Adhyaya 3
Karmic Aspirations, Demigod Worship, and the Supreme Duty of Bhakti (Hari-kathā as Life’s True Gain)
ສຸກະເດວະຢືນຢັນກັບພະຣາຊາປະຣີກຊິດວ່າ ຄໍາສອນສໍາຄັນສໍາລັບຜູ້ຢູ່ໃກ້ຄວາມຕາຍໄດ້ຖືກຕອບແລ້ວ ແລະຈັດແຜນພູມທັດແຫ່ງເວດະຂອງການບູຊາຕາມຄວາມປາຖະໜາ: ຜູ້ຄົນເຂົ້າຫາເທວະຕາຫຼາຍອົງເພື່ອຜົນເຉົ້າເຈາະ—ອໍານາດ ລູກຫຼານ ຊັບສິນ ຊື່ສຽງ ຄວາມງາມ ອາຍຸຍືນ ອານາຈັກ ແລະການໄປສະຫວັນ. ບັນຊີນີ້ເປັນການວິນິດໄສ “ກາມະ” ແລະທາງອອກພິທີກຳຫຼາຍຮູບແບບ. ຕໍ່ມາບົດໄດ້ຫັນໄປຫາຄວາມກ້າວໜ້າທາງຈິດວິນຍານ: ຄວນບູຊາພຣະວິສນຸ (ຫຼືຜູ້ອຸທິດຕົນຂອງພຣະອົງ) ແລະຜູ້ໃຈກວ້າງ—ມີຄວາມປາຖະໜາ ຫຼືບໍ່ມີ ຫຼືສະແຫວງຫາມຸກຕິ—ຄວນບູຊາພຣະບຸກຄົນສູງສຸດພຽງອົງດຽວ. ຄວາມສົມບູນສູງສຸດແມ່ນຄວາມດຶງດູດທີ່ໝັ້ນຄົງຕໍ່ພຣະພະຄະວານ ເກີດຂຶ້ນໂດຍພິເສດຈາກການຄົບຫາຜູ້ອຸທິດຕົນບໍລິສຸດ; ແລະຄວາມຮູ້ແທ້ຂອງຮຣິແມ່ນສິ່ງທີ່ຢຸດຄື້ນຄວາມແກວ່ງຂອງຄຸນະ. ກອບເລື່ອງກັບໄປທີ່ນາຍມິສາຣັນຍະ: ຊາອຸນະກະກະຕຸ້ນສູຕະໃຫ້ເວົ້າຕໍ່ ຊົມເຊີຍຮຣິ-ກະຖາເປັນການໃຊ້ເວລາທີ່ດີທີ່ສຸດເມື່ອຊີວິດກໍາລັງຫຼຸດລົງ ແລະຕໍ່ວ່າຊີວິດທີ່ບໍ່ຟັງແລະບໍ່ສັນລະເສີນແມ່ນເຫມືອນຕາຍທາງວິນຍານ. ບົດນີ້ຈຶ່ງຍ້າຍຈາກການຈັດປະເພດພິທີກຳໄປສູ່ພັກຕິທີ່ອຸທິດແຕ່ພຣະອົງດຽວ ເພື່ອກຽມໃຫ້ຜູ້ຟັງເຂົ້າສູ່ຄໍາຖາມຕໍ່ໄປກ່ຽວກັບພຣະເຈົ້າແລະການລະລຶກພຣະອົງ.
Shlokas
Verse 1
श्री शुक उवाच एवमेतन्निगदितं पृष्टवान् यद्भवान् मम । नृणां यन्म्रियमाणानां मनुष्येषु मनीषिणाम् ॥ १ ॥
ສຣີ ຊຸກະເດວ ໂກສະວາມີ ກ່າວວ່າ: ໂອ ມະຫາຣາຊາ ປະຣີກຊິດ, ຕາມທີ່ພຣະອົງໄດ້ຖາມຂ້າພະເຈົ້າເຖິງໜ້າທີ່ຂອງຜູ້ມີປັນຍາທີ່ຢູ່ທີ່ຂອບເຂດແຫ່ງຄວາມຕາຍ, ຂ້າພະເຈົ້າກໍໄດ້ຕອບພຣະອົງແລ້ວດັ່ງນີ້।
Verse 2
ब्रह्मवर्चसकामस्तु यजेत ब्रह्मण: पतिम् । इन्द्रमिन्द्रियकामस्तु प्रजाकाम: प्रजापतीन् ॥ २ ॥ देवीं मायां तु श्रीकामस्तेजस्कामो विभावसुम् । वसुकामो वसून रुद्रान् वीर्यकामोऽथ वीर्यवान् ॥ ३ ॥ अन्नाद्यकामस्त्वदितिं स्वर्गकामोऽदिते:सुतान् । विश्वान्देवान् राज्यकाम: साध्यान्संसाधको विशाम् ॥ ४ ॥ आयुष्कामोऽश्विनौ देवौ पुष्टिकाम इलां यजेत् । प्रतिष्ठाकाम: पुरुषो रोदसी लोकमातरौ ॥ ५ ॥ रूपाभिकामो गन्धर्वान् स्त्रीकामोऽप्सर उर्वशीम् । आधिपत्यकाम: सर्वेषां यजेत परमेष्ठिनम् ॥ ६ ॥ यज्ञं यजेद् यशस्काम: कोशकाम: प्रचेतसम् । विद्याकामस्तु गिरिशं दाम्पत्यार्थ उमां सतीम् ॥ ७ ॥
ຜູ້ທີ່ປາຖະໜາແສງສະຫວ່າງແຫ່ງພະເວດ ຄວນບູຊາເຈົ້າແຫ່ງພະເວດ (ພະພົມ ຫຼື ພະພຶຫັດສະບໍດີ); ຜູ້ທີ່ປາຖະໜາຄວາມສຸກທາງປະສາດສຳຜັດ ຄວນບູຊາພະອິນ; ແລະຜູ້ທີ່ປາຖະໜາລູກຫຼານ ຄວນບູຊາພະປະຊາບໍດີ.
Verse 3
ब्रह्मवर्चसकामस्तु यजेत ब्रह्मण: पतिम् । इन्द्रमिन्द्रियकामस्तु प्रजाकाम: प्रजापतीन् ॥ २ ॥ देवीं मायां तु श्रीकामस्तेजस्कामो विभावसुम् । वसुकामो वसून रुद्रान् वीर्यकामोऽथ वीर्यवान् ॥ ३ ॥ अन्नाद्यकामस्त्वदितिं स्वर्गकामोऽदिते:सुतान् । विश्वान्देवान् राज्यकाम: साध्यान्संसाधको विशाम् ॥ ४ ॥ आयुष्कामोऽश्विनौ देवौ पुष्टिकाम इलां यजेत् । प्रतिष्ठाकाम: पुरुषो रोदसी लोकमातरौ ॥ ५ ॥ रूपाभिकामो गन्धर्वान् स्त्रीकामोऽप्सर उर्वशीम् । आधिपत्यकाम: सर्वेषां यजेत परमेष्ठिनम् ॥ ६ ॥ यज्ञं यजेद् यशस्काम: कोशकाम: प्रचेतसम् । विद्याकामस्तु गिरिशं दाम्पत्यार्थ उमां सतीम् ॥ ७ ॥
ຜູ້ທີ່ປາຖະໜາໂຊກລາບ ຄວນບູຊາພະແມ່ທຸຣະຄາ (ເທວີມາຍາ); ຜູ້ທີ່ປາຖະໜາອຳນາດ ຄວນບູຊາໄຟ; ຜູ້ທີ່ປາຖະໜາຊັບສົມບັດ ຄວນບູຊາເຫຼົ່າພະວະສຸ; ແລະຜູ້ທີ່ປາຖະໜາຄວາມເປັນວິລະບຸລຸດ ຄວນບູຊາເຫຼົ່າພະຣຸດຣະ.
Verse 4
ब्रह्मवर्चसकामस्तु यजेत ब्रह्मण: पतिम् । इन्द्रमिन्द्रियकामस्तु प्रजाकाम: प्रजापतीन् ॥ २ ॥ देवीं मायां तु श्रीकामस्तेजस्कामो विभावसुम् । वसुकामो वसून रुद्रान् वीर्यकामोऽथ वीर्यवान् ॥ ३ ॥ अन्नाद्यकामस्त्वदितिं स्वर्गकामोऽदिते:सुतान् । विश्वान्देवान् राज्यकाम: साध्यान्संसाधको विशाम् ॥ ४ ॥ आयुष्कामोऽश्विनौ देवौ पुष्टिकाम इलां यजेत् । प्रतिष्ठाकाम: पुरुषो रोदसी लोकमातरौ ॥ ५ ॥ रूपाभिकामो गन्धर्वान् स्त्रीकामोऽप्सर उर्वशीम् । आधिपत्यकाम: सर्वेषां यजेत परमेष्ठिनम् ॥ ६ ॥ यज्ञं यजेद् यशस्काम: कोशकाम: प्रचेतसम् । विद्याकामस्तु गिरिशं दाम्पत्यार्थ उमां सतीम् ॥ ७ ॥
ຜູ້ທີ່ຕ້ອງການສະບຽງອາຫານອຸດົມສົມບູນ ຄວນບູຊາພະນາງອະດິຕິ. ຜູ້ທີ່ປາຖະໜາສະຫວັນ ຄວນບູຊາລູກຊາຍຂອງພະນາງອະດິຕິ. ຜູ້ທີ່ປາຖະໜາອານາຈັກ ຄວນບູຊາພະວິສະວະເທບ, ແລະຜູ້ທີ່ຕ້ອງການເປັນທີ່ນິຍົມຂອງປະຊາຊົນ ຄວນບູຊາເທວະດາສາທະຍະ.
Verse 5
ब्रह्मवर्चसकामस्तु यजेत ब्रह्मण: पतिम् । इन्द्रमिन्द्रियकामस्तु प्रजाकाम: प्रजापतीन् ॥ २ ॥ देवीं मायां तु श्रीकामस्तेजस्कामो विभावसुम् । वसुकामो वसून रुद्रान् वीर्यकामोऽथ वीर्यवान् ॥ ३ ॥ अन्नाद्यकामस्त्वदितिं स्वर्गकामोऽदिते:सुतान् । विश्वान्देवान् राज्यकाम: साध्यान्संसाधको विशाम् ॥ ४ ॥ आयुष्कामोऽश्विनौ देवौ पुष्टिकाम इलां यजेत् । प्रतिष्ठाकाम: पुरुषो रोदसी लोकमातरौ ॥ ५ ॥ रूपाभिकामो गन्धर्वान् स्त्रीकामोऽप्सर उर्वशीम् । आधिपत्यकाम: सर्वेषां यजेत परमेष्ठिनम् ॥ ६ ॥ यज्ञं यजेद् यशस्काम: कोशकाम: प्रचेतसम् । विद्याकामस्तु गिरिशं दाम्पत्यार्थ उमां सतीम् ॥ ७ ॥
ຜູ້ທີ່ປາຖະໜາອາຍຸຍືນຍາວ ຄວນບູຊາພະອັດສະວິນີກຸມານ, ແລະຜູ້ທີ່ປາຖະໜາຮ່າງກາຍແຂງແຮງ ຄວນບູຊາພະແມ່ທໍລະນີ. ຜູ້ທີ່ປາຖະໜາຄວາມໝັ້ນຄົງໃນຕຳແໜ່ງໜ້າທີ່ ຄວນບູຊາຟ້າແລະດິນຮ່ວມກັນ.
Verse 6
ब्रह्मवर्चसकामस्तु यजेत ब्रह्मण: पतिम् । इन्द्रमिन्द्रियकामस्तु प्रजाकाम: प्रजापतीन् ॥ २ ॥ देवीं मायां तु श्रीकामस्तेजस्कामो विभावसुम् । वसुकामो वसून रुद्रान् वीर्यकामोऽथ वीर्यवान् ॥ ३ ॥ अन्नाद्यकामस्त्वदितिं स्वर्गकामोऽदिते:सुतान् । विश्वान्देवान् राज्यकाम: साध्यान्संसाधको विशाम् ॥ ४ ॥ आयुष्कामोऽश्विनौ देवौ पुष्टिकाम इलां यजेत् । प्रतिष्ठाकाम: पुरुषो रोदसी लोकमातरौ ॥ ५ ॥ रूपाभिकामो गन्धर्वान् स्त्रीकामोऽप्सर उर्वशीम् । आधिपत्यकाम: सर्वेषां यजेत परमेष्ठिनम् ॥ ६ ॥ यज्ञं यजेद् यशस्काम: कोशकाम: प्रचेतसम् । विद्याकामस्तु गिरिशं दाम्पत्यार्थ उमां सतीम् ॥ ७ ॥
ຜູ້ທີ່ປາຖະໜາຄວາມງາມ ຄວນບູຊາເຫຼົ່າຄົນທັນ, ແລະຜູ້ທີ່ປາຖະໜາພັນລະຍາທີ່ດີ ຄວນບູຊາເຫຼົ່ານາງອັບສອນ ແລະນາງອຸຣະວະສີ. ຜູ້ທີ່ປາຖະໜາຄວາມເປັນໃຫຍ່ເໜືອຜູ້ອື່ນ ຄວນບູຊາພະພົມ ຜູ້ເປັນປະມຸກແຫ່ງຈັກກະວານ.
Verse 7
ब्रह्मवर्चसकामस्तु यजेत ब्रह्मण: पतिम् । इन्द्रमिन्द्रियकामस्तु प्रजाकाम: प्रजापतीन् ॥ २ ॥ देवीं मायां तु श्रीकामस्तेजस्कामो विभावसुम् । वसुकामो वसून रुद्रान् वीर्यकामोऽथ वीर्यवान् ॥ ३ ॥ अन्नाद्यकामस्त्वदितिं स्वर्गकामोऽदिते:सुतान् । विश्वान्देवान् राज्यकाम: साध्यान्संसाधको विशाम् ॥ ४ ॥ आयुष्कामोऽश्विनौ देवौ पुष्टिकाम इलां यजेत् । प्रतिष्ठाकाम: पुरुषो रोदसी लोकमातरौ ॥ ५ ॥ रूपाभिकामो गन्धर्वान् स्त्रीकामोऽप्सर उर्वशीम् । आधिपत्यकाम: सर्वेषां यजेत परमेष्ठिनम् ॥ ६ ॥ यज्ञं यजेद् यशस्काम: कोशकाम: प्रचेतसम् । विद्याकामस्तु गिरिशं दाम्पत्यार्थ उमां सतीम् ॥ ७ ॥
ຜູ້ປາຖະນາເດດພຣະພຣົມ ພຶງບູຊາພຣາຫມະນະປະຕິ; ຜູ້ປາຖະນາສຸກທາງອິນທຣີ ພຶງບູຊາອິນທຣາ; ຜູ້ປາຖະນາລູກຫຼານ ພຶງບູຊາປຣະຊາປະຕິ. ຜູ້ປາຖະນາສິຣີສົມບັດ ພຶງບູຊາເທວີມາຍາ (ທຸຣຄາ); ຜູ້ປາຖະນາເດດ ພຶງບູຊາອັກນີ; ຜູ້ປາຖະນາຊັບ ພຶງບູຊາວະສຸ; ຜູ້ປາຖະນາວີຣະພາບ ພຶງບູຊາຣຸທຣ. ຜູ້ປາຖະນາອາຫານທັນຍະ ພຶງບູຊາອະທິຕິ; ຜູ້ປາຖະນາສະຫວັນ ພຶງບູຊາບຸດຂອງອະທິຕິ; ຜູ້ປາຖະນາອານາຈັກ ພຶງບູຊາວິສະວະເທວະ; ຜູ້ປາຖະນາຄວາມນິຍົມ ພຶງບູຊາສາທຍະ. ຜູ້ປາຖະນາອາຍຸຍືນ ພຶງບູຊາອັສວິນີກຸມາຣ; ຜູ້ປາຖະນາກາຍແຂງແຮງ ພຶງບູຊາແຜ່ນດິນ; ຜູ້ປາຖະນາຕຳແໜ່ງມັ່ນຄົງ ພຶງບູຊາຟ້າແລະດິນ. ຜູ້ປາຖະນາຄວາມງາມ ພຶງບູຊາຄັນທັຣວະ; ຜູ້ປາຖະນາພັນລະຍາດີ ພຶງບູຊາອັບສະຣາ ອຸຣະວະຊີ; ຜູ້ປາຖະນາອຳນາດ ພຶງບູຊາພຣະພຣົມາ (ປຣະເມດຖີ). ຜູ້ປາຖະນາຊື່ສຽງ ພຶງບູຊາຍັດຍະແດ່ພຣະພະຄະວານ; ຜູ້ປາຖະນາຄັງຊັບ ພຶງບູຊາປຣະເຈຕັສ (ວະຣຸນ); ຜູ້ປາຖະນາວິຊາ ພຶງບູຊາຄິຣີຊະ ສິວະ; ແລະເພື່ອຄວາມສຸກຄູ່ຄອງ ພຶງບູຊາສະຕີ ອຸມາ.
Verse 8
धर्मार्थ उत्तमश्लोकं तन्तु: तन्वन् पितृन् यजेत् । रक्षाकाम: पुण्यजनानोजस्कामो मरुद्गणान् ॥ ८ ॥
ເພື່ອທຳມະ ແລະປະໂຫຍດສູງສຸດ ພຶງບູຊາອຸຕຕະມະສະໂລກະ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ; ແລະເພື່ອຮັກສາສາຍຕະກູນ ພຶງບູຊາພິຕຣະ. ຜູ້ປາຖະນາການປົກປ້ອງ ພຶງບູຊາພຸນຍະຊະນະ; ຜູ້ປາຖະນາພະລັງໂອຊະ ພຶງບູຊາຫມູ່ມະຣຸດ.
Verse 9
राज्यकामो मनून् देवान् निऋर्तिं त्वभिचरन् यजेत् । कामकामो यजेत् सोममकाम: पुरुषं परम् ॥ ९ ॥
ຜູ້ປາຖະນາອຳນາດແຫ່ງອານາຈັກ ພຶງບູຊາມະນູ; ຜູ້ປາຖະນາຊະນະສັດຕູດ້ວຍອະພິຈານ ພຶງບູຊານິຣຶຕິ. ຜູ້ປາຖະນາກາມະສຸກ ພຶງບູຊາໂສມ; ແຕ່ຜູ້ບໍ່ມີຄວາມປາຖະນາທາງໂລກ ພຶງບູຊາປຸຣຸສະປະຣະມະ ພຣະພະຄະວານ.
Verse 10
अकाम: सर्वकामो वा मोक्षकाम उदारधी: । तीव्रेण भक्तियोगेन यजेत पुरुषं परम् ॥ १० ॥
ບໍ່ວ່າຈະເປັນຜູ້ບໍ່ມີຄວາມປາຖະນາ, ຫຼືເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມປາຖະນາທັງປວງ, ຫຼືປາຖະນາໂມກສະ—ຜູ້ມີປັນຍາກວ້າງຂວາງ ພຶງບູຊາປຸຣຸສະປະຣະມະ ດ້ວຍພັກຕິໂຢກະອັນແຮງກ້າ.
Verse 11
एतावानेव यजतामिह नि:श्रेयसोदय: । भगवत्यचलो भावो यद् भागवतसंगत: ॥ ११ ॥
ຜົນສູງສຸດຂອງຜູ້ບູຊາທັງຫຼາຍໃນໂລກນີ້ ມີແຕ່ເທົ່ານີ້—ໂດຍການຄົບຫາພາກະວະຕະ (ຜູ້ພັກຕິບໍລິສຸດ) ຈຶ່ງເກີດຄວາມຮັກອັນມັ່ນຄົງ ບໍ່ຫວັ່ນໄຫວ ຕໍ່ພຣະພະຄະວານ.
Verse 12
ज्ञानं यदाप्रतिनिवृत्तगुणोर्मिचक्र - मात्मप्रसाद उत यत्र गुणेष्वसङ्ग: । कैवल्यसम्मतपथस्त्वथ भक्तियोग: को निर्वृतो हरिकथासु रतिं न कुर्यात् ॥ १२ ॥
ປັນຍາອັນເກີດຈາກການສຳພັນກັບພຣະຫຣິ ຍ່ອມຢຸດວົງຄື້ນວຽນຂອງຄຸນທັງສາມໃຫ້ສິ້ນເຊີງ. ເພາະບໍ່ຍຶດຕິດໃນຄຸນ ຈຶ່ງເຮັດໃຫ້ອາດມັນປິຕິ ແລະໄດ້ຮັບການຍອມຮັບໃນທາງໄກວັລຍະ; ໃຜຈະບໍ່ເກີດຄວາມຮັກໃນຫຣິກະຖາ?
Verse 13
शौनक उवाच इत्यभिव्याहृतं राजा निशम्य भरतर्षभ: । किमन्यत्पृष्टवान् भूयो वैयासकिमृषिं कविम् ॥ १३ ॥
ເຊົານະກະກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຟັງຄຳກ່າວທັງໝົດນັ້ນແລ້ວ ພຣະຣາຊາປະຣີກຊິດ ຜູ້ປະເສີດໃນວົງພາຣະຕະ ໄດ້ຖາມອັນໃດອີກຕໍ່ກະວີ-ຣິສີ ສຣີຊຸກະເທວ ໂກສວາມີ ບຸດແຫ່ງວະຍາສະ?
Verse 14
एतच्छुश्रूषतां विद्वन् सूत नोऽर्हसि भाषितुम् । कथा हरिकथोदर्का: सतां स्यु: सदसि ध्रुवम् ॥ १४ ॥
ໂອ້ ສູຕະຜູ້ຮູ້ທັນ! ພວກເຮົາປາຖະໜາຟັງ ຂໍໃຫ້ທ່ານກ່າວຕໍ່. ເພາະຫົວຂໍ້ທີ່ນຳໄປສູ່ຫຣິກະຖາ ຄວນຖືກສົນທະນາແນ່ນອນໃນສະພາຂອງສັດບຸຣຸດ ແລະພັກຕະ
Verse 15
स वै भागवतो राजा पाण्डवेयो महारथ: । बालक्रीडनकै: क्रीडन् कृष्णक्रीडां य आददे ॥ १५ ॥
ມະຫາຣາຊາປະຣີກຊິດ ຫຼານແຫ່ງປານຑະວະ ແລະເປັນມະຫາຣະຖະ ແມ່ນພາກະວະຜູ້ແທ້. ຕັ້ງແຕ່ເດັກນ້ອຍ ແມ່ນແຕ່ຂະນະຫຼິ້ນຕຸກກະຕາ ກໍຍັງບູຊາພຣະສຣີກຣິດສະນະ ໂດຍລຽນແບບການບູຊາເທວະປະຈຳຕະກູນ
Verse 16
वैयासकिश्च भगवान् वासुदेवपरायण: । उरुगायगुणोदारा: सतां स्युर्हि समागमे ॥ १६ ॥
ຊຸກະເທວ ໂກສວາມີ ບຸດແຫ່ງວະຍາສະ ເປັນຜູ້ເຕັມໄປດ້ວຍປັນຍາເຫນືອໂລກ ແລະເປັນພັກຕະຜູ້ອຸທິດໃຈແດ່ວາສຸເທວະ. ດັ່ງນັ້ນໃນສັງຄົມຂອງສັດບຸຣຸດ ຍ່ອມມີການສົນທະນາເຖິງຄຸນອັນກວ້າງໃຫຍ່ຂອງພຣະສຣີກຣິດສະນະ ຜູ້ເປັນອຸຣຸກາຍະທີ່ຖືກສັນລະເສີນ
Verse 17
आयुर्हरति वै पुंसामुद्यन्नस्तं च यन्नसौ । तस्यर्ते यत्क्षणो नीत उत्तमश्लोकवार्तया ॥ १७ ॥
ດ້ວຍການຂຶ້ນແລະຕົກ ດວງອາທິດຫັກລົງອາຍຸຂອງມະນຸດທັງປວງ; ແຕ່ຜູ້ໃຊ້ເວລາໃນການສົນທະນາກະຖາຂອງພຣະເຈົ້າອຸດຕະມະສະໂລກະ ຈຶ່ງບໍ່ສູນເສຍເວລານັ້ນ।
Verse 18
तरव: किं न जीवन्ति भस्त्रा: किं न श्वसन्त्युत । न खादन्ति न मेहन्ति किं ग्रामे पशवोऽपरे ॥ १८ ॥
ຕົ້ນໄມ້ບໍ່ມີຊີວິດບໍ? ຖົງລົມຂອງຊ່າງຕີເຫຼັກບໍ່ຄ້າຍຫາຍໃຈບໍ? ແລະສັດໃນບ້ານບໍ່ກິນ ແລະບໍ່ປ່ອຍນ້ຳເຊື້ອບໍ?
Verse 19
श्वविड्वराहोष्ट्रखरै: संस्तुत: पुरुष: पशु: । न यत्कर्णपथोपेतो जातु नाम गदाग्रज: ॥ १९ ॥
ຄົນດັ່ງໝາ ໝູ ອູດ ແລະລາ ຍ້ອງຍໍມະນຸດຜູ້ເປັນດັ່ງສັດ ຜູ້ບໍ່ເຄີຍຟັງນາມແລະລີລາຂອງພຣະສີກຣິດສະນະ “ກະດາກຣະຊະ” ຜ່ານທາງຫູເລີຍ।
Verse 20
बिले बतोरुक्रमविक्रमान् ये न शृण्वत: कर्णपुटे नरस्य । जिह्वासती दार्दुरिकेव सूत न चोपगायत्युरुगायगाथा: ॥ २० ॥
ຜູ້ໃດບໍ່ຟັງຂ່າວສານເຖິງພຣະອານຸພາບແລະກິດອັນອັດສະຈັນຂອງພຣະອຸຣຸກຣະມະ ແລະບໍ່ຮ້ອງກາຖາສັນລະເສີນພຣະອຸຣຸກາຍະ ຜູ້ນັ້ນມີຮູຫູດັ່ງຮູງູ ແລະມີລີ້ນດັ່ງລີ້ນກົບ।
Verse 21
भार: परं पट्टकिरीटजुष्ट - मप्युत्तमाङ्गं न नमेन्मुकुन्दम् । शावौ करौ नो कुरुते सपर्यां हरेर्लसत्काञ्चनकङ्कणौ वा ॥ २१ ॥
ສ່ວນເທິງຂອງກາຍ ແມ່ນແຕ່ປະດັບດ້ວຍຜ້າໂພກໄໝແລະມົງກຸດ ກໍເປັນແຕ່ພາລະ ຖ້າບໍ່ນ້ອມກາບມຸກຸນດະ; ແລະມືແມ່ນແຕ່ສວມກຳໄລຄຳສະຫວ່າງ ກໍເຫມືອນມືສົບ ຖ້າບໍ່ຮັບໃຊ້ພຣະຫຣິ।
Verse 22
बर्हायिते ते नयने नराणां लिङ्गानि विष्णोर्न निरीक्षतो ये । पादौ नृणां तौ द्रुमजन्मभाजौ क्षेत्राणि नानुव्रजतो हरेर्यौ ॥ २२ ॥
ດວງຕາຂອງຜູ້ທີ່ບໍ່ເບິ່ງນິມິດແຫ່ງພຣະວິດສະນຸ—ຮູບ ນາມ ຄຸນ ແລະລີລາ—ຍ່ອມເຫມືອນຕາທີ່ພິມຢູ່ໃນຂົນນົກຍູງ; ແລະຕີນຂອງຜູ້ທີ່ບໍ່ໄປສູ່ສະຖານທີ່ສັກສິດທີ່ລະລຶກພຣະຫຣິ ກໍເຫມືອນລໍາຕົ້ນໄມ້.
Verse 23
जीवञ्छवो भागवताङ्घ्रिरेणुं न जातु मर्त्योऽभिलभेत यस्तु । श्रीविष्णुपद्या मनुजस्तुलस्या: श्वसञ्छवो यस्तु न वेद गन्धम् ॥ २३ ॥
ຜູ້ໃດບໍ່ເຄີຍໄດ້ຮັບຝຸ່ນຈາກພຣະບາດຂອງພະສາວົກຜູ້ບໍລິສຸດມາໄວ້ເທິງສີສະ ຜູ້ນັ້ນເປັນດັ່ງສົບທີ່ຍັງມີຊີວິດ; ແລະຜູ້ໃດບໍ່ເຄີຍຮູ້ກິ່ນຫອມຂອງໃບຕຸລະສີຈາກດອກບົວພຣະບາດຂອງພຣະວິດສະນຸ ຜູ້ນັ້ນກໍເປັນດັ່ງສົບ ແມ່ນແຕ່ຍັງຫາຍໃຈຢູ່.
Verse 24
तदश्मसारं हृदयं बतेदं यद् गृह्यमाणैर्हरिनामधेयै: । न विक्रियेताथ यदा विकारो नेत्रे जलं गात्ररुहेषु हर्ष: ॥ २४ ॥
ແທ້ຈິງແລ້ວ ຫົວໃຈນັ້ນແຂງດັ່ງເຫຼັກກ້າ ຖ້າແມ່ນຈັບພຣະນາມຂອງພຣະຫຣິດ້ວຍຄວາມຈົ່ງໃຈແລ້ວກໍຍັງບໍ່ປ່ຽນ; ເມື່ອຄວາມປິຕິເກີດຂຶ້ນ ນ້ຳຕາບໍ່ເຕັມຕາ ແລະຂົນກາຍບໍ່ລຸກຊັນ.
Verse 25
अथाभिधेह्यङ्ग मनोऽनुकूलं प्रभाषसे भागवतप्रधान: । यदाह वैयासकिरात्मविद्या- विशारदो नृपतिं साधु पृष्ट: ॥ २५ ॥
ໂອ ສູຕະໂກສະວາມີ ຖ້ອຍຄໍາຂອງທ່ານເປັນທີ່ຖືກໃຈແກ່ພວກເຮົາ ເພາະທ່ານເປັນຜູ້ເດັ່ນໃນພາກະວະຕະ. ດັ່ງນັ້ນ ຂໍໃຫ້ທ່ານອະທິບາຍໃຫ້ພວກເຮົາ ຕາມທີ່ຊຸກະເດວະໂກສະວາມີ ມະຫາພັກຕະຜູ້ຊໍານານໃນວິຊາອາດມາ ໄດ້ກ່າວແກ່ພຣະມະຫາຣາຊ ປະຣີກຊິດ ເມື່ອຖືກຖາມຢ່າງຖືກຕ້ອງ.
Frequently Asked Questions
The list illustrates the Vedic system of karma-kāṇḍa where specific desires are paired with specific cosmic administrators (devatās). The Bhāgavata uses this as a teaching device: it acknowledges the reality of desire-based religiosity while showing its limitations and redirecting the aspirant toward Viṣṇu-bhakti as the comprehensive and final goal.
The chapter states that a ‘broader intelligence’ worships the supreme whole regardless of being kāmī (full of desires), akāma (desireless), or mokṣa-kāma (seeking liberation). The principle is that Bhagavān is the root of all outcomes; devotion purifies desire, and through sādhu-saṅga it matures into steady attraction to Hari, which is presented as the highest perfection.
The text teaches that time (marked by sunrise and sunset) drains life for everyone except the person who uses time for hari-kathā—hearing and discussing the all-good Lord. The point is not a literal suspension of time, but that life’s purpose is fulfilled when time is invested in remembrance and devotion, making such living ‘truly alive’ in the Bhāgavata’s valuation.