Adhyaya 5
Nimi Questions the Yogendras: Varṇāśrama’s Purpose, Ritualism’s Fall, and Yuga-Avatāras with Kali-yuga Saṅkīrtana
ໃນບັນບົດການສອບຖາມຂອງກະສັດ, ພຣະຣາຊານິມິຖາມພວກໂຢເກນດຣາວ່າ ຜູ້ທີ່ລະເລີຍການບູຊາພຣະຫຣິຈະໄປສູ່ຈຸດໝາຍໃດ. ຄາມະສາອະທິບາຍວ່າ ວັນນາສຣະມະເກີດຈາກພຣະເຈົ້າ ແລະການບໍ່ເຄົາລົບພຣະອົງນຳໄປສູ່ຄວາມຕົກຕ່ຳທາງວິນຍານແລະກຳ, ໂດຍສະເພາະເມື່ອພິທີເວດຖືກເຮັດເພື່ອຕັນຫາ, ຄວາມຫຍິ່ງ, ຄວາມຮຸນແຮງ ແລະຄວາມຫຼົງໃນເຮືອນ ບໍ່ແມ່ນເພື່ອຊຳລະໃຈ. ພຣະລິສີກ່າວວ່າ ຂໍ້ຜ່ອນຜັນໃນຄຳພີສຳລັບເພດ, ເນື້ອ, ແລະສຸລາ ແມ່ນເພື່ອນຳພາໃຫ້ລະທິ້ງທີລະນ້ອຍ ບໍ່ແມ່ນໃຫ້ອ້າງເພື່ອເອົາປຽບ; ຄວາມໂຫດຮ້າຍແລະຄວາມເຊື່ອປອມຈະຜູກມັດໄປສູ່ຜົນນະລົກ. ຕໍ່ມານິມິຖາມວ່າ ພຣະເຈົ້າຖືກບູຊາໃນແຕ່ລະຍຸກແນວໃດ. ກະຣະພາຈະນະອະທິບາຍຮູບຍຸກອະວະຕາຣ, ສີ, ນາມ ແລະວິທີບູຊາ—ສະມາທິໃນສັດຕະຍຸກ, ຍັດຍະໃນເຕຣຕາ, ອາຣຈະນາຕາມວິນັຍເວດ-ຕັນຕຣະໃນດວາປະຣະ—ແລະສຸດທ້າຍຊີ້ວ່າ ວິທີສູງສຸດໃນກະລິຍຸກແມ່ນ ການຮ້ອງນາມກຣິດສະນະຮ່ວມກັນ (ສັງກີຣຕະນະ) ແລະລະບຸອະວະຕາຣຜູ້ເຜີຍແຜ່ນາມ. ບົດນີ້ຍົກຍ້ອງຄວາມເຂົ້າເຖິງງ່າຍຂອງກະລິຍຸກ, ກ່າວເຖິງການແຜ່ຂະຫຍາຍພັກຕິໃນອິນເດຍໃຕ້, ແລະຢືນຢັນວ່າ ການມອບຕົນແດ່ມຸກຸນດະຢ່າງໝົດໃຈ ປົດປ່ອຍຈາກໜີ້ພັນທະອື່ນໆ.
Shlokas
Verse 1
श्रीराजोवाच भगवन्तं हरिं प्रायो न भजन्त्यात्मवित्तमा: । तेषामशान्तकामानां क निष्ठाविजितात्मनाम् ॥ १ ॥
ພຣະຣາຊາກ່າວວ່າ: ໂອ ບັນດາໂຍເຄນດຣາ, ທ່ານທັງຫຼາຍເປັນຜູ້ຮູ້ວິຊາແຫ່ງອາດຕະມັນຢ່າງສົມບູນ; ຂໍຈົ່ງອະທິບາຍປາຍທາງຂອງຜູ້ທີ່ໂດຍຫຼາຍບໍ່ບູຊາພຣະພະຄະວານ ຫຣິ, ຜູ້ທີ່ຄວາມປາຖະໜາບໍ່ສົງົບ ແລະ ບໍ່ຄວບຄຸມຕົນເອງ
Verse 2
श्रीचमस उवाच मुखबाहूरुपादेभ्य: पुरुषस्याश्रमै: सह । चत्वारो जज्ञिरे वर्णा गुणैर्विप्रादय: पृथक् ॥ २ ॥
ສຣີ ຈະມະສາ ກ່າວວ່າ: ຈາກໃບໜ້າ, ແຂນ, ຂາອ່ອນ ແລະ ຕີນຂອງປຸຣຸສະໃນຮູບຈັກກະວານ—ໂດຍການປະສົມຂອງຄຸນະທີ່ແຕກຕ່າງ—ເກີດວັນນະສີ່ປະການມີພຣາຫມັນເປັນຫົວ; ແລະອາສຣົມສີ່ກໍເກີດຂຶ້ນພ້ອມກັນ
Verse 3
य एषां पुरुषं साक्षादात्मप्रभवमीश्वरम् । न भजन्त्यवजानन्ति स्थानाद् भ्रष्टा: पतन्त्यध: ॥ ३ ॥
ຖ້າຜູ້ໃດໃນວັນນະ ແລະ ອາສຣົມເຫຼົ່ານີ້ ບໍ່ບຳເນີນພະພັກຕິຕໍ່ປຸຣຸໂສຕຕະມະ ຜູ້ເປັນອີສະວະຣະໂດຍກົງ ແລະເປັນຕົ້ນກຳເນີດຂອງຕົນ ຫຼືຈົ່ງໃຈດູໝິ່ນພຣະອົງ ຜູ້ນັ້ນຈະຕົກຈາກສະຖານະ ແລະລົງສູ່ພາວະຕ່ຳຊັ້ນ
Verse 4
दूरे हरिकथा: केचिद् दूरे चाच्युतकीर्तना: । स्त्रिय: शूद्रादयश्चैव तेऽनुकम्प्या भवादृशाम् ॥ ४ ॥
ມີບາງຄົນທີ່ຫ່າງໄກຈາກຫຣິກະຖາ ແລະຫ່າງໄກຈາກການກີຣຕະນາຂອງອະຈະຍຸຕະ; ສະຕຣີ, ຊູດຣະ ແລະອື່ນໆ ເຊັ່ນນັ້ນ ຄວນໄດ້ຮັບຄວາມເມດຕາຈາກມະຫາບຸຣຸດເຊັ່ນທ່ານ
Verse 5
विप्रो राजन्यवैश्यौ वा हरे: प्राप्ता: पदान्तिकम् । श्रौतेन जन्मनाथापि मुह्यन्त्याम्नायवादिन: ॥ ५ ॥
ຂ້າແຕ່ພະຣາຊາ ພຣາຫມັນ ກະສັດຕະຣິຍ ແລະ ໄວສະຍະ ແມ່ນແຕ່ໄດ້ຮັບການດິກຊາຕາມເວດເປັນການເກີດຄັ້ງທີສອງ ແລະເຂົ້າໃກ້ພຣະບາດປະດຸມຂອງພຣະຫຣິ ກໍຍັງອາດຖືກຫຼົງໃນວາທະອາມນາຍ ແລະໄຫວໄປຫາປັດຊະຍາວັດຖຸນິຍົມໄດ້
Verse 6
कर्मण्यकोविदा: स्तब्धा मूर्खा: पण्डितमानिन: । वदन्ति चाटुकान् मूढा यया माध्व्या गिरोत्सुका: ॥ ६ ॥
ຜູ້ທີ່ບໍ່ຮູ້ສິລະປະແຫ່ງກຳ ມີຄວາມຫຍິ່ງຍໂສ ແລະໂງ່ເຂົາ ແຕ່ຄິດວ່າຕົນເປັນບັນດິດ—ເມື່ອຫຼົງໃນຖ້ອຍຄຳຫວານຂອງເວດ ກໍເວົ້າຄຳປະຈົບປະແຈງວິງວອນຕໍ່ເທວະ
Verse 7
रजसा घोरसङ्कल्पा: कामुका अहिमन्यव: । दाम्भिका मानिन: पापा विहसन्त्यच्युतप्रियान् ॥ ७ ॥
ເນື່ອງຈາກອຳນາດແຫ່ງຣະຊັສ ພວກເຂົາມີຄວາມຕັ້ງໃຈດຸຮ້າຍ ເຕັມໄປດ້ວຍກາມ ແລະໂກດດຸງູ ເປັນຄົນຫລອກລວງ ຫຍິ່ງຍໂສ ແລະເຮັດບາບ ຈຶ່ງເຢາະເຍີ້ຍບັນດາພັກຕະຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງພຣະອັຈຍຸຕະ
Verse 8
वदन्ति तेऽन्योन्यमुपासितस्त्रियो गृहेषु मैथुन्यपरेषु चाशिष: । यजन्त्यसृष्टान्नविधानदक्षिणं वृत्त्यै परं घ्नन्ति पशूनतद्विद: ॥ ८ ॥
ພວກເຂົາລະທິ້ງການບູຊາພຣະເຈົ້າ ແລ້ວກັບໄປບູຊາພັນລະຍາໃນເຮືອນ ເຮັດໃຫ້ເຮືອນກາຍເປັນທີ່ຫມົກມຸ່ນໃນກາມ ຄົນເຮືອນແບບນີ້ຍັງສົ່ງເສີມກັນແລະກັນ ເຫັນຍັນເປັນແຕ່ເຄື່ອງຫາລ້ຽງກາຍ ຈຶ່ງເຮັດພິທີທີ່ບໍ່ຖືກຕ້ອງ ບໍ່ມີການແຈກອາຫານ ແລະບໍ່ມີທານ ແຖມຍັງຂ້າສັດເຊັ່ນແພະຢ່າງໂຫດຮ້າຍ ໂດຍບໍ່ຮູ້ຜົນກຳອັນມືດມົນ
Verse 9
श्रिया विभूत्याभिजनेन विद्यया त्यागेन रूपेण बलेन कर्मणा । जातस्मयेनान्धधिय: सहेश्वरान् सतोऽवमन्यन्ति हरिप्रियान् खला: ॥ ९ ॥
ປັນຍາຂອງຄົນໃຈຮ້າຍຖືກປິດບັງໂດຍຄວາມທະນົງຕົວຈອມປອມ ອັນເກີດຈາກຊັບສິນ ອຳນາດ ຕະກູນສູງ ການສຶກສາ ການສະຫຼະ ຄວາມງາມ ກຳລັງ ແລະຄວາມສຳເລັດໃນພິທີເວດ ເມົາໃນຄວາມທະນົງນັ້ນ ພວກເຂົາຈຶ່ງຫມິ່ນປະມາດພຣະເຈົ້າສູງສຸດ ແລະບັນດາພັກຕະຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງພຣະຫຣິ
Verse 10
सर्वेषु शश्वत्तनुभृत्स्ववस्थितं यथा खमात्मानमभीष्टमीश्वरम् । वेदोपगीतं च न शृण्वतेऽबुधा मनोरथानां प्रवदन्ति वार्तया ॥ १० ॥
ພຣະເຈົ້າສະຖິດຢູ່ໃນໃຈຂອງສັດມີກາຍທຸກຕົວຢ່າງນິລັນດອນ ແຕ່ກໍຢູ່ຢ່າງບໍ່ຕິດພັນ ດຸດຟ້າທີ່ຄອບຄຸມທຸກຢ່າງແຕ່ບໍ່ປົນກັບວັດຖຸ. ພຣະເວດສັນລະເສີນພຣະອົງ ແຕ່ຄົນປັນຍານ້ອຍບໍ່ຢາກຟັງ ແລະເສຍເວລາໃນເລື່ອງກາມບົດຄິດຂອງຕົນ.
Verse 11
लोके व्यवायामिषमद्यसेवा नित्या हि जन्तोर्न हि तत्र चोदना । व्यवस्थितिस्तेषु विवाहयज्ञ- सुराग्रहैरासु निवृत्तिरिष्टा ॥ ११ ॥
ໃນໂລກນີ້ ຈິດວິນຍານທີ່ຖືກຜູກມັດມັກເອົາໃຈໄປຫາກາມ, ການກິນເນື້ອ ແລະການເມົາມົນ; ດັ່ງນັ້ນຄຳພີບໍ່ໄດ້ສົ່ງເສີມຢ່າງແທ້ຈິງ. ການອະນຸຍາດຜ່ານການແຕ່ງງານ, ຜ່ານຍັດຍາການບູຊາ, ແລະຜ່ານຖ້ວຍພິທີ ເພື່ອໃຫ້ສຸດທ້າຍເຂົ້າສູ່ການລະວາງ.
Verse 12
धनं च धर्मैकफलं यतो वै ज्ञानं सविज्ञानमनुप्रशान्ति । गृहेषु युञ्जन्ति कलेवरस्य मृत्युं न पश्यन्ति दुरन्तवीर्यम् ॥ १२ ॥
ຜົນທີ່ຖືກຕ້ອງຂອງຊັບສິນຄື ທຳມະເທົ່ານັ້ນ; ຈາກນັ້ນ ຄວາມຮູ້ແລະການຮູ້ແຈ້ງຈະສຸກງອມເຖິງການເຫັນຈິງພຣະສັດຈະສູງສຸດ ແລະຄວາມສະຫງົບ. ແຕ່ຄົນວັດຖຸນິຍົມໃຊ້ຊັບເພື່ອຄອບຄົວເທົ່ານັ້ນ ແລະບໍ່ເຫັນວ່າຄວາມຕາຍອັນບໍ່ອາດຊະນະຈະທຳລາຍກາຍອ່ອນແອນນີ້ໃນໄວໆນີ້.
Verse 13
यद् घ्राणभक्षो विहित: सुराया- स्तथा पशोरालभनं न हिंसा । एवं व्यवाय: प्रजया न रत्या इमं विशुद्धं न विदु: स्वधर्मम् ॥ १३ ॥
ຕາມບັນຍັດແຫ່ງພຣະເວດ ສຸລາທີ່ຖວາຍໃນພິທີຍັດຍາ ພາຍຫຼັງໃຫ້ຮັບໂດຍການດົມກິ່ນ ບໍ່ແມ່ນດື່ມ. ເຊັ່ນດຽວກັນ ການຖວາຍສັດຖືກອະນຸຍາດ ແຕ່ບໍ່ໃຫ້ຂ້າສັດຢ່າງກວ້າງຂວາງ. ການຮ່ວມເພດກໍອະນຸຍາດໃນການແຕ່ງງານເພື່ອມີລູກ ບໍ່ແມ່ນເພື່ອເສບກາມ; ແຕ່ຄົນປັນຍານ້ອຍບໍ່ເຂົ້າໃຈສະວະທຳອັນບໍລິສຸດນີ້.
Verse 14
ये त्वनेवंविदोऽसन्त: स्तब्धा: सदभिमानिन: । पशून् द्रुह्यन्ति विश्रब्धा: प्रेत्य खादन्ति ते च तान् ॥ १४ ॥
ຜູ້ມີບາບທີ່ບໍ່ຮູ້ຫຼັກທຳທີ່ແທ້ ແຕ່ກັບຖືຕົວວ່າຕົນບໍລິສຸດ ກໍຈະເຮັດຮ້າຍສັດຜູ້ບໍ່ມີພິດພັນທີ່ໄວ້ໃຈພວກເຂົາຢ່າງບໍ່ລັງເລ. ໃນຊາດໜ້າ ສັດເຫຼົ່ານັ້ນເອງຈະກິນພວກເຂົາ.
Verse 15
द्विषन्त: परकायेषु स्वात्मानं हरिमीश्वरम् । मृतके सानुबन्धेऽस्मिन् बद्धस्नेहा: पतन्त्यध: ॥ १५ ॥
ດວງວິນຍານທີ່ຖືກຜູກມັດຍຶດຕິດແນ່ນອນກັບຮ່າງກາຍຂອງຕົນທີ່ດຸດດັ່ງສົບ ແລະກັບຍາດພີ່ນ້ອງກັບສິ່ງພົວພັນທັງຫຼາຍ. ໃນຄວາມຫຼົງອວດພວກເຂົາອິດສາທັງສັດອື່ນ ແລະພຣະຫຣິ ຜູ້ເປັນພຣະເຈົ້າສະຖິດໃນໃຈຂອງທຸກຜູ້; ດ້ວຍອະປະຣາດແຫ່ງຄວາມອິດສານັ້ນ ຈຶ່ງຄ່ອຍໆຕົກສູ່ນະລົກ.
Verse 16
ये कैवल्यमसम्प्राप्ता ये चातीताश्च मूढताम् । त्रैवर्गिका ह्यक्षणिका आत्मानं घातयन्ति ते ॥ १६ ॥
ຜູ້ທີ່ຍັງບໍ່ໄດ້ບັນລຸຄວາມຮູ້ແຫ່ງສັດຈະສູງສຸດ ແຕ່ກໍບໍ່ໄດ້ຈົມໃນຄວາມມືດແຫ່ງຄວາມໂງ່ສຸດຂີດ ມັກດຳເນີນຕາມທາງສາມປະການ: ທັມມະ, ອັດຖະ, ແລະ ກາມະ. ເພາະບໍ່ມີເວລາຄິດເຖິງເປົ້າໝາຍສູງສຸດ ພວກເຂົາຈຶ່ງເປັນຜູ້ຂ້າວິນຍານຂອງຕົນເອງ.
Verse 17
एत आत्महनोऽशान्ता अज्ञाने ज्ञानमानिन: । सीदन्त्यकृतकृत्या वै कालध्वस्तमनोरथा: ॥ १७ ॥
ຜູ້ຂ້າວິນຍານເຫຼົ່ານີ້ບໍ່ເຄີຍສະຫງົບ ເພາະດ້ວຍອະວິຊາຈຶ່ງອວດວ່າຕົນເປັນຜູ້ຮູ້ ແລະເຫັນວ່າປັນຍາມະນຸດມີໄວ້ເພື່ອຂະຫຍາຍຊີວິດວັດຖຸເທົ່ານັ້ນ. ລະເລີຍໜ້າທີ່ທາງວິນຍານທີ່ແທ້ ພວກເຂົາຈຶ່ງທຸກຂ໌ຢູ່ເສມອ; ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມຫວັງໃຫຍ່ ແຕ່ຖືກການເຄື່ອນໄຫວຂອງເວລາທີ່ຫຼີກບໍ່ພົ້ນທຳລາຍ.
Verse 18
हित्वात्ममायारचिता गृहापत्यसुहृत्स्त्रिय: । तमो विशन्त्यनिच्छन्तो वासुदेवपराङ्मुखा: ॥ १८ ॥
ຜູ້ທີ່ຫັນໜ້າອອກຈາກພຣະວາສຸເທວະ ພາຍໃຕ້ອຳນາດມາຍາຂອງພຣະອົງ ຈະຍຶດຕິດກັບເຮືອນ ລູກ ໝູ່ມິດ ແລະສະຕຣີ ທີ່ມາຍາໄດ້ສ້າງໄວ້. ໃນທ້າຍທີ່ສຸດ ດ້ວຍອຳນາດຂອງເວລາ ພວກເຂົາຖືກບັງຄັບໃຫ້ລະທິ້ງທຸກຢ່າງ ແລະແມ່ນແຕ່ບໍ່ຢາກ ກໍຕ້ອງເຂົ້າສູ່ແດນອັນມືດມົນທີ່ສຸດໃນຈັກກະວານ.
Verse 19
श्री राजोवाच कस्मिन् काले स भगवान् किं वर्ण: कीदृशो नृभि: । नाम्ना वा केन विधिना पूज्यते तदिहोच्यताम् ॥ १९ ॥
ພຣະຣາຊານິມີຖາມວ່າ: ໃນແຕ່ລະຍຸກ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າສູງສຸດປາກົດໃນເວລາໃດ ດ້ວຍສີສັນແລະຮູບລັກສະນະແນວໃດ? ແລະໃນສັງຄົມມະນຸດ ພຣະອົງຖືກບູຊາດ້ວຍນາມໃດ ແລະດ້ວຍວິທີການກັບຫຼັກປະຕິບັດແນວໃດ? ຂໍໃຫ້ກ່າວໃຫ້ແຈ້ງທີ່ນີ້.
Verse 20
श्रीकरभाजन उवाच कृतं त्रेता द्वापरं च कलिरित्येषु केशव: । नानावर्णाभिधाकारो नानैव विधिनेज्यते ॥ २० ॥
ສຣີ ກະຣະພາຈະນ ກ່າວວ່າ: ໃນຍຸກ ກຣິຕະ, ເຕຣຕາ, ດວາປະຣະ ແລະ ກາລິ ພຣະເກສະວະ ປາກົດດ້ວຍສີ, ນາມ ແລະ ຮູບພຣະອົງຫຼາກຫຼາຍ ແລະຖືກບູຊາດ້ວຍວິທີຕ່າງໆ.
Verse 21
कृते शुक्लश्चतुर्बाहुर्जटिलो वल्कलाम्बर: । कृष्णाजिनोपवीताक्षान् बिभ्रद् दण्डकमण्डलू ॥ २१ ॥
ໃນສັດຕະຍຸກ ພຣະເຈົ້າມີສີຂາວ ມີສີ່ພຣະຫັດ ຜົມຈະຕາ ແລະນຸ່ງຫົ່ມເປືອກໄມ້; ຖືຫນັງກວາງດຳ ສາຍຍັຊໂຍປະວີຕ ລູກປະຄຳ ແລະໄມ້ເທົ້າກັບຄະມັນດະລູຂອງພຣະພຣົມຈາຣີ.
Verse 22
मनुष्यास्तु तदा शान्ता निर्वैरा: सुहृद: समा: । यजन्ति तपसा देवं शमेन च दमेन च ॥ २२ ॥
ໃນເວລານັ້ນ ມະນຸດສົງົບ ບໍ່ມີຄວາມພະຍາບາດ ເປັນມິດກັບສັດທັງປວງ ແລະມັ່ນຄົງໃນຄວາມເສມພາກ; ພວກເຂົາບູຊາພຣະເຈົ້າສູງສຸດດ້ວຍຕະປະ, ຊະມະ (ຄວບຄຸມໃຈ) ແລະ ດະມະ (ຄວບຄຸມອິນທຣີ).
Verse 23
हंस: सुपर्णो वैकुण्ठो धर्मो योगेश्वरोऽमल: । ईश्वर: पुरुषोऽव्यक्त: परमात्मेति गीयते ॥ २३ ॥
ໃນສັດຕະຍຸກ ພຣະອົງຖືກສັນລະເສີນດ້ວຍນາມ ຫັງສະ, ສຸປັນນະ, ໄວກຸນຖະ, ທັມມະ, ໂຍເກສະວະຣະ, ອະມະລະ, ອີສະວະຣະ, ປຸຣຸສະ, ອະວະຍັກຕະ ແລະ ປະຣະມາຕະມາ.
Verse 24
त्रेतायां रक्तवर्णोऽसौ चतुर्बाहुस्त्रिमेखल: । हिरण्यकेशस्त्रय्यात्मा स्रुक्स्रुवाद्युपलक्षण: ॥ २४ ॥
ໃນເຕຣຕາຍຸກ ພຣະເຈົ້າປາກົດດ້ວຍສີແດງ ມີສີ່ພຣະຫັດ ຜົມສີຄຳ ແລະຄາດສາຍສາມຊັ້ນເປັນນິມິດແຫ່ງການດີກຊາໃນສາມເວດ; ເປັນຮູບແຫ່ງຄວາມຮູ້ການບູຊາດ້ວຍຍັຊະນະ ພຣະອົງມີເຄື່ອງໝາຍເປັນທັບພີ (ສຣຸກ), ຊ້ອນ (ສຣຸວາ) ແລະອຸປະກອນຍັຊະນະອື່ນໆ.
Verse 25
तं तदा मनुजा देवं सर्वदेवमयं हरिम् । यजन्ति विद्यया त्रय्या धर्मिष्ठा ब्रह्मवादिन: ॥ २५ ॥
ໃນຍຸກເຕຣຕາ ມະນຸດຜູ້ໝັ້ນຄົງໃນທຳ ແລະປາຖະນາຮູ້ຄວາມຈິງສູງສຸດ ບູຊາພຣະຫຣິ ຜູ້ຮວມເທວະທັງປວງໄວ້ໃນພຣະອົງ ດ້ວຍພິທີຍັດຍະຕາມສາມເວດ
Verse 26
विष्णुर्यज्ञ: पृश्निगर्भ: सर्वदेव उरुक्रम: । वृषाकपिर्जयन्तश्च उरुगाय इतीर्यते ॥ २६ ॥
ໃນຍຸກເຕຣຕາ ພຣະອົງຖືກສັນລະເສີນດ້ວຍນາມ: ວິສນຸ, ຍັດຍະ, ປຣິຊນິກັຣພ, ສັຣວະເທວະ, ອຸຣຸກຣະມະ, ວຣິສາກະປິ, ຊະຍັນຕະ, ແລະ ອຸຣຸກາຍະ
Verse 27
द्वापरे भगवाञ्श्याम: पीतवासा निजायुध: । श्रीवत्सादिभिरङ्कैश्च लक्षणैरुपलक्षित: ॥ २७ ॥
ໃນຍຸກດວາປະຣະ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າປະກົດກາຍສີຄ່ຳຄືນ (ຊະຍາມ) ນຸ່ງຜ້າສີເຫຼືອງ; ພຣະວະກາຍທິບມີເຄື່ອງໝາຍສຣີວັດສະ ແລະອາພອນພິເສດ ພ້ອມທັງສຳແດງອາວຸດສ່ວນພຣະອົງ
Verse 28
तं तदा पुरुषं मर्त्या महाराजोपलक्षणम् । यजन्ति वेदतन्त्राभ्यां परं जिज्ञासवो नृप ॥ २८ ॥
ໂອ ພຣະຣາຊາ! ໃນຍຸກດວາປະຣະ ຜູ້ຄົນຜູ້ປາຖະນາຮູ້ພຣະບຸຣຸດສູງສຸດ ບູຊາພຣະອົງດ້ວຍຈິດເຄົາລົບດຸດມະຫາຣາຊາ ຕາມຂໍ້ກຳນົດທັງເວດ ແລະ ຕັນຕຣະ
Verse 29
नमस्ते वासुदेवाय नम: सङ्कर्षणाय च । प्रद्युम्नायानिरुद्धाय तुभ्यं भगवते नम: ॥ २९ ॥ नारायणाय ऋषये पुरुषाय महात्मने । विश्वेश्वराय विश्वाय सर्वभूतात्मने नम: ॥ ३० ॥
ຂໍນອບນ້ອມແດ່ພຣະວາສຸເທວະ; ຂໍນອບນ້ອມແດ່ພຣະສັງກະຣະຊະນະ; ແດ່ພຣະປຣັດຍຸມນະ ແລະ ພຣະອະນິຣຸດທະ; ຂໍນອບນ້ອມແດ່ພຣະພະຄະວານ. ຂໍນອບນ້ອມແດ່ນາຣາຍະນະ ຣິຊິ; ແດ່ມະຫາຕະມາ ປຸຣຸຊະ; ແດ່ພຣະເຈົ້າແຫ່ງຈັກກະວານ; ແດ່ຜູ້ເປັນຈັກກະວານ; ແລະແດ່ອາດມັນພາຍໃນຂອງສັດທັງປວງ
Verse 30
नमस्ते वासुदेवाय नम: सङ्कर्षणाय च । प्रद्युम्नायानिरुद्धाय तुभ्यं भगवते नम: ॥ २९ ॥ नारायणाय ऋषये पुरुषाय महात्मने । विश्वेश्वराय विश्वाय सर्वभूतात्मने नम: ॥ ३० ॥
ຂໍນົບນ້ອມແດ່ພຣະວາສຸເທວະ ຜູ້ເປັນພຣະເຈົ້າສູງສຸດ; ແລະແດ່ຮູບພຣະອົງ ສັງກະຣະຊະນະ, ປຣະດຍຸມນະ, ອະນິຣຸດທະ. ໂອ ພຣະພະຄະວານ ຂໍກາບໄຫວ້. ໂອ ນາຣາຍະນະຣິຊິ, ມະຫາປຸຣຸສະ, ຈອມໂລກ, ຮູບໂລກ, ແລະອາດຕະມັນໃນສັດທັງປວງ—ຂໍນົບນ້ອມແດ່ພຣະອົງ
Verse 31
इति द्वापर उर्वीश स्तुवन्ति जगदीश्वरम् । नानातन्त्रविधानेन कलावपि तथा शृणु ॥ ३१ ॥
ໂອ ພຣະຣາຊາ! ດັ່ງນີ້ແລ້ວ ໃນທະວາປະຣະຍຸກ ຜູ້ຄົນໄດ້ສັນລະເສີນພຣະເຈົ້າແຫ່ງສາກົນ. ແລະໃນກະລິຍຸກດ້ວຍ ຜູ້ຄົນບູຊາພຣະພະຄະວານຕາມຂໍ້ກຳນົດຫຼາກຫຼາຍໃນຄຳພີທີ່ເປີດເຜີຍ; ບັດນີ້ຈົ່ງຟັງຈາກຂ້າພະເຈົ້າ
Verse 32
कृष्णवर्णं त्विषाकृष्णं साङ्गोपाङ्गास्त्रपार्षदम् । यज्ञै: सङ्कीर्तनप्रायैर्यजन्ति हि सुमेधस: ॥ ३२ ॥
ໃນກະລິຍຸກ ຜູ້ມີປັນຍາຈະບູຊາອະວະຕານັ້ນໂດຍຍັນຍະແຫ່ງສັງກີຣຕະນະເປັນຫຼັກ ເນື່ອງຈາກພຣະອົງຮ້ອງຂັບພຣະນາມຂອງກຣິສນະຢູ່ເສມອ. ພຣະອົງເປັນ “ກຣິສນະວັນນະ” ແຕ່ຮັດສະມີບໍ່ດຳ; ພຣະອົງແມ່ນກຣິສນະເອງ. ພຣະອົງມາພ້ອມອົງປະກອບ ອາວຸດ ແລະບໍລິວານ
Verse 33
ध्येयं सदा परिभवघ्नमभीष्टदोहं तीर्थास्पदं शिवविरिञ्चिनुतं शरण्यम् । भृत्यार्तिहं प्रणतपाल भवाब्धिपोतं वन्दे महापुरुष ते चरणारविन्दम् ॥ ३३ ॥
ຂ້າແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ເປັນມະຫາປຸຣຸສະ ຂ້າພະເຈົ້າຂໍນົບນ້ອມຕໍ່ພຣະບາດດອກບົວຂອງພຣະອົງ ອັນເປັນທີ່ຄວນພາວະນາເປັນນິດ. ພຣະບາດນັ້ນທຳລາຍຄວາມອັບອາຍແລະທຸກຂ໌ໃນຊີວິດວັດຖຸ ແລະປະທານຄວາມປາຖະໜາສູງສຸດຂອງວິນຍານ ຄື ພຣີມ-ພັກຕິອັນບໍລິສຸດ. ພຣະບາດນັ້ນເປັນທີ່ພຶ່ງຂອງສະຖານສັກສິດທັງປວງ ແລະແມ່ນທີ່ເຄົາລົບຂອງພຣະສິວະແລະພຣະພຣະຫມາ. ພຣະອົງຄຸ້ມຄອງຜູ້ກ້ມກາບ ແລະບັນເທົາທຸກຂ໌ຂອງຜູ້ຮັບໃຊ້; ພຣະບາດຂອງພຣະອົງແມ່ນເຮືອຂ້າມທະເລແຫ່ງເກີດແລະຕາຍ
Verse 34
त्यक्त्वा सुदुस्त्यजसुरेप्सितराज्यलक्ष्मीं धर्मिष्ठ आर्यवचसा यदगादरण्यम् । मायामृगं दयितयेप्सितमन्वधावद् वन्दे महापुरुष ते चरणारविन्दम् ॥ ३४ ॥
ໂອ ມະຫາປຸຣຸສະ ຂ້າພະເຈົ້າຂໍນົບນ້ອມຕໍ່ພຣະບາດດອກບົວຂອງພຣະອົງ. ພຣະອົງໄດ້ລະທິ້ງລັກສະມີແຫ່ງອານາຈັກແລະຄວາມຮຸ່ງເຮືອງອັນຍາກຈະສະລະ ທີ່ແມ່ນແຕ່ເທວະກໍປາຖະໜາ. ດ້ວຍຄວາມມັ່ນຄົງໃນທຳ ພຣະອົງໄດ້ເຂົ້າປ່າຕາມຖ້ອຍຄຳ/ຄຳສາບແຊ່ງຂອງພຣາຫມະນ. ດ້ວຍຄວາມເມດຕາ ພຣະອົງໄດ້ຕາມຫຼັງວິນຍານທີ່ຕົກຕ່ຳ ຜູ້ວິ່ງໄລ່ “ກວາງແຫ່ງມາຍາ” ແລະພ້ອມກັນນັ້ນກໍສະແຫວງຫາຜູ້ທີ່ພຣະອົງປາຖະໜາແລະຮັກ—ຊະຍາມະສຸນດະຣະ
Verse 35
एवं युगानुरूपाभ्यां भगवान् युगवर्तिभि: । मनुजैरिज्यते राजन् श्रेयसामीश्वरोहरि: ॥ ३५ ॥
ໂອ ພະຣາຊາ, ຕາມແຕ່ລະຍຸກ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ຫຣິ ປາກົດດ້ວຍນາມແລະຮູບອັນເໝາະສົມ; ມະນຸດຜູ້ມີປັນຍາຈຶ່ງບູຊາພຣະອົງຕາມນາມ-ຮູບໃນຍຸກນັ້ນ, ເພາະພຣະອົງແມ່ນຜູ້ປະທານຄວາມດີສູງສຸດທັງປວງ.
Verse 36
कलिं सभाजयन्त्यार्या गुणज्ञा: सारभागिन: । यत्र सङ्कीर्तनेनैव सर्वस्वार्थोऽभिलभ्यते ॥ ३६ ॥
ຜູ້ດີຜູ້ຮູ້ຄຸນແລະຈັບແກ່ນສານ ຍົກຍ້ອງກາລີຍຸກ; ເພາະໃນຍຸກນີ້ ດ້ວຍສັງກີຣຕະນະແຕ່ຢ່າງດຽວ ກໍບັນລຸເປົ້າໝາຍສູງສຸດຂອງຊີວິດໄດ້ງ່າຍ.
Verse 37
न ह्यत: परमो लाभो देहिनां भ्राम्यतामिह । यतो विन्देत परमां शान्तिं नश्यति संसृति: ॥ ३७ ॥
ແທ້ຈິງ ສຳລັບສັດຜູ້ມີກາຍທີ່ພະເລີນພະເລີນໃນໂລກນີ້ ບໍ່ມີລາບໃດສູງກວ່າການສັງກີຣຕະນະຂອງພຣະເຈົ້າ; ດ້ວຍມັນ ຈຶ່ງໄດ້ສັນຕິສູງສຸດ ແລະວົງຈອນເກີດ-ຕາຍກໍສິ້ນໄປ.
Verse 38
कृतादिषु प्रजा राजन् कलाविच्छन्ति सम्भवम् । कलौ खलु भविष्यन्ति नारायणपरायणा: । क्वचित् क्वचिन्महाराज द्रविडेषु च भूरिश: ॥ ३८ ॥ ताम्रपर्णी नदी यत्र कृतमाला पयस्विनी । कावेरी च महापुण्या प्रतीची च महानदी ॥ ३९ ॥ ये पिबन्ति जलं तासां मनुजा मनुजेश्वर । प्रायो भक्ता भगवति वासुदेवेऽमलाशया: ॥ ४० ॥
ໂອ ພະຣາຊາ, ປະຊາຊົນໃນຍຸກກຣິຕະ ແລະຍຸກອື່ນໆ ປາຖະໜາຈະເກີດໃນກາລີຍຸກ; ເພາະໃນຍຸກນີ້ຈະມີຜູ້ພັກດີທີ່ພຶ່ງພານາຣາຍະນະຢ່າງໝົດໃຈ, ປາກົດຫຼາຍບ່ອນ ແຕ່ຈະຫຼາຍເປັນພິເສດໃນດິນແດນດຣາວິດ (ອິນເດຍໃຕ້).
Verse 39
कृतादिषु प्रजा राजन् कलाविच्छन्ति सम्भवम् । कलौ खलु भविष्यन्ति नारायणपरायणा: । क्वचित् क्वचिन्महाराज द्रविडेषु च भूरिश: ॥ ३८ ॥ ताम्रपर्णी नदी यत्र कृतमाला पयस्विनी । कावेरी च महापुण्या प्रतीची च महानदी ॥ ३९ ॥ ये पिबन्ति जलं तासां मनुजा मनुजेश्वर । प्रायो भक्ता भगवति वासुदेवेऽमलाशया: ॥ ४० ॥
ທີ່ນັ້ນມີແມ່ນ້ຳສັກສິດໄຫຼຜ່ານ: ຕາມຣະປັນນີ, ກຣິຕະມາລາ, ປະຍັດສະວິນີ, ຄາເວຣີອັນບໍລິສຸດຍິ່ງ, ແລະ ປຣະຕີຈີ ມະຫານະດີ.
Verse 40
कृतादिषु प्रजा राजन् कलाविच्छन्ति सम्भवम् । कलौ खलु भविष्यन्ति नारायणपरायणा: । क्वचित् क्वचिन्महाराज द्रविडेषु च भूरिश: ॥ ३८ ॥ ताम्रपर्णी नदी यत्र कृतमाला पयस्विनी । कावेरी च महापुण्या प्रतीची च महानदी ॥ ३९ ॥ ये पिबन्ति जलं तासां मनुजा मनुजेश्वर । प्रायो भक्ता भगवति वासुदेवेऽमलाशया: ॥ ४० ॥
ຂ້າແຕ່ພະຣາຊາ ຊາວໃນກຣິຕະຍຸກ ແລະຍຸກອື່ນໆ ປາຖະໜາຈະເກີດໃນກະລິຍຸກ ເພາະໃນກະລິຍຸກຈະມີຜູ້ພັກດີທີ່ພຶ່ງພານາຣາຍະນະຫຼາຍ ໂດຍສະເພາະໃນດິນແດນດຣາວິດທາງໃຕ້. ຜູ້ໃດດື່ມນ້ຳແມ່ນ້ຳສັກສິດ ເຊັ່ນ ຕາມຣະປັນນີ, ກຣິຕະມາລາ, ປະຍັດສະວິນີ, ຄາເວຣີອັນບຸນສູງ ແລະ ປະຕີຈີມະຫານະດີ ຜູ້ນັ້ນໂດຍຫຼາຍແມ່ນພະຍານບັກຕິຂອງວາສຸເທວະດ້ວຍໃຈບໍລິສຸດ
Verse 41
देवर्षिभूताप्तनृणां पितृणां न किङ्करो नायमृणी च राजन् । सर्वात्मना य: शरणं शरण्यं गतो मुकुन्दं परिहृत्य कर्तम् ॥ ४१ ॥
ຂ້າແຕ່ພະຣາຊາ ຜູ້ໃດລະທິ້ງໜ້າທີ່ທາງໂລກທັງປວງ ແລະເຂົ້າພຶ່ງພາຢ່າງເຕັມທີ່ທີ່ພະບາດດອກບົວຂອງມຸກຸນດະ ຜູ້ເປັນທີ່ພຶ່ງຂອງທຸກຜູ້ ຜູ້ນັ້ນບໍ່ເປັນທັງຂ້າຮັບໃຊ້ ແລະບໍ່ເປັນໜີ້ຕໍ່ເທວະ ຣິສີໃຫຍ່ ສັດທັງຫຼາຍ ຍາດມິດ ມະນຸດ ຫຼືບັນພະບຸລຸດ ເພາະທຸກພວກລ້ວນເປັນສ່ວນຂອງພຣະເຈົ້າສູງສຸດ ຜູ້ມອບຕົນໃນການຮັບໃຊ້ພຣະອົງຈຶ່ງບໍ່ຈໍາເປັນຕ້ອງຮັບໃຊ້ພວກນັ້ນແຍກຕ່າງຫາກ
Verse 42
स्वपादमूलं भजत: प्रियस्य त्यक्तान्यभावस्य हरि: परेश: । विकर्म यच्चोत्पतितं कथञ्चिद् धुनोति सर्वं हृदि सन्निविष्ट: ॥ ४२ ॥
ຜູ້ໃດລະທິ້ງການພົວພັນອື່ນທັງປວງ ແລະບູຊາທີ່ໂຄນພະບາດດອກບົວຂອງພຣະຫຣິ ພຣະເຈົ້າສູງສຸດ ຜູ້ນັ້ນເປັນທີ່ຮັກຍິ່ງຂອງພຣະອົງ. ແມ່ນແຕ່ຖ້າຜູ້ຍອມຈໍານົນນັ້ນເຜີຍໄປກະທໍາບາບໂດຍບໍ່ຕັ້ງໃຈ ພຣະອົງຜູ້ສະຖິດໃນໃຈຂອງທຸກຄົນຈະລຶບຜົນກຳນັ້ນໃນທັນທີ
Verse 43
श्रीनारद उवाच धर्मान् भागवतानित्थं श्रुत्वाथ मिथिलेश्वर: । जायन्तेयान् मुनीन् प्रीत: सोपाध्यायो ह्यपूजयत् ॥ ४३ ॥
ພຣະນາຣະດະມຸນີກ່າວວ່າ—ເມື່ອໄດ້ຟັງຫຼັກແຫ່ງພາຄະວະຕະທັມ (ວິທີພັກຕິ) ດັ່ງນີ້ແລ້ວ ນິມິ ກະສັດແຫ່ງມິຖິລາ ປິຕິຍິນດີຢ່າງຍິ່ງ ແລະພ້ອມກັບພຣາຫມະນ໌ຜູ້ປະກອບຍັນ ໄດ້ບູຊາມຸນີຜູ້ເປັນບຸດຂອງຊະຍັນຕີຢ່າງເຄົາລົບ
Verse 44
ततोऽन्तर्दधिरे सिद्धा: सर्वलोकस्य पश्यत: । राजा धर्मानुपातिष्ठन्नवाप परमां गतिम् ॥ ४४ ॥
ຕໍ່ມາ ບັນດາມຸນີຜູ້ສໍາເລັດນັ້ນໄດ້ອັນຕະທານໄປຕໍ່ໜ້າຕາຂອງທຸກຄົນ. ກະສັດນິມິໄດ້ປະພຶດຕາມຫຼັກທຳທາງວິນຍານທີ່ຮຽນຈາກພວກທ່ານດ້ວຍຄວາມເຊື່ອມັ້ນ ແລະດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງບັນລຸເປົ້າໝາຍສູງສຸດ—ການເຂົ້າເຖິງພຣະເຈົ້າ
Verse 45
त्वमप्येतान् महाभाग धर्मान् भागवतान् श्रुतान् । आस्थित: श्रद्धया युक्तो नि:सङ्गो यास्यसे परम् ॥ ४५ ॥
ໂອ ວາສຸເທວະ ຜູ້ມີບຸນຫຼາຍ, ຈົ່ງປະພຶດຕາມທຳພາກະວະຕະທີ່ເຈົ້າໄດ້ຟັງດ້ວຍສັດທາ; ເມື່ອບໍ່ຕິດພັນໂລກີ ເຈົ້າຈະເຖິງພຣະສູງສຸດ।
Verse 46
युवयो: खलु दम्पत्योर्यशसा पूरितं जगत् । पुत्रतामगमद् यद् वां भगवानीश्वरोहरि: ॥ ४६ ॥
ແທ້ຈິງແລ້ວ ໂລກທັງປວງເຕັມໄປດ້ວຍກຽດສັກສີຂອງທ່ານທັງສອງຜົວເມຍ, ເພາະພຣະພະຄະວານ ພຣະຫຣິ ໄດ້ມາເປັນບຸດຂອງທ່ານທັງສອງ।
Verse 47
दर्शनालिङ्गनालापै: शयनासनभोजनै: । आत्मा वां पावित: कृष्णे पुत्रस्नेहं प्रकुर्वतो: ॥ ४७ ॥
ໂອ ວາສຸເທວະ, ເຈົ້າແລະ ເທວະກີ ໄດ້ສະແດງຄວາມຮັກອັນເຫນືອໂລກຕໍ່ພຣະກຣິດສະນະ ໂດຍຮັບພຣະອົງເປັນບຸດ—ໄດ້ເຫັນ, ໄດ້ກອດ, ໄດ້ສົນທະນາ, ໄດ້ນອນ-ນັ່ງຮ່ວມ ແລະ ກິນຮ່ວມ. ດ້ວຍຄວາມສະນິທສະນົມອັນເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມຮັກນີ້ ໃຈຂອງເຈົ້າທັງສອງບໍລິສຸດສິ້ນເຊີງ; ເຈົ້າທັງສອງເປັນຜູ້ສຳເລັດແລ້ວ।
Verse 48
वैरेण यं नृपतय: शिशुपालपौण्ड्र- शाल्वादयो गतिविलासविलोकनाद्यै: । ध्यायन्त आकृतधिय: शयनासनादौ तत्साम्यमापुरनुरक्तधियां पुन: किम् ॥ ४८ ॥
ກະສັດຜູ້ເປັນສັດຕູເຊັ່ນ ຊິຊຸປາລະ, ເປົານດຣະກະ ແລະ ຊາລວະ ຄິດເຖິງພຣະກຣິດສະນະຢູ່ເສມອ. ແມ່ນແຕ່ເວລານອນ ນັ່ງ ຫຼືເຮັດກິດອື່ນ ພວກເຂົາກໍຍັງພິຈາລະນາດ້ວຍຄວາມອິດສາເຖິງການເຄື່ອນໄຫວ, ລີລາ, ສາຍຕາແຫ່ງຄວາມຮັກຕໍ່ພວກພັກຕະ ແລະຄຸນລັກສະນະອັນນ່າດຶງດູດອື່ນໆ. ເພາະຈົ່ງໝົກມຸ່ນໃນພຣະກຣິດສະນະຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ ພວກເຂົາຍັງໄດ້ບັນລຸມຸກຕິໃນພຣະທາມຂອງພຣະອົງ. ແລ້ວຈະກ່າວຢ່າງໃດເຖິງພອນທີ່ມອບໃຫ້ແກ່ຜູ້ທີ່ຕັ້ງໃຈໃນພຣະກຣິດສະນະດ້ວຍຄວາມຮັກອັນເກື້ອກູນ!
Verse 49
मापत्यबुद्धिमकृथा: कृष्णे सर्वात्मनीश्वरे । मायामनुष्यभावेन गूढैश्वर्ये परेऽव्यये ॥ ४९ ॥
ຢ່າເຫັນພຣະກຣິດສະນະເປັນເດັກທຳມະດາ; ພຣະອົງແມ່ນອິດສະວະຣະ ເປັນອາດມັນຂອງສັດທັງປວງ ແລະເປັນຜູ້ສູງສຸດບໍ່ສິ້ນສຸດ. ດ້ວຍມາຍາ ພຣະອົງປາກົດໃນພາວະມະນຸດ ແລະປົກປິດອິດທິລິດອັນຫາທີ່ສຸດບໍ່ໄດ້ຂອງພຣະອົງ।
Verse 50
भूभारासुरराजन्यहन्तवे गुप्तये सताम् । अवतीर्णस्य निर्वृत्यै यशो लोके वितन्यते ॥ ५० ॥
ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າສູງສຸດໄດ້ອະວະຕານລົງມາເພື່ອກຳຈັດກະສັດຜູ້ມີນິໄສອະສູນທີ່ເປັນພາລະແກ່ແຜ່ນດິນ ແລະເພື່ອປົກປ້ອງບັນດາຜູ້ບູຊາຜູ້ບໍລິສຸດ। ແຕ່ໂດຍພຣະເມດຕາ ທັງຄົນຊົ່ວແລະຜູ້ພັກດີກໍໄດ້ຮັບໂມກຊະ; ດັ່ງນັ້ນກຽດຕິຄຸນອັນທິບຂອງພຣະອົງແຜ່ໄປທົ່ວສາກົນ।
Verse 51
श्रीशुक उवाच एतच्छ्रुत्वा महाभागो वसुदेवोऽतिविस्मित: । देवकी च महाभागा जहतुर्मोहमात्मन: ॥ ५१ ॥
ສຣີຊຸກະເທວ ໂກສວາມີ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຟັງເລື່ອງນີ້ ວະສຸເທວະຜູ້ມີບຸນຫຼາຍກໍປະຫລາດໃຈຢ່າງຍິ່ງ। ແລະພ້ອມກັບເທວະກີຜູ້ປະເສີດ ທັງສອງໄດ້ລະທິ້ງຄວາມຫຼົງແລະຄວາມກັງວົນທີ່ເຂົ້າມາໃນໃຈ।
Verse 52
इतिहासमिमं पुण्यं धारयेद् य: समाहित: । स विधूयेह शमलं ब्रह्मभूयाय कल्पते ॥ ५२ ॥
ຜູ້ໃດທີ່ຕັ້ງໃຈແນ່ວແນ່ ແລະພິຈາລະນາພົງສາວະດານອັນເປັນບຸນນີ້ໃນໃຈ ຜູ້ນັ້ນຈະຊຳລະມົນທິນທັງປວງໃນຊາດນີ້ເອງ ແລະເປັນຜູ້ສົມຄວນຕໍ່ຄວາມສຳເລັດສູງສຸດ ຄືພາວະແຫ່ງພຣະພຣະຫມັນ (Brahman)។
Frequently Asked Questions
Because the chapter targets karma-kāṇḍa pursued under rajas for pride, lust, and violence—where sacrifice becomes a tool for sense-gratification and demigod-appeasement rather than a purification meant to culminate in Hari-bhakti. The Vedic allowances (marriage, sacrificial meat, ritual wine) are framed as regulated concessions designed to lead to renunciation (nivṛtti) and devotion, not as independent goals.
It presents a yuga-wise progression: Satya-yuga emphasizes meditation and sense-control with the Lord described as white and ascetic; Tretā-yuga emphasizes yajña taught in the three Vedas with the Lord described as red and sacrificially equipped; Dvāpara-yuga emphasizes regulated arcana honoring the Lord as a royal person, integrating Vedic and tantric prescriptions with the Lord described as dark-blue with ornaments and weapons; Kali-yuga emphasizes saṅkīrtana—congregational chanting of Kṛṣṇa’s names—as the most accessible means to perfection.
The verse describes an incarnation who promotes congregational chanting of Kṛṣṇa’s names, is Kṛṣṇa Himself though not blackish in complexion, and is accompanied by associates and confidential companions. In the Gauḍīya Vaiṣṇava reading, this is understood as Śrī Caitanya Mahāprabhu, the yuga-avatāra who inaugurates the saṅkīrtana movement.
It means that when one takes exclusive shelter of Mukunda and serves Him directly, one fulfills the ultimate obligation to all beings because all are parts of the Supreme. Thus separate, independent servicing of demigods, forefathers, or social claims is no longer binding as a debt; devotion to the Lord becomes the integrating fulfillment of duties.