Shloka 17
Draupadī Meets Kṛṣṇa’s Queens — Narratives of the Lord’s Marriages and the Queens’ Bhakti
श्रीलक्ष्मणोवाच ममापि राज्ञ्यच्युतजन्मकर्म श्रुत्वा मुहुर्नारदगीतमास ह । चित्तं मुकुन्दे किल पद्महस्तया वृत: सुसम्मृश्य विहाय लोकपान् ॥ १७ ॥
śrī-lakṣmaṇovāca mamāpi rājñy acyuta-janma-karma śrutvā muhur nārada-gītam āsa ha cittaṁ mukunde kila padma-hastayā vṛtaḥ su-sammṛśya vihāya loka-pān
ນາງສຣີລັກສະມະນາ ກ່າວວ່າ—ໂອ ພຣະຣາຊິນີ! ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຟັງນາຣະດະມຸນີຂັບຮ້ອງສັນລະເສີນການອະວະຕານ ແລະພຣະລີລາຂອງອະຈຸຕະຊ້ຳໆ ຈົນໃຈຂ້າພະເຈົ້າກໍຜູກພັນກັບມຸກຸນທະ. ແທ້ຈິງ ແມ່ນແຕ່ນາງປັດມະຫັດສະຕາ (ພຣະລັກສະມີ) ກໍໄດ້ພິຈາລະນາຢ່າງລະອຽດ ແລ້ວປະຖິ້ມເທວະຜູ້ເປັນໂລກະປານ ແລະເລືອກພຣະອົງເປັນສາມີ.
FAQs
This verse shows that repeatedly hearing Nārada’s narrations of Kṛṣṇa’s birth and deeds fixes the mind on Mukunda and naturally leads to detachment from worldly dependence.
She credits Nārada’s sung teachings about Acyuta’s līlās as the cause of her steady attraction to Kṛṣṇa, highlighting the guru-saint’s role in awakening bhakti.
Make consistent time to hear or read authentic Kṛṣṇa-kathā; with reflection, the mind gains higher taste, reducing anxiety-driven dependence on purely worldly “protectors.”