Adhyaya 2

Verse 1

श्रीशुक उवाच ततश्चानुदिनं धर्म: सत्यं शौचं क्षमा दया । कालेन बलिना राजन् नङ्‌क्ष्यत्यायुर्बलं स्मृति: ॥ १ ॥

ພຣະສີຊຸກເທວະກ່າວວ່າ—ໂອ ພຣະຣາຊາ, ໂດຍອິດທິພົນອັນແຮງກ້າຂອງກະລີຍຸກ ທຳມະ, ຄວາມຈິງ, ຄວາມບໍລິສຸດ, ຄວາມອົດທົນ, ຄວາມເມດຕາ ແລະ ອາຍຸ, ກຳລັງກາຍ, ຄວາມຈື່ຈຳ ຈະເສື່ອມລົງທຸກມື້.

Verse 2

वित्तमेव कलौ नृणां जन्माचारगुणोदय: । धर्मन्यायव्यवस्थायां कारणं बलमेव हि ॥ २ ॥

ໃນກະລີຍຸກ ຊັບສິນເທົ່ານັ້ນຈະຖືກເຫັນເປັນເຄື່ອງໝາຍຂອງກຳເນີດດີ ມາລະຍາດດີ ແລະຄຸນຄ່າ; ແລະໃນການຈັດວາງທຳມະກັບຄວາມຍຸດຕິທຳ ພື້ນຖານຈະເປັນແຕ່ອຳນາດກຳລັງເທົ່ານັ້ນ.

Verse 3

दाम्पत्येऽभिरुचिर्हेतुर्मायैव व्यावहारिके । स्त्रीत्वे पुंस्त्वे च हि रतिर्विप्रत्वे सूत्रमेव हि ॥ ३ ॥

ໃນຊີວິດຄູ່ຄອງ ເຫດຈະເປັນແຕ່ຄວາມດຶງດູດຜິວໜ້າ; ຄວາມສຳເລັດໃນການຄ້າຈະອາໄສການຫລອກລວງ; ຄວາມເປັນຍິງແລະຊາຍຈະຕັດສິນດ້ວຍຄວາມຊຳນານທາງເພດ; ແລະຄົນຈະຖືກເອີ້ນວ່າພຣາຫມັນເພີຍແຕ່ເພາະສວມສາຍສັກສິດ.

Verse 4

लिङ्गमेवाश्रमख्यातावन्योन्यापत्तिकारणम् । अवृत्त्या न्यायदौर्बल्यं पाण्डित्ये चापलं वच: ॥ ४ ॥

ສະຖານະທາງຈິດວິນຍານຈະຖືກກຳນົດແຕ່ດ້ວຍເຄື່ອງໝາຍພາຍນອກ; ແລະຕາມນັ້ນຜູ້ຄົນຈະປ່ຽນຈາກອາສຣົມໜຶ່ງໄປອີກອາສຣົມໜຶ່ງ. ຖ້າບໍ່ມີລາຍໄດ້ ຄວາມຖືກຕ້ອງສົມຄວນຈະຖືກສົງໄສ; ແລະການຫຼິ້ນຄຳຈະຖືກນັບເປັນຄວາມຮູ້.

Verse 5

अनाढ्यतैवासाधुत्वे साधुत्वे दम्भ एव तु । स्वीकार एव चोद्वाहे स्न‍ानमेव प्रसाधनम् ॥ ५ ॥

ຄົນທີ່ບໍ່ມີຊັບຈະຖືກຕັດສິນວ່າບໍ່ບໍລິສຸດ; ແລະຄວາມໜ້າຊື່ໃຈຄົດຈະຖືກຮັບເປັນຄຸນທຳ. ການແຕ່ງງານຈະຈັດດ້ວຍການຕົກລົງປາກເປົ່າເທົ່ານັ້ນ; ແລະການອາບນ້ຳຈະຖືກເຫັນເປັນການປະດັບຕົນ.

Verse 6

दूरे वार्ययनं तीर्थं लावण्यं केशधारणम् । उदरंभरता स्वार्थ: सत्यत्वे धार्ष्ट्यमेव हि । दाक्ष्यं कुटुम्बभरणं यशोऽर्थे धर्मसेवनम् ॥ ६ ॥

ສະຖານທີ່ສັກສິດຈະຖືກເຫັນວ່າເປັນແຕ່ອ່າງນ້ຳທີ່ຢູ່ໄກ ແລະຄວາມງາມຈະວັດຈາກການຈັດຜົມ. ການໃຫ້ອິ່ມທ້ອງຈະເປັນເປົ້າໝາຍຊີວິດ ແລະຄົນກ້າຫານຫຍາບຄາຍຈະຖືກນັບວ່າສັດຈິງ. ຜູ້ທີ່ລ້ຽງຄອບຄົວໄດ້ຈະຖືກຍົກວ່າເກັ່ງ ແລະການປະພຶດທຳຈະເຮັດເພື່ອຊື່ສຽງເທົ່ານັ້ນ.

Verse 7

एवं प्रजाभिर्दुष्टाभिराकीर्णे क्षितिमण्डले । ब्रह्मविट्‍क्षत्रशूद्राणां यो बली भविता नृप: ॥ ७ ॥

ເມື່ອໂລກເຕັມໄປດ້ວຍປະຊາຊົນທີ່ເສື່ອມຊົ່ວ ໃນບັນດາພຣາຫມັນ ໄວຊະ ກະສັດຕຣິຍະ ຫຼື ຊູດຣະ ຜູ້ໃດແຂງແຮງທີ່ສຸດ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ອຳນາດປົກຄອງ.

Verse 8

प्रजा हि लुब्धै राजन्यैर्निर्घृणैर्दस्युधर्मभि: । आच्छिन्नदारद्रविणा यास्यन्ति गिरिकाननम् ॥ ८ ॥

ຜູ້ປົກຄອງທີ່ໂລບແລະໄຮ້ເມດຕາຈະປະພຶດເຫມືອນໂຈນ; ປະຊາຊົນທີ່ສູນເສຍເມຍແລະຊັບສິນຈະຫນີໄປຫາພູເຂົາແລະປ່າໄມ້.

Verse 9

शाकमूलामिषक्षौद्रफलपुष्पाष्टिभोजना: । अनावृष्टय‍ा विनङ्‌क्ष्यन्ति दुर्भिक्षकरपीडिता: ॥ ९ ॥

ຖືກກົດຂີ່ດ້ວຍຄວາມອຶດຢາກແລະພາສີຫນັກ ຜູ້ຄົນຈະກິນໃບໄມ້ ຮາກໄມ້ ເນື້ອສັດ ນ້ຳເຜິ້ງປ່າ ໝາກໄມ້ ດອກໄມ້ ແລະເມັດພືດ. ເມື່ອຝົນບໍ່ຕົກ ພວກເຂົາຈະພິນາດຢ່າງສິ້ນເຊີງ.

Verse 10

शीतवातातपप्रावृड्‌‌हिमैरन्योन्यत: प्रजा: । क्षुत्तृड्भ्यां व्याधिभिश्चैव सन्तप्स्यन्ते च चिन्तया ॥ १० ॥

ປະຊາຊົນຈະທຸກທົນຢ່າງຫນັກຈາກຄວາມໜາວ ລົມ ຄວາມຮ້ອນ ຝົນ ແລະຫິມະ. ພວກເຂົາຍັງຈະຖືກທໍລະມານດ້ວຍການຂັດແຍ້ງ ຄວາມຫິວ ຄວາມຫິວນ້ຳ ໂລກໄພ ແລະຄວາມກັງວົນຮຸນແຮງ.

Verse 11

त्रिंशद्विंशतिवर्षाणि परमायु: कलौ नृणाम् ॥ ११ ॥

ອາຍຸໄຂສູງສຸດຂອງມະນຸດໃນຍຸກກາລີຍຸກ ຈະເຫຼືອພຽງຫ້າສິບປີ.

Verse 12

क्षीयमाणेषु देहेषु देहिनां कलिदोषत: । वर्णाश्रमवतां धर्मे नष्टे वेदपथे नृणाम् ॥ १२ ॥ पाषण्डप्रचुरे धर्मे दस्युप्रायेषु राजसु । चौर्यानृतवृथाहिंसानानावृत्तिषु वै नृषु ॥ १३ ॥ शूद्रप्रायेषु वर्णेषुच्छागप्रायासु धेनुषु । गृहप्रायेष्वाश्रमेषु यौनप्रायेषु बन्धुषु ॥ १४ ॥ अणुप्रायास्वोषधीषु शमीप्रायेषु स्थास्नुषु । विद्युत्प्रायेषु मेघेषु शून्यप्रायेषु सद्मसु ॥ १५ ॥ इत्थं कलौ गतप्राये जनेषु खरधर्मिषु । धर्मत्राणाय सत्त्वेन भगवानवतरिष्यति ॥ १६ ॥

ໃນທ້າຍຍຸກກາລີຍຸກ ຮ່າງກາຍຈະນ້ອຍລົງ ແລະ ສິນທຳຈະເສື່ອມສູນ. ເມື່ອນັ້ນ ພະເຈົ້າຈະອະວະຕານລົງມາເພື່ອປົກປ້ອງສາດສະໜາ.

Verse 13

क्षीयमाणेषु देहेषु देहिनां कलिदोषत: । वर्णाश्रमवतां धर्मे नष्टे वेदपथे नृणाम् ॥ १२ ॥ पाषण्डप्रचुरे धर्मे दस्युप्रायेषु राजसु । चौर्यानृतवृथाहिंसानानावृत्तिषु वै नृषु ॥ १३ ॥ शूद्रप्रायेषु वर्णेषुच्छागप्रायासु धेनुषु । गृहप्रायेष्वाश्रमेषु यौनप्रायेषु बन्धुषु ॥ १४ ॥ अणुप्रायास्वोषधीषु शमीप्रायेषु स्थास्नुषु । विद्युत्प्रायेषु मेघेषु शून्यप्रायेषु सद्मसु ॥ १५ ॥ इत्थं कलौ गतप्राये जनेषु खरधर्मिषु । धर्मत्राणाय सत्त्वेन भगवानवतरिष्यति ॥ १६ ॥

ໃນທ້າຍຍຸກກາລີຍຸກ ຮ່າງກາຍຈະນ້ອຍລົງ ແລະ ສິນທຳຈະເສື່ອມສູນ. ເມື່ອນັ້ນ ພະເຈົ້າຈະອະວະຕານລົງມາເພື່ອປົກປ້ອງສາດສະໜາ.

Verse 14

क्षीयमाणेषु देहेषु देहिनां कलिदोषत: । वर्णाश्रमवतां धर्मे नष्टे वेदपथे नृणाम् ॥ १२ ॥ पाषण्डप्रचुरे धर्मे दस्युप्रायेषु राजसु । चौर्यानृतवृथाहिंसानानावृत्तिषु वै नृषु ॥ १३ ॥ शूद्रप्रायेषु वर्णेषुच्छागप्रायासु धेनुषु । गृहप्रायेष्वाश्रमेषु यौनप्रायेषु बन्धुषु ॥ १४ ॥ अणुप्रायास्वोषधीषु शमीप्रायेषु स्थास्नुषु । विद्युत्प्रायेषु मेघेषु शून्यप्रायेषु सद्मसु ॥ १५ ॥ इत्थं कलौ गतप्राये जनेषु खरधर्मिषु । धर्मत्राणाय सत्त्वेन भगवानवतरिष्यति ॥ १६ ॥

ໃນທ້າຍຍຸກກາລີຍຸກ ຮ່າງກາຍຈະນ້ອຍລົງ ແລະ ສິນທຳຈະເສື່ອມສູນ. ເມື່ອນັ້ນ ພະເຈົ້າຈະອະວະຕານລົງມາເພື່ອປົກປ້ອງສາດສະໜາ.

Verse 15

क्षीयमाणेषु देहेषु देहिनां कलिदोषत: । वर्णाश्रमवतां धर्मे नष्टे वेदपथे नृणाम् ॥ १२ ॥ पाषण्डप्रचुरे धर्मे दस्युप्रायेषु राजसु । चौर्यानृतवृथाहिंसानानावृत्तिषु वै नृषु ॥ १३ ॥ शूद्रप्रायेषु वर्णेषुच्छागप्रायासु धेनुषु । गृहप्रायेष्वाश्रमेषु यौनप्रायेषु बन्धुषु ॥ १४ ॥ अणुप्रायास्वोषधीषु शमीप्रायेषु स्थास्नुषु । विद्युत्प्रायेषु मेघेषु शून्यप्रायेषु सद्मसु ॥ १५ ॥ इत्थं कलौ गतप्राये जनेषु खरधर्मिषु । धर्मत्राणाय सत्त्वेन भगवानवतरिष्यति ॥ १६ ॥

ໃນທ້າຍຍຸກກາລີຍຸກ ຮ່າງກາຍຈະນ້ອຍລົງ ແລະ ສິນທຳຈະເສື່ອມສູນ. ເມື່ອນັ້ນ ພະເຈົ້າຈະອະວະຕານລົງມາເພື່ອປົກປ້ອງສາດສະໜາ.

Verse 16

क्षीयमाणेषु देहेषु देहिनां कलिदोषत: । वर्णाश्रमवतां धर्मे नष्टे वेदपथे नृणाम् ॥ १२ ॥ पाषण्डप्रचुरे धर्मे दस्युप्रायेषु राजसु । चौर्यानृतवृथाहिंसानानावृत्तिषु वै नृषु ॥ १३ ॥ शूद्रप्रायेषु वर्णेषुच्छागप्रायासु धेनुषु । गृहप्रायेष्वाश्रमेषु यौनप्रायेषु बन्धुषु ॥ १४ ॥ अणुप्रायास्वोषधीषु शमीप्रायेषु स्थास्नुषु । विद्युत्प्रायेषु मेघेषु शून्यप्रायेषु सद्मसु ॥ १५ ॥ इत्थं कलौ गतप्राये जनेषु खरधर्मिषु । धर्मत्राणाय सत्त्वेन भगवानवतरिष्यति ॥ १६ ॥

ໃນທ້າຍຍຸກກະລີ ເນື່ອງຈາກໂທດແຫ່ງກະລີ ຮ່າງກາຍຂອງສັດມີຊີວິດຈະຫຍໍ້ລົງ; ທຳມະວັນນາສະຣະມະຈະພັງທະລາຍ ແລະເສັ້ນທາງແຫ່ງເວດະຈະຖືກລືມໃນສັງຄົມມະນຸດ. ສາສະໜາຈະເຕັມໄປດ້ວຍລັດທິນອກທາງ ແລະຄວາມບໍ່ເຊື່ອ; ກະສັດສ່ວນໃຫຍ່ຈະເປັນດຸຈໂຈນ. ຜູ້ຄົນຈະດຳລົງຊີວິດດ້ວຍການລັກ, ການໂກຫກ, ແລະຄວາມຮຸນແຮງອັນໄຮ້ປະໂຫຍດ; ວັນນະທັງໝົດຈະຕົກຕ່ຳເປັນດຸຈຊູດຣະ. ງົວຈະເຫມືອນແບ້, ອາສຣະມະຈະບໍ່ຕ່າງຈາກເຮືອນໂລກີ, ແລະສາຍສຳພັນຈະຈຳກັດແຕ່ພັນທະແຕ່ງງານ. ພືດຢາຈະນ້ອຍ, ຕົ້ນໄມ້ຈະເປັນຄົນແຄະເຫມືອນຕົ້ນຊະມີ, ເມກຈະເຕັມໄປດ້ວຍຟ້າຜ່າ, ເຮືອນຈະຂາດຄວາມສັກສິດ; ມະນຸດຈະເປັນດຸຈລາ. ໃນເວລານັ້ນ ພຣະບະກະວານຈະອະວະຕານດ້ວຍພະລັງສັດຕະວະອັນບໍລິສຸດ ເພື່ອປົກປ້ອງທຳມະນິລັນດອນ.

Verse 17

चराचरगुरोर्विष्णोरीश्वरस्याखिलात्मन: । धर्मत्राणाय साधूनां जन्म कर्मापनुत्तये ॥ १७ ॥

ພຣະວິດສະນຸ ຜູ້ເປັນອິດສະວອນສູງສຸດ ແລະເປັນຄູຂອງສັດທັງທີ່ເຄື່ອນໄຫວແລະຢຸດນິ່ງ ຜູ້ເປັນອາດມັນແຫ່ງທຸກສິ່ງ ຈະອະວະຕານເພື່ອປົກປ້ອງທຳມະ ແລະເພື່ອປົດປ່ອຍສາທຸພັກຕະຈາກຜົນກຳແຫ່ງການກະທຳໂລກີ.

Verse 18

शम्भलग्राममुख्यस्य ब्राह्मणस्य महात्मन: । भवने विष्णुयशस: कल्कि: प्रादुर्भविष्यति ॥ १८ ॥

ພຣະກັນກີ ຈະປາກົດໃນເຮືອນຂອງ ວິດສະນຸຍະຊາ ພຣາຫມະນະມະຫາຕະມະຜູ້ໂດດເດັ່ນທີ່ສຸດ ແຫ່ງບ້ານຊັມພະລະ.

Verse 19

अश्वमाशुगमारुह्य देवदत्तं जगत्पति: । असिनासाधुदमनमष्टैश्वर्यगुणान्वित: ॥ १९ ॥ विचरन्नाशुना क्षौण्यां हयेनाप्रतिमद्युति: । नृपलिङ्गच्छदो दस्यून्कोटिशो निहनिष्यति ॥ २० ॥

ພຣະກັນກີ ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງຈັກກະວານ ຈະຂຶ້ນຂີ່ມ້າໄວຊື່ ເທວະດັດ ຖືດາບໃນມື ແລະເດີນທາງໄປທົ່ວແຜ່ນດິນ ພ້ອມສະແດງອຳນາດອັນອັດສະຈັນແລະຄຸນລັກສະນະເທວະພາບທັງແປດ. ດ້ວຍຮັດສະມີອັນຫາທຽບບໍ່ໄດ້ ແລະຄວາມໄວຢ່າງຍິ່ງ ພຣະອົງຈະປາບປາມໂຈນຜູ້ປອມຕົວເປັນກະສັດເປັນລ້ານໆ.

Verse 20

अश्वमाशुगमारुह्य देवदत्तं जगत्पति: । असिनासाधुदमनमष्टैश्वर्यगुणान्वित: ॥ १९ ॥ विचरन्नाशुना क्षौण्यां हयेनाप्रतिमद्युति: । नृपलिङ्गच्छदो दस्यून्कोटिशो निहनिष्यति ॥ २० ॥

ພຣະກັນກີ ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງຈັກກະວານ ຈະຂຶ້ນຂີ່ມ້າໄວຊື່ ເທວະດັດ ຖືດາບໃນມື ແລະເດີນທາງໄປທົ່ວແຜ່ນດິນ ພ້ອມສະແດງອຳນາດອັນອັດສະຈັນແລະຄຸນລັກສະນະເທວະພາບທັງແປດ. ດ້ວຍຮັດສະມີອັນຫາທຽບບໍ່ໄດ້ ແລະຄວາມໄວຢ່າງຍິ່ງ ພຣະອົງຈະປາບປາມໂຈນຜູ້ປອມຕົວເປັນກະສັດເປັນລ້ານໆ.

Verse 21

अथ तेषां भविष्यन्ति मनांसि विशदानि वै । वासुदेवाङ्गरागातिपुण्यगन्धानिलस्पृशाम् । पौरजानपदानां वै हतेष्वखिलदस्युषु ॥ २१ ॥

ເມື່ອກະສັດຈອມປອມຜູ້ມີນິໄສໂຈນຖືກກຳຈັດໝົດ ຊາວເມືອງແລະຊາວບ້ານຈະສຳຜັດລົມທີ່ພາກິ່ນຫອມອັນສັກສິດຍິ່ງຈາກຈັນທະນາແລະເຄື່ອງປະດັບທິບຂອງພຣະວາສຸເທວ ເຮັດໃຫ້ໃຈຂອງເຂົາບໍລິສຸດຜ່ອງໃສ।

Verse 22

तेषां प्रजाविसर्गश्च स्थविष्ठ: सम्भविष्यति । वासुदेवे भगवति सत्त्वमूर्तौ हृदि स्थिते ॥ २२ ॥

ເມື່ອພຣະວາສຸເທວ ຜູ້ເປັນພຣະພະຄະວານໃນຮູບແຫ່ງສັດຕະວະ ປະທັບຢູ່ໃນໃຈຂອງເຂົາ ການເກີດລູກຫຼານຂອງປະຊາຊົນທີ່ເຫຼືອຈະອຸດົມຫຼາຍ ແລະແຜ່ນດິນຈະກັບມາເຕັມໄປດ້ວຍຜູ້ຄົນ।

Verse 23

यदावतीर्णो भगवान् कल्किर्धर्मपतिर्हरि: । कृतं भविष्यति तदा प्रजासूतिश्च सात्त्विकी ॥ २३ ॥

ເມື່ອພຣະຫຣິ ຜູ້ຄ້ຳຈຸນທຳມະ ອະວະຕານລົງສູ່ໂລກເປັນພຣະກັນກິ ໃນເວລານັ້ນກຣິຕະ ຫຼື ສັດຕະຍະຍຸກ ຈະເລີ່ມຕົ້ນ ແລະມະນຸດຈະໃຫ້ກຳເນີດລູກຫຼານໃນຄຸນແຫ່ງສັດຕະວະ।

Verse 24

यदा चन्द्रश्च सूर्यश्च तथा तिष्यबृहस्पती । एकराशौ समेष्यन्ति भविष्यति तदा कृतम् ॥ २४ ॥

ເມື່ອດວງຈັນ ດວງອາທິດ ແລະພຣະພຶຫັດສະປະຕິທີ່ສຳພັນກັບນັກສັດຕະຕິສະຍະ (ປຸສະຍາ) ມາຮວມກັນໃນຣາສີດຽວ ໃນຂະນະນັ້ນເອງ ກຣິຕະ (ສັດຕະຍະ) ຍຸກຈະເລີ່ມຕົ້ນ।

Verse 25

येऽतीता वर्तमाना ये भविष्यन्ति च पार्थिवा: । ते त उद्देशत: प्रोक्ता वंशीया: सोमसूर्ययो: ॥ २५ ॥

ດັ່ງນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ພັນລະນາໂດຍສັງເຂບເຖິງກະສັດທັງປວງ—ອະດີດ ປັດຈຸບັນ ແລະອະນາຄົດ—ຜູ້ສືບສາຍຈາກວົງສຸລິຍະ ແລະວົງຈັນທຣາ।

Verse 26

आरभ्य भवतो जन्म यावन्नन्दाभिषेचनम् । एतद् वर्षसहस्रं तु शतं पञ्चदशोत्तरम् ॥ २६ ॥

ນັບແຕ່ການປະສູດຂອງພຣະອົງຈົນເຖິງພິທີອະພິເສກຂອງພຣະນັນທະ ຈະຜ່ານໄປ 1,150 ປີ.

Verse 27

सप्तर्षीणां तु यौ पूर्वौ द‍ृश्येते उदितौ दिवि । तयोस्तु मध्ये नक्षत्रं द‍ृश्यते यत् समं निशि ॥ २७ ॥ तेनैव ऋषयो युक्तास्तिष्ठन्त्यब्दशतं नृणाम् । ते त्वदीये द्विजा: काल अधुना चाश्रिता मघा: ॥ २८ ॥

ໃນກຸ່ມດາວສັບຕະຣິສີ ພຸລະຫະ ແລະ ກຣະຕຸ ປາກົດຂຶ້ນກ່ອນໃນຟ້າຍາມຄ່ຳ. ຖ້າຂີດເສັ້ນເໜືອ–ໃຕ້ຜ່ານຈຸດກາງຂອງທັງສອງ ເສັ້ນນັ້ນຜ່ານນັກສັດໃດ ນັກສັດນັ້ນເປັນນັກສັດຜູ້ຄອງການໃນເວລານັ້ນ. ຣິສີທັງເຈັດຈະຜູກພັນກັບນັກສັດນັ້ນ 100 ປີມະນຸດ; ໃນການດຳລົງຊີວິດຂອງທ່ານ ບັດນີ້ພວກທ່ານສະຖິດຢູ່ນັກສັດ ມະຆາ.

Verse 28

सप्तर्षीणां तु यौ पूर्वौ द‍ृश्येते उदितौ दिवि । तयोस्तु मध्ये नक्षत्रं द‍ृश्यते यत् समं निशि ॥ २७ ॥ तेनैव ऋषयो युक्तास्तिष्ठन्त्यब्दशतं नृणाम् । ते त्वदीये द्विजा: काल अधुना चाश्रिता मघा: ॥ २८ ॥

ຣິສີທັງເຈັດຈະຜູກພັນກັບນັກສັດນັ້ນ 100 ປີມະນຸດ; ໃນການຂອງທ່ານ ບັດນີ້ພວກທ່ານອາໄສຢູ່ນັກສັດ ມະຆາ.

Verse 29

विष्णोर्भगवतो भानु: कृष्णाख्योऽसौ दिवं गत: । तदाविशत् कलिर्लोकं पापे यद् रमते जन: ॥ २९ ॥

ເມື່ອພຣະວິສນຸຜູ້ເປັນພະພະຄະວານ ສ່ອງສະຫວ່າງດຸດດວງອາທິດ ຜູ້ຮູ້ຈັກນາມວ່າ ‘ກຣິດສະນະ’ ໄດ້ເສດັດກັບສູ່ຟ້າທິບ ກາລີກໍເຂົ້າສູ່ໂລກ ແລະມະນຸດເລີ່ມຍິນດີໃນບາບກຳ

Verse 30

यावत् स पादपद्माभ्यां स्पृशनास्ते रमापति: । तावत् कलिर्वै पृथिवीं पराक्रन्तुं न चाशकत् ॥ ३० ॥

ຕາບໃດທີ່ພຣະສີກຣິດສະນະ ຜູ້ເປັນສະຫວາມີແຫ່ງເທວີໂຊກລາບ ຍັງແຕະພື້ນດິນດ້ວຍພຣະບາດດຸດດອກບົວ ກາລີກໍບໍ່ອາດຄອບງຳໂລກນີ້ໄດ້

Verse 31

यदा देवर्षय: सप्त मघासु विचरन्ति हि । तदा प्रवृत्तस्तु कलिर्द्वादशाब्दशतात्मक: ॥ ३१ ॥

ເມື່ອລິສີທັງເຈັດ (ສັບຕະຣິສີ) ເຄື່ອນຜ່ານນັກສັດມະຄາ ກາລີຍຸກຈຶ່ງເລີ່ມ; ມີໄລຍະ 1200 ປີຂອງເທວະ.

Verse 32

यदा मघाभ्यो यास्यन्ति पूर्वाषाढां महर्षय: । तदा नन्दात् प्रभृत्येष कलिर्वृद्धिं गमिष्यति ॥ ३२ ॥

ເມື່ອມະຫາຣິສີຍ້າຍຈາກມະຄາໄປປູວາສາດາ ນັບແຕ່ກະສັດນັນດາເປັນຕົ້ນໄປ ກາລີຈະເຕີບໃຫຍ່ຈົນເຕັມກຳລັງ.

Verse 33

यस्मिन् कृष्णो दिवं यातस्तस्मिन्नेव तदाहनि । प्रतिपन्नं कलियुगमिति प्राहु: पुराविद: ॥ ३३ ॥

ຜູ້ຮູ້ອະດີດກ່າວວ່າ ໃນວັນທີ່ພຣະສີກຣິດສະນະເສດຈສູ່ໂລກວິນຍານ ອິດທິພົນແຫ່ງກາລີຍຸກກໍເລີ່ມໃນວັນນັ້ນເອງ.

Verse 34

दिव्याब्दानां सहस्रान्ते चतुर्थे तु पुन: कृतम् । भविष्यति तदा नृणां मन आत्मप्रकाशकम् ॥ ३४ ॥

ເມື່ອກາລີຍຸກຄົບ 1000 ປີທິບ ແລະສິ້ນສຸດສ່ວນທີ 4 ກຣິຕະຍຸກ (ສັດຕະຍຸກ) ຈະປາກົດອີກຄັ້ງ; ໃນເວລານັ້ນ ຈິດໃຈມະນຸດຈະສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍຕົນເອງ.

Verse 35

इत्येष मानवो वंशो यथा सङ्ख्यायते भुवि । तथा विट्‌शूद्रविप्राणां तास्ता ज्ञेया युगे युगे ॥ ३५ ॥

ດັ່ງນີ້ເຮົາໄດ້ພັນລະນາລາຊະວົງຂອງມະນຸ ຕາມທີ່ຮູ້ກັນໃນໂລກນີ້; ໃນທຳນອງດຽວກັນ ປະຫວັດຂອງໄວສະຍະ, ຊູດຣະ ແລະ ພຣາຫມະນະ ໃນແຕ່ລະຍຸກກໍຄວນຮູ້ໄດ້.

Verse 36

एतेषां नामलिङ्गानां पुरुषाणां महात्मनाम् । कथामात्रावशिष्टानां कीर्तिरेव स्थिता भुवि ॥ ३६ ॥

ບຸກຄົນມະຫາອາດມາເຫຼົ່ານີ້ ບັດນີ້ຮູ້ຈັກໄດ້ພຽງແຕ່ດ້ວຍຊື່ແລະລັກສະນະ. ພວກເຂົາເຫຼືອຢູ່ໃນເລື່ອງເກົ່າເທົ່ານັ້ນ ແລະໃນໂລກມີແຕ່ກຽດຊື່ຂອງພວກເຂົາທີ່ຍັງຄົງຢູ່

Verse 37

देवापि: शान्तनोर्भ्राता मरुश्चेक्ष्वाकुवंशज: । कलापग्राम आसाते महायोगबलान्वितौ ॥ ३७ ॥

ເທວາປິ ຜູ້ເປັນອ້າຍນ້ອງຂອງມະຫາຣາຊາ ຊານຕະນຸ ແລະ ມຣຸ ຜູ້ສືບສາຍອິກຊະວາກຸ ທັງສອງມີພະລັງໂຍຄະອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ແລະຍັງອາໄສຢູ່ໃນບ້ານກະລາປາຈົນທຸກມື້ນີ້

Verse 38

ताविहैत्य कलेरन्ते वासुदेवानुशिक्षितौ । वर्णाश्रमयुतं धर्मं पूर्ववत् प्रथयिष्यत: ॥ ३८ ॥

ໃນທ້າຍກະລີຍຸກ ກະສັດທັງສອງນັ້ນ ຜູ້ໄດ້ຮັບຄຳສອນໂດຍກົງຈາກ ວາສຸເທວະ ຈະກັບຄືນມາ ແລະຟື້ນຟູທຳອັນນິລັນດອນທີ່ມີລະບົບວັນນະ-ອາສຣົມ ໃຫ້ເປັນເຫມືອນເກົ່າ

Verse 39

कृतं त्रेता द्वापरं च कलिश्चेति चतुर्युगम् । अनेन क्रमयोगेन भुवि प्राणिषु वर्तते ॥ ३९ ॥

ສັດຕະຍຸກ, ເຕຣຕາຍຸກ, ດວາປະຣະຍຸກ ແລະ ກະລີຍຸກ—ສີ່ຍຸກນີ້ດຳເນີນໄປຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງໃນໂລກ ທ່າມກາງສັດມີຊີວິດ ໂດຍວຽນກັບຕາມລຳດັບເດີມ

Verse 40

राजन्नेते मया प्रोक्ता नरदेवास्तथापरे । भूमौ ममत्वं कृत्वान्ते हित्वेमां निधनं गता: ॥ ४० ॥

ຂ້າແຕ່ພຣະຣາຊາ ປະຣີກຊິດ! ບັນດາກະສັດມະນຸດທີ່ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ກ່າວເຖິງ ແລະຜູ້ອື່ນທັງປວງ ມາສູ່ແຜ່ນດິນນີ້ພ້ອມຄວາມຍຶດຖືວ່າ ‘ຂອງຂ້ອຍ’ ແຕ່ທ້າຍທີ່ສຸດກໍຕ້ອງລະທິ້ງມັນ ແລະເຂົ້າສູ່ຄວາມພິນາດ

Verse 41

कृमिविड्भस्मसंज्ञान्ते राजनाम्नोऽपि यस्य च । भूतध्रुक् तत्कृते स्वार्थं किं वेद निरयो यत: ॥ ४१ ॥

ແມ່ນແຕ່ບັດນີ້ກາຍຖືກເອີ້ນວ່າ “ກະສັດ” ແຕ່ທ້າຍສຸດຊື່ຂອງມັນຈະເປັນ “ໜອນ”, “ອຶ”, ຫຼື “ຂີ້ເຖົ່າ”. ຜູ້ທີ່ເບຍບຽນສັດທັງຫມົດເພື່ອກາຍນີ້ ຈະຮູ້ປະໂຫຍດແທ້ຂອງຕົນໄດ້ແນວໃດ, ເພາະກຳຂອງເຂົານຳໄປສູ່ນະລົກເທົ່ານັ້ນ.

Verse 42

कथं सेयमखण्डा भू: पूर्वैर्मे पुरुषैर्धृता । मत्पुत्रस्य च पौत्रस्य मत्पूर्वा वंशजस्य वा ॥ ४२ ॥

ກະສັດຜູ້ຫຼົງໃນກາມຄິດວ່າ: “ແຜ່ນດິນອັນບໍ່ມີຂອບເຂດນີ້ ເຄີຍຢູ່ໃນມືບັນພະບຸລຸດຂອງຂ້ອຍ ແລະບັດນີ້ຢູ່ໃຕ້ອຳນາດຂອງຂ້ອຍ. ຂ້ອຍຈະຈັດການແນວໃດໃຫ້ມັນຢູ່ໃນມືລູກ ຫຼານ ແລະລູກຫຼານຕໍ່ໆໄປ?”

Verse 43

तेजोऽबन्नमयं कायं गृहीत्वात्मतयाबुधा: । महीं ममतया चोभौ हित्वान्तेऽदर्शनं गता: ॥ ४३ ॥

ຄົນໂງ່ຍຶດກາຍທີ່ປະກອບດ້ວຍດິນ ນ້ຳ ແລະໄຟ ວ່າເປັນ “ຂ້ອຍ” ແລະຍຶດແຜ່ນດິນວ່າເປັນ “ຂອງຂ້ອຍ”; ແຕ່ທ້າຍສຸດພວກເຂົາກໍປະຖິ້ມທັງກາຍແລະດິນ ແລ້ວຈາກໄປຈົນບໍ່ປາກົດອີກ।

Verse 44

ये ये भूपतयो राजन् भुञ्जते भुवमोजसा । कालेन ते कृता: सर्वे कथामात्रा: कथासु च ॥ ४४ ॥

ຂ້າແຕ່ພະຣາຊາປະຣິກຊິດ ກະສັດທັງຫມົດທີ່ພະຍາຍາມເສວຍແຜ່ນດິນດ້ວຍກຳລັງຂອງຕົນ ລ້ວນຖືກພະລັງແຫ່ງການເວລາທຳໃຫ້ສູນສິ້ນ; ໃນເລື່ອງເລົ່າພວກເຂົາເຫຼືອແຕ່ເປັນນິທານເທົ່ານັ້ນ.