Adhyaya 7

Verse 1

ब्रह्मोवाच यत्रोद्यत: क्षितितलोद्धरणाय बिभ्रत् क्रौडीं तनुं सकलयज्ञमयीमनन्त: । अन्तर्महार्णव उपागतमादिदैत्यं तं दंष्ट्रयाद्रिमिव वज्रधरो ददार ॥ १ ॥

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ—ເມື່ອພຣະອົງຜູ້ບໍ່ມີຂອບເຂດ ທຣົງຮັບຮູບວະຣາຫະອັນເປັນສາຣະແຫ່ງຍັດຍະທັງປວງ ເພື່ອຍົກແຜ່ນດິນທີ່ຈົມໃນມະຫາສະຫມຸດ Garbhodaka ຂຶ້ນມາເປັນລີລາ, ໃນຂະນະນັ້ນອະສູຣຕົ້ນຄົນ ຮິຣັນຍາກຊະ ປາກົດໃນຫ້ວງທະເລພາຍໃນ; ພຣະອົງທຣົງແທງເຂົາດ້ວຍງາ ດຸຈອິນທຣະຜູ້ຖືວັຊຣະຜ່າພູເຂົາ.

Verse 2

जातो रुचेरजनयत् सुयमान् सुयज्ञ आकूतिसूनुरमरानथ दक्षिणायाम् । लोकत्रयस्य महतीमहरद् यदार्तिं स्वायम्भुवेन मनुना हरिरित्यनूक्त: ॥ २ ॥

ປຣະຊາປະຕິ ຣຸຈິ ໄດ້ໃຫ້ກຳເນີດສຸຍັດຍະກ່ອນ ໃນຄັນຂອງອາກູຕິ. ຕໍ່ມາ ສຸຍັດຍະໄດ້ໃຫ້ກຳເນີດເທວະທັງຫຼາຍ ມີສຸຍາມະເປັນປະມຸກ ໃນຄັນຂອງທັກສິນາ. ເມື່ອເປັນອິນທຣະ ສຸຍັດຍະໄດ້ຫຼຸດຜ່ອນທຸກຂ໌ໃຫຍ່ໃນສາມໂລກ; ດັ່ງນັ້ນ ສະວາຍັມພູວະ ມະນຸ ໄດ້ເອີ້ນລາວວ່າ “ຫຣິ”.

Verse 3

जज्ञे च कर्दमगृहे द्विज देवहूत्यां स्त्रीभि: समं नवभिरात्मगतिं स्वमात्रे । ऊचे ययात्मशमलं गुणसङ्गपङ्क- मस्मिन् विधूय कपिलस्य गतिं प्रपेदे ॥ ३ ॥

ຕໍ່ມາ ພຣະອົງໄດ້ອະວະຕາຣເປັນກະປິລະ ເປັນບຸດຂອງພຣາຫມະນະປຣະຊາປະຕິ ກັຣດະມະ ແລະ ເທວີເດວະຫູຕິ, ພ້ອມກັບທິດາ 9 ຄົນ. ພຣະອົງໄດ້ສອນແມ່ຂອງພຣະອົງເຖິງການຮູ້ແຈ້ງຕົນ; ດ້ວຍເຫດນັ້ນ ນາງໄດ້ຊຳລະໂຄນຕົມແຫ່ງການພົວພັນກັບຄຸນະທັງສາມ ໃນຊາດນີ້ເອງ ແລະບັນລຸທາງຫຼຸດພົ້ນຕາມມາກຂອງກະປິລະ.

Verse 4

अत्रेरपत्यमभिकाङ्‍क्षत आह तुष्टो दत्तो मयाहमिति यद् भगवान् स दत्त: । यत्पादपङ्कजपरागपवित्रदेहा योगर्द्धिमापुरुभयीं यदुहैहयाद्या: ॥ ४ ॥

ພຣະລິສີອັດຕຣີອະທິຖານຂໍລູກ. ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າພໍພຣະໄທ ແລະຕັດວ່າ “ເຮົາໄດ້ຖືກປະທານໃຫ້ເຈົ້າໃນນາມ ດັດຕະ” ແລ້ວອະວະຕານເປັນບຸດຂອງອັດຕຣີ ຄື ດັດຕາເຕຣຍ. ດ້ວຍຝຸ່ນບົວແຫ່ງພຣະບາດ ພວກຢະດຸ ໄຫຫະຍ ແລະອື່ນໆ ໄດ້ບໍລິສຸດ ແລະໄດ້ຮັບພອນທັງທາງໂລກ ແລະທາງວິນຍານ.

Verse 5

तप्तं तपो विविधलोकसिसृक्षया मे आदौ सनात् स्वतपस: स चतु:सनोऽभूत् । प्राक्कल्पसम्प्लवविनष्टमिहात्मतत्त्वं सम्यग् जगाद मुनयो यदचक्षतात्मन् ॥ ५ ॥

ເພື່ອສ້າງໂລກຫຼາຍລະບົບ ຂ້າພະເຈົ້າຕ້ອງບໍາເພັນຕະບະຢ່າງໜັກ. ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າພໍພຣະໄທ ແລະໃນປະຖົມການໄດ້ອະວະຕານເປັນສນະສີ່ອົງ—ສນະກະ, ສນັດກຸມານ, ສນັນດະນ, ແລະ ສນາຕະນ. ຄວາມຈິງແຫ່ງອາດຕະຕັດທະວະທີ່ສູນໄປໃນປຣະລະຍະຂອງກັລປ໌ກ່ອນ ພວກທ່ານອະທິບາຍໄດ້ຢ່າງຖືກຕ້ອງ ຈົນມຸນີທັງຫຼາຍເຫັນສັດທຳໄດ້ຊັດໃນທັນທີ.

Verse 6

धर्मस्य दक्षदुहितर्यजनिष्ट मूर्त्यां नारायणो नर इति स्वतप:प्रभाव: । दृष्ट्वात्मनो भगवतो नियमावलोपं देव्यस्त्वनङ्गपृतना घटितुं न शेकु: ॥ ६ ॥

ເພື່ອສະແດງແນວທາງຕະບະແລະວິນັຍຂອງພຣະອົງ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ອະວະຕານເປັນຄູ່ “ນາຣາຍະນະ” ແລະ “ນະຣະ” ໃນຄັນຂອງມູຣຕິ ພັນລະຍາຂອງທຳມະ ແລະທິດາຂອງທັກສະ. ນາງຟ້າຜູ້ເປັນພວກພ້ອມຂອງກາມເທບມາທົດລອງທໍາລາຍປະຕິຍານ ແຕ່ບໍ່ສໍາເລັດ ເພາະເຫັນວ່າຄວາມງາມດັ່ງພວກນາງຫຼາຍປະການກໍກໍາເນີດອອກຈາກພຣະອົງເອງ.

Verse 7

कामं दहन्ति कृतिनो ननु रोषद‍ृष्टय‍ा रोषं दहन्तमुत ते न दहन्त्यसह्यम् । सोऽयं यदन्तरमलं प्रविशन् बिभेति काम: कथं नु पुनरस्य मन: श्रयेत ॥ ७ ॥

ຜູ້ມີ຤ິດທິສາມາດເຜົາກາມດ້ວຍສາຍຕາແຫ່ງໂທສະໄດ້ ແຕ່ໂທສະອັນຮຸນແຮງ—ຜູ້ເຜົາເອງ—ພວກເຂົາກໍບໍ່ອາດເຜົາໄດ້. ແຕ່ໂທສະນັ້ນຍັງກົວທີ່ຈະເຂົ້າໄປໃນພຣະຫົວໃຈຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ຜູ້ມີພາຍໃນບໍລິສຸດໄຮ້ມົນທິນ; ແລ້ວກາມຈະໄປອາໄສໃນພຣະມະໂນໄດ້ແນວໃດ?

Verse 8

विद्ध: सपत्‍न्‍युदितपत्रिभिरन्ति राज्ञो बालोऽपि सन्नुपगतस्तपसे वनानि । तस्मा अदाद् ध्रुवगतिं गृणते प्रसन्नो दिव्या: स्तुवन्ति मुनयो यदुपर्यधस्तात् ॥ ८ ॥

ແມ່ນແຕ່ຖືກຖ້ອຍຄໍາຄົມກະທົບຂອງເມຍອີກຄົນຂອງກະສັດດ່າທໍາອາຍຕໍ່ໜ້າກະສັດ ເຈົ້າຊາຍດຣຸວະແມ່ນແຕ່ເປັນເດັກກໍໄປປ່າເພື່ອບໍາເພັນຕະບະຢ່າງເຂັ້ມງວດ. ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າພໍພຣະໄທໃນຄໍາສັນລະເສີນຂອງເຂົາ ແລະປະທານທີ່ສະຖານ “ດຣຸວໂລກ” ໃຫ້ ຊຶ່ງມຸນີຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ທັງເບື້ອງເທິງແລະເບື້ອງລຸ່ມຕ່າງສັນລະເສີນບູຊາ.

Verse 9

यद्वेनमुत्पथगतं द्विजवाक्यवज्र- निष्प्लुष्टपौरुषभगं निरये पतन्तम् । त्रात्वार्थितो जगति पुत्रपदं च लेभे दुग्धा वसूनि वसुधा सकलानि येन ॥ ९ ॥

ເມື່ອມະຫາຣາຊາ ເວນາ ຫຼົງອອກຈາກທາງທຳ ພຣາຫມັນໄດ້ສາບດ້ວຍວາຈາດຸດຟ້າຜ່າ ເຜົາຜານບຸນແລະອຳນາດຂອງລາວ ຈົນລາວກຳລັງຕົກສູ່ນະລົກ. ພຣະເຈົ້າດ້ວຍພຣະເມດຕາບໍ່ມີເຫດ ໄດ້ອວຕານເປັນບຸດຊື່ ປຣຶຖຸ ຊ່ວຍກູ້ເວນາຈາກນະລົກ ແລະດູດນ້ຳນົມຈາກແຜ່ນດິນໃຫ້ເກີດພືດຜົນແລະຊັບສິນທຸກປະເພດ.

Verse 10

नाभेरसावृषभ आस सुदेविसूनु- र्यो वै चचार समद‍ृग् जडयोगचर्याम् । यत्पारमहंस्यमृषय: पदमामनन्ति स्वस्थ: प्रशान्तकरण: परिमुक्तसङ्ग: ॥ १० ॥

ພຣະເຈົ້າໄດ້ປາກົດເປັນບຸດຂອງ ສຸເທວີ ພຣະມະເຫສີຂອງພຣະເຈົ້ານາພິ ແລະຖືກຮູ້ຈັກວ່າ ຣຶສະພະເທວະ. ພຣະອົງດຳເນີນຈະຣິຍາໂຍຄະດ້ວຍສາຍຕາເສມອະຄົມ ເພື່ອໃຫ້ໃຈສົມດຸນ. ສະພາວະນີ້ຖືກລະດັບເປັນ “ປະຣະມະຫັງສະ” ຄື ຕັ້ງຢູ່ໃນຕົນ, ອິນທຣີຍສົງົບ, ແລະພົ້ນຈາກການຍຶດຕິດ—ຄວາມສົມບູນແຫ່ງໂມກສະ.

Verse 11

सत्रे ममास भगवान् हयशीरषाथो साक्षात् स यज्ञपुरुषस्तपनीयवर्ण: । छन्दोमयो मखमयोऽखिलदेवतात्मा वाचो बभूवुरुशती: श्वसतोऽस्य नस्त: ॥ ११ ॥

ໃນພິທີບູຊາທີ່ຂ້າພະເຈົ້າ (ພຣະພຣົມ) ກະທຳ ພຣະເຈົ້າໄດ້ປາກົດເປັນອວຕານ ຫະຍະກຣີວະ. ພຣະອົງແມ່ນຍັຍຍະປຸຣຸສະສີຄຳ ເປັນຮູບແຫ່ງສຽງສຳນວນພຣະເວດ ແລະເປັນອາດມັນພາຍໃນຂອງເທວະທັງປວງ. ເມື່ອພຣະອົງຫາຍໃຈ ສຽງຫວານໄພຂອງບົດສວດພຣະເວດກໍໄຫຼອອກຈາກຮູຈົມູກຂອງພຣະອົງ.

Verse 12

मत्स्यो युगान्तसमये मनुनोपलब्ध: क्षोणीमयो निखिलजीवनिकायकेत: । विस्रंसितानुरुभये सलिले मुखान्मे आदाय तत्र विजहार ह वेदमार्गान् ॥ १२ ॥

ໃນຍາມສິ້ນຍຸກ ພຣະເຈົ້າຈະປາກົດເປັນອວຕານປາ ໃຫ້ແກ່ມະນູຊື່ ສັດຍະວຣະຕະ (ຜູ້ຈະເປັນ ໄວວັສວະຕະມະນູ) ເຫັນ. ພຣະອົງແມ່ນທີ່ພຶ່ງຂອງສັດມີຊີວິດທັງປວງຈົນເຖິງໂລກດິນ. ເນື່ອງຈາກຄວາມຢ້ານນ້ຳປຣະລະຍະ ພຣະເວດທີ່ຫຼຸດອອກຈາກປາກຂ້າພະເຈົ້າ (ພຣະພຣົມ) ພຣະອົງໄດ້ເກັບໄວ້ ແລະທ່ອງທ່ຽວໃນນ້ຳກວ້າງໃຫຍ່ນັ້ນ ພ້ອມທັງປົກປ້ອງທາງແຫ່ງພຣະເວດ.

Verse 13

क्षीरोदधावमरदानवयूथपाना- मुन्मथ्नताममृतलब्धय आदिदेव: । पृष्ठेन कच्छपवपुर्विदधार गोत्रं निद्राक्षणोऽद्रिपरिवर्तकषाणकण्डू: ॥ १३ ॥

ໃນທະເລນ້ຳນົມ ເທວະແລະອະສຸຣະໄດ້ກວນເພື່ອໄດ້ອະມຣິຕະ ໂດຍໃຊ້ພູມັນດະຣະເປັນໄມ້ກວນ. ພຣະເຈົ້າອົງດັ້ງເດີມໄດ້ອວຕານເປັນເຕົ່າ (ກູຣະມະ) ແລະຮອງຮັບພູມັນດະຣະໄວ້ເທິງຫຼັງເພື່ອເປັນແກນ. ເມື່ອພູເຄື່ອນໄປມາ ຫຼັງພຣະອົງຖືກຖູຈົນເກີດອາການຄັນ; ແມ່ນແຕ່ໃນພາວະກຶ່ງຫຼັບ ພຣະອົງກໍຍັງຮູ້ສຶກພິມພອນໃນຄວາມຄັນນັ້ນ.

Verse 14

त्रैपिष्टपोरुभयहा स नृसिंहरूपं कृत्वा भ्रमद्भ्रुकुटिदंष्ट्रकरालवक्त्रम् । दैत्येन्द्रमाशु गदयाभिपतन्तमारा- दूरौ निपात्य विददार नखै: स्फुरन्तम् ॥ १४ ॥

ເພື່ອກຳຈັດຄວາມຢ້ານກົວໃຫຍ່ຂອງເທວະ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ອະວະຕານເປັນນຣສິງຫະ ຂມວດຄິ້ວດ້ວຍໂກດ ເຜີຍແຂ້ວແລະປາກອັນນ່າຢ້ານ ແລ້ວວາງອະສຸຣະຣາຊະ ຮິຣັນຍະກະຊິປຸ ໄວ້ເທິງພຣະເພລາ ແລະຉີກດ້ວຍເລັບທີ່ສ່ອງປະກາຍ

Verse 15

अन्त:सरस्युरुबलेन पदे गृहीतो ग्राहेण यूथपतिरम्बुजहस्त आर्त: । आहेदमादिपुरुषाखिललोकनाथ तीर्थश्रव: श्रवणमङ्गलनामधेय ॥ १५ ॥

ໃນສະລະນ້ຳ ຈະເຂ້ຜູ້ມີກຳລັງເຫນືອກວ່າໄດ້ກັດຈັບຂາຂອງກະເຈນດຣະ ຫົວໜ້າຝູງຊ້າງ ເຂົາທຸກທ້ອນຫນັກ ຈຶ່ງຖືດອກບົວດ້ວຍງວງ ແລະອ້ອນວອນຕໍ່ພຣະອົງ: “ໂອ ອາທິປຸຣຸສະ ນາຖແຫ່ງໂລກທັງປວງ! ພຽງໄດ້ຍິນນາມອັນສັກສິດຂອງພຣະອົງກໍເປັນມົງຄຸນ ແລະຄວນສວດສັນລະເສີນ”

Verse 16

श्रुत्वा हरिस्तमरणार्थिनमप्रमेय- श्चक्रायुध: पतगराजभुजाधिरूढ: । चक्रेण नक्रवदनं विनिपाट्य तस्मा- द्धस्ते प्रगृह्य भगवान् कृपयोज्जहार ॥ १६ ॥

ເມື່ອພຣະຫຣິຜູ້ຫາປະມານບໍ່ໄດ້ ຜູ້ຖືຈັກຣາວຸດ ໄດ້ຍິນຄຳຮ້ອງຂອງກະເຈນດຣະ ພຣະອົງກໍມາທັນທີເທິງກຣຸດຣາຊາ ແລ້ວໃຊ້ຈັກຣາຕັດປາກຈະເຂ້ ແລະດ້ວຍເມດຕາ ຈັບງວງຍົກກະເຈນດຣະຂຶ້ນຊ່ວຍໃຫ້ພົ້ນ

Verse 17

ज्यायान् गुणैरवरजोऽप्यदिते: सुतानां लोकान् विचक्रम इमान् यदथाधियज्ञ: । क्ष्मां वामनेन जगृहे त्रिपदच्छलेन याच्ञामृते पथि चरन् प्रभुभिर्न चाल्य: ॥ १७ ॥

ແມ່ນແຕ່ພຣະອົງປາກົດເປັນບຸດຄົນນ້ອຍສຸດຂອງອະດິຕິ ແຕ່ພຣະອົງກໍເຫນືອກວ່າອາທິຕະຍະທັງປວງດ້ວຍຄຸນທັງຫມົດ; ໃນຖານະອະທິຍັຊຍະ ພຣະອົງໄດ້ກ້າວຄອບຄຸມໂລກທັງຫມົດ. ໃນຮູບວາມນະ ດ້ວຍເລ່ຫລຽມຂໍດິນສາມກ້າວ ພຣະອົງໄດ້ຮັບເອົາແຜ່ນດິນທັງຫມົດຈາກພຣະບາລີ ມະຫາຣາຊາ ເພາະບໍ່ມີການຂໍ ແມ່ນແຕ່ຜູ້ມີອຳນາດກໍບໍ່ຄວນເອົາສິດທິອັນຊອບທຳຂອງຜູ້ອື່ນ

Verse 18

नार्थो बलेरयमुरुक्रमपादशौच- माप: शिखाधृतवतो विबुधाधिपत्यम् । यो वै प्रतिश्रुतमृते न चिकीर्षदन्य- दात्मानमङ्ग मनसा हरयेऽभिमेने ॥ १८ ॥

ພຣະບາລີ ມະຫາຣາຊາ ໄດ້ຍົກນ້ຳທີ່ລ້າງຈາກດອກບົວພຣະບາດຂອງອຸຣຸກຣະມະໄວ້ເທິງສີສະ. ແມ່ນແຕ່ອາຈານຈະຫ້າມ ລາວກໍບໍ່ຄິດສິ່ງໃດນອກຈາກຄຳສັນຍາ. ເພື່ອໃຫ້ຄົບກ້າວທີສາມຂອງພຣະອົງ ລາວໄດ້ຖວາຍແມ່ນແຕ່ຮ່າງກາຍຂອງຕົນແດ່ພຣະຫຣິ; ສຳລັບລາວ ອຳນາດແຫ່ງສະຫວັນທີ່ຊະນະດ້ວຍກຳລັງກໍບໍ່ມີຄ່າ

Verse 19

तुभ्यं च नारद भृशं भगवान् विवृद्ध- भावेन साधुपरितुष्ट उवाच योगम् । ज्ञानं च भागवतमात्मसतत्त्वदीपं यद्वासुदेवशरणा विदुरञ्जसैव ॥ १९ ॥

ໂອ້ ນາຣະດາ, ພຣະພະຄະວານໃນອະວະຕານຫົງສາ ພໍພຣະໄທຢ່າງຍິ່ງດ້ວຍພັກຕິອັນແຮງກ້າຂອງເຈົ້າ ແລະໄດ້ສອນໂຍຄະ, ຍານ ແລະວິທະຍາພາຄະວະຕະເປັນປະທີບແຫ່ງສັດຈະອາດມັນ; ຜູ້ທີ່ພຶ່ງພາພຣະວາສຸເທວະຍ່ອມເຂົ້າໃຈໄດ້ງ່າຍ

Verse 20

चक्रं च दिक्ष्वविहतं दशसु स्वतेजो मन्वन्तरेषु मनुवंशधरो बिभर्ति । दुष्टेषु राजसु दमं व्यदधात् स्वकीर्तिं सत्ये त्रिपृष्ठ उशतीं प्रथयंश्चरित्रै: ॥ २० ॥

ໃນອະວະຕານເປັນມະນູ ພຣະອົງເປັນຜູ້ສືບສາຍວົງມະນູ ແລະຖືຈັກຣາວຸດທີ່ບໍ່ອາດຂັດຂວາງໄດ້ໃນທຸກທິດດ້ວຍເດດຂອງພຣະອົງ; ພຣະອົງປາບກະສັດຊົ່ວໃນສິບມັນວັນຕະ ແລະດ້ວຍຈະຣິດລີລາ ກຽດຕິຂອງພຣະອົງແຜ່ໄປທົ່ວສາມໂລກຈົນເຖິງສັດຍະໂລກ

Verse 21

धन्वन्तरिश्च भगवान् स्वयमेव कीर्ति- र्नाम्ना नृणां पुरुरुजां रुज आशु हन्ति । यज्ञे च भागममृतायुरवावरुन्ध आयुष्यवेदमनुशास्त्यवतीर्य लोके ॥ २१ ॥

ໃນອະວະຕານເປັນທັນວັນຕະຣິ ພຣະອົງຂັບໄລ່ໂລກພະຍາດຂອງສັດທີ່ເຈັບປ່ວຍຢູ່ເສມອໄດ້ຢ່າງວ່ອງໄວ ແມ່ນດ້ວຍພຣະກຽດຂອງພຣະອົງເທົ່ານັ້ນ; ແລະເພາະພຣະອົງ ເທວະຈຶ່ງໄດ້ອາຍຸຍືນ. ພຣະອົງຮັບສ່ວນໃນຍັດຍະ ແລະລົງມາໃນໂລກເພື່ອສອນອາຍຸຣເວດ ວິຊາການແພດ

Verse 22

क्षत्रं क्षयाय विधिनोपभृतं महात्मा ब्रह्मध्रुगुज्झितपथं नरकार्तिलिप्सु । उद्धन्त्यसाववनिकण्टकमुग्रवीर्य- स्त्रि:सप्तकृत्व उरुधारपरश्वधेन ॥ २२ ॥

ເມື່ອຜູ້ປົກຄອງກະສັດຊັ້ນກະສັດຕຣິຍະ ດູຖູກທຳຂອງພຣາຫມະ ແລະຫຼົ່ນອອກຈາກເສັ້ນທາງແຫ່ງສັດຈະ ປານຈະປາຖະນານະຣົກ, ພຣະອົງຜູ້ເປັນມະຫາອາດມະ ໃນອະວະຕານປະຣະຊຸຣາມ ໄດ້ໃຊ້ຂວານຄົມກັບພະລັງອັນດຸຮ້າຍ ຖອນລາກກະສັດຊົ່ວຜູ້ເປັນໜາມແຜ່ນດິນ 21 ຄັ້ງ

Verse 23

अस्मत्प्रसादसुमुख: कलया कलेश इक्ष्वाकुवंश अवतीर्य गुरोर्निदेशे । तिष्ठन् वनं सदयितानुज आविवेश यस्मिन् विरुध्य दशकन्धर आर्तिमार्च्छत् ॥ २३ ॥

ເນື່ອງຈາກພຣະເມດຕາອັນບໍ່ມີເຫດຕໍ່ສັດທັງປວງ, ພຣະພະຄະວານພ້ອມດ້ວຍພາກຂະຫຍາຍໄດ້ອະວະຕານໃນວົງອິກຊະວາກຸ ເປັນຜູ້ຄອງພະລັງສີຕາ. ຕາມຄຳສັ່ງຂອງພຣະບິດາ ມະຫາຣາຊະທະສະຣະຖ, ພຣະອົງເຂົ້າປ່າ ແລະຢູ່ນານປີກັບພຣະມະເຫສີແລະພຣະອນຸຊາ. ຣາວະນະຜູ້ມີສິບຫົວໄດ້ກໍ່ອະປະຣາດໃຫຍ່ດ້ວຍການຕໍ່ຕ້ານ ແລະສຸດທ້າຍກໍພ່າຍແພ້

Verse 24

यस्मा अदादुदधिरूढभयाङ्गवेपो मार्गं सपद्यरिपुरं हरवद् दिधक्षो: । दूरे सुहृन्मथितरोषसुशोणद‍ृष्टय‍ा तातप्यमानमकरोरगनक्रचक्र: ॥ २४ ॥

ພຣະຣາມຈັນທຣາ ຜູ້ເປັນພຣະພະຄະວານ ເສົ້າໃຈເນື່ອງຈາກມິດສະນິດອັນຮັກ ສີຕາ ຢູ່ໄກ ຈຶ່ງຈ້ອງເມືອງຂອງສັດຕູ ຣາວະນະ ດ້ວຍດວງຕາແດງຮ້ອນດັ່ງພຣະຫະຣະຜູ້ຈະເຜົາສະຫວັນ. ມະຫາສະມຸດສັ່ນກົວ ແລະເປີດທາງໃຫ້ທັນທີ ເພາະສັດນ້ຳເຊັ່ນ ມະກະຣາ ງູ ແລະ ຈະເຂ້ ຖືກຄວາມຮ້ອນຈາກພຣະເນດອັນພິໂຣດເຜົາໄໝ້.

Verse 25

वक्ष:स्थलस्पर्शरुग्नमहेन्द्रवाह- दन्तैर्विडम्बितककुब्जुष ऊढहासम् । सद्योऽसुभि: सह विनेष्यति दारहर्तु- र्विस्फूर्जितैर्धनुष उच्चरतोऽधिसैन्ये ॥ २५ ॥

ໃນສົງຄາມ ງາຂອງຊ້າງໄອຣາວະຕະ ພາຫະນະຂອງພຣະອິນທຣາ ແຕກກະຈາຍເມື່ອຊົກກັບອົກຂອງຣາວະນະ ແລະເສດຊິ້ນກໍສ່ອງສະຫວ່າງໄປທົ່ວທິດ. ຣາວະນະຈຶ່ງຫຍິ່ງຍໂສ ຫົວເຮາະແລະເດີນອວດຢູ່ກາງກອງທັບ ຄິດວ່າຕົນເປັນຜູ້ຊະນະທຸກທິດ; ແຕ່ເມື່ອສຽງກັງວານຈາກຄັນທະນູຂອງພຣະຣາມຈັນທຣາດັງຂຶ້ນ ທັງສຽງຫົວເຮາະແລະລົມຫາຍໃຈຂອງລາວກໍດັບລົງທັນທີ.

Verse 26

भूमे: सुरेतरवरूथविमर्दिताया: क्लेशव्ययाय कलया सितकृष्णकेश: । जात: करिष्यति जनानुपलक्ष्यमार्ग: कर्माणि चात्ममहिमोपनिबन्धनानि ॥ २६ ॥

ເມື່ອໂລກຖືກຖ່ວງໜັກໂດຍກຳລັງຮົບຂອງກະສັດຜູ້ບໍ່ມີສັດທາໃນພຣະເຈົ້າ ພຣະພະຄະວານຈຶ່ງເສດັດລົງມາດ້ວຍອົງສ່ວນຂອງພຣະອົງ ເພື່ອລົດທຸກຂອງໂລກ. ພຣະອົງມາໃນຮູບເດີມ ມີຜົມດຳງາມ; ເສັ້ນທາງແລະການເຄື່ອນໄຫວຂອງພຣະອົງຍາກຈະຄາດຄະເນ, ແລະເພື່ອເຜີຍແຜ່ພຣະສິຣິອັນເຫນືອໂລກ ພຣະອົງກະທຳກິດອັນອັດສະຈັນ.

Verse 27

तोकेन जीवहरणं यदुलूकिकाया- स्त्रैमासिकस्य च पदा शकटोऽपवृत्त: । यद् रिङ्गतान्तरगतेन दिविस्पृशोर्वा उन्मूलनं त्वितरथार्जुनयोर्न भाव्यम् ॥ २७ ॥

ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສວ່າພຣະກຣິດສະນະເປັນພຣະເຈົ້າສູງສຸດ. ບໍ່ຢ່າງນັ້ນ ຈະເປັນໄປໄດ້ແນວໃດທີ່ພຣະອົງຈະສັງຫານປູຕະນາອະສູຣຍິງຍັກ ໃນຂະນະຢູ່ໃນອ້ອມອົງແມ່, ຈະພິກລົດດ້ວຍພຣະບາດເມື່ອອາຍຸພຽງສາມເດືອນ, ຫຼືຈະຖອນຕົ້ນອາຣຈຸນຄູ່ທີ່ສູງຈົນແຕະຟ້າ ໃນຂະນະທີ່ຍັງຄານຢູ່? ກິດເຫຼົ່ານີ້ເປັນໄປບໍ່ໄດ້ສຳລັບຜູ້ໃດນອກຈາກພຣະເຈົ້າເທົ່ານັ້ນ.

Verse 28

यद् वै व्रजे व्रजपशून् विषतोयपीतान् पालांस्त्वजीवयदनुग्रहद‍ृष्टिवृष्टय‍ा । तच्छुद्धयेऽतिविषवीर्यविलोलजिह्व- मुच्चाटयिष्यदुरगं विहरन् ह्रदिन्याम् ॥ २८ ॥

ໃນວຣະຈະ ເມື່ອເດັກລ້ຽງງົວແລະສັດຂອງພວກເຂົາດື່ມນ້ຳຍະມຸນາທີ່ມີພິດແລ້ວລົ້ມລົງ ພຣະເຈົ້າແມ່ນແຕ່ໃນວັຍເດັກກໍໄດ້ຊຸບຊີວິດພວກເຂົາຄືນດ້ວຍຝົນແຫ່ງພຣະເນດກະຣຸນາ. ຕໍ່ມາ ເພື່ອຊຳລະນ້ຳຍະມຸນາໃຫ້ບໍລິສຸດ ພຣະອົງໂດດລົງນ້ຳດັ່ງກຳລັງຫຼິ້ນ ແລະປາບປະຫານນາກກາລິຍະຜູ້ມີລີ້ນພົ່ນຄື້ນພິດ. ຜູ້ໃດຈະກະທຳກິດອັນຍິ່ງໃຫຍ່ເຊັ່ນນີ້ໄດ້ນອກຈາກພຣະເຈົ້າສູງສຸດ?

Verse 29

तत् कर्म दिव्यमिव यन्निशि नि:शयानं दावाग्निना शुचिवने परिदह्यमाने । उन्नेष्यति व्रजमतोऽवसितान्तकालं नेत्रे पिधाप्य सबलोऽनधिगम्यवीर्य: ॥ २९ ॥

ໃນຄືນນັ້ນເອງ ເມື່ອຊາວວຣະຈະນອນຢ່າງບໍ່ກັງວົນ ໄຟປ່າເກີດຈາກໃບໄມ້ແຫ້ງ ຮຸນແຮງຈົນເຫັນຄືຈະພາທຸກຄົນໄປສູ່ຄວາມຕາຍ। ແຕ່ພຣະພະຄະວານ ສຣີກຣິດສະນະ ພ້ອມພຣະບະລະຣາມ ຊ່ວຍໄວ້ໂດຍພຽງປິດພຣະເນດ—ນີ້ແມ່ນກິດທິພຍະເຫນືອມະນຸດຂອງພຣະອົງ।

Verse 30

गृह्णीत यद् यदुपबन्धममुष्य माता शुल्बं सुतस्य न तु तत् तदमुष्य माति । यज्जृम्भतोऽस्य वदने भुवनानि गोपी संवीक्ष्य शङ्कितमना: प्रतिबोधितासीत् ॥ ३० ॥

ເມື່ອແມ່ຍະໂຊດາພະຍາຍາມຜູກມືລູກດ້ວຍເຊືອກ ຕໍ່ເຊືອກເທົ່າໃດກໍຍັງສັ້ນຢູ່ເສມອ ບໍ່ເຄີຍພໍ. ຕໍ່ມາພຣະພະຄະວານຄ່ອຍໆຫາວແລະເປີດພຣະໂອດ; ນາງໂຄປີເຫັນສັບພະຈັກກະວານທັງປວງຢູ່ໃນນັ້ນ. ນາງຈຶ່ງກັງວົນສົງໄສ ແຕ່ທ້າຍທີ່ສຸດກໍໄດ້ແນ່ໃຈອີກແນວໜຶ່ງເຖິງອຳນາດໂຍກະມາຍາຂອງລູກນ້ອຍ.

Verse 31

नन्दं च मोक्ष्यति भयाद् वरुणस्य पाशाद् गोपान् बिलेषु पिहितान् मयसूनुना च । अह्न्यापृतं निशि शयानमतिश्रमेण लोकं विकुण्ठमुपनेष्यति गोकुलं स्म ॥ ३१ ॥

ພຣະສຣີກຣິດສະນະຈະຊ່ວຍນັນທະມະຫາຣາຊໃຫ້ພົ້ນຈາກຄວາມຢ້ານກົວບ່ວງຂອງວະຣຸນະ ແລະຈະປົດປ່ອຍເດັກລ້ຽງງົວທີ່ຖືກລູກຂອງມາຍາຂັງໄວ້ໃນຖ້ຳ. ຊາວວຣິນດາວັນທີ່ເຮັດວຽກກາງວັນ ແລະນອນຫຼັບກາງຄືນເນື່ອງຈາກຄວາມເມື່ອຍລ້າ ພຣະອົງຈະປະທານການຍົກຂຶ້ນໄປສູ່ໄວກຸນຖະໂລກ—ທັງໝົດນີ້ແມ່ນກິດເຫນືອໂລກຂອງພຣະອົງ।

Verse 32

गोपैर्मखे प्रतिहते व्रजविप्लवाय देवेऽभिवर्षति पशून् कृपया रिरक्षु: । धर्तोच्छिलीन्ध्रमिव सप्तदिनानि सप्त- वर्षो महीध्रमनघैककरे सलीलम् ॥ ३२ ॥

ເມື່ອຊາວໂຄບານຕາມພຣະດຳຣັດຂອງກຣິດສະນະຢຸດການບູຊາແກ່ອິນທຣະ ອິນທຣະຈຶ່ງປ່ອຍຝົນໜັກຕໍ່ເນື່ອງເຈັດວັນ ຈົນວຣະຈະເກືອບຖືກຊະລ້າງ. ດ້ວຍຄວາມເມດຕາອັນບໍ່ມີເຫດ ພຣະພະຄະວານ ສຣີກຣິດສະນະ ຜູ້ມີອາຍຸພຽງເຈັດປີ ຊູກພູໂກວັຣທະນະດ້ວຍມືຂ້າງດຽວດຸຈຮົ່ມ ຄຸ້ມຄອງໄວ້ຕະຫຼອດເຈັດວັນ।

Verse 33

क्रीडन् वने निशि निशाकररश्मिगौर्यां रासोन्मुख: कलपदायतमूर्च्छितेन । उद्दीपितस्मररुजां व्रजभृद्वधूनां हर्तुर्हरिष्यति शिरो धनदानुगस्य ॥ ३३ ॥

ໃນຄືນທີ່ຂາວນວນດ້ວຍແສງຈັນ ພຣະອົງສຣີກຣິດສະນະຫຼິ້ນລີລາໃນປ່າ ມຸ່ງໜ້າສູ່ຣາສະ ແລະຂັບຮ້ອງບົດເພງຫວານໄພເພື່ອປຸກເຮົາຄວາມຮັກອັນເຜົາໄໝ້ຂອງນາງວຣະຈະ. ໃນຂະນະນັ້ນ ອະສູນາມ “ສັງຄະຈູດະ” ຜູ້ເປັນຜູ້ຕາມກຸເວຣະ ໄດ້ລັກພານາງເຫຼົ່ານັ້ນ; ພຣະອົງຈຶ່ງຕັດສະຫຼະຫົວຂອງມັນອອກຈາກລ່າງ।

Verse 34

ये च प्रलम्बखरदर्दुरकेश्यरिष्ट- मल्लेभकंसयवना: कपिपौण्ड्रकाद्या: । अन्ये च शाल्वकुजबल्वलदन्तवक्र- सप्तोक्षशम्बरविदूरथरुक्‍मिमुख्या: ॥ ३४ ॥ ये वा मृधे समितिशालिन आत्तचापा: काम्बोजमत्स्यकुरुसृञ्जयकैकयाद्या: । यास्यन्त्यदर्शनमलं बलपार्थभीम- व्याजाह्वयेन हरिणा निलयं तदीयम् ॥ ३५ ॥

ປຣະລັມບະ, ທເນນຸກະ, ບະກະ, ເກຊີ, ອະຣິດສະຕະ, ຈານູຣະ, ມຸດສະຕິກະ, ຊ້າງກຸວະລະຍາປີດ, ກັງສະ, ຢະວະນະ, ນະຣະກາສຸຣະ, ເປົານດຣະກະ ແລະອື່ນໆ ພ້ອມທັງ ຊາລວະ, ດວິວິດ, ບັລວະລະ, ດັນຕະວັກຣະ, ງົວເຈັດຕົວ, ຊັມບະຣະ, ວິດູຣະຖະ, ຣຸກມີ—ທັງໝົດຮົບຢ່າງດຸເດືອດກັບພຣະພະຄະວານ ຫຣິ; ເມື່ອຖືກສັງຫານ ບາງພວກເຖິງພຣະພຣະມະໂຈຕິ, ບາງພວກເຖິງໄວກຸນຖະທາມຂອງພຣະອົງ.

Verse 35

ये च प्रलम्बखरदर्दुरकेश्यरिष्ट- मल्लेभकंसयवना: कपिपौण्ड्रकाद्या: । अन्ये च शाल्वकुजबल्वलदन्तवक्र- सप्तोक्षशम्बरविदूरथरुक्‍मिमुख्या: ॥ ३४ ॥ ये वा मृधे समितिशालिन आत्तचापा: काम्बोजमत्स्यकुरुसृञ्जयकैकयाद्या: । यास्यन्त्यदर्शनमलं बलपार्थभीम- व्याजाह्वयेन हरिणा निलयं तदीयम् ॥ ३५ ॥

ນັກຮົບຜູ້ຊໍານານໃນສົງຄາມ ແລະຖືຄັນທະນູ ເຊັ່ນ ກາມໂບຊະ, ມັດສະຍະ, ກຸຣຸ, ສຣິນຈະຍະ, ໄກກະຍະ ແລະອື່ນໆ ກໍຮົບກັບຫຣິຜູ້ປາກົດພາຍໃຕ້ນາມ ພະລະເທວະ, ອະຣະຈຸນ, ພີມະ ແລະອື່ນໆ; ເມື່ອຖືກສັງຫານ ພວກເຂົາເຖິງ brahmajyoti ຫຼືເຖິງນິລັຍໄວກຸນຖະຂອງພຣະອົງ.

Verse 36

कालेन मीलितधियामवमृश्य नृणां स्तोकायुषां स्वनिगमो बत दूरपार: । आविर्हितस्त्वनुयुगं स हि सत्यवत्यां वेदद्रुमं विटपशो विभजिष्यति स्म ॥ ३६ ॥

ເມື່ອພຣະອົງພິຈາລະນາວ່າ ເນື່ອງຈາກກາລເວລາ ມະນຸດມີປັນຍາມືດມົນ ແລະອາຍຸສັ້ນ ເຮັດໃຫ້ເສັ້ນທາງແຫ່ງເວດະຍາກເກີນໄປ, ພຣະເຈົ້າຈະປາກົດເປັນບຸດຂອງສັດຍະວະຕີ ຄື ວະຍາສະເທວະ ແລະຈະແບ່ງຕົ້ນໄມ້ແຫ່ງຄວາມຮູ້ເວດະເປັນຫຼາຍກິ່ງຕາມຍຸກ.

Verse 37

देवद्विषां निगमवर्त्मनि निष्ठितानां पूर्भिर्मयेन विहिताभिरद‍ृश्यतूर्भि: । लोकान् घ्नतां मतिविमोहमतिप्रलोभं वेषं विधाय बहु भाष्यत औपधर्म्यम् ॥ ३७ ॥

ເມື່ອພວກຜູ້ເກຽດຊັງເທວະ ຊໍານານໃນວິທະຍາສາດແຫ່ງເວດະ ແລ້ວໃຊ້ເມືອງ/ຍານບິນລ່ອງໜທີ່ມາຍາສ້າງ ເພື່ອທໍາລາຍຜູ້ອາໄສໃນໂລກຕ່າງໆ, ພຣະເຈົ້າຈະເຮັດໃຫ້ຈິດໃຈພວກເຂົາຫຼົງມົນ ໂດຍສວມຮູບອັນງາມເປັນພຸດທະ ແລະຈະສອນຫຼັກອຸປະທັມ (upadharma) ຫຼາຍປະການ.

Verse 38

यर्ह्यालयेष्वपि सतां न हरे: कथा: स्यु: पाषण्डिनो द्विजजना वृषला नृदेवा: । स्वाहा स्वधा वषडिति स्म गिरो न यत्र शास्ता भविष्यति कलेर्भगवान् युगान्ते ॥ ३८ ॥

ເມື່ອແມ່ນແຕ່ໃນເຮືອນຂອງຜູ້ທີ່ຖືກເອີ້ນວ່າຄົນດີ ກໍບໍ່ມີເລື່ອງຮາວແຫ່ງຫຣິ, ພວກດວິຈະກາຍເປັນພາສັນດິນ, ແລະນຶຣເທວະ (ຜູ້ປົກຄອງ) ມີນິສັຍຕໍ່າ; ທັງທີ່ບໍ່ຮູ້ແມ່ນແຕ່ຄໍາຍັດຍະ “svāhā, svadhā, vaṣaṭ”—ໃນເວລານັ້ນ ທ້າຍກະລິຍຸກ ພຣະພະຄະວານຈະປາກົດເປັນຜູ້ລົງໂທດສູງສຸດ.

Verse 39

सर्गे तपोऽहमृषयो नव ये प्रजेशा: स्थानेऽथ धर्ममखमन्वमरावनीशा: । अन्ते त्वधर्महरमन्युवशासुराद्या मायाविभूतय इमा: पुरुशक्तिभाज: ॥ ३९ ॥

ໃນຕອນເລີ່ມແຫ່ງການສ້າງ ມີຕະປະ, ຂ້ອຍ (ພຣະພຣົມ) ພ້ອມປະຊາປະຕິ ແລະລິສີໃຫຍ່ 9 ອົງ ກໍ່ເກີດປະຊາ; ໃນການທຳລົງຮັກສາ ມີພຣະວິສນຸ, ເທວະຜູ້ຄຸ້ມຄອງ ແລະກະສັດແຫ່ງໂລກຕ່າງໆ; ແຕ່ໃນຕອນສິ້ນສຸດ ມີອະທັມ ແລະຕໍ່ມາພຣະຣຸດຣະກັບພວກນາສຕິກຜູ້ເຕັມໄປດ້ວຍໂທສະ—ທັງໝົດເປັນວິພູຕິຕົວແທນແຫ່ງພະລັງຂອງພຣະຜູ້ສູງສຸດ.

Verse 40

विष्णोर्नु वीर्यगणनां कतमोऽर्हतीह य: पार्थिवान्यपि कविर्विममे रजांसि । चस्कम्भ य: स्वरहसास्खलता त्रिपृष्ठं यस्मात् त्रिसाम्यसदनादुरुकम्पयानम् ॥ ४० ॥

ໃຜຈະພັນນາພຣະລິດທິຂອງພຣະວິສນຸໄດ້ຄົບຖ້ວນ? ແມ່ນແຕ່ນັກປັນຍາຜູ້ວັດໄດ້ຖຶງຝຸ່ນອະນຸພາກຂອງອາຕອມໃນຈັກກະວານກໍຍັງບໍ່ອາດ; ເພາະພຣະອົງໃນຮູບຕຣິວິກຣະມ ຍົກພຣະບາດຢ່າງງ່າຍດາຍຂ້າມຕຣິປຶດຖ໌ ໄປຮອດສະພາບສົມດຸນແຫ່ງສາມຄຸນ ແລະເຮັດໃຫ້ທຸກສິ່ງສັ່ນໄຫວ.

Verse 41

नान्तं विदाम्यहममी मुनयोऽग्रजास्ते मायाबलस्य पुरुषस्य कुतोऽवरा ये । गायन् गुणान् दशशतानन आदिदेव: शेषोऽधुनापि समवस्यति नास्य पारम् ॥ ४१ ॥

ບໍ່ແມ່ນຂ້ອຍ ແລະບໍ່ແມ່ນມຸນີທັງຫຼາຍຜູ້ເກີດກ່ອນເຈົ້າ ຈະຮູ້ທີ່ສຸດຂອງພຣະບຸລຸດຜູ້ມີອຳນາດແຫ່ງມາຍາ; ແລ້ວຜູ້ເກີດຫຼັງພວກເຮົາຈະຮູ້ໄດ້ແນວໃດ? ແມ່ນແຕ່ເສຊະ ອະວະຕານທຳອິດ ຮ້ອງສັນລະເສີນຄຸນຂອງພຣະອົງດ້ວຍພັນໜ້າ ກໍຍັງບໍ່ຮອດຂອບເຂດນັ້ນຈົນທຸກມື້ນີ້.

Verse 42

येषां स एष भगवान् दययेदनन्त: सर्वात्मनाश्रितपदो यदि निर्व्यलीकम् । ते दुस्तरामतितरन्ति च देवमायां नैषां ममाहमिति धी: श्वश‍ृगालभक्ष्ये ॥ ४२ ॥

ຜູ້ໃດທີ່ໄດ້ຮັບພຣະເມດຕາຈາກພຣະຜູ້ເປັນອະນັນຕະ ແລະພຶ່ງພາພຣະບາດຂອງພຣະອົງດ້ວຍໃຈບໍ່ມີການປົກປິດ ມອບຕົນທັງໝົດໃນການຮັບໃຊ້ພັກຕິ ຜູ້ນັ້ນຈະຂ້າມພົ້ນທະເລແຫ່ງເທວະມາຍາອັນຍາກຂ້າມ ແລະເຂົ້າໃຈພຣະອົງ; ແຕ່ຜູ້ທີ່ຍຶດຕິດກາຍນີ້—ທີ່ສຸດທ້າຍເປັນອາຫານຂອງໝາແລະໝາຈິ້ງຈອກ—ດ້ວຍຄວາມຄິດ “ຂ້ອຍ” ແລະ “ຂອງຂ້ອຍ” ຍ່ອມບໍ່ອາດໄດ້.

Verse 43

वेदाहमङ्ग परमस्य हि योगमायां यूयं भवश्च भगवानथ दैत्यवर्य: । पत्नी मनो: स च मनुश्च तदात्मजाश्च प्राचीनबर्हिर्ऋभुरङ्ग उत ध्रुवश्च ॥ ४३ ॥ इक्ष्वाकुरैलमुचुकुन्दविदेहगाधि- रघ्वम्बरीषसगरा गयनाहुषाद्या: । मान्धात्रलर्कशतधन्वनुरन्तिदेवा देवव्रतो बलिरमूर्त्तरयो दिलीप: ॥ ४४ ॥ सौभर्युतङ्कशिबिदेवलपिप्पलाद- सारस्वतोद्धवपराशरभूरिषेणा: । येऽन्ये विभीषणहनूमदुपेन्द्रदत्त- पार्थार्ष्टिषेणविदुरश्रुतदेववर्या: ॥ ४५ ॥

ໂອ ນາຣະດະ, ແມ່ນແທ້ວ່າພະລັງຂອງພຣະອົງບໍ່ອາດຄາດຄິດແລະບໍ່ອາດວັດໄດ້, ແຕ່ເນື່ອງຈາກພວກເຮົາເປັນຜູ້ຍອມຈຳນົນ ພວກເຮົາຈຶ່ງຮູ້ວ່າພຣະອົງປະຕິບັດຜ່ານໂຢຄະ-ມາຍາແນວໃດ. ເຊັ່ນດຽວກັນ ພຣະຊິວະຜູ້ມີອຳນາດ, ພຣະຫລາດຜູ້ເປັນຍອດໃນຕະກູນໄດຕະຍະ, ສະວາຍັມພູວະມະນູ, ພຣະຍາຊະຕະຣູປາ, ລູກໆ (ປຣິຍະວຣະຕະ, ອຸຕຕານະປາດະ, ອາກູຕິ, ເທວະຫູຕິ, ປຣະສູຕິ ແລະອື່ນໆ), ປຣາຈີນະບັຣຫິ, ຣິພຸ, ອັງກະ, ທຣຸວະ, ອິກຊະວາກຸ, ໄອລະ, ມຸຈຸກຸນທະ, ວິເທຫະ(ຊະນະກະ), ກາທິ, ຣະຄຸ, ອັມບະຣີສະ, ສະກະຣະ, ກະຍະ, ນະຫຸສະ, ມານທາຕາ, ອະລະຣກະ, ຊະຕະທະນວາ, ອະນຸ, ຣັນຕິເທວະ, ພີສະມະ, ບະລິ, ອະມູຣຕະຣະຍະ, ທິລີປະ, ເສົາພະຣິ, ອຸຕັງກະ, ຊິບິ, ເທວະລະ, ປິບພະລາດະ, ສາຣັສວະຕະ, ອຸດທະວະ, ປະຣາຊະຣະ, ພູຣິເສນະ, ວິພີຊະນະ, ຫນຸມານ, ຊຸກະເທວະ, ອະຣຊຸນ, ອາຣຊະຕິເສນະ, ວິທຸຣະ, ຊຣຸຕະເທວະ ແລະອື່ນໆ ກໍຮູ້ຈັກພະລັງຂອງພຣະອົງເຊັ່ນກັນ.

Verse 44

वेदाहमङ्ग परमस्य हि योगमायां यूयं भवश्च भगवानथ दैत्यवर्य: । पत्नी मनो: स च मनुश्च तदात्मजाश्च प्राचीनबर्हिर्ऋभुरङ्ग उत ध्रुवश्च ॥ ४३ ॥ इक्ष्वाकुरैलमुचुकुन्दविदेहगाधि- रघ्वम्बरीषसगरा गयनाहुषाद्या: । मान्धात्रलर्कशतधन्वनुरन्तिदेवा देवव्रतो बलिरमूर्त्तरयो दिलीप: ॥ ४४ ॥ सौभर्युतङ्कशिबिदेवलपिप्पलाद- सारस्वतोद्धवपराशरभूरिषेणा: । येऽन्ये विभीषणहनूमदुपेन्द्रदत्त- पार्थार्ष्टिषेणविदुरश्रुतदेववर्या: ॥ ४५ ॥

ໂອ ນາຣະດາ, ແມ່ນແທ້ວ່າພະລັງໂຍກະມາຍາຂອງພຣະເຈົ້າສູງສຸດຈະຢາກຮູ້ແລະວັດບໍ່ໄດ້, ແຕ່ເພາະພວກເຮົາເປັນຜູ້ພຶ່ງພາອົງພຣະອົງ ຈຶ່ງຮູ້ວ່າພຣະອົງກະທຳຜ່ານໂຍກະມາຍາແນວໃດ. ເຊັ່ນດຽວກັນ ພຣະສິວະ, ພຣະປຣະຫລາດ, ມະນຸສວາຍັມພູວ, ສະຕະຣູປາ ແລະວົງວານ, ພຣາຈີນະບັຣຫິ, ຣຶພຸ, ອັງກະ ແລະ ທຣຸວ ກໍຮູ້ເຊັ່ນກັນ.

Verse 45

वेदाहमङ्ग परमस्य हि योगमायां यूयं भवश्च भगवानथ दैत्यवर्य: । पत्नी मनो: स च मनुश्च तदात्मजाश्च प्राचीनबर्हिर्ऋभुरङ्ग उत ध्रुवश्च ॥ ४३ ॥ इक्ष्वाकुरैलमुचुकुन्दविदेहगाधि- रघ्वम्बरीषसगरा गयनाहुषाद्या: । मान्धात्रलर्कशतधन्वनुरन्तिदेवा देवव्रतो बलिरमूर्त्तरयो दिलीप: ॥ ४४ ॥ सौभर्युतङ्कशिबिदेवलपिप्पलाद- सारस्वतोद्धवपराशरभूरिषेणा: । येऽन्ये विभीषणहनूमदुपेन्द्रदत्त- पार्थार्ष्टिषेणविदुरश्रुतदेववर्या: ॥ ४५ ॥

ອິກຊະວາກຸ, ໄອລະ, ມຸຈຸກຸນດະ, ວິເທຫະ (ຈະນະກະ), ກາທິ, ຣະຄຸ, ອຳບະຣີສະ, ສະກະຣະ, ກະຍະ, ນາຫຸສະ, ມານທາຕາ, ອະລະຣກະ, ສະຕະທະນວາ, ອະນຸ, ຣັນຕິເທວະ, ເທວະວຣະຕະ (ພີສະມະ), ບະລິ, ອະມູຣຕະຕະຣະຍະ ແລະ ດິລີປ—ທັງໝົດນີ້ກໍຮູ້ພະລັງໂຍກະມາຍາຂອງພຣະອົງ.

Verse 46

ते वै विदन्त्यतितरन्ति च देवमायां स्त्रीशूद्रहूणशबरा अपि पापजीवा: । यद्यद्भुतक्रमपरायणशीलशिक्षा- स्तिर्यग्जना अपि किमु श्रुतधारणा ये ॥ ४६ ॥

ແມ່ນແຕ່ຜູ້ທີ່ດຳລົງຊີວິດໃນບາບ ເຊັ່ນ ຜູ້ຍິງ, ຊູດຣະ, ຮູນ, ຊະບະຣະ ກໍສາມາດຮູ້ວິທະຍາແຫ່ງພຣະເຈົ້າ ແລະຂ້າມພົ້ນເທວະມາຍາໄດ້ ໂດຍພຶ່ງພາພະພັກຕະຜູ້ບໍລິສຸດ ແລະດຳເນີນຕາມຮອຍທາງແຫ່ງພັກຕິ; ຍິ່ງກວ່ານັ້ນຜູ້ທີ່ຖືຄຳສອນສຣຸຕິຈະຍິ່ງເທົ່າໃດ!

Verse 47

शश्वत् प्रशान्तमभयं प्रतिबोधमात्रं शुद्धं समं सदसत: परमात्मतत्त्वम् । शब्दो न यत्र पुरुकारकवान् क्रियार्थो माया परैत्यभिमुखे च विलज्जमाना तद् वै पदं भगवत: परमस्य पुंसो ब्रह्मेति यद् विदुरजस्रसुखं विशोकम् ॥ ४७ ॥

ສະພາວະນັ້ນເປັນນິລັນດອນ, ສະຫງົບສິ້ນເຊີງ, ບໍ່ມີຄວາມຢ້ານ, ເປັນແຕ່ຄວາມຮູ້ຕື່ນບໍລິສຸດ, ສະອາດ ແລະເທົ່າທຽມ—ເຫນືອກວ່າສັດ-ອະສັດ—ນັ້ນແມ່ນຕັດສະວະຂອງປະຣະມາຕະມັນ. ທີ່ນັ້ນບໍ່ມີການປຸງແຕ່ງດ້ວຍຄຳເວົ້າເພື່ອກຳຫວັງຜົນ, ແລະເມື່ອເຜີຍໜ້າຕໍ່ພຣະອົງ ມາຍາກໍອາຍແລ້ວຖອຍໄປ. ນັ້ນແມ່ນພະບົດສູງສຸດຂອງພຣະພຸຣຸສະສູງສຸດ, ທີ່ນັກຮູ້ເອີ້ນວ່າ ‘ພຣະຫມັນ’—ສຸກບໍ່ຂາດ ແລະບໍ່ມີໂສກ.

Verse 48

सध्‌रयङ् नियम्य यतयो यमकर्तहेतिं । जह्यु: स्वराडिव निपानखनित्रमिन्द्र: ॥ ४८ ॥

ໃນສະພາວະເຫນືອໂລກນັ້ນ ບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງຄວບຄຸມໃຈແບບຝືນ, ການຄາດເດົາທາງຈິດ ຫຼື ສະມາທິຢ່າງທີ່ຍານີແລະໂຍກີເຮັດ; ຜູ້ປະຕິບັດຈະລະວິທີເຫຼົ່ານັ້ນ ເຫມືອນພຣະອິນທຣາ ກະສັດແຫ່ງສະຫວັນ ລະຄວາມລຳບາກໃນການຂຸດບໍ່ນ້ຳ.

Verse 49

स श्रेयसामपि विभुर्भगवान् यतोऽस्य भावस्वभावविहितस्य सत: प्रसिद्धि: । देहे स्वधातुविगमेऽनुविशीर्यमाणे व्योमेव तत्र पुरुषो न विशीर्यतेऽज: ॥ ४९ ॥

ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຜູ້ມີອຳນາດເປັນນາຍແຫ່ງມົງຄຸນທັງປວງ ເພາະຜົນແຫ່ງກຳຂອງສັດມີຊີວິດ ທັງທາງວັດຖຸແລະທາງວິນຍານ ລ້ວນໄດ້ຮັບຈາກພຣະອົງ. ເມື່ອທາດກາຍສະລາຍ ອັດຕະມັນຜູ້ບໍ່ເກີດກໍບໍ່ສະລາຍ ດຸດລົມໃນອາກາດ.

Verse 50

सोऽयं तेऽभिहितस्तात भगवान् विश्वभावन: । समासेन हरेर्नान्यदन्यस्मात् सदसच्च यत् ॥ ५० ॥

ລູກເອີຍ ຂ້າໄດ້ອະທິບາຍໂດຍຫຍໍ້ເຖິງພຣະພະຄະວານຜູ້ບຳລຸງສາກົນ. ນອກຈາກພຣະຫຣິ ບໍ່ມີເຫດອື່ນໃດສຳລັບທັງສະຕ໌ແລະອະສະຕ໌.

Verse 51

इदं भागवतं नाम यन्मे भगवतोदितम् । संग्रहोऽयं विभूतीनां त्वमेतद् विपुलीकुरु ॥ ५१ ॥

ໂອ ນາຣະດາ ວິທະຍາແຫ່ງພຣະເຈົ້າທີ່ເອີ້ນວ່າ ‘ພາຄະວະຕະ’ ນີ້ ພຣະພະຄະວານໄດ້ຕັດກັບຂ້າໂດຍຫຍໍ້; ມັນເປັນການຮວບຮວມພຣະວິພູຕິອັນຫຼາກຫຼາຍຂອງພຣະອົງ. ເຈົ້າຈົ່ງຂະຫຍາຍມັນເຖີດ.

Verse 52

यथा हरौ भगवति नृणां भक्तिर्भविष्यति । सर्वात्मन्यखिलाधारे इति सङ्कल्प्य वर्णय ॥ ५२ ॥

ຈົ່ງບັນຍາຍດ້ວຍຄວາມຕັ້ງໃຈໝັ້ນຄົງ ເພື່ອໃຫ້ມະນຸດສາມາດເກີດພັກຕິຕໍ່ພຣະຫຣິ ຜູ້ເປັນສະຫຼຸບອາດຕະມັນຂອງສັດທັງປວງ ແລະເປັນຖານຮອງຮັບທຸກສິ່ງ.

Verse 53

मायां वर्णयतोऽमुष्य ईश्वरस्यानुमोदत: । श‍ृण्वत: श्रद्धया नित्यं माययात्मा न मुह्यति ॥ ५३ ॥

ຄວນບັນຍາຍລີລາຂອງພຣະເຈົ້າທີ່ສຳພັນກັບພະລັງງານຫຼາຍປະການຂອງພຣະອົງ ຕາມຄຳສອນແລະການອະນຸມັດຂອງພຣະອີສະວະຣະ. ຜູ້ໃດຟັງເປັນນິດດ້ວຍສັດທາ ອັດຕະມັນຂອງຜູ້ນັ້ນຈະບໍ່ຫຼົງໃນມາຍາ.