Adhyaya 5

Verse 1

नारद उवाच देवदेव नमस्तेऽस्तु भूतभावन पूर्वज । तद् विजानीहि यज्ज्ञानमात्मतत्त्वनिदर्शनम् ॥ १ ॥

ນາຣະດະກ່າວວ່າ: ໂອ້ ເທວະເທວະ, ໂອ້ ຜູ້ບຳລຸງສັດທັງປວງ, ໂອ້ ຜູ້ເກີດກ່ອນ, ຂ້າພະເຈົ້າຂໍນອບນ້ອມແດ່ທ່ານ. ຂໍໃຫ້ທ່ານບອກຄວາມຮູ້ທິບນັ້ນ ທີ່ຊີ້ນຳໂດຍຈົງໃຈໄປສູ່ຄວາມຈິງຂອງອາຕະມັນ ແລະ ປະຣະມາຕະມັນ

Verse 2

यद्रूपं यदधिष्ठानं यत: सृष्टमिदं प्रभो । यत्संस्थं यत्परं यच्च तत् तत्त्वं वद तत्त्वत: ॥ २ ॥

ຂ້າແຕ່ພໍ່ຜູ້ເປັນພຣະເຈົ້າ ຂໍໃຫ້ອະທິບາຍຕາມຄວາມຈິງເຖິດວ່າ ໂລກທີ່ປາກົດນີ້ມີຮູບລັກສະນະຢ່າງໃດ ມີຖານຮອງຮັບຫຍັງ ຖືກສ້າງຈາກໃສ ດຳລົງຢູ່ໄດ້ແນວໃດ ແລະຢູ່ໃຕ້ອຳນາດຂອງໃຜ

Verse 3

सर्वं ह्येतद् भवान् वेद भूतभव्यभवत्प्रभु: । करामलकवद् विश्वं विज्ञानावसितं तव ॥ ३ ॥

ຂ້າແຕ່ພໍ່ຜູ້ເປັນພຣະເຈົ້າ ອະດີດ ອະນາຄົດ ແລະປັດຈຸບັນ ທ່ານຮູ້ທັງໝົດ; ຈັກກະວານທັງປວງຢູ່ໃນຂອບເຂດປັນຍາຂອງທ່ານ ຊັດເຈນດຸດຜົນໄມ້ໃນຝາມື ແລະຢູ່ໃນກຳມືຂອງທ່ານ

Verse 4

यद्विज्ञानो यदाधारो यत्परस्त्वं यदात्मक: । एक: सृजसि भूतानि भूतैरेवात्ममायया ॥ ४ ॥

ຂ້າແຕ່ພໍ່, ແຫຼ່ງກຳເນີດແຫ່ງຄວາມຮູ້ຂອງທ່ານແມ່ນຫຍັງ? ທ່ານຢືນຢູ່ໃຕ້ການຄຸ້ມຄອງຂອງໃຜ? ທ່ານເຮັດວຽກພາຍໃຕ້ໃຜ? ສະຖານະທີ່ແທ້ຂອງທ່ານແມ່ນຫຍັງ? ທ່ານຜູ້ດຽວສ້າງສັດທັງປວງດ້ວຍທາດວັດຖຸ ໂດຍພະລັງສ່ວນຕົນ ‘ອາດມະມາຍາ’ ຫຼື?

Verse 5

आत्मन् भावयसे तानी न पराभावयन् स्वयम् । आत्मशक्तिमवष्टभ्य ऊर्णनाभिरिवाक्लम: ॥ ५ ॥

ຂ້າແຕ່ຜູ້ພຶ່ງຕົນເອງ ທ່ານເຮັດໃຫ້ສິ່ງເຫຼົ່ານັ້ນປາກົດດ້ວຍຕົນເອງ ແລະບໍ່ຖືກໃຜເອົາຊະນະ; ເຫມືອນແມງມຸມທີ່ທໍໃຍຂອງຕົນຢ່າງງ່າຍດາຍດ້ວຍພະລັງຂອງຕົນ ສະນັ້ນທ່ານສ້າງສັນໂດຍອາໄສ ‘ອາດມະສັກຕິ’ ຂອງທ່ານ

Verse 6

नाहं वेद परं ह्यस्मिन्नापरं न समं विभो । नामरूपगुणैर्भाव्यं सदसत् किञ्चिदन्यत: ॥ ६ ॥

ຂ້າແຕ່ພຣະຜູ້ມີອຳນາດຍິ່ງໃຫຍ່ ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ຮູ້ວ່າອັນໃດສູງກວ່າ ຕ່ຳກວ່າ ຫຼືເທົ່າກັນ; ສິ່ງໃດກໍຕາມທີ່ເຂົ້າໃຈໄດ້ດ້ວຍນາມ ຮູບ ແລະຄຸນລັກສະນະ—ຈະເທົ່າທຽມຫຼືບໍ່ເທົ່າທຽມ ຈະມີຢູ່ຈິງຫຼືບໍ່ຈິງ—ລ້ວນບໍ່ໄດ້ມາຈາກແຫຼ່ງອື່ນນອກຈາກພຣະອົງ ແຕ່ມາຈາກພຣະອົງເທົ່ານັ້ນ

Verse 7

स भवानचरद् घोरं यत् तप: सुसमाहित: । तेन खेदयसे नस्त्वं पराशङ्कां च यच्छसि ॥ ७ ॥

ທ່ານໄດ້ປະພຶດຕະບະອັນເຂັ້ມງວດດ້ວຍສະມາທິອັນໝັ້ນຄົງ; ດັ່ງນັ້ນ ແມ່ນແຕ່ທ່ານມີອຳນາດໃນການສ້າງ ພວກເຮົາກໍຍັງສົງໄສວ່າມີຜູ້ແຮງກວ່າທ່ານບໍ່.

Verse 8

एतन्मे पृच्छत: सर्वं सर्वज्ञ सकलेश्वर । विजानीहि यथैवेदमहं बुध्येऽनुशासित: ॥ ८ ॥

ໂອ ຜູ້ຮູ້ທຸກສິ່ງ ແລະ ຜູ້ເປັນເຈົ້າເໜືອທຸກຢ່າງ, ຂໍໃຫ້ທ່ານເມດຕາສອນທຸກສິ່ງທີ່ຂ້ອຍຖາມ, ເພື່ອໃຫ້ຂ້ອຍເປັນສິດສາມາດເຂົ້າໃຈໄດ້ຖືກຕ້ອງ.

Verse 9

ब्रह्मोवाच सम्यक् कारुणिकस्येदं वत्स ते विचिकित्सितम् । यदहं चोदित: सौम्य भगवद्वीर्यदर्शने ॥ ९ ॥

ພຣະພຣົມກ່າວວ່າ—ໂອ ລູກນາຣະດາ ຜູ້ເມດຕາ, ຄຳຖາມນີ້ຖືກຕ້ອງ; ເພາະໂອ ຜູ້ອ່ອນໂຍນ, ຂ້ອຍເອງກໍຖືກດົນໃຈໃຫ້ເຫັນພະລັງອຳນາດຂອງພຣະພະຄະວານ.

Verse 10

नानृतं तव तच्चापि यथा मां प्रब्रवीषि भो: । अविज्ञाय परं मत्त एतावत्त्वं यतो हि मे ॥ १० ॥

ໂອ ມິດເອີຍ, ສິ່ງທີ່ເຈົ້າເວົ້າເຖິງຂ້ອຍບໍ່ແມ່ນຄຳທີ່ບໍ່ຈິງ; ເພາະຖ້າບໍ່ຮູ້ຈັກສັດຈະສູງສຸດທີ່ຢູ່ເໜືອຂ້ອຍ ຄື ພຣະພະຄະວານ, ສັດທັງຫຼາຍຈະຫຼົງໄຫຼເມື່ອເຫັນອຳນາດຂອງຂ້ອຍ.

Verse 11

येन स्वरोचिषा विश्वं रोचितं रोचयाम्यहम् । यथार्कोऽग्निर्यथा सोमो यथर्क्षग्रहतारका: ॥ ११ ॥

ດ້ວຍປະກາຍແສງສ່ວນພຣະອົງ ຈັກກະວານຈຶ່ງສະຫວ່າງໄສ; ແລະດ້ວຍແສງນັ້ນເອງ ຂ້ອຍກໍເຮັດໃຫ້ການສ້າງສະຫວ່າງ; ເຫມືອນເມື່ອດວງອາທິດປາກົດ ໄຟ, ດວງຈັນ, ຟ້າ, ດາວເຄາະ ແລະ ດາວພິບພິບ ກໍປາກົດຄວາມສະຫວ່າງຂອງຕົນ.

Verse 12

तस्मै नमो भगवते वासुदेवाय धीमहि । यन्मायया दुर्जयया मां वदन्ति जगद्गुरुम् ॥ १२ ॥

ຂ້າພະເຈົ້າຂໍນົບນ້ອມ ແລະ ພິຈາລະນາພະພາກະວານ ວາສຸເທວະ ພຣະສີກຣິດສະນະ; ດ້ວຍມາຍາອັນຍາກຈະຊະນະ ຜູ້ຄົນຈຶ່ງເອີ້ນຂ້າພະເຈົ້າວ່າຄູໂລກ।

Verse 13

विलज्जमानया यस्य स्थातुमीक्षापथेऽमुया । विमोहिता विकत्थन्ते ममाहमिति दुर्धिय: ॥ १३ ॥

ມາຍາຂອງພຣະອົງເອງອາຍ ຈົນບໍ່ອາດຢືນຢູ່ໃນສາຍພຣະເນດ; ແຕ່ຜູ້ທີ່ຖືກມາຍານັ້ນຫຼອກລວງ ກໍພູດອວດວ່າ “ຂ້ອຍ” ແລະ “ຂອງຂ້ອຍ”.

Verse 14

द्रव्यं कर्म च कालश्च स्वभावो जीव एव च । वासुदेवात्परो ब्रह्मन्न च चान्योऽर्थोऽस्ति तत्त्वत: ॥ १४ ॥

ສານ, ກຳ, ການເວລາ, ສະພາວະ, ແລະ ຊີວະ—ທັງໝົດເປັນສ່ວນທີ່ແຍກອອກຂອງພຣະວາສຸເທວະ; ໂອ ພຣາຫມັນ, ໂດຍຄວາມຈິງບໍ່ມີຄຸນຄ່າອື່ນແຍກຕ່າງຢູ່ໃນນັ້ນເລີຍ।

Verse 15

नारायणपरा वेदा देवा नारायणाङ्गजा: । नारायणपरा लोका नारायणपरा मखा: ॥ १५ ॥

ພຣະເວດທັງຫຼາຍມຸ່ງໄປຫານາຣາຍະນະ; ເທວະທັງຫຼາຍເປັນຜູ້ຮັບໃຊ້ທີ່ເກີດຈາກອະວັຍະຂອງນາຣາຍະນະ; ໂລກທັງຫຼາຍກໍເພື່ອພຣະອົງ, ແລະ ຍັດຍາກໍເຮັດເພື່ອໃຫ້ພຣະອົງພໍໃຈ.

Verse 16

नारायणपरो योगो नारायणपरं तप: । नारायणपरं ज्ञानं नारायणपरा गति: ॥ १६ ॥

ໂຍຄະມຸ່ງໄປຫານາຣາຍະນະ, ຕະປະກໍເພື່ອນາຣາຍະນະ; ຄວາມຮູ້ກໍເພື່ອເຫັນນາຣາຍະນະ, ແລະ ຄະຕິສູງສຸດແມ່ນເຂົ້າສູ່ອານາຈັກຂອງນາຣາຍະນະ.

Verse 17

तस्यापि द्रष्टुरीशस्य कूटस्थस्याखिलात्मन: । सृज्यं सृजामि सृष्टोऽहमीक्षयैवाभिचोदित: ॥ १७ ॥

ໂດຍພຣະສາຍພຣະເນດຂອງພຣະເຈົ້າ ຜູ້ບໍ່ແປປ່ຽນ ແລະເປັນອາດມັນແຫ່ງສັບພະສິ່ງ ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງຖືກດົນໃຈໃຫ້ເຜີຍແຜ່ສິ່ງທີ່ພຣະອົງສ້າງໄວ້ແລ້ວ; ແລະຂ້າພະເຈົ້າກໍຖືກສ້າງໂດຍພຣະອົງເທົ່ານັ້ນ

Verse 18

सत्त्वं रजस्तम इति निर्गुणस्य गुणास्त्रय: । स्थितिसर्गनिरोधेषु गृहीता मायया विभो: ॥ १८ ॥

ພຣະເຈົ້າຜູ້ເຫນືອກຸນທັງປວງ ແຕ່ເພື່ອການສ້າງ ການຄົງຢູ່ ແລະການດັບສະຫຼາຍຂອງໂລກ ພຣະອົງຮັບເອົາກຸນສາມ—ສັດຕະວະ ຣະຊັສ ຕະມັສ—ໂດຍອຳນາດມາຍາຂອງພຣະອົງ

Verse 19

कार्यकारणकर्तृत्वे द्रव्यज्ञानक्रियाश्रया: । बध्नन्ति नित्यदा मुक्तं मायिनं पुरुषं गुणा: ॥ १९ ॥

ກຸນທັງສາມນີ້ ເມື່ອປາກົດເປັນວັດຖຸ ຄວາມຮູ້ ແລະການກະທຳ ກໍຜູກມັດຊີວະຜູ້ໂດຍແທ້ເປັນອິດສະລະນິລັນດອນໃຫ້ຢູ່ໃນເຫດ-ຜົນ ແລະໃຫ້ຮັບພາລະຄວາມເປັນຜູ້ກະທຳ

Verse 20

स एष भगवाल्लिंङ्गैस्त्रिभिरेतैरधोक्षज: । स्वलक्षितगतिर्ब्रह्मन् सर्वेषां मम चेश्वर: ॥ २० ॥

ໂອ ພຣາຫມັນ ນາຣະດາ! ພຣະອະໂທກຊະຈະ ຜູ້ເຫນືອການຮັບຮູ້ດ້ວຍອິນທຣີ ຍ່ອມພົ້ນຈາກການເຂົ້າເຖິງເນື່ອງຈາກກຸນສາມນັ້ນ; ແຕ່ພຣະອົງຮູ້ໄດ້ດ້ວຍລັກສະນະຂອງພຣະອົງເອງ ແລະເປັນຈອມເຈົ້າຂອງທຸກຄົນ ຮວມທັງຂ້າພະເຈົ້າດ້ວຍ

Verse 21

कालं कर्म स्वभावं च मायेशो मायया स्वया । आत्मन् यद‍ृच्छया प्राप्तं विबुभूषुरुपाददे ॥ २१ ॥

ໂອ ອາດມັນ! ພຣະເຈົ້າຜູ້ເປັນຈອມເຈົ້າແຫ່ງມາຍາ ດ້ວຍພະອຳນາດຂອງພຣະອົງເອງ ສ້າງກາລະ ກຳ (ຊະຕາຂອງຊີວະ) ແລະສະພາບຈຳເພາະ; ແລ້ວດ້ວຍພຣະປະສົງອິດສະລະ ພຣະອົງເຮັດໃຫ້ປາກົດ ແລະຫຼອມລວມກັບຄືນ

Verse 22

कालाद् गुणव्यतिकर: परिणाम: स्वभावत: । कर्मणो जन्म महत: पुरुषाधिष्ठितादभूत् ॥ २२ ॥

ເມື່ອປຸຣຸສະອົງທໍາອິດ (Kāraṇārṇavaśāyī Viṣṇu) ອະວະຕານແລ້ວ ມະຫັດຕັດຕະວະກໍເກີດຂຶ້ນ. ຕໍ່ມາ ກາລະ (ເວລາ) ປາກົດ; ໃນກະແສເວລາ ສາມກຸນຜະສົມແປປ່ຽນຕາມສະພາວະ ແລະກຳເນີດກຳກໍເກີດຈາກອຳນາດອະທິດຖານຂອງປຸຣຸສະ.

Verse 23

महतस्तु विकुर्वाणाद्रज:सत्त्वोपबृंहितात् । तम:प्रधानस्त्वभवद् द्रव्यज्ञानक्रियात्मक: ॥ २३ ॥

ກິດຈະກຳທາງວັດຖຸເກີດຈາກມະຫັດຕັດຕະວະຖືກກະທົບໃຫ້ສັ່ນໄຫວ. ແຕ່ທໍາອິດ ມີການແປປ່ຽນໂດຍອິດທິພົນຂອງສັດຕະວະແລະຣະຈັສ; ຕໍ່ມາເມື່ອຕະມັສເດັ່ນ ສານວັດຖຸ ຄວາມຮູ້ກ່ຽວກັບມັນ ແລະກິດຈະກຳຕ່າງໆ ຈຶ່ງປາກົດ.

Verse 24

सोऽहङ्कार इति प्रोक्तो विकुर्वन् समभूत्‍त्रिधा । वैकारिकस्तैजसश्च तामसश्चेति यद्भिदा । द्रव्यशक्ति: क्रियाशक्तिर्ज्ञानशक्तिरिति प्रभो ॥ २४ ॥

ສິ່ງນັ້ນເມື່ອແປປ່ຽນຈຶ່ງເອີ້ນວ່າ ‘ອະຫັງກາຣະ’ ແລະເກີດເປັນສາມຢ່າງ: ໄວກາຣິກະ, ໄຕຊະສະ, ແລະ ຕາມະສະ. ໂອ້ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ຄວາມແຕກຕ່າງນີ້ເອີ້ນວ່າ ພະລັງສານວັດຖຸ, ພະລັງຄວາມຮູ້, ແລະ ພະລັງການກະທໍາ. ນາຣະດະ ເຈົ້າເຂົ້າໃຈໄດ້ແນ່ນອນ.

Verse 25

तामसादपि भूतादेर्विकुर्वाणादभून्नभ: । तस्य मात्रा गुण: शब्दो लिङ्गं यद् द्रष्टृद‍ृश्ययो: ॥ २५ ॥

ຈາກອະຫັງກາຣະຝ່າຍຕາມະສະ (ພູຕາດິ) ທີ່ແປປ່ຽນ ເກີດທາດທໍາອິດໃນຫ້າທາດ ຄື ອາກາດ. ຮູບລະອຽດຂອງມັນແມ່ນຄຸນ ‘ສັບທະ’ (ສຽງ) ເປັນເຫມືອນເຄື່ອງໝາຍແຫ່ງຄວາມສຳພັນລະຫວ່າງຜູ້ເຫັນແລະສິ່ງທີ່ຖືກເຫັນ.

Verse 26

नभसोऽथ विकुर्वाणादभूत् स्पर्शगुणोऽनिल: । परान्वयाच्छब्दवांश्च प्राण ओज: सहो बलम् ॥ २६ ॥ वायोरपि विकुर्वाणात् कालकर्मस्वभावत: । उदपद्यत तेजो वै रूपवत् स्पर्शशब्दवत् ॥ २७ ॥ तेजसस्तु विकुर्वाणादासीदम्भो रसात्मकम् । रूपवत् स्पर्शवच्चाम्भो घोषवच्च परान्वयात् ॥ २८ ॥ विशेषस्तु विकुर्वाणादम्भसो गन्धवानभूत् । परान्वयाद् रसस्पर्शशब्दरूपगुणान्वित: ॥ २९ ॥

ເມື່ອອາກາດ (ākāśa) ແປປ່ຽນ ວາຍຸທີ່ມີຄຸນສຳຜັດເກີດຂຶ້ນ; ແລະດ້ວຍການສືບຕໍ່ກ່ອນໜ້າ ວາຍຸຍັງມີສຽງ ແລະເປັນຖານຂອງປຣານ, ໂອຊະ, ຄວາມອົດທົນ ແລະກຳລັງ. ເມື່ອວາຍຸແປຕາມກາລະ ກຳ ແລະສະພາວະ ເກີດເຕຊັສ (ໄຟ) ມີຮູບ ແລະມີສຳຜັດກັບສຽງ. ເມື່ອໄຟແປ ນ້ຳອັນເປັນຣະສະປາກົດ ມີຮູບ ສຳຜັດ ແລະສຽງເຊັ່ນເກົ່າ. ແລະເມື່ອນ້ຳແປຢ່າງພິເສດ ເກີດປຣຶຖະວີ (ດິນ) ມີກິ່ນ ແລະຕາມລຳດັບເກົ່າກໍປະກອບດ້ວຍຣະສະ ສຳຜັດ ສຽງ ແລະຮູບ.

Verse 27

नभसोऽथ विकुर्वाणादभूत् स्पर्शगुणोऽनिल: । परान्वयाच्छब्दवांश्च प्राण ओज: सहो बलम् ॥ २६ ॥ वायोरपि विकुर्वाणात् कालकर्मस्वभावत: । उदपद्यत तेजो वै रूपवत् स्पर्शशब्दवत् ॥ २७ ॥ तेजसस्तु विकुर्वाणादासीदम्भो रसात्मकम् । रूपवत् स्पर्शवच्चाम्भो घोषवच्च परान्वयात् ॥ २८ ॥ विशेषस्तु विकुर्वाणादम्भसो गन्धवानभूत् । परान्वयाद् रसस्पर्शशब्दरूपगुणान्वित: ॥ २९ ॥

ເມື່ອອາກາດທາດ (ນະພັດ) ແປປ່ຽນ ຈຶ່ງເກີດວາຍຸທີ່ມີຄຸນ “ການສຳຜັດ”; ແລະຕາມລຳດັບກ່ອນໜ້າ ວາຍຸນັ້ນຍັງມີ “ສຽງ” ພ້ອມທັງປະກົດ ປຣານ, ໂອຈະ, ສະຫະ ແລະ ພະລະ. ເມື່ອວາຍຸແປປ່ຽນຕາມການເວລາ ກຳ ແລະສະພາວະ ຈຶ່ງເກີດເຕຊັດ (ໄຟ) ມີຮູບ ແລະມີຄຸນສຳຜັດກັບສຽງ. ຈາກເຕຊັດແປປ່ຽນ ນ້ຳທີ່ເປັນຣະສາຕະມະກໍ່ປະກົດ ມີຮູບ ມີສຳຜັດ ແລະມີສຽງ. ຈາກນ້ຳແປປ່ຽນ ປະຖະວີມີກິ່ນ ແລະດັ່ງເກົ່າປະກອບດ້ວຍ ຣະສ, ສຳຜັດ, ສຽງ ແລະ ຮູບ.

Verse 28

नभसोऽथ विकुर्वाणादभूत् स्पर्शगुणोऽनिल: । परान्वयाच्छब्दवांश्च प्राण ओज: सहो बलम् ॥ २६ ॥ वायोरपि विकुर्वाणात् कालकर्मस्वभावत: । उदपद्यत तेजो वै रूपवत् स्पर्शशब्दवत् ॥ २७ ॥ तेजसस्तु विकुर्वाणादासीदम्भो रसात्मकम् । रूपवत् स्पर्शवच्चाम्भो घोषवच्च परान्वयात् ॥ २८ ॥ विशेषस्तु विकुर्वाणादम्भसो गन्धवानभूत् । परान्वयाद् रसस्पर्शशब्दरूपगुणान्वित: ॥ २९ ॥

ຈາກການແປປ່ຽນຂອງເຕຊັດ (ໄຟ) ນ້ຳທີ່ເປັນຣະສາຕະມະກໍ່ປະກົດ; ແລະຕາມລຳດັບເກົ່າ ມັນມີຮູບ ມີສຳຜັດ ແລະມີສຽງກ້ອງ (ໂຆສ) ດ້ວຍ.

Verse 29

नभसोऽथ विकुर्वाणादभूत् स्पर्शगुणोऽनिल: । परान्वयाच्छब्दवांश्च प्राण ओज: सहो बलम् ॥ २६ ॥ वायोरपि विकुर्वाणात् कालकर्मस्वभावत: । उदपद्यत तेजो वै रूपवत् स्पर्शशब्दवत् ॥ २७ ॥ तेजसस्तु विकुर्वाणादासीदम्भो रसात्मकम् । रूपवत् स्पर्शवच्चाम्भो घोषवच्च परान्वयात् ॥ २८ ॥ विशेषस्तु विकुर्वाणादम्भसो गन्धवानभूत् । परान्वयाद् रसस्पर्शशब्दरूपगुणान्वित: ॥ २९ ॥

ຈາກການແປປ່ຽນຂອງນ້ຳ ຈຶ່ງເກີດຄວາມຈຳເພາະເປັນປະຖະວີທີ່ມີກິ່ນ; ແລະຕາມລຳດັບເກົ່າ ມັນປະກອບດ້ວຍ ຣະສ, ສຳຜັດ, ສຽງ ແລະ ຮູບ.

Verse 30

वैकारिकान्मनो जज्ञे देवा वैकारिका दश । दिग्वातार्कप्रचेतोऽश्विवह्नीन्द्रोपेन्द्रमित्रका: ॥ ३० ॥

ຈາກຄຸນສັດຕະວະ (ໄວກາຣິກ) ເກີດມະນະ (ໃຈ/ຈິດ) ແລະປະກົດເທວະໄວກາຣິກ 10 ອົງ ຜູ້ຄວບຄຸມການເຄື່ອນໄຫວຂອງກາຍ: ຜູ້ຄອງທິດ, ວາຍຸ, ສຸຣິຍະ, ປຣະເຈຕັສ (ວະຣຸນ), ອັດສະວິນີກຸມາຣ, ອັກນີ, ອິນທຣະ, ອຸເປນທຣະ (ວາມະນ/ວິດສະນຸ), ມິດຣະ ແລະ ປຣະຊາປະຕິ (ພຣະພຣົມ)

Verse 31

तैजसात् तु विकुर्वाणादिन्द्रियाणि दशाभवन् । ज्ञानशक्ति: क्रियाशक्तिर्बुद्धि: प्राणश्च तैजसौ । श्रोत्रं त्वग्घ्राणद‍ृग्जिह्वा वागदोर्मेढ्राङ्‌घ्रिपायव: ॥ ३१ ॥

ຈາກການແປປ່ຽນຂອງຣະຊັສ (ໄຕຊະສ) ເກີດອິນທຣີຍ 10; ແລະຈາກໄຕຊະສນັ້ນເອງ ປະກົດ ຍານະ-ສັກຕິ, ກຣິຍາ-ສັກຕິ, ພຸດທິ ແລະ ປຣານ. ອິນທຣີຍແມ່ນ: ຫູ, ຜິວໜັງ, ດັງ, ຕາ, ລີ້ນ, ວາຈາ, ມື, ອະໄວຍະວະເພດ, ຕີນ ແລະ ທະວານຂັບຖ່າຍ (ພາຍຸ)

Verse 32

यदैतेऽसङ्गता भावा भूतेन्द्रियमनोगुणा: । यदायतननिर्माणे न शेकुर्ब्रह्मवित्तम ॥ ३२ ॥

ໂອ ນາຣະດາ ຜູ້ປະເສີດໃນຫມູ່ຜູ້ຮູ້ພຣະພຣະຫມ! ຕາບໃດທີ່ທາດ, ອິນທຣີ, ຈິດ ແລະ ຄຸນແຫ່ງປະກຣະຕິຍັງບໍ່ຮວມກັນ ການກໍ່ຮູບເປັນຖານແຫ່ງກາຍຍ່ອມບໍ່ເກີດຂຶ້ນ।

Verse 33

तदा संहृत्य चान्योन्यं भगवच्छक्तिचोदिता: । सदसत्त्वमुपादाय चोभयं ससृजुर्ह्यद: ॥ ३३ ॥

ເມື່ອນັ້ນ ທຸກສິ່ງຖືກຂັບເຄື່ອນໂດຍພະລັງສັກຕິຂອງພຣະພະຄະວານ ຈຶ່ງຮວມປະສານກັນ; ແລະໂດຍຮັບທັງ ສັດ ແລະ ອະສັດ—ເຫດປະຖົມແລະເຫດທຸດທິຍ—ຈັກກະວານນີ້ຈຶ່ງເກີດຂຶ້ນແນ່ນອນ।

Verse 34

वर्षपूगसहस्रान्ते तदण्डमुदकेशयम् । कालकर्मस्वभावस्थो जीवोऽजीवमजीवयत् ॥ ३४ ॥

ດັ່ງນັ້ນ ຈັກກະວານທັງຫຼາຍໄດ້ຢູ່ໃນນ້ຳແຫ່ງເຫດ (ມະຫາສະມຸດເຫດ) ນານນັບພັນຍຸກ; ແລ້ວພຣະເຈົ້າແຫ່ງສັດມີຊີວິດ ຜູ້ສະຖິດໃນການ, ກຳ ແລະ ສະວະພາວະ ໄດ້ເຂົ້າໄປໃນແຕ່ລະອັນ ແລະເຮັດໃຫ້ສິ່ງໄຮ້ຊີວິດມີຊີວິດຢ່າງສົມບູນ।

Verse 35

स एव पुरुषस्तस्मादण्डं निर्भिद्य निर्गत: । सहस्रोर्वङ्‌घ्रिबाह्वक्ष: सहस्राननशीर्षवान् ॥ ३५ ॥

ພຣະປຸຣຸສະນັ້ນ (ມະຫາວິສນຸ) ແມ່ນແມ່ນນອນຢູ່ໃນມະຫາສະມຸດເຫດ ແຕ່ກໍປາກົດອອກມາ; ພຣະອົງແຍກອັນດະຈັກກະວານ ແລ້ວເຂົ້າໄປໃນແຕ່ລະຈັກກະວານໃນຮູບຫິຣັນຍະຄັຣພະ ແລະຮັບວິຣາດຣູປ—ມີຂາ ແຂນ ຕາ ປາກ ແລະ ຫົວນັບພັນ।

Verse 36

यस्येहावयवैर्लोकान् कल्पयन्ति मनीषिण: । कट्यादिभिरध: सप्त सप्तोर्ध्वं जघनादिभि: ॥ ३६ ॥

ນັກປັນຍາໃຫຍ່ໆ ຈິນຕະນາວ່າ ລະບົບໂລກທັງປວງໃນຈັກກະວານນີ້ ແມ່ນການສະແດງຂອງອະວະຍະວະຕ່າງໆ ແຫ່ງກາຍສາກົນ (ວິຣາດ) ຂອງພຣະເຈົ້າ—ເຈັດໂລກຂ້າງລຸ່ມຈາກແອວເປັນຕົ້ນ ແລະເຈັດໂລກຂ້າງເທິງຈາກສ່ວນສະໂພກເປັນຕົ້ນ।

Verse 37

पुरुषस्य मुखं ब्रह्म क्षत्रमेतस्य बाहव: । ऊर्वोर्वैश्यो भगवत: पद्‍भ्यां शूद्रो व्यजायत ॥ ३७ ॥

ພຣາຫມັນເປັນດັ່ງພຣະໂອດຂອງພຣະອົງ, ກະສັດຕຣິຍເປັນດັ່ງແຂນ, ໄວສະຍະເປັນດັ່ງຂາອ່ອນ, ແລະຊູດຣະເກີດຈາກພຣະບາດ.

Verse 38

भूर्लोक: कल्पित: पद्‍भ्यां भुवर्लोकोऽस्य नाभित: । हृदा स्वर्लोक उरसा महर्लोको महात्मन: ॥ ३८ ॥

ພູໂລກແລະໂລກຕ່ຳຢູ່ທີ່ພຣະບາດ; ພຸວະໂລກຢູ່ທີ່ພຣະນາພີ; ແລະສະວັນໂລກກັບມະຫະໂລກຢູ່ທີ່ພຣະຫົວໃຈແລະອົກຂອງພຣະອົງ.

Verse 39

ग्रीवायां जनलोकोऽस्य तपोलोक: स्तनद्वयात् । मूर्धभि: सत्यलोकस्तु ब्रह्मलोक: सनातन: ॥ ३९ ॥

ໃນຮູບຈັກກະວານຂອງພຣະອົງ ຈາກອົກດ້ານໜ້າເຖິງຄໍແມ່ນຊະນະໂລກແລະຕະໂປໂລກ; ສັດຕະຍະໂລກຢູ່ທີ່ພຣະເສຍ; ແຕ່ພຣະຫມະໂລກຝ່າຍວິນຍານເປັນນິລັນດອນ.

Verse 40

तत्कट्यां चातलं क्लृप्तमूरुभ्यां वितलं विभो: । जानुभ्यां सुतलं शुद्धं जङ्घाभ्यां तु तलातलम् ॥ ४० ॥ महातलं तु गुल्फाभ्यां प्रपदाभ्यां रसातलम् । पातालं पादतलत इति लोकमय: पुमान् ॥ ४१ ॥

ໂອ ນາຣະດາຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ! ໃນສິບສີ່ໂລກມີເຈັດໂລກຕ່ຳ: ອະຕະລະຢູ່ທີ່ແອວ, ວິຕະລະຢູ່ທີ່ພາກຂາ, ສຸຕະລະຢູ່ທີ່ເຂົ່າ, ຕະລາຕະລະຢູ່ທີ່ແຂ້ງຂາ, ມະຫາຕະລະຢູ່ທີ່ຂໍ້ຕີນ, ຣະສາຕະລະຢູ່ທີ່ຫຼັງຕີນ, ແລະປາຕາລະຢູ່ທີ່ຝ່າຕີນ; ດັ່ງນັ້ນຮູບວິຣາດຂອງພຣະອົງເຕັມໄປດ້ວຍໂລກທັງປວງ.

Verse 41

तत्कट्यां चातलं क्लृप्तमूरुभ्यां वितलं विभो: । जानुभ्यां सुतलं शुद्धं जङ्घाभ्यां तु तलातलम् ॥ ४० ॥ महातलं तु गुल्फाभ्यां प्रपदाभ्यां रसातलम् । पातालं पादतलत इति लोकमय: पुमान् ॥ ४१ ॥

ໂອ ນາຣະດາຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ! ໃນສິບສີ່ໂລກມີເຈັດໂລກຕ່ຳ: ອະຕະລະຢູ່ທີ່ແອວ, ວິຕະລະຢູ່ທີ່ພາກຂາ, ສຸຕະລະຢູ່ທີ່ເຂົ່າ, ຕະລາຕະລະຢູ່ທີ່ແຂ້ງຂາ, ມະຫາຕະລະຢູ່ທີ່ຂໍ້ຕີນ, ຣະສາຕະລະຢູ່ທີ່ຫຼັງຕີນ, ແລະປາຕາລະຢູ່ທີ່ຝ່າຕີນ; ດັ່ງນັ້ນຮູບວິຣາດຂອງພຣະອົງເຕັມໄປດ້ວຍໂລກທັງປວງ.

Verse 42

भूर्लोक: कल्पित: पद्‍भ्यां भुवर्लोकोऽस्य नाभित: । स्वर्लोक: कल्पितो मूर्ध्ना इति वा लोककल्पना ॥ ४२ ॥

ບາງທ່ານແບ່ງລະບົບໂລກທັງໝົດເປັນ 3 ສ່ວນ—ພູຣໂລກຢູ່ທີ່ພຣະບາດ (ເຖິງໂລກມະນຸດ), ພຸວຣໂລກຢູ່ທີ່ສະດື, ແລະ ສະວຣໂລກຈາກອົກເຖິງສີສະຂອງພຣະບຸກຄົນສູງສຸດ; ນີ້ແມ່ນການຈັດໂລກາ.