Adhyaya 87

Verse 1

श्रीपरीक्षिदुवाच ब्रह्मन् ब्रह्मण्यनिर्देश्ये निर्गुणे गुणवृत्तय: । कथं चरन्ति श्रुतय: साक्षात् सदसत: परे ॥ १ ॥

ສຣີປຣີກຊິດກ່າວວ່າ: ໂອ ພຣາຫມັນ, ພຣະເວດຈະອະທິບາຍໂດຍກົງເຖິງສັດຈະສູງສຸດອັນເປັນອະບສະລູດ ຜູ້ບໍ່ອາດບັນຍາຍດ້ວຍຖ້ອຍຄໍາ, ຜູ້ອຸປະຖຳພຣາຫມັນ, ແລະເປັນນິຣຄຸນະ ເຫນືອກວ່າສັດ-ອະສັດ ແລະເຫດປັດໃຈທັງປວງ ໄດ້ແນວໃດ? ເພາະພຣະເວດຈໍາກັດຢູ່ໃນການກ່າວເຖິງການເຄື່ອນໄຫວຂອງຄຸນະແຫ່ງທໍາມະຊາດ ແຕ່ພຣະອົງເຫນືອຄຸນະທັງປວງ

Verse 2

श्रीशुक उवाच बुद्धीन्द्रियमन:प्राणान् जनानामसृजत् प्रभु: । मात्रार्थं च भवार्थं च आत्मनेऽकल्पनाय च ॥ २ ॥

ພຣະສຸກເທວະກ່າວວ່າ ພຣະເຈົ້າສູງສຸດໄດ້ສຳແດງປັນຍາ ອິນທຣີ ຈິດ ແລະ ປຣານຂອງສັດມີຊີວິດ ເພື່ອໃຫ້ເຂົາເຕັມໃຈຄວາມປາຖະໜາໃນກາມຄຸນ ເກີດຊ້ຳເພື່ອຮັບຜົນກຳ ເພີ່ມພູນໃນພົບໜ້າ ແລະສຸດທ້າຍບັນລຸໂມກສະ

Verse 3

सैषा ह्युपनिषद् ब्राह्मी पूर्वेशां पूर्वजैर्धृता । श्रद्धया धारयेद् यस्तां क्षेमं गच्छेदकिञ्चन: ॥ ३ ॥

ນີ້ແມ່ນອຸປນິສັດພຣາຫມີ ຄວາມຮູ້ລັບລຶກທີ່ບັນພະບຸລຸດກ່ອນບັນພະບຸລຸດຂອງເຮົາໄດ້ຖືຮັກສາໄວ້ ຜູ້ໃດຍຶດຖືດ້ວຍສັດທາ ແລະເພັ່ງຈິດໃນຄວາມຮູ້ນີ້ ຈະພົ້ນຈາກຄວາມຍຶດຕິດ ແລະບັນລຸເປົ້າໝາຍສຸດທ້າຍ

Verse 4

अत्र ते वर्णयिष्यामि गाथां नारायणान्विताम् । नारदस्य च संवादमृषेर्नारायणस्य च ॥ ४ ॥

ໃນບົດກ່ຽວນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າຈະເລົ່າກາຖາອັນສັກສິດທີ່ຜູກພັນກັບພຣະນາຣາຍະນະ ເປັນເລື່ອງສົນທະນາທີ່ເຄີຍເກີດຂຶ້ນລະຫວ່າງ ຣິຊິ ສີຣີນາຣາຍະນະ ແລະ ນາຣະດະມຸນີ

Verse 5

एकदा नारदो लोकान् पर्यटन् भगवत्प्रिय: । सनातनमृषिं द्रष्टुं ययौ नारायणाश्रमम् ॥ ५ ॥

ຄັ້ງໜຶ່ງ ນາຣະດະ ຜູ້ເປັນຜູ້ອຸທິດຕົນທີ່ພຣະເຈົ້າຮັກ ໄດ້ເດີນທາງທ່ອງໄປຕາມໂລກຕ່າງໆ ແລ້ວໄປຍັງອາສຣົມນາຣາຍະນະ ເພື່ອເຂົ້າພົບຣິຊິນາຣາຍະນະຜູ້ເກົ່າແກ່

Verse 6

यो वै भारतवर्षेऽस्मिन् क्षेमाय स्वस्तये नृणाम् । धर्मज्ञानशमोपेतमाकल्पादास्थितस्तप: ॥ ६ ॥

ໃນດິນແດນພາຣະຕະນີ້ ເພື່ອຄວາມເກສົມແລະສະຫວັດດີຂອງມະນຸດ ຣິຊິນາຣາຍະນະໄດ້ບຳເພັນຕະບະທີ່ປະກອບດ້ວຍທັມມະ ຍານ ແລະ ຊະມະ (ການສຳລວມຕົນ) ຕັ້ງແຕ່ເລີ່ມຕົ້ນວັນຂອງພຣະພຣົມ

Verse 7

तत्रोपविष्टमृषिभि: कलापग्रामवासिभि: । परीतं प्रणतोऽपृच्छदिदमेव कुरूद्वह ॥ ७ ॥

ທີ່ນັ້ນ ນາຣະດະ ໄດ້ເຂົ້າໄປຫາ ພຣະນາຣາຍະນະ ຣິຊິ ຜູ້ນັ່ງຢູ່ທ່າມກາງຫມູ່ຣິຊິແຫ່ງບ້ານກະລາປະ; ຫຼັງຈາກກາບນົບ ໂອ ວີຣະກຸຣຸ ລາວໄດ້ຖາມຄໍາຖາມດຽວກັນກັບທີ່ເຈົ້າຖາມຂ້ອຍ.

Verse 8

तस्मै ह्यवोचद् भगवानृषीणां श‍ृ‍ण्वतामिदम् । यो ब्रह्मवाद: पूर्वेषां जनलोकनिवासिनाम् ॥ ८ ॥

ໃນຂະນະທີ່ພວກຣິຊິກໍາລັງຟັງຢູ່ ພຣະນາຣາຍະນະ ຣິຊິ ໄດ້ເລົ່າໃຫ້ນາຣະດະຟັງເຖິງການສົນທະນາໂບຣານວ່າດ້ວຍສັດຈະສູງສຸດ ທີ່ເກີດຂຶ້ນໃນຫມູ່ຜູ້ພໍານັກໃນຊະນະໂລກ.

Verse 9

श्रीभगवानुवाच स्वायम्भुव ब्रह्मसत्रं जनलोकेऽभवत् पुरा । तत्रस्थानां मानसानां मुनीनामूर्ध्वरेतसाम् ॥ ९ ॥

ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຕັດວ່າ: ໂອ ບຸດແຫ່ງພຣະພຣະຫມາຜູ້ເກີດດ້ວຍຕົນເອງ ໃນການກ່ອນ ທີ່ຊະນະໂລກ ເຄີຍມີພິທີບູຊາພຣະພຣະຫມັນອັນຍິ່ງໃຫຍ່; ທີ່ນັ້ນມີມຸນີຜູ້ເປັນບຸດທາງໃຈຂອງພຣະພຣະຫມາ ເປັນຜູ້ຮັກສາພຣະພຣົມຈັນຢ່າງສົມບູນ.

Verse 10

श्वेतद्वीपं गतवति त्वयि द्रष्टुं तदीश्वरम् । ब्रह्मवाद: सुसंवृत्त: श्रुतयो यत्र शेरते । तत्र हायमभूत् प्रश्न‍स्त्वं मां यमनुपृच्छसि ॥ १० ॥

ໃນເວລານັ້ນ ເຈົ້າໄດ້ໄປຍັງເສວຕະທະວີປ ເພື່ອເຂົ້າເຝົ້າພຣະອົງຜູ້ເປັນເຈົ້ານັ້ນ ຜູ້ທີ່ໃນຍາມປະລະຍະ ພຣະເວດທັງຫມົດພັກສະຫງົບຢູ່ໃນພຣະອົງ. ທີ່ຊະນະໂລກ ໄດ້ເກີດການຖົມຖຽງອັນຄຶກຄື້ນວ່າດ້ວຍສະພາບແຫ່ງສັດຈະສູງສຸດ; ແລະຄໍາຖາມດຽວກັນນັ້ນເອງກໍເກີດຂຶ້ນ—ຄືຄໍາຖາມທີ່ເຈົ້າກໍາລັງຖາມຂ້ອຍຢູ່ດຽວນີ້.

Verse 11

तुल्यश्रुततप:शीलास्तुल्यस्वीयारिमध्यमा: । अपि चक्रु: प्रवचनमेकं शुश्रूषवोऽपरे ॥ ११ ॥

ແມ່ນແທ້ວ່າພວກຣິຊິເຫຼົ່ານັ້ນເທົ່າທຽມກັນໃນການສຶກສາພຣະເວດ ຕະບະ ແລະຄຸນຄວາມປະພຶດ ແລະເບິ່ງມິດ ສັດຕູ ແລະຜູ້ກາງດ້ວຍໃຈເທົ່າກັນ ແຕ່ພວກເຂົາກໍເລືອກຜູ້ໜຶ່ງເປັນຜູ້ກ່າວທຳ ແລະຄົນອື່ນໆເປັນຜູ້ຟັງດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ.

Verse 12

श्रीसनन्दन उवाच स्वसृष्टमिदमापीय शयानं सह शक्तिभि: । तदन्ते बोधयां चक्रुस्तल्लिङ्गै: श्रुतय: परम् ॥ १२ ॥ यथा शयानं संराजं वन्दिनस्तत्पराक्रमै: । प्रत्यूषेऽभेत्य सुश्लोकैर्बोधयन्त्यनुजीविन: ॥ १३ ॥

ສີຣີ ສະນັນດະນະ ກ່າວວ່າ—ເມື່ອພຣະເຈົ້າສູງສຸດຊຶມກືນຈັກກະວານທີ່ພຣະອົງສ້າງໄວ້ກັບຄືນ ພຣະອົງໄດ້ນອນພັກດັ່ງຄົນຫຼັບຢູ່ຊົ່ວຄາວ ແລະສັກຕິທັງປວງກໍສະຫງົບຢູ່ໃນພຣະອົງ. ເມື່ອຮອດເວລາສ້າງໃໝ່ ພຣະເວດຜູ້ມີຮູບໄດ້ຂັບສັນລະເສີນພຣະກຽດຕິເພື່ອປຸກພຣະອົງ ເຫມືອນນັກກະວີຫຼວງປຸກກະສັດຍາມອະຮຸນດ້ວຍກະວີວີລະກຳ.

Verse 13

श्रीसनन्दन उवाच स्वसृष्टमिदमापीय शयानं सह शक्तिभि: । तदन्ते बोधयां चक्रुस्तल्लिङ्गै: श्रुतय: परम् ॥ १२ ॥ यथा शयानं संराजं वन्दिनस्तत्पराक्रमै: । प्रत्यूषेऽभेत्य सुश्लोकैर्बोधयन्त्यनुजीविन: ॥ १३ ॥

ເຫມືອນວ່າຍາມອະຮຸນ ນັກຂັບກອນຜູ້ຮັບໃຊ້ກະສັດເຂົ້າໄປ ແລ້ວປຸກພຣະອົງດ້ວຍກະວີງາມໆເລົ່າວີລະກຳ, ສັນໃດ ເມື່ອພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າສູງສຸດບັນທົມຢູ່ ຊຣຸຕິກໍປຸກພຣະອົງດ້ວຍບົດສັນລະເສີນອັນເປັນເຄື່ອງໝາຍແຫ່ງພຣະສິຣິ, ສັນນັ້ນ.

Verse 14

श्रीश्रुतय ऊचु: जय जय जह्यजामजित दोषगृभीतगुणां त्वमसि यदात्मना समवरुद्धसमस्तभग: । अगजगदोकसामखिलशक्त्यवबोधक ते क्व‍‍चिदजयात्मना च चरतोऽनुचरेन्निगम: ॥ १४ ॥

ພຣະຊຣຸຕິກ່າວວ່າ—ຊັຍ ຊັຍ ແດ່ພຣະອົງ ໂອ ຜູ້ບໍ່ອາດພິຊິດໄດ້! ໂດຍສະພາວະຂອງພຣະອົງ ພຣະອົງບໍລິບູນດ້ວຍພະພົບທັງປວງ; ຂໍພຣະອົງປະຫານມາຍາທີ່ກຸມກຸນະໄວ້ ແລ້ວກໍ່ໂທດແລະທຸກຂ໌ແກ່ວິນຍານທີ່ຖືກຜູກມັດ. ໂອ ຜູ້ປຸກສັກຕິທັງປວງຂອງສັດມີກາຍທັງເຄື່ອນແລະນິ່ງ! ບາງຄັ້ງ ເມື່ອພຣະອົງລີລາກັບສັກຕິວັດຖຸແລະວິນຍານອັນບໍ່ອາດພິຊິດໄດ້ ວີດະກໍພໍຈະຮູ້ຈັກພຣະອົງໄດ້

Verse 15

बृहदुपलब्धमेतदवयन्त्यवशेषतया यत उदयास्तमयौ विकृतेर्मृदि वाविकृतात् । अत ऋषयो दधुस्त्वयि मनोवचनाचरितं कथमयथा भवन्ति भुवि दत्तपदानि नृणाम् ॥ १५ ॥

ໂລກອັນໃຫຍ່ທີ່ຮັບຮູ້ໄດ້ນີ້ ຖືກເຫັນວ່າອາໄສພຣະພຣະມັນສູງສຸດເປັນຖານ, ເພາະພຣະອົງແມ່ນຮາກຖານສຸດທ້າຍຂອງການມີຢູ່: ສິ່ງທັງປວງເກີດຈາກພຣະອົງ ແລະສຸດທ້າຍກໍລະລາຍກັບຄືນສູ່ພຣະອົງ, ເຫມືອນຮູບຮ່າງຈາກດິນເຜົາທີ່ເກີດແລ້ວກັບຄືນສູ່ດິນເຜົາ ແຕ່ດິນເຜົາຍັງບໍ່ປ່ຽນ. ດັ່ງນັ້ນ ຣິສີຈຶ່ງຫັນໃຈ ຄໍາເວົ້າ ແລະການກະທໍາໄປຫາພຣະອົງເທົ່ານັ້ນ. ຮອຍຕີນຂອງມະນຸດຈະບໍ່ແຕະດິນທີ່ເຂົາຍືນຢູ່ໄດ້ແນວໃດ?

Verse 16

इति तव सूरयस्‍त्र्यधिपतेऽखिललोकमल-क्षपणकथामृताब्धिमवगाह्य तपांसि जहु: । किमुत पुन: स्वधामविधुताशयकालगुणा:परम भजन्ति ये पदमजस्रसुखानुभवम् ॥ १६ ॥

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງສາມໂລກ ບັນດິດທັງຫຼາຍລະທຸກຂ໌ໄດ້ໂດຍດຳດິ່ງໃນມະຫາສະມຸດນ້ຳອະມຣິດແຫ່ງເລື່ອງລາວກ່ຽວກັບພຣະອົງ ຊຶ່ງຊຳລະມົນທິນຂອງຈັກກະວານ. ແລ້ວຈະກ່າວອັນໃດອີກເຖິງຜູ້ທີ່ ໂດຍພະລັງວິນຍານ ໄດ້ປັດກວາດນິໄສຊົ່ວໃນໃຈ ແລະພົ້ນຈາກເວລາແລະກຸນະ—ໂອ ຜູ້ສູງສຸດ! ພວກເຂົາບູຊາສະພາວະແທ້ຂອງພຣະອົງ ແລະສຳຜັດສຸກອັນບໍ່ຂາດສາຍໃນພຣະບາດຂອງພຣະອົງ

Verse 17

द‍ृतय इव श्वसन्त्यसुभृतो यदि तेऽनुविधा महदहमादयोऽण्डमसृजन् यदनुग्रहत: । पुरुषविधोऽन्वयोऽत्र चरमोऽन्नमयादिषु य: सदसत: परं त्वमथ यदेष्ववशेषमृतम् ॥ १७ ॥

ຜູ້ທີ່ເປັນຜູ້ຕາມພຣະອົງດ້ວຍຄວາມສັດຊື່ ເທົ່ານັ້ນຈຶ່ງເອີ້ນວ່າມີຊີວິດແທ້; ບໍ່ຊັ້ນລົມຫາຍໃຈກໍເຫມືອນລົມຈາກຫີບລົມ. ໂດຍພຣະເມດຕາຂອງພຣະອົງເທົ່ານັ້ນ ມະຫັດຕັດຕະວະ ແລະ ອະຫັງກາຣະ ເປັນຕົ້ນ ໄດ້ສ້າງໄຂ່ແຫ່ງຈັກກະວານນີ້. ໃນອັນນະມະຍະແລະອື່ນໆ ພຣະອົງເຂົ້າສະຖິດກັບຊີວະ ແລະປາກົດຕາມຮູບທີ່ມັນຮັບ; ເຫນືອກວ່າຫຍາບແລະລະອຽດ ພຣະອົງແມ່ນສັດຈະທີ່ຮອງຮັບທຸກສິ່ງ.

Verse 18

उदरमुपासते य ऋषिवर्त्मसु कूर्पद‍ृश: परिसरपद्धतिं हृदयमारुणयो दहरम् । तत उदगादनन्त तव धाम शिर: परमं पुनरिह यत् समेत्य न पतन्ति कृतान्तमुखे ॥ १८ ॥

ໃນບັນດາຜູ້ຕາມວິທີທີ່ມະຫາຣິສີກຳນົດ ຜູ້ທີ່ສາຍຕາຍັງບໍ່ລະອຽດ ບູຊາພຣະຜູ້ສູງສຸດວ່າຢູ່ແຖວທ້ອງ; ສ່ວນພວກອາຣຸນິ ບູຊາພຣະອົງໃນດວງໃຈ ໃນສູນກາງລະອຽດທີ່ນາດີປຣານາແຜ່ອອກ. ຈາກນັ້ນ ໂອ ພຣະອົງຜູ້ບໍ່ມີຂອບເຂດ ພວກເຂົາຍົກສະຕິຂຶ້ນສູ່ຍອດສີສະ ແລະເຫັນພຣະອົງໂດຍກົງ. ແລ້ວຜ່ານຍອດສີສະໄປສູ່ຈຸດໝາຍສູງສຸດ ເຂົ້າຮອດສະຖານທີ່ທີ່ບໍ່ຕົກກັບມາໂລກນີ້ອີກ ບໍ່ຕົກເຂົ້າປາກແຫ່ງຄວາມຕາຍ.

Verse 19

स्वकृतविचित्रयोनिषु विशन्निव हेतुतया तरतमतश्चकास्स्यनलवत् स्वकृतानुकृति: । अथ वितथास्वमूष्ववितथं तव धाम समं विरजधियोऽनुयन्त्यभिविपण्यव एकरसम् ॥ १९ ॥

ປານດັ່ງວ່າພຣະອົງເຂົ້າໄປໃນຍົນີອັນຫຼາກຫຼາຍທີ່ພຣະອົງສ້າງເອງໃນຖານະເຫດ ພຣະອົງດົນໃຈໃຫ້ຊີວະກະທຳກຳ ແລະປາກົດຕາມລຳດັບສູງຕ່ຳ ເຫມືອນໄຟທີ່ປາກົດຕ່າງກັນຕາມຮູບຂອງສິ່ງທີ່ມັນເຜົາ. ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ມີປັນຍາບໍລິສຸດ ໄຮ້ຄວາມຍຶດຕິດ ຈຶ່ງຮູ້ແຈ້ງພຣະອົງຜູ້ເປັນໜຶ່ງດຽວ ບໍ່ແປປ່ຽນ ເປັນຄວາມຈິງຖາວອນທ່າມກາງຮູບຊີວິດອັນບໍ່ທຽງເຫຼົ່ານີ້.

Verse 20

स्वकृतपुरेष्वमीष्वबहिरन्तरसंवरणं तव पुरुषं वदन्त्यखिलशक्तिधृतोंऽशकृतम् । इति नृगतिं विविच्य कवयो निगमावपनं भवत उपासतेऽङ्‍‍घ्रिमभवं भुवि विश्वसिता: ॥ २० ॥

ຊີວະແມ່ນແມ່ນຢູ່ໃນກາຍວັດຖຸທີ່ຕົນສ້າງດ້ວຍກຳ ແຕ່ແທ້ຈິງບໍ່ຖືກປົກຄຸມໂດຍວັດຖຸຫຍາບຫຼືລະອຽດ; ເພາະພຣະເວດກ່າວວ່າ ລາວເປັນສ່ວນໜຶ່ງຂອງພຣະອົງ ຜູ້ຖືກຖືກພະລັງທັງປວງ. ເມື່ອວິເຄາະສະຖານະນີ້ແລ້ວ ນັກປັນຍາຣິສີຈຶ່ງເຕັມໄປດ້ວຍສັດທາ ແລະນະມັດສະການພຣະບາດດອກບົວຂອງພຣະອົງ ອັນເປັນທີ່ທີ່ຍັດຍັນຕາມພຣະເວດໃນໂລກນີ້ຖວາຍແດ່ ແລະເປັນບໍ່ເກີດແຫ່ງການຫຼຸດພົ້ນ.

Verse 21

दुरवगमात्मतत्त्वनिगमाय तवात्ततनो- श्चरितमहामृताब्धिपरिवर्तपरिश्रमणा: । न परिलषन्ति केचिदपवर्गमपीश्वर ते चरणसरोजहंसकुलसङ्गविसृष्टगृहा: ॥ २१ ॥

ຂ້າແຕ່ພຣະອົງ ເພື່ອເຜີຍແຜ່ວິທະຍາແຫ່ງອາຕະມັນອັນຍາກຈະເຂົ້າໃຈຕາມພຣະເວດ ເມື່ອພຣະອົງປາກົດຮູບສ່ວນພຣະອົງແລະກະທຳລີລາ ບາງດວງວິນຍານຜູ້ມີບຸນໄດ້ດຳລົງລົງໃນມະຫາສະຫມຸດນ້ຳອະມຣິດແຫ່ງເລື່ອງລີລາຂອງພຣະອົງ ແລະໄດ້ພົບຄວາມຜ່ອນຄາຍຈາກຄວາມເຫນື່ອຍລ້າໃນສັງສານ. ໂອ ພຣະອີສະວະຣະ ຜູ້ຫາຍາກເຫຼົ່ານີ້ບໍ່ແມ່ນແຕ່ບໍ່ປາຖະໜາໂມກສະ; ເນື່ອງຈາກການຄົບຫາກັບພວກພະຄະຕະດຸດຝູງຫົງທີ່ຊື່ນຊົມຢູ່ທີ່ດອກບົວແຫ່ງພຣະບາດຂອງພຣະອົງ ພວກເຂົາຈຶ່ງລະທິ້ງຄວາມສຸກແຫ່ງເຮືອນແລະຄອບຄົວ.

Verse 22

त्वदनुपथं कुलायमिदमात्मसुहृत्प्रियव- च्चरति तथोन्मुखे त्वयि हिते प्रिय आत्मनि च । न बत रमन्त्यहो असदुपासनयात्महनो यदनुशया भ्रमन्त्युरुभये कुशरीरभृत: ॥ २२ ॥

ເມື່ອຮ່າງກາຍມະນຸດນີ້ຖືກໃຊ້ເພື່ອການຮັບໃຊ້ດ້ວຍຄວາມພັກດີຕໍ່ພຣະອົງ, ມັນຈະເຮັດໜ້າທີ່ເປັນຕົນເອງ, ເພື່ອນ ແລະ ຄົນຮັກ. ແຕ່ໜ້າເສຍດາຍ, ເຖິງແມ່ນວ່າພຣະອົງຈະສະແດງຄວາມເມດຕາຕໍ່ດວງວິນຍານ, ແຕ່ຜູ້ຄົນກັບບູຊາພາບລວງຕາ ແລະ ທຳລາຍຈິດວິນຍານຂອງຕົນເອງ.

Verse 23

निभृतमरुन्मनोऽक्षद‍ृढयोगयुजो हृदि य- न्मुनय उपासते तदरयोऽपि ययु: स्मरणात् । स्‍त्रिय उरगेन्द्रभोगभुजदण्डविषक्तधियो वयमपि ते समा: समद‍ृशोऽङ्‍‍घ्रिसरोजसुधा: ॥ २३ ॥

ພຽງແຕ່ຄິດເຖິງພຣະອົງຢ່າງສະໝໍ່າສະເໝີ, ສັດຕູຂອງພຣະເຈົ້າກໍໄດ້ບັນລຸສັດຈະທຳສູງສຸດ ເຊັ່ນດຽວກັບລືສີຜູ້ບຳເພັນໂຍຄະ. ໃນທຳນອງດຽວກັນ, ພວກຂ້າພະເຈົ້າເຫຼົ່າພຣະເວດ ຈະໄດ້ຮັບນ້ຳທິບຈາກພຣະບາດດອກບົວຂອງພຣະອົງ ເຊັ່ນດຽວກັບທີ່ຊາຍາຂອງພຣະອົງໄດ້ຮັບ.

Verse 24

क इह नु वेद बतावरजन्मलयोऽग्रसरं यत उदगाद‍ृषिर्यमनु देवगणा उभये । तर्हि न सन्न चासदुभयं न च कालजव: किमपि न तत्र शास्‍त्रमवकृष्य शयीत यदा ॥ २४ ॥

ທຸກຄົນໃນໂລກນີ້ຫາກໍເກີດມາ ແລະ ຈະຕາຍໃນໄວໆນີ້. ດັ່ງນັ້ນ ໃຜຈະຮູ້ຈັກພຣະອົງຜູ້ທີ່ດຳລົງຢູ່ກ່ອນທຸກສິ່ງ ແລະ ເປັນຜູ້ໃຫ້ກຳເນີດພຣະພົມ? ເມື່ອພຣະອົງຖອນທຸກສິ່ງກັບຄືນສູ່ພຣະອົງເອງ ກໍບໍ່ມີສິ່ງໃດເຫຼືອຢູ່ ແມ່ນແຕ່ເວລາ ຫຼື ພຣະຄຳພີ.

Verse 25

जनिमसत: सतो मृतिमुतात्मनि ये च भिदां विपणमृतं स्मरन्त्युपदिशन्ति त आरुपितै: । त्रिगुणमय: पुमानिति भिदा यदबोधकृता त्वयि न तत: परत्र स भवेदवबोधरसे ॥ २५ ॥

ຜູ້ຮູ້ຈອມປອມທີ່ປະກາດວ່າວັດຖຸຄືຕົ້ນກຳເນີດຂອງສັນພະສິ່ງນັ້ນສອນດ້ວຍຄວາມເຂົ້າໃຈຜິດ. ແນວຄິດທີ່ວ່າສິ່ງມີຊີວິດເກີດຈາກຄຸນລັກສະນະສາມປະການຂອງທຳມະຊາດນັ້ນເປັນພຽງຜົນຜະລິດຂອງຄວາມໂງ່ເຂົາ. ພຣະອົງຊົງຢູ່ເໜືອພາບລວງຕາທັງປວງ.

Verse 26

सदिव मनस्‍त्रिवृत्त्वयि विभात्यसदामनुजात् सदभिमृशन्त्यशेषमिदमात्मतयात्मविद: । न हि विकृतिं त्यजन्ति कनकस्य तदात्मतया स्वकृतमनुप्रविष्टमिदमात्मतयावसितम् ॥ २६ ॥

ເຖິງແມ່ນວ່າປະກົດການເຫຼົ່ານີ້ຈະເບິ່ງຄືວ່າເປັນຄວາມຈິງ, ແຕ່ມັນເປັນພຽງພາບສະທ້ອນທີ່ຜິດພ້ຽນຂອງຄວາມຈິງທາງຈິດວິນຍານ. ແຕ່ຜູ້ທີ່ຮູ້ຈັກຕົວຕົນສູງສຸດຍ່ອມຖືວ່າການສ້າງທາງວັດຖຸທັງໝົດເປັນຄວາມຈິງ ເພາະມັນບໍ່ແຕກຕ່າງຈາກຕົວຕົນ. ເຊັ່ນດຽວກັບສິ່ງຂອງທີ່ເຮັດຈາກຄຳກໍຄືຄຳ ໂລກນີ້ກໍບໍ່ແຕກຕ່າງຈາກພຣະເຈົ້າ.

Verse 27

तव परि ये चरन्त्यखिलसत्त्वनिकेततया त उत पदाक्रमन्त्यविगणय्य शिरो निर्ऋतेः । परिवयसे पशूनिव गिरा विबुधानपि तां- स्त्वयि कृतसौहृदा: खलु पुनन्ति न ये विमुखा: ॥ २७ ॥

ຜູ້ພັກດີທີ່ບູຊາພຣະອົງເປັນທີ່ພຶ່ງຂອງສັດທັງປວງ ຍ່ອມບໍ່ຢ້ານຄວາມຕາຍ ແລະກ້າວເທິງສີສະຂອງຍົມຣາດ. ແຕ່ດ້ວຍຖ້ອຍຄໍາແຫ່ງເວດ ພຣະອົງຜູກມັດຜູ້ຫັນຫນ້າອອກ ແມ່ນແຕ່ນັກປັນຍາໃຫຍ່ ກໍເຫມືອນສັດ. ມີແຕ່ຜູ້ພັກດີຜູ້ມີມິດຕະພາບຕໍ່ພຣະອົງເທົ່ານັ້ນທີ່ຊໍາລະຕົນແລະຜູ້ອື່ນໄດ້.

Verse 28

त्वमकरण: स्वराडखिलकारकशक्तिधर- स्तव बलिमुद्वहन्ति समदन्त्यजयानिमिषा: । वर्षभुजोऽखिलक्षितिपतेरिव विश्वसृजो विदधति यत्र ये त्वधिकृता भवतश्चकिता: ॥ २८ ॥

ແມ່ນແຕ່ພຣະອົງບໍ່ມີອິນທຣີຍ໌ທາງວັດຖຸ ກໍເປັນຜູ້ສະຫວ່າງດ້ວຍຕົນເອງ ແລະເປັນຜູ້ຄ້ຳຈຸນພະລັງອິນທຣີຍ໌ຂອງທຸກຜູ້. ເທວະ ແລະປຣະກຣິຕິ (ມາຍາ) ຖວາຍບັນນາການແດ່ພຣະອົງ ແລະຍັງໄດ້ຮັບບັນນາການຈາກຜູ້ບູຊາພວກເຂົາ ເຫມືອນເຈົ້າເມືອງຜູ້ຂຶ້ນກັບກະສັດຜູ້ເປັນເຈົ້າຂອງແຜ່ນດິນ ແຕ່ຍັງໃຊ້ສ່ວນສ່ວຍຈາກປະຊາຊົນຂອງຕົນ. ດັ່ງນັ້ນຜູ້ສ້າງສາກົນຈຶ່ງປະຕິບັດໜ້າທີ່ທີ່ຖືກມອບໝາຍດ້ວຍຄວາມຢ້ານເກງພຣະອົງ

Verse 29

स्थिरचरजातय: स्युरजयोत्थनिमित्तयुजो विहर उदीक्षया यदि परस्य विमुक्त तत: । न हि परमस्य कश्चिदपरो न परश्च भवेद् वियत इवापदस्य तव शून्यतुलां दधत: ॥ २९ ॥

ໂອ ພຣະເຈົ້າຜູ້ພົ້ນພົວພັນນິລັນດອນ! ພະລັງວັດຖຸຂອງພຣະອົງເຮັດໃຫ້ຊະນິດຊີວິດທັງເຄື່ອນແລະນິ່ງປາກົດ ໂດຍກະຕຸ້ນຄວາມປາຖະໜາວັດຖຸ ແຕ່ຈະເກີດຂຶ້ນກໍເມື່ອພຣະອົງຫຼິ້ນລີລາກັບນາງດ້ວຍການເຫຼືອບມອງພຽງຊົ່ວຄາວ. ພຣະອົງແມ່ນບຸກຄົນສູງສຸດ; ບໍ່ມີໃຜເປັນມິດສະນິດ ຫຼືເປັນຄົນແປກໜ້າສໍາລັບພຣະອົງ ເຫມືອນອາກາດທີ່ບໍ່ກ່ຽວກັບຄຸນລັກສະນະທີ່ຮັບຮູ້ໄດ້. ໃນນັຍນີ້ ພຣະອົງຈຶ່ງຄ້າຍຄືຄວາມວ່າງ

Verse 30

अपरिमिता ध्रुवास्तनुभृतो यदि सर्वगता- स्तर्हि न शास्यतेति नियमो ध्रुव नेतरथा । अजनि च यन्मयं तदविमुच्य नियन्तृ भवेत् सममनुजानतां यदमतं मतदुष्टतया ॥ ३० ॥

ຖ້າສັດມີຊີວິດນັບບໍ່ຖ້ວນທັງໝົດແຜ່ຊານທົ່ວໄປ ແລະມີຮູບກາຍທີ່ບໍ່ເຄີຍປ່ຽນ, ໂອ ຜູ້ບໍ່ແປປ່ຽນ, ພຣະອົງກໍບໍ່ອາດເປັນຜູ້ປົກຄອງສູງສຸດຂອງພວກເຂົາໄດ້. ແຕ່ເນື່ອງຈາກພວກເຂົາເປັນການຂະຫຍາຍທີ່ມີຂອບເຂດຂອງພຣະອົງ ແລະຮູບກາຍຂອງພວກເຂົາປ່ຽນແປງໄດ້, ພຣະອົງຈຶ່ງຄວບຄຸມພວກເຂົາ. ສິ່ງໃດທີ່ໃຫ້ວັດຖຸດິບແກ່ການເກີດຂອງຜົນ ຍ່ອມເປັນຜູ້ຄວບຄຸມຜົນນັ້ນ, ເພາະຜົນບໍ່ເຄີຍຢູ່ແຍກຈາກເຫດວັດຖຸດິບ. ດັ່ງນັ້ນການຄິດວ່າ ‘ຂ້ອຍຮູ້ຈັກພຣະເຈົ້າສູງສຸດ’ ດ້ວຍຄວາມຮູ້ທາງວັດຖຸອັນບໍ່ສົມບູນ ແມ່ນພຽງມາຍາ

Verse 31

न घटत उद्भ‍व: प्रकृतिपूरुषयोरजयो- रुभययुजा भवन्त्यसुभृतो जलबुद्बुदवत् । त्वयि त इमे ततो विविधनामगुणै: परमे सरित इवार्णवे मधुनि लिल्युरशेषरसा: ॥ ३१ ॥

ບໍ່ມີການເກີດຂອງປຣະກຣິຕິ ຫຼືຂອງປຸຣຸສະຜູ້ຢາກເສບນາງ; ແຕ່ເມື່ອທັງສອງປະສົມກັນ ກາຍຂອງສັດມີຊີວິດກໍເກີດຂຶ້ນ ເຫມືອນຟອງນ້ຳເກີດເມື່ອນ້ຳພົບອາກາດ. ແລະເຫມືອນແມ່ນ້ຳທັງຫຼາຍໄຫຼລວມສູ່ທະເລ ຫຼືນ້ຳຫວານຈາກດອກໄມ້ນານາຊະນິດກ່ອມເປັນນ້ຳເຜິ້ງ, ດັ່ງນັ້ນສັດຜູ້ຖືກຜູກມັດເຫຼົ່ານີ້ກໍກັບໄປລວມໃນພຣະອົງ ຜູ້ສູງສຸດ, ພ້ອມດ້ວຍນາມແລະຄຸນລັກສະນະອັນຫຼາກຫຼາຍຂອງຕົນ

Verse 32

नृषु तव मयया भ्रमममीष्ववगत्य भृशं त्वयि सुधियोऽभवे दधति भावमनुप्रभवम् । कथमनुवर्ततां भवभयं तव यद् भ्रुकुटि: सृजति मुहुस्‍त्रिनेमिरभवच्छरणेषु भयम् ॥ ३२ ॥

ຜູ້ມີປັນຍາທີ່ເຂົ້າໃຈວ່າ ມາຍາຂອງພຣະອົງເຮັດໃຫ້ມະນຸດຫຼົງຜິດແນວໃດ ຍ່ອມຖວາຍພັກຕິດ້ວຍຄວາມຮັກແກ່ພຣະອົງ ຜູ້ໃຫ້ຄວາມພົ້ນຈາກເກີດແລະຕາຍ. ຄວາມຢ້ານກົວແຫ່ງສັງສາຣາຈະແຕະຕ້ອງຜູ້ທີ່ພຶ່ງພາພຣະອົງໄດ້ແນວໃດ? ແຕ່ຜູ້ບໍ່ຍອມເຂົ້າທີ່ພຶ່ງ ຈະຖືກຄວາມຫວາດກົວຈາກການຂມວດຄິ້ວຂອງພຣະອົງ—ກົງລໍ້ເວລາສາມຂອບ—ຊ້ຳໆ.

Verse 33

विजितहृषीकवायुभिरदान्तमनस्तुरगं य इह यतन्ति यन्तुमतिलोलमुपायखिद: । व्यसनशतान्विता: समवहाय गुरोश्चरणं वणिज इवाज सन्त्यकृतकर्णधरा जलधौ ॥ ३३ ॥

ແມ່ນແຕ່ຜູ້ທີ່ຊະນະອິນຊີແລະລົມຫາຍໃຈແລ້ວ ໃຈກໍຍັງເຫມືອນມ້າພະຍົດທີ່ວ່ອງໄວ ຄວບຄຸມຍາກ. ຜູ້ໃດພະຍາຍາມຝຶກໃຈທີ່ບໍ່ຢູ່ໃນອຳນາດ ແຕ່ລະທິ້ງພຣະບາດຂອງຄູວິນຍານ ຈະພົບອຸປະສັກນັບຮ້ອຍໃນການປະຕິບັດອັນຫນັກ. ໂອ ພຣະອົງຜູ້ບໍ່ເກີດ, ພວກເຂົາເຫມືອນພໍ່ຄ້າໃນທະເລທີ່ຂາດຄົນຖືຫາງເຮືອ.

Verse 34

स्वजनसुतात्मदारधनधामधरासुरथै- स्त्वयि सति किं नृणां श्रयत आत्मनि सर्वरसे । इति सदजानतां मिथुनतो रतये चरतां सुखयति को न्विह स्वविहते स्वनिरस्तभगे ॥ ३४ ॥

ສຳລັບຜູ້ທີ່ພຶ່ງພາພຣະອົງ ພຣະອົງເຜີຍພຣະອົງເປັນປະຣະມາຕະມັນ ຜູ້ເປັນຮສະທິບທັງປວງ. ແລ້ວຜູ້ພັກຕິເຊັ່ນນັ້ນຈະຕ້ອງພຶ່ງພາຄົນຮັບໃຊ້ ລູກ ຮ່າງກາຍ ເມຍ ຊັບສິນ ເຮືອນ ດິນ ສຸຂະພາບ ຫຼືພາຫະນະໄປເພື່ອຫຍັງ? ແລະສຳລັບຜູ້ທີ່ບໍ່ເຂົ້າໃຈຄວາມຈິງກ່ຽວກັບພຣະອົງ ແລະຍັງໄລ່ຕາມສຸກກາມຄູ່ ໃນໂລກທີ່ໂດຍທໍາມະຊາດຈະພິນາດແລະບໍ່ມີນັຍນີ້ ຈະມີຫຍັງໃຫ້ຄວາມສຸກແທ້ໄດ້?

Verse 35

भुवि पुरुपुण्यतीर्थसदनान्यृषयो विमदा- स्त उत भवत्पदाम्बुजहृदोऽघभिदङ्‍‍घ्रिजला: । दधति सकृन्मनस्त्वयि य आत्मनि नित्यसुखे न पुनरुपासते पुरुषसारहरावसथान् ॥ ३५ ॥

ນັກບວດຜູ້ບໍ່ມີຄວາມທະນົງ ອາໄສຢູ່ໃນໂລກນີ້ໂດຍໄປຢ້ຽມຢາມສະຖານທີ່ຈາລິກແຫ່ງບຸນ ແລະສະຖານທີ່ທີ່ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ສະແດງລີລາ. ເນື່ອງຈາກເຂົາເກັບພຣະບາດດອກບົວຂອງພຣະອົງໄວ້ໃນໃຈ ນ້ຳທີ່ລ້າງເທົ້າຂອງເຂົາຈຶ່ງທຳລາຍບາບ. ຜູ້ໃດທີ່ເຄີຍຫັນໃຈໄປຫາພຣະອົງ ອາຕະມັນຜູ້ເປັນສຸກນິລັນດອນ ຍ່ອມບໍ່ກັບໄປອຸທິດຕົນໃຫ້ຊີວິດຄອບຄົວໃນເຮືອນ ທີ່ປົ້ນເອົາຄຸນຄ່າດີຂອງຄົນ.

Verse 36

सत इदमुत्थितं सदिति चेन्ननु तर्कहतं व्यभिचरति क्व‍ च क्व‍ च मृषा न तथोभययुक् । व्यवहृतये विकल्प इषितोऽन्धपरम्परया भ्रमयति भारती त उरुवृत्तिभिरुक्थजडान् ॥ ३६ ॥

ຖ້າຈະເສີນວ່າໂລກນີ້ແທ້ຖາວອນ ເນື່ອງຈາກເກີດຈາກຄວາມແທ້ອັນຖາວອນ ກໍຖືກຫັກລ້າງໄດ້ດ້ວຍຕຣະກະ. ບາງຄັ້ງຄວາມບໍ່ແຕກຕ່າງຂອງເຫດແລະຜົນບໍ່ພິສູດໄດ້, ແລະບາງຄັ້ງຜົນທີ່ເກີດຈາກສິ່ງທີ່ແທ້ກໍກາຍເປັນມາຍາ. ດັ່ງນັ້ນໂລກນີ້ບໍ່ອາດແທ້ຖາວອນ ເພາະມັນມີທັງລັກສະນະຂອງຄວາມແທ້ສູງສຸດ ແລະລັກສະນະຂອງມາຍາທີ່ປິດບັງຄວາມແທ້ນັ້ນ. ແທ້ຈິງແລ້ວ ຮູບປາກົດທັງຫຼາຍເປັນພຽງການຈັດວາງໃນຈິນຕະນາການທີ່ສືບຕໍ່ກັນມາຂອງຜູ້ໂງ່ ເພື່ອໃຫ້ສະດວກໃນການດຳເນີນກິດການໂລກ. ແລະພຣະວາຈາແຫ່ງເວດາຂອງພຣະອົງ ດ້ວຍນັຍແລະຄວາມໝາຍຫຼາຍຢ່າງ ກໍເຮັດໃຫ້ຜູ້ທີ່ໃຈທຶບເນື່ອງຈາກຟັງແຕ່ຄາຖາຍັດຍະພິທີ ສັບສົນຫຼົງທາງ.

Verse 37

न यदिदमग्र आस न भविष्यदतो निधना- दनुमितमन्तरा त्वयि विभाति मृषैकरसे । अत उपमीयते द्रविणजातिविकल्पपथै- र्वितथमनोविलासमृतमित्यवयन्त्यबुधा: ॥ ३७ ॥

ເນື່ອງຈາກຈັກກະວານນີ້ບໍ່ມີກ່ອນການສ້າງ ແລະຫຼັງການທໍາລາຍກໍບໍ່ຫຼືອ ດັ່ງນັ້ນໃນຊ່ວງກາງກໍເປັນພຽງການປາກົດທີ່ຖືກຈິນຕະນາວ່າເຫັນຢູ່ໃນພຣະອົງ ຜູ້ມີຄວາມປິຕິທາງວິນຍານເປັນລົດດຽວບໍ່ແປປ່ຽນ. ມັນຖືກປຽບດັ່ງສານວັດຖຸຫຼາຍຊະນິດແປເປັນຮູບຫຼາຍຢ່າງ; ຜູ້ທີ່ເຊື່ອວ່າພາບລວງນີ້ແມ່ນຄວາມຈິງແທ້ ແມ່ນປັນຍານ້ອຍ.

Verse 38

स यदजया त्वजामनुशयीत गुणांश्च जुषन् भजति सरूपतां तदनु मृत्युमपेतभग: । त्वमुत जहासि तामहिरिव त्वचमात्तभगो महसि महीयसेऽष्टगुणितेऽपरिमेयभग: ॥ ३८ ॥

ຊີວະອັນລະອຽດຖືກອະຊາ—ມາຍາ—ດຶງດູດໃຫ້ກອດກັນ; ເມື່ອເສບສົມກຸນ (guṇa) ຂອງນາງ ກໍຮັບຮູບທີ່ປະກອບດ້ວຍກຸນນັ້ນ. ຕໍ່ມາກໍເສຍຄຸນທາງວິນຍານ ແລະຕ້ອງຕາຍຊ້ໍາໆ. ແຕ່ພຣະອົງຫຼີກພະລັງວັດຖຸ ດັ່ງງູປ່ອຍຜິວເກົ່າ; ພຣະອົງຮຸ່ງເຮືອງດ້ວຍສິດທິ 8 ແລະມີໄອສະວະຣະອັນຫາຂອບເຂດບໍ່ໄດ້.

Verse 39

यदि न समुद्धरन्ति यतयो हृदि कामजटा दुरधिगमोऽसतां हृदि गतोऽस्मृतकण्ठमणि: । असुतृपयोगिनामुभयतोऽप्यसुखं भगव- न्ननपगतान्तकादनधिरूढपदाद् भवत: ॥ ३९ ॥

ຖ້າພວກຍະຕິບໍ່ຖອນຮາກຮອຍສຸດທ້າຍຂອງກາມຕັນຫາໃນໃຈ ພວກເຂົາຍັງບໍ່ບໍລິສຸດ ເພາະສະນັ້ນຈຶ່ງບໍ່ອາດເຂົ້າໃຈພຣະອົງ. ແມ່ນວ່າພຣະອົງຢູ່ໃນຫົວໃຈຂອງເຂົາ ແຕ່ສໍາລັບເຂົາພຣະອົງເຫມືອນເພັດທີ່ຄໍທີ່ເຈົ້າຂອງລືມໄປ. ໂອ ພຣະພະຄະວານ, ຜູ້ຝຶກໂຢກະເພື່ອຄວາມອິ່ມໃຈຂອງອິນທຣີ ຈະທຸກທັງໃນໂລກນີ້ແລະໂລກໜ້າ: ຄວາມຕາຍບໍ່ປ່ອຍ ແລະພຣະອານາຈັກຂອງພຣະອົງກໍບໍ່ອາດເຖິງ.

Verse 40

त्वदवगमी न वेत्ति भवदुत्थशुभाशुभयो- र्गुणविगुणान्वयांस्तर्हि देहभृतां च गिर: । अनुयुगमन्वहं सगुण गीतपरम्परया श्रवणभृतो यतस्त्वमपवर्गगतिर्मनुजै: ॥ ४० ॥

ເມື່ອຜູ້ໃດຮູ້ແຈ້ງພຣະອົງ ເຂົາບໍ່ຫ່ວງໃຍໂຊກດີໂຊກຮ້າຍທີ່ເກີດຈາກບຸນບາບໃນອະດີດ ເພາະຜູ້ຄວບຄຸມມັນຄືພຣະອົງເທົ່ານັ້ນ. ເຂົາຍັງບໍ່ໃສ່ໃຈຄໍາພູດຂອງປຸຖຸຊົນ. ທຸກມື້ເຂົາເຕີມເຕັມຫູດ້ວຍກຽດຕິຄຸນຂອງພຣະອົງ ທີ່ຖືກຂັບຮ້ອງໃນທຸກຍຸກໂດຍສາຍສືບທອດອັນບໍ່ຂາດຂອງວົງສາມະນຸ; ແລະດັ່ງນັ້ນພຣະອົງເປັນທາງໄປສູ່ຄວາມຫຼຸດພົ້ນສູງສຸດຂອງເຂົາ.

Verse 41

द्युपतय एव ते न ययुरन्तमनन्ततयात्वमपि यदन्तराण्डनिचया ननु सावरणा: । ख इव रजांसि वान्ति वयसा सह यच्छ्रुतय-स्त्वयि हि फलन्त्यतन्निरसनेन भवन्निधना: ॥ ४१ ॥

ເນື່ອງຈາກພຣະອົງໄຮ້ຂອບເຂດ ແມ່ນແຕ່ເຈົ້າແຫ່ງສະຫວັນກໍບໍ່ອາດເຖິງທ້າຍສຸດແຫ່ງພຣະສິຣິຂອງພຣະອົງ; ແມ່ນແຕ່ພຣະອົງເອງກໍບໍ່ອາດຈັບຂອບເຂດແຫ່ງພຣະມະຫິມາໄດ້. ຈັກກະວານນັບບໍ່ຖ້ວນ ແຕ່ລະອັນມີເປືອກຫຸ້ມ ຖືກກົງລໍ້ແຫ່ງເວລາຂັບໃຫ້ເວຽນຢູ່ໃນພຣະອົງ ດັ່ງຝຸ່ນລອຍໃນຟ້າ. ສ່ວນສຣຸຕິທັງຫຼາຍ ໂດຍວິທີປະຕິເສດທຸກສິ່ງທີ່ແຍກຈາກພຣະສູງສຸດ ຈຶ່ງສໍາເລັດດ້ວຍການເຜີຍພຣະອົງເປັນຂໍ້ສະຫຼຸບສຸດທ້າຍ.

Verse 42

श्रीभगवानुवाच इत्येतद् ब्रह्मण: पुत्रा आश्रुत्यात्मानुशासनम् । सनन्दनमथानर्चु: सिद्धा ज्ञात्वात्मनो गतिम् ॥ ४२ ॥

ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຕັດວ່າ: ເມື່ອບຸດຂອງພຣະພຣະຫມາໄດ້ຟັງຄໍາສອນເກືອບກ່ຽວກັບປະຣະມາດມັນ ພວກເຂົາກໍຮູ້ຄະຕິສູງສຸດຂອງຕົນ ແລະບູຊາທ່ານສນັນດນະດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ

Verse 43

इत्यशेषसमाम्नायपुराणोपनिषद्रस: । समुद्‍धृत: पूर्वजातैर्व्योमयानैर्महात्मभि: ॥ ४३ ॥

ດັ່ງນັ້ນ ບັນດາລະສີມະຫາຕະມະໃນການກ່ອນ ຜູ້ເດີນທາງໃນເທິງຟ້າ ໄດ້ກັ່ນອອກເອົາສານອະມຣິດອັນລຶກລັບຈາກວີດ ປູຣານະ ແລະ ອຸປນິຊັດທັງປວງ

Verse 44

त्वं चैतद् ब्रह्मदायाद श्रद्धयात्मानुशासनम् । धारयंश्चर गां कामं कामानां भर्जनं नृणाम् ॥ ४४ ॥

ແລະເຈົ້າ ຜູ້ເປັນບຸດແຫ່ງພຣະພຣະຫມາ ເມື່ອເດີນທາງໃນໂລກຕາມໃຈ ຈົ່ງຖືຮັກສາດ້ວຍສັດທາ ຄໍາສອນແຫ່ງວິທະຍາອາດມັນນີ້; ມັນເຜົາຜານຄວາມປາຖະໜາວັດຖຸຂອງມະນຸດທັງປວງ

Verse 45

श्रीशुक उवाच एवं स ऋषिणादिष्टं गृहीत्वा श्रद्धयात्मवान् । पूर्ण: श्रुतधरो राजन्नाह वीरव्रतो मुनि: ॥ ४५ ॥

ສີຣີຊຸກເທວະກ່າວວ່າ: ເມື່ອສີຣີນາຣາຍະນະຣິຊິສັ່ງເຊັ່ນນັ້ນ ມຸນີນາຣະດະຜູ້ສຳລວມຕົນ ຜູ້ມີປະຕິຍານດຸດວີຣະບຸລຸດ ໄດ້ຮັບໄວ້ດ້ວຍສັດທາອັນໝັ້ນຄົງ; ໂອ ພຣະຣາຊາ ເມື່ອພິຈາລະນາສິ່ງທີ່ໄດ້ຟັງແລ້ວ ຈຶ່ງທູນຕອບພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ

Verse 46

श्रीनारद उवाच नमस्तस्मै भगवते कृष्णायामलकीर्तये । यो धत्ते सर्वभूतानामभवायोशती: कला: ॥ ४६ ॥

ສີຣີນາຣະດະກ່າວວ່າ: ຂ້າພະເຈົ້ານອບນ້ອມແດ່ພຣະພະຄະວານ ພຣະກຣິດສະນະ ຜູ້ມີກຽດຕິຄຸນບໍ່ດ່າງພ້ອຍ; ພຣະອົງສຳແດງພາກສ່ວນ ແລະ ກາລາອັນຫຼາຍເພື່ອໃຫ້ສັດທັງປວງໄດ້ບັນລຸການຫຼຸດພົ້ນ

Verse 47

इत्याद्यमृषिमानम्य तच्छिष्यांश्च महात्मन: । ततोऽगादाश्रमं साक्षात् पितुर्द्वैपायनस्य मे ॥ ४७ ॥

ເມື່ອເວົ້າດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ນາຣະດະໄດ້ກໍ່ກາບນົບນ້ອມແດ່ ສຣີນາຣາຍະນະຣິຊິ ຜູ້ເປັນຍອດແຫ່ງລິຊິທັງປວງ ແລະແດ່ສິດຜູ້ເປັນມະຫາຕະມະຂອງພຣະອົງ; ແລ້ວຈຶ່ງກັບໄປຍັງອາສຣົມຂອງພໍ່ຂ້ອຍ ດວຍປາຍະນະ ວະຍາສະ।

Verse 48

सभाजितो भगवता कृतासनपरिग्रह: । तस्मै तद् वर्णयामास नारायणमुखाच्छ्रुतम् ॥ ४८ ॥

ວະຍາສະເທວະ ຜູ້ເປັນອະວະຕານຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ໄດ້ຕ້ອນຮັບນາຣະດະມຸນີດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ແລະຖວາຍອາສະນະ; ນາຣະດະຮັບໄວ້. ແລ້ວຈຶ່ງເລົ່າໃຫ້ວະຍາສະຟັງສິ່ງທີ່ຕົນໄດ້ຍິນຈາກພຣະໂອສຖຂອງສຣີນາຣາຍະນະຣິຊິ।

Verse 49

इत्येतद् वर्णितं राजन् यन्न: प्रश्न‍: कृतस्त्वया । यथा ब्रह्मण्यनिर्देश्ये निर्गुणेऽपि मनश्चरेत् ॥ ४९ ॥

ຂ້າແຕ່ພຣະຣາຊາ ຂ້ອຍໄດ້ຕອບຄໍາຖາມຂອງພຣະອົງແລ້ວດັ່ງນີ້—ຈິດໃຈຈະເຂົ້າເຖິງສັດຈະສູງສຸດໄດ້ແນວໃດ ໃນເມື່ອສັດຈະນັ້ນເກີນກວ່າຄໍາພູດທາງວັດຖຸ ແລະປາສຈາກຄຸນລັກສະນະທາງວັດຖຸ।

Verse 50

योऽस्योत्प्रेक्षक आदिमध्यनिधने योऽव्यक्तजीवेश्वरो य: सृष्ट्वेदमनुप्रविश्य ऋषिणा चक्रे पुर: शास्ति ता: । यं सम्पद्य जहात्यजामनुशयी सुप्त: कुलायं यथा तं कैवल्यनिरस्तयोनिमभयं ध्यायेदजस्रं हरिम् ॥ ५० ॥

ພຣະອົງຄືພຣະຫຣິ ຜູ້ເຝົ້າມອງຈັກກະວານນີ້ຢ່າງນິລັນດອນ ຢູ່ກ່ອນ ໃນລະຫວ່າງ ແລະຫຼັງການປາກົດຂອງມັນ; ພຣະອົງເປັນເຈົ້າເຫນືອພະລັງງານວັດຖຸອັນບໍ່ປາກົດ ແລະເຫນືອຊີວາຕະມັນ. ຫຼັງຈາກສ້າງສັນສັບພະສິ່ງ ພຣະອົງເຂົ້າໄປພາຍໃນມັນພ້ອມກັບສັດມີຊີວິດແຕ່ລະຕົນ ກໍ່ຮ່າງກາຍ ແລະເປັນຜູ້ຄວບຄຸມ. ຜູ້ທີ່ພຶ່ງພາພຣະອົງຈະພົ້ນຈາກອ້ອມກອດຂອງມາຍາ ເຫມືອນຄົນຝັນລືມກາຍຂອງຕົນ. ຜູ້ປາຖະໜາຫຼຸດພົ້ນຈາກຄວາມຢ້ານກົວ ພຶງພິຈາລະນາພຣະຫຣິຜູ້ພົ້ນຈາກການເກີດໃນຍົນິວັດຖຸ ແລະສະຖິດໃນຄວາມສົມບູນຕະຫຼອດໄປ।