Shloka 14
Draupadī Meets Kṛṣṇa’s Queens — Narratives of the Lord’s Marriages and the Queens’ Bhakti
श्रीसत्योवाच सप्तोक्षणोऽतिबलवीर्यसुतीक्ष्णशृङ्गान् पित्रा कृतान् क्षितिपवीर्यपरीक्षणाय । तान् वीरदुर्मदहनस्तरसा निगृह्य क्रीडन् बबन्ध ह यथा शिशवोऽजतोकान् ॥ १३ ॥ य इत्थं वीर्यशुल्कां मां दासीभिश्चतुरङ्गिणीम् । पथि निर्जित्य राजन्यान् निन्ये तद्दास्यमस्तु मे ॥ १४ ॥
śrī-satyovāca saptokṣaṇo ’ti-bala-vīrya-su-tīkṣṇa-śṛṅgān pitrā kṛtān kṣitipa-vīrya-parīkṣaṇāya tān vīra-durmada-hanas tarasā nigṛhya krīḍan babandha ha yathā śiśavo ’ja-tokān
ນາງສຣີສັດຍາ ກ່າວວ່າ—ພໍ່ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຈັດວົວຜູ້ 7 ຕົວ ທີ່ແຂງແຮງຫຼາຍ ແລະມີເຂົາແຫຼມຄົມ ເພື່ອທົດສອບພະລັງຂອງກະສັດທີ່ປາຖະໜາຈະໄດ້ຂ້າພະເຈົ້າເປັນມະໄຫລ. ແຕ່ພຣະສຣີກຣິດສະນະ ຜູ້ດັບຄວາມຈອງຫອງຂອງວີລະຊົນ ໄດ້ປາບພວກມັນຢ່າງງ່າຍ ແລະມັດໄວ້ເຫມືອນເດັກນ້ອຍມັດລູກແບ້ຫຼິ້ນ. ດ້ວຍວີລະພາບນັ້ນ ພຣະອົງໄດ້ຮັບຂ້າພະເຈົ້າ ແລະລະຫວ່າງທາງກໍຊະນະກະສັດຜູ້ຂັດຂວາງ ພາຂ້າພະເຈົ້າໄປພ້ອມນາງຮັບໃຊ້ ແລະກອງທັບສີ່ເຫຼົ່າ. ຂໍໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຮັບພອນໃນການຮັບໃຊ້ພຣະອົງ.
FAQs
In Canto 10, Kṛṣṇa accepts Satyā (Nagnajitī) by subduing seven extremely powerful bulls arranged by her father to test the strength of would-be grooms.
She highlights Kṛṣṇa’s effortless supremacy—what was impossible for proud kings became, for Him, a playful act done with ease.
Worldly power often breeds arrogance, but true greatness is mastery without ego—devotees remember that the Lord can humble pride and make the impossible effortless.