Srimad Bhagavatam — Navama Skandha, Shloka 8
Pūru-vaṁśa, Duṣmanta–Śakuntalā, and the Rise of Mahārāja Bharata
दुष्मन्तो मृगयां यात: कण्वाश्रमपदं गत: । तत्रासीनां स्वप्रभया मण्डयन्तीं रमामिव ॥ ८ ॥ विलोक्य सद्यो मुमुहे देवमायामिव स्त्रियम् । बभाषे तां वरारोहां भटै: कतिपयैर्वृत: ॥ ९ ॥
duṣmanto mṛgayāṁ yātaḥ kaṇvāśrama-padaṁ gataḥ tatrāsīnāṁ sva-prabhayā maṇḍayantīṁ ramām iva
ຄັ້ງໜຶ່ງ ພຣະຣາຊາ ດຸສມັນຕະ ໄປລ່າສັດໃນປ່າ ແລະເມື່ອເຫນື່ອຍລ້າຫນັກ ຈຶ່ງໄປຮອດອາສຣົມຂອງ ກັນວະມຸນິ. ທີ່ນັ້ນພຣະອົງເຫັນສະຕຣີຜູ້ງາມຢ່າງຍິ່ງ ດຸດດັ່ງເທວີລັກສະມີ ນັ່ງຢູ່ແລະສ່ອງສະຫວ່າງອາສຣົມທັງໝົດດ້ວຍປະພາຂອງນາງ. ພຣະຣາຊາຖືກດຶງດູດໂດຍທໍາມະຊາດ ແລະໄດ້ເຂົ້າໄປຫານາງພ້ອມທະຫານບາງຄົນ ແລ້ວກ່າວກັບນາງ.
FAQs
He met her at the hermitage of sage Kaṇva, where she was seated and appeared radiant like Lakṣmī.
Because her natural radiance and beauty seemed to adorn the entire hermitage, reminiscent of Lakṣmī’s auspicious splendor.
It suggests that purity (like an āśrama) and inner radiance can reveal extraordinary grace—training us to perceive sacredness beyond external status.