Adhyaya 13
Bhāgavatam Mahimā — The Glory, Measure, Transmission, and Gift of Śrīmad-Bhāgavatam
ສູຕະ ໂກສະວາມີ ເລີ່ມດ້ວຍມັງກະລາຈາຣະນະ—ການນົບນ້ອມບູຊາຕໍ່ພຣະຜູ້ສູງສຸດ ຜູ້ທີ່ວີດາສັນລະເສີນ ແລະ ໂຢກີຜູ້ສົມບູນໄດ້ຮູ້ແຈ້ງ; ແລ້ວອະເຊີນພຣະອົງໃນຮູບກູຣມະ (ອະວະຕານເຕົ່າ) ເປັນຖານຮອງຈັກກະວານ ແລະ ການປົກປ້ອງ. ຈາກມຸມມອງທ້າຍຍຸກ ທ່ານຫັນມາສະຫຼຸບຢ່າງເປັນທາງການ: ຈໍານວນຄໍາກອນຂອງປູຣານະທັງຫມົດ ແລະ ກໍານົດສະຖານະພິເສດຂອງ «ສຣີມັດ-ພາຄະວະຕຳ» ໃນຈໍານວນ 400,000 ຄໍາກອນປູຣານະ. ທ່ານລະລຶກການເປີດເຜີຍດັ່ງເດີມແກ່ພຣະພຣະຫມາ ແລະ ຊີ້ແຈງເປົ້າໝາຍຫຼັກ: ຄວາມສະຫຼະອອກຈາກໂລກຜ່ານກະຖາພຣະ, ແກ່ນຂອງເວດານຕະ, ແລະ ພັກຕິອັນເອກະພາບຕໍ່ສັດຈະອັບພະທວຍ ທີ່ຮູ້ແຈ້ງເປັນພຣະຮາຣິ. ບົດນີ້ຍັງກໍານົດພິທີທານຂອງພາຄະວະຕຳ—ວາງໄວ້ເທິງບັນລັງຄໍາໃນວັນພາດຣະປູຣນິມາ—ແລະ ປະກາດຄວາມເປັນເລີດໃນບັນດາປູຣານະ, ດັ່ງຄື ຄົງຄາໃນບັນດາແມ່ນ້ໍາ ແລະ ກາສີໃນບັນດາຕີຣຖະ. ທ້າຍສຸດ ລະລຶກປະຣຳປະຣາ (ພຣະພຣະຫມາ–ນາຣະດະ–ວຽສະ–ຊຸກະ–ປະຣີກຊິດ) ແລະ ອະທິຖານຂໍພັກຕິບໍລິສຸດ, ຊີ້ວ່າການຟັງ ແລະ ສັນລະເສີນດ້ວຍຄວາມສັດທານໍາໄປສູ່ການຫຼຸດພົ້ນ.
Shlokas
Verse 1
सूत उवाच यं ब्रह्मा वरुणेन्द्ररुद्रमरुत: स्तुन्वन्ति दिव्यै: स्तवै- र्वेदै: साङ्गपदक्रमोपनिषदैर्गायन्ति यं सामगा: । ध्यानावस्थिततद्गतेन मनसा पश्यन्ति यं योगिनो यस्यान्तं न विदु: सुरासुरगणा देवाय तस्मै नम: ॥ १ ॥
ສູຕະກ່າວວ່າ: ຂ້າພະເຈົ້າຂໍນອບນ້ອມແດ່ພຣະອົງນັ້ນ ຜູ້ທີ່ພຣະພຣະມາ ວະຣຸນະ ອິນທຣະ ຣຸທຣະ ແລະມະຣຸດ ສັນລະເສີນດ້ວຍບົດສະຕະວະທິບ; ຜູ້ທີ່ນັກຂັບສາມະເວດຮ້ອງກັບເວດທັງປວງພ້ອມອົງປະກອບ ປະດະກຣະມະ ແລະອຸປະນິສັດ; ຜູ້ທີ່ໂຢຄີເຫັນໃນໃຈເມື່ອຈິດຕັ້ງມັ່ນໃນສະມາທິ; ແລະຜູ້ທີ່ຂອບເຂດຂອງພຣະອົງ ທັງເທວະແລະອະສຸຣະກໍບໍ່ອາດຮູ້—ຂໍນອບນ້ອມແດ່ພຣະອົງນັ້ນ.
Verse 2
पृष्ठे भ्राम्यदमन्दमन्दरगिरिग्रावाग्रकण्डूयना- न्निद्रालो: कमठाकृतेर्भगवत: श्वासानिला: पान्तु व: । यत्संस्कारकलानुवर्तनवशाद् वेलानिभेनाम्भसां यातायातमतन्द्रितं जलनिधेर्नाद्यापि विश्राम्यति ॥ २ ॥
ເມື່ອພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າສູງສຸດອະວະຕານເປັນພຣະກູຣະມະ (ເຕົ່າ), ຫຼັງຂອງພຣະອົງຖືກຫີນຄົມໆຈາກພູມັນດະຣະອັນໃຫຍ່ທີ່ກຳລັງຫມຸນຂູດເກາ, ຈົນພຣະອົງງ່ວງ. ຂໍໃຫ້ລົມທີ່ເກີດຈາກລົມຫາຍໃຈຂອງພຣະອົງໃນຍາມງ່ວງນັ້ນ ປົກປ້ອງທ່ານທັງຫຼາຍ. ນັບແຕ່ນັ້ນມາ ນ້ຳຂຶ້ນນ້ຳລົງຂອງມະຫາສະໝຸດ ກໍເລີຍລຽນແບບການຫາຍໃຈເຂົ້າອອກຂອງພຣະອົງ ໂດຍໄຫຼເຂົ້າອອກບໍ່ຢຸດຈົນທຸກມື້ນີ້.
Verse 3
पुराणसङ्ख्यासम्भूतिमस्य वाच्यप्रयोजने । दानं दानस्य माहात्म्यं पाठादेश्च निबोधत ॥ ३ ॥
ບັດນີ້ຂໍໃຫ້ຟັງສະຫຼຸບຈຳນວນຄາຖາໃນປຸຣານແຕ່ລະເລື່ອງ. ຈາກນັ້ນຈົ່ງຟັງຫົວຂໍ້ຫຼັກ ແລະຈຸດປະສົງຂອງພຸຣານພາຄະວະຕັມນີ້; ວິທີຖວາຍເປັນທານຢ່າງຖືກຕ້ອງ, ມະຫິມາຂອງທານນັ້ນ, ແລະທ້າຍສຸດ ມະຫິມາຂອງການຟັງ ແລະການອ່ານ/ສວດຂັບຮ້ອງ ຄຳພີນີ້.
Verse 4
ब्राह्मं दशसहस्राणि पाद्मं पञ्चोनषष्टि च । श्रीवैष्णवं त्रयोविंशच्चतुर्विंशति शैवकम् ॥ ४ ॥ दशाष्टौ श्रीभागवतं नारदं पञ्चविंशति । मार्कण्डं नव वाह्नं च दशपञ्च चतु:शतम् ॥ ५ ॥ चतुर्दश भविष्यं स्यात्तथा पञ्चशतानि च । दशाष्टौ ब्रह्मवैवर्तं लैङ्गमेकादशैव तु ॥ ६ ॥ चतुर्विंशति वाराहमेकाशीतिसहस्रकम् । स्कान्दं शतं तथा चैकं वामनं दश कीर्तितम् ॥ ७ ॥ कौर्मं सप्तदशाख्यातं मात्स्यं तत्तु चतुर्दश । एकोनविंशत्सौपर्णं ब्रह्माण्डं द्वादशैव तु ॥ ८ ॥ एवं पुराणसन्दोहश्चतुर्लक्ष उदाहृत: । तत्राष्टदशसाहस्रं श्रीभागवतमिष्यते ॥ ९ ॥
ພຣະພຸຣານພຣະພຣະມະມີ 10,000 ຄາຖາ, ພັດມະພຸຣານມີ 55,000; ສຣີວິສນຸພຸຣານມີ 23,000, ໄສວະພຸຣານມີ 24,000; ແລະ ສຣີມັດພາຄະວະຕັມມີ 18,000. ນາຣະດະພຸຣານມີ 25,000, ມາຣະກັນເດຍະພຸຣານມີ 9,000, ອັກນິ (ວາຫນິ) ພຸຣານມີ 15,400; ພະວິສຍະພຸຣານມີ 14,500, ບຣະຫມະໄວວັຣຕະພຸຣານມີ 18,000, ລິງຄະພຸຣານມີ 11,000. ວະຣາຫະພຸຣານມີ 24,000, ສະກັນດະພຸຣານມີ 81,100, ວາມະນະພຸຣານມີ 10,000; ກູຣະມະພຸຣານມີ 17,000, ມັດສະຍະພຸຣານມີ 14,000, ກະຣຸດ (ເສົາປັນ) ພຸຣານມີ 19,000, ແລະ ບຣະຫມານດະພຸຣານມີ 12,000 ຄາຖາ. ດັ່ງນັ້ນ ຈຳນວນຄາຖາລວມຂອງພຸຣານທັງປວງແມ່ນ 400,000; ໃນນັ້ນ 18,000 ເປັນຂອງສຣີມັດພາຄະວະຕັມ.
Verse 5
ब्राह्मं दशसहस्राणि पाद्मं पञ्चोनषष्टि च । श्रीवैष्णवं त्रयोविंशच्चतुर्विंशति शैवकम् ॥ ४ ॥ दशाष्टौ श्रीभागवतं नारदं पञ्चविंशति । मार्कण्डं नव वाह्नं च दशपञ्च चतु:शतम् ॥ ५ ॥ चतुर्दश भविष्यं स्यात्तथा पञ्चशतानि च । दशाष्टौ ब्रह्मवैवर्तं लैङ्गमेकादशैव तु ॥ ६ ॥ चतुर्विंशति वाराहमेकाशीतिसहस्रकम् । स्कान्दं शतं तथा चैकं वामनं दश कीर्तितम् ॥ ७ ॥ कौर्मं सप्तदशाख्यातं मात्स्यं तत्तु चतुर्दश । एकोनविंशत्सौपर्णं ब्रह्माण्डं द्वादशैव तु ॥ ८ ॥ एवं पुराणसन्दोहश्चतुर्लक्ष उदाहृत: । तत्राष्टदशसाहस्रं श्रीभागवतमिष्यते ॥ ९ ॥
ພຣະປູຣານະ ພຣະຫມາ ມີ 10,000 ຄາຖາ; ປັດມະ 55,000; ສຣີວິສນຸ 23,000; ສິວະ 24,000; ແລະ «ສຣີມັດ-ພາຄະວະຕຳ» 18,000. ນາຣະດະ 25,000; ມາຣະກັນເດຍະ 9,000; ອັກນິ 15,400; ພະວິສຍະ 14,500; ພຣະຫມາ-ໄວວັດຕະ 18,000; ລິງຄະ 11,000. ວາຣາຫະ 24,000; ສະກັນດະ 81,100; ວາມະນະ 10,000; ກູຣມະ 17,000; ມັດສະຍະ 14,000; ກະຣຸດະ 19,000; ພຣະຫມານດະ 12,000. ດັ່ງນັ້ນ ຈຳນວນຄາຖາທັງໝົດໃນປູຣານະເທົ່າກັບ 400,000; ໃນນັ້ນ 18,000 ເປັນຂອງ «ພາຄະວະຕຳ» ອັນງາມສະອາດ.
Verse 6
ब्राह्मं दशसहस्राणि पाद्मं पञ्चोनषष्टि च । श्रीवैष्णवं त्रयोविंशच्चतुर्विंशति शैवकम् ॥ ४ ॥ दशाष्टौ श्रीभागवतं नारदं पञ्चविंशति । मार्कण्डं नव वाह्नं च दशपञ्च चतु:शतम् ॥ ५ ॥ चतुर्दश भविष्यं स्यात्तथा पञ्चशतानि च । दशाष्टौ ब्रह्मवैवर्तं लैङ्गमेकादशैव तु ॥ ६ ॥ चतुर्विंशति वाराहमेकाशीतिसहस्रकम् । स्कान्दं शतं तथा चैकं वामनं दश कीर्तितम् ॥ ७ ॥ कौर्मं सप्तदशाख्यातं मात्स्यं तत्तु चतुर्दश । एकोनविंशत्सौपर्णं ब्रह्माण्डं द्वादशैव तु ॥ ८ ॥ एवं पुराणसन्दोहश्चतुर्लक्ष उदाहृत: । तत्राष्टदशसाहस्रं श्रीभागवतमिष्यते ॥ ९ ॥
ພຣະປູຣານະ ພຣະຫມາ ມີ 10,000 ຄາຖາ; ປັດມະ 55,000; ສຣີວິສນຸ 23,000; ສິວະ 24,000; ແລະ «ສຣີມັດ-ພາຄະວະຕຳ» 18,000. ນາຣະດະ 25,000; ມາຣະກັນເດຍະ 9,000; ອັກນິ 15,400; ພະວິສຍະ 14,500; ພຣະຫມາ-ໄວວັດຕະ 18,000; ລິງຄະ 11,000. ວາຣາຫະ 24,000; ສະກັນດະ 81,100; ວາມະນະ 10,000; ກູຣມະ 17,000; ມັດສະຍະ 14,000; ກະຣຸດະ 19,000; ພຣະຫມານດະ 12,000. ດັ່ງນັ້ນ ຄາຖາທັງໝົດໃນປູຣານະເທົ່າກັບ 400,000; ໃນນັ້ນ 18,000 ເປັນຂອງ «ພາຄະວະຕຳ» ອັນງາມສະອາດ.
Verse 7
ब्राह्मं दशसहस्राणि पाद्मं पञ्चोनषष्टि च । श्रीवैष्णवं त्रयोविंशच्चतुर्विंशति शैवकम् ॥ ४ ॥ दशाष्टौ श्रीभागवतं नारदं पञ्चविंशति । मार्कण्डं नव वाह्नं च दशपञ्च चतु:शतम् ॥ ५ ॥ चतुर्दश भविष्यं स्यात्तथा पञ्चशतानि च । दशाष्टौ ब्रह्मवैवर्तं लैङ्गमेकादशैव तु ॥ ६ ॥ चतुर्विंशति वाराहमेकाशीतिसहस्रकम् । स्कान्दं शतं तथा चैकं वामनं दश कीर्तितम् ॥ ७ ॥ कौर्मं सप्तदशाख्यातं मात्स्यं तत्तु चतुर्दश । एकोनविंशत्सौपर्णं ब्रह्माण्डं द्वादशैव तु ॥ ८ ॥ एवं पुराणसन्दोहश्चतुर्लक्ष उदाहृत: । तत्राष्टदशसाहस्रं श्रीभागवतमिष्यते ॥ ९ ॥
ພຣະປູຣານະ ພຣະຫມາ ມີ 10,000 ຄາຖາ; ປັດມະ 55,000; ສຣີວິສນຸ 23,000; ສິວະ 24,000; ແລະ «ສຣີມັດ-ພາຄະວະຕຳ» 18,000. ນາຣະດະ 25,000; ມາຣະກັນເດຍະ 9,000; ອັກນິ 15,400; ພະວິສຍະ 14,500; ພຣະຫມາ-ໄວວັດຕະ 18,000; ລິງຄະ 11,000. ວາຣາຫະ 24,000; ສະກັນດະ 81,100; ວາມະນະ 10,000; ກູຣມະ 17,000; ມັດສະຍະ 14,000; ກະຣຸດະ 19,000; ພຣະຫມານດະ 12,000. ດັ່ງນັ້ນ ຄາຖາທັງໝົດໃນປູຣານະເທົ່າກັບ 400,000; ໃນນັ້ນ 18,000 ເປັນຂອງ «ພາຄະວະຕຳ» ອັນງາມສະອາດ.
Verse 8
ब्राह्मं दशसहस्राणि पाद्मं पञ्चोनषष्टि च । श्रीवैष्णवं त्रयोविंशच्चतुर्विंशति शैवकम् ॥ ४ ॥ दशाष्टौ श्रीभागवतं नारदं पञ्चविंशति । मार्कण्डं नव वाह्नं च दशपञ्च चतु:शतम् ॥ ५ ॥ चतुर्दश भविष्यं स्यात्तथा पञ्चशतानि च । दशाष्टौ ब्रह्मवैवर्तं लैङ्गमेकादशैव तु ॥ ६ ॥ चतुर्विंशति वाराहमेकाशीतिसहस्रकम् । स्कान्दं शतं तथा चैकं वामनं दश कीर्तितम् ॥ ७ ॥ कौर्मं सप्तदशाख्यातं मात्स्यं तत्तु चतुर्दश । एकोनविंशत्सौपर्णं ब्रह्माण्डं द्वादशैव तु ॥ ८ ॥ एवं पुराणसन्दोहश्चतुर्लक्ष उदाहृत: । तत्राष्टदशसाहस्रं श्रीभागवतमिष्यते ॥ ९ ॥
ພຣະປູຣານະ ພຣະຫມາ ມີ 10,000 ຄາຖາ; ປັດມະ 55,000; ສຣີວິສນຸ 23,000; ສິວະ 24,000; ແລະ «ສຣີມັດ-ພາຄະວະຕຳ» 18,000. ນາຣະດະ 25,000; ມາຣະກັນເດຍະ 9,000; ອັກນິ 15,400; ພະວິສຍະ 14,500; ພຣະຫມາ-ໄວວັດຕະ 18,000; ລິງຄະ 11,000. ວາຣາຫະ 24,000; ສະກັນດະ 81,100; ວາມະນະ 10,000; ກູຣມະ 17,000; ມັດສະຍະ 14,000; ກະຣຸດະ 19,000; ພຣະຫມານດະ 12,000. ດັ່ງນັ້ນ ຄາຖາທັງໝົດໃນປູຣານະເທົ່າກັບ 400,000; ໃນນັ້ນ 18,000 ເປັນຂອງ «ພາຄະວະຕຳ» ອັນງາມສະອາດ.
Verse 9
ब्राह्मं दशसहस्राणि पाद्मं पञ्चोनषष्टि च । श्रीवैष्णवं त्रयोविंशच्चतुर्विंशति शैवकम् ॥ ४ ॥ दशाष्टौ श्रीभागवतं नारदं पञ्चविंशति । मार्कण्डं नव वाह्नं च दशपञ्च चतु:शतम् ॥ ५ ॥ चतुर्दश भविष्यं स्यात्तथा पञ्चशतानि च । दशाष्टौ ब्रह्मवैवर्तं लैङ्गमेकादशैव तु ॥ ६ ॥ चतुर्विंशति वाराहमेकाशीतिसहस्रकम् । स्कान्दं शतं तथा चैकं वामनं दश कीर्तितम् ॥ ७ ॥ कौर्मं सप्तदशाख्यातं मात्स्यं तत्तु चतुर्दश । एकोनविंशत्सौपर्णं ब्रह्माण्डं द्वादशैव तु ॥ ८ ॥ एवं पुराणसन्दोहश्चतुर्लक्ष उदाहृत: । तत्राष्टदशसाहस्रं श्रीभागवतमिष्यते ॥ ९ ॥
ພຣະປູຣານະ ພຣະຫມາ ມີ 10,000 ຄາຖາ; ປັດມະ 55,000; ສຣີວິສນຸ 23,000; ສິວະ 24,000; ແລະ «ສຣີມັດ-ພາຄະວະຕຳ» 18,000. ນາຣະດະ 25,000; ມາຣະກັນເດຍະ 9,000; ອັກນິ 15,400; ພະວິສຍະ 14,500; ພຣະຫມາ-ໄວວັດຕະ 18,000; ລິງຄະ 11,000. ວາຣາຫະ 24,000; ສະກັນດະ 81,100; ວາມະນະ 10,000; ກູຣມະ 17,000; ມັດສະຍະ 14,000; ກະຣຸດະ 19,000; ພຣະຫມານດະ 12,000. ດັ່ງນັ້ນ ຄາຖາທັງໝົດໃນປູຣານະເທົ່າກັບ 400,000; ໃນນັ້ນ 18,000 ເປັນຂອງ «ພາຄະວະຕຳ» ອັນງາມສະອາດ.
Verse 10
इदं भगवता पूर्वं ब्रह्मणे नाभिपङ्कजे । स्थिताय भवभीताय कारुण्यात् सम्प्रकाशितम् ॥ १० ॥
ສຣີມັດ-ພາຄະວະຕັມນີ້ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ເປີດເຜີຍກ່ອນສຸດ ດ້ວຍຄວາມເມດຕາ ແກ່ພຣະພຣະຫມາຜູ້ນັ່ງເທິງດອກບົວຈາກພຣະນາບີ ແລະຫວາດກົວສັງສານວັດ
Verse 11
आदिमध्यावसानेषु वैराग्याख्यानसंयुतम् । हरिलीलाकथाव्रातामृतानन्दितसत्सुरम् ॥ ११ ॥ सर्ववेदान्तसारं यद ब्रह्मात्मैकत्वलक्षणम् । वस्त्वद्वितीयं तन्निष्ठं कैवल्यैकप्रयोजनम् ॥ १२ ॥
ຕັ້ງແຕ່ຕົ້ນຈົນຈົບ ສຣີມັດ-ພາຄະວະຕັມເຕັມໄປດ້ວຍເລື່ອງລາວທີ່ປຸກໃຫ້ເກີດໄວຣາກະຍະ ແລະຄຳບອກເລົ່າອັນຫວານດັ່ງອະມຣິດເຖິງລີລາທິບຂອງພຣະຫຣິ ທີ່ໃຫ້ຄວາມປິຕິແກ່ສາທຸພັກຕະ ແລະເທວະ. ນີ້ແມ່ນສານະສຳຄັນຂອງເວດານຕະ ເພາະກ່າວເຖິງສັດຈະສູງສຸດອັນບໍ່ມີທີ່ສອງ; ແລະເປົ້າໝາຍດຽວຄື ພັກຕິອັນເອກຕໍ່ພຣະສັດຈະນັ້ນ
Verse 12
आदिमध्यावसानेषु वैराग्याख्यानसंयुतम् । हरिलीलाकथाव्रातामृतानन्दितसत्सुरम् ॥ ११ ॥ सर्ववेदान्तसारं यद ब्रह्मात्मैकत्वलक्षणम् । वस्त्वद्वितीयं तन्निष्ठं कैवल्यैकप्रयोजनम् ॥ १२ ॥
ຕັ້ງແຕ່ຕົ້ນຈົນຈົບ ສຣີມັດ-ພາຄະວະຕັມເຕັມໄປດ້ວຍເລື່ອງລາວທີ່ປຸກໃຫ້ເກີດໄວຣາກະຍະ ແລະຄຳບອກເລົ່າອັນຫວານດັ່ງອະມຣິດເຖິງລີລາທິບຂອງພຣະຫຣິ ທີ່ໃຫ້ຄວາມປິຕິແກ່ສາທຸພັກຕະ ແລະເທວະ. ນີ້ແມ່ນສານະສຳຄັນຂອງເວດານຕະ ເພາະກ່າວເຖິງສັດຈະສູງສຸດອັນບໍ່ມີທີ່ສອງ; ແລະເປົ້າໝາຍດຽວຄື ພັກຕິອັນເອກຕໍ່ພຣະສັດຈະນັ້ນ
Verse 13
प्रौष्ठपद्यां पौर्णमास्यां हेमसिंहसमन्वितम् । ददाति यो भागवतं स याति परमां गतिम् ॥ १३ ॥
ຜູ້ໃດໃນວັນເພັງເດືອນພາດຣາ ນຳສຣີມັດ-ພາຄະວະຕັມວາງເທິງບັນລັງຄຳ ແລ້ວຖວາຍເປັນທານ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ບັນລຸຄະຕິສູງສຸດ
Verse 14
राजन्ते तावदन्यानि पुराणानि सतां गणे । यावद्भागवतं नैव श्रूयतेऽमृतसागरम् ॥ १४ ॥
ຕາບໃດທີ່ຍັງບໍ່ໄດ້ຟັງ ສຣີມັດ-ພາຄະວະຕັມ ອັນເປັນມະຫາສະມຸດແຫ່ງອະມຣິດ ຕາບນັ້ນປຸຣານາອື່ນໆ ຈຶ່ງຍັງດູເດັ່ນໃນຫມູ່ສາທຸ
Verse 15
सर्ववेदान्तसारं हि श्रीभागवतमिष्यते । तद्रसामृततृप्तस्य नान्यत्र स्याद्रति: क्वचित् ॥ १५ ॥
ສຣີມັດ-ພາກະວະຕຳ ຖືກປະກາດວ່າເປັນແກ່ນສານຂອງເວດານຕະທັງປວງ. ຜູ້ໃດອິ່ມໃຈດ້ວຍລົດອະມະລິດຂອງມັນ ຈະບໍ່ຫຼົງໃຫຼຄຳພີອື່ນອີກ.
Verse 16
निम्नगानां यथा गङ्गा देवानामच्युतो यथा । वैष्णवानां यथा शम्भु: पुराणानामिदं तथा ॥ १६ ॥
ເຊັ່ນດຽວກັນກັບທີ່ແມ່ນ້ຳທັງຫຼາຍມີຄົງຄາເປັນຍອດ, ເທວະທັງຫຼາຍມີພຣະອະຈຸຕະເປັນສູງສຸດ, ແລະໃນຫມູ່ໄວສະນະມີພຣະສັມພຸ (ຊິວະ) ເປັນໃຫຍ່, ສຣີມັດ-ພາກະວະຕຳກໍເປັນຍອດໃນຫມູ່ປຸຣານະ.
Verse 17
क्षेत्राणां चैव सर्वेषां यथा काशी ह्यनुत्तमा । तथा पुराणव्रातानां श्रीमद्भागवतं द्विजा: ॥ १७ ॥
ໂອ ດວິຊະ (ພຣາຫມະນ) ທັງຫຼາຍ, ເຊັ່ນດຽວກັນກັບທີ່ກາສີເປັນຍອດໃນບັນດາສະຖານທີ່ສັກສິດທັງປວງ, ສຣີມັດ-ພາກະວະຕຳກໍເປັນສູງສຸດໃນຫມູ່ປຸຣານະທັງຫຼາຍ.
Verse 18
श्रीमद्भागवतं पुराणममलं यद्वैष्णवानां प्रियं यस्मिन् पारमहंस्यमेकममलं ज्ञानं परं गीयते । तत्र ज्ञानविरागभक्तिसहितं नैष्कर्म्यमाविष्कृतं तच्छृण्वन् सुपठन् विचारणपरो भक्त्या विमुच्येन्नर: ॥ १८ ॥
ສຣີມັດ-ພາກະວະຕຳ ແມ່ນປຸຣານະອັນບໍ່ມີມົນທິນ ເປັນທີ່ຮັກຍິ່ງຂອງໄວສະນະ; ໃນນັ້ນມີການຂັບຮ້ອງຍານອັນສູງສຸດແລະບໍລິສຸດຂອງປະຣະມະຫັງສະ. ທີ່ນັ້ນໄດ້ເຜີຍແຜ່ນາຍສະກັມມະຍະ ພ້ອມດ້ວຍຍານ ໄວຣາກະຍະ ແລະພັກຕິ. ຜູ້ໃດຟັງ ສວດອ່ານຢ່າງຖືກຕ້ອງ ແລະໃຄ່ຄວນດ້ວຍພັກຕິ ຈະພົ້ນທຸກໂດຍສິ້ນເຊີງ.
Verse 19
कस्मै येन विभासितोऽयमतुलो ज्ञानप्रदीप: पुरा तद्रूपेण च नारदाय मुनये कृष्णाय तद्रूपिणा । योगीन्द्राय तदात्मनाथ भगवद्राताय कारुण्यत- स्तच्छुद्धं विमलं विशोकममृतं सत्यं परं धीमहि ॥ १९ ॥
ຂ້າພະເຈົ້າຂໍພິຈາລະນາພຣະສັດຈະສູງສຸດອັນບໍລິສຸດ ບໍ່ມີມົນທິນ ປາສະຈາກຄວາມໂສກ ແລະເປັນອະມະຕະ—ຜູ້ທີ່ໃນປະຖົມການໄດ້ເຜີຍ “ປະທີບແຫ່ງຍານ” ອັນຫາທຽບບໍ່ໄດ້ແກ່ພຣະພຣະຫມາ. ພຣະພຣະຫມາໄດ້ກ່າວໃຫ້ນາຣະດະມຸນີ, ນາຣະດະເລົ່າໃຫ້ກຣິດສະນະ-ດວຍປາຍະນະ ວະຍາສະ, ວະຍາສະເຜີຍໃຫ້ໂຢຄີອິນທຣະ ຊຸກະເທວະ, ແລະຊຸກະເທວະດ້ວຍຄວາມເມດຕາໄດ້ກ່າວໃຫ້ພະພະຄະວັດຣາຕ (ມະຫາຣາຊາ ປະຣີກຊິດ).
Verse 20
नमस्तस्मै भगवते वासुदेवाय साक्षिणे । य इदं कृपया कस्मै व्याचचक्षे मुमुक्षवे ॥ २० ॥
ຂ້າພະເຈົ້າຂໍນົບນ້ອມແດ່ພຣະພະຄະວານ ວາສຸເທວະ ຜູ້ເປັນພະຍານທົ່ວສັບພະສິ່ງ ຜູ້ໄດ້ເມດຕາອະທິບາຍວິຊາອັນສັກສິດນີ້ແກ່ພຣະພຣະຫມາຜູ້ປາຖະໜາໂມກສະ
Verse 21
योगीन्द्राय नमस्तस्मै शुकाय ब्रह्मरूपिणे । संसारसर्पदष्टं यो विष्णुरातममूमुचत् ॥ २१ ॥
ຂ້າພະເຈົ້າຂໍນົບນ້ອມແດ່ພຣະສີ ຊຸກະເທວ ໂກສະວາມີ ຈອມໂຍຄີ ແລະຜູ້ເປັນຮູບແຫ່ງພຣະພຣະຫມັນ; ຜູ້ໄດ້ປົດປ່ອຍ ວິສນຸຣາຕະ (ປະຣີກຊິດ) ຜູ້ຖືກງູແຫ່ງສັງສາຣະກັດ
Verse 22
भवे भवे यथा भक्ति: पादयोस्तव जायते । तथा कुरुष्व देवेश नाथस्त्वं नो यत: प्रभो ॥ २२ ॥
ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະ ໂອ ພຣະຜູ້ເປັນນາຍ! ຂໍໃຫ້ພະອົງປະທານໃຫ້ຄວາມພັກດີຕໍ່ພຣະບາດດອກບົວຂອງພະອົງເກີດຂຶ້ນພົບແລ້ວພົບເລົ່າ ເພາະພະອົງແມ່ນນາຖຂອງພວກເຮົາ
Verse 23
नामसङ्कीर्तनं यस्य सर्वपापप्रणाशनम् । प्रणामो दु:खशमनस्तं नमामि हरिं परम् ॥ २३ ॥
ຂ້າພະເຈົ້າຂໍນົບນ້ອມແດ່ພຣະຫຣິຜູ້ສູງສຸດ; ການສັງກີຣຕະນະແຫ່ງນາມອັນບໍລິສຸດຂອງພຣະອົງທຳລາຍບາບທັງປວງ ແລະການກາບນົບພຣະອົງບັນເທົາທຸກຂ໌ທັງມວນ
Frequently Asked Questions
The enumeration functions as a traditional pramāṇa-style framing: it situates Śrīmad-Bhāgavatam within the wider Purāṇic canon (400,000 verses total) and then highlights the Bhāgavatam’s distinct identity (18,000 verses) to underscore its unique authority, completeness, and supremacy as the Vedānta-sāra and amala-purāṇa.
The chapter states that from beginning to end the Bhāgavatam teaches renunciation through Hari-kathā and establishes the Absolute Truth as its subject—one without a second—culminating not in impersonal conclusion but in exclusive devotional service (kevalā-bhakti) to that Supreme Truth. Thus, Vedānta’s final import is presented as bhakti grounded in realized knowledge.
The chapter identifies Brahmā as the first recipient of the Bhāgavatam directly from the Supreme Lord. Brahmā spoke it to Nārada; Nārada to Kṛṣṇa-dvaipāyana Vyāsa; Vyāsa to Śukadeva Gosvāmī; and Śuka spoke it to Mahārāja Parīkṣit—establishing the authorized chain of revelation and teaching.
The text prescribes a specific dāna-vidhi: placing the Bhāgavatam on a golden throne and offering it as a gift on the full moon of Bhādra. The significance is twofold—honoring the Bhāgavatam as the living embodiment of sacred knowledge and cultivating bhakti through generosity—said to grant the supreme transcendental destination.
It is termed spotless (amala) because its teaching culminates in pure devotion free from ulterior motives (karma and mere jñāna) and because it reveals paramahaṁsa-knowledge: the integrated path of jñāna, vairāgya, and bhakti that liberates the sincere hearer through devoted śravaṇa and kīrtana.