ້ຝຸ່ນທີ່ພຣະບາດຂອງພຣະອົງ ແມ່ນແຕ່ພຣະອົງບໍ່ປາດຖະນາການຮັບໃຊ້ນັ້ນ.

Verse 21

अथापि यत्पादनखावसृष्टं जगद्विरिञ्चोपहृतार्हणाम्भ: । सेशं पुनात्यन्यतमो मुकुन्दात् को नाम लोके भगवत्पदार्थ: ॥ २१ ॥

ໃຜຈະສົມຄວນກັບນາມ “ພຣະເຈົ້າສູງສຸດ” ນອກຈາກມຸກຸນດະ ສຣີກຣິສນະ? ນ້ໍາທີ່ໄຫຼອອກຈາກເລັບພຣະບາດຂອງພຣະອົງ ພຣະພຣົມໄດ້ເກັບໄວ້ເພື່ອຖວາຍເປັນອະຣະຄະຍະຕ້ອນຮັບແດ່ພຣະສິວະ; ນ້ໍານັ້ນເອງ (ຄົງຄາ) ຊໍາລະທົ່ວຈັກກະວານ ຮວມທັງພຣະສິວະດ້ວຍ.

Verse 22

यत्रानुरक्ता: सहसैव धीरा व्यपोह्य देहादिषु सङ्गमूढम् । व्रजन्ति तत्पारमहंस्यमन्त्यं यस्मिन्नहिंसोपशम: स्वधर्म: ॥ २२ ॥

ຜູ້ມີຈິດໝັ້ນຄົງ ແລະຄວບຄຸມຕົນເອງ ຜູ້ຜູກໃຈໄວ້ກັບພຣະເຈົ້າສູງສຸດ ສຣີກຣິສນະ ສາມາດປັດເປົ່າຄວາມຫຼົງຈາກການຍຶດຕິດໃນກາຍແລະໃຈໄດ້ທັນທີ ແລ້ວໄປຮອດຄວາມສົມບູນສູງສຸດແຫ່ງພຣະມະຫັງສະ; ທີ່ນັ້ນ ອະຫິງສາ ແລະການສະຫງົບສະລະວາງ ເປັນທຳປະຈຳຕົນ.

Verse 23

अहं हि पृष्टोऽर्यमणो भवद्भ‍ि- राचक्ष आत्मावगमोऽत्र यावान् । नभ: पतन्त्यात्मसमं पतत्‍त्रिण- स्तथा समं विष्णुगतिं विपश्चित: ॥ २३ ॥

ໂອ ຣິຊີຜູ້ບໍລິສຸດດຸດດວງອາທິດ, ເມື່ອທ່ານທັງຫຼາຍຖາມ ຂ້າພະເຈົ້າຈະພັນລະນາລີລາເຫນືອໂລກຂອງພຣະວິສນຸ ຕາມທີ່ຂ້າພະເຈົ້າຮູ້. ເຫມືອນນົກບິນໃນຟ້າຕາມກໍາລັງຂອງຕົນ, ຜູ້ພັກດີຜູ້ຮູ້ກໍກ່າວເຖິງຄະຕິຂອງພຣະເຈົ້າຕາມການຮູ້ແຈ້ງຂອງຕົນ.

Verse 24

एकदा धनुरुद्यम्य विचरन् मृगयां वने । मृगाननुगत: श्रान्त: क्षुधितस्तृषितो भृशम् ॥ २४ ॥ जलाशयमचक्षाण: प्रविवेश तमाश्रमम् । ददर्श मुनिमासीनं शान्तं मीलितलोचनम् ॥ २५ ॥

ຄັ້ງໜຶ່ງ ມະຫາຣາຊາ ປະຣີກຊິດ ຍົກຄັນທະນູແລະລູກສອນ ອອກລ່າສັດໃນປ່າ ໄລ່ຕາມກວາງ. ພຣະອົງເຫນື່ອຍລ້າຫນັກ ແລະຫິວກັບຫິວນ້ຳຢ່າງຫນັກ. ເມື່ອຊອກຫາແຫຼ່ງນ້ຳ ພຣະອົງເຂົ້າໄປຍັງອາສຣົມຂອງຣິຊີຊາມີກະຜູ້ມີຊື່ສຽງ ແລະເຫັນມຸນີນັ່ງສງົບ ປິດຕາຢູ່.

Verse 25

एकदा धनुरुद्यम्य विचरन् मृगयां वने । मृगाननुगत: श्रान्त: क्षुधितस्तृषितो भृशम् ॥ २४ ॥ जलाशयमचक्षाण: प्रविवेश तमाश्रमम् । ददर्श मुनिमासीनं शान्तं मीलितलोचनम् ॥ २५ ॥

ຄັ້ງໜຶ່ງ ມະຫາຣາຊາ ປະຣີກຊິດ ຍົກຄັນທະນູແລະລູກສອນ ອອກລ່າສັດໃນປ່າ ໄລ່ຕາມກວາງ. ພຣະອົງເຫນື່ອຍລ້າຫນັກ ແລະຫິວກັບຫິວນ້ຳຢ່າງຫນັກ. ເມື່ອບໍ່ເຫັນແຫຼ່ງນ້ຳ ພຣະອົງເຂົ້າໄປຍັງອາສຣົມຂອງຣິຊີຊາມີກະຜູ້ມີຊື່ສຽງ ແລະເຫັນມຸນີນັ່ງສງົບ ປິດຕາຢູ່.

Verse 26

प्रतिरुद्धेन्द्रियप्राणमनोबुद्धिमुपारतम् । स्थानत्रयात्परं प्राप्तं ब्रह्मभूतमविक्रियम् ॥ २६ ॥

ອິນທຣີ, ລົມຫາຍໃຈ, ຈິດ ແລະ ປັນຍາຂອງມຸນີນັ້ນ ຖືກສຳຣວມຈາກກິດຈະກຳທາງວັດຖຸ. ທ່ານຕັ້ງຢູ່ໃນສະມາທິທີ່ພົ້ນຈາກສາມສະພາບ—ຕື່ນ, ຝັນ, ແລະຫຼັບເລິກ—ບັນລຸພາວະພຣະພຣົມພູຕະ ອັນບໍ່ແປປ່ຽນ.

Verse 27

विप्रकीर्णजटाच्छन्नं रौरवेणाजिनेन च । विशुष्यत्तालुरुदकं तथाभूतमयाचत ॥ २७ ॥

ມຸນີນັ້ນຖືກປົກຄຸມດ້ວຍຜົມຈະຕາທີ່ກະຈາຍ ແລະຫໍ່ດ້ວຍໜັງກວາງຣໍຣະວະ. ພຣະຣາຊາມີເພດານປາກແຫ້ງເພາະຄວາມຫິວນ້ຳ ຈຶ່ງຂໍນ້ຳຈາກມຸນີຜູ້ຢູ່ໃນສະພາບນັ້ນ.

Verse 28

अलब्धतृणभूम्यादिरसम्प्राप्तार्घ्यसूनृत: । अवज्ञातमिवात्मानं मन्यमानश्चुकोप ह ॥ २८ ॥

ເມື່ອບໍ່ໄດ້ຮັບການຕ້ອນຮັບດ້ວຍທີ່ນັ່ງ ບ່ອນພັກ ນ້ຳ ອັຣຄະຍະ ແລະຄຳຫວານ ພະຣາຊາຄິດວ່າຖືກລະເລີຍ ແລະໂກດຂຶ້ນ

Verse 29

अभूतपूर्व: सहसा क्षुत्तृड्भ्यामर्दितात्मन: । ब्राह्मणं प्रत्यभूद् ब्रह्मन् मत्सरो मन्युरेव च ॥ २९ ॥

ດ້ວຍຄວາມຫິວແລະຫິວນ້ຳຢ່າງໜັກ ພະຣາຊາຈຶ່ງເກີດຄວາມອິດສາແລະໂກດຕໍ່ພຣາຫມະນັ້ນ ຊຶ່ງບໍ່ເຄີຍເກີດມາກ່ອນ

Verse 30

स तु ब्रह्मऋषेरंसे गतासुमुरगं रुषा । विनिर्गच्छन्धनुष्कोट्या निधाय पुरमागत: ॥ ३० ॥

ດ້ວຍຄວາມໂກດຈາກການຖືກຫມິ່ນ ພະຣາຊາໃຊ້ປາຍຄັນທະນູຍົກງູທີ່ຕາຍແລ້ວ ວາງໄວ້ເທິງບ່າຂອງ຤ິສີ ແລ້ວກັບໄປພະຣາຊວັງ

Verse 31

एष किं निभृताशेषकरणो मीलितेक्षण: । मृषासमाधिराहोस्वित्किं नु स्यात्क्षत्रबन्धुभि: ॥ ३१ ॥

ເມື່ອກັບມາແລ້ວ ພະຣາຊາຄິດໃນໃຈວ່າ: ຤ິສີນີ້ຢູ່ໃນສະມາທິຈິງ ຮວບຮວມອິນທຣີ ແລະປິດຕາຢູ່ ຫຼືພຽງແຕ່ແກລ້ງເຮັດເພື່ອຫຼີກລ້ຽງກະສັດກະສັດຕຣິຍະຊັ້ນຕ່ຳ

Verse 32

तस्य पुत्रोऽतितेजस्वी विहरन् बालकोऽर्भकै: । राज्ञाघं प्रापितं तातं श्रुत्वा तत्रेदमब्रवीत् ॥ ३२ ॥

ບຸດຂອງພຣາຫມະນ຤ິສີນັ້ນມີ຤ິດເດດສູງ ໃນຂະນະທີ່ຫຼິ້ນກັບເດັກນ້ອຍ ລາວໄດ້ຍິນເລື່ອງຄວາມທຸກຂອງພໍ່ທີ່ເກີດຈາກພະຣາຊາ ແລ້ວກ່າວຄຳນີ້ທັນທີ

Verse 33

अहो अधर्म: पालानां पीव्‍नां बलिभुजामिव । स्वामिन्यघं यद् दासानां द्वारपानां शुनामिव ॥ ३३ ॥

ໂອ້ ເບິ່ງເຖີດ! ອະທຳຂອງຜູ້ປົກຄອງເຫຼົ່ານີ້—ເຫມືອນກາອ້ວນ ແລະ ໝາເຝົ້າປະຕູ; ເປັນຂ້າຮັບໃຊ້ແຕ່ກໍ່ທຳບາບຕໍ່ນາຍ।

Verse 34

ब्राह्मणै: क्षत्रबन्धुर्हि गृहपालो निरूपित: । स कथं तद्गृहे द्वा:स्थ: सभाण्डं भोक्तुमर्हति ॥ ३४ ॥

ພຣາຫມັນໄດ້ກຳນົດລູກຫຼານກະສັດໃຫ້ເປັນເຫມືອນໝາເຝົ້າເຮືອນ; ແລ້ວໝາທີ່ຢູ່ປະຕູຈະມີເຫດໃດເຂົ້າເຮືອນ ແລະ ຂໍກິນກັບນາຍໃນພາຊະນະດຽວ?

Verse 35

कृष्णे गते भगवति शास्तर्युत्पथगामिनाम् । तद्भ‍िन्नसेतूनद्याहं शास्मि पश्यत मे बलम् ॥ ३५ ॥

ເມື່ອພຣະພະຄະວານ ສຣີກຣິດສະນະ ຜູ້ເປັນຜູ້ປົກຄອງສູງສຸດ ໄດ້ເສດຈາກໄປ ພວກຫຼົງທາງເຫຼົ່ານີ້ກໍ່ຜະຍອງຂຶ້ນ; ດັ່ງນັ້ນມື້ນີ້ຂ້ອຍຈະລົງໂທດຜູ້ທຳລາຍຂອບເຂດເອງ—ຈົ່ງເບິ່ງພະລັງຂອງຂ້ອຍ!

Verse 36

इत्युक्त्वा रोषताम्राक्षो वयस्यानृषिबालक: । कौशिक्याप उपस्पृश्य वाग्वज्रं विससर्ज ह ॥ ३६ ॥

ເມື່ອເວົ້າດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ລູກລະສີຜູ້ມີຕາແດງດ້ວຍໂທສະ ຢູ່ທ່າມກາງໝູ່ເພື່ອນ ໄດ້ແຕະນ້ຳແມ່ນ້ຳກໍຊິກີ ແລ້ວປ່ອຍສາຍຟ້າແຫ່ງວາຈາອອກມາ

Verse 37

इति लङ्घितमर्यादं तक्षक: सप्तमेऽहनि । दङ्‍क्ष्यति स्म कुलाङ्गारं चोदितो मे ततद्रुहम् ॥ ३७ ॥

ດັ່ງນີ້ ຜູ້ລະເມີດມາລະຍາດນັ້ນ—ເປັນມົນທິນແຫ່ງວົງຕະກູນ—ຈະຖືກທັກສະກະກັດໃນວັນທີ 7 ນັບຈາກມື້ນີ້ ຕາມຄຳສັ່ງຂອງຂ້ອຍ

Verse 38

ततोऽभ्येत्याश्रमं बालो गले सर्पकलेवरम् । पितरं वीक्ष्य दु:खार्तो मुक्तकण्ठो रुरोद ह ॥ ३८ ॥

ຕໍ່ມາ ເດັກນ້ອຍກັບມາຫາອາສຣົມ ເຫັນຊາກງູຢູ່ເທິງບ່າຂອງພໍ່ ກໍເສົ້າໂສກແລະຮ້ອງໄຫ້ດັງໆ।

Verse 39

स वा आङ्गिरसो ब्रह्मन् श्रुत्वा सुतविलापनम् । उन्मील्य शनकैर्नेत्रे द‍ृष्ट्वा चांसे मृतोरगम् ॥ ३९ ॥

ໂອ ພຣາຫມັນທັງຫຼາຍ ຣິຊີຜູ້ເກີດໃນສາຍອັງຄິຣະ ໄດ້ຍິນສຽງຮ້ອງໄຫ້ຂອງລູກ ແລ້ວຄ່ອຍໆເປີດຕາ ເຫັນງູຕາຍພັນຢູ່ຮອບຄໍຕົນ।

Verse 40

विसृज्य तं च पप्रच्छ वत्स कस्माद्धि रोदिषि । केन वा तेऽपकृतमित्युक्त: स न्यवेदयत् ॥ ४० ॥

ລາວໂຍນຊາກງູນັ້ນໄປຂ້າງໜຶ່ງ ແລ້ວຖາມວ່າ “ລູກເອີຍ ເຈົ້າຮ້ອງໄຫ້ເພາະຫຍັງ? ມີໃຜເຮັດຮ້າຍເຈົ້າບໍ?” ແລ້ວລູກກໍເລົ່າເຫດການທັງໝົດ।

Verse 41

निशम्य शप्तमतदर्हं नरेन्द्रं स ब्राह्मणो नात्मजमभ्यनन्दत् । अहो बतांहो महदद्य ते कृत- मल्पीयसि द्रोह उरुर्दमो धृत: ॥ ४१ ॥

ເມື່ອໄດ້ຍິນຈາກລູກວ່າ ກະສັດຜູ້ປະເສີດຖືກສາບຢ່າງບໍ່ສົມຄວນ ພຣາຫມັນຣິຊີບໍ່ໄດ້ຊົມເຊີຍລູກ; ກັບກັນກໍເສຍໃຈວ່າ “ອະນິຈຈາ! ມື້ນີ້ລູກຂ້າໄດ້ເຮັດບາບໃຫຍ່ ລົງໂທດໜັກຕໍ່ຄວາມຜິດນ້ອຍນິດ”

Verse 42

न वै नृभिर्नरदेवं पराख्यं सम्मातुमर्हस्यविपक्‍वबुद्धे । यत्तेजसा दुर्विषहेण गुप्ता विन्दन्ति भद्राण्यकुतोभया: प्रजा: ॥ ४२ ॥

ລູກເອີຍ ປັນຍາຂອງເຈົ້າຍັງບໍ່ສຸກງອມ ຈຶ່ງບໍ່ຮູ້ວ່າ ກະສັດຜູ້ປະເສີດໃນມະນຸດນັ້ນເປັນດັ່ງນະຣະເທວ ບໍ່ຄວນນຳໄປເທົ່າກັບຄົນທົ່ວໄປ; ດ້ວຍເດຊານຸພາບອັນຕ້ານທານຍາກຂອງລາວ ປະຊາຈຶ່ງຢູ່ຢ່າງສຸກສະບາຍ ແລະບໍ່ມີຄວາມຢ້ານກົວ।

Verse 43

अलक्ष्यमाणे नरदेवनाम्नि रथाङ्गपाणावयमङ्ग लोक: । तदा हि चौरप्रचुरो विनङ्‍क्ष्य- त्यरक्ष्यमाणोऽविवरूथवत् क्षणात् ॥ ४३ ॥

ເດັກນ້ອຍເອີຍ ພຣະຜູ້ຖືລໍ້ລົດສົງຄາມຖືກແທນດ້ວຍລະບົບກະສັດ; ເມື່ອລະບົບນັ້ນຖືກລົບລ້າງ ໂລກຈະເຕັມໄປດ້ວຍໂຈນ ແລະພວກເຂົາຈະກົດຂີ່ປະຊາຊົນທີ່ບໍ່ມີການປົກປ້ອງເຫມືອນລູກແກະທີ່ກະຈັດກະຈາຍໃນພິບຕາ

Verse 44

तदद्य न: पापमुपैत्यनन्वयं यन्नष्टनाथस्य वसोर्विलुम्पकात् । परस्परं घ्नन्ति शपन्ति वृञ्जते पशून् स्त्रियोऽर्थान् पुरुदस्यवो जना: ॥ ४४ ॥

ມື້ນີ້ບາບຈະມາຫາພວກເຮົາຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ ເພາະຊັບສິນຂອງປະຊາຊົນທີ່ໄຮ້ຜູ້ຄຸ້ມຄອງຈະຖືກລັກປົ້ນ। ຜູ້ຄົນຈະຂ້າກັນ ສາບແຊ່ງກັນ ແລະໂຈນຫຼາຍຈະລັກສັດ ຍິງ ແລະຊັບສິນ—ບາບເຫຼົ່ານີ້ພວກເຮົາກໍຕ້ອງຮັບຜິດຊອບ

Verse 45

तदार्यधर्म: प्रविलीयते नृणां वर्णाश्रमाचारयुतस्त्रयीमय: । ततोऽर्थकामाभिनिवेशितात्मनां शुनां कपीनामिव वर्णसङ्कर: ॥ ४५ ॥

ໃນເວລານັ້ນ ອາຣະຍະທັມມະທີ່ອີງໃສ່ຈາຣີດວັນນະ-ອາສຣົມ ແລະຄໍາສອນແຫ່ງເວດ ຈະຄ່ອຍໆເສື່ອມສະລາຍໃນມະນຸດ। ຕໍ່ມາ ຜູ້ທີ່ຈິດຈົມໃນຊັບແລະກາມ ຈະເຮັດໃຫ້ເກີດວັນນະປົນປົວ—ປະຊາກອນບໍ່ພຶງປາດຖະໜາ—ໃນລະດັບຄືຫມາແລະລີງ

Verse 46

धर्मपालो नरपति: स तु सम्राड् बृहच्छ्रवा: । साक्षान्महाभागवतो राजर्षिर्हयमेधयाट् । क्षुत्तृट्‍श्रमयुतो दीनो नैवास्मच्छापमर्हति ॥ ४६ ॥

ຈັກກະພັດປະຣີກຊິດເປັນກະສັດຜູ້ພິທັກທັມ ມີກຽດສຽງຍິ່ງ. ພຣະອົງເປັນມະຫາພາຄະວະຕະໂດຍແທ້ ເປັນຣາຊະຣິຊິ ແລະໄດ້ປະກອບອັດສະວະເມດະຍັນຫຼາຍຄັ້ງ. ກະສັດເຊັ່ນນີ້ທີ່ເຫນື່ອຍລ້າດ້ວຍຄວາມຫິວ ຄວາມກະຫາຍ ແລະຄວາມເມື່ອຍ ບໍ່ຄວນຖືກຄໍາສາບຂອງພວກເຮົາເລີຍ

Verse 47

अपापेषु स्वभृत्येषु बालेनापक्‍वबुद्धिना । पापं कृतं तद्भगवान् सर्वात्मा क्षन्तुमर्हति ॥ ४७ ॥

ຈາກນັ້ນ ຣິຊິໄດ້ອະທິຖານຕໍ່ພຣະພະຄະວານຜູ້ເປັນສະຫວັນອາດຕະມາໃນທຸກສິ່ງ ໃຫ້ພຣະອົງໂປດອະໄພບາບທີ່ເດັກຜູ້ປັນຍາຍັງບໍ່ສຸກງອມໄດ້ກະທໍາ ຕໍ່ຜູ້ບໍ່ມີບາບ ຜູ້ຢູ່ໃນຄວາມຄຸ້ມຄອງ ແລະຄວນໄດ້ຮັບການປົກປ້ອງ

Verse 48

तिरस्कृता विप्रलब्धा: शप्ता: क्षिप्ता हता अपि । नास्य तत् प्रतिकुर्वन्ति तद्भक्ता: प्रभवोऽपि हि ॥ ४८ ॥

ຜູ້ອຸທິດຕົນແດ່ພຣະເຈົ້າມີຄວາມອົດທົນຢ່າງຍິ່ງ; ແມ້ຖືກດູຖູກ ຖືກຫລອກ ຖືກສາບ ຖືກລົບກວນ ຖືກລະເລີຍ ຫຼືຖືກຂ້າ ກໍບໍ່ຄິດແກ້ແຄ້ນ ແມ້ມີອຳນາດກໍຕາມ।

Verse 49

इति पुत्रकृताघेन सोऽनुतप्तो महामुनि: । स्वयं विप्रकृतो राज्ञा नैवाघं तदचिन्तयत् ॥ ४९ ॥

ມະຫາມຸນີນັ້ນເສຍໃຈຕໍ່ບາບທີ່ລູກຊາຍເຮັດ; ແມ້ກະສັດຈະຫຍາບຄາຍ ທ່ານກໍບໍ່ໄດ້ໃຫ້ຄວາມສຳຄັນຫຼາຍ।

Verse 50

प्रायश: साधवो लोके परैर्द्वन्द्वेषु योजिता: । न व्यथन्ति न हृष्यन्ति यत आत्माऽगुणाश्रय: ॥ ५० ॥

ໂດຍທົ່ວໄປ ບັນດາສາທຸ ແມ້ຖືກຄົນອື່ນນຳໃຫ້ເຂົ້າໄປພົວພັນກັບຄວາມຄູ່ຕໍ່ຕ້ານໃນໂລກ ກໍບໍ່ທຸກຂ໌ ບໍ່ເພີດເພີນ; ເພາະຈິດວິນຍານຂອງເຂົາອາໄສຢູ່ເທິງກຸນະ।